2.2 Tijdsymmetrie

Albert Einstein: Je kunt een probleem niet oplossen vanuit hetzelfde soort denken dat tot het probleem heeft geleid.
Ruimte en tijd zijn niet omstandigheden waarin wij leven, maar manieren waarop wij denken.
Tolle Eckhart: Kijk eens naar een boom, een bloem, een plant. Laat je bewustzijn erop rusten. Wat zijn ze stil, wat zijn ze diep geworteld in Zijn. Laat de natuur je leren wat innerlijke stilte is.
 

Eeuwige wederkeer (Eeuwige beweging, 'Levenskunstenaar en Authentiek leiderschap')

Prediker 1 De woorden van Prediker, den zoon van David, koning te Jeruzalem.
2 IJdelheid der ijdelheden, zegt Prediker, ijdelheid der ijdelheden! Alles is ijdelheid!
(1: 2-11)
Want in veel wijsheid ligt veel verdriet en als iemand kennis vermeerdert, vermeerdert hij smart. (Prediker 1:18)
Alles heeft zijn tijd Wat er is, was er al lang; wat zal komen, is er altijd al geweest. God haalt wat voorbij is altijd weer terug. (Prediker 3: 1-15)
Er is niets nieuws onder de zon. (1:9-11)
Is er iets waarvan men kan zeggen: Kijk, dit is nieuw? Het was er al in de eeuwen die er vóór ons waren. (Prediker 1:10)
H.P. Blavatsky Een toelichting op de De geheime leer: stanza’s I-IV
Vr. Maar is het niet juist om te zeggen dat ook in pralaya de ‘grote adem’ bestaat? (p. 10):
Antw. Zeker: want de ‘grote adem’ kent geen ophouden en is als het ware het universele en eeuwige perpetuum mobile.
Emil Cioran: Het is echter een heldere, cionareske paradox dat de mens juist vanwege de wil tot slagen een eindeloze reeks catastrofen achter zich laat: je manifesteren betekent je door een of andere vorm van volmaaktheid laten verblinden. Denken leidt tot niet-handelen. De utopie houdt volkeren jong en vitaal. Wijsheid maakt hem oud en futloos. Dat zag je al bij de Romeinen. Toen ze ten langen leste door contact met de Grieken beschaafd werden, sloeg de vermoeidheid toe en waren ze een gemakkelijke prooi voor de utopisch gedreven barbaren.

In zijn De revolutionibus orbium coelestium (Over de omwentelingen der hemellichamen) beschrijft Copernicus drie eeuwige omwentelingen. De aarde die elke dag om haar eigen as (centrum) draait en elk jaar een omwenteling rond de zon maakt. De derde beweging heeft op de precessie van de equinox betrekking, die ongeveer 26.000 jaar duurt. Johan Oldenkamp hanteert voor de precessie 25.920 jaar, DGL 25.868 jaar en Avani van Leeuwe in zijn boek Het heilige pad van de leider 26.000 jaar (p. 51/56).

Fohatic Magnetism(s)
The spiritual magnetism or electricity individual to each entity, from subatomic to galactic. The twelve signs of the zodiac each has its own fohatic magnetism which together form the characteristic quality of the galaxy. These twelve magnetisms, which are actually six bipolar magnetisms, are also responsible for the precession of the equinoxes (FSO 140). “Any planetary chain, as well as any globe thereof, is produced not only by its own monadic svabhava, but . . . the twelve fohatic magnetisms of the twelve constellations are likewise intimately involved with these inherent magnetic svabhavas in producing the planetary chains and their respective globes” (FSO 143). (FSO 125, 127, 139)
FSO - Fountain-Source of Occultism (Bron van het occultisme), by G. de Purucker

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 2 De mysterietaal en haar sleutels (p. 342):
Ze bezaten die kennis ongetwijfeld, en op deze ‘kennis’ was het programma van de MYSTERIËN en van de reeks inwijdingen gebaseerd: zo werd de bouw van de piramiden mogelijk, de eeuwigdurende getuigenis en het onverwoestbare symbool van deze mysteriën en inwijdingen op aarde, zoals de banen van de sterren dit aan de hemel zijn. De cyclus van de inwijding was een weergave in het klein van die grote reeks kosmische veranderingen waaraan de astronomen de naam tropisch of siderisch jaar hebben gegeven. Evenals aan het einde van de cyclus van het siderische jaar (25.868 jaren) de hemellichamen terugkeren tot dezelfde stand ten opzichte van elkaar als zij aan het begin daarvan innamen, heeft ook de innerlijke mens aan het einde van de cyclus van inwijding zijn oorspronkelijke staat van goddelijke zuiverheid en kennis herkregen, van waaruit hij begon aan zijn cyclus van aardse incarnaties.

Hipparchus is the earliest known astronomer to recognize and assess the precession of the equinoxes at about 1° per century (which is not far from the actual value for antiquity, 1.38°).[2] The precession of Earth's axis was later explained by Newtonian physics. Being an oblate spheroid, the Earth has a nonspherical shape, bulging outward at the equator. The gravitational tidal forces of the Moon and Sun apply torque to the equator, attempting to pull the equatorial bulge into the plane of the ecliptic, but instead causing it to precess. The torque exerted by the planets, particularly Jupiter, also plays a role.

Voor meer bijzonderheden kan ook worden verwezen naar het boek De natuurlijke tijd (p. 26 en 27) Peter Toonen.
Tijd is als zodanig te vergelijken met de steeds wijder lopende kringen in het water nadat er een steen in is gegooid.
Voor Precessie verwijs ik graag naar Hoofdstuk IV: De Tzolkin p. 96 - 102.
Lawrence E. Joseph behandelt het thema precessie op p. 41-44 van zijn boek Apocalyps – wordt 2012 het voorspelde vernietigende rampjaar?

K.V.K. Nehru Eeuwige onophoudelijke beweging - Het nieuwe paradigma van de wetenschap Newton, Einstein en wat daaruit volgt
Uit de Tweede Wet van Newton weten wij dat als een kracht F werkt op een massa m, de versnelling (= de mate van verandering van de snelheid) a, wordt weergegeven door de relatie a= F/m. Maar experimenten die uitgevoerd zijn op elektrisch versnelde deeltjes toonden definitief aan dat dit niet het geval is bij zeer hoge snelheden.
Wij merken ook dat sommige inverse sector processen bredere implicaties hebben en relevant zijn voor de levenswetenschappen. Alle bizarre aspecten van de quantum verschijnselen volgen logischerwijze uit de discrete natuur van ruimte en tijd. Bovendien biedt het systeem van theorieën gebaseerd op de universele beweging een rationeel en begrijpelijk beeld van de realiteit die ten grondslag ligt aan de quantum fenomenen, dat de quantum theorie ons niet verschaft.

Paulrca Franck Elementaire elektriciteit:
Een reeks grondige experimenten om de beweging van de materiële ether te detecteren leidde niet tot resultaten. Michelson en Morley werden gezien als diegenen die de "ether" teniet deden. Ook al bewezen hun experimenten enkel de afwezigheid van een materiële ether! En dus niet het eventuele bestaan van de Lorentz-constante niet-materiële ether. De Maxwell vergelijkingen en het veld-concept werden als hoogste waarheid verdedigd. Na Einsteins fundamentele relativiteits theorie kort na het begin van de vorige eeuw, vervaagde de idee van een ether en het veld-concept regeerde als nooit tevoren. Inderdaad ging men zo ver in de INTERPRETATIES van Einsteins relativiteitstheorie dat men bevestigde dat men een golf kan hebben ZONDER een medium. Dat wil dus zeggen, men kan iets doen golven zonder dat er iets is om te doen golven!! Hierna kondigde men het finale einde aan van de ether-gedachte als medium zonder dat Einstein zelf zoiets ooit gesugerreerd had. En met de geboorte van Einsteins General Theory of Relativity werd zelfs massa benoemd als simpele "verbuiging" van ruimte-tijd of het vacuum, NIETS. De quantummechanica kwam en daarmee verdwenen ook zekerheid en determinatie als betekenisvolle concepten. Chaos , waarschijnlijkheid en willekeurigheid werden de heersende ideeën. Er ontstonden "waarschijnlijkheidsgolven" en "waarschijnlijkheidsvelden" alsook quantumvelden van vele soorten. Het onderling verweven geraken van deze uitgebreidheid aan concepten van de elektrodynamica duwde de idee van een eenheidsveld of een niet materiële ether nog verder in de richting van de zuivere esoterie.
Het oxymoron F=m.a
wat is er eerst
F van waar komt die
a hoe is die versnelling op zich mogelijk
Wetende dat massa gevoelig is aan snelheid; massa neemt toe als lichtsnelheid benaderd wordt.

Jerry Katz Non-Dualiteit in het boeddhisme, christendom, hindoeïsme, taoïsme, soefisme en de kabbala
Christendom: Fasen in mijn christelijke doortocht Bernadette Roberts (p. 139/140):
Per definitie is het goddelijke of Absolute ‘Dat’ wat niet relatief is en het enige dat niet-relatief kan zijn is een leegte der leegten. Deze leegte der leegten, of dit absolute niets, IS Christus.
140: De onmanifeste leegte (Vader) is geen Eeuwige Vorm (Christus); tegelijk zijn beide ook niet gescheiden. Als het Ene vormen ze de eeuwige Godheid van de Drie-eenheid.

Het zegel van The Theosophical Society
Als symbool van de evolutie en de eeuwigdurende beweging duidt de swastika op de eeuwig-karnende 'molen van de goden', met de ziel als centrum, terwijl de gebogen armen de eeuwigdurende wenteling betekenen van de levenswielen tijdens het universele bestaan.

Einde der tijden is reinigingsritueel (Stef Aupers Volkskrant 7 januari 2012)
Het einde der tijden is nooit het einde der tijden; het is een reinigingsritueel – de angst voor 2012 is het verlangen naar een nieuw begin.

Het leven is een wonder, het gaat ons begrip te boven. Voor we het 'wat en hoe' (reciprociteit) van de emergentie (noogenesis) van het leven volledig begrijpen - waarbij we eerder in millennia dan in honderden jaren moeten denken - is het zeker nuttig de boodschap van Marcelo Gleiser (p. 299) ter harte te nemen:
"Mensen! Word wakker en red het leven, met alles wat je ter beschikking staat! Leven is zeldzaam. Vereer het, koester het, laat het voortduren, verspreid het door het universum. Dat is ons allerhoogste doel als de denkende geesten van de kosmos".

De eeuwige wederkeer (Eternal return), 'Verleden en Toekomst' verbonden door het eeuwige NU (5e Dimensie, Wederkerigheid).

De mensheid houdt zich al millennia bezig om dekloof tussen probleem en oplossing te verkleinen. Primair draait het om vanuit welk perspectief, welke perceptie naar een vraagstuk wordt gekeken.

Het is als met de Bijbel, Koran en Talmoed wat zeggen deze heilige boeken ons over de mens?
Matteüs 7: En wat ziet gij den splinter, die in het oog uws broeders is, maar den balk, die in uw oog is, merkt gij niet?
In de kern draait menselijke beschaving om de rechtvaardigheid tussen mens en medemens, de morele schakel tussen het individuele en het algemene belang. Wordt de macht door competente of door incompetente leiders uitgeoefend?

Een nieuw perspectief ontstaat door de heilige boeken te bestuderen, te herinterpreteren. De verbeeldingskracht wordt daardoor gestimuleerd.

Archimedes-spiraal



Sterrenstelsels hebben doorgaans een spiraalvormige, schijf- of bolvormige structuur, met daaromheen een bolvormige halo waarin de zwaartekracht ook nog invloed heeft.

Links Fibonacci spiraal (Golden spiral:)

 

Gulden snede en getallen van Fibonacci (Spiraal).
Jan Wicherink Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 66):
Een variant van de Gulden snede spiraal is de Fibonacci-spiraal.

Wim de Lobel (kies: Artikelen) boek De eeuwige generatie (p. 37): Daaruit blijkt dat Anaximandros vanuit zijn natuurlijke bevindingen had geconcludeerd, dat het onbepaalde en onbegrensde (apeiron) uit de ondergang van de oude hemellichamen nieuwe werelden doet voortkomen.
Anaxagoras: De oorspronkelijke toestand van het universum was een oerchaos (gebaseerd op de theorie van het apeiron bij Anaximandros).
P. 38: De filosofie van Anaximandros stoelt in de cyclus van de eeuwige wederkeer. Zoals in de cirkel begin en einde in elkaar overgaan, zo is in het ontstaan, erzijn en vergaan procesmatig de eeuwige cyclus van leven en dood verondersteld.

De Geheime Leer Deel I, Enkele vroegere theosofische misvattingen over planeten, ronden en de mens(p. 196):
196: '' ‘Leid het leven dat noodzakelijk is voor het verkrijgen van die kennis en vermogens, en wijsheid zal vanzelf tot u komen. Steeds wanneer u in staat bent om uw bewustzijn af te stemmen op een van de zeven snaren van het ‘universele bewustzijn’; die snaren die zijn gespannen op het klankbord van de Kosmos en die trillen van eeuwigheid tot eeuwigheid; wanneer u ‘de muziek van de sferen’ grondig hebt bestudeerd, pas dan zult u geheel vrij zijn om uw kennis te delen met hen met wie dit veilig is.

Aan de wereld van de eeuwig wederkerende verschijnselen (Aldous Huxley: perennial, Friedrich Nietzsche: ewige Wiederkehr), ligt een eeuwige natuurlijke ordening, een blauwdruk (zevenvoudige samenstelling van de mens, het factorelement, de Wet van Zeven, de Triade en de Tetrade) ten grondslag. De Triade, de triniteit vormt de natuurlijke eenheid 'Ruimte, Materie en Tijd' en de Tetrade vormt de natuurlijke selectie. Bij de natuurlijke selectie gaat het primair om de context Uw wil geschiede. Richard Dawkins heeft gelijk wanneer hij stelt dat het bij levensprocessen om natuurlijke selectie gaat.

Laurens Verhagen Aangelijnd aan de pin van het moment (Filosofie Magazine, september 1996): Of alles echt terugkeert, is niet de vraag, zegt de Brusselse hoogleraar filosofie Hubert Dethier. 'Het gaat erom of een persoon de gedachte aan een eeuwige herhaling van elk moment kan dragen, of meer nog, jubelend kan aanvaarden.' Ook Duintjer neemt Nietzsches gedachte over de eeuwige wederkeer niet letterlijk: 'Ik vermoed dat het Nietzsche met zijn 'Ja und Amen Lied' uit Also sprach Zarathustra hetzelfde wil bereiken als James Joyce aan het slot van Ulysses. De vrouwelijke persoon somt allerlei situaties - sommige leuk, andere minder leuk - uit haar leven op en zij roept daarbij telkens "Yes, yes!". Daar gaat het om: levensaanvaarding, wat je ook overkomt, soms zelf ondanks wat je overkomt. Die eeuwige wederkeer is dus meer een "alsof". Ongeacht of de dingen nou terugkeren of niet, gaat het om het ja-zeggen, wat er ook gebeurt.'

Ilya Prigogine: tijd geeft het verschil aan tussen de rol van het verleden en die van de toekomst. Boek Order out of Chaos: We kunnen het oude a priori onderscheid tussen wetenschappelijke en ethische waarden niet langer accepteren…. Tegenwoordig weten we dat tijd een constructie is en daarom een ethische verantwoordelijkheid met zich draagt….Als gevolg daarvan is de individuele activiteit niet tot betekenisloosheid gedoemd.
De westerse filosofie is een voortgaande discussie tussen Herakleitos' wereld van het worden en Parmenides' wereld van het zijn. Deze discussie, die zo'n 2500 jaar geleden is gestart, is nog steeds niet ten einde.' De discussie draait om de vraag of er vaste en universele natuurwetten zijn of dat de natuur een wordingsproces zonder wetmatig-heden is. 'Geen van beide is volgens mij waar.'

N. Beintema De kracht schuilt in de wederkerigheid - Hoe genomics en maatschappij elkaar versterken (p. 33):
Vandaag staat de gedachtewisseling in het context van ‘wederkerigheid’ tussen wetenschap en samenleving en dat is, om met Hegel en Marx te spreken, terecht: via These (het primaat van de wetenschap) en Anti-these (het primaat van de samenleving) komen we tot Synthese (wederkerigheid of co-evolutie van wetenschap en samenleving).”

In Prana De kracht van het NU (nr. 162) schrijft Rob Docters van Leeuwen in het artikel Inzichten in het Akasha-veld:
Sommigen hebben mogelijk de leringen van oude wijzen gelezen die ons hebben verteld dat er in feite alleen ‘NU’ is – dat alles wat bestaat alleen maar in het NU is: zonder verleden en zonder toekomst. Deze wijsheid mag ons misschien hebben door de enormiteit van zijn consequenties tijdelijk uit onze comfort zone hebben losgescheurd, maar daarna gleden we waarschijnlijk terug in de conventionele kijk op de dagelijkse wereld van heden verleden en toekomst.
In het A-veld zijn Tijd en Ruimte echter één. Tijd, Ruimte en Materie zijn ongescheiden. Daarom kan in het A-veld de tweede wet van de thermo dynamica niet opgaan. Als we ons door meditatie met het A-veld verbinden kan de warmte van de hete pan niet naar de koude vingers stromen omdat er geen aparte tijd is.
Potentialiteiten in het A-veld zijn zodanig gestructureerd dat deze in gescheiden tijd en ruimte kunnen ontvouwen. Daarom moet het A-veld op de een of andere manier potentiële tijd, ruimte, materie, energie en informatie bevatten. Hoe kan tijd potentieel zijn? Voor mijn gevoel gebeurt dit als recursies.
Het denkbrein schakelt heen en weer tussen lokaal en niet-lokaal bewustzijn. Dit gebeurt door interne processen of door wilskracht, Het overschakelen op niet-lokaal bewustzijn wordt bevorderd door meditatie, tot twintig tellen voor iets te doen, het wandelen door een tuin of labyrinth, enz.
Als we deze twee vormen van bewustzijn combineren met Jungs onderverdeling in bewustzijn en onderbewustzijn dan krijgen we vier basis bewustzijnsniveaus:
1. Niet-lokaal bewustzijn (het niet-lokaal bewuste – the non-local conscious).
2. Lokaal bewustzijn (het persoonlijk bewuste – the personal conscious).
3. Lokaal onderbewustzijn (het persoonlijk onderbewuste – the personal unconscious).
4. Niet-lokaal onderbewustzijn (het collectieve onderbewuste – the collective unconscious).
In elk van deze bewustzijnsniveaus ervaart het denkbrein een onderscheiden wereld of bestaansniveau. Op elk niveau wordt de werkelijkheid anders ervaren. Innerlijke wijsheid volgt uit de integratie van gedachten en kennis op alle vier de niveaus (figuur 11).

Huwelijksquaterniteit: Vier functies van depsyche:Antroposofie (x):
4. Alchemist ---- (b)2. Anima4. Denken ----2. Intuïtie4. Binnenwereld ----2. Buitenwereld
| (d)| (d)||||
1. Animus ---- (b)3. Soror1. Gewaarworden ----3. Voelen1. Buitenwereld ----3. Binnenwereld
(a) 3./4. Soror/Alchemist Voelen/Denken:bewuste asBinnenwereld
(c) 1./2. Animus/Anima Intuïtie/Gewaarworden:onbewuste asBuitenwereld
(x) Klik ‘lemniscaat’   Bovenpool versus Onderpool

Het begrip quaterniteit van Jung heeft op de metafoor kwadratuur van de cirkel, de 'steen der wijzen' betrekking.

North Pole
The first claimed flight over the Pole was made on 9 May 1926 by US naval officer Richard E. Byrd and pilot Floyd Bennett in a Fokker tri-motor aircraft. Although verified at the time by a committee of the National Geographic Society, this claim has since been undermined[12] by the 1996 revelation that Byrd's long-hidden diary's solar sextant data (which the NGS never checked) consistently contradict his June 1926 report's parallel data by over 100 mi (160 km).

Ervin Laszlo en Jude Currivan boek KOSMOS een integrale visie op de wereld (p. 64), Wat is tijd? :
Niets in de relativiteitstheorie komt overeen met de manier waarop wij tijd ervaren als een ‘pijl’ die zich vanuit het verleden via het heden naar de toekomst verplaatst.
Het grote probleem is het verschijnen respectievelijk verdwijnen van het heden. De fysici hebben, zonder dat van de daken te schreeuwen, de factor tijd op zijn minst sinds de dagen van Galileo in feite geëlimineerd.
De onvermijdelijke toename van entropie veroorzaakte de vlucht van de tijdpijl.
65: Die universele symmetrie betekent dat de werkelijkheid alle ‘nu’s’ vanaf het eerste begin van het universum tot aan zijn uiteindelijke einde moet omvatten, zonder enig onderscheid tussen verleden, heden en toekomst. Het universum wordt zonder onderbreking herschapen in het fractale ‘nu’ van de Planck-tijd, gelijk aan het nagenoeg onvoorstelbaar korte moment van 10 tot de macht -44 seconde.

Tolle Eckhart draait in zijn de boeken de stelling van Blavatsky om en zegt dat alles wat je ervaart vindt altijd in het heden plaats. Verleden en toekomst bestaan niet.

Man en Vrouw gelijk? Net als rechtse en linkse politici zijn mannen en vrouwen wel gelijkwaardig maar ongelijk. Het feminisme heeft ongetwijfeld een belangrijke bijdrage geleverd dat meisjes nu beter scoren op school. De uitkomst wordt in sterke mate bepaald door het etiket dat er door de maatschappij wordt opgeplakt. Met welke bril kijken we naar de werkelijkheid en de maatschappelijke ordening die daarvan een gevolg is? Het rapport ‘E i V’ stoelt op een in de systeemleer bekende regel ‘Garbage in - garbage out’, voor de secularisatie ‘Zaaien en Oogsten’.

Er bestaat masculien en feminiem leiderschap. Soms moet je resultaatgericht zijn; in de onderhandelingen over een contract ga je bijvoorbeeld op je doel af. Maar op andere momenten moet je je intuïtieve kant laten zien en meegaand zijn. Mannen aan de top denken lineair: dit is het plan en zo kom ik bij het einddoel. Vrouwen willen vooral draagvlak creёren. Hoe krijg ik zoveel mogelijk mensen aan mijn kant. De succesvolle leiders hebben een combinatie van deze eigenschappen. De heersende cultuurpatronen maken het voor vrouwen niet gemakkelijk topposities te bereiken.

Een halo-effect is het verschijnsel waarbij de aanwezigheid van een bepaalde kwaliteit, bij de waarnemer de suggestie geeft dat andere kwaliteiten ook aanwezig zijn. De term is afgeleid van het Engelse woord halo, dat heiligenkrans betekent.
Het tegenovergestelde van het halo-effect wordt het horn-effect genoemd.

C-, P- en T-symmetrie (Zichtbaar en Onzichtbaar, Boek van de getallen, Factorelement)

CPT-symmetrie is een combinatie van CP-symmetrie en T-symmetrie. Het komt er dus op neer, dat fysische wetten dezelfde blijven, als alle ladingen door tegengestelde vervangen worden (ladingconjugatie), alle dimensies gespiegeld worden (pariteitsymmetrie) en de tijd omgekeerd wordt.

Kosmologie
Stephen Hawking beschrijft in zijn boek Het heelal (vertaling van de oorspronkelijke uitgave A brief history of time, 1988) dat men er tot 1956 vanuit ging dat bij de 'oerknal' aan drie verschillende symmetrieën werd voldaan.
- de C- symmetrie: De symmetrie die zegt dat de wetten voor deeltjes en antideeltjes gelijk opgaan.
- de P-symmetrie: De symmetrie die zegt dat de wetten gelijk zijn voor iedere situatie en haar spiegelbeeld.
- de T-symmetrie: De symmetrie die inhoudt dat - als we de bewegingsrichting van alle deeltjes en anti-deeltjes omkeren - het systeem naar de toestand teruggaat, waarin het in het verleden verkeerde (omkeerbaarheid van de tijd).
Prigogine eindigt zijn boek met de beschrijving van een middenweg tussen het determinisme en het pure toeval. Hij zegt dat de onomkeerbaarheid een kosmische oorsprong heeft, nauw verbonden met het ontstaan van het universum. De tijdstroom geeft het verschil aan tussen de rol van het verleden en die van de toekomst. Maar de onomkeerbaarheid houdt niet op bij het ontstaan van de kosmos; zij is bijvoorbeeld ook aanwezig in de kernreactie in het binnenste van de zon en in het leven op aarde. Prigogine heeft de onomkeerbaarheid verbonden aan de nieuwe waarschijnlijksheidsformulering van de natuurwetten.
Deze formulering geeft de principes, die ons in staat stellen de constructie van het 'universum van morgen' te ontcijferen. Het gaat over een universum in opbouw, waarvan de toekomst geen vast gegeven is. De nieuwe natuurkundige wetten zijn verbonden met de instabiliteit op macroscopisch en microscopisch niveau. Zij beschrijven de gebeurtenissen zo goed mogelijk zonder deze te reduceren tot de afleidbare en voorspelbare consequenties van de deterministische wetten.

Heraclitus' gedachte dat alles altijd verandert formuleerde Plato met de woorden "panta rhei" (alles stroomt).

Towards a Grand Unified Field Theory based on Phi Recursion and Quantum Gravity
The discovery of James Cronin and Val Fitch in 1964 that CP violation could be broken showed that both C conjugation between particles and anti-particles in weak interactions also violated P symmetry in many cases. Later it was discovered in a Kaon decay experiment that CP symmetry was violated and ownly a weaker version of the symmetry could be preserved by invoking CPT symmetry. Therefore, besides C and P symmetry, there is a third operation T (Time Reversal) which corresponds to reversal of motion. Invariance under time implies that whenever a motion is allowed by the laws of physics, the reversed motion is also allowed. Therefore, the combination of CPT symmetry is beleived to constitute an exact symmetry of all types of fundamental interactions. Because of the CPT symmetry, a violation of the CP symmetry is considered a violation of the T-symmetry. Therefore, CP violation implied violation of T-symmetry provided that the CPT symmetry theorem was valid. This theorem is therefore regarded as one of the basic principles of Quantum Field Theory.

De RK kerk verbood de kennis omtrent de Heilige Geometrie, maar het boek Numeri gaat daar wel uitgebreid op in.
In het Ashmolean Museum te Oxford kunnen de volgende vijf objecten worden bewonderd (Cursus: Hoe ontstaat de Flower of Life?)
Tom de Booij 15. De Platonische vormen:

     Blavatsky Deel I, p. 228:
Tetraëder4gelijke vlakkenVUURAziluthBinah, Kether en Cockmah
Icosaëder20gelijke vlakkenWATERBriahGeburah, Tiferet en Chesed
Octaëder8gelijke vlakkenLUCHTYetzirahHod, Jesod en Netsach
Kubus6gelijke vlakkenAARDEAssiahMalkuth
Dodecaëder12gelijke vlakkenETHER 

Thales beschouwde het water als het oer-element; Anaximenes de lucht; Heraclitus het vuur; de Eleaten de aarde. Empedocles was vooral de man die uit voorafgaande stelsels het beste trachtte te halen en tot een eenheid te verenigen. Hij stelde deze elementen gelijk aan elkaar, en komt zo tot de leer van de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur. Deze verschillen kwalitatief, zijn eeuwig, en kunnen zich in verschillende verhoudingen met elkaar verenigen om het aanschijn te geven aan de wereld om ons heen.

Jan Wicherink Het geheim van de Heilige Geometrie, representatie van de Heilige Geest en Flower of Life (Akashic Records).
Jan Wicherink (p. 194): Men zou kunnen beargumenteren dat de Oosterse spirituele tradities hun universele wijsheid niet bereikten via wetenschappelijke methoden, maar door esoterische principes zoals introspectieve meditatie. In een hogere staat van bewustzijn kregen ingewijden toegang tot de oerkennis die opgeslagen ligt in de Akasha-kronieken (vergelijkbaar met collectief onbewuste van Carl Jung). Hoewel dit best waar zou kunnen zijn, geloof ik nog steeds dat er voldoende redenen bestaan om aan te nemen dat de oude vedische cultuur haar initiële wijsheid van eerdere beschavingen ontving.

Met name Drunvalo Melchizedek, Janosh en Richard van Rijswijk werken in hun boeken de heilige geometrie van de schepping uit.

Drunvalo Melchizedek boek De geometrie van de schepping – een herrinering aan ons verleden
Dit adembenemende boek vertelt Drunvalo's zoektocht naar de ontwikkeling van de mens, die mogelijk van buitenaardse afkomst is. Hij leidt ons door oude beschavingen heen naar het heden en geeft ons een duidelijk inzicht in het bewustzijnsniveau waar we ons nu in bevinden. Bovendien leert hij ons wat nodig is voor een soepele overgang naar het volgende niveau. Het boek is verweven met de laatste inzichten in de heilige geometrie van geluid, licht en muziek, de nieuwste wetenswaardigheden over de graancirkels, leringen uit de Egyptische rechteroog van Horus esoterische school, nieuwe technologieën zoals zero point en veranderingen in het magnetische veld van de aarde. Tevens werpt Drunvalo een licht op bijzonder geheime regeringsprojecten als het Philadelphia- en het Montauk experiment. Op een miraculeuze wijze beïnvloedt dit boek uw eenheidsbeleving.
Drunvalo Melchizedek is een opmerkelijk man. Hij studeerde eerst natuurkunde en later kunstwetenschappen aan de Universiteit van California in Berkely. Deze combinatie resulteerde in een grondige studie in de (heilige)geometrie.
Daarnaast heeft hij bij meer dan 70 verschillende leraren van allerlei achtergronden gestudeerd, wat hem universeel inzicht verschafte en wat hem in staat stelde vele geheimen te ontrafelen en veel doorbraken te bewerkstelligen. Drunvalo heeft de prachtige kwaliteiten van openheid, bewustzijn, mededogen, liefde en wijsheid. Zijn werk levert een duidelijke bijdrage aan de spirituele paradigmaverschuiving die momenteel plaatsvindt. Dankzij zijn intensieve studies in alle religies, stromingen en filosofieën en zijn fascinatie voor het onbekende en de kracht van universele liefde heeft hij tienduizenden mensen over de gehele wereld bewust gemaakt van 'het verhaal van de schepping'. Hij brengt mensen in contact met hun Mer-Ka~Ba veld dat verbonden kan worden met het energieveld rondom de aarde.

Drunvalo Melchizedek boek De geometrie van de schepping – een herrinering aan ons verleden
Heilige Geometrie is zo oud als mensenheugenis, toch is het niet onwaarschijnlijk dat u er nog nooit van gehoord heeft. Dit komt niet omdat u het vak wiskunde te vroeg heeft laten vallen op de middelbare school, maar omdat het een uiterst diepzinnige en geheime wetenschap betreft, die door de geschiedenis heen alleen bedreven werd in geheime genootschappen. Wat kan er nou zo heilig en geheimzinnig zijn aan geometrie zult u zich afvragen, of heeft u iets gemist?
Het antwoord is ja, de mensheid is de afgelopen duizenden jaren iets onthouden wat zeer belangrijk lijkt te zijn en wat alleen bij ingewijden in deze Heilige Geometrie bekend was. De laatste decennia is er echter een ware inhaalslag gaande om deze aloude wetenschap met een esoterische inslag te herconstrueren. Om de vraag te beantwoorden wat er zo heilig is aan geometrie, moeten we teruggaan naar de beschermers van deze kennis. Deze beschermers lieten doorschemeren dat de Heilige Geometrie de blauwdruk is van het universum van waaruit alles wat we om ons heen zien geschapen is. De Heilige Geometrie herkennen in het universum, is de hand van God zien achter de schepping. De diepzinnige esoterische gedachte achter de Heilige Geometrie is dat de beschermers ervan geloofden dat het gehele universum Eén was, God zelf. Het scheppingsverhaal zoals dit overgeleverd werd in deze geheime genootschappen, vertelt dat God in den beginne vanuit zijn oorspronkelijke eenheidsbewustzijn de illusie van afscheiding schiep opdat hij zichzelf kon leren kennen. Dit zou het begin zijn van alle dualiteit die we nu in de wereld van alle dag om ons heen ervaren. Het bracht de Schepper een nieuwe ervaring die voorheen vanuit zijn eenheidsbewustzijn niet ervaren kon worden en is de oorzaak van alle polarisaties zoals warm en koud, goed en kwaad, God en niet God. Deze dualistische opdeling vanuit de éénheid verliep volgens de Gulden snede, een heilige ratio die ten grondslag zou liggen aan alle vormen om ons heen die we zien als afgescheiden van de oorspronkelijke eenheid. Al deze kennis is uiterst geheim bewaard gebleven in geheime genootschappen van bijvoorbeeld de gnostici en vrijmetselaars. Deze geheimhouding was noodzakelijk omdat de Katholieke kerk de aanhangers van deze esoterie door de eeuwen heen hardnekkig vervolgde en onderdrukte.

Tom de Winter WAT IS FLOWER OF LIFE / MER-KA-BA
De Flower of Life is een geometrisch raamwerk dat is opgebouwd uit elkaar overlappende cirkels en gelijkzijdige driehoeken en is de basis van de Geometrie van de schepping. Dit raamwerk komt overal voor, bijvoorbeeld in sneeuwvlokken, zonnebloemen of steranijs, in de rotatie van elektronen om een atoomkern en die van de sterren in de Melkweg.
De Flower of Life is te zien op afbeeldingen over de hele wereld, bijvoorbeeld bij Indiase tempels, in het Midden-Oosten, in de Verboden Stad in China, op romeinse archeologische vindplaatsen in Turkije en in de Italiaanse kunst uit de 13e eeuw. De tempel van Osiris op Abydus, bevat de oudste afbeeldingen van de Flower of Life. Ze zijn van ten minste 6000 jaar oud en kunnen dateren 10500 v. Chr. of eerder.
In het oude Egypte gebruikte men de Flower of Life (in het Egyptisch Mer-Ka-Ba) om het energieveld weer te geven dat zich rond het menselijk lichaam bevindt. Tijdens tempelrituelen die aan Toth (god van de tijd) gewijd waren, kon men middels dit raamwerk de levensenergieën beïnvloeden.

Isis Saris Wat is een MerKaBa?
Mer-Ka-Ba (Egyptisch) of Mer-Ka-Vah (Hebreeuws) betekent letterlijk voertuig, troon, zegewagen. Je zou kunnen zeggen dat de MerKaba een (voor de meeste mensen) onzichtbaar 'voertuig' is dat ons als mensen in principe omringt en waarmee we in staat zouden zijn te kunnen reizen in de tijd en in de verschillende dimensies van de werkelijkheid. Het wordt ook wel een lichtvoertuig of lichtlichaam genoemd, en maakt als zodanig deel uit van onze fijnstoffelijke werkelijkheid. Fijnstoffelijke energieën kunnen maar door heel weinig mensen met het blote oog worden waargenomen. Er is al lang apparatuur ontwikkeld die MerKaBa velden kan waarnemen, onder andere door de militaire en ruimtelijke (Nasa) disciplines. Het is inmiddels gelukkig algemeen bekend dat de mens niet alleen een stoffelijk lichaam heeft, maar ook vele fijnstoffelijke lichamen om zich heen heeft. Bij veel mensen is dat bekend als het auraveld. Het MerKaBa veld is een van de vele fijnstoffelijke lichamen die we om ons heen hebben, althans dit lichaam wordt bij de meeste mensen pas weer ontwikkeld door bewuste meditatiebeoefening. Dit proces wordt ook wel de MerKaBa activatie genoemd.

Drunvalo Melchizedek boek De geometrie van de schepping – een herrinering aan ons verleden
Vierkantswortel en 3-4-5 driehoeken (p. 302)
De Egyptenaren brachten hun gehele filosofie terug tot de vierkantswortel van 2, de vierkantswortel van 3, de vierkantswortel van 5 en de 3-4-5 driehoek. Nu blijke die componenten toevallig allemaal in de tekening van het eerste bewustzijnsniveau te zitten.
502: Het is het eerste niveau van menselijk bewustzijn op aarde en het is de eerste keer dat het menselijk bewustzijn zichzelf gewaar wordt.

Een winkelhaak waarvan de lengten van de benen zich verhouden als 3 : 4 verwijst naar de stelling van Pythagoras, omdat men hiermee een driehoek kan construeren waarvan de zijden zich verhouden als 3 : 4 : 5 en is tevens het symbool van Gods liefde en de naastenliefde, maar verwijst ook naar de verhouding tussen God en de wiskunde als taal van de schepping. (Als dit je doet denken aan de veel latere vrijmetselaarssymbolen - winkelhaak en passer - is dit inderdaad evenmin toeval!)

Pythagoras denkt in klassen, groepen, categorieën , verzamelingen. Pythagoras toont net als Ervin Laszlo en Ken Wilber een integrale denktrant. De unificatietheorie bevat het kader voor de hoofdroute. Het laat zien hoe klasseverschillen in deze tijd kunnen worden opgelost.

De wijsheid van Pythagoras is met het esoterisch Boeddhisme verwand. De leer van Laozi en Confucius uit China is nauw met de filosofie van Pythagoras verweven. Het is namelijk ook op de drie kringlopen 'Scheppen, Behouden en Vernietigen' (Trimurti) gebaseerd. Dit komt ook naar voren wanneer de vijf-elementenleer van de Traditionele Chinese Geneeskunde met de boeddhistische invalshoek wordt vergeleken.

Deel III van het onderzoeksrapport 'E i V' behandelt de C-, P- en T-symmetry van het standaardmodel.

Het kwadrantenmodel van Ken Wilber laat zien hoe innerlijk en uiterlijk, de psychologische (Deel IV) en individueel en collectief, de sociale (Deel V) discipline met elkaar worden verbonden. De samenhang tussen beide disciplines wordt door het vakgebied filosofie (Delen VI en VII) tot uitdrukking gebracht.

De onderlinge wisselwerking tussen individu en groep komt in de delen IV t/m V, en de wisselwerking tussen welvaart en welzijn in de delen VI t/m VII ter sprake.

De delen V t/m VIII tonen hoe de evolutie, de ommekeer kan worden bereikt.

De kwintessens van de éne werkelijkheid gaat niet alleen van de materie, maar ook van de keerzijde, de ruimte ('energie'), de leegte (tzimtzum) uit. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat het misloopt wanneer de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Er is niets nieuws onder de zon.
Technologie zal uiteindelijk de wereld niet redden. Het gaat in eerste instantie om de keerzijde van de medaille. Mannen geloven in technologie, vrouwen daarentegen in de keerzijde.

De Oosterse filosofie, de Esoterie, de Hegeliaanse (dialectische) - en de Natuurfilosofie bieden een goed houvast om dit gezichtspunt te belichten.
René Meijer belicht in zijn boek De Ether Bestaat! het Vedische gedachtegoed. Deel III, de Persoon en de Politiek is het vertrekpunt van het rapport 'E i V '. Of met andere woorden het boek De Ether Bestaat! kijkt vanuit een top down benadering, terwijl daarentegen het rapport 'E i V' bottom up. In het rapport 'E i V' komt de keerzijde aan de orde. Het kompaskwadrant laat zien dat beide zienswijzen perfect op elkaar aansluiten. Het kompaskwadrant, de schakel tussen het boek en het rapport is een handig hulpmiddel om het nieuwe perspectief op de 'theorie van alles' en het daarmee samenhangende zelfreinigende vermogen verder uit te werken. De relatie tussen het boek en het rapport, tusen de 'Triade + Tetrade' wordt in de bijlage Idealisme en Materialisme bij hoofdstuk 2.1.1 aan de hand van de systeembenadering besproken.

Jos de Mul De romantische esthetica van Schelling
De artistieke produktie dient volgens Schelling begrepen te worden vanuit de spanning tussen de voortbrenging. Onder de bewuste voortbrenging verstaat Schelling het aspect van het scheppende werk dat met bewustzijn, overleg en reflectie geschiedt, datgene wat door de traditie wordt aangereikt en kan worden aangeleerd. Schelling gebruikt hier het woord 'Kunst' in engere zin, we zouden tegenwoordig eerder spreken van artistieke techniek. Onder de onbewuste voortbrenging, die Schelling ook aanduidt met de term 'Poesie', verstaat hij het niet-subjectieve moment in artistieke produktie, dat de kunstenaar door een "vrije gunst van de natuur" aangeboren is. Hiermee brengt Schelling een antieke gedachte, die bijvoorbeeld door Plato in de dialoog Ion (534B) wordt verwoord, opnieuw in het spel, de gedachte namelijk dat de kunstenaar bevangen is door een 'mania' of een 'enthousiasmos', die hem als het ware overweldigt. Waar Plato deze manie, waarin de kunstenaar door een god bezeten buiten zinnen raakt en zijn geest verliest, bijzonder negatief beoordeelt, daar is zij volgens Schelling onontbeerlijk om het Absolute in het kunstwerk te kunnen belichamen.

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 12 The theogonie van de scheppende goden (p. 483):
En iedereen die de numerieke evolutie in de oorspronkelijke kosmogonie van Pythagoras (een tijdgenoot van Confucius) heeft bestudeerd, zal altijd hetzelfde denkbeeld terugvinden in zijn triade, tetraktis en decade, die voortkomen uit de ENE en enige Monade. Confucius wordt door zijn christelijke biograaf bespot, omdat hij voor en na deze passage over ‘waarzeggerij spreekt’, en hij wordt als volgt geciteerd: ‘De acht symbolen bepalen het geluk en het ongeluk en deze leiden tot grote daden. Er zijn geen beelden die nagebootst kunnen worden en die groter zijn dan hemel en aarde. Er zijn geen veranderingen, groter dan de vier jaargetijden (dit betekent noord, zuid, oost en west, enz.). Er zijn geen zwevende beelden, helderder dan de zon en de maan. In het voorbereiden van dingen voor het gebruik, is er niemand groter dan de wijze. Bij het bepalen van geluk en ongeluk is er niets groter dan de waarzegstrootjes en de schildpad.’
Daarom worden de ‘waarzegstrootjes’ en de ‘schildpad’, het ‘symbolische stel lijnen’ en de grote wijze die ze beschouwt terwijl ze één en twee worden, en twee vier worden en vier acht, en de andere stellen ‘drie en zes’, minachtend uitgelachen, alleen omdat zijn wijze symbolen verkeerd worden begrepen.

De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk Esoterische leringen in alle heilige geschriften bevestigd (p. 509):
Het moet ernstig worden betwijfeld of onze tijd met al zijn verstandelijke scherpzinnigheid is bestemd om in elk westers volk ook maar één niet-ingewijde geleerde of filosoof te ontdekken die in staat is de geest van de archaïsche filosofie volledig te begrijpen. Men kan dat ook van niemand verwachten, voordat de ware betekenis van deze woorden, de alfa en de omega van de oosterse esoterie, de woorden Sat en Asat – waarvan in de Rig Veda en elders zo’n ruim gebruik wordt gemaakt – grondig wordt begrepen. Zonder deze sleutel tot de Arische wijsheid loopt de kosmogonie van de rishi’s en de arhats gevaar voor de gemiddelde oriëntalist een dode letter te blijven. Asat is niet alleen maar de ontkenning van Sat en evenmin het ‘nog niet bestaande’; want Sat is op zichzelf noch het ‘bestaande’, noch het ‘zijnde’. SAT is de onveranderlijke, de altijd aanwezige en eeuwige wortel, waaruit en waardoor alles voortkomt. Maar het is veel meer dan de potentiële kracht in het zaad, die het proces van ontwikkeling, of wat nu evolutie wordt genoemd, voortstuwt. Het is het altijd wordende, hoewel het zich nooit manifesteert1. Sat wordt geboren uit Asat, en ASAT wordt voortgebracht door Sat: inderdaad de eeuwige cirkelgang; maar een cirkel waar-van alleen bij de hoogste inwijding, op de drempel van paranirvana, de kwadratuur kan worden gevonden.
1) De leer van Hegel, die het Absolute Zijn of ‘Zijn-heid’ gelijkstelt met ‘Niet-Zijn’, en het Heelal voorstelt als een eeuwig worden, komt overeen met de Vedantafilosofie.
H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel II, Over de mythe van de gevallen engelen (p. 556):
Zoals de oude Magische boeken het uitleggen, wordt de hele gebeurtenis duidelijk. Een ding kan slechts bestaan door zijn tegengestelde – leert Hegel ons, en er zijn maar weinig filosofie en spiritualiteit nodig om de oorsprong van het latere dogma te begrijpen, dat in zijn koude en wrede boosaardigheid zo echt satanisch en hels is. De magiërs verklaarden de oorsprong van het kwaad in hun exoterische leringen op de volgende manier. ‘Licht kan niets anders dan licht voortbrengen, en kan nooit de oorsprong van het kwade zijn’; hoe werd het kwade dan voortgebracht, wanneer er bij zijn voortbrenging niets was dat gelijk was aan het licht of ermee overeenkwam’? Het licht, zeggen zij, bracht verschillende wezens voort, die alle geestelijk, lichtgevend en machtig waren. Maar een groot wezen (de ‘grote Asura’, Ahriman, Lucifer, enz.) had een kwade gedachte, die tegengesteld was aan het licht. Hij twijfelde, en door die twijfel werd hij verduisterd.

De websites van Jules Ruis, Rini Sips en Edgard Jarvis hebben een structuur (these - antithese - synthese) die op het 5D-concept aansluit.

Dhr Locke Voor mensen die denken dat wetenschap en spiritualiteit niet samengaan...e.a.
10. Snaren en supersymmetrie
In de context van de snaartheorie hoort men geregeld het woord ‘supersnaartheorie’. In feite hebben alleen de meest prille formuleringen van de snaartheorieën geen supersymmetrie, en kan men het adjectief ‘super’ voor alle meer actuele snaartheorieën plaatsen. Al rond 1971 ontstond het inzicht dat een snaartheorie meer symmetrie moet hebben dan de andere deeltjestheorieën. Zonder een bijkomende symmetrie geeft ze immers aanleiding tot tachyonen.
12. Dualiteiten en de ontwikkeling van de M-braan theorie
De snaartheorie werd in het midden jaren negentig uit het slop gehaald door inzichten over de relaties tussen de verschillende snaartheorieën. Deze inzichten leidden tot de formulering van een nieuwe theorie, waarbinnen de vijf theorieën, plus de superzwaartekracht, elk een plaats krijgen. Deze meer algemene theorie is de M-braan theorie. De M-braan theorie leidde tot meer dan de ontdekking van dualiteiten tussen de bestaande snaartheorieën. De berekeningen binnen een snaartheorie zijn wiskundig zeer complex. Daarom is men in vele situaties aangewezen op de berekening van benaderende oplossingen, waarvan men aanneemt dat ze dicht bij een exacte oplossing komen. In 1995 werd duidelijk dat de benaderingen tot dan toe een simplificatie inhielden: de elfde dimensie (dus de tiende ruimtedimensie) had men over het hoofd gezien. Dit inzicht schoof Edward Witten naar voor in een voordracht die hij in 1995 gaf. Hij werkte het elfdimensionale kader uit, en doopte het de ‘M-braan’ theorie. Waar de M voor staat liet hij over aan de smaak van de luisteraar: we mogen kiezen tussen ‘Magisch’, ‘Membraan’, ‘Mysterie’ of ‘Moeder’.
13. Branen en de speciale rol van de tiende ruimtedimensie
Naast het feit dat de M-braan theorie in elf dimensies bedreven wordt, is er nog een tweede opvallend verschil met de snaartheorieën van voor 1995. In de snaartheorie zijn er alleen ééndimensionale snaren die vibreren. In de M-braan theorie zijn ook branen van twee, drie en hogere dimensies mogelijk. Men spreekt van de ‘democratie van de branen’, omdat branen van verschillende dimensies evenveel recht van bestaan hebben. In het bijzonder laat de M-braan theorie toe om ons universum te beschouwen als een drie-braan waar zes gekromde dimensies aan vastzitten, en die in de tiende ruimtelijke dimensie vlot.
14. Holografie en zwarte gaten complementariteit
We maken nog een laatste opmerking over het concept dualiteit. In de M-braan theorie werd een bijkomende invulling van dit concept ontwikkeld, die verband houdt met de holografie. Iedereen is vertrouwd met foto’s. Een foto is een tweedimensionale afbeelding van een driedimensionale realiteit. Ze laat over het algemeen geen nauwkeurige, driedimensionale reconstructie toe van het tafereel dat ze afbeeldt. Stel dat Mie achter een boom staat, en dat alleen haar hoofd zichtbaar is vanuit het perspectief van de camera. Op basis van de foto hebben we dan geen idee welke kleren ze aanheeft. Wanneer we een hologram van het tafereel maken, coderen we daarentegen alle driedimensionale informatie. Een hologram is een tweedimensionale plaat waar krassen zijn op aangebracht. Wanneer we licht op de plaat laten schijnen, en wanneer we dit licht (op de juiste wijze) laten interfereren met een andere lichtbundel, dan ontstaat een reconstructie van het volledige driedimensionale tafereel.

Tijdsymmetrie (Eeuwige nu, Absoluut en Relatief, Materie-bewustzijn, 'Energie en Materie')

Henri Bergson: De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.

J.S.O. van Asseldonk De Tao van de Landbouw II. De Natuurmystiek (p. 66):
Teilhard de Chardin slaagt er ongewild (en onbewust?) in de voorgaande bijdragen van de verschillende mystici grotendeels in één omvattende kosmologie te verenigen. Het grote voordeel van zijn bijdrage is bovendien dat zijn kosmologie beter aansluit bij de wetenschap.

Henk Hogeboom van Buggenum (GAMMA jrg. 13 nr. 1 2006 en jgr. 15 nr. 3 2008):
Voor Teilhard betekent het christendom een cruciaal moment in de antropogenese, onze bewustwording als mens. Dat blijkt wel uit de invloed, die de figuur van Jezus heeft gehad. Zijn levenswandel werd als waardevol erkend, een richting die navolging verdiende. Het was een nieuw omslagpunt in de evolutie. In de mens werd God als het ware geboren, d.w.z. het besef van ieders verbondenheid met de schepper. Als iedereen - of hij nu boeddhist is of jood, christen of moslim - verbonden is met de schepper, is de liefde voor de medemens een uiting van verbondenheid met God.
Wij tappen het bewustzijn af met onze hersenen. Het bewustzijn is alomtegenwoordig en wij zijn er een deel van, dat zichzelf steeds kan verruimen aan de ander. De ander wordt zo tot een noodzakelijke voorwaarde voor onze groei.

Wat is er beter dan een opstijgende antropogenese om te dienen als achtergrond en basis voor de neerdalende verlichtingen van een Christogenese?

Christogenese
Hier komt volgens Teilhard de Chardin de christelijke leer om de hoek kijken: het punt omega is volgens hem de toestand van de door Christus verloste mensheid. De mensen hebben zich zodanig verinnerlijkt dat zij het mystieke lichaam van Christus zijn geworden. Dat is volgens Teilhard de Chardin pas mogelijk nadat de schepper zichzelf aan het evolutieproces onderhevig maakt, door mens te worden in de vorm van Jezus Christus. Teilhard noemt dat christogenese. Krachtens Zijn onderdompeling in de schoot der wereld, zijn de grote wateren der materie, zonder huivering, met leven geladen. En tegelijkertijd is door de aanraking met Christus het heelal één oneindige Hostie geworden. schrijft Teilhard de Chardin in zijn meditatie La Messe sur le Monde uit 1925.

Het artikel ‘Evolutie of Schepping’ van Brunhild Krüger in GAMMA maart 2009 sluit perfect op het concept animus/anima van de 'huwelijksquaterniteit' aan. Volgens Krüger moet het ‘streven naar harmonie’ van Teilhard de Chardin, het ‘vrouwelijke denken’ met het typisch mannelijk-bipolaire denken (óf-óf benadering) worden verbonden.
Theïsten en atheïsten kissebissen over details. Het gaat er om dat mannen leren de ‘vrouwelijke’ kant in de evolutie niet te verhullen.

The Law of Time (José Argüelles The Law of Time) distinguishes between a natural timing frequency that governs the universal order, and an artificial timing frequency which sets modern human civilization apart from the rest of its environment, the biosphere.

De onzekerheidsrelatie van Werner Heisenberg zegt dat hoezeer je ook je best doet, je geen precieze metingen kunt krijgen van zowel snelheid als positie. Dit principe van Heisenberg geldt ook voor de tijd: wat in de toekomst verborgen ligt, is niet te meten. Het is zoals het is, daar kan de wetenschap weinig aan veranderen. Uit het onzekerheidsprincipe van Heisenberg volgt dat er soms in een lege ruimte 'spontaan' deeltjes kunnen verschijnen of verdwijnen.

De relatieve tijd (kloktijd), de subjectieve ervaring staat tegenover de absolute tijd, de objectieve tijdsregistratie met de atoomklok. De kloktijd ervaren we op aarde, de innerlijke tijd, de arrow of time (Zeitpfeil, déjà vu) verbindt ons met de hemel. De 'pijl van de tijd' is een intuïtief ervaarbaar verschijnsel en komt overeen met de 'wereldlijn' uit de relativiteitstheorie: een gebeurtenis gezien als een beweging door de ruimte, waardoor sprake is van een 'ruimtetijd' (Zeitraum).

Door de begrippen absolute tijd en relatieve tijd te introduceren is het mogelijk de discussie met betrekking tot ruimte en tijd een stapje verder te brengen. De relatieve tijd staat voor de 4e dimensie van Ouspensky op het grensvlak van 'ruimte en tijd', die niet kan worden waargenomen. De linker hersenhelft analyseert in de tijd en de rechterhelft synthetiseert in de ruimte. Het is de 5e dimensie, de imaginaire dimensie - het eeuwige nu - het principe van de 'Akasha-kronieken' ('Noosphere') waarmee mystici en paragnosten in verbinding staan.
De relatieve tijd kan het gemakkelijkste aan de hand van wanneer we naar de zon kijken worden geïllustreerd. We zien namelijk niet de zon zoals die op dat moment is, maar zoals ze ongeveer 8 minuten geleden was. Dit komt door de lichtsnelheid. Delen we de afstand tussen de zon en de aarde door de lichtsnelheid, dan heeft het licht bij benadering 8 minuten en 20 seconden nodig om de aarde te bereiken. Het laat duidelijk de conclusie van Einstein zien dat tijd een dimensie is.

Bergson (p. 100), Duur en Tijd (Rechter - en Linker hersenhelft) Het eigenlijke denkproces in de hersenen, bijvoorbeeld het verwerken van indrukken die door zintuigen aangeleverd worden, is een elektrochemisch proces. Aan het einde van de zenuwcellen registreren de synapsen (te vergelijken met een zend- en ontvangststation) elektronische spanning in de cellen zelf en de cellen ernaast. Als deze spanning verandert, doordat er een impuls door een zintuig wordt aangeleverd, sturen de neurotransmitters via de synapsen chemische stoffen. Deze stoffen zorgen ervoor dat bij de onderling verbonden cellen van het hersennetwerk andere chemische stoffen in kunnen stromen, die de elektrische spanning veranderen. Op deze manier vindt er gedachtenoverdracht plaats. De synapsen zorgen voor de contacten, de communicatie tussen neuronen.

Volgens Harold Puthoff en Milo Wolff bestaan tijd en ruimte niet op het niveau van het Akasha-veld. Het Akasha-veld is als het ware het centrum van het bewustzijn, een fictief punt tussen ‘golven en deeltjes’. Het onzekerheidsprincipe geeft al aan dat de elementaire bouwstenen van de materie zich als deeltjes, dan weer als golven en soms als beide tegelijk gedragen.

Helderziendheid (clairvoyance, buitenzintuiglijke waarneming) kan zowel op de absolute – als de relatieve tijd betrekking hebben. Paragnosten werkzaam in de individuele sfeer vertrekken bewust vanuit de relatieve tijd, daarentegen staan mystici met de collectieve sfeer in verbinding en hebben onbewust de absolute tijd als vertrekpunt.

De parapsychologie onderscheidt enerzijds het astraallichaam en anderzijds het etherisch dubbel.
William A. Tiller Psychoenergetics and subtle energies.

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe
Hoofdstuk 3 Moderne wetenschap: De eerste vierhonderd jaar (p. 89):
Alfred North Whitehead: Genieën als Aristoteles, Archimedes of Roger Bacon moeten begiftigd zijn geweest met de volledig wetenschappelijke mentaliteit, die instinctief volhoudt dat alle grote en kleine dingen gezien kunnen worden als voorbeelden van algemene beginselen die over de natuurlijke orde heersen. Maar tot het einde van de middeleeuwen had het algemene geschoolde publiek die sterke overtuiging en die gedetailleerde interesse niet voor een dergelijke gedachte.… Waarom werd het tempo plotseling opgevoerd in de zestiende en zeventiende eeuw? Aan het eind van de middeleeuwen openbaarde een nieuwe mentaliteit zich. Uitvindingen gaven een stimulans aan het denken, het denken gaf een stimulans aan natuurkundige speculaties, Griekse manuscripten onthulden wat de ouden hadden ontdekt. Hoewel Europa in het jaar 1500 minder wist dan Archimedes, die stierf in het jaar 212 voor Christus, werd in het jaar 1700 Newtons Principia geschreven en was de wereld goed op weg naar de moderne tijd.
Hoofdstuk 7 De evolutietheorie en haar ontwikkeling (p. 182):
Zoals eerder werd opgemerkt verlaten een aantal biologen nu de gebruikelijke reductionistische tradities. Een voorbeeld is wijlen Erich Jantsch, die een ingewikkeld en werkelijk opmerkelijk boek schreef, The Self-Organizing Universe.
184: Het boek van Jantsch, dat voortbouwt op het werk van Ilya Prigogine, is een synthese van het werk van een aantal proces-gerichte wetenschappers te beginnen met Alfred North Whitehead en Jan Smuts.
Meer in het bijzonder past Jantsch de benadering van de dissipatieve structuren toe op het ontstaan van soorten, in het voetspoor van de scheikundige Manfred Eigen en de biologen Conrad Waddington, Paul Weiss, Humberto Maturana, Francisco Varela en Ricardo Uribe.
Hoofdstuk 9 Over tijd en causaliteit (p. 215):
Het strikte causaliteitsbegrip is zelfs verlaten door de hiervoor beschreven ontwikkelingen in de wetenschap, alsook door verschijnselen als synchroniciteit, of zinvolle toevalligheid, en andere mysteries waarbij de tijd een rol speelt. We leven nu in een wereld die gekenmerkt wordt door relativiteit, dubbelzinnigheid, niet-plaatselijkheid en andere niet-lineaire oorzakelijke toestanden.
220: ..mystieke toestand van bewustzijn is een toestand van bewustzijn die uitstijgt boven ruimte en tijd en toch ruimte en tijd omvat. Het lijkt zeker dat de vraagstukken van tijd en causaliteit alle vormen van denken omvatten en alle schijnbare tweedelingen, zoals 'denkvermogen en materie', de waarnemer en het waargenomene, 'wetenschap en kunst', wetenschap en de eeuwige wijsheid, innerlijke waarden en uiterlijke omstandigheden. Deze zullen ongetwijfeld onopgelost blijven tot het moment dat ze beschouwd worden in termen van een hoger verband, een diepere eenheid.
Hoofdstuk 10. De psi-vermogens: de relatie tussen binnen en buiten
223: Het denkvermogen/hersenen-vraagstuk heeft direct te maken met het onderwerp van de psi-vermogens.
225: Stanislav Grof: Parapsychologische onderzoekers als J.B. Rhine, Gardner Murphy, Stanley Krippner, Jules Eisenbud, Charles Tