1.3 Evolutie of Degeneratie (Valorisation en Devalorisation)

John Keeley en Franz Hartmann: Alle ziekte is een verstoring van het equilibrium (natuurlijk evenwicht) tussen positieve en negatieve krachten.
Spinoza: Ten slotte dat waarzeggers dán de meeste macht hebben uitgeoefend onder het volk en het meest te vrezen waren voor hun koningen, als de moeilijkheden voor de staat het grootst waren.
Wittgenstein: Omdat onze doelstellingen niet verheven maar denkbeeldig zijn, zijn onze problemen niet moeilijk maar onzinnig.
J. Harris: Most people are mirrors, reflecting the mood and emotions of the times; few are windows, bringing light to bear on the dark corners where troubles fester. The whole purpose of education is to turn mirrors into windows.
Edgar Cayce: Het is de wil die de vooruitgang beheerst. Het is de wil die het wiel linksom of rechtsom laat draaien.
Bertolt Brecht Why be a man when you can be a success?
Bernard Kouchner: De wereld wordt beheerst door een teveel aan mannelijk hormoon.
Mahatma Gandhi Wees zelf de verandering die je in de wereld wenst te zien.
Henri Bergson De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.
De schepping is geen statisch geordend geheel: het leven is een creatief proces, het werk van een kunstenaar, een doelgericht gebeuren.
Einstein: The world as we see it, is only the world as we see it. Others may see it differently.
Ik heb mijn begrip van de fundamentele wetten van het universum niet bereikt door middel van mijn rationele denkvermogen.
Als u wilt dat uw kinderen geniaal worden, vertel ze dan sprookjes. Als u wilt dat uw kinderen nog genialer worden, vertel ze dan nog meer sprookjes.
Het prachtigste wat we kunnen ervaren is het mysterieuze. Het is de bron van alle ware kunst en wetenschap. Degene voor wie deze emotie vreemd is, die niet meer kan stilstaan en zich ergens over kan verwonderen en sprakeloos van ontzag staan, is zo goed als dood, zijn ogen zijn gesloten.
Korzybski: The map is not the terrirory.

Chaospunt (Chaostheorie, Geest en Materie, 'Hoofdroute', Interdisciplinair)

Ulrich Libbrecht: Diversiteit is het kenmerk van het menselijk bestaan in de oppervlaktestructuur, in de dieptestructuur vindt het de onderlinge verzoening.
Flex de Hittespitter 'De Anti-christ Mixtape':
Satan:
"ken je mij nog? heb je 'n tijd niet gezien
je was 'n tijd binnen en tijd is wat je dient
je bent nu wel vrij, maar nog steeds van mij
en ik heb heb 'n paar klussen voor jou is wat ik zei"
Flex:
"modderfok dit kil, ik ben klaar met jou
ik doe niks meer wat me van het licht weghoudt
ik doe geen fout meer, loop een rechter pad
fok 666, ik ben die bullshit zat!"
Osama bin Laden, het symbool van het kwaad is opgeruimd. Nu het kwaad nog. (Volkskrant 10 mei 2011)
Aadhar: Het woord is het wapen van de wijze.

De Westerse beschaving, de Westerse cultuuroverdracht is aan verval onderhevig. In het interview van Donald Trump met redacteuren van de The Washington Post komt dit naar voren.

Stelling: Door het neoliberalisme, het wanbeleid van macro-economen wordt het echte ondernemerschap in de micro-economie vernietigd.

Voetnoot Anti-Amerikanisme of Anti-Obamahaat gaat hand in hand met anti-Amerikanisme (Arnon Grunberg Amerikanisme Volkskrant 13 februari 2016):
'Ik mis Barack Obama nu al', schreef David Brooks, eerst in The New York Times, op donderdag drukte de Volkskrant zijn column af. Ik heb nooit gedacht dat Obama toen hij in 2008 werd gekozen de verlosser was. Amerikaanse presidenten, Democraat of Republikein, vertonen meer continuïteit dan wordt aangenomen. Een expert vertelde me dat Nixon de meest linkse president van Amerika was in de afgelopen decennia. Dat zou kunnen kloppen.
Niettemin is het juist wat Brooks schrijft. Obama's beslissing om niet in te grijpen in Syrië was verstandig. Ja, Syrië is een catastrofe maar Amerikaanse troepen op Syrische bodem hadden de catastrofe alleen maar vergroot. Obamacare is waarschijnlijk beter dan geen Obamacare. Het economische beleid van Obama was goed, hooguit wat al te voorzichtig.
Obamahaat gaat dikwijls hand in hand met anti-Amerikanisme. In het Europese populisme zit een gevaarlijk anti-Amerikanisme verstopt.
Ook ik mis Barack Obama nu al.

De Democratische worsteling (David Brooks Volkskrant 28 juli 2016):
Beste Hillary, Donald Trump heeft jou een unieke gelegenheid gegeven om een wereldhistorisch figuur te worden! Als je hem in deze verkiezing verplettert, kun je een nieuwe Democratische meerderheid tot stand brengen en de Republikeinen reduceren tot een steeds onbeduidender brokje etnisch nationalisme. Aan de andere kant, als je Trump niet verslaat, zul je de geschiedenis ingaan als Amerika's ergste politieke mislukkeling, die een tijdperk van Amerikaans Poetinisme heeft mogelijk gemaakt.
Veel plezier Philadelphia!
Om aan de goede kant van de vergelijking terecht te komen, moet je drie neigingen onderdrukken. In de eerste plaats moet je de materialistische mentaliteit van je partij bestrijden. Dit is 2016, niet 1992. De economische en maatschappelijke angstgevoelens zijn gesublimeerd tot een existentiële crisis. Amerikanen hebben niet langer vertrouwen in hun nationale project. Dit is een crisis omtrent de missie van de natie. Het gaat over persoonlijke identiteit en herstel van een gezond gemeenschapsleven.
Je zult uit je emotionele bunker moeten breken door je kwetsbaar op te stellen. Het is een teken van kracht om de 'Sluit Haar Op!'- vijandigheid van de Trumpaanhang te beantwoorden met een eerlijk verhaal over hoe het voelt om Hillary Clinton te zijn, midden in het politieke gevecht, gevangen in de rol van een beroemdheid, maar authentiek in een wereld die tegen je samenspant.
Deze conventie in Philadelphia gaat over het vernieuwen van verbroken relaties: het tot stand brengen van vertrouwen tussen jou en de kiezers, het herwinnen van het optimisme dat we in de moderne economie kunnen gedijen en opnieuw geloof in het Amerikaanse project brengen in de geesten van de mensen.

Hans Feddema Westerse interventie en confrontatie olie op het vuur? (Civis Mundi 5 augustus 2015):
Scheiding soennieten, sjiieten en Koerden?
Brooks bepleit als oplossing voor de sektarische oorlog van nu in het M.O. een verregaande decentralisatie in Irak tussen Koerden, sjiieten en soennieten, zo geen scheiding tussen hen. Op zich geen gekke gedachte – de Koerden hadden in Irak, dat ooit door de Britten wat kunstmatig in het leven is geroepen, al lang een eigen staat moeten hebben. Maar zolang de IS-geest nog in de fles is en er, wat in wezen nu de westerse en/of VN-strategie zou moeten zijn, nog geen formule is gevonden hun greep op de soennieten te verbreken, lijkt dit zeker in Syrië nog even een utopie. Voor het Westen, vooral de VS en Engeland, is er nu de uitdaging zich strategisch en moreel achter de oren te krabben, hoe hun ‘Dikke ik’ op wereldniveau – Rutte kwam onlangs met dit beeld op binnenlands niveau – behoorlijk dunner te maken.

Tijd voor een andere koers in Irak (David Brooks Volkskrant 9 juni 2015 p. 22):
Het wordt tijd voor een andere koers.
Amerika moet zich ten doel stellen om de sektarische koorts te verlagen. De strategie is beide kanten apart zo veel mogelijk te helpen en tegelijkertijd de radicale krachten in bedwang te houden. De daarbij passende tactiek is decentralisatie. Hevel macht over naar de diverse groepen in verschillende gebieden. Laat ze zo veel mogelijk hun eigen zaken regelen. Schep ruimte tussen de sektarische bevolkingsgroepen, zodat haatgevoelens kunnen afnemen.
Dat was de kern van het decentralisatieplan van Biden c.s. en de logica daarvan is ook nu nog veelbelovend.
Het bezwaar daartegen was altijd dat het geografisch lastig is. De verschillende bevolkingsgroepen zijn vermengd. Als de decentralisatie uit de hand loopt, kunnen er heftige oorlogen ontstaan over natuurlijke hulpbronnen en nationale bezittingen.
Dat is zonder meer waar, maar het scheiden van groepen en het in bedwang houden van radicalen is nog steeds de minst slechte optie. De VS zouden kunnen beginnen met het rechtstreeks bewapenen van de Iraakse soennieten en ze helpen hun eigen gebied terug te veroveren op de terroristen, met daarbij de garantie dat ze dat gebied dan ook zelf mogen besturen.
Nationale politici zijn dol op centralisatie, maar dat is het verkeerde recept voor een Midden-Oosten dat aan het ontploffen is.

'Clinton en Obama medeoprichters IS' (Aantijgingen Trump zie ook Volkskrant 12 augustus 2016 p. 6):
De Amerikaanse Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump heeft opnieuw uitgehaald naar de Democratische tegenkandidaat Hillary Clinton. Hij noemt Clinton een 'medeoprichter' van terreurbeweging Islamitische Staat. President Barack Obama krijgt eenzelfde kwalificatie toegedicht.
,,Obama was de oprichter van IS. En Clinton ook, ik noem hen medeoprichters", aldus Trump, die het niet eens is met de manier waarop de Verenigde Staten hun troepen terugtrokken uit Irak.
De uitspraken zorgen opnieuw voor ophef, zoals de afgelopen weken zo vaak het geval met uitlatingen van Trump. Het campagneteam van Clinton had geen goed woord over voor Trumps beschuldiging. ,,Dit is het zoveelste voorbeeld van Trump die de VS beledigt, aldus een verklaring van het Clinton-kamp. ,,Het spreekt voor zich dat dit een leugenachtige bewering is van een kandidaat met een afkeer van de waarheid en een ongekend gebrek aan kennis.
Bijna 20 procent van alle geregistreerde Republikeinen in de Verenigde Staten heeft geen vertrouwen meer in Trump en wil dat hij zich terugtrekt uit de strijd om het Witte Huis. Onder alle kiezers ligt dit percentage op 44 procent.

Met Trump aan het roer gaat klimaatakkoord Parijs op de schop (Volkskrant 18 mei 2016):
Mocht Donald Trump het tot president van de Verenigde Staten schoppen, dan zal hij zich niet zonder meer achter het klimaatakkoord scharen dat in december in Parijs door 177 landen werd ondertekend.
Opwarming beperken
Het met veel moeite tot stand gekomen klimaatakkoord van de Verenigde Naties is een ultieme poging van de 177 landen om het broeikaseffect terug te dringen en de opwarming van de aarde te beperken tot minder dan 2 graden celcius.
Veel Republikeinen vinden zo'n deal onzin, omdat zij helemaal niet overtuigd zijn van de opwarming van de aarde en de oorzaak ervan. Volgens Trump is het zelfs een verzinsel van China, om zo de concurrentiepositie van de VS schade te berokkenen.

Hulp aan Aleppo heeft de hoogste prioriteit (Bert Koenders Volkskrant 1 augustus 2016 p. 19):
De internationale gemeenschap mag het lot van de 300.000 burgers van Aleppo niet overlaten aan het regime van de Syrische president Assad.
Internationale inspanningen moeten zich dus op twee sporen blijven richten, waarbij toegang voor humanitaire hulp, herstel van een staakt-het-vuren en hervatting van de vredesbesprekingen in Genève prioritair zijn. De internationale gemeenschap heeft zich in resoluties van de VN-Veiligheidsraad aan deze doelstellingen gecommiteerd. Het succes van het vredesbesprekingen staat of valt met de bereidheid zonder uitzondering van alle betrokkenen om compromissen te sluiten. De besprekingen kunnen pas worden voortgezet als er voldoende internationale druk op de oorlogvoerende partijen is uitgeoefend om de VN-resoluties in de praktijk uit te voeren.

'We moeten wel met Assad praten' of 'We hebben onszelf klem gezet in Syrië' (Kees Elenbaas Volkskrant 1 augustus 2016 p. 16-17):
Speciaal gezant voor Syrië Koos van Dam houdt er maandag mee op. De Volkskrant sprak met hem over de rol die Nederland heeft gespeeld in het oplossen van het Syrische conflict: 'Ik vind dat je met het regime moet praten'.
Uw persoonlijke visie wijkt nogal af van de gangbare opstelling tegen Assad?
Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik vind dat je met het regime moet praten. Wil je een conflict oplossen, dan moet je met alle partijen contact hebben. Ik vind dat heel logisch, maar een heleboel anderen blijkbaar niet, omdat die principes hanteren die zogenaamd ethisch zijn. Maar uiteindelijk dus niet, want het gevolg is veel meer doden omdat je niet met zo'n regime wil praten.
Wat zou er dan wel moeten gebeuren?
Er zijn in Damascus ook nog steeds Europese ambassades, de Tsjechen en Roemenen hebben hun ambassadeur nooit teruggehaald. Zelfs de EU heeft er een kantoor.
Dat is een beetje een contradictie, want over het algemeen is het beleid dat de landen van de EU geen contact hebben met Damascus, maar sommige doen het dus wel. Door de strijd tegen IS is de strijd tegen het regiem van Assad secundair geworden. Het is wel begrijpelijk, want IS is een directe bedreiging voor ons en moet vernietigd worden. Maar de situatie in Syrië los je er niet mee op. Het vluchtelingenprobleem waar we nu mee zitten, komt vooral door de troepen van Assad. Wil je daar iets aan doen dan zul je tot een compromis met ze moeten komen, of je moet ze militair verslaan.

Prof. dr. Ulrich Libbrecht Organische eenheid-in-verscheidenheid
RELIGIE ALS OPPERVLAKTESTRUCTUUR
Uitgangspunt hierbij is dat het 'Mysterium mundi' voor onze rationaliteit altijd zal blijven: 'x ignotum', 'sunyata' (=conceptuele leegte), 'deus absconditus'. Anderzijds is het voor de religieuze mens de 'real reality'. Bij de mens is duidelijk een drang aanwezig om achter de fenomenaliteit op zoek te gaan naar de echte realiteit, vooral als hij de wereld der verschijnselen als een maya-wereld, een schijnwereld beschouwt. Een realiteitsbewustzijn dat de verzameling van de fenomenen (de golven op de oceaan) als reëel beschouwt, bedriegt zichzelf.

Het heelal, ontstaan uit intelligentie of chaos
Henk Keilman heeft allerlei argumenten gevonden, gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, waaruit hij concludeert dat God bestaat. Hij zegt dat wat er de laatste dertig jaar ontdekt is door de wetenschap over de structuur en het ontstaan van het heelal er duidelijk op wijst dat het universum niet bij toeval is ontstaan. Hij vindt dat geen kwestie van waarschijnlijkheid of onwaarschijnlijkheid, maar een kwestie van een mathematische zekerheid.

Slavernij historisch even balangrijk als Holocaust (Thomas von der Dunk Volkskrant 6 juli 2016 p. 24):
Gezien de langetermijn impact hebben slavernij en imperialisme niet minder gewicht dan de Holocaust.
Dirk-Jan van Baar lijkt één van hen. Op 20 juni keert hij zich tegen mijn pleidooi van 7 juni om meer aandacht te schenken aan de keerzijde van de VOC-mentaliteit, met de officiële Duitse Vergangenheitsbewältigung als tegenvoorbeeld.
Van Baars tweede punt is nog merkwaardiger: alleen als je zelf last van schuldgevoel hebt, hoef je aan je schuld aandacht te besteden? Dan gaan de Turken inzake Armenië dus vrijuit. Nu heeft Van Baar op 5 juni inderdaad omwille van de lieve vluchtelingenvrede met Ankara een pleidooi in die geest gehouden.
Niet het aantal slachtoffers, maar de impact van een gebeurtenis op langere termijn dient de doorslag te geven. Wat uit het verleden bepaalt het meest het heden? Wat beïnvloedt, nationaal en mondiaal, de huidige breuklijnen? En dan valt er voor het Westen best wat voor te zeggen, aan slavernij en imperialisme niet minder gewicht toe te kennen dan aan de Holocaust. Al was het maar omdat ze dat in Amerika, Afrika en Azië doen, en de relatie met deze werelddelen ook sterk onze toekomst zal bepalen.

Hoeveel veiligheid hebben we nodig (Tonie Mudde Volkskrant 2 juni 2016 p. 9):
Grootschalige asbestsanering is peperduur en levert niet veel gezondheidswinst op, vinden de schrijvers van het pamflet Laten we eindelijk normaal doen over asbest. Drie redenen waarom het verstand het onderspit kan delven bij gezondheidsrisico's.
Andermans geld laat zich makkelijk uitgeven
Hoe gevaarlijk is het om vlakbij een hoogspanningsmast te wonen? Hoewel wetenschappers geen duidelijk antwoord kunnen geven op die vraag, gaat de overheid vanaf komend jaar toch 135 kilometer aan hoogspanningskabels onder de grond leggen. Bovendien worden sommige bewoners onder de masten uitgekocht. Helsloot: 'Dit kost 1,7 miljard euro terwijl de gezondheidswinst op z'n best marginaal is. Jaarlijks krijgen ongeveer 110 kinderen in Nederland leukemie, door deze maatregel worden dat er mógelijk 109,5.'
Hoewel er meer redenen te bedenken zijn om kabels onder de grond te plaatsen - zoals een fraai landschap - was het gezondheidsargument volgens Helsloot leidend. Wat volgens Helsloot een dubieuze rol speelde: de Rijksoverheid kon de rekening voor de maatregelen grotendeels doorschuiven naar anderen. 'Gemeenten draaien voor de kosten op, en consumenten die elektriciteit afnemen. Zo gaat het bijna altijd bij veiligheidsmaatregelen: de instantie die de maatregel invoert, is niet degene die ook voor de kosten opdraait. Andermans geld laat zich makkelijk uitgeven.'

IMF zet gesprekken met Griekenland op scherp (Volkskrant 7 mei 2016 p. 30):
Lagarde: Eurogroep kan niet onder schuldverlichting uit
Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) eist dat de Europese landen onmiddellijk gaan praten met Griekenland over een schuldverlichting. Dat blijkt uit een brief van Lagarde waarover de Financial Times vrijdag publiceerde.
In juli moet Griekenland 3,5 miljard euro van zijn staatsschuld aflossen, maar het land heeft daarvoor geen geld. Hulp moet komen van de Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het IMF. Maar de tegenstellingen binnen deze zogeheten trojka worden steeds groter. Het IMF vindt al heel lang dat de Griekse schuld onhoudbaar is en deels moet worden kwijtgescholden. De Europese leiders, klemgezet door populistische oppositie in eigen land, weigeren de Grieken iets kwijt te schelden. Ministers deden beloften waaraan ze niet graag meer worden herinnerd. Zo stelde toenmalig minister van Financiën Jan Kees de Jager over de hulp aan Griekenland: 'Het gaat de Nederlandse belastingbetaler geen cent kosten.'
Zo soepel als het IMF lijkt met betrekking tot schuldkwijtschelding, zo hard stelt Lagarde zich op wat betreft de hervormingen die Griekenland zou moeten doorvoeren. Op dat punt zijn het juist weer de Europeanen die lankmoedig zijn: als de Grieken maar bezuinigen, is het eigenlijk wel goed.

Als er een Brexit komt.. ...komt er dan ook een Zexit of Welke landen volgen na een Brexit? (Bert Lanting, Raoul du Pré Volkskrant 7 mei 2016 katern Vonk p. 7):
Zweden, Denemarken en Nederland verliezen het meest bij een Brits vertrek.
Eerder dit voorjaar diende de PVV-afsplitsing VNL een wet in om een referendum af te dwingen. 'De EU verkeert in een existentiële crisis: het asielvraagstuk, enorme verdeeldheid over de koers en de mogelijke uittreding van het Verenigd Koninkrijk raken het fundament van de EU', aldus het Kamerlid Van Klaveren. 'De Nederlandse bevolking moet zich daarom, in navolging van de Britten, kunnen uitspreken over het lidmaatschap van de Unie.'
De voorstanders van een referendum kregen onlangs bijval van Paul Scheffer, hoogleraar Europese studies in Tilburg. Als de regering geen helder toekomstbeeld over Europa heeft en telkens ad hoc op de groeiende onvrede reageert', aldus Scheffer in het Nederlands Dagblad, 'krijgen de voorstanders van de ontmanteling van de EU eens de meerderheid, en dan niet alleen bij referenda, maar ook bij gewone verkiezingen'.

Tegenspraak is op z'n retour of Debat over windmolens is niet meer nodig (Martin Sommer Volkskrant 7 mei 2016 p. 19):
Wat voorheen tunnelvisie werd genoemd, heet tegenwoordig verstandig beleid.
In Mexico, las ik in de krant, heeft PGGM zich teruggetrokken uit een windmolenproject. De indianen kwamen in opstand. Omdat het indianen zijn, hebben ze gelijk en zijn het de imperialisten die de boel verpesten. Maar onze eigen indianen in de Veenkoloniën of de Wieringermeer voeren een vruchteloze strijd tegen de almachtige staat, zonder enige hulp uit linkse kring. Evenmin uit rechtse kring trouwens, Kamp geeft geen krimp. Mijn stelling: tegenspraak is op zijn retour en windmolens zijn een puik voorbeeld.

Trump kiest voor isolationisme (Michael Persson Volkskrant 28 april 2016 p. 1):
Amerika Eerst: dat wordt het belangrijkste thema in het buitenlandse beleid van een eventuele president Trump. In een toespraak voor diplomaten, analisten en journalisten, de door Trump zo verafschuwde elite in Washington, was de Republikeinse koploper in de voorverkiezingen woensdag op zijn eigen vage manier duidelijk als altijd. 'De belangen van de Amerikaanse arbeider zullen altijd onze eerste prioriteit zijn.'
Defensie
Trump wil ook dat de bondgenoten van Amerika meer gaan bijdragen aan hun verdediging. 'Slechts vier van de 28 NAVO-partners besteden de vereiste 2 procent van hun inkomen aan defensie. Die landen moeten meer gaan betalen.'
Amerika zelf moet zijn leger ook weer verstevigen, vindt Trump. Hij denkt de benodigde fondsen voor de landsverdediging uit zijn economische protectionisme te kunnen halen: door fabrieken terug te halen zal Amerika weer rijker worden. 'Ik ben de enige presidentskandidaat die dit begrijpt', aldus de vastgoedmagnaat.

Dit keer komt het niet goed (Steij Hofhuis Volkskrant 23 april 2016 katern Vonk p. 14-15):
De elites en het volk drijven uiteen - De erosie van de dominante Anglo-Amerikaanse cultuur
Samuel Huntington werd weggehoond om zijn sombere analyses. Maar de opkomst van Donald Trump geeft hem gelijk.
Breuklijn
Nu viel op Huntingtons analyse veel aan te merken. Zo generaliseerde hij vaak, was hij al te venijnig over de islam, en bezat zijn analyse het risico van een self-fulfilling prophecy. Maar zijn voorspellingen zijn net iets te goed uitgekomen om de onderliggende analyses direct terzijde te leggen. Oekraïne? Volgens Huntington lag het land op de breuklijn van de westerse en de orthodoxe beschaving en er hing dus een burgeroorlog in de lucht. Griekenland in de EU? Dat ging grote problemen geven, omdat het land voorbij diezelfde breuklijn lag. En de islamitische wereld en het Westen? Huntington voorzag scherp oplopende spanningen.
De huidige spanningen zijn misschien de groeipijnen van een samenleving die zich transformeert naar een meer diverse en tolerante vorm. Maar misschien ook niet.
Als Huntington gelijk heeft zijn dit de eerste serieuze symptomen van een politiek systeem dat fundamenteel instabiel wordt door het wegvallen van een onderliggende gemeenschappelijke cultuur. Met Huntingtons eerdere goede voorspellingen in het achterhoofd geeft dat geen reden tot optimisme.

Engagement, of toch weer disco-idealisme? (19 SEPTEMBER 2009):
De netwerk-idealisten
De antiglobaliseringsbeweging, die rond het millennium in vrijwel alle ons omringende landen voor veel ophef zorgde, werd in Nederland nauwelijks serieus genomen. Weliswaar werden de boeken van Naomi Klein en Noreena Hertz gretig gelezen, maar het kwam niet tot protest op straat. Antiglobalisten bleven voor velen een soort krakers met een mobiele telefoon. Geen serieuze deelnemers aan het publieke debat.
De vraag ‘waarom niet?’ kunnen ze geen van allen simpel beantwoorden. Maar ergens raakt het aan het thema van hun volgende symposium: overvloed. En dan vooral: een overvloed aan beelden en informatie. ‘Onze ouders waren afhankelijk van twee tv-zenders en een paar kranten,’ zegt Steije Hofhuis. ‘Voor ons is er geen excuus meer om niet te weten wat de problemen zijn. Het gaat erom: wat doe je met al die informatie?’ Volgens Hofhuis raak je daardoor ‘een beetje lamgeslagen’.
‘Ik zie bij mijn generatie zo’n sterk realiteitsbesef,’ zegt Rob Wijnberg, ‘dat ze de optie om idealistisch te worden niet eens meer overwegen.’ Die realiteit is weliswaar overrompelend, maar klopt bij de Nederlandse jongere toch nog niet echt op de deur. ‘We zijn nog altijd enorm welvarend, onze zorgen zijn betrekkelijk en de grote problemen zijn abstract. Wij zien de economische crisis in cijfers en grafieken. Terrorisme is een soort alarmschaal met de kleuren groen, oranje en rood. Of het is letterlijk ver weg, in Irak of Afghanistan.’

Voor onheilstijdingen heeft Lagarde te veel klasse (Peter de Waard Volkskrant 18 april 2016 p. 21):
IMF en de dalende groei
Alle economische signalen staan op oranje. IMF-directeur Christine Lagarde waarschuwt vaak genoeg. Maar het lijkt wel of niemand het hoort.
In de eurozone staat een op de zeven banken op omvallen, waardoor een herhaling van de kredietcrisis van 2008 dreigt. De productiviteitsgroei blijft achter, de vraag trekt niet aan, de vergrijzing vormt een toenemende zorg en het opkomend nationalisme is een tijdbom onder de politieke stabiliteit en handel. Kortom, alle signalen voor de wereldeconomie staan op het punt van oranje naar rood te springen.
Eigenlijk zou juist het IMF de wereldeconomie door een roze bril moeten bekijken, maar tijdens de voorjaarsvergadering die afgelopen dagen in Washington plaatsvond, werd zo gesomberd dat president Klaas Knot van De Nederlandsche Bank vrijdag even kwijt wilde 'dat de problemen voor Nederland beperkt zijn'. En de financiële markten ver buiten Washington trokken zich er niets van aan. Elke onheilstijding van het IMF ging gepaard met nieuwe records op de beurs.
Misschien is de boodschapper dit keer belangrijker dan de boodschap. Christine Lagarde, de directeur van het 189 leden tellende IMF-gezelschap, is niet bepaald geschikt voor de rol van 'Doctor Doom'. Ze verpakt haar waarschuwingen in zo veel charme dat zelfs een door haar voorspeld laatste oordeel iets zou zijn om je op te verheugen.
Dat neemt niet weg dat de boodschap van het IMF duidelijk is. Een nieuwe crisis kan alleen worden voorkomen als overheden onmiddellijk in actie komen. Er moet schoon schip worden gemaakt in het Europese bankensysteem en het monetair stimuleringsbeleid van de centrale banken moet gepaard gaan met stimulering door de overheden.
Na jaren van bezuinigen moeten de overheden die daarvoor de ruimte hebben - Duitsland en Nederland - de infrastructuur gaan verbeteren, waardoor zij ook andere landen helpen te voorkomen in een nieuw dal weg te glijden.
Daarnaast moet de giftige angel van het nationalisme uit de economie worden getrokken. Valuta-oorlogen, een escalatie van het vluchtelingenprobleem, belastingontduiking en het ineenzakken van de wereldhandel kunnen alleen worden voorkomen door wereldwijde samenwerking. Dan moet ook nog het vuiltje Griekenland worden weggewerkt door dat land schulden kwijt te schelden.

Trump en zwart Amerika (Derk-Jan Eppink Volkskrant 13 april 2016 p. 26):
Howard Schultz, baas van Starbucks, lanceerde vorig jaar een idee: 'laten we aan onze koffietafels praten over ras'. De koffiemagnaat uit Seattle kent zijn eigen land niet. Het bleef oorverdovend stil. 'Ras' is het gevoeligste onderwerp in de Amerikaanse maatschappij. Maar ras zit overal, ook in de Amerikaanse politiek.
Onder Obama is het aantal zwarten dat afhankelijk is van voedselbonnen gestegen van 7,3 miljoen tot 11,6 miljoen. De arbeidsparticipatie onder zwarten daalde van 63,2 procent naar 61,7 procent.
Het grootste drama van de zwarte gemeenschap is de ineenstorting van het gezin. In 1965 werd 24 procent van zwarte kinderen buiten het huwelijk geboren. Nu is dat 72 procent. Het resultaat is een causaliteitsketen: jonge alleenstaande moeders, afwezige vaders, kinderen die het moeilijk hebben op scholen, de opkomst van jeugdbendes als vervangingsgemeenschap, stijging van criminaliteit en grootschalige detentie. Zwarte Amerikanen maken 13 procent van de bevolking uit, maar 38 procent van de gevangenispopulatie.
Op Vaderdag in juni 2008 riep Obama zwarte vaders op tot meer verantwoordelijkheidsbesef. Het past niet in het slachtofferschapgevoel dat Democraten in zwart Amerika cultiveren.
Democraten verdedigen hun 'zwarte stem' met de uitgebreide catechismus van politieke correctheid. Bill de Blasio, burgemeester van New York, wil stadgenoot Trump brandmerken als 'racist', 'xenofoob'.
Als u dus ooit in Amerika aan de Starbucks koffietafel wilt praten over ras, weet dan waar u aan begint.

Daar zijn ze weer, de 'foute vrienden'waarop we leunen (Thomas von der Dunk Volkskrant 6 april 2016 p. 24):
Het Westen is radeloos op zoek naar bondgenoten in een steeds onvriendelijker wereld.
Morele ongemakken
Elders acht het Westen zich gedwongen weer steeds vaker dictaturen stilzwijgend te omarmen, wat de pretentie voor universele democratische waarden op te komen in niet-westerse ogen opnieuw ongeloofwaardig maakt. In het geval van Sisi, die ten koste van duizend doden een einde maakte aan het democratische Egyptische experiment, heerst oorverdovend stilzwijgen. Bij de Chinezen kijkt men, met het oog op hún groeiende politieke macht en ónze groeiende afzetmogelijkheden, ook steeds vaker weg. Over vrijheid wordt tijdens al die als staatsbezoek vermomde handelsmissies hooguit wat in een bijzin gemompeld.

Is Panama optie voor Jan Modaal? (Peter de Waard Volkskrant 6 april 2016 p. 29):
Belastingconcurrentie is een van de grote kwalen van het kapitalisme in het digitale tijdperk. De neoliberale golf van de jaren tachtig stimuleerde landen inkomstenbelasting- en vennootschapsbelastingtarieven te verlagen zodat knappe knoppen en bedrijven zouden komen. Dat leverde groei en welvaart op. Maar wat de ene won, verloor de andere. Dus iedereen moest volgen.
In de jaren vijftig hanteerden landen nog belastingtarieven van topinkomens die opliepen tot 90 procent, zoals in de VS. Dat was paradoxaal genoeg een periode dat de economie bloeide en de beurskoersen omhooggingen. Sinds 1985 is het gemiddelde toptarief van de inkomstenbelasting binnen de OESO gedaald van 65 naar 41 procent. Het vennootschapstarief daalde in diezelfde periode gemiddeld van 45 naar 26 procent.
Dat heeft belastingvlucht niet kunnen inperken. Juist de nieuwe multinationals (Apple, Google, Starbucks en Amazon) slaagden erin met constructies als de double Irish with a Dutch sandwich hun belastingrekening te drukken tot tienden van procenten.

Panama Papers onthullen belastingontwijking elite (Volkskrant 4 april maart 2016 p. 2):
Staatshoofden als Vladimir Poetin van Rusland en Petro Porosjenko van Oekraïne zijn mogelijk betrokken bij grootschalige belastingontwijking. Dat blijkt uit de zogeheten Panama Papers, een spectaculair onderzoek naar offshorebankieren, dat door meer dan honderd internationale media is gepubliceerd.
Uit de Panama Papers zou blijken dat de Oekraïense president Porosjenko eigenaar is van bedrijfjes op de Britse Maagdeneilanden. Die zouden dienen om winsten naar geheime rekeningen in het belastingparadijs te sluizen.
De onthulling over de president van Oekraïne komt op een ongelukkig moment. Nederland stemt deze week over het voorgenomen associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne. De impopulaire Porosjenko heeft een hardnekkige reputatie van corruptie.
Uit de Panama Papers zou blijken dat via twee Nederlandse brievenbusfirma's in totaal meer dan 160 miljoen dollar is betaald aan sportmarketingbedrijven die worden genoemd in de aanklacht van de Amerikaanse justitie tegen FIFA-officials. De betalingen werden gegoten in nepcontracten, zo zou nu blijken.

'We hebben ons niet genoeg verplaatst in Poetin' (interview Fokke Obbema met Pierre Vimont Volkskrant 1 april 2016 p. 6-7):
Topdiplomaat Pierre Vimont onderhandelde intensief over het associatieverdrag met Oekraïne. In aanloop naar het referendum geeft hij een bijzonder inkijkje.
'We gingen in 2008 onderhandelen over het associatieverdrag zonder dat we de geopolitieke aspecten ervan goed begrepen. Met enige aarzeling had Rusland in de jaren negentig geaccepteerd dat voormalige Oostbloklanden als Polen in de EU-sfeer terecht waren gekomen. Maar Oekraïne is voor hen een ander verhaal. De cultuur is veel meer verweven met die van Rusland en het land heeft lange tijd deel uitgemaakt van de Sovjet-Unie. Bovendien ligt het in het hart van botsende invloedssferen. Dat Poetin vindt dat Rusland invloed moet uitoefenen in Oekraïne, hebben we destijds onvoldoende onderkend.' U gaat wel uit van de aanname dat de regering kan achterhalen waarom kiezers 'nee' hebben gestemd.
'Het alternatief is dat je zegt: sorry, maar we willen het hele ding niet. We willen de Oekraïense economie niet redden. In Moskou zou dat als een succes voor hun beleid worden gezien. Ik weet niet of Nederlanders zo ver zouden willen gaan.'

De misvatting van Pierre Vimont is dat wij de Oekraïense economie moeten redden. De EU kan wel helpen het zelfreinigend vermogen te verbeteren.

Aan elke crisis liggen tegenstellingen, zoals bijvoorbeeld tussen 'Politicals & Professionals', ten grondslag. Door de nauwe 'verstrengeling' tussen de 'eerste, tweede en derde macht' en de 'vierde, vijfde en zesde macht' verloopt de weg naar verbetering nu contraproductief omdat de brokkenpiloten elkaar de hand boven het hoofd houden en geen contact meer hebben met de werkvloer. Het zelfreinigend vermogen is verloren gegaan. De brokkenpiloten die de poblemen hebben gecreëerd moeten zich nu als een ware Baron von Munchhausen aan hun eigen haren uit het moeras trekken. Door het privatiseren van het onderwijs, de wooncorporaties en de zorg heeft de overheid het stuur uit handen gegeven en dreigt de cash cow Nederland volledig te worden uitgemolken.

Door de globalisering zijn landen in economisch opzicht steeds sterker van elkaar afhankelijk geworden. In plaats van een verbetering is er sprake van een verslechtering van de risicodiversificatie. De belastingbetaler betaalt het gelag. Met name de sociaal zwakkere groepen zijn de klos. Het is dus een ineffectieve vorm van sociale zekerheid. In hoeverre is er van het peterprincipe of het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen c.q. de 4e macht sprake? Wie durft leiders nog de waarheid te vertellen?

Een variant op het peterprincipe, het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen is nog steeds actueel. Mandarijnen van de keizer bevolken nu de bureaucratisch geleide ministeries. Dit wordt door het thema cultuuroverdracht onderbouwd.

We waren rijk, maar we zijn een arm land geworden, een natie van schuldenaars (Interview Donald Trump Volkskrant 31 maart 2016 p. 23):
Op 21 maart sprak Donald Trump, koploper in de race voor de Republikeinse nominatie voor het presidentschap van de VerenigdeStaten, met de hoofdredactie en enkele redacteuren van The Washington Post over zijn plannen. De uitgetikte bandopname van het gesprek werd integraal gepubliceerd. Hieronder enkele fragmenten van het gesprek over Trumps buitenlands-politieke opvattingen.
Moeten de VS democratie en vrijheid in de wereld bevorderen?
'We moeten niet meer aan opbouw van landen doen. Dat werkt niet. En we zijn nu een ander land. We hebben een schuld van 21 biljoen dollar. We moeten ons land opnieuw opbouwen. Onze vliegvelden zijn in slechte staat. Neem bijvoorbeeld Qatar, Dubai of China, daar kijk je je ogen uit wat betreft hun infrastructuur en vliegvelden.
'Wanneer je kijkt naar onze binnensteden, dan zie je een verschrikkelijke puinhoop. Baltimore, St Louis, Ferguson, Oakland: de onlusten van afgelopen zomer hadden veel erger kunnen zijn. Terwijl ons land uiteenvalt, hebben we scholen gebouwd in Irak die vervolgens telkens weer werden opgeblazen.'

Jan Tromp over Brussel: 'Eindeloos fascinerend en eindeloos vermoeiend' (Volkskrant 1 mei 2014)
Waar liep je tegenaan?
'Ik moest het functioneren van de Europese besluitvorming in kaart brengen. Hoe krijg je dat op een aantrekkelijke manier voor het voetlicht? Dat is het grootste obstakel als het gaat om de Europese Unie. Mensen slaan een bladzijde op in een krant, treffen in de kop 'Europa' en denken: oké, dat zal vast een belangrijk verhaal zijn, dat moet ik lezen, maar nu toch eerst maar even de sport.
'Dat was de grootste uitdaging, hoe krijg je dat verhaal op een aansprekende manier verkocht? Ik heb geprobeerd om het reportage-achtig te maken. Ik probeerde vooral gewoon te vertellen wat ik aantrof.' Eigenlijk wordt er nooit iets besloten, totdat uiteindelijk, en dat kan jaren duren, er een soort van uitkomst is. Maar die uitkomst wordt altijd gekleurd door de waterigheid van het compromis.
En wat trof je aan?
'De ondoorgrondelijkheid van het besluitvormingsproces zit in het systeem zelf. Het is een totaal andere manier van politiek bedrijven dan we gewend zijn. Wat wij gewend zijn is een regering, en oppositie- en regeringspartijen die een soort strijd vormen. Dat is in Brussel totaal afwezig.
'Er is wel een parlement, maar dat confereert op allerlei manieren, in allerlei hoeken en gaten, met allerlei partijen. Men confereert met lui van buiten, met ambtenaren van lidstaten en met lobbyisten; men confereert en onderhandelt met ambtenaren van het dagelijks bestuur van Europa, de Europese Commissie. Intussen zijn er ook allerlei lijntjes naar de Europese Raad waar de lidstaten hun zwaartepunt vinden, en alles is altijd geregeld met overeenstemming, met consensus.

Wanneer steekt Brussel hand in eigen boezem? (Ruard Wallis Volkskrant 31 maart 2016 p. 23):
Het Brussel van de grootouders van Jacques Brel, dat 'Brusseleerde' van het leven, bestaat al sinds de jaren zestig niet meer. Een combinatie van vastgoedprojecten en hun 'skieve architecten' (een Brussels scheldwoord!) nam de stad over en legden het halve centrum in puin, om er het soort fantasieloze, kantoorgebouwen neer te zetten waarin ik nu werk. Om over de ingewikkelde, onwerkbare bestuursstructuur maar te zwijgen, die elk sociaal beleid doet verzanden in ondoordingbare laagjes communautaire bla-bla .

Het onderzoeksrapport 'E i V' verdedigt het standpunt verbeter de wereld en begin bij jezelf. In de EU is het kwartje nog niet gevallen, dat hun ambities veel groter zijn dan ze in de praktijk hard kunnen maken.

'Niemand wil praten met IS moet' (Carolina Lo Galba interview met Jonathan Powell Volkskrant 26 maart 2016 katern Vonk p. 8-10):
Regeringen roepen het steeds: wij onderhandelen niet met het kwaad. Het zal toch moeten, zegt bemiddelaar Jonathan Powell. Ook met IS.
Dick Cheney zei: 'We onderhandelen niet met het kwaad, we bestrijden het.'
'Dat zegt elke regering elke keer weer. Maar als de oorzaak van een conflict politiek is, moet de oplossing dat ook zijn. Dat bewijst dertig jaar conflictbemiddeling. Helaas lijdt de politiek wat dat betreft aan geheugenverlies; men leert maar niet van de geschiedenis.'
Wat is de belangrijkste eigenschap van een 'terroristenonderhandelaar'?
'Je moet goed kunnen luisteren, en dan bedoel ik: écht luisteren, vooral naar wat er tussen de regels door wordt gezegd. Als je je blind staart op de standpunten van mensen kom je er nooit achter wat ze echt willen. Goed luisteren is lastig: waarom zeggen ze dit en waarom zeggen ze nu iets anders dan vorige keer? Je moet de organisatie van binnenuit leren kennen: wat drijft IS en al-Baghdadi?'
De vredesbesprekingen over Syrië zijn vorige week hervat. Veel betrokken partijen zijn uitgenodigd maar IS en al-Nusra niet. Heeft een vredesbespreking dan zin?
'Ik betwijfel of die gesprekken tot duurzame vrede in Syrië leiden zolang niet alle partijen meepraten. Hopelijk is het een opmaat naar gesprekken met alle partijen. Zo ging dat in Noord-Ierland ook. Ik kan me voorstellen dat het de oppositie en het regime lukt om een akkoord te sluiten, al lijkt het me heel lastig gezien hun standpunten. Maar je stopt het vechten niet zolang je niet praat met degenen die vechten.'
Zijn er al contacten met IS?
'Daar heb ik geen zicht op omdat ik niet meer voor een regering werk. Ik vrees van niet en daarom maak ik nu zo'n herrie. Als we nu in het geheim het eerste contact leggen met IS, dan kunnen we sneller stappen zetten als het moment van onderhandeling aanbreekt. Er komt pas een eind aan aanslagen, vluchtelingenstromen, massaverkrachtingen en ander oorlogsgeweld als we het gewapende conflict beëindigen.'

War on Terror wordt ook wel vertaald in oorlog tegen terrorisme. In strikt juridische zin vindt een oorlog tussen staten plaats en kan er dus geen sprake zijn van een oorlog tegen het terrorisme. In de Verenigde Staten wordt echter het woord "war" ook gebruikt in de zin van campagne, veldtocht. Verder is wel geargumenteerd dat de oorlog tegen terrorisme onderdeel uitmaakt van een wereldwijde burgeroorlog, gevoerd door regeringen tegen hun eigen burgers (door de inperking van burgerrechten, het gevangenzetten van verdachten zonder proces, etc.) en die van andere landen.

De geschiedenis herschrijven als roeping of Een leven lang de geschiedenis herschrijven (Hans Bouman (Volkskrant 23 juli 2015 p. 10):
Doctorow wordt gezien als een van de belangrijkste schrijvers van zijn tijd. Hij schreef twaalf romans, drie verhalenbundels en een toneelstuk.
In zijn woonplaats New York is dinsdag schrijver E.L. Doctorow overleden aan complicaties ten gevolge van longkanker. Hij was 84 jaar. Bijna al zijn werken vormen eigenzinnige, soms uitgesproken provocerende herschrijvingen van bepaalde perioden in de Amerikaanse geschiedenis, waarbij Doctorow stelde dat de interpretatie die hij als literator van historische gebeurtenissen gaf (his story) even waarachtig was als die van het geschiedenisboek (history). Prijzen
In de loop der jaren verzamelde Doctorow ongeveer alle literaire prijzen die de VS te bieden hebben: de Pulitzer Prize, de National Book Award, twee PEN/Faulkner Awards, drie National Book Critics Circle Awards...
Na een leven lang de geschiedenis te hebben herschreven, situeerde hij zijn laatste roman, Andrew's Brain (2014), in het heden. Het bestaat geheel uit dialoog, maar wel een waarin nog even venijnig wordt uitgehaald naar Bush jr., Cheney en Rumsfeld. Hij bleef tot het laatst provoceren.

Woorden column Sheila Sitalsing (Volkskrant 22 maart 2013)
Open brief van de Irak-veteraan Tomas Young aan George Bush en Dick Cheney richtte, de mannen die hem de oorlog instuurden. ‘Twee dagen na de aanslagen van 11 september ging ik in het leger […] omdat ik wilde terugslaan naar diegenen die drieduizend mede-burgers hadden vermoord. Ik ging niet in het leger om naar Irak te gaan, een land dat part noch deel had aan de aanslagen. Ik ging niet in het leger om Irakezen te ‘bevrijden’ of om verzonnen massavernietigingswapens te vernietigen. Ik ging niet in het leger om een preventieve oorlog te voeren. Preventieve oorlogen zijn illegaal volgens internationaal recht. Op elk niveau – moreel, strategisch, militair en economisch – is Irak een mislukking. En het was u, heren Bush en Cheney, die deze oorlog begon. U moet de gevolgen dragen.’

In Amerika wordt in naam van de vrijheid de democratie afgebroken.
Herman Lelieveldt (Volkskrant 14 juni 2008): Bush en Cheney concentreerden de macht in het Witte Huis ten koste van ministeries en instellingen en perfectioneerden het regeren bij decreet. Door het creatieve gebruik van executive orders en signing statements wisten zij de bemoeienis van het Congres tot een minimum te beperken en de oppositie van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat te omzeilen. De machtsgreep van Bush is niet onopgemerkt gebleven. Volgens de journalist Charlie Savage in zijn boek Takeover beleeft Amerika na dertig jaar weer de terugkeer van de imperial precidency, het keizerlijke presidentschap. Matthew Crenson en historicus Benjamin Ginsberg durven de handelwijze van Bush in hun boek Presidential Power. Unchecked and unbalanced, zelfs misdadig te noemen. Dat werpt een nieuw licht op het vermeende falen van Bush als president. Het is veel te eenvoudig om dat toe te schrijven aan zijn neoconservatieve ideologie. Veel belangrijker is het dat Bush als president te weinig tegenspel en debat georganiseerd heeft daarmee een van de mechanismen voor goede democratische besluitvorming geschonden heeft.

Michaël Zeeman (Volkskrant 4 september 2008): In het boek de The dark Side van Jane Mayer wordt ontvouwd wat er de afgelopen zeven jaar is gebeurd met het ambt van de Amerikaanse president. Vanaf het moment dat op 11 september 2001 die eerste twee vliegtuigen in de Twin Towers in New York landden, is een groep gewiekste juristen rond vice-president Dick Cheney in de weer geweest met het versterken van de machtspositie van de president, buiten de ‘checks & balances’ van de Amerikaanse grondwet om. Hun oogmerk – en vooral dat van Cheney – was de president, zo veel mogelijk en zo verstrekkend mogelijke bevoegdheden toe te kennen, onder het uitschakelen van de controlebevoegdheden van het parlement.
Kishore Mahbubani:
De fundamentele fout in het westerse denken is dat de westerlingen menen dat alle oplossingen in de wereld van hen moeten komen, terwijl zij in werkelijkheid de oorzaak zijn van veel van die problemen. De V.S. en Europa nemen niet de leiding bij zoiets belangrijks als de bestrijding van het broeikaseffect. Na 9/11 zijn de V.S. van Bush meer dan ooit als hypocriet te boek komen te staan.

Rollen in geopolitiek worden omgekeerd (Mark Leonard directeur van de European Council on Foreign Relations Volkskrant 9 maart 2016 p. 25):
Geopolitiek Niet het Westen pleegt nog militaire interventies, maar landen als Rusland, China en Saoedi-Arabië.
In de jaren negentig hebben westerse landen, na de genocides in Rwanda en op de Balkan, de doctrine van de 'humanitaire interventie' ontwikkeld. Deze Responsibility to Protect (R2P) stelde landen verantwoordelijk voor het welzijn van hun bevolking en dwong de internationale gemeenschap in te grijpen als regeringen er niet in slaagden burgers te beschermen tegen massale wreedheden - of als ze zelf hun burgers bedreigden. De doctrine gooide het concept van nationale soevereiniteit overboord, en in landen als Rusland en China werd zij al snel gezien als een vijgenblad voor door het Westen gesponsorde regimeverandering.
Potentieel voor instabiliteit
Daarom is het op zijn zachtst gezegd ironisch dat Rusland een concept hanteert dat vergelijkbaar is met R2P ter rechtvaardiging van zijn interventie in Syrië, zij het dat in dit geval de regering tegen haar burgers wordt beschermd in plaats van andersom. De Russische inspanningen zijn feitelijk een argument voor de terugkeer naar het tijdperk van de absolute soevereiniteit, waarin regeringen de enige verantwoordelijken zijn voor wat er binnen hun grenzen gebeurt.
Het Russische standpunt weerspiegelt ook de voorkeur die het land heeft voor stabiliteit boven gerechtigheid en zijn aanvaarding van de legitimiteit van autoritaire heerschappij.
Terwijl een nieuwe orde vorm krijgt, zullen de rollen die landen de afgelopen vijfentwintig jaar hebben gespeeld worden omgedraaid. In het Westen zal het concept van de soevereiniteit en het beperkte gebruik van militaire macht een comeback maken, terwijl nationale leiders die van oudsher hebben opgeroepen tot terughoudendheid steeds stoutmoediger zullen worden ten aanzien van het inzetten van hun strijdkrachten.

'Als je Wilders' fascistische trekken niet ziet ben je blind' (Peter R. Vries Volkskrant 9 maart 2016 katern Vonk p. 16):
Waar gaan we het over hebben? Geert Wilders hoopt dat Donald Trump de volgende Amerikaanse president wordt. Beide mannen worden met enige regelmaat fascist genoemd. Terecht of onzin?
Kom er maar in, Peter!
Ik vraag me af of de media niet te veel een karikatuur van Trump maken. We moeten ons realiseren dat wij in Nederland alleen de juicy soundbites te zien krijgen; de complete debatten zien wij nooit. Er loert dus een gevaar dat we heel fragmentarisch worden ingelicht over Trump. Mede daarom zou ik niet stellig willen beweren dat de man fascistisch is, al hoor ik hem genoeg dingen roepen waarvan ik denk: Oh My God, moet dat straks in het Witte Huis zitten?
'Dat Wilders fascistische trekken vertoont, staat voor mij als een paal boven water. Hoogleraar Paul Frissen heeft wat dat betreft volkomen, maar dan ook volkomen gelijk. Het meest bespottelijke is dat de partij die vindt dat ze zelf de meest stuitende en weerzinwekkende dingen over anderen moet mogen zeggen, nu van mening is dat een hoogleraar om zijn uitspraken moet worden ontslagen.
'Fascisme is een zware term, maar we kunnen toch niet meer verloochenen dat er overeenkomsten zijn? Als je ze niet wilt zien, ben je blind. Dan heb je kennelijk een preoccupatie met het fenomeen op zich, waar je vandaan wilt blijven, maar dat zegt meer over jezelf dan over de PVV.

De economische crisis berust op de volgende paradox in de financiële wereld. De maatregelingen die zijn genomen om een beurskrach, zoals in 1929 te voorkomen zijn door de banken-lobby geleidelijk weer afgebroken.

Correspondents' Dinner ( p. 9):
Al dagenlang staat de krant vol commentaren op het
Correspondents' Dinner. Ik keek er ook naar en kon er nauwelijks om lachen: een stel schrijvers en adviseurs dat een aantal grappen en grollen bij elkaar harkte, de minister-president die ze instudeerde en ten gehore bracht en vervolgens als enige alle lof oogstte. Ben ik nou te nuchter, of gewoon te zuur?

Dit is Donald Trump (A. lammers em. hoogleraar Amerikaanse geschiedenis aan de Universiteit van Leiden Volkskrant 13 februari 2016 p. 21):
Wie Donald Trump nog steeds niet vermag te begrijpen, kan Nederland het best tweehonderd keer uitvergroten en naar de zoveelste herhaling van het Correspondents' Dinner kijken, waar iedereen - óók Peter Buwalda (V, 12 februari) - bij aanwezig was, behalve u en ik. De daardoor ontstane machteloze woede is mutatatis mutandis de brandstof van de tanks die Trump nu al maandenlang genadeloos over het Amerikaanse politiek landschap laat denderen.
In de aangerichte verwoesting schiet het onkruid van vooroordelen manshoog op en overwoekert binnen de kortste keren het gezonde verstand.
Maar alles beter dan een elite die zichzelf ostentatief in feestkledij bewierookt en andermans idiotie bij voortduring bespot. Een gesloten front van boze witte mannen en vrouwen maakt zich op voor het laatste wanhoopsoffensief.

A. Lammers emeritus-hoogleraar Amerikanistiek aan de Universiteit Leiden stelt (Volkskrant 20 juli 2015 p. 18):
USA! USA!
Leden van het New Horizons-team in het vluchtleidingscentrum in Maryland zwaaien geestdriftig met Amerikaanse vlaggetjes als de ruimtesonde dichtbij Pluto komt. Maarten Keulemans is van mening dat zoiets nimmer in de Europa zal gebeuren (Ten Eerste, 18 juli). 'Overmand door emoties spontaan 'EU, EU!'roepen; ik heb het nooit iemand zien doen.'
Nee, natuurlijk niet. Amerika is tenslotte de antithese van Europa. Al vanaf het prille begin heeft men aan de overkant weinig fiducie in de EU getoond. Een kunstmatig verwekt kind zonder veel levenskansen.
Amerikanen kijken graag vooruit, wij zitten tegen wil en dank vast aan ons verdeeld verleden. Te pas en te onpas halen ze de Stars and Stripes tevoorschijn. Gedecideerde Real Americans vinden besluiteloosheid typisch Europees.
Veel liever dan te wikken beschikken ze. De Amerikaanse republiek is immers nation close to God, een uitverkoren natie met een duidelijke lotsbestemming. Horizonten zijn er om te verleggen. En wij?
Wij hebben ons geloof in God allang verloren, ons lot is voortmodderen zonder adembenemende perspectieven. Eigenlijk heeft dat ook wel iets moois en tragisch. Tragiek die voor Amerikanen onverdraaglijk is.
Alle enorme problemen en spijt, heeft men in Amerika nog altijd het gevoel in een versierde schuit op weg naar Arcadia te zijn. Vandaar de vlaggen en heftige emoties die ons, Ware Europeanen met het zuinige mondje van Dijsselbloem, in EU-verband totaal vreemd zijn.

‘Amerika is nog net geen Griekenland, maar we zijn goed op weg’ (Gerben van der Marel FD 23 mei 2015):
Gebrek aan investeringsdrang is wat hem de meeste zorgen baart in de huidige wereldeconomie. Voor Greenspan is het dé verklaring voor de huidige stagnatie. ‘We zien het patroon in de eurozone, in de Verenigde Staten en in de rest van de wereld. De onzekerheid over de toekomst is te groot voor het zakenleven.’ Ook zijn land is nog steeds niet volledig hersteld van de crisis die een jaar na het einde van de laatste ambtstermijn van Greenspan insloeg.

Waarom de rest van de wereld Amerika haat (Thomas Friedman Volkskrant 4 juni 2003):
Terwijl president George W. Bush andere wereldleiders ontmoet en tracht de zaken tussen Amerika en de rest van de planeet te repareren, kijk ik terug en vraag mezelf: wat is hier aan de hand geweest?...
Ik heb mijn eigen antwoord uitgewerkt in wat ik bescheiden noem 'een korte theorie van alles'. Ik bied het hier aan, in een nog kortere versie, in de hoop dat mensen zullen reageren met opmerkingen of fluitconcerten, zodat ik het verder kan uitwerken. Hier gaat ie: Tijdens de jaren negentig werd Amerika buitengewoon veel machtiger - economisch, militair en technologisch - dan elk ander land in de wereld. Over het algemeen gesproken kwam dit doordat de ineenstorting van het Sovjet-imperium en het alternatief voor vrijemarktkapitalisme samenging met de internetrevolutie in Amerika. Het gevolg was dat de Amerikaanse macht, cultuur en economische ideeën over hoe de samenleving moet worden ingericht zo dominant werden, dat Amerika het leven van mensen over de hele wereld begon te beïnvloeden - 'meer dan hun eigen regeringen doen', zoals een Pakistaanse diplomaat zei. Toen mensen dit beseften, begonnen ze zich op een ontluikende manier ertegen te organiseren.

Waarom de rest van de wereld Amerika haat (deel 2 Thomas Friedman Volkskrant 12 juni 2003):
Dat doe ik nooit meer. Tot nu toe heb ik achtduizend e-mails ontvangen uit de VS en uit landen waar ook ter wereld. Twee zaken werden duidelijk: veel mensen zijn in de nasleep van '11 september' geïnteresseerd in de buitenlandse politiek en in Irak. Iedereen voelt zich nu betrokken bij de wereld, of bij de VS en iedereen wil worden gehoord.Wat ook opviel is dat veel, heel veel mensen zich zorgen maken over de mate waarin Amerika zich vervreemdt van de rest van de wereld. Velen verwijten dit aan het Bush-team, anderen aan de wereld, maar er heerst een sterk gevoel dat er een belangrijk verlies is geleden .

Het tijdperk van de tegenwind (Hans Wansink Volkskrant 13 februari 2016 bijlage Sir Edmund p. 22-23):
Robert Gordon gelooft dat de technologische vooruitgang in het niet valt bij al het onheil dat ons wacht.
Permanente obstakels
Gordon is al jaren verwikkeld in een polemiek met wat hij de 'techno-optimisten' noemt: zij die de huidige malaise als een tijdelijke dip zien in afwachting van een digitale kwantumsprong in groei, productiviteit en kwaliteit van leven. Dat debat wordt niet definitief beslist in Rise and Fall, maar iedereen die het boek heeft gelezen zal zijn visie op de toekomst moeten bijstellen. Het effect van de internetrevolutie van de jaren negentig op de economie was al in 2005 uitgewerkt. De tegenwind die de groei in de weg staat, neemt evenwel nog steeds in kracht toe. Voor die tamelijk permanente obstakels hebben de techno-optimisten geen oog.
Het meest overtuigend is zijn vergelijking tussen de tweede en de derde industriële revolutie. Die laatste steekt mager af tegen de unieke transformatie die de wereldbevolking in de 'speciale eeuw' tussen 1870 en 1970 heeft doorgemaakt. Ga maar na: in de keuken is er de laatste veertig jaar nauwelijks iets veranderd (op de magnetron na). En centrale verwarming, stromend water, elektrisch licht, televisie, een wasmachine en een auto voor de deur hadden we ook al. Vliegen naar Amerika kostte in de jaren zeventig niet meer tijd dan vandaag. En ook de gemiddelde leeftijd is niet spectaculair gestegen.
De tweede industriële revolutie heeft in het leven een onomkeerbare gedaantewisseling tot stand gebracht. Niet alleen wat betreft groei van de welvaart, maar ook in de omstandigheden op het werk en in de huishouding. Vandaar dat vooruitgang voor ons de normale conditie is geworden. Maar zo normaal is die vooruitgang voor de komende generaties niet meer, wrijft Robert Gordon ons overtuigend in.

De één trapt omhoog, de ander omlaag of Trump past zijn ideeën aan op zijn aanhang (Anne van der Veen Volkskrant 12 februari 2016 p. 22):
Bernie Sanders hamert al vanaf het begin van zijn campagne op een aantal speerpunten: de corrumperende macht van geld in de politiek en de groeiende welvaartsverschillen.
Die boodschap is in de laatste negen maanden aangeslagen. Sanders heeft een massale aanhang verworven door zijn campagne gefocust te houden op deze punten. Hij is het schoolvoorbeeld van een idealistisch leider en verwerft zijn aanhang om zijn ideeën.
Donald Trump lijkt op zijn bijeenkomsten scriptloze toespraken te houden, waarin hij peilt hoe zijn aanhang reageert op de politiek-incorrecte dingen die hij zegt.
Wanneer dat aanslaat, neemt hij het op in zijn repertoire. Trump is een demagoog: hij past zijn ideeën aan aan zijn aanhang.
Wanneer Sanders en Trump twee kanten van dezelfde medaille worden genoemd, ontken je in feite het fundamentele verschil tussen links en rechts: de één trapt omhoog, de ander omlaag; de één richt zich tegen de machtigen, de ander tegen de machtelozen.

Mevedev waarschuwt VS voor nieuwe wereldoorlog (Volkskrant 12 februari 2016 p. 6):
Het mislukken van de vredesonderhandelingen over Syrië zou kunnen leiden tot een wereldoorlog. Dat grimmige scenario werd donderdag geschetst door de Russische premier Dmitri Medvedev, in een interview in de Duitse krant Handelsblatt.
Parallelle oorlogen
In feite is de Amerikaanse regering nu verwikkeld in twee parallelle oorlogen op twee fronten, en heeft ze daarbij
tegengestelde doeleinden. In München proberen de VS, om het hervatten van de vredesbesprekingen mogelijk te maken, een staakt-het-vuren in het westen van Syrië te bewerkstelligen. Tegelijkertijd werd gisteren bij de NAVO in Brussel gesproken over het opvoeren van de strijd tegen Islamitische Staat in het oosten van Syrië.
In het noordwesten van het land hebben de door Koerden geleide Syrian Democratic Forces (SDF) donderdag met steun van de Russische luchtmacht het militair vliegveld Menagh veroverd op Syrische rebellen.

Tweedekamer maakt zich op voor asielblokkades (Dion Mebius, Raoul du Pré Volkskrant 12 februari 2016 p. 7):
In de aanloop naar de Europese top van volgende week, voert een groeiend deel van de Tweede Kamer de druk op. Een meerderheid vindt inmiddels dat de huidige asielinstroom de 'draagkracht' van de samenleving overvraagt en dat het kabinet onorthodoxe maatregelen niet langer moet schuwen om de immigratie te stoppen. Desnoods in nationaal of West-Europees verband.
De Kamer verliest intussen in rap tempo het geloof in de bereidwilligheid van de Turken. Partijen als VVD, PVV, CDA en SGP hebben er weinig vertrouwen meer in dat de Turkse president Erdogan echt z'n best doet om in te grijpen. 'De premier loopt aan de leiband van Turkije. Hij toont geen leiderschap', aldus CDA-leider Buma. 'Natuurlijk moeten we zorgen voor ontheemden op de vlucht, maar we zijn ook verantwoordelijk voor de orde en de rust in onze eigen samenleving en het welzijn van onze bevolking.' En Wilders: 'Hou op met die Turkse route. Het gaat niet lukken, wat u ook probeert.'

Nederland is nu eenmaal een weinig gastvrij land of 'Nederland is van de nestgeur, het is gesloten' (Laura de Jong Volkskrant 12 februari 2016 p. 21):
Hoe bedoelt u?
'Je hoeft als overheid niet eindeloos begrip op te brengen voor de gevoelens van mensen, vaak anonieme mensen, die zeggen dat ze zich door de komst van mensen met een andere kleur of een andere godsdienst onveilig voelen. Niet als dat gevoel niet op iets aantoonbaars, op feiten is gebaseerd. Hoe moet je door hard werken je huidskleur veranderen?
'Nederland is, anders dan wij graag denken, een gesloten land, we zijn erg van de nestgeuren. Niet openlijk, maar onder de radar. Alle buitenlanders zullen je hetzelfde verhaal vertellen. Op het eerste gezicht, denk je: wat een open, gezellig en vrij land. Maar na een paar jaar hoor je er nog steeds niet bij. Dus misschien is het waar dat je harder moet werken, maar ik ben bang dat het dan nog niets uithaalt. Persoonlijk heb ik over integratie niets te klagen hoor. Maar ik denk dat dit voor veel groepen geldt, ook voor bijvoorbeeld de tweede generatie Marokkanen.'

De euforie voorbij........het klimaat is in Parijs niet gered door Jan de Boer Civis Mundi 6 februari 2016):
Ik zie de staatslieden nog staan op zaterdag 12 december 2015, elkaar toejuichend, de duimen omhoog stekend........" we hebben onze planeet gered". Onzin natuurlijk: de planeet aarde is niet in gevaar, maar wel onze menselijke beschaving. En die is met deze klimaatconferentie in Parijs nog niet gered. Nauwelijks levensvatbaar
Deze fragiliteit van een compromis van compromissen met daarachter geen enkele juridische dwang is mijns inziens in de komende decennia nauwelijks levensvatbaar. Er hoeft maar weinig te gebeuren of alle plannen en toezeggingen zijn vergeten. Ik denk in dit verband aan bijvoorbeeld een zeer waarschijnlijke , nieuwe beurskrach op korte, hooguit middellange termijn. En wat gaat er met "Europa" gebeuren?

De economische crisis is mede een gevolg doordat men de maatregelingen die zijn genomen om een beurskrach te voorkomen door de banken-lobby geleidelijk weer zijn afgebroken. Deze paradox is een belangrijke oorzaak van de financiële crisis.

Assad en IS hoeven zich geen zorgen te maken (Martin Jansen Volkskrant 10 februari 2016 p. 24):
Met praten in Genève komt er geen vrede in Syrië. Alleen een militaire oplossing is nog mogelijk. De laatste besprekingen in Genève mislukten reeds voordat ze feitelijk begonnen waren, waarna iedere partij traditiegetrouw begon de tegenstander hiervan de schuld te geven. In werkelijkheid echter kon niemand hiervoor verantwoordelijk worden gesteld omdat er in Syrië geen politieke oplossing meer mogelijk is.
Ondertussen is meer oostwaarts Islamitische Staat (IS) de enige winnaar van dit internationale spektakel omdat vrijwel alle betrokken partijen op merkwaardige wijze baat blijken te hebben bij haar bestaan. Soennitische staten als Turkije en Saoedi-Arabië, die sinds jaren aansturen op het ten val brengen van het regime in Damascus, zien, IS hierbij als een troefkaart. Terwijl de landen die Assad niet steunen de dreiging van IS kunnen gebruiken om te wijzen op het gevaar dat een machtsvacuüm in Damascus zou betekenen voor de internationale gemeenschap. Zowel Assad als IS hoeven zich daarom voorlopig geen zorgen te maken.

Aleppo, het Sarajevo van Syrië (Roger Cohen Volkskrant 10 februari 2016 p. 25):
Aleppo, het Sarajevo van Syrië Roger Cohen (columnist The New York Times):
'Aleppo kan het Sarajevo van Syrië worden. Het is al het München.
'Waarmee ik bedoel dat de benarde toestand van Aleppo - zijn kwetsbaarheid voor Poetins grillen en Assads uit de as herrezen genadeloze plannen - een gevolg is van de lamlendigheid en doelloosheid van bijna vijf jaar regering-Obama. De president en zijn team hebben zich verscholen achter noties dat Syrië in de marge zit van vitale Amerikaanse belangen; dat ze de nadelen van interventie beter doordacht hebben dan anderen; dat de actoren op de grond onbegrijpelijk en onbetrouwbaar zijn; dat er geen binnenlandse of Congressionele steun is actie te ondernemen om de oorlog te stoppen of te beïnvloeden; dat er geen juridische basis is om safe areas te vestigen of Assads luchtmacht uit te schakelen; dat Afghanistan en Irak lessen zijn in de futiliteit van Amerikaanse machtsprojectie in de 21ste eeuw; dat Syrië Ruslands Afghanistan zal worden als de Russen zich de woede van de soennitische wereld op de hals halen; en dat het enige gebod, ongeacht de schaal van het lijden of de afbraak van Amerikaanse geloofwaardigheid, het vermijden is van nog een oorlog in het Midden-Oosten.
'Obama's constante 'wat als' en herhaalde 'wat dan' inzake Syrië heeft geleid tot slachtingen in Parijs en San Bernardino. En bijgedragen aan de potentiële ontrafeling van de EU nu interne grenzen worden hersteld als antwoord op de vluchtelingengolf - waar de VS op reageerden door 2.500 Syriërs op te nemen sinds 2012 - 0,06 procent van het totaal.
'De Syrische crisis is nu een Europese crisis', zegt een Europese diplomaat me. 'Maar de president is niet geïnteresseerd in Europa.' Dat is een eerlijke inschatting van de eerste naoorlogse Amerikaanse leider voor wie de trans-Atlantische alliantie iets is om verplicht in ere te houden, niet emotioneel te omhelzen.
'Syrië is nu de schande van de Obama-regering, een debacle van zulke proporties dat het de binnenlandse prestaties van de president kan overschaduwen.'

Hou Syrische Koerden in toom in ruil voor Turkse steun (Betsy Udink Volkskrant 9 februari 2016 p. 20):
We hebben de Koerden nodig om IS murw te slaan en Turkije om de Syrische vluchtelingen tegen te houden. Zie hier het dilemma voor het Westen.
Onedoelde gevolgen. Elke oorlog heeft ze. Een waarschijnlijk niet bedoeld gevolg van Nederlandse deelname aan de oorlog tegen IS kan de stichting van een PKK-staat in het noorden van Syrië zijn. We gaan namelijk steunen op de Koerden van het semi-rijkje Rojave: 'Richting waarin de zon ondergaat' oftewel West-Koerdistan.
De daar heersende Democratische Unie Partij (PYD) en haar gewapende tak, de Veiligheidscomités (YPD), zijn PKK. De PKK is de Koerdische guerrillabeweging die in Turkije in oorlog is met de staat. Bij ons staat de PKK op de lijst van verboden terroristische organisaties. De PYD/YPD niet. Dankzij de Russische bombardementen rukken Assads troepen, strijders uit Iran en van Hezbollah op naar de Turkse grens. De Russische bombardementen maken ook de weg vrij voor de YPD, die gesteund wordt door de westerse coalitie inclusief ons. Ankara zal dat niet over zijn kant laten gaan. Het is niet ondenkbaar dat Turkije een dezer dagen in Syrië in conflict raakt met de NAVO. Dat zou een meesterlijke coup zijn van Vladimir Poetin: het opdrijven van spanning tussen NAVO-bondgenoten en het verzwakken van de organisatie.

Economische recessie niet af te wenden of Nieuwe economische crisis is onvermijdelijk (Jonathan Holslag Volkskrant 5 februari 2016 p. 20):
Mij lijkt het aannemelijker dat een nieuwe crisis zal leiden tot een nog hardere machtspolitiek - economisch en militair.
Ik ben zo stellig in mijn voorspelling van een nieuwe recessie, omdat er veel nieuwe problemen zijn ontstaan, terwijl de kater van de vorige crisis nog niet verwerkt is. Dat geldt vooral voor China. Het overaanbod op de vastgoedmarkt in binnenlandse provincies is fenomenaal en ook de industrie blijft worstelen met overcapaciteit. De uitvoer van industriële goederen breekt het ene nieuwe record na het andere en toch zit 17 procent van de fabrieken in de rode cijfers. Het lage consumentenvertrouwen, de rusteloosheid op de Chinese beurzen en de steeds grotere kapitaalvlucht zijn allemaal indicaties dat de kans op ontsporing bijzonder groot aan het worden is.
Niets is gevaarlijker dan een samenloop van economische en politieke hoogspanning. Wat me sceptisch maakt, is dat na de vorige crisis, toen de overheden nog honderden miljarden konden investeren, de rente nog naar beneden kon en er een triljoen bijeengeschraapt werd om de euro te stabiliseren, dat er toen al geen wil bestond om een internationaal akkoord te bereiken over de blijvende onevenwichtigheid tussen deficit- en surpluslanden en dat we de tijd niet hebben gebruikt om nieuwe groeimodellen te ontwikkelen, groeimodellen die mensen meer kansen bieden.
Men kan wel roepen dat optimisme een plicht is, maar wat ben je met optimisme zonder oplossingen?

Toekomstdromen of Gloort er hoop aan de groene horizon? (Tonie Mudde Volkskrant 23 januari 2016 bijlage Sir Edmund p. 4):
De wetenschap lost de CO2-problematiek vast wel op. Hoopt Henk Kamp.
Hier klinkt een techniekoptimist. Een man die denkt: ergens lopen een paar slimme koppen rond en die bedenken een oplossing, waarbij al dat gedoe met windmolens en zonnepanelen gepruts zal blijken.
Het aandeel duurzame energievoorziening in Nederland is nu een schamele 5,6 procent, waarmee we internationaal gezien een van de smerigste jongetjes van de klas zijn. Ondertussen wil Kamp geen concrete CO2-maatregelen nemen omdat er in de toekomst misschien iets slims wordt ontdekt. Maar wat als dat niet gebeurt?
Life is what happens to you, while you're busy making other plans, zong John Lennon.
Other plans. Niet no plans.

Ook Poetin en Xi hebben de VN nodig of VN-top: Nemen de nieuwe wereldleiders het over? (Michael Persson Volkskrant 26 september 2015 p. 5):
'Een zelfzuchtige en grenzeloze honger naar macht en materiële welvaart leidt zowel tot uitputting van natuurlijke hulpbronnen als tot uitsluiting van de zwakkeren', zei Paus Franciscus vrijdag in de plenaire zaal van de Verenigde Naties in New York. Een moreel appel, waarmee hij zijn persoonlijke agenda aan die van de VN koppelde. Etc.
Deels is de chaos te wijten aan de Verenigde Naties zelf. Het voorkomen van de 'gesel van de oorlog', het belangrijkste doel waarom de organisatie in 1945 werd opgericht, lukt de laatste jaren slecht. De Veiligheidsraad heeft niets kunnen uitrichten om de slachting in Syrië en de annexatie van de Krim te voorkomen, vooral dankzij veto's van Rusland en China. Een Britse oud-ambassadeur bij de VN noemde Syrië in The Guardian een 'vlek op het geweten van de Veiligheidsraad, de grootste mislukking van de laatste jaren'. Volgens hem heeft dit falen 'zeker gevolgen voor de status van de Verenigde Naties als geheel'.
En nu staan de mannen achter die veto's Poetin en Xi, toch vrolijk op het podium van de organisatie die zij tandeloos maken. Hoe gaat dat samen?
Het is de paradox van een multipolaire wereld. Na de val van de Sovjet-Unie waren het twee decennia vooral de Verenigde Staten en Europa die de wereld op sleeptouw probeerden te nemen (lang niet altijd met succes, zie de Balkan, Rwanda en Irak). Poetin en Xi vertegenwoordigen de nieuwe wereldorde, waarin de macht over veel meer landen verdeeld die steeds meer hun eigen weg kiezen. Om die onafhankelijkheid te laten zien hebben ze echter wel een gemeenschappelijk podium nodig, en zelfs applaus. De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties vormt letterlijk het wereldtoneel.

Professor Samdhong Rinpoche De universele verantwoordelijkheid van het individu (Theosofia juni 2003):
Ik ga het niet met u hebben over hoge filosofie of religie of over Tibetaanse mystiek, die tegenwoordig makkelijk te verkopen is. Ik zal een aantal van mijn gedachten over moderne dagelijkse menselijke problemen, vooral die problemen die de mensheid ervan weerhouden spiritueel te evolueren, met u delen. De meeste mensen zijn slaven geworden van economische en monetaire overwegingen, en missen de vrijheid om na te denken over hun eigen verantwoordelijkheid en hun eigen vermogen tot handelen om hogere niveaus van evolutie te bereiken. Ofschoon veel woorden die ik gebruik afkomstig zijn uit het boeddhisme, zijn noch boeddhistische leringen noch enige religieuze aangelegenheid het wezenlijke onderwerp van mijn discussie met u. Het gaat gewoon over alledaagse menselijke problemen waarover wij gezamenlijk kunnen nadenken en waarnaar wij onderzoek kunnen doen.
Volgens de boeddhistische traditie manifesteert het universum zich door de collectieve zowel als de individuele karmische kracht van al haar bewuste wezens. Gunstige karmische kracht genereert vormen die in harmonie zijn met het levensproces, en het
levende universum schept een niet-levend universum dat daarmee overeenstemt. Deze positieve karmische kracht heeft de macht vormen die niet overeenstemmen met het universum te veranderen in vormen die daarmee wel in harmonie zijn.
De huidige wereld staat voor vijf grote uitdagingen:
• Ongebreidelde toename van de menselijke populatie, vooral in de zogenaamde derde wereldlanden.
• De steeds toenemende economische ongelijkheid tussen rijk en arm.
• Geweld en marteling, oorlogen en vrees voor oorlog, vele vormen van terreur, steeds verder escalerend gebruik van wapens voor massavernietiging en de naweeën van oorlogen.
• Milieuafbraak, zoals het broeikaseffect, beschadiging van de ozonlaag en voortdurend toenemende schaarste aan schone lucht en water, die fundamenteel noodzakelijk zijn om levenssystemen in stand te houden.
• Tenslotte culturele en religieuze intolerantie. Religie, die de bron van redding en geluk zou moeten zijn, wordt tot een bron van conflict en verdeeldheid gemaakt.

Ervin Laszlo - Anthony Peak Onsterfelijke geest wetenschap en de continuïteit van bewustzijn buiten de hersenen
Wetenschappelijk bewijs voor de continue aanwezigheid van bewustzijn met of zonder verbinding met een levend organisme.
Vanuit een nieuw wetenschappelijk paradigma van een spiritualiteit die op ervaring is gebaseerd, verkennen Ervin Laszlo en Anthony Peake hoe het bewustzijn voortdurend aanwezig is in de kosmos en kan bestaan zonder verbinding met een levend organisme. Ze onderzochten de snel groeiende hoeveelheid wetenschappelijk bewijsmateriaal voor de continuïteit van bewustzijn, met inbegrip van bijna-doodervaringen, communicatie na de dood, reïncarnatie en de neuro-zintuiglijke informatie ontvangen tijdens een andere staat van bewustzijn. Zij verklaren hoe de aanhoudende aanwezigheid van bewustzijn, ook al is het lichaam overleden, in wezen laat zien dat we onsterfelijk zijn - wij blijven bestaan zelfs wanneer ons fysieke bestaan tot een einde is gekomen. Dit is precies in overeenstemming met de geavanceerde natuurkunde, die poneert dat dingen op ons niveau van tijd en ruimte niet intrinsiek echt zijn maar manifestaties van een verborgen dimensie waar ze bestaan in de vorm van superstrengen, informatievelden en energie matrices.

Ervin Laszlo Bezielde Kosmos Nieuwe wetenschappelijke visie op leven en bewustzijn in het universum
Wetenschappers komen tot het opmerkelijke inzicht dat het heelal een levend en samenhangend geheel is, een concept dat de herinnering oproept aan een oeroude visie die onderdeel was van alle traditionele beschavingen: die van heen 'bezielde kosmos'. Dat beeld doet recht aan iets waar in deze moderne tijd weinig plaats voor was, zeker niet in de wetenschap. Het is de overtuiging dat wij een deel zijn van de ander en van de natuur: Alleen zijn wij een bewust deel van de kosmos, een wezen waardoor de wereld zichzelf kan leren kennen. Dit inzicht is de basis voor een diep besef van de zin van ons leven en een goede richtingwijzer nu we op een belangrijk kruispunt staan in de geschiedenis van de mensheid.

Pakistan loost vluchtelingen uit Afghanistan (Geerlof de Mooij Volkskrant 15 september 2015 p. 18):
Steeds meer Afghaanse vluchtelingen verlaten noodgedwongen buurland Pakistan. Sinds januari zijn er zeker 140.000 teruggekeerd naar Afghanistan, blijkt uit cijfers van VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR en de Internationale Organisatie voor Migratie. Veel jonge Afghanen wagen de oversteek naar Europa. Etc. Ontheemden
In de afgelopen weken zijn de betrekkingen tussen Kabul en Islamabad verder verslechterd. De Afghaanse president Ashraf Ghani beloofde na zijn aanstelling in september 2014 de betrekkingen met Islamabad te zullen verbeteren, maar van die belofte is weinig terechtgekomen.
President Ghani heeft Pakistan de afgelopen weken herhaaldelijk beschuldigd van medeplichtigheid aan de aanslagen die de Taliban plegen in Afghanistan. De terreurgroep kreeg lange tijd steun van de Pakistaanse geheime dienst.
Met de terugkeer van vluchtelingen groeit het aantal ontheemden in Afghanistan. Honderdduizenden ontvluchtten hun woonplaats al tijdens de burgeroorlog in Afghanistan begin jaren negentig; velen zochten hun toevlucht in Pakistan toen de Taliban de macht grepen in 1996. Sinds de val van het Taliban-regime in 2001 is het aantal ontheemden eerder toe- dan afgenomen.

Verleidelijke afzijdigheid of Afzijdigheid zal wereld niet minder chaotisch maken (Rens van Tilburg Volkskrant 25 augustus 2015 p. 26):
Hoe menselijk ook, als samenleving kunnen we het ons niet veroorloven de kop zo in het zand te steken. Het vluchtelingenprobleem gaat niet weg door het te negeren. Dat onze omgang met vluchtelingen beter kan en moet, was uitgebreid in deze krant te lezen. Nee, de grenzen kunnen niet helemaal open. Maar ja, het kan allemaal wel een stuk intelligenter. Zelfs Geert Wilders kan er niet omheen dat 'meer Europa' onderdeel is van vrijwel elke stap vooruit.
Ook de 'opvang in de regio' kost Europees geld en vereist verdergaande Europese samenwerking, wil het meer zijn dan een handig politiek frame voor het dichthouden van de grenzen. Allemaal dingen waarover we het VVD-kamerlid Malik Azmani nog niet hebben gehoord.
Eén aspect, het meest fundamentele, miste ik in veel beschouwingen. De vraag hoe in landen als Syrië, Afghanistan en Irak de stabiliteit te vergroten? Onder aanvoering van president Obama, en tot opluchting van velen, mijzelf incluis, is een uitweg gevonden uit Afghanistan en Irak. De rode lijn die Obama trok voor de inzet van chemische wapens in Syrië werd geruisloos overschreden. Obama heeft gebroken met de interventiepolitiek van zijn voorgangers: zoon Bush in Irak en Afghanistan, Clinton in Servië, vader Bush in Koeweit.

Geert-Jan Knoops Advocaat Van De President Wie is er machtiger dan de machtigste man ter wereld?
In 2003 bekent een hoog al-Qaida lid aan de CIA dat Saddam Hoessein en al-Qaida samen beschikken over massavernietigingswapens. Onder grote politieke druk besluit de Amerikaanse president Jeremy Sawyer om Irak binnen te vallen. Wat Sawyer niet weet is dat er een ingenieuze politiek-militaire val voor hem is uitgezet. Als drie jaar later Benjamin Olivier tot president wordt gekozen, start er een uniek strafproces tegen de oud-president. Is Jeremy Sawyer werkelijk slachtoffer van een sinister complot?
Als de advocaat van Sawyer op mysterieuze wijze vermoord wordt aangetroffen in zijn kantoor, wordt de New Yorkse strafpleiter Matthew Baldwin door Sawyer gevraagd de verdediging over te nemen. Baldwin stuit in zijn verdediging op zaken die hij eerder niet voor mogelijk hield.
Zal hij in staat zijn om de Amerikaanse jury ervan te overtuigen dat zijn cliënt zich niet schuldig heeft gemaakt aan het opzetten van een illegale oorlog?

Alma De Walsche ‘De crisis is een bewuste strategie voor sociale afbraak’ (Boaventura de Sousa Santos 12 juni 2015)
Boaventura de Sousa Santos: Ik zie zeven grote bedreigingen die tegelijk uitdagingen zijn om die trend te keren.
De eerste bedreiging is de desorganisatie van de staat. De staat is een instantie die voor een zekere veiligheid en bescherming zorgt. Op basis van harde sociale strijd van het volk en de arbeidersklasse hebben mensen in het verleden rechten verworven. Die rechten gaven toegang tot consumptiegoederen, onderwijs, gezondheidszorg en werkloosheidssteun.
In de 19de en begin 20ste eeuw konden de arbeiders de producten die ze produceerden, zelf niet kopen. Ze hadden geen arbeidscontracten en waren heel onzeker over hun toekomst. Na WOII ontstaat de sociaal-democratie, die in een aantal landen zoals België nog wel overeind blijft maar die in tal van landen een ernstige crisis doormaakt. In zuid-Europa heb je nog wel sociaal-democratische partijen maar geen sociaal-democratische maatschappelijke context meer.
De maatschappelijke context neigt veel meer naar partijen aan de rechterzijde van het politieke spectrum. Terwijl vroeger de staat ook nog niet-mercantiele relaties had met zijn burgers, is dat vandaag steeds minder het geval. Alles wordt geprivatiseerd en ondergeschikt gemaakt aan de logica van de markt. En dat is een reële bedreiging want we hebben vandaag geen alternatief voor dit concept van de staat.
De tweede bedreiging is de destabilisering van de democratie. Na WOII is er een spanning gegroeid tussen democratie en kapitalisme. Zo lang het financiële kapitaal gereguleerd was en er publieke dienstverlening was door de staat, had je een klimaat waarin de sociaal-democratie kon gedijen.
Maar dat pact tussen democratie en kapitalisme is sinds de val van de Muur verbroken.
Er is vandaag niets meer dat het kapitalisme aan banden legt, het laat zijn ware aard zien en die is destructief: het vernietigt de rechten van mensen, hun toekomstperspectieven, de natuur, en dit enkel met het doel om meer winst te maken. Het enige waar het kapitalisme nog bang van moet zijn, is van zichzelf, van zijn eigen destructieve logica. In de politiek van vandaag is alles te koop en lobbygroepen zetten de democratie onder druk. Volgens mij is dit het einde van de democratie zoals we die tot nog toe gekend hebben.
De derde bedreiging?
Boaventura de Sousa: Dat is het vermarkten van de kennis. Kennis moet geld opleveren. Universiteiten investeren veel meer in biotechnologie dan in humane wetenschappen omdat dit meer opbrengt. Maar de impact daarvan op de samenleving is nauwelijks te schatten. Ook het Europese programma Horizon 2020 is een voorbeeld van die dominantie van de technologie.
De vierde bedreiging is de vernietiging van de natuur. Het kapitalisme verlegt vandaag een volgende grens en speelt met de draagkracht van de natuur. Hoezeer de natuur onder druk staat zien we voortdurend in de extreme natuurrampen. Ook daarin speelt de ongelijkheid: in de VS is er geld om de schade van Katrina te herstellen, Bangladesh heeft geen geld om zijn inwoners te beschermen. De vernietiging van de natuur betekent de vernietiging van de bestaansmiddelen van talloze mensen op het platteland. Die worden dan ook nog eens onder druk gezet door grote megaprojeten zoals stuwdammen en ontginningsprojecten. Met geweld worden ze van hun grond verdreven.
De vijfde bedreiging is de devaluatie van de arbeid. Arbeid was in de Europese samenlevingen het instrument om toegang te krijgen tot burgerschap. Op basis van hun arbeid kregen ze ook rechten en professionaliseerden ze zich. Vandaag is werk - als een instrument voor burgerrechten - volkomen geërodeerd. Werk wordt precair en vakbonden worden afgebouwd.
70 procent van de wereldeconomie is informeel en er
gaapt een steeds grotere kloof tussen betaald en onbetaald werk. Een jonge afgestudeerde die uren, dagen en nachten doorbrengt met CV's klaar te maken en te solliciteren, accumuleert niet-betaald werk. Al de uren dat je onderweg bent naar je werk en in de file zit, is onbetaald werk. Je bent geen 8 uur per dag met je werk bezig, maar 12 of 14 uur.
De zesde bedreiging is de criminalisering van het sociaal protest. Meer en meer vaardigen regeringen wetten uit die mensen verbieden om nog op straat te komen, zelfs voor vreedzame protesten. In Latijns-Amerika beroepen regeringen zich op de antiterrorismewetten om protesten van inheemse volkeren tegen de invasie van multinationals in hun territoria te blokkeren.
De zevende bedreiging is de kolonisering van de hoofden en van alles wat anders is. Het racisme neemt vandaag nieuwe gedaantes aan. Er groeit een cognitief racisme, geen racisme van de huidskleur maar voor andere visies. Islamofobie is zo’n racisme. Racisme is meestal een reactie ten aanzien van iemand die je ofwel als minderwaardig beschouwt, ofwel als gevaarlijk. En meestal alle twee.

Victor MacGill Chaos and Complexity Magic and Mystery - Ervin Laszlo Adventures in Quantum Coherence
Ervin Laszlo’s theory says we are therefore linked to all people who have ever lived and we can access them by accessing the Akashic field. This can explain life after death, because the past has never gone away and tells us that the past is ever present in everything we do. Ervin Laszlo suggests that reincarnation may not be a series of lives one after another as usually presented, as much as it is linking to other particular lives through the Akashic field to which we resonate for whatever reason. It explains the strange coincidences that crop up in our lives; the things we just know without evidence, the dreams that tell us things, and when things happen that are just too unlikely to be random.
Ervin Laszlo links the world of science with spiritual traditions in a way I have not seen so clearly and logically presented before. He incorporates all the latest research in so many fields of scientific research and ties it all together into a wonderful cohesive theory that makes sense of so many strange and contradictory parts of the universe and explains what is usually called the “supernatural” in natural terms, giving strong evidence for the truth of such things as clairvoyance, reincarnation, spiritual healing and life after death.

Jonathan Holslag We moeten samen dromen (Europa moet een bewuste alliantie van veiligheid, waardigheid én schoonheid zijn.) Volkskrant 22 november 2014 - Katern Vonk p. 4-5:
Ik zie vier grote trends. Ten eerste is er de toenemende onrust als gevolg van de kenterende machtsbalans. Vaak wordt tegen me gezegd dat de afname van macht slechts relatief is en dat de voorspoed van het ene land niet noodzakelijk een verslechtering betekent voor het andere. 'Het is geen zero sum game', heet het dan.
Dat heeft voor mij ook te maken met een tweede trend: het afzwakken van de economische groei. Economen stellen graag dat de cake dankzij de globalisering voor ons allen steeds groter wordt. Dat is zo, maar de cake wordt ook steeds luchtiger.
Die ontevredenheid zal verder groeien door een derde trend: schaarste. Opnieuw, met al onze kennis en technologie zou er eigenlijk geen schaarste mogen zijn. Veel kennis wordt evenwel te traag in oplossingen omgezet. Daardoor zal de strijd om grondstoffen het komende jaar meedogenloos blijven en dreigt bevolkingsgroei de zeer kwetsbare leefomgevingen in Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië verder te ontwrichten. Dat zal leiden tot meer migratiedruk en competitie om banen in de steden.
Een vierde trend is de groter wordende kloof tussen slimme technologie en achterlijke samenlevingen. We slagen er, bij wijze van spreken, met uiterste nauwkeurigheid in om atomen te herschikken, maar niet om stipt openbaar vervoer te organiseren. Het een sluit het andere niet uit, maar we zijn te zeer gaan geloven dat alle vooruitgang technologisch moet zijn, terwijl vooruitgang toch eerder een zaak blijft van hoe we de samenleving inrichten en de mate waarin we ons zelf met al onze capaciteiten in die samenleving kunnen ontplooien.
Verder blijven we ook slecht in het in het omzetten van efficiëntiewinst als gevolg van automatisering in nieuwe kansen om met de vrijgekomen middelen onze samenleving te verstevigen. Technologische vooruitgang zonder maatschappelijke vooruitgang maakt van mensen een passieve massa die de verandering ondergaat. Die evoluties gecombineerd dragen bij tot een vijfde trend: de neiging tot protectionisme en conservatisme. In beide gevallen gaat het om een poging houden wat je hebt zonder zelf te veranderen. etc.
Als je welvaart wilt genieten, moet je ook aspiraties hebben om aan de welvaart bij te dragen. Als je schoonheid wilt proeven, moet je ook de ambitie hebben om schoonheid voort te brengen. Als je comfort wenst, draag dan bij aan het comfort van anderen. etc.
Ik geloof in een Europa van grote waarden, waarbinnen landen, regio's, steden en dorpen kunnen floreren, maar front vormen tegen gemeenschappelijke dreigingen. Europa moet opnieuw een bewuste alliantie van veiligheid, waarheid én schoonheid zijn.

Met de vijf trends die Jonathan Holslag in zijn artikel We moeten samen dromen (Europa moet een bewuste alliantie van veiligheid, waardigheid én schoonheid zijn.) signaleert treedt hij in de voetsporen van Ervin Laszlo, de vijf stuwende krachten van de chaos die eerder door Ervin Laszlo in zijn boek het Chaospunt naar voren zijn gebracht. Dit boek van Ervin Laszlo biedt een kader voor het formuleren van een kosmische visie (Ervin Laszlo boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld) op een oud vraagstuk.

Een Ander Joods Geluid als militair steun­punt moet dienen om de olievoorziening veilig te stellen, gelijk ook door ex-Fed-president Alan Green­span is erkend.

Frans Verhagen De eigen dynamiek van oorlogen (12 december 2012 - 29 december 2012):
Misschien herinnert u zich de naam Frederick Kagan (er zijn een hoop Kagans in de Amerikaanse journalistiek en defensie analyse). Deze Kagan werkte bij het Republikeinse American Enterprise Institute, al sinds de jaren negentig promotor van een invasie van Irak. In 2006 was het Kagan die de surge strategie formuleerde en aan de man bracht waarmee kleine Bush het laatste beetje van zijn mislukte oorlogsavontuur kon redden. Generaal Petraeus werd er de held van. Dezelfde Petraeus die Obama's onverstandige beslissing om in Afghanistan hetzelfde trucje uit te halen mocht uitvoeren (en de afgelopen maanden in vlammen ten onder ging, in een bacchanaal van verhalen over affaires en militairen die leefden als pashja's).
Volgens een interessant artikel in de Washington Post hadden deze Frederick Kagan en zijn even havikachtige echtgenote en ook think tank analyst en promotor, Kimberly Kagan, een jaar lang alle vrijheid en alle informatie in Kaboel om de twee surge operatie, die in Afghanistan, op te tuigen en te promoten. Ze werkten voor niets, om onafhankelijk te blijven, zeiden ze (nou ja, ze werden betaald door hun think tanks). Maar zoals dat gaat, leverde het dagelijks contact met de baas van Afghanistan, generaal Petraeus, fijne dwarsverbanden op met de defensie industrie, die op zijn beurt geld stopte in de think tanks van beide ondernemende Kagans. Mevrouw Kagan runt het Institute for the Study of War en die naam zegt precies waar ze zich mee bezig houdt en wat ze promoot. Dat instituut wordt, u raadt het, gefinancierd door de defensie industrie.
De Kagans gebruikten ondertussen hun bekendheid en het risico dat ze negatief zouden schrijven over de hopeloosheid in Afghanistan, om dingen gedaan te krijgen die anders niet mogelijk waren. Ze kregen reizen en info die niet bij hen thuishoorde. Toen Petraeus de verantwoordelijkheid kreeg, schreven deze zogenaamde analisten, lovende op ed stukken die de populariteit van de politiek generaal flink opjoegen en de oorlog dieper maakten. Petraeus zag het voordeel van het uitnodigen van deskundigen en vroeg andere havikken die braaf hun op ed stukken afleverden - net als dat in Vietnam gebeurde.
Het artikel vertelt hoe de Kagans de facto onderdeel werden van de militaire operatie, een stoel kregen aan de strategic desk. Geen wonder dat hun advies spoorde met wat Petraeus aan Obama adviseerde - die de oorlog wilde beperken, terwijl de militairen hem wilden uitbreiden. Het bracht zijn eigen problemen voor Petraeus: andere militairen begonnen de Kagans te wantrouwen als zetbazen voor Republikeinse havikken. Om het geheel te bekronen gaf Kagans instituut een prijs aan Petraeus, gesponsord in alle duidelijkheid door grote defensie bedrijven met belangen in Afghanistan.
We weten in middels meer over Petraeus dan we ooit wilden weten. Als politieke generaal met een eigen agenda en een zucht naar roem, heb ik hem nooit vertrouwd. Wat vertelt dit gedoe allemaal? Dat als je eenmaal in zo'n oorlog zit er teveel belangen zijn die de oorlog door willen laten gaan en je als publiek en zeker als president geweldig huiverig moet zijn voor advies, zelfs van de militairen. De beste les: niet betrokken raken bij grondoorlogen.

Klopjacht Amerikanen op geheimzinnige IS-leider 'De Geest' (Stieven Ramdharie Volkskrant 19 september 2014):
Waar is 'De Geest', de geheimzinnige leider van Islamitische Staat? De snelle uitschakeling vanuit de lucht van Abu Bakr al-Baghdadi, per drone of slimme JDAM-bom, zou een geschenk zijn voor president Obama in de oorlog met IS. Maar waar de leider uithangt, weet niemand.
Volgens het Iraakse leger zou begin deze maand bij een luchtaanval zelfs een naaste medewerker van Al-Baghdadi om het leven zijn gekomen. Om te voorkomen dat hij hetzelfde lot ondergaat als zijn voorgangers, verschijnt de IS-voorman zo min mogelijk herkenbaar in het openbaar. Zelfs tijdens vergaderingen met hoge commandanten, aldus gevangen genomen IS-strijders, zou hij gemaskerd zijn.
Als commando's erin slagen Al-Baghdadi te doden, zal het niet het einde zijn van IS. 'De organisatie is gewend om omgebrachte leiders te vervangen', betogen Frederick en Kimberly Kagan in een studie van het Amerikaanse Institute for the Study of War.

Arm maar zonder schulden (Wim Steijn Volkskrant 14 augustus 2015 p. 20):
Thomas von der Dunk en Tom Wansbeek verdiepen zich allebei in het probleem van Griekenland en de euro. Jammer dat hun polemiek in de 'kamp'-sfeer wordt getrokken. Dat doet afbreuk aan de ernst van het onderwerp en verzwakt de kans op een oplossing. Beiden wil ik graag deze vraag voorleggen: Is het nou zo onzinnig om ervan uit te gaan dat een mens, een gezin, een land, en dus ook Griekenland, kan kiezen (vrijwillig of door omstandigheden gedwongen) voor een combinatie van een laag materieel welvaartsniveau maar met een kloppend huishoudboekje?
Zo deden wij het thuis, zo doen we het nog steeds en zo doen miljoenen het met ons. En zo kan ook een Griek op zijn manier lekker (blijven) genieten van het leven.

Dirk-Jan van Baar versus Jan Peter Balkenende (Jan Mulder Volkskrant 16 december 2008):
Prachtig stukje van Dirk-Jan van Baar, historicus, vandaag over het eeuwige verlangen van de Nederlanders die tegen de oorlog in Irak waren naar een onderzoek naar de ondersteuning van die oorlog door de Nederlandse regering.
Er is volgens Dirk-Jan dus helemaal geen parlementair onderzoek nodig om vast te kunnen stellen dat premier Balkenende in de dagen van de keuze voor de desastreuze en volgens internationale regels illegale oorlog maar wat heeft aangemodderd. Hij, Dirk-Jan van Baar, historicus, klaart dat klusje in zijn eentje op een maandagmiddag tijdens het schrijven van een opinie voor de Volkskrant.
Balkenende, door een prominent voorstander van de Irak-oorlog, Dirk-Jan van Baar, neergezet als een onzekere minister-president zonder principiële keuzes: het onderzoek naar de Nederlandse machinaties ten bate van die oorlog lijkt mij wenselijker dan ooit.

Het verslaan van IS zal een lange adem vergen (Dick Zandee Volkskrant 13 augustus 2015 p. 12):
Rekruten
De nu één jaar durende strijd tegen IS verloopt moeizaam. Een overwinning vergt tijd en geduld.
Onlangs schatte de CIA het aantal IS-strijders op 30- à 40 duizend; dezelfde schatting als in augustus 2014. IS lijkt verliezen vrij eenvoudig op te vangen met nieuwe rekruten uit andere delen van de wereld, geholpen door een geoliede pr-campagne via internet en de sociale media.
In de Verenigde Staten is twijfel ontstaan over het nut van de luchtcampagne. Luitenant-generaal Robert Neller, de nieuwe commandant van het US Marine Corps, stelde onlangs dat er een patstelling is ontstaan. Senator John McCain meent zelfs dat IS aan de winnende hand is. In Den Haag drukt men zich wat voorzichtiger uit. De ministers Koenders en Hennis-Plasschaert omschrijven IS in een Kamerbrief als 'een weerbarstige tegenstander'. Etc.
Verzwakt
Het kalifaat moet ook zo veel mogelijk via andere wegen worden verzwakt. Vooral door de vermindering van de inkomsten van IS. Een mogelijke Turkse actie - liefst in samenwerking met Syrische oppositiegroepen - om de resterende toegangswegen vanuit IS-gebied in Syrië naar Turkije af te sluiten, moet niet op voorhand worden afgewezen.
Wel moet Turkije het grensgebied dat nu in handen is van de Syrische Koerden, ongemoeid laten. Amerikaanse en Europese druk is nodig, richting Turkije én Koerden. In Irak moet een gemeenschappelijke strijdmacht van het Iraakse leger en de sjiitische milities worden opgezet. De soennieten in Noordwest-Irak hebben teveel slechte ervaringen met sjiitische strijders. Dat vergt tijd en geduld.
Een Amerikaanse generaal sprak onlangs over 'een probleem van ten minste tien jaar'. Dat is wellicht nog een optimistische inschatting.

De titel van het boek het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong van Ervin Laszlo wordt als actueel thema gebruikt.
46: De eerste stuwende kracht: de huidige welvaartsverdeling in de wereld is onhoudbaar.
48: De tweede stuwende kracht: onhoudbaarheid van overvloedig consumeren.
53: De derde stuwende kracht: de onhoudbare huidige groeipatronen in het mondiale geldstelsel.
55: De vierde stuwende kracht: de onhoudbaarheid van gevestigde maatschappelijke structuren.
57: De vijfde stuwende kracht: de onhoudbaarheid van de bevolkingsdruk op het milieu.
Naschrift - De wetenschappelijke achtergrond - Het chaospunt in het systeem perspectief
144/145: De met de nobelprijs voor natuurkunde onderscheiden fysicus Manfred Eigen heeft aangetoond dat de vorming van suprasystemen onder invloed van auto- en kruiskatalytische cycli de grondslag vormt van de evolutie van alle levensvormen op aarde.
De fysisch chemicus en expert in de thermodynamica Ilya Prigogine werd onderscheiden met de Nobelprijs nadat hij de wijze waarop kruiskatalytische systemen tot de evolutie van complexe systemen leiden [en de theorie over het zelforganiserende karakter van het universum, vert.] had uitgewerkt.
145: Fig. 7 brengt het Hermetisch Axioma Zo Boven zo Beneden; zo Binnen zo Buiten (lees:
binnen een natiestaat en buiten een stelsel van natiestaten) tot uitdrukking.

De in hoofdstuk 4 De positieve parameters van transformatie van het boek het CHAOSPUNT besproken transformaties Mythos, Theos, Logos en Holos (p. 66/76) reiken een oplossing aan. Deze transformaties correleren met de vier yuga’s.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO), duurzaam ondernemen of maatschappelijk ondernemen is een vorm van ondernemen gericht op economische prestaties (profit), met respect voor de sociale kant (people), binnen de ecologische randvoorwaarden (planet): de triple-P-benadering.

Fred Matser boek Net als jij ben ik EEN VAN DE MILJARDEN expressies van de schepping op deze aarde, Ervin Laszlo (p. 348):
Het geëvolueerde bewustzijn van één individu kan zich op die manier verbreiden en groeien; en als het weerklank vindt in het denken van een geheel nieuwe cultuur, kan het heel de beschaving naar een hoger plan tillen. Dit moet een wereldomvattende verheffing zijn, want de (over)heersende beschaving – de mechanistische, manipulerende en versplinterende beschaving van het industriële tijdperk – is al wereld omvattend. Toch behoeft de nieuwe beschaving - anders dan de huidige – niet monolithisch te zijn. Zij kan streven naar eenheid, onder het aanmoedigen van verscheidenheid, en zo organisch en ‘systematisch’ tegelijk zijn. Dit zijn de principiële inzichten die de grondslag vormen waarop de Club van Boedapest steunt. Zij komen tot uiting in het tweeling motto van de Club ‘Je kunt de wereld veranderen’ en ‘Op naar een wereldomvattende beschaving’.

De door Fred Matser in zijn boek geformuleerde zeven sleutelprincipes voor persoonlijke en planetaire transformatie sluiten op de zeven wijsheidssleutels aan.

Hoe verhouden zich geest en materie (kies: A. BBM, vervolgens: 9. Chaos-tentoonstelling, slide 8)?

Jordy Noom: Vroeger was de gehele maatschappij door iedereen te overzien en te begrijpen. Vandaag de dag valt het niet meer te bevatten, er is simpelweg teveel informatie, teveel invloeden, teveel keus. We werken toe naar een soort van leven in modules, iedereen werkt zijn taken uit in zijn omgeving en leeft daarin. Niemand is hier echter van doordrongen en iedereen probeert wanhopig grip te krijgen op het geheel. We gaan een geheel nieuw tijdperk in waarin het hele systeem drastisch omgegooid zal moeten worden. De manier waarop mensen denken, werken... leven.

Ervin Laszlo Derde millennium: de visie (Theosofia juni 2001)
Tijdens een toespraak op 21 februari 1990 voor het Congres van de Verenigde Staten die in gezamenlijke zitting bijeen waren zei de Tsjechische schrijver-president Václav Havel: ‘Zonder een wereldomvattende omwenteling in de sfeer van het menselijk bewustzijn zal niets ten goede veranderen.... en de catastrofe waar de wereld op afstevent - de ecologische, sociale, demografische, of algehele ineenstorting van de beschaving - zal onvermijdelijk zijn.’ Hij had gelijk. We kunnen niet het hoofd bieden aan de transformatie van onze economische, sociale, en ecologische systemen zonder een overeenkomstige transformatieproces van ons bewustzijn.

De 4e dimensie tijd maakt feedback en feedforward (bio- en neurofeedback) besturing mogelijk.
We leven echter in het nu (De Geheime Leer Deel I, p. 67). Het nu staat tussen verleden en toekomst.

Om de in het boek het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong gesignaleerde vijf stuwende krachten van de chaos aan te pakken is een integrale zienswijze nodig. Om het dilemma van de alle met elkaar verbonden dilemma’s te doorbreken is, zoals Ervin Laszlo stelt, een nieuwe manier van denken nodig. Ervin Laszlo, maakt in zijn boek ‘het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong’ onderscheid tussen Mythos (Antieke filosofie), Theos, Logos en Holos:

Natuurlijke kringloopTriade en Tetrade:Accent van het aanzicht ligt op:Kernkwadrant (5D-concept):
1. Mythos (-???? - 500)1. Oude TestamentRechtvaardigheid4. Creativethink
2. Theos (-500 - 1500)2. Nieuwe TestamentUniversaliteit van mensenrechten3. Zelforganisatie
3. Logos (1500 - 2000)3. VerlichtingGelijkheid, gelijke kansen voor iedereen2. Groupthink
4. Holos (2000 - ????)4. IntegratieRechtvaardigheid en Gelijkheid1. Chaos

Het kernkwadrant rechts laat de ommekeer zien. Hoe we ons dus weer met de natuurlijke kringloop van de schepping (1 t/m 4 van boven naar beneden) kunnen verbinden. Het 5D-concept en het Ether-paradigma brengen de ommekeer, de kwintessens tot uitdrukking. Het Ken uzelve leidt er toe dat we op chaos en groupthink grip kunnen krijgen.

De bijlage Triade + Tetrade laat zien dat in het holos tijdperk de beschavingstransformatie op eerdere transformaties voortbouwt. De kern is nog steeds verbeter de wereld en begin bij jezelf. Paul Stamsnijder: Echte schoonheid zit van binnen. Het vertrouwen in het bedrijfsleven wordt niet alleen hersteld door stringentere wetgeving, maar ook door meer transparantie over het functioneren van ondernemingen en beter gedrag van hun medewerkers. En dat laatste wordt voor het overgrote deel bepaald door de identiteit, de normen en waarden, van de organisatie. Want managers die zich betrouwbaar gedragen, verhogen niet alleen de motivatie van medewerkers, maar verbeteren ook het imago van het bedrijf tegenover de buitenwereld.

In het volgende hoofdstuk en de bijlage wordt de rechter kolom toegelicht.

Het eerste rapport Grenzen aan de groei van de Club van Rome markeert het begin van een chaotischer periode. In zijn boek het CHAOSPUNT laat Ervin Laszlo zien dat de integratie fase duidelijk stagneert. Er zelfs van desintegratie, een ‘te verwachten’ chaospunt kan worden gesproken. De ongelijkheid in de wereld neemt toe. De holos-beschaving neemt duidelijker vormen aan wanneer aan de oude boodschap van rechtvaardigheid en gelijkheid door ons denken op grotere schaal inhoud wordt gegeven.

Het cruciale ‘chaospunt’, het instabiele, kritieke punt waar Ervin Laszlo op wijst heeft betrekking op waar kiezen we nu voor evolutie of degeneratie (zelfvernietiging, zelfdestructie). De chaos en wanorde, die we met onze vijf zintuigen in de buitenwereld waarnemen is in belangrijke mate een gevolg van de innerlijke wereld. Het betekent dat we voor een belangrijk deel van de chaos die we aantreffen zelf verantwoordelijk zijn. Wanneer we niets doen zullen we ongetwijfeld een point of no return bereiken. Een positieve verandering, een keerpunt in het denken ontstaat door bewust voor een duurzame samenleving te kiezen. De chaos die ontstaat door een natuurramp blijft hier buiten beschouwing.

Kompaskwadrant:Culturele evolutieReciprociteit:Innovaties:Principes:Ethiek:Hoofdstuk
4. LemniscaatZo beneden, Zo bovenWatUnificatie  8.4
3. Verticale asKompaskwadrantHoeDuurzaamheidBroederschapIntegratie8.3
2. Kwalitatieve asFilosofie en EthiekWatKerk en StaatVrijheidVrijheid8.2
1. Kwantitatieve asPsychologie en SociologieHoeDemocratieGelijkheidRechtvaardigheid8.1

In 1978 is onder regie van Ervin Laszlo het derde rapport Model voor de mensheid: verslag aan de Club van Rome over de ontwikkeling van de wereldgemeenschap en de doelstellingen van landen en volkeren met betrekking tot bevolking, milieu, grondstoffen en economie gepubliceerd.

Ervin Laszlo schrijft in zijn boek Kwantum shift in het wereldbrein (p. 10):
Wij leven in een tijdsgewricht van bifurcatie waarin zich een fundamentele verandering in onze wereld voltrekt: een macroshift.
27: Bifurcatie doet zich onveranderlijk voor waar complexe systemen een onomkeerbare verandering ondergaan.
De evolutie van complexe biologische én maatschappelijke systemen verloopt via bifurcaties.

De crux van het rapport 'E i V' heeft op het verslag Lofrede van George Bush op George Bush van Arie Elshout in de Volkskrant van 17 november 2014 (p. 6) betrekking:
Tegengesteld
Het is zo'n moment aan de feesttafel, waar je de gedachten van ooms en tantes ziet afdwalen. Bush senior bleef altijd zijn voorzichtige zelf. Dat kan van zijn zoon niet worden gezegd. Diens beleid als 43ste president was vaak tegengesteld. Het is het verschil tussen een president die halt hield bij de grens van Irak in 1991 en een die doorpakte in 2003. Junior schrijft dat hij de steun van zijn vader had, zowel voor zijn besluit om president te worden als om Irak binnen te vallen. Dat kan: mogelijk prevaleerde emotionele vaderliefde op cruciale momenten boven rationele bedenkingen.
Zeker is dat vertrouwelingen van senior tegen de inval in Irak waren en dat George en Barbara Bush meer een president hadden gezien in broer Jeb.
George W. had namelijk altijd iets rebels gehad. Volgens biografen wilde hij helemaal op zijn vader lijken, de oorlogs- en sportheld, en toen dat niet lukte, besloot hij het tegendeel te worden, met alle gevolgen van dien voor Amerika en de wereld. Dat de gewezen rebel zich nu in het boek volledig vereenzelvigt met de vader kan betekenen dat hij tot inkeer is gekomen, schreef iemand.
Hij heeft zich toegelegd op schilderen en schrijven en heeft met het boek een liefdesverhaal afgeleverd over zijn vader, ook al verzwijgt hij dat die relatie soms iets van een onmogelijke liefde heeft gehad.

De mannen die langer hadden willen blijven (Theo Koelé en Natalie Righton Volkskrant 24 juli 2015 8-9):
Ze dienden in Uruzgan en Kunduz en lezen nu thuis in Nederland dat de Taliban die provincies heroveren. En toch, zeggen zes Afghanistan-veteranen terugblikkend op hun uitzending: het is niet voor niets geweest.
'Nu het slecht gaat gooit Defensie de luiken dicht. Zonde'
Auke Westerterp (35) werd drie jaar geleden uitgezonden naar de Afghaanse provincie Kunduz. 'Ik deed de communicatie richting journalisten. Het verhaal dat ik moest vertellen, was dat we daar als militairen zaten om Afghaanse politieagenten op te leiden. Dat hebben we ook gedaan.
'Maar of het zin heeft gehad? Daar ben ik achteraf kritisch over. Waar zijn alle opgeleide agenten gebleven? Leven ze nog? Ik betwijfel het. Tijdens de missie zagen we al agenten verdwijnen uit de opleiding, omdat ze omkwamen of de dienst verlieten.
'De Afghaanse praktijk strookte totaal niet met de Haagse werkelijkheid. Commandanten in Kunduz moesten zich in bochten wringen om het allemaal te laten kloppen voor politici in Nederland. Zo kregen Afghaanse agenten op papier veertien weken les. Maar in de praktijk was het rendement van de Kunduz-missie veel lager. 'Ik ging na zeven maanden in Kunduz naar huis met veel vragen. Wat blijft hiervan over? Ik heb het gevoel dat we te vroeg zijn weggegaan; dat we onze Afghaanse collega's in de steek hebben gelaten. We gingen een jaar eerder weg dan gepland en zaten er in totaal dus maar twee jaar. Wat kun je in zo'n korte tijd nou betekenen?
'Als de Taliban zowel Kunduz als Uruzgan werkelijk weer heroveren, dan verbaast het me niet. De politie is nog niet opgewassen tegen de taak om de bevolking zelfstandig te beschermen en het land stabiel te houden. Ik ben ook realistisch: zelfs vier jaar extra blijven was niet genoeg was geweest. En tien jaar ook niet. Wat dat betreft zijn mijn ogen geopend.
'Natuurlijk stel ik mezelf weleens de vraag: is het het waard geweest? Iedereen wil resultaat van zijn werk. Maar in Kunduz is dat niet zichtbaar. Er blijft niets anders over dan twijfel.
'Ik denk dat Defensie meer zou kunnen uitspreken hoe militairen zich voelen over wat we daar hebben bereikt. Het is geen ramp om toe te geven dat je ergens met de beste intenties naartoe bent gegaan, maar dat je niet de successen hebt behaald die je had gewild. Dat heeft niets met het falen van individuele militairen te maken, maar met dat land dat zo weerbarstig is.
'Maar nu het slecht blijkt te gaan in Afghanistan, gooit Defensie de luiken dicht. Zonde. Als je eerlijk schetst waarom het zo moeilijk was om ergens te werken, dan krijg je veel genuanceerdere berichtgeving over het nut van zo'n missie.
'Het is ook opvallend dat politici die destijds hebben besloten om naar Afghanistan te gaan, tot nu geen antwoord willen geven op de vraag of het nut heeft gehad. Waarom is het politiek gezien zo moeilijk om te zeggen dat het gewoon niet heeft uitgepakt zoals je hebt bedoeld?'

Hoezo blijft het Westen Afghanistan steunen? Bart Hoogeveen en Jorrit Kamminga zijn beiden werkzaam bij Instituut Clingendael (Volkskrant 19 november 2014 - p. 32):
Nederland heeft een morele verantwoordelijkheid tot nazorg in zowel Irak als in Afghanistan. De actualiteit in Irak wijst ons niet alleen op een morele verantwoordelijkheid tot nazorg, maar ook op het eigen belang dat hiermee gepaard gaat. Helaas zal goede nazorg niet goedkoop en risicoloos zijn, noch in Afghanistan, noch in Irak.

Zodra de troepen weg zijn stort het Westerse bouwsel in (Bert Lanting Volkskrant 28 mei 2015):
Afghanistan is een nieuw bewijs dat interveniëren een lastig bedrijf is. Het geloof dat vrijheid automatisch tot vrede leidt, ligt aan diggelen.
Verwarrend
Na de Arabische Lente ligt het geloof dat vrijheid automatisch tot welvaart en vrede leidt, definitief aan diggelen. Syrië, Jemen en Libië zijn weggezonken in geweld. De onaangename conclusie is dat onvrijheid in die regio in de praktijk vaak meer vrede heeft gebracht.
Als er lessen kunnen worden getrokken uit de recente westerse bemoeienis met het Midden-Oosten, zijn die uiterst verwarrend. Aanhangers van de Realpolitik betogen dat het ingrijpen in Libië heeft aangetoond dat humanitaire interventies meer risico's dan voordeel opleveren: sinds de val van de Libische leider Moammar Kadhafi is het land in een chaos beland. Maar pleitbezorgers van het ingrijpen betogen dat het juist aan de nazorg ontbrak. Als het Westen de Libiërs na de val van Kadhafi had geholpen een democratie op te bouwen, was het land niet ten prooi gevallen aan rivaliserende milities. Of die aanpak zou hebben gewerkt, valt niet te bewijzen. In ieder geval zou het Westen dan troepen hebben moeten sturen om de Libische milities te ontwapenen. Kortom, ingrijpen in een wespennest.
Dat het Westen nu met een nieuwe dreiging wordt geconfronteerd in Syrië, valt niet te ontkennen. Maar in Irak is het succes van Islamitische Staat juist het gevolg van ingrijpen door de VS en hun half mislukte pogingen tot nation building. Door Saddam Hussein ten val te brengen en de oude machtsstructuur tot op de grond af te breken, zaaiden de VS het zaad voor het oplaaien van het sektarische conflict tussen de sjiieten - nu opeens aan de macht - en de soennieten, die zich onderdrukt voelen door het nieuwe bewind in Bagdad.
Ook in Afghanistan zijn de resultaten van militair ingrijpen en bijna veertien jaar van westerse nazorg pover. Dankzij de aanwezigheid van een enorme westerse troepenmacht leek het land even de goede richting in te slaan. Om de gunst van de bevolking te winnen, vormden de geallieerden speciale 'provinciale reconstructieteams' die zich niet alleen met de veiligheid, maar ook met de opbouw bezighielden. Maar ook die idealistische constructie blijkt niet erg diepe wortels te hebben geschoten in de barre Afghaanse grond. Zodra de troepen weg zijn, stort het bouwsel ineen.

Op het nieuwe WTC lijkt 9/11 ver weg (Arie Elshout Volkskrant 1 juni 2015):
Wie naar het schitterende, nieuwe Observatorium op 102-hoog in het nieuwe WTC gaat, krijgt de hele geschiedenis van New York voorgeschoteld. Ook 9/11, maar dat maar héél even.
Debat
Een stuk in The New York Times uit april leert dat er veel debat is geweest tussen de autoriteiten, de projectontwikkelaars en de uitbaters van het Observatorium. Er waren emoties. Ten slotte werd besloten dat men er niet omheen kon, maar dat drie seconden genoeg waren.
Lachen en Genieten
Iedereen verdringt zich voor de ramen om op de foto te gaan. Een vrouw ligt bevallig onderuit in een vensterbank. Met haar bovenlijf leunt ze op haar armen, het rechterbeen rust op de vloer, haar linkerknie heeft ze iets opgetrokken. Als een jaren-vijftigvamp poseert ze daar, met New York aan haar voeten.
In het restaurant staan de bezoekers voor de ramen, glazen drank in de hand. Half twaalf 's middags. Twee jonge mannen zoenen elkaar, toostend met een glas bier en een cocktail. Er wordt gelachen, er wordt genoten. Als het de bedoeling was van de 911-terroristen om ook een manier van leven te treffen, dan is dat niet gelukt.

Simon Vinkenoog Kersvers Archief, 30 november 2004:
Van esoterische zijde eveneens 'Amerika op drift' door de Meester --, via Benjamin Creme, in het zojuist in de bus gevallen decembernummer van Share Nederland. "Het is slechts een kwestie van tijd voordat het Amerikaanse volk beseft dat het een ernstige fout gemaakt heeft. Het heeft, zij het met behulp van veel gestolen stemmen, een man en een regering herkozen, die zich zowel nationaal als internationaal wijden aan het scheppen van verdeeldheid en haat.
Het zal vol spijt zien hoe zijn met trots gekoesterde vrijheden worden aangevallen; het zal een scherpe daling zien in levensstandaard wanneer de regering noodgedwongen tracht om haar enorme schulden aan te pakken; het zal getuige zijn van het verlies van vertrouwen in zijn valuta en een scherpe achteruitgang zien van handel met hun traditionele handelspartners. De rampzalige inval in Irak zal verder zweren, zowel in Irak als elders in de wereld. In reactie op de angst en de haat die deze regering welhaast wereldwijd heeft aangewakkerd, zullen de mensen geneigd zijn om naar binnen te kijken en zichzelf nog meer van de wereld afkeren.
Een groot probleem met deze regering is de krachtige illusie waaronder zij werkt: dat zij door God geïnspireerd is en dus, met goddelijke genade, helpt de christelijke wereld en boodschap in haar vroegere kracht en glorie te herstellen. Hierdoor hebben de VS een reuzenstap achteruit gezet en daarbij zichzelf geïsoleerd van de werkelijke zorgen in grote delen van de wereld: milieuvervuiling en de behoeften van een planeet onder druk van een ophanden zijnde catastrofe.
De VS zullen zien dat de wereld niet stil zal staan. Met of zonder Amerikaanse medewerking zullen de landen zo goed als zij kunnen verder gaan om een oplossing te zoeken voor de vele ecologische en sociale problemen die ons bestoken en die zo dringend moeten worden aangepakt. Amerika zal zien dat het achtergelaten en genegeerd wordt, en pas dan zal het bereid zijn om 'voor' te gaan."

Peter M. Scheele: Schepping of Evolutie?

 

====

Evolutionaire kringloop (Integrale denktrant, Kompaskwadrant en Projectie)

Anton Blok: Door vervreemding van het vertrouwde maakten ze zich vertrouwd met het vreemde om te komen tot de ontwikkeling van een nieuw gezichtspunt. (p. 281)
Elizabeth Colson: We leven tussen twee werelden en voelen ons enigszins onthecht van beide, maar elk wint betekenis door haar contrast met de ander.
Byron Katie: Met de The Work, zie je wie je zelf bent door te kijken naar wat jij van andere mensen denkt. Uiteindelijk kom je te zien dat alles buiten jezelf een reflectie is van jouw eigen denken. Jouw geest is de verhalenverteller, de projector van alle verhalen, en de wereld is het geprojecteerde beeld van de gedachten waarin jij gelooft.
Byron Katie: Als we ons denken begrijpen, dan begrijpen we de wereld, en kunnen we van haar houden.
Wanneer de geest niet in gevecht is met zichzelf, dan bestaat er geen afgescheidenheid.
The Work biedt ons een manier om de projector - onze geest - te veranderen, in plaats van het geprojecteerde.

Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte mens. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur.
Het brengt de éne eeuwige en absolute waarheid tot uitdrukking. De aardse ziel staat tegenover de hemelse geest, het innerlijke bewustzijn tegenover het non-lokale, universele bewustzijn, het Akasha-veld.

Verkenningen met betrekking tot de leringen van J. Krishnamurti (15 februari 2013):
We zeiden in onze vorige lezing dat we, steeds wanneer we voelen dat er conflict is of een paradox of een dilemma, dat onoplosbaar lijkt, moeten kijken naar wat onze vooronderstellingen zijn. We moeten kijken of we dat hele issue verkeerd benaderen, omdat als de benadering zelf verkeerd is, je nooit tot de waarheid zult komen. Daarom moet je het paradigma waarbinnen het denken die toestand van paradox, onenigheid, conflict of dilemma ervaart, aan een onderzoek onderwerpen. Als je een dilemma ziet dat onoplosbaar schijnt te zijn, dan kun je er donder op zeggen dat het ontstaat omdat je verkeerd naar het probleem kijkt omdat er geen strijdigheid en geen dilemma bestaat tussen twee aspecten van de werkelijkheid; dat kan er niet zijn. Er is maar één enkele cosmische orde, en indien je daarin een verdeeldheid waarneemt, dan is je waarneming illusoir.

De betekenis van evenwicht en tegenwicht in de democratische rechtsstaat (Inleiding van mr. H. D. Tjeenk Willink 1 december 2011):
Om de democratische rechtsstaat te verbeteren en de huidige crisis in het openbaar bestuur te doorbreken, is ruimte nodig. Ruimte voor het politieke debat maar ook ruimte voor de professionaliteit van uitvoerders door drastische beperking van de overmaat aan regels en controlemechanismen. Ruimte ook voor burgerinitiatieven door een duidelijker visie op en het stimuleren van (staats)burgerschap en de burgersamenleving. In de staatsburger wordt het beeld van de staat zichtbaar, maar ook het omgekeerde moet gelden. Het gaat om de erkenning van de wederzijdse afhankelijkheid van staat en burger èn om wederzijds vertrouwen.
Ruimte dus voor tegenwicht en tegenspraak om te komen tot evenwicht en samenspraak.

Verhofstadt en Van Baalen bewijzen in Kiev het gelijk van Moskou (Robbert de Witt Elsevier 22 feb 2014):
Rusland zegt al weken dat Oekraïne wordt opgehitst door Europa. Uitgerekend twee liberale europarlementariërs toonden op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev het gelijk van Rusland.
Visumplicht afschaffen?
Guy Verhofstadt en Hans van Baalen schreeuwden donderdag de betogers op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev toe dat Europa hen niet in de steek zal laten. Verhofstadt hield de betogers voor dat hun land financiële hulp moet krijgen en dat de visumplicht moet worden afgeschaft. Nou, daar zullen de meeste EU-burgers heel anders over denken.

VPRO boekenprogramma 29 mei 2016:
Wessel Stols wil boeken schrijven. Romans. Maar het stukje proza dat we van hem lezen, door Pieter Waterdrinker in zijn boek ''Poubelle ' met sardonisch genoegen geschreven, weten we al genoeg: een groot romancier zal Wessel niet worden. Eigenlijk wordt hij nergens groot in. Hij handelt in Sovjetkunst, hij wordt Europarlementariër, staat op de Maidan als de opstand uitbreekt in de Oekraïnse hoofdstad Kiev, vult een succesvolle column in de krant, maar waar hij nu precies door wordt voortgedreven? 'Wat wil deze man?', vroeg ik Pieter Waterdrinker. 'Gelukkig worden', antwoordde hij, maar zoals in elke tragedie weten wij van meet af aan al wat de hoofdpersoon weigert te beseffen: het is de afgrond die hem wacht, niet het levensgeluk. Ook voor ons een onaangename boodschap, want volgens Waterdrinker belichaamt Wessel het hedendaagse Europa.

Maidan Mayday of Poubelle: kroniek van een andere wereld (Tom Vennink interview met Pieter Waterdrinker Volkskrant 2 april 2016 bijlage Sir Edmund p. 24-27):
Europa en Nederland komen er niet best vanaf in Pieter Waterdrinkers meeslepende roman 'Poubelle', over de afgelopen jaren in Oekraïne. De Rusland-chroniqueur licht toe in boekdecor Kiev.
Voor Waterdrinker is de EU deels een kapitalistische variant van de Sovjet-Unie - eenzelfde overdadig experiment om landen te verenigen en met dezelfde privileges voor de top als Stalin die aan zijn partijtop gaf. Waterdrinker: 'Alleen mag je dit soort dingen niet zeggen in Nederland.' Waterdrinker zegt dat soort dingen dus wel.

Weldenkend EU-burger (Hans Schipper Volkskrant 19 april 2016 p. 22):
Eddy Szirmai geeft de nee-stemmer een draai om de oren. Nederlanders kozen 'fout' bij het referendum. Mag het een onsje minder? Mag een EU-burger zijn ongenoegen laten blijken over het onvermogen van de EU om de puinbak in de Balkan op te lossen?
Mag een EU-burger even nee zeggen tegen verdere expansie, in de hoop en verwachting dat er eindelijk eerst intern zaken op orde gesteld worden? Wat heeft een verdrag van Maastricht uit 1993 voor zin als Frankrijk nog steeds niet aan de budgetnorm voldoet en telkens weer nieuwe argumenten op tafel legt om daar niet aan te hoeven voldoen?
Wanneer stopt de verhuizingskaravaan tussen Brussel en Straatsburg? Het bankroet van Griekenland wordt inmiddels al voorgekookt. Ondanks de Draghi-steun trekken de banken in Italië hun beerputten weer open. Zeker, het zijn geen relevante feiten voor het referendum. Maar wel druppels die de emmer doen overlopen.
Moet je als weldenkend EU-burger dan maar alles over je heen laten komen? Noem mij een andere manier om eens een stevig signaal af te geven naar bestuurders? De 'hoofdschudmomenten bij de PvdA' zijn symptomatisch. Wie verbiedt overigens dat Oekraïne zich volledig door ontwikkelt naar het EU-model?

Danielle Audoin Een benadering van theosofie
Hoofdstuk 5 Het lagere denken
Wanneer we ons lager mentale lichaam denken te beheersen, wat gebeurt er dan? Een deel van het lager mentale lichaam probeert een ander deel van datzelfde mentale lichaam te beheersen, een gedeelte van het ik probeert een ander gedeelte van datzelfde ik te overheersen. Het is makkelijk te begrijpen dat een dergelijke taak tot mislukking gedoemd is. En toch is het dat, wat wij allen min of meer doen, met de beste bedoelingen van de wereld, ten koste van voortdurend herhaalde inspanningen, die steeds vruchteloos blijven.
Het zijn deze pogingen die hun uitgangspunt in het ik hebben en die door Krishnamurti en veel andere leraren afgewezen worden, omdat zij van geen enkel nut zijn op het spirituele pad. Zij hebben geen ander resultaat dan het ongevoeliger maken van het ik, dat wil zeggen dat zij de afgescheidenheid nog groter maken en de communicatie tussen het hogere Zelf en de persoonlijkheid nog hermetischer afsluiten. Om het lager mentale lichaam te kunnen beheersen, moet men zich boven het ik kunnen plaatsen en om zich boven het ik te kunnen stellen, moet de identificatie met de persoonlijkheid ophouden, wat veronderstelt dat de beheersing over het lager mentale lichaam al gerealiseerd is. Hoe kunnen we dit schijnbaar onoplosbaar probleem oplossen? Laten wij proberen de werking van het lager mentale lichaam te begrijpen, het mechanisme van het ik.

DE REGENERATIE VAN DE MENS, de innerlijke revolutie die het denken zuivert.
De overgang van oude denkpatronen waaraan het denkvermogen gewend is naar de erkenning dat het leven in waarheid één en ondeelbaar is, is een radicale verandering. Het denkvermogen wordt dan verrijkt met eigenschappen van creativiteit en vitaliteit, en dit proces kan beschreven worden als regeneratie. Daarom werd in de beginperiode van de Vereniging de universele broederschap die het doel is van de Vereniging, omschreven als 'broederschap die regenereert'.

David P. Goldman Met tegenzin een wereldmacht (Volkskrant 16 februari 2015 p. 18):
Als China de overheersende wereldmacht wordt, is dat omdat de Verenigde Staten die rol hebben opgegeven. Na het geblunder in Irak en Afghanistan is de Verenigde Staten de lust vergaan om een vuist te maken in de probleemgebieden van de wereld. En na het barsten van de tech-zeepbel in 2000 en de hypotheekzeepbel in 2008, zijn de VS niet meer geïnteresseerd in innovatie, afgezien van steriele terreinen als design (Apple) en sociale media (Facebook).
De Verenigde Staten hebben een ontwrichtende, van onderop door ondernemerschap aangedreven economie en wij kijken minachtend neer op het logge, autoritaire Chinese model. Het probleem is echter dat wij sinds 1980 niet veel meer aan innovatie hebben gedaan. Een nieuwe generatie goed opgeleide, enthousiaste Chinezen kan onze eerdere innovaties overnemen en ons voorbijlopen.
Natuurlijk beschikt Amerika nog steeds over veel meer intellectuele kracht dan China, maar de kloof wordt steeds kleiner. In China promoveren nu al twee keer zoveel technische wetenschappers als in de Verenigde Staten. Vergeleken bij het wiskundepakket van de middelbare school in China is dat van Amerika maar een stumperige vertoning. Nog belangrijker is het feit dat de kapitaalmarkten in China veel meer geneigd zijn hun geld te zetten op jonge ondernemers die nieuwe technologie ontwikkelen dan in de VS het geval is.

David P. Goldman How Civilizations Die (And Why Islam Is Dying Too)
Will we go down in the implosion?
Thanks to collapsing birthrates, much of Europe is on a path of willed self-extinction. The untold story is that birthrates in Muslim nations are declining faster than anywhere else—at a rate never before documented. Europe, even in its decline, may have the resources to support an aging population, if at a terrible economic and cultural cost. But in the impoverished Islamic world, an aging population means a civilization on the brink of total collapse— something Islamic terrorists know and fear.

Allerd Stikker boek En de mens speelt met de tijd. Drie vensters op de eeuwigheid
De mens is een uniek verschijnsel in de evolutie, begiftigd met een zelfreflecterend bewustzijn waarmee veel goeds is opgebouwd in de menselijke samenleving. Maar er zijn ook ontwikkelingen in gang gezet die de samenhang in het evolutieproces ernstig verstoren. Allerd Stikker heeft zich jarenlang verdiept in de wetenschappelijke en filosofische literatuur over de aard van de magistrale samenhang in het evolutieproces, en in de rol die de mens daar nu in speelt.
Met En de mens speelt met de tijd geeft hij een indringende analyse van de verrassende mysteriën, universele wetmatigheden en ingrijpende discontinuïteiten in dit proces. Hij komt tot duidelijke conclusies over waarom door toedoen van de mensheid de samenhang in het evolutieproces nu is zoekgeraakt, en tot concrete aanbevelingen hoe de individuele mens zich bewust kan worden van de kritieke fase waarin wij nu terecht zijn gekomen, en hoe die binnen de komende 25 jaar wellicht nog in goede banen geleid kan worden.

De stamvader in de onderwereld of De allerdiepste vraag van de biologie (Maarten Keulemans Volkskrant 15 april 2016 bijlage Sir Edmund p. 8-13):
Ergens diep onder onze voeten moet een geheimzinnige levensvorm huizen waarvan al het meercellige leven afstamt. Een Nederlandse microbioloog is hem op het spoor. Wat hij ontdekt, haalt volledig overhoop wie we dachten te zijn.
Ken je benedenburen\\ Ze zijn met véél
Omdat ondergrondse microben tot enkele kilometers diep overleven, is hun leefgebied enorm. Er zijn er volgens de schattingen dan ook een stuk of
3.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000
('kwintiljoen', met dertig nullen er achter). In gewicht is dat zo'n 10 tot 30 procent van alle levende biomassa op aarde - olifanten meegerekend.
Ze eten raar
De microben zijn voor hun levensonderhoud aangewezen op omhoog wellende gassen uit het binnenste van de aarde, zoals koolmonoxide, methaan, waterstofsulfide en zwavelverbindingen en eventuele aminozuren en suikers die omlaag sijpelen via grondwater. En o ja, ze eten elkaars afval.
Ze hebben gekke namen De bacteriën en archaea hebben, naar biologisch gebruik, lange Latijnse namen, soms met een knipoog naar de onderwereld:
Gemmata obscuriglobus, Pyrococcus abyssi, Hadesarchaea.
Als verzamelnaam gebruiken experts soms afkortingen: SAGMEG ('South African Gold Mine Euryarchaeotic Group'), DSAG ('Deep Sea Archaeal Group') of TACK (optelsom van de Thaumarchaea, Aigarchaea, Crenarchaea en de Korarchaea).
Je moet ze leren kennen
Van alle soorten microben is naar schatting slechts een paar tot minder dan één procent bekend. 'Ieder micro-organisme dat je isoleert, is haast per definitie een nieuwe soort', zegt de Wageningse hoogleraar microbiologie Fons Stams. Wie weet wat voor boeiende en nuttige microben we nog niet kennen: zo is Stams op zoek naar microben die 'toevallig' grondstoffen voor bioplastics maken. 'De potentie van de microbiële wereld is enorm.'

Evolutie van de mens

Vier vragen van Tinbergen
Niko Tinbergen heeft de vier vragen opgesteld waar de meeste ethologen tegenwoordig van uit gaan bij het opstellen van een onderzoek. De eerste twee vragen behoren tot de proximate analyse (directe oorzaken van de vorming van het gedrag) en de laatste twee vragen behoren tot de ultimate vragen (hoe evolutionaire krachten het gedrag gevormd hebben over de tijd).
• Directe stimuli: Welke stimuli veroorzaken het gedrag?
• Ontwikkeling: Hoe verandert het gedrag gedurende het volwassen worden van het dier?
• Overlevingsfunctie: Hoe beïnvloedt het gedrag de kans op overleving en reproductie?
• Evolutionaire geschiedenis: Hoe verandert het gedrag als een functie van de evolutionaire geschiedenis, of fylogenie, van het bestudeerde dier?

Table of categories

  Diachronic vs.Synchronic Perspective
  Dynamic ViewStatic View
  Explanation of current form in terms of aExplanation of the current form of species
  historical sequence
 Proximate ViewOntogenyMechanism (Causation)
 How an individual organism'sDevelopmental explanations for changes inMechanistic explanations for how an
How vs. Whystructures functionindividuals, from DNA to their current formorganism's structures work
QuestionsEvolutionary (Ultimate) ViewPhylogenyAdaptation (Function)
 Why a species evolved theThe history of the evolution of sequentialA species trait that evolved to solve a
 structures (adaptations) it haschanges in a species over many generationsreproductive or survival problem in
   the ancestral environment

Postuum Harry van Seumeren (73), oud-redacteur van de Volkskrant (31 december 2010)
In zijn laatste stukje voor de Volkskrant, op 12 juni 1998, stelde hij droef vast dat sinds het einde van het kabinet-Den Uyl de inkomensongelijkheid in Nederland met 8 procent was toegenomen. Dit dreigde nog veel erger te worden. De 'exhibitionistische zelfverrijking' van topmanagers was slechts een eerste signaal. 'In West-Europa, dus ook in Nederland, voltrekt zich een cultuuromslag, waarbij de marktideologie een dominante positie krijgt. De onderliggende beweging is een verschuiving van het Rijnlandse naar het Angelsaksische model, schreef hij. Tien jaar later stortte die beweging in een crisis waarvan de naweeën nu nog voelbaar zijn.

De fout die steeds opnieuw gemaakt wordt is dat het er bij risicobeheersing niet om gaat het recht van de sterkste te laten domineren. Machtscontrole is op angst gebaseerd. De kredietcrisis laat zien dat er slechts van kortetermijn-winst sprake is. De toezichthoudende rol van de overheid schiedt ernstig tekort. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat juist een grotere betrokkenheid van alle burgers tot de beste resultaten leidt. Op dit moment neemt de sociale ongelijkheid alleen maar toe.

Jos Verhulst publiceerde over moderne synthese en evolutiebiologie in vaktijdschriften zoals Acta Biotheoretica, Annals of Human Biology, British Medical Journal en Psychological Reports. Zijn grotendeels antroposofische benadering is echter niet onomstreden.

Het draait primair om hoe kunnen we de kwaliteit van de besluiten verbeteren. Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid in de natuur sprake is. Het gaat er dus om, net zoals eerder Jared Diamond heeft betoogd, een manier te vinden om mensenmassa’s in bedwang te houden. Volgens Jared Diamond zijn daarvoor de religies uitgevonden.

Arie Bos geeft in zijn boek Hoe de stof de geest kreeg, De evolutie van het ik - zowel de inzichten van de Belgische chemicus Jos Verhulst, als die van de evolutionair fysioloog en ornitholoog Jared Diamond weer.

Kees Voorhoeve EN-SOPH Beschouwing over de 'grenzeloze Bron van het bestaan' vanuit een Kabbalistisch perspectief
Vanuit En-Soph komt het wezenlijke in mij tot aanzijn. Ik word geademd: 'bewust-er-zijn'. De Ruimte is als Ruimte aanwezig: helemaal transparant. De scheppingskracht stroomt door mij heen, er is totale vrijheid, een wonderbaarlijk tijdloos moment. Samen zijn met En-Soph, de grenzeloze Bron van het bestaan.

H.P. Blavatsky Geselecteerde artikelen Deel 1: 1874 – 1882
Hoofdstuk Is schepping voor de mens mogelijk?
Maar we moeten goed begrijpen wat er met schepping wordt bedoeld. De gangbare gedachte over dit onderwerp is waarschijnlijk dat toen de wereld werd ‘geschapen’, de schepper aan zichzelf een ontheffing verleende, of op een of andere manier verkreeg, van de regel ‘ex nihilo nihil fit’,1 en de wereld in feite uit het niets maakte. Als dat het denkbeeld over schepping is waarmee we ons nu moeten bezighouden, zou het antwoord van de filosofen zijn dat zo’n schepping niet alleen voor de mens onmogelijk is, maar dat ze ook onmogelijk is voor goden of God, kortom absoluut onmogelijk. Maar een stap in de richting van een filosofische opvatting wordt bereikt als mensen zeggen dat de wereld werd ‘geschapen’ (wij zeggen vormgegeven) – uit chaos. Misschien hebben ze geen duidelijk idee van wat ze bedoelen met chaos, maar het is in dit geval een beter woord om te gebruiken dan ‘niets’. Want stel dat we ons chaos proberen voor te stellen als de stof van het heelal in een ongemanifesteerde toestand, dan zal men onmiddellijk inzien dat hoewel zulke stof door de gewone menselijke zintuigen helemaal niet kan worden waargenomen, en in zoverre gelijkstaat met ‘niets’, schepping uit dat soort materialen niet het voortbrengen betekent van iets dat vooraf niet bestond, maar een verandering van toestand opgelegd aan een deel van de universele stof die in de vorige toestand onzichtbaar, ongrijpbaar en onmeetbaar was, maar daarom niet niet-bestaand.2 In feite gebruiken theosofen-occultisten het woord ‘schepping’ helemaal niet en vervangen het door de term evolutie.
1) Vertaling: Er komt niets voort uit het niets.
2) Dit is een van de vele redenen waarom de boeddhistische filosofie weigert het bestaan te erkennen van een directe schepper of god, en zijn tussenkomst bij het voortbrengen van het heelal. Als we nu eens, ter wille van de redenering, aannemen dat de wereld werd geschapen door zo’n wezen, dat, om dat te hebben kunnen doen, almachtig moet zijn geweest, dan blijft het oude probleem bestaan – wie schiep dan de voorafbestaande stof, dat eeuwige, onzichtbare, ongrijpbare en onmeetbare iets of de chaos? Als ons wordt verteld dat het, omdat het ‘eeuwig’ en onvergankelijk is niet hoefde te worden ‘geschapen’, dan is ons antwoord dat er in dat geval twee ‘eeuwigen’ en twee ‘almachtigen’ zijn; of als onze tegenstanders beweren dat de almachtige nummer 1, of God, het heeft geschapen, dan zijn we weer terug bij af – de schepping van iets uit niets – wat voor de wetenschap en logica zo’n absolute absurditeit is dat de laatste onbeantwoordbare vraag ‘en wie schiep God?’, waartoe sommige vroeg wijze kinderen hun toevlucht nemen, niet meer nodig is.

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 8 Leven, kracht of zwaartekracht (p. 590):
Dan leest men in de Bhagavadgītā (hfst. vii) dat de godheid (of Krishna) zegt:
‘. . . Slechts enkelen kennen mij echt. Aarde, water, vuur, lucht, ruimte (of âkâsa, aether), denkvermogen, begrip en egoïsme (of de waarneming van dit alles op het gebied van de illusie) . . . Dit is een lagere vorm van mijn natuur. Weet (dat er) een andere (vorm van mijn) natuur (is), hoger dan deze, die bezield is, o jij met de machtige armen! en waardoor dit Heelal wordt ondersteund . . .
591: De ‘leermeester’ zegt: ‘Als men de grote boom volkomen begrijpt, waarvan het niet-waargenomen gedeelte (de occulte natuur, de wortel van alles) de scheut is uit het zaad (Parabrahmam), die het begrijpen (mahat, of de universele, intelligente ziel) als stam heeft; waarvan de takken het grote egoïsme10 zijn, in de holten waarvan de scheuten zijn, namelijk de zintuigen; waarvan de grote (occulte of onzichtbare) elementen de bloemtrossen zijn11, de grove elementen (de grove objectieve stof), de kleinere takken, die altijd bladeren en altijd bloemen hebben . . . de boom die eeuwig is en waarvan het zaad Brahman (de godheid) is; en als men deze boom omhakt met dat voortreffelijke zwaard – de kennis (geheime wijsheid) – dan bereikt men onsterfelijkheid en werpt men geboorte en dood af.’
10) Ahamkāra, veronderstel ik, dat ik-gevoel (of ahamschap) dat tot alle dwalingen leidt.
11) De elementen zijn de vijf tanmātra’s: aarde, water, vuur, lucht en ether, de voortbrengers van de grovere elementen.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 15 Goden, Monaden en Atomen (p. 690/691):
Toch is zelfs in de exoterische boeken van de hindoes vooruitgelopen op alle oude, middeleeuwse en hedendaagse dichters en filosofen. Het plenum van de stof van Descartes, gedifferentieerd in deeltjes; het etherische fluïdum van Leibniz en het ‘oorspronkelijke fluïdum’ van Kant, dat in zijn elementen is opgelost; de zonnewerveling en de wervelingen van sterrenstelsels van Kepler; kortom, vanaf de wervelingen van elementalen, in gang gezet door het universele denkvermogen – via Anaxagoras tot Galileo, Torricelli en Swedenborg en na hen tot de meest recente speculaties van Europese mystici toe – dit alles is te vinden in de hymnen en mantra’s van de hindoes aan de ‘goden, monaden en atomen’ in hun totaliteit, want ze zijn onscheidbaar. In de esoterische leringen vindt men de meest transcendentale denkbeelden over het heelal en zijn geheimen, en de (schijnbaar) meest materialistische speculaties met elkaar verzoend, omdat deze wetenschappen het hele terrein van de evolutie van geest tot stof omvatten. Zoals een Amerikaanse theosoof verklaarde: ‘De monaden (van Leibniz) kunnen vanuit het ene gezichtspunt kracht worden genoemd en vanuit het andere, stof. Voor de occulte wetenschap zijn kracht en stof slechts de twee kanten van dezelfde SUBSTANTIE.’ (Path, no. 10, blz. 297).
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 1 Archaïsche of hedendaagse antropologie? (p. 742):
In onze tegenwoordige tijd is alleen al de bewering dat er een kracht bestaat die menselijke vormen kan scheppen – gereedgemaakte omhulsels waarin de ‘bewuste monaden’ of nirmānakāya’s uit vorige manvantara’s kunnen incarneren – natuurlijk absurd en belachelijk! Wat anderzijds wel als heel natuurlijk wordt beschouwd, is de productie van een monster van Frankenstein, plus moreel bewustzijn, religieuze aspiraties, genie en een gevoel van een eigen onsterfelijke natuur in zichzelf – en wel door ‘fysisch-chemische krachten, geleid door een blinde almachtige evolutie’ (Pedigree of Man). Maar het denkbeeld van de oorsprong van die mens, niet ex-nihilo, opgebouwd uit wat rode klei, maar uit een levend goddelijk wezen, dat het astrale lichaam met omringende bouwstoffen een vaste vorm geeft – deze opvatting is volgens de materialisten te dwaas om te noemen. Niettemin zijn de occultisten en theosofen bereid hun beweringen en theorieën – hoe onwetenschappelijk en bijgelovig deze op het eerste gezicht misschien ook zijn – wat hun intrinsieke waarde en waarschijnlijkheid betreft te laten vergelijken met die van de hedendaagse evolutionisten. De esoterische leer is dus in volkomen tegenspraak met de darwinistische evolutie wanneer die wordt toegepast op de mens, en gedeeltelijk als het andere soorten betreft.

Om levensovertuigingen in een bredere context te plaatsen kan het moreel kompas worden gebruikt. Dit denkmodel vormt een raamwerk om de zienswijzen van Lao Zi, Heraclitus, Pythagoras, Plato, Jezus, Hegel, Spinoza, Blavatsky, Nietzsche, Jung, Assagioli, Goethe, Richard Wilhelm, Heidegger, Wittgenstein, Rudolf Steiner, Sri Aurobindo, Krishnamurti, Foucault, Habermas, Ken Wilber en Sacks te verbinden, een nieuwe visie op de werkelijkheid te scheppen.

Deze grote leraren onderscheiden bij de mens twee naturen, die aan het evolutieproces richting kunnen geven. Door welke natuur laten we ons leiden, zijn we bereid beiden, de kwantitatieve en de kwalitatieve kant te integreren, te associëren? Er blijft behoefte aan nieuwe ideaalbeelden, integrale visies (metafoor van het ‘Beloofde land’, komst van de Messias) op de toekomst, die een tegenwicht kunnen bieden. Dus als reactie tegen de stroom van al het ééndimensionale, lacererende denken ingaan. Het betekent een grote uitdaging voor de culturele en maatschappelijke elite, politici (opinieleiders), wetenschappers, kunstenaars (gevoelsleiders), religies en het reguliere onderwijs. In een nano-seconde kunnen we de werkelijkheid, het wereldgebeuren veranderen. Goethe: Het heden is een machtige Godin.

Konrad Dietzfelbinger boek Mysterie scholen (p. 92): Dat de mens de eenheid met de Geest heeft 'verscheurd' en verdwaald is in de veelheid van de uiterlijke dingen, blijkt vooral uit zijn opvatting over wetenschap. Bij Pythagoras had elke wetenschap twee kanten: een geestelijke en een aardse. De aardse zijde was van de geestelijke afgeleid. De moderne wetenschappen hebben alleen nog een uiterlijk aanzicht. Aan de hand van wat zij waarnemen stellen zij wetmatigheden vast. De mens is zich er niet meer van bewust dat het uiterlijk waarneembare uitdrukkingsvormen, 'nabootsingen' van structuren op het gebied van ziel en Geest zijn.

In het Evangelie volgens Filippus (een tekst uit de Nag Hammadi-kruik):
God schiep de mens
en de mensen schiepen zich een god.
Zo gaat het in de wereld:
de mensen scheppen zich goden
en vereren hun scheppingen.
Waarlijk! (Zo) zouden de goden
de mensen moeten vereren!

Byron Katie laat net als Boeddha, Pythagoras, Plato, Roberto Assagioli, Carl Jung en H.P. Blavatsky zien dat 'binnen en buiten' elkaars reflecties zijn. Door het kompaskwadrant, dit multidimensionale verklaringsmodel toe te passen leren we de wereld om ons heen steeds beter te begrijpen.

Matthew Fox De verborgen spiritualiteit van mannen Tien Metaforen Om De Heilige Mannelijkheid Wakker Te Schudden (p. 18):
We moeten een evenwicht nastreven tussen yin- en yang-krachten in onszelf en in onze cultuur.
19: Het is toch niet goed als de godin terugkeert en mannen haar de rug toekeren? Het is toch niet goed dat als de godin vrouwen en mannen probeert te laten opbloeien, de mannen haar links laten liggen? Het is toch niet goed als Sophia vrouwen wakker maakt en mannen niet? Dit helpt ons niet, niet in persoonlijke relaties, noch in culturele verbanden; op al die terreinen hebben we behoefte aan een gezond evenwicht tussen mannelijke en vrouwelijk, man en vrouw, yin en yang.

In de Sepher Yetzirah vinden we een systeem met zeven dualiteiten naar de zeven dubbele letters uit het Hebreeuwse alfabet.

De levensboom, het boek der schepping heeft 32 paden en laat een kant van de medaille zien. Het boek I Ching toont aan de hand van 64 hexagrammen de levenscycli van het universum, de wisselwerking tussen yang en yin, hemel en aarde schepping en vernietiging. Het boek I Ching laat beide kanten zien. De I Ching kent het raamwerk van 8 bij 8, de 64 hexagrammen.

Het Ether-paradigma laat net als de levensboom en het enneagram zien dat het goede nieuws is dat er een zelfreinigend, een zelfregulerend vermogen in het systeem zit ingebakken.

Zelfkennis, waarlijk begrip, speelt een belangrijke rol om terug te kunnen keren naar het Pleroma (goddelijke volheid). Wie dat mist, wordt gedreven door driften die hij niet begrijpt. De ziel heeft in zichzelf het vermogen tot bevrijding of beschadiging. In Nag Hammadi staat geschreven “Als je voortbrengt wat in je is, zal dat wat door jou wordt voortgebracht. je redden. Als je niet voortbrengt wat in je is, zal dat wat door jou niet wordt voortgebracht, je vernietigen.” De ziel is in wezen op zichzelf maar in het aardse bestaan zijn er leraren, begeleiders, toevallige mensen die een ziel op weg kunnen helpen naar het pleroma. De grote meesters van alle tijden zoals Krishna, Jezus, Boedha, Krisnarmurti en vele anderen zijn nimmer verlossers maar leraren.

De Daath-cyclus toont aan dat de gevorderde qabalist zichzelf rechtop plaatst & wel zo dat zijn hoofd boven de hemel (goed) reikt & zijn voeten onder de hel (kwaad) op een bodemloze bodem staan. Enkel dan is een 'zuivere', 'quintessentiële' levende kennis mogelijk. Dan kan de 'verlichte' mens de 'verlichtende taak' uitvoeren & 't convenant tussen God & mens in Malkuth realiseren (zodat de 'gevallen dochter' op de Troon van 't Begrip plaats neemt & de Edenische toestand hersteld wordt).
Ether, de 5e dimensie staat voor scheppen, maar ook voor vernietigen, voor het goede en het kwade. Het contrapunt van integratie is chaos.

Het kompaskwadrant is een methodiek waarmee het mogelijk is de hokjesgeest te doorbreken. Het gezichtspunt is echter niet nieuw, het was al bij Pythagoras bekend. De definitie Hermeneutische cirkel bevat tot slot de conclusies, in de hermeneutiek komen de verschillende redenering bij elkaar, worden ze een geheel. Pythagoras b.v. heeft veel reizen naar het Oosten gemaakt. De oosterse tradities laten metterdaad zien dat de wijsheid, in de zin van de oudste ervaring van de kennis (zingeving), uit het oosten komt. Het Sanskriet b.v. is immers de oudste taal die we kennen. Het wiel is in feite al uitgevonden. De filognost is slechts een ontdekkingsreziger.

Het kompaskwadrant wordt gebruikt om de samenhang tussen 4 elementen, het 5e element weer te geven. Tegenover 'Ether staat Aether' het reflexief bewustzijn, dat door de driehoek (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras kan worden gesymboliseerd.
Het Reflexief Bewustzijn brengt als ware verschillende abstractieniveaus van Ether (communicatie) tot uitdrukking.

Het Ether-paradigma (5D-concept) is mede op de dialectische filosofie van Hegel en Marx (Engels) gebaseerd. Marx, Capital, Vol. 1, p. 19: “Mijn dialectische methode”, schreef Marx, “verschilt niet alleen van de hegeliaanse, maar is het direct tegenovergestelde ervan. Voor Hegel is het levensproces van de menselijke hersenen, d.i. het denkproces, dat hij onder de naam van ‘het Idee’ zelfs verandert in een onafhankelijk subject, de bouwer van de reële wereld, en de reële wereld is enkel de uitwendige, fenomenale vorm van ‘het Idee’. Bij mij daarentegen is het ideaal niets anders dan de materiële wereld, weerspiegeld in de menselijke geest en vertaald in denkvormen.” De contouren van het Ether-paradigma worden met behulp van het kompaskwadrant uitgewerkt. Het kompaskwadrant toont een inductieve, causale benadering.

Hegel vertaalt de binnenwereld naar de buitenwereld, de geestelijke wereld naar de materiële wereld en Marx vice versa. Echter elke echte verandering komt nog altijd van binnenuit.

Voor het Ether-paradigma geldt dat ‘het geheel meer is dan de som der delen’. Het paradigma gaat er vanuit dat alles met elkaar samenhangt. Alles is tegelijkertijd in het NU aanwezig. Tot nu toe is gebleken dat door verschillende disciplines met behulp van het kompaskwadrant te belichten en te verbinden er een consistent geheel ontstaat. Het Reflexief Bewustzijn laat zien dat er niets nieuws onder de zon is, alleen in de loop van de tijd verschuiven de accenten.

Net als de filognosie, beoogt het rapport ‘E i V’ aan de integratie van de menswetenschappen en de natuurwetenschappen een bijdrage te leveren. De filognosie verbindt de immateriële wereld van de menswetenschappers met de materiële wereld van de natuurwetenschappers. De vier visies, Religie versus Wetenschap en Politiek versus Natuur, komen in het 5e element Ether samen. Geest en materie kunnen, net als metafysica en natuur (natuurfilosofie) wel onderscheiden maar niet gescheiden worden.

De eeuwige wederkeer impliceert een Droste-effect. Het is mogelijk de éne werkelijkheid vanuit nieuwe gezichtspunten te belichten. Het rapport 'E i V' wil aantonen dat de kwintessens van het verhaal echter gelijk blijft.

De Oosterse filosofie, de Esoterie, de Hegeliaanse (dialectische) - en de Natuurfilosofie bieden een goed houvast om de contouren die in de Inleiding zijn weergegeven verder te verdiepen.
René Meijer belicht in zijn boek De Ether Bestaat! het Vedische gedachtegoed. Deel III, de Persoon en de Politiek is het vertrekpunt van het rapport
'E i V '. Of met andere woorden het boek De Ether Bestaat! kijkt vanuit een top down benadering, terwijl daarentegen het rapport 'E i V' bottom up.
In het rapport 'E i V' komen de andere gezichtspunten aan de orde. Het kompaskwadrant laat zien dat de verschillende zienswijzen perfect op elkaar aansluiten. Het kompaskwadrant, de schakel tussen het boek en het rapport is een handig hulpmiddel om het nieuwe perspectief op de 'theorie van alles' en het daarmee samenhangende zelfreinigende vermogen verder uit te werken.
De relatie tussen het boek en het rapport, tusen de 'Triade en de Tetrade' wordt in het hoofdstuk Idealisme versus Materialisme aan de hand van de systeembenadering besproken.

René Meijer boek De Ether Bestaat Sectie III-B, 1 - Inleiding (p. 147):
In zijn boek Leviathan maakte de filosoof Hobbes in 1651 ook duidelijk dat het aanvaarden van een bepaalde vorm van gezag, die van God of niet, onvermijdelijk is als we niet in een chaos van 'iedereen tegen iedereen' willen vervallen. Zo stelde daarnaast op latere datum de australische archeoloog V. G. Childe, in navolging van de dialectisch over de - in de persoonlijke en collectieve geschiedenis wisselende - denksystemen redenerende filosoof G. W. F. Hegel, dat iedere bestuursvorm, een dominantie-hiërarchie insluit, een pikorde, een stratificatie in maatschappelijke klassen, die hij zag ontstaan vanuit de vrije natuurmens van jagen en verzamelen die zich via de landbouw 'revolutionair' in steden organiseerde en zo tot taakverdelingen kwam. Daarin vond dan, vanuit zijn marxistische visie bezien, een evolutie van de bestuursvormen plaats in een 'strijd om de middelen' als steen, brons en ijzer met navenant de tijdperken die nu nog algemeen aanvaard die naam dragen. Van T. Kuhn weten we nu dat die strijd een paradigmatische moet worden genoemd en niet direct een sociale. Het is meer het gerommel in de bovenbouw dan in de onderbouw wat er gaande is, al werkt de zaak verkeerd begrepen wel eens kwaadaardig uit naar beneden. Plato in de Republiek sprak ook reeds van een hiërarchie van bestuursvormen die, verfijnder dan bij Hobbes, het beeld laat zien van een aristocratie van edellieden die via een op de (militaire) eer gerichte timocratie en een 'happy-few'-oligarchie van hogere gezagsdragers afglijdt tot een logge bureaucratische democratie van politiek vechtende volksvertegenwoordigers van een twijfelachtige opvoeding die zich desperaat in een algemene roep om gezag dan eventueel corrumpeert tot een dictatuur van 'ik ben God'.

Het Ether-paradigma laat zien dat het goede nieuws is dat het zelfregulerende vermogen in het systeem zit ingebakken. De energetische, elektromagnetische, collectieve blauwdruk (Ether, Akasha, Z.P.F.) die in het universum zit verscholen, biedt een aanzet voor de blauwdruk van de toekomst.

Joost van der Leij legt in zijn boek ONBEPERKT JEZELF de relatie tussen NLP en het Enneagram. Het is ook mogelijk NLP met het boek De Ether Bestaat! en het rapport 'E i V' te verbinden. Het rapport maakt gebruik van het TOTE-model, dat in het boek Essenties van NLP (p. 88, 92) van Lucas Derks & Jaap Hollander wordt besproken. De cirkel is rond.

Het model van Robert Dilts bestaat uit de hiërarchie van 6 logische niveaus. Iedereen leeft, bewust of onbewust tegelijkertijd op de 6 niveaus. Het model gaat er vanuit dat zaken van een niveau op de onderliggende niveaus doorwerken. De kernvraag is op welk niveau is er een probleem?
Modelregels:
- Een hoger niveau organiseert de informatie op onderliggende niveaus.
- Verandering op een lager niveau kan verandering op een hoger niveau teweeg brengen.
- Verandering op een hoger niveau zal veranderingen op lagere niveaus teweeg brengen.
- De oplossing ligt nooit op het niveau waar het probleem wordt geconstateerd.
- Om een oplossing te vinden is het noodzakelijk om naar een hoger niveau te gaan.
- De hoogste drie niveaus zijn abstract en naar binnen gericht. De laagste drie niveaus worden steeds meer concreet en van buitenaf meer waarneembaar.
- Als gedrag en vermogens in de pas lopen met wat op hogere niveaus wordt nagestreefd is er van integratie sprake: alle niveaus werken samen en ondersteunen elkaar. ====

Evolutie en Involutie (Reciprociteit, Complementariteit, ’Wet van harmonie en Wet van evolutie', Plato)

H.P. Blavatsky: Satyat Nasti Paro Dharma (No Religion Higher Than Truth)
Julian Huxley: De mens is de evolutie, die zich van zichzelf bewust is geworden.

Zomer en Herfst
Ieder van ons begrijpt in meerdere of mindere mate dat de cyclus van een jaar een symbool is van het leven van de mens, het leven van ieder van ons, en ook van het leven van het heelal. We weten ook iets van de symboliek van de vier heilige jaargetijden, die beginnen met de winterzonnestilstand, gevolgd door de lentenachtevening, de zomerzonnestilstand en de herfstnachtevening. De winterzonnestilstand vertegenwoordigt de geboorte, de lentenachtevening de periode van groei, de zomerzonnestilstand de tijd van volwassenheid en de herfstnachtevening de tijd die voert naar een nieuwe geboorte.

Annie Besant De wet van opoffering
Annie Besant werd rond 1889 gevraagd een recensie te schrijven van De Geheime Leer van H.P. Blavatsky. Ze bezocht de schrijfster en verdiepte zich in theosofie. Na de dood van H.P. Blavatsky in 1891 werd zij één van de leidende figuren in de Theosophical Society. H.S. Olcott wees haar aan als zijn opvolger als International President.
Hieronder een gedeelte uit het laatste hoofdstuk van The Laws of the Higher Life (TPH, 1903) dat lezingen bevat van de jaarlijkse conventie van de Indiase afdeling van de TS in Varanasi.
Zij die verschillen zien gaan van dood tot dood vermelden de heilige Hindoegeschriften, de Sruti. De mens die verschillen ziet is in werkelijkheid voortdurend aan het sterven, want hij leeft in de vorm die ieder moment bederft en die daarom de dood is, en niet in de Geest, die leven is.
Dus precies naar rato zoals u en ik, mijn broeders, de verschillen tussen elk en ieder niet erkennen, maar de eenheid van leven ervaren, en weten dat dat leven gemeenschappelijk is voor allen, en dat niemand het recht heeft om op te scheppen over zijn deel ervan, noch het recht heeft er trots op te zijn dat zijn deel verschilt van het deel van een ander; alleen zo en naar rato daarvan zullen wij het Spirituele Leven leven.
Hoe kunnen wij het verwerkelijken, hoe kunnen wij dit ons eigen maken, deze prachtige erkenning van het Leven voorbij alle levens, van het Zelf voorbij alle zelven? Alleen door dagelijkse handelingen van verzaking in de kleine dingen van het leven; alleen door te leren in elke gedachte, woord en daad de Eenheid te leven en lief te hebben; en niet alleen dit uit te spreken, maar het in praktijk te brengen bij elke gelegenheid, door onszelf als laatste te stellen en anderen als eersten, door altijd de noden van anderen te zien en te trachten deze te verhelpen, door te leren onverschillig te blijven voor de eisen van onze eigen lagere aard en te weigeren ernaar te luisteren. Ik ken geen andere weg dan dit nederig, geduldig, aanhoudend streven, uur na uur, dag na dag, jaar na jaar, totdat uiteindelijk de bergtoppen bedwongen zijn.

Reciprociteit berust op het Hermetisch Axioma Zo boven, zo beneden; Zo binnen, zo buiten of de uiterlijke werkelijkheid is een weerspiegeling van de innerlijke werkelijkheid en vice versa. Filosofisch wordt de ziel bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens.

Buitenhof 18 augustus: Nobelprijswinnaar Mario Vargas Llosa, schrijver op het kruispunt van ‘Literatuur en Politiek’. Vargas Llosa heeft een leven lang geëngageerd geschreven, als journalist, essayist en romancier. Onder zijn bekendste werken zitten niet alleen romans als ‘De stad en de honden’ (1963)
 en ‘Het ongrijpbare meisje’ (2006) maar ook autobiografisch werk als ‘De vis in het water’ (1993) over Vargas Llosa’s gooi naar het Peruviaanse presidentschap.
In 2010 mocht hij de Nobelprijs voor Literatuur ontvangen. Het juryrapport vermeldde dat deze eer hem toekwam wegens: “de manier waarop hij machtsstructuren in kaart brengt en zijn scherpzinnige beelden van het verzet, de opstandigheid en de nederlaag van het individu.”
Chris Kijne spreekt met Mario Vargas Llosa over zijn werk, engagement en het verdwijnen van hogere cultuur.
In zijn Nexus-lezing 8 juni jl., ‘The Future of Humanism’, analyseert Mario Vargas Llosa genadeloos wat er mis is met onze tijd en verkent hij de mogelijkheden van een alternatieve levenshouding, waarbij een premie gezet wordt op intellectuele ambities, waardebewustzijn en geestelijke autonomie.
Onze tijd kenmerkt zich door een hang naar het triviale: op tv, in de krant, de politiek en het onderwijs. Overal lijkt de cultuur in de ramsj te liggen, alleen het spektakel telt nog. Wat een financiële crisis lijkt, is in werkelijkheid een morele crisis.

Evolutie: Ontwikkeling, in tegenstelling tot involutie of inwikkeling. In theosofische zin de ontwikkeling in de richting van zuiver goddelijk bewustzijn, terug naar de bron van bewustzijn.
Involutie: Inwikkeling, in tegenstelling tot evolutie of ontwikkeling. In theosofische zin de geleidelijke omhulling van het goddelijk bewustzijn door sluiers van begoocheling en stof.

H.P. Blavatsky boek De SLEUTEL tot de THEOSOFIE (p. 102):
Maar wij geloven vast in wat wij de wet van vergelding noemen en ook in de absolute rechtvaardigheid en wijsheid die deze wet, karma, besturen. Daarom weigeren wij beslist het wrede en onwijsgerige geloof in eeuwige beloning of eeuwige straf aan te nemen. Met Horatius zeggen wij:
Dat regels worden vastgesteld, die onze toorn beteugelend,
een fout bestraffen met evenredig leed;
en niet hem geselen die slechts
één klap verdient voor wat hij deed.
Dat is een regel voor alle mensen en een rechtvaardige. Moeten wij geloven dat God, die u maakt tot de belichaming van wijsheid, liefde en barmhartigheid, minder aanspraak kan maken op die eigenschappen dan de sterfelijke mens?
B: Hebt u nog andere redenen om dit dogma te verwerpen?
Th: Onze voornaamste reden ligt in het feit van reïncarnatie . We hebben al gezegd dat we het denkbeeld van de schepping van een nieuwe ziel voor elk nieuwgeboren kind verwerpen. Wij geloven dat ieder mens de drager of het voertuig is van een ego, van gelijke duur als alle andere ego’s; want alle ego’s zijn van dezelfde essentie en behoren tot de oorspronkelijke emanatie uit één universele oneindige Ego. Plato noemt de laatste de logos (of de tweede geopenbaarde god); en wij noemen het het geopenbaarde goddelijke beginsel, dat één is met de universele geest of ziel, niet de antropomorfe buiten-kosmische en persoonlijke God waarin zoveel theïsten geloven. Verwar dit alstublieft niet.

G. de Purucker Occulte Woordentolk Een handboek van oosterse en theosofische termen
81: Involutie is als proces het tegenovergestelde van evolutie. Zoals evolutie het ontvouwen, ontwikkelen of ontrollen betekent van wat al bestaat en latent aanwezig is, zo betekent involutie het invouwen, inwikkelen of naar binnen gaan van wat eerder al bestond of zich had ontvouwd, enz. Men kan zich van involutie en evolutie geen goed beeld vormen als men denkt dat de één los van de andere werkt: elk evolutiegebeuren is een involutiegebeuren, en omgekeerd. Zoals geest en stof in essentie één zijn en toch eeuwig samenwerken en op elkaar inwerken, zo zijn involutie en evolutie twee namen voor twee fasen van hetzelfde groeiproces, die eeuwig samenwerken en op elkaar inwerken. De zogenaamde afdaling van de monaden in de stof, bijvoorbeeld, betekent een involutie of inwikkeling van spirituele krachten in stoffelijke voertuigen die gelijktijdig, door de onweerstaanbare drang van de involuerende energieën, hun eigen latente vermogens ontvouwen, ontwikkelen en ontrollen; en dat is de evolutie van de stof. De involutie van de geest verloopt tegelijk met evolutie van de stof en houdt daarmee gelijke tred. Wanneer daarentegen op de opgaande of lichtende boog de geïnvolueerde monadische essenties zich weer beginnen te verheffen naar hun oorspronkelijke spirituele bron, beginnen ze zich te ontvouwen of te ontrollen, zoals ze zich tevoren op de neergaande boog hadden ingevouwen of ingewikkeld. Maar dit proces van ontvouwing of evolutie van de monadische essenties verloopt tegelijk met de inwikkeling, het invouwen, de involutie van de stoffelijke energieën en vermogens.
82: De geboorte en de dood van de mens zijn voortreffelijke voorbeelden van hetzelfde proces. Een kind wordt geboren en terwijl het opgroeit en volwassen wordt, ontwikkelt of ontrolt het bepaalde inherente kenmerken of energieën of vermogens, die alle voortkomen uit de svabhåva of het ego van de mens. Wanneer daarentegen het verval in het menselijk leven begint, vindt er een langzame inwikkeling van deze zelfde vermogens plaats, die op die manier geleidelijk schijnen af te nemen. Deze vermogens en krachten die zich in het aardse leven hebben ontwikkeld, zijn het werk van de ingeboren spirituele, verstandelijke en psychische eigenschappen die de voertuiglijke of lichamelijke aspecten van de samengestelde mens aanzetten en dwingen zich tot uitdrukking te brengen als organen die steeds volmaakter worden naarmate het kind volwassen wordt.
Na de dood voltrekt zich precies het omgekeerde proces. Het stoffelijke of voertuiglijke aspect van het wezen wordt steeds minder krachtig, involueert steeds meer, en wordt meer latent naarmate het proces vordert. Maar tegelijk daarmee worden de werkelijk spirituele en verstandelijke krachten en vermogens bevrijd van de voertuigen en beginnen zich steeds meer te ontplooien, om hun hoogtepunt te bereiken in devachan. Alleen door de gebruikelijke onzorgvuldige manier van denken ontstaat het denkbeeld dat evolutie een afzonderlijk opzichzelfstaand proces is, en dat involutie — waarover men weinig hoort — een ander opzichzelfstaand proces is. De twee zijn, zoals hierboven opgemerkt, de twee fasen van activiteit van evoluerende monaden, en deze fasen bestaan altijd tegelijkertijd, en tussen beide is een voortdurende samenwerking en wisselwerking aan de gang. Ze zijn niet van elkaar te scheiden.
82/83: Dat geldt ook voor geest en stof. Geest is niet iets wat wezenlijk verschilt van stof en volkomen ervan gescheiden is. De twee zijn in essentie één, en werken eeuwig samen en op elkaar in.
Er zijn in het Sanskriet verschillende termen die overeenkomen met wat theosofen onder evolutie verstaan, maar de beste algemene term is misschien pravritti, die een ‘omwentelen’ of ‘voortrollen’ betekent, een ontrollen of ontvouwen. Het omgekeerde proces of involutie kan op zijn beurt waarschijnlijk het best in het Sanskriet worden weergegeven door de term nivritti, die een ‘terugrollen’, ‘inwikkelen’ of een ‘naar binnen vouwen’ betekent. Een term die vaak in plaats van evolutie kan worden gebruikt is emanatie. Zie Evolutie).

John P. Van Mater De zes grondstellingen van De geheime leer
Het is interessant dat de antropoloog Loren Eiseley, toen hij door een museum wandelde waarin de veronderstelde menselijke voorvaderen stonden afgebeeld, zich enorm teleurgesteld voelde. Er moest volgens hem in de opeenvolgende reeks een plotselinge mutatie van de hersenen hebben plaatsgevonden – het ene moment een hoger zoogdier en in het volgende een denkende mens. Alfred Russel Wallace was van mening dat de evolutie van de mens niet zozeer het lichaam dan wel de geest betrof; onze evolutie vond voornamelijk in het denkvermogen (manas) plaats en in het voertuig daarvan, de hersenen. Wallace geloofde ook dat er zonder tussenkomst van hogere wezens geen evolutie mogelijk is.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, Stanza 1 De nacht van het heelal (p. 65):
De ‘gewaden’ staan dus voor het noumenon van ongedifferentieerde kosmische stof. Het is geen stof zoals wij die kennen, maar de geestelijke essentie van stof en deze is eeuwig, evenals de Ruimte in haar abstracte betekenis, waarmee ze zelfs één is. De wortelnatuur is ook de bron van de subtiele onzichtbare eigenschappen in de zichtbare stof. Zij is als het ware de ziel van de ENE oneindige geest. De hindoes noemen haar Mulaprakriti en zeggen dat zij de oersubstantie is, die de basis vormt van de upadhi of het voertuig van ieder verschijnsel, stoffelijk, verstandelijk of psychisch. Zij is de bron waarvan akasa uitstraalt.
71: Volgens esoterisch taalgebruik is Brahma vader-moeder-zoon of geest, ziel en lichaam tegelijk; elke persoon symboliseert een eigenschap en iedere eigenschap of hoedanigheid is een trapsgewijze uitvloeiing van de goddelijke adem in zijn cyclische differentiatie, opgevat als involutie en als evolutie. In kosmisch-stoffelijke zin is hij het Heelal, de planeetketen en de aarde; in zuiver geestelijke zin de onbekende godheid, planeetgeest en mens – de zoon van de eerste twee, het schepsel van geest en stof en een manifestatie van hen in zijn periodieke verschijningen op aarde tijdens de ‘wielen’ of manvantara’s. (Zie Afdeling II, § VII: ‘De dagen en nachten van Brahma’.)
De Geheime Leer Deel I, Hoofdstuk Een drievoudige evolutie in de natuur (p. 210):
Het wordt nu duidelijk, dat er in de Natuur een drievoudig evolutieplan bestaat voor het vormen van de drie periodieke upadhi’s, of liever drie afzonderlijke evolutieplannen, die in ons stelsel op elk punt onontwarbaar zijn dooreengeweven en vermengd. Dit zijn de monadische (of geestelijke), de verstandelijke en de stoffelijke evolutie. Deze drie zijn de eindige aspecten of de weerspiegelingen op het gebied van de kosmische illusie van ATMA, het zevende beginsel, de ENE WERKELIJKHEID.
212: De enige uitzondering op de zojuist genoemde regel vormen de ‘rassen zonder spraak’, waarvan de monaden al in het menselijke stadium zijn, tengevolge van het feit dat deze ‘dieren’ later kwamen dan de mens, en zelfs half van hem afstammen. De laatste afstammelingen van eerstgenoemden zijn de mensapen en de andere apen. Deze ‘menselijke afbeeldingen’ zijn in werkelijkheid alleen maar vervormde kopieën van de vroege mensheid. Hieraan zal echter uitvoerig aandacht worden besteed in het volgende Deel.
De Toelichting zegt ongeveer het volgende:
1. ‘Iedere vorm op aarde en elk stofje (atoom) in de Ruimte volgt bij zijn streven naar zelf-vorming zoveel mogelijk het model, dat daarvoor in de ‘HEMELSE MENS’ is gegeven. . . . Zijn involutie en evolutie (nl. van het atoom), zijn uiterlijke en innerlijke groei en ontwikkeling, hebben alle één en hetzelfde doel – de mens; de mens als de hoogste stoffelijke en uiteindelijke vorm op deze aarde; DE MONADE, in haar absolute totaliteit en haar ontwaakte toestand – als de culminatie van de goddelijke incarnaties op aarde.
Geheime Leer Deel I Aanvullende feiten en verklaringen over de bollen en de monaden (p. 213):
1. ‘Iedere vorm op aarde en elk stofje (atoom) in de Ruimte volgt bij zijn streven naar zelf-vorming zoveel mogelijk het model, dat daarvoor in de ‘HEMELSE MENS’ is gegeven. . . . Zijn involutie en evolutie (nl. van het atoom), zijn uiterlijke en innerlijke groei en ontwikkeling, hebben alle één en hetzelfde doel – de mens; de mens als de hoogste stoffelijke en uiteindelijke vorm op deze aarde; DE MONADE, in haar absolute totaliteit en haar ontwaakte toestand – als de culminatie van de goddelijke incarnaties op aarde.
Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 11 Demon est deus inversus (p. 456):
De hele oudheid was doordrongen van die filosofie, die de involutie van de geest in de stof en de voortgaande cyclische afdaling of actieve, zelfbewuste evolutie onderwees.
Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 16 Cyclische evolutie en karma (p. 704):
704: Wat verenigt ze? Karma.’ De atomen die uit het centrale punt zijn uitgestraald, emaneren op hun beurt nieuwe energiecentra, die onder de latente adem van fohat hun werk van binnen naar buiten beginnen en zich vermenigvuldigen tot andere kleinere centra. Deze vormen in de loop van de evolutie en de involutie op hun beurt de wortels of de oorzaken van nieuwe gevolgen, van werelden en ‘mensendragende’ bollen tot de geslachten, soorten en klassen van alle zeven rijken (waarvan wij er maar vier kennen). Want ‘de gezegende werkers hebben in de eeuwigheid het Thyan-kam ontvangen’ (‘De aforismen van Tson-ka-pa’).
‘Thyan-kam’ is de macht of de kennis om de impulsen van de kosmische energie in de goede richting te leiden.

De Geheime Leer Deel II, Stanza 2 De chronologie van de brahmanen (p. 80):
In Isis Ontsluierd schreven we wat we nu herhalen: ‘We zijn op het laagste punt van een cyclus en kennelijk in een overgangstoestand. Plato verdeelt de intellectuele vooruitgang van het heelal tijdens elke cyclus in vruchtbare en onvruchtbare perioden. In de ondermaanse gebieden blijven de sferen van de verschillende elementen eeuwig in volkomen harmonie met de goddelijke natuur, zegt hij; ‘maar hun delen zijn’, omdat ze te dicht bij de aarde zijn en door hun vermenging met het aardse (wat stof is, en dus het rijk van het kwade), ‘soms in overeenstemming en soms in strijd met de (goddelijke) natuur’.
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk Mogelijke bezwaren tegen het voorafgaande (p. 213):
Wij herhalen wat wij in Isis Ontsluierd (p. 222) hebben gezegd:
‘. . . . Alle dingen hadden hun oorsprong in de geest – de evolutie is oorspronkelijk van bovenaf begonnen en naar beneden voortgegaan, in plaats van omgekeerd, zoals volgens de theorie van Darwin.
Geheime Leer Deel II De rassen met het derde oog (p. 331/332):
Deze bewering is geen veronderstelling of mogelijkheid, maar eenvoudig een fase van de wet van de groei, kortom een bewezen feit voor de occultisten, die geloven dat geestelijke en psychische involutie parallel verloopt met stoffelijke evolutie, dat de innerlijke zintuigen – die de eerste mensenrassen waren aangeboren – tijdens de groei van de rassen en de stoffelijke ontwikkeling van de uiterlijke zintuigen verschrompelden; dit geldt ook voor de onderzoeker van de esoterische symboliek.
340/341: Het ‘oog van Siva’ verschrompelde niet volledig vóór het einde van het vierde Ras. Toen de spiritualiteit en alle goddelijke vermogens en eigenschappen van de deva-mens van het derde Ras tot dienaressen waren gemaakt van de pas ontwaakte fysiologische en psychische hartstochten van de stoffelijke mens, in plaats van omgekeerd, verloor het oog zijn vermogens. Maar zo was de wet van de evolutie, en het was strikt genomen geen VAL. De zonde lag niet in het gebruiken van die nieuw-ontwikkelde vermogens, maar in het misbruiken ervan; in het maken van het tabernakel, dat was bestemd om een god te huisvesten, tot de tempel van allerlei geestelijke ongerechtigheid. En als we zeggen ‘zonde’, is dat alleen om iedereen onze bedoeling te laten begrijpen, want de term karma19 zou in dit geval beter zijn.
19) Karma is een woord met veel betekenissen en heeft voor bijna elk van zijn aspecten een speciale term. Het betekent, als synoniem van zonde, het verrichten van de een of andere handeling tot het verkrijgen van een object van werelds, en dus zelfzuchtig verlangen, dat voor iemand anders wel schadelijk moet zijn. Karma is actie, de oorzaak; en karma is ook ‘de wet van de ethische veroorzaking’; het gevolg van een zelfzuchtig verrichte daad, terwijl de grote wet van harmonie op altruïsme berust.
Geheime Leer Deel II hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental Zeven in de sterrenkunde, de wetenschap en de magie (p. 707/708):
IN DE TWEEDE (van de drie ‘rajĩmsi’ (tritīya), of de drie ‘werelden’) WORDT DE ENE, TWEE ('mannelijk en vrouwelijk); EN DRIE (voeg de zoon of de logos toe); EN DE HEILIGE VIER (tetraktis, of het tetragrammaton).
IN DE DERDE (de lagere wereld of onze aarde) WORDT HET GETAL VIER, EN DRIE, EN TWEE. NEEM DE EERSTE TWEE, EN GIJ ZULT ZEVEN KRIJGEN, HET HEILIGE GETAL VAN HET LEVEN; VERENIG (dit laatste) MET DE MIDDELSTE RĀJAH EN GIJ ZULT NEGEN HEBBEN, HET HEILIGE GETAL VAN HET ZIJN EN HET WORDEN2.
2) Want als de geheimzinnige zevenvoudige cyclus een natuurwet is, en dat is zo, zoals is bewezen; indien blijkt dat hij de evolutie en de involutie (of dood) beheerst op het gebied van de entomologie, ichthyologie en ornithologie, en ook in het dierenrijk, bij zoogdieren en mensen – waarom kan hij dan niet aanwezig en werkzaam zijn in de Kosmos in het algemeen, in zijn natuurlijke (hoewel occulte) indelingen van tijd, rassen en mentale ontwikkeling?

Blavatsky, Deel III (p. 620): Âtmâ-Buddhi-Manas in de mens komt overeen met de drie Logoi in de Kosmos (zie p. 9 Evolutie en Involutie). Zij komen niet slechts overeen, doch ieder hunner is de uitstraling van de Kosmos in de microkosmos.

Anna Lemkow boek ‘Het heelheid Principe’ (p. 176):
Maar wat van onmiddellijk belang is voor ons huidige onderwerp is dat The Secret Doctrine een monumentale verhandeling is over kosmische evolutie, of, preciezer gezegd, over een cyclisch proces dat zowel de involutie als de evolutie omvat.
178: Blavatsky juichte Darwins bijdrage toe zo ver als deze ging. Ze verwierp de gedachte dat de evolutie bestaat uit een langzame, mechanische accumulatie tijdens eeuwen van kleine beetjes vooruitgang. Ze zag deze, integendeel, als een ontplooiing in steeds verder gaande stadia van innerlijke of inherente mogelijkheden, die binnen het proces zelf bestaan. Bovendien was het voor haar een tweevoudig proces: de involutie van een diffuus en algemeen bewustzijn in afzonderlijke, gespecialiseerde materiële vormen, waarbij de structuur van de wereld met al zijn chemische en fysische complexiteit wordt gevormd, gevolgd door de evolutie van bewust leven door middel van de ontwikkeling van zelfbewuste, zich zelf bepalende en uiteindelijk zichzelf overstijgende vormen. Deze twee processen werkten synchroon, en elke stap in de evolutie van responsieve vormen is eveneens een stap vooruit in de verwerving van kennis of informatie, die uiteindelijk leidt tot bewuste vrijheid, of vergeestelijking.
179, Emily B. Sellon: De involutie/evolutie-spiraal gaat, naar men zegt, van onbewuste volmaaktheid (ongedifferentieerde eenheid) via bewuste onvolmaaktheid (de strijd om zelfbesef en zelfexpressie) naar bewuste volmaaktheid.
180, Ken Wilber: Als we het evolutieproces bezien… is het moeilijk om niet zijn meest opmerkelijke kenmerk te zien: zijn holistische groei.… De natuurlijke selectie kan ten hoogste een verklaring geven voor het voortleven van gehelen van dit moment, niet van hun transcendentie in gehelen van hoger niveau.… [De] orthodoxe wetenschappelijke evolutietheorie lijkt gelijk te hebben wat betreft het wat van de evolutie, maar is zeer reductionistisch en/of tegenstrijdig wat betreft het hoe (en waarom) van de evolutie. Maar als we de evolutie beschouwen als het omgekeerde van de involutie, dan wordt het hele proces begrijpelijk. Waar de involutie voortschreed door opeenvolgende afscheidingen en versnipperingen, gaat de evolutie voort door opeenvolgende eenwordingen en gehelen van hogere orde. Waar de involutie vorderde door opeenvolgend vergeten of amnese, vordert de evolutie door opeenvolgend herinneren of anamnesie.… Bovendien zijn anamnese en evolutie feitelijk hetzelfde: je herinneren is je her-inneren, je weer verbinden in een hogere eenheid.… De evolutie is holistisch.

14. Evolutie en involutie van werelden
Werelden en sferen, zoals planeten en sterren, zijn gemaakt van en voorzien in het terrein van de evolutie van tien natuurrijken: drie elementalenrijken en de mineralen-, planten-, dieren- en mensenrijken, plus de drie geestelijke natuurrijken. De impuls voor een nieuwe manifestatie van een wereld komt voort uit de geestelijke top of hiërarch, waaruit een serie steeds dichter wordende bollen of gebieden voortkomen; de Ene breidt zich uit in de vele. Gedurende de eerste helft van de evolutiecyclus (de afdalende boog) condenseren of materialiseren zich de energie-substanties van elk gebied, terwijl gedurende de tweede helft (de opgaande of stijgende boog) de trend is naar ontstoffelijking of meer etherische toestanden, als bollen en wezens worden geabsorbeerd of opgenomen in de geestelijke hiërarch voor een periode van nirvanische rust. De 'dalende boog wordt gekenmerkt door de evolutie van de stof en involutie van de geest, terwijl de opgaande boog wordt gekenmerkt door de evolutie van geest en involutie van stof.

De evolutie van geest gaat dus altijd vergezeld van een gelijktijdige involutie van de stof. Op dezelfde manier gaat de evolutie van materie vergezeld van een involutie van geest, zoals het ontrollen van het ene uiteinde van de boekrol gepaard gaat met een gelijktijdig oprollen van het andere uiteinde. Het doel van het leven is groei, ontwikkeling, uitbreiding van bewustzijn, het zich verheffen vanuit lagere bestaanstoestanden naar hogere, en deze vooruitgang komt tot stand via het evolutieproces.

A.J.H. van Leeuwen: Staande op de drempel tussen Oud- en Nieuwjaar wil ik trachten te bespiegelen over de geestelijke tradities van de Theosofische Verenging, over de eeuwige Waarheden, welke ons zijn toevertrouwd en de Richting, welke ons gewezen werd om het Doel, dat de wáre Stichters zich bij de oprichting hadden gesteld, te bereiken.
Ik zou willen beginnen met een verklaring, welke waarschijnlijk aan velen onzer erg ketters in de oren klinken zal, nl. dat ik — persoonlijk — weinig geestelijke waarde kan hechten aan de zg. theosofische leerstellingen. Daarmede bedoel ik dat hele uitgebreide en ingewikkelde complex van leringen betreffende karma, reïncarnatie, hogere bestaans- en bewustzijns-gebieden, evolutie en involutieprocessen, de leringen betreffende de ketens, rondten, bollen en rassen, de inwijdings-fasen van het Pad, de latente vermogens in mens en natuur, de leer omtrent de chakra's, enz., enz.. Door onze grote voorgangers (ik vind de titel „leider" of „leraar" onjuist en oneerbiedig, want zij hebben ons telkens weer verzekerd, dat zij dat niet wilden wezen) werden zij gegeven als Werk-hypothesen en niet als Dogmata.
Ph. J. Priesman: Evolutie houdt in: doelstelling en "doel" ontleent zijn beteekenis slechts daaraan, dat het nog niet bereikt is door wat ànders, dat zich erheen beweegt.
Maar het Absolute kent niet iets ànders naast zich of boven zich, noch ook beweegt het zich. Wanneer dat Absolute zich dus "openbaart" — en wij kunnen dat eigenlijk niet eens zeggen, omdat een niet-geopenbaard zijn voor ons geheel geen zin heeft — wanneer wij echter, zij 't ook noodzakelijk onzuiver, op onze wijze zeggen, dat het absolute in openbaring treedt, dan kunnen wij niet zeggen dat het daarmee een doel heeft, veeleer moeten wij het heelal als een spel beschouwen. Een spel, niet in den zin van willekeurigheid en daarmee onverantwoordelijkheid tegenover ons, schepselen, maar "spel" in den hoogeren zin van eigen vrije zelf bepaalde of onbepaalde levensuiting.

De wet van zelfwording langs het tweevoudige pad van Evolutie en Involutie (p. 9).

Evolutie en Involutie De evolutionaire ontwikkeling van de eerste "zieledruppel" uit de goddelijke oceaan verloopt via ontelbare indrukken (sanskaras) bij het ervaren van de Schepping. De uiteindelijke vorm die hieruit voortkomt is de ziel van de mens. Slechts het menselijk bewustzijn is in staat om zich bewust te worden van de eigen goddelijkheid.

Involutie in de geneeskunde.

De hiërarchische opbouw van het netwerk in het universum is ontegensprekelijk en is alomtegenwoordig. Zoals elke klassificatie door de mens gemaakt, is echter ook deze indeling in hiërarchische lagen artificieel. In werkelijkheid is het universum een enorm complex netwerk waarin op elk ogenblik tussen alle niveau’s interacties zijn. De indeling in een aantal hiërarchische niveau’s is echter nuttig om te begrijpen hoe de evolutie werkt.
Transities in de evolutie leiden tot een hiërarchie van evolutieniveau’s:

 

====

Samenvatting (Levensbeschouwing, Perceptie, Complementariteit, Interdisciplinair)

Thomas Berry: Wat met de buitenwereld gebeurt, gebeurt ook met de binnenwereld. (Matthew Fox De verborgen spiritualiteit van mannen)
Marcelo Gleiser: Mensen! Word wakker en red het leven, met alles wat je ter beschikking staat! Leven is zeldzaam. Vereer het, koester het, laat het voortduren, verspreid het door het Universum. Dat is ons allerhoogste doel als de denkende geesten van de kosmos (boek Een scheurtje in de rand van de schepping p. 299).
William Gibson: The future has already arrived. It's just not evenly distributed yet.
Christian Vandekerkhove: Ik zou durven stellen dat de breuk tussen de Antroposofische Vereniging en de Theosofische voor beide stromingen één grote gemiste kans is geweest om samen aan een groot monument te bouwen in een sfeer van eenheid in verscheidenheid.
Stelling: Zaken lopen mis wanneer in de politiek de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Of met andere woorden daar waar het meeste behoefte aan is wordt in de struisvogelpolitiek het minste aandacht aan besteed.
Bhagavad Gita: Hij die sympathie noch antipathie koestert, is evenwichtig en beheerst van denken. (kernthema van het verwerven van kennis)

Verscheidenheid en Eenheid in de creatieve evolutie volgens Henri Bergson staat tegenover de drie principes van Darwins biologisch algoritme. Volgens Darwin spelen er binnen het evolutionaire mechanisme drie principes, te weten variatie, selectie en reproductie een rol. De drie principes van Darwins biologisch algoritme hebben in het rapport 'E i V' op verscheidenheid, natuurlijke selectie en analogie betrekking. In essentie draait het om de analyse van ons Mens-, Wereld- en Godsbeeld. De evolutie van het GODSBEGRIP houdt gelijke tred met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf.

In het boek Poubelle verpersoonlijkt Wessel Stols het hedendaagse Europa. Wessel Stols gaat door overmoed in het boek van Pieter Waterdrinker zijn ondergang tegemoet. Tot slot krijgt hij alle rekeningen gepresenteerd. Het vraagstuk dat Pieter Waterdrinker in zijn boek Poubelle aansnijdt hangt voor managers met overmoed, hybris en gezichtsverlies samen. Het zal duidelijk zijn dat het personage Wessel Stols in het boek Poubelle het optreden van Guy Verhofstadt en Hans van Baalen op het Maidan-plein tot uitdrukking brengt.

Het is het reflexieve bewustzijn, de spiegelsymmetrie, die de wederkerigheid tussen de macrokosmos en microkosmos, de hemel en aarde met elkaar verbindt. De controverse tussen wetenschappers hangt met Creativethink en Groupthink samen. Het aangepaste gedrag Groupthink viert hoogtij, de vertrossing in de wetenschappelijke wereld is een feit. Het gaat juist om Creative think, dus om buiten de gebaande paden te leren denken.

De vier stadia voor bewustzijnsverandering volgens Maslow kunnen ook met deze vier primaire bewustzijnsniveaus en de vier kosmische schema’s van Jozef Rulof worden vergeleken.

Het continuüm van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam van de humanistische psychologie Maslow laat zien hoe vaardigheden kunnen worden geoefend. Het gaat er eerst om bewust te worden waarvan je je niet bewust bent. De opgebouwde conditioneringen moeten eerst worden herkend. Integratie vindt plaats wanneer op- en ontlading catharsis gelijkmatig gebeurt.

Het rapport ‘E i V’ maakt van de integrale visie ( integrale denktrant) van Ervin Laszlo en Ken Wilber gebruik. Elke medaille heeft twee complementaire kanten, die door de spiegelsymmetrie, het projectiemechanisme tot uitdrukking wordt gebracht. De eenheid der tegendelen is het basisingrediënt in het rapport ‘E i V’. De eenheid der tegendelen brengt echter ook een tegenstelling tussen twee polen, de keerzijde tot uitdrukking.
De complementariteit bestaat op aarde, maar niet in de hemel.

Het thema ‘Uniformitarianism en Catastrophism’ wordt in het boek Hebben wij een ziel? - Zo ja, waar dan? van Gerrit Teule in hoofdstuk 18 Amnesia en apocalyps uitgebreid toegelicht.

De Westerse beschaving, de Westerse cultuuroverdracht is aan verval onderhevig. In het interview van Donald Trump met redacteuren van de The Washington Post komt dit naar voren.

Kandidaten Trump en Sanders stellen 'corrupte' politiek VS aan de kaak ( 6 augustus 2015):
Trump. In zijn campagne legt de multimiljardair een open zenuw bloot in het Amerikaanse democratische systeem: de ondemocratisch grote invloed van miljardairs en lobbyisten op het politieke proces.
Het vermogen van de gebroeders Koch wordt geschat op 86 miljard dollar. De broers Charles (80) en David (75) hebben aangekondigd 900 miljoen dollar te investeren in de aankomende presidentsverkiezingen. Onder de nieuwe regels hoeven de Koch's niet bekend te maken waar dat geld vandaan komt en wie er gedoneerd hebben.

In het programma Brandpunt 1 maart 2016 haalt president Obama aan dat de Koch brothers zelfs een miljard dollar investeren.

Robert Kennedy: “Energiegiganten ontwrichten de democratie” (23-06-2015):
Waarom krijgen de oliegiganten dan zoveel subsidie? “Omdat de democratie in de Verenigde Staten een farce is. We hebben in ons land twee broers, de Koch brothers, met enorme belangen in vastgoed en olie. Zij steken zoveel geld in de Republikeinse campagne dat ze de macht kunnen opkopen. In de congresverkiezingen van eerder deze maand staken ze 300 miljoen dollar. ‘De allerbeste investering is een investering in een politicus,’ is hun instelling.

Donald Trump is op sommige detailpunten overigens wel een echte Republikein: hij haat het federale onderwijsprogramma Common Core, en haat het federale milieuagentschap EPA - typische overheidsbemoeials die burgers en bedrijven in hun vrijheid beknotten (Volkskrant 3 maart 2016 p. 5).

Om het evenwicht te herstellen beoogt de theosofie aan de hand van de paramita's, DE NIEUWE TIEN GEBODEN - Gedragsregels voor de moderne tijd tegenwicht te bieden.

Het eerste rapport Grenzen aan de groei van de Club van Rome markeert het begin van een chaotischer periode. In zijn boek het CHAOSPUNT laat Ervin Laszlo zien dat de integratie fase stagneert. Er zelfs van desintegratie, een ‘te verwachten’ chaospunt kan worden gesproken. De boeken die sindsdien van zijn hand zijn verschenen laten duidelijk zien waarom het gewenste effect nog niet is bereikt. De ongelijkheid in de wereld neemt toe. De holos-beschaving neemt duidelijker vormen aan wanneer aan de oude boodschap van rechtvaardigheid en gelijkheid door ons denken op grotere schaal inhoud en vorm wordt gegeven.

Steeds duidelijker wordt het dat de voorstellen, die Ervin Laszlo voor het oplossen van de wereldvraagstukken heeft aangereikt door de politiek vrijwel volledig zijn genegeerd. Dat Ervin Laszlo geen gehoor vindt hangt volgens Bernard Lietaer met het gebruik van conventioneel geld dat tot onduurzaam gedrag leidt samen. Hierbij een recensie van het boek Geld en duurzaamheid Van een falend geldsysteem naar een monetair ecosysteem van Bernard Lietaer:
Geldsysteem
Dennis Meadows, bekend van roemruchte boek Limits to Growth (1972), schrijft in zijn voorwoord dat hij lang niet heeft nagedacht over het geldsysteem. Hij nam het als een neutraal en onvermijdelijk aspect van de menselijke samenleving aan. Meadows is zeker niet de enige die zo over geld denkt. De schrijvers merken op:
“Streven naar duurzaamheid zonder ons geldsysteem te herstructureren is een naïeve benadering en is gedoemd te mislukken.”
In Geld en duurzaamheid wordt aangetoond dat conventioneel geld geen gedragsmatig en passief ruilmiddel is, maar juist leidt tot onduurzaam gedrag. Meadows zegt na het lezen van dit rapport te begrijpen dat het heersende financiële systeem op vijf manieren niet verenigbaar is met duurzaamheid:
* het veroorzaakt op- en neergaande cycli in de economie;
* het produceert kortetermijndenken;
* het vereist eindeloze groei;
* het concentreert rijkdom;
* het vernietigt sociaal kapitaal.

Om de door Ervin Laszlo gesignaleerde wereldvraagstukken tijdig en adequaat op te lossen is een bewustzijnsverandering nodig. Bewustzijnsverandering begint bij jezelf, het ken uzelve en is onlosmakelijk verbonden met dat van andere mensen en de éne werkelijkheid. Om een grotere tweedeling, de huidige welvaartsverdeling in de wereld is onhoudbaar en de toenemende sociale ongelijkheid in de wereld tegen te gaan is een collectieve bewustzijnsverandering, een cultuuromslag, een ommekeer in het denken nodig.

Door de geleidelijke overgang van het Rijnlandse naar het neoliberale model heeft een cultuuromslag plaatsgevonden en het laat zien dat een land, politici ook kunnen blunderen. De economische crisis is mede een gevolg doordat men de maatregelingen die zijn genomen om een beurskrach te voorkomen door de banken-lobby geleidelijk weer zijn afgebroken. Deze paradox is een belangrijke oorzaak van de financiële crisis. De Europese bankenunie is noodzakelijk gebleken omdat de toezichthouders van de soevereine staten er een potje van hebben gemaakt. Maar gelukkig ontwikkelt zich, om het tij te keren, weer een tegencultuur. Of met andere woorden er zit een mechanisme, Zaaien en Oogsten (karma) in het universum verborgen waardoor het mogelijk wordt van onze fouten te leren. Dit verborgen mechanisme wordt met behulp van de 5e dimensie en het ‘en-en’/’of-of’ mechanisme tot uitdrukking gebracht.

De lemniscaat (evolutionaire kringloop, iteratie) laat zien dat de aardse kringloop tegengesteld is aan de hemelse kringloop. , een loop ontstaat wanneer we bijvoorbeeld hokjesgeest laten overheersen. De chaostheorie leert dat het gedrag van de natuur daardoor onvoorspelbaar wordt. Is het dan niet logischer om te kiezen voor integratie? We moeten de regels van het spel beter leren spelen. Integratie, het creatief bezig zijn geeft energie en desintegratie kost energie.

Fractale zelfgelijkvormigheid (‘Entropie en Negentropie’), symmetrie op elke schaal heeft op complementaire werkwoorden ‘Scheppen en Vernietigen’ (hemelse Trimurti), ‘Zaaien en Oogsten’ betrekking. Tegenover de allesdoordringende levenskracht bestaat er op aarde de degeneratie. De eenzijdige focus van politici op de marktwerking en hun functies in lobbynetwerken hebben tot gevolg dat een grotere maatschappelijke tweedeling (degeneratie, desintegratie) is ontstaan.
Illustratief voor de grotere maatschappelijke tweedeling is het boek This is London. Life and Death in the World City van Ben Judah (interview met Ben Judah Buitenhof 7 februari 2016).

Als gevolg van de eenzijdige focus (opwaartse causatie, neergaande boog) zitten we duidelijk in een fase van degeneratie. Dit sluit aan op de recensie van Leo Klinkers (Civis Mundi 6 februari 2016) van het boek De ziekte van Europa en de herontdekking van het ideaal van Guy Verhofstadt en de opinie van Jan de Boer (Civis Mundi 6 februari 2016) De euforie voorbij........het klimaat is in Parijs niet gered.

Het leerproces op aarde was al bekend bij Socrates en Plato, maar ook al bij Zarathoustra en Vyâsadeva (Vyasa), auteur van de Bhagavad Gita (Tegenstellingen, 5D-concept en Ethisch reveil). Zonder te streven naar waarheid en rechtvaardigheid is een duurzame vrede niet mogelijk. Dus door waarheid en rechtvaardigheid centraal te plaatsen is een betere risicobeheersing mogelijk. De Bhagavad Gita beschrijft al de contouren van de unificatietheorie. Of met andere woorden de Bhagavad Gita laat al zien dat, de ‘Grondtoon van de waarheid’, het verborgen mechanisme dat aan de schepping, de Éne werkelijkheid ten grondslag ligt al millennia bekend is. Om in het universum de Éne werkelijkheid te illustreren wordt van de Hoofdroute gebruik gemaakt.

Bhagavad Gita leert al dat tat tvam asi het uiteindelijke doel van elk mens is, dus uit te vinden wie hij werkelijk is.

Dr. I.K. Taimni boek De Śiva-Sūtra|Śiva-Sūtra De hoogste werkelijkheid en hoe deze te realiseren
De eerste Sutra in deel III is bijna gelijk aan de eerste Sutra in deel I. Het is verstandig om dan ook meteen even te kijken naar de eerste Sutra in deel II. Er volgt dan een mooie aanhaling uit de Katha Upanishad 1-2-20: Het Paramatma dat in het hart van het individuele Atma verblijft, is ijler dan het ijlste en groter dan het grootse. Alleen degenen die volledig vrij zijn van alle soorten begeerte en zorgen kunnen het aan zijn glorie her-kennen. Door middel van de teksten uit de Upanishaden kunnen we een beter inzicht krijgen in: DAT ben jij; jij bent DAT (Tat Tvam Asi). We zijn wezenlijk van dezelfde aard als het Allerhoogste...
Deel III heeft mij persoonlijk het meest getroffen. Daarin wordt onder andere over het Wezen van een Mahatma gesproken. Dit deel is minder abstract en daardoor toegankelijker. Er wordt gezegd dat de Meesters ons willen doen inzien dat we goddelijk zijn.
De mens, ieder mens, is goddelijk kan voor ons zeer inspirerend en toepasbaar zijn. Deze zin kan een echte mantra worden. Het innerlijk herhalen van deze mantra kan onze benadering van de ander veranderen, immers: hij/zij is in wezen goddelijk…

De in de kosmos verborgen repeterende patronen zijn al door Vyâsadeva in zijn boek Bhagavad Gita onderkend en door misschien wel een van de grootste radicale vernieuwers H.P. Blavatsky in een nieuw perspectief geplaatst. De intuïtieve kennis van de verborgen krachten, de herhalende patronen in de natuur worden in het oeuvre van Ervin Laszlo en van Wim van den Dungen opnieuw tot uitdrukking gebracht.

De controverse tussen wetenschappers hangt met hun referentiekader samen. De mensheid houdt zich al millennia bezig om de kloof tussen probleem en oplossing te verkleinen. Primair draait het om vanuit welk perspectief (perception management), welke levensbeschouwing naar een vraagstuk wordt gekeken. Voor de commissie-de Wit heeft Wim Kok laten zien dat het vraagstuk van de dubbele petten (Nieuwe Testament: Niemand twee heren kan dienen) minder eenvoudig ligt dan veelal wordt gedacht. Het probleem hangt ook samen met het vernieuwde beginselprogramma van de PvdA, dat in 2005 onder leiding van Wouter Bos tot stand is gekomen. Dit programma houdt geen rekening met het boek De utopie van de vrije markt van Hans Achterhuis. De controverse tussen wetenschappers, lees de mens maakt het mogelijk de waarheid een stapje dichterbij te brengen.

Het probleem is dat de meeste politici een heilig geloof hebben in het marktmechanisme, zich op de materiële kant van de medaille focussen en hun verantwoordelijkheid aan de markt hebben overgedragen. De keerzijde, het rentmeesterschap is vrijwel uit zicht verdwenen. Het is als met De derde weg van Tony Blair en Ronald Plasterk, die diametraal staat tegenover de moraal van het verhaal, de gezonde zelfreflectie, het Ken uzelve in het rapport ‘E i V’.

Wouter Bos nieuwe darling van Derde Weg (Peter de Waard Volkskrant 20 mei 2006):
Tony Blair is zelf verhinderd, maar de aanhangers van zijn Derde Weg zijn bijeen in Londen. Met Wouter Bos als de nieuwe darling.... Er is een nieuwe weg van progressief denken nodig. Wouter Bos is niet alleen de leider van de Nederlandse sociaal-democraten, hij is de meest uitgesproken en vooral meest charismatische vertegenwoordiger van die stroming.’ Europees commissaris en Blairs superspindoctor Peter Mandelson introduceert PvdA-voorzitter Wouter Bos als zijn nieuwe darling van de Derde Weg. ‘I love you too, Peter’, antwoordt Bos aan het begin van zijn spreekbeurt voor een wereldwijd gezelschap van regeringsleiders, politici en intellectuelen die vernieuwing van de sociaaldemocratie nastreven. Het Policy Network – het door Blair en Clinton opgerichte alternatief voor de Socialistische Internationale – houdt zijn jaarlijkse conferentie in een sjiek golf-resort in het zuiden van Londen. Blair is in zijn nadagen en heeft door Irak veel van zijn populariteit ingeboet. Maar dat betekent niet dat zijn ideeën over economische dynamiek met sociale rechtvaardigheid niet meer hoeven te worden geëxporteerd. ‘Het is juist harder nodig om die ideeën veilig te stellen’, zegt Mandelson. De markt voor Blairs ideeën is uitgebreid naar andere continenten.

Het aantrekken en afstoten, de polaire spanningsverhouding tussen het mannelijke en het vrouwelijk of de bipolaire stoornis op aarde hangt mystiek met de aantrekking en afstoting in het universum samen. Door de eeuwen heen zijn het geestelijke leiders en filosofen, in het bijzonder de mystici die voor het menselijk tekort oplossingen aanreiken. Waarop stel je in de maatschappij prijs altruïsme of egoïsme? Hoe een permanente structurele cultuurverandering te bewerkstelligen? Het ligt dan voor de hand dat in de 21e eeuw spiritualiteit en politiek weer met elkaar worden verbonden.

Het unique selling point van religies is om als mens een grotere volmaaktheid te bereiken. Door het secularisme heeft men het kind met het badwater weggespoeld. Of zoals H.P.B. Blavatsky het stelt blinde leiders van de blinden.

De mannelijke en vrouwelijke energie in het universum wordt door de 'cirkel met punt' (‘grenzeloze cirkel’ (de nul)), de hermeneutische cirkel gesymboliseerd. Het gaat er om de verbanden tussen psychologie, religie en kunst te versterken. Of met andere woorden het gaat om de relatie tussen voelen en denken, het vrouwelijke en het mannelijke, de rechter - en linkerhersenhelft van het brein.

Een mens heeft een persoonlijkheid. In een organisatie kan daarentegen van een cultuur worden gesproken. Elk land heeft een eigen identiteit. Net als een mens is een organisatie een levend organisme dat vreselijk kan blunderen. Een recent voorbeeld is BP. De economie van Griekenland laat zien dat niet alleen bedrijven, maar ook soevereine landen de mist in kunnen gaan. Zaken lopen mis wanneer onderwereld en bovenwereld te nauw met elkaar verstrengeld raken.

Het rapport ‘E i V’ beoogt de kloof tussen Probleem en Oplossing, tussen Theorie en Praktijk te verkleinen. Helaas zijn sinds de Irakoorlog in 2003 de spanningen in de wereld eerder toe – dan afgenomen.

Hoezo blijft het Westen Afghanistan steunen? Bart Hoogeveen en Jorrit Kamminga zijn beiden werkzaam bij Instituut Clingendael (Volkskrant 19 november 2014 - p. 32):
Nederland heeft een morele verantwoordelijkheid tot nazorg in zowel Irak als in Afghanistan. De actualiteit in Irak wijst ons niet alleen op een morele verantwoordelijkheid tot nazorg, maar ook op het eigen belang dat hiermee gepaard gaat. Helaas zal goede nazorg niet goedkoop en risicoloos zijn, noch in Afghanistan, noch in Irak.

Willem Schulte Nordholt laat in zijn boek Mens tussen hemel en aarde zien dat de mens nog niet zo gemakkelijk van de geschiedenis leert. Maar is het wetenschappelijk bezien interessant dat door ‘trial and error’ bestuur het wiel steeds opnieuw wordt uitgevonden?

Met de vijf trends die Jonathan Holslag in zijn artikel We moeten samen dromen signaleert treedt hij in de voetsporen van Ervin Laszlo, de vijf stuwende krachten van de chaos die eerder door Ervin Laszlo in zijn boek het Chaospunt naar voren zijn gebracht. De huidige wereldvraagstukken hangen nauw samen met het ontkennen van zowel door politici als wetenschappers van de spirituele dimensie. Jonathan Holslag ziet de ideale samenleving, een beetje als die van de humanisten en hij bewandelt daarmee de middenweg.

Het is struisvogelpolitiek om de door Ervin Laszlo in zijn boek Het Chaospunt gesignaleerde vijf stuwende krachten te ontkennen en de wal het schip te laten keren. De hamvraag is nu of politici en wetenschappers bereid zijn over hun eigen schaduw te springen?

Politici dienen in plaats van hun verantwoordelijkheid voor de collectieve sector aan de markt uit te besteden weer zelf het stuur in handen te nemen.

Neuro-linguistic programming (NLP) is een methode die in het kader van communication, personal development, and psychotherapy wordt toegepast en sluit bij de ommekeer, een paradigmawisseling in het denken aan. Er geldt van je hart geen moordkuil maken. Mogelijke oplossingen die de paradigmawisseling weergeven:

Het Kompaskwadrant is net als de M-theorie van Edward Witten een multidimensionaal verklaringsmodel en gaat ook van de hypothese van de eenheid van tegendelen uit.
Het principe van de antagonistische harmonie (-paren) is de allesomvattende basiswet en als zodanig te vatten onder het - uit de oud Griekse filosofie voortkomende - woord Logos. In de huidige wetenschapsterminologie is het de tegenpool van de allesomvattende theorie, ook wel de M-theorie.

De Griekse Filosoof Plato – Logos:
Logos is een Griekse term die "het Woord" betekent. Griekse filosofen zoals Plato gebruikten Logos niet alleen voor het gesproken woord maar ook voor het onuitgesproken woord, het woord dat zich nog steeds in de gedachten bevindt -- de rede. Wanneer deze term op het universum werd toegepast, hadden de Grieken het over het rationele principe dat over alle dingen heerst.

Om de continuïteit van het leven op aarde voor de mensheid te waarborgen gaat het primair om de eenheid der tegendelen (kwalitatieve as) van Heraclitus, de hemelse Triade en de Tetrade, namelijk de natuurlijke selectie.

Het gaat dus niet om of de evolutietheorie of het scheppingsverhaal maar om en-en, de natuurwetenschappen en de geesteswetenschappen.
Evolutie is slechts mogelijk wanneer met beide kanten van de medaille rekening wordt gehouden.
De driehoek van Pythagoras laat het patroon (1 + 2 + 3 + 4 = 10) zien dat aan de schepping ten grondslag ligt.

Groepsdenken heeft tot gevolg dat pas wordt opgetreden wanneer het duidelijk misloopt. Hokjesgeest, een tunnelvisie houdt in dat bestuurders marionetten van het systeem kunnen worden.

De toekomst ligt in het verleden besloten (Zaaien en Oogsten). Wanneer je haat zaait zul je geen liefde oogsten. De evolutie van de mensheid (de gemanifesteerde werkelijkheid) op macroschaal, die op de psyche van de anonieme massa berust, creëert op aarde golfbewegingen (bv. Biogeochemische cyclus, Epigenetica, Conjunctuurgolf, Kondratiev-cyclus). Alles wat gebeurt, is altijd historisch. De geschiedschrijving (Akasha-kronieken) legt de macro evolutie vast. In elke cel van ons lichaam, en dat van andere levende wezens, bevindt zich een geweldig rijk archief. Het rapport ‘E i V’ behandelt het thema Meta-leren. De kredietcrisis is het gevolg van de creatie van een fantasiewereld en leert dat het 'Geven en Ontvangen' volledig in onbalans is geraakt.

De geschiedenis leert dat het mis gaat wanneer we niet bereid zijn tijdig aan de zandloper een slinger te geven. De evolutie is geen blind proces zonder zin, de mensheid geeft zelf bewust of onbewust een richting aan de evolutie. Het gaat er om in deze wereld niet alleen fysieke muren, zoals de Berlijnse Muur af te breken, maar ook virtuele grenzen te verleggen door ingesleten conditioneringen, gehechtheid, dogma's te laten oplossen.

Het samenbundelende principe de grens van een grens dat door Amanda Gefter op p. 349 wordt verwoord komt verdacht veel met de drie manifestaties van fohat - eenheid van alle eenheden DGL Deel I p. 467) of eenheid van eenheden DGL Deel I p. 698) of eenheid weerspiegeld in alle eenheden en elke eenheid DGL Deel II p. 668) - overeen. Het trekken van een grens op aarde is mensenwerk.

Met het adagium ‘u vraagt, wij draaien’ (lobbyisten) van veel politici – met als gevolg de Nederland breed ingevoerde marktwerking – heeft men het paard achter de wagen gespannen. Het opportunistische ééndimensionale marktdenken staat diametraal tegenover het innovatieve interdisciplinaire denken, het zogenaamde 'cyclische denken', het evolutionaire denken en - voelen. Het maakbaarheidsgeloof van politici dat marktwerking een panacee is voor allerhande crises berust op een naïef wereldbeeld. Het klimaatdebat zit muurvast.

In het hoofdstuk Van het klimaatfront geen nieuws beschrijft de hoogleraar geschiedenis en vooraanstaand psychoanalyticus Daniel Pick verschillende vormen van analyse, die naast elkaar moeten worden bekeken. Klimaatverandering wordt ook vanuit het gezichtspunt van de Negatieve dialectiek van Adorno belicht.

Niet alleen hypothesen van de natuurkunde, maar ook hypothesen van de geestkunde berusten op creativiteit. Het grote verschil is dat de stellingen van de natuurkunde, zoals bijvoorbeeld het Higgsdeeltje kunnen worden geverifiëerd. De stellingen van de geestkunde gelden voor een individu en een collectief - we leven allen in ons eigen referentiekader (Amanda Gefter) - en worden door er is niets nieuws onder de zon, de eeuwige wederkeer van de geschiedenis onderbouwd. Om dichter bij de waarheid te komen volgt het onderzoeksrapport ‘E i V’ de middenweg, de oplossingsrichting van de Axis Mundi.

De hamvraag is nu zal het de wetenschap, mede aan de hand van het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter lukken aan te tonen dat we de Éne werkelijkheid vanuit ons eigen referentiekader waarnemen?

De Éne werkelijkheid heeft betrekking op de dynamische wederkerigheid (Reciprociteit), de relatie tussen 'Wat en Hoe' en 'Hoe en Wat' , 'Geest en Lichaam', Zo binnen, zo buiten en Zo boven, zo beneden, van alles met alles. De schakel tussen 'Geestkunde en Natuurkunde' en 'Bewustzijn en Zelfbewustzijn', het Reflexief Bewustzijn kan met behulp van de lemniscaat tot uitdrukking worden gebracht. Om de éne werkelijkheid te duiden maakt Ken Wilber van het "Wilber-Combs-rooster" gebruik.

Hoe we waarnemen hangt van onze interpretatie (hermeneutiek) af. Het ‘Hoe en Wat’ in de gemanifesteerde wereld staat tegenover het ‘Wat en Hoe’ in de ongemanifesteerde wereld. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

Het rapport 'E i V' toont net als Hoofdstuk 15 in het boek Eindeloos Bewustzijn van Pim van Lommel aan dat 'Er is niets nieuws onder de zon'.
P. 284: Er zijn aan het alomvattende bewustzijn vele namen gegeven. Ik noem het eindeloos of non-lokaal bewustzijn. Maar het is ook het hoger of hoogste bewustzijn, het kosmisch bewustzijn, het goddelijke bewustzijn of de zuivere bron of essentie van ons bewustzijn genoemd. De systeemfilosoof Ervin Laszlo noemt deze hoogste vorm van bewustzijn het Akasha-veld, omdat hier alle kennis en een eindeloze hoeveelheid informatie ligt opgeslagen.

Carl Jung noemde de mandala het archetype van de totaliteit of heelheid en ontdekte dat cliënten mandala's begonnen te tekenen als het genezingsproces begon. De mandala heeft dan een heelmakend of genezend effect.
Mandala is een generieke term voor een plan, kaart of geometrisch patroon die metafysisch of symbolisch de kosmos uitbeeldt.

 

Bij de geboorte gaan we van insider naar outsider, van ‘innerlijke naar uiterlijke mens’. In de theosofie gaat het om de ommekeer, de zogenaamde 2e geboorte* van ‘uiterlijke mens naar innerlijke mens’, de hoofdroute, een nieuw gezichtspunt (paradigma), met de opzet om weer met de oerbron in verbinding te komen. Gedurende ons leven op aarde ligt het bewustzijn op de grens tussen ‘innerlijke en uiterlijke mens’.
*) De tweemaalgeborene (dvija) komt uitgebreid in de Anugita (p. 117 noot 20 definitie) van Kashinath Trimbak Telang ter sprake.

De symptomen van ressentiment in de maatschappij zeggen iets over het psychosociale klimaat van deze tijd. Draait het niet juist om de discipline moraliteit? De dubbele moraal maakt het lastig om de veelheid van culturen met universele waarden te verbinden. Waarom laten we het gebeuren dat de schijnwereld in het multiculturele Nederland toeneemt?

H.P. Blavatsky boek De stem van de stilte
48: Voordat u aan het begin van het pad staat, vóór u door de eerste poort gaat, moet u de twee in het ene doen opgaan en het persoonlijke opofferen aan het onpersoonlijke ZELF, en zo het ‘pad’ tussen de twee – het antaskarana9 – vernietigen.
(9) Antaskarana is het lagere manas, het pad van communicatie of contact tussen de persoonlijkheid en het hogere manas of de menselijke ziel. Bij de dood wordt het als pad of middel van communicatie vernietigd en de overblijfselen ervan leven voort in de vorm van het kamarupa, de ‘schil’.
54: Want op het vierde pad zal de geringste zucht van hartstocht of begeerte het constante licht op de reine witte muren van de ziel in beroering brengen. De minste opwelling van verlangen naar of verdriet over maya’s bedrieglijke gaven, een gedachte zo voorbijgaand als een bliksemflits, zal langs antaskarana – het pad dat ligt tussen uw geest en uw zelf, het brede kanaal van gevoelens, waardoor ahamkara14 ruw wordt gewekt – ervoor zorgen dat u uw drie prijzen verspeelt – de overwinningen die u heeft behaald.
(14)
Ahamkara – het ‘ik’ of het gevoel van de persoonlijkheid, de ‘ik-ben-heid’.

H.P. Blavatsky boek Isis onsluierd Deel 1 (p. 18):
In ongeveer dezelfde woorden vinden we deze theorieën terug in het Manava-Dharma-Sastra, waar het de schepping van de mens beschrijft: ‘Hij (de Allerhoogste) ademde uit zijn eigen essentie de onsterfelijke adem die niet vergaat in de mens, en aan deze ziel van de mens gaf hij de ahamkara (bewustzijn van het ego) als soevereine gids.’ Toen gaf hij aan die ziel van de mens het verstand, gevormd door de drie eigenschappen, en de vijf organen voor waar neming van de buitenwereld.

Als de persoonlijkheden (lagere manas of stoffelijke denkvermogens) uitsluitend door hun hogere alter ego’s zouden worden geïnspireerd en verlicht, dan zou er weinig onvolmaaktheid in de wereld zijn (H.P. Blavatsky Een toelichting op de De geheime leer: stanza’s I-IV p. 60).

In the Bhagavad-Gita (7:4), prakriti manifests in eight portions — “earth, water, fire, air, ether [space: kham-akasa], mind [manas], understanding [buddhi] and egoity, self-sense [ahamkara]” — all of which relate to the object side, which gives an erroneous sense of identity or egoity.
Bhagavad-Gita hoofdstuk 7 – vers 4:
(4) Dat waar ik in materiële zin uit besta zijn de energieën van de aarde, het water, de lucht, de ether, de geest, de intelligentie en het ego.

Ahamkara (Sanskriet)
Een samengesteld woord: aham, ‘ik’, en kara , ‘maker’ of ‘doener’, van de wortel kri, ‘doen’, ‘maken’; ikheid, persoonlijkheid. Het egoïstische en mayavische beginsel in de mens, geboren uit onwetendheid of avidya, dat het begrip ‘ik’ voortbrengt als iets wat verschilt van het universele ene Zelf.

Ahamkâra (Ahankâra):
V a l s e g o berustend op identificatie met het lichaam vormt de zetel van de angst. In de psychologie vaak neurotisch, d.w.z. geestelijk ineffectief, genoemd vanwege de vervreemding van het Ware Zelf of het zelfideaal (K r i s h n a, zie ook a s m i t â). Ook wel gewoon ego genoemd. Van de neurose van de valse identificatie geneest men door de prioriteit van de regulerende beginselen die de menselijkheid definiëren (zie v i d h i) te herstellen oftewel door het gezag van K r i s h n a en Zijn vertegenwoordigers te aanvaarden (zie â c â r y a, p a r a m p a r â, g u r u, m â y â v â d i). Weigert men dit, dan komt men met a n a r t h a's (ondeugden) en k l e s' a's (hindernissen) te zitten ofwel met symptomen van psychisch disfunctioneren: verdringing (repressie, onwetendheid, onbewust zijn, zie a v i d y â), projectie (d v e s h a), angst (fobieën, b h a y a), en dwangmatigheid (tegennatuurlijkheid, hysterie, perversie, valse religie ofwel a d h a r m a).

Om te overleven dient elke organisatie als een lerend systeem, een levend systeem te worden benaderd.

Om elkaar beter te leren begrijpen dient de samenwerking tussen verschillende disciplines te verbeteren. De interdisciplinaire aanpak (de vier pijlers psychologie, sociologie, filosofie en ethiek) in het rapport ‘E i V’ sluit nauw bij het transcendentalisme (literatuur, religie, cultuur en filosofie), Paracelsus (geneeskunst berust op vier pijlers: filosofie, astronomie, alchemie en ethiek) en Pythagoras (‘bron van harmonie’: rekenkunde, sterrenkunde, meetkunde en muziek) aan. Pythagoras was een van de eerste interdisciplinaire wetenschappers die zich met muziekcognitie heeft beziggehouden.

Het historische raamwerk, de geschiedenis van de mensheid laat belangrijke innovaties zien die onze huidige maatschappij in sterke mate hebben gevormd. Zonder een duidelijke koers uit te zetten is het niet mogelijk om het schip ook op de langere termijn drijvende te houden. Door ons te veel op een kant van de medaille te oriënteren dreigt bij een licht briesje het bootje nu al om te slaan. Bij regeren gaat het nog steeds om vooruitzien.

Om de 'torens van Babel' tegen instorten te behoeden, zal in de toekomst aan risicobeheersing meer aandacht dienen te worden besteed.
De stroom van complexe causaliteiten, met schijnbare a-causaliteiten is de uitkristalisatie van de negentropie en is de ordening van Informatie, waaruit indirect het "ongemanifesteerde" afgeleid kan worden, het is "verborgen" of zelfs bewust "geheim gehouden". Het "reflecteert" in de "materie".
In risk management, negentropy is the force that seeks to achieve effective organizational behavior and lead to a steady predictable state.

Het rapport 'E i V' wil aantonen dat de holos-beschaving gecreëerd kan worden door de absolute waarheid, de éne werkelijkheid als vast referentiepunt te kiezen. De bij het thema gebroken symmetrie besproken debacle’s vloeien uit de Wet van Karma, de Wet van Zaaien en Oogsten voort. Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig. Het artikel De Ware en de Valse vriend van het volk in Opinio 15 – 21 februari 2008 spreekt voor zich. Kinderen hebben blijkbaar nog wel de tegenwoordigheid van geest wanneer ze voor knettergek worden uitgescholden te zeggen: 'Wat je zegt ben je lekker zelf'.

Het beleid van Georg W. Bush is gebaseerd op het principe van ‘wie niet voor ons is, is tegen ons’. De regering Bush verdeelt de wereld in vrienden en mensen die geen vrienden zijn van Amerika. Door een conflict al vanuit de zwart-wit, 'of-of' optiek te benaderen kom je niet dichter bij een oplossing. Te vaak hoor je de doctrine ‘Wat goed is voor Amerika is goed voor de rest van de wereld’. Amerika is bevangen door de ‘as van het kwaad’ en schiet daarmee in de eigen voet. Machteloosheid komt naar voren door de angst voor het gevaar van massavernietigingswapens in Irak, die achteraf nog steeds niet zijn gevonden. Opnieuw blijkt dat de angst voor gevaar gevaarlijker is dan het gevaar zelf.

Het machogedrag 'Wie niet voor ons is, is tegen ons' van Bush laat zien dat het mogelijk is dat je beslissingen neemt die zodanig uitpakken dat je het omgekeerde bereikt van datgene wat je graag zou willen bereiken, namelijk een suksesvol president. Bush is door zijn 'denktanks' op het verkeerde been gezet, hij is de marionet van het systeem geworden. In naam van de vrijheid wordt in Amerika de democratie afgebroken (Herman Lelieveldt Volkskrant 14 juni 2008).

Ten eerste leefde de regering van president George Bush ver boven haar stand. Ondanks de belastingverlaging gaf die regering elk jaar 8 procent meer uit, onder meer om de oorlog in Irak te financieren (interview Heleen Mees econome Volkskrant 23 augustus 2012).

Het aanzetten van de Amerikaanse geldpers gaat ten koste van het buitenland en toont de beperkingen van de kwantitatieve parameters. Een ding is duidelijk dat het Westen onder leiding van de VS de voorkeur geeft aan het bestrijden van de as van het kwaad (de keerzijde van de medaille) uit het Oosten, het moslimfundamentalisme, boven het reguleren van het marktfundamentalisme in eigen huis.

Het gaat er niet zo zeer om het kwaad te bestrijden, maar om het goede in de mens te stimuleren. Om met Nietzsche te spreken een meester en vormgever van jezelf te worden.

Amerika is de belangrijkste consument van de wereld. Het creatieve boekhouden, het live now pay later in Amerika om de lasten naar de toekomst te verschuiven heeft de afgelopen decennia ook in Nederland duidelijk aan populariteit gewonnen. De kredietcrisis laat zien dat de bal uiteindelijk altijd bij de overheid komt te liggen. Door de stijgende staatsschuld en de tanende dollar verliest Amerika aan hegemonie. Door struisvogelpolitiek te bedrijven ontstaan juist de grote conflicten. De grenzen van het creatieve boekhouden zijn bereikt. De VS zullen een nieuwe positie in de wereldeconomie moeten vinden.

Onder het thema Levenskunstenaar zijn fragmenten verzameld om ons inzicht met betrekking tot – Geest - Ziel - Lichaam - te verruimen en een betere toekomst te creёren. Al viert het opportunisme in de politiek - business as usual - hoogtij (zie Wim Couwenberg CDA in het succesvolle voetspoor van de PVV?). Door slechte tijdingen te negeren los je geen problemen op. De chaostheorie leert dat er een verborgen orde achter het schijnbaar chaotische gedrag van elk systeem schuilgaat.

De zevenvoudige hiërarchie van het bewustzijn (bewustzijnsniveaus, zintuigen, Wilber-Combs-rooster) zijn de schakel (verstrengeling) tussen 'Geestkunde en Natuurkunde'. Het reflexieve bewustzijn, het samenspel van de linker – en de rechterhersenhelft (rechter- en linkerpad), is voor het creëren van balans verantwoordelijk.

Individuatie, zelfverwerkelijking heeft op de zin van het leven, op de kennis van het zelf betrekking.

Hoe komen we los van onze conditioneringen (nurture)?
Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid, entelechie, een blauwdruk in de natuur sprake is. Volgens Jared Diamond zijn religies uitgevonden om mensenmassa’s in bedwang te houden. Om de kwaliteit van de besluitvorming in organisaties te verbeteren dient niet het Angelsaksisch model, maar het Rijnlands model centraal te worden geplaatst. Er is behoefte om aan religie opnieuw inhoud te geven. Of met andere woorden het is wenselijk dat aan de bekende emotionele, mentale en lichamelijke dimensies een spirituele dimensie wordt toegevoegd.

In de levensboom verloopt de schepping, het proces van manifestatie van het Ene in het vele, de involutie van geest in materie, van boven naar beneden. De 'ommekeer', de evolutie van beneden naar boven, en in latere stadia een terugkeer tot het Ene. Aartsvader Jacob zag de ladder van involutie en evolutie als de 'boom van het leven'. Het hermetische axioma ‘Zo boven, zo beneden; Zo binnen, zo buiten’ toont de parallel lopende ontwikkeling tussen de microkosmos en macrokosmos, tussen de mensheid en de kosmos. Aan de mysterieschool der Pythagoreeërs was al bekend hoe de éne werkelijkheid in elkaar zit.

In het geval van de Timaeus hebben we te maken met de constructie van het verslag van de natuurfilosofie als een uiteenzetting van transcendente oorzaken vanuit principes, en het daaropvolgende ontvouwen (Evolutie en Involutie) van het universum zoals het emaneert uit die transcendente oorzaken, die tezamen een opklimmen bemogelijken tot aan de Demiurg als de eerste intelligibile oorzaak van het universum.

Het Ether-paradigma gaat niet van de materie, maar van de keerzijde, de ruimte (energie), de leegte (tzimtzum) uit. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat het misloopt wanneer de moraal (waarden en normen) buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Er is niets nieuws onder de zon.
Technologie zal uiteindelijk de wereld niet redden. Het gaat in eerste instantie om de keerzijde van de medaille. Mannen geloven in technologie, vrouwen daarentegen in de keerzijde. Bij het nemen van een beslissing ook het gevoel, de intuïtie laten meespelen.

Voor de burger geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf. Het schiet echter niet op zolang de overheid niet onderkend dat ze zowel onderdeel uitmaakt van de oplossing, maar ook van het probleem. Het rapport 'E i V' plaatst de ander centraal. De waarheid ligt nog steeds in het midden.

Chaotische toestanden in de wereld ontstaan doordat de slinger naar een kant te ver doorslaat. Het gaat er om het juiste evenwicht tussen 'binnen en buiten' in de mens en vervolgens in de wereld te herstellen. Evolutie loopt met het neutraliseren van het kwaad in de pas.

Het gevoel voor vrijheid wordt door de retoriek rond het begrip 'veiligheid' overschaduwd. De babyboomers zijn de uitvinders van de individualisering. In hun enthousiasme hebben ze de sociale cohesie in de samenleving zeer ernstige schade berokkend. Politici in deze tijd zijn bang om impopulair te worden gevonden (Tony Judt, Volkskrant 6 juli 2008).

Het is de ziel, de schakel tussen 'Geest en Lichaam', die het probleem van het ego en het hogere Zelf, van involutie en evolutie (emanationisme), de neergaande en opgaande boog (Neer - en Opwaartse causatie) kan oplossen. In essentie draait het om ‘Levensatoom en Atoom’, ‘Geest en Lichaam’, ‘These + Antithese = Synthese', de Kwintessens.

Dion Fortune, De Mystieke Kaballa (p. 247): Op basis van 'Geest – Ziel – Lichaam' worden de 10 sephiroth van de levensboom ingedeeld.

In het rapport ‘E i V’ gaat het in het bijzonder om de complementariteit tussen Geest en Lichaam met als schakel de Ziel. De ziel wordt in dit boek weergegeven door 'Geboerah, Thifereth en Chesed' en 'Hod, Jesod en Netsach'.
Top down wordt de wereldziel (universeel bewustzijn) op macroniveau (Holos, 'Dualiteit in de evolutie') en bottom up de individuele ziel (reflexief bewustzijn) op microniveau weergegeven.

Het is mogelijk in het logische model van Dilts drie niveaus te onderkennen en te spreken over de wisselwerking tussen ‘Spiritualiteit cq. bezieling versus Identiteit’, ‘Overtuigingen, cq. waarden versus Kwaliteiten’ en ‘Gedrag versus Context’ (actie versus reactie). Op het niveau van de ‘Spiritualiteit versus Identiteit’ komt het ‘Wat en Hoe’, dus vanuit welke levensbeschouwing geef ik zin aan mijn levensweg?
Voor coachende managers zijn de zeven eigenschappen van Covey van belang. Uiteindelijk gaat het er om dat niet het marktdenken, maar kennismanagement, de lerende organisatie centraal komt te staat.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, De drie grondstellingen van de geheime leer (p. 45):
Het ‘gemanifesteerde Heelal’ is dus doordrongen van dualiteit en deze is als het ware de essentie van zijn EX-istentie als ‘manifestatie’. Maar evenals de tegenovergestelde polen van subject en object, geest en stof, alleen maar aspecten zijn van de Ene Eenheid waarin ze tot synthese zijn gebracht, zo is er ook in het gemanifesteerde Heelal ‘dat’ wat geest aan stof, en subject aan object verbindt.
Dit iets, dat tegenwoordig onbekend is in het westerse speculatieve denken, wordt door de occultisten fohat genoemd. Het is de ‘brug’ waardoor de ‘ideeën’ die in het ‘goddelijke denken’ bestaan, als ‘natuurwetten’ worden afgedrukt op de kosmische substantie.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 5 Zij brengen fohat voort (p. 140):
(c) Omdat fohat een van de belangrijkste, zo niet de allerbelangrijkste rol speelt in de esoterische kosmogonie, moet hij nauwkeurig worden beschreven. Evenals in de oudste Griekse kosmogonie, die sterk verschilde van de latere mythologie, Eros de derde persoon is in de oorspronkelijke drie-eenheid: Chaos, Gaea, Eros – die overeenkomt met het kabbalistische En-Soph (want Chaos is RUIMTE, [chaino]), ‘leegte’), het grenzeloze AL, Shekinah en de Oude van Dagen, of de Heilige Geest – zo is fohat in het nog ongemanifesteerde Heelal iets anders dan in de kosmische wereld van de verschijnselen. In laatstgenoemde is hij die occulte elektrische levenskracht die, door de wil van de scheppende logos, alle vormen verenigt en samenbrengt en deze de eerste impuls geeft, die te zijner tijd wet wordt. Maar in het ongemanifesteerde Heelal is fohat dit niet, evenmin als Eros de latere schitterende gevleugelde Cupido of LIEFDE is.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 5 Fohat: kind van zevenvoudige hiërarchieën (p. 142):
Hij is, metafysisch opgevat, de geobjectiveerde gedachte van de goden, op een lagere trap het ‘vleesgeworden woord’ en de boodschapper van de kosmische en menselijke verbeeldingskracht: de werkzame kracht in het universele leven. In zijn secundaire aspect is fohat de zonne-energie, het elektrische levensfluïdum en het instandhoudende vierde beginsel, de levende ziel van de Natuur, om zo te zeggen, of – elektriciteit.
143/144: Toen kwam de verandering, ‘Jehova is Elohim’, waardoor de veelvoudigheid werd verenigd en de eerste stap naar het monotheïsme werd gezet. Het antwoord op de vraag: ‘Hoe kan Jehova Elohim zijn?’ is: ‘Door drie stappen’ van onderaf. De betekenis is duidelijk. Alle zijn het symbolen en zinnebeelden van het wederzijdse verband tussen geest, ziel en lichaam (de MENS); van de cirkel die is omgezet in geest, de ziel van de wereld en haar lichaam (of de aarde).
De Geheime Leer, Deel I, Stanza 5 Fohat: kind van zevenvoudige hiërarchieën (p. 159/160):
(a) De esoterische betekenis van de eerste zin van de sloka is, dat degenen die lipika’s zijn genoemd, de schrijvers van het karmische grootboek, een ondoordringbare versperring oprichten tussen het persoonlijke ego en het onpersoonlijke ZELF, het noumenon en de oerbron van de eerstgenoemde. Vandaar de allegorie. Zij omgeven de gemanifesteerde wereld van stof met de ring ‘verder niet’.
Geheime Leer Deel I Samenvatting (p. 301):
(6.) Het Heelal wordt van binnen naar buiten bestuurd en geleid. Zoals boven, zo is het ook beneden, zoals in de hemel, zo ook op aarde; en de mens – de microkosmos en het verkleinde evenbeeld van de macrokosmos – is de levende getuige van deze universele wet en van haar manier van werken.

De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk Een panoramisch overzicht van de eerste rassen (p. 340):
De titanenstrijd is, althans in de theogonie, de strijd om de oppermacht van de kinderen van Ouranos en Gaia (of hemel en aarde in hun abstracte betekenis), de titanen, tegen de kinderen van Kronos, van wie Zeus het hoofd is. Het is in zekere zin de eeuwige strijd, die nog steeds voortduurt, tussen de geestelijke innerlijke mens en de mens van vlees.
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 19 Is pleroma de legerstede van satan? (p. 583):
deze aarde aanwezig. Het is de sutrātma, de lichtende draad van onsterfelijk onpersoonlijk monadeschap, waaraan onze aardse levens of voorbijgaande ego’s als evenzoveel kralen zijn geregen – volgens de prachtige uitdrukking van de Vedantafilosofie.

Charles Poncé boek Kabbalah (p. 55) bespreekt de vier werelden (Guph, Nephesh, Ruah en Neshama, respec. Malkuth, Yesod, Tifereth en Kether) van de Joodse Kabbalah.
Het Diagram of the Zodiac and Correspondences correspondeert met het figuur op p. 56. Tetragrammaton is de qabalistische formule die het ontstaan van de 10 Sephiroth in 4 'werelden' of 'kosmische frequentiebanden' beschrijft. De 'Boom van het Leven' vormt een 'ladder' (van Jacob) tussen 'hemel en aarde' . Deze wordt door de qabalist beklommen met de bedoeling optimaal te communiceren met Kosmos & om zodoende co-creatief het gelukkige leven te realiseren. Door de code van Kosmos te kennen, krijgt hij weet van de kosmische eeuwigheid.

Caroline de Westenholz Heliogabalus en de Vlam van de Lust (Deel V):
Het verhaalt van een geheime esoterische doctrine die zou zijn overgeleverd door een reeks van Grote Ingewijden door de eeuwen heen: Rama, Krishna, Hermes, Mozes, Orpheus, Pythagoras, Plato en Jezus. Het concept is echter het bekendst gebleven door de activiteiten van mevrouw Blavatsky, wier theosofie of ‘goddelijke wijsheid’ immers op hetzelfde principe is gebaseerd. ====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.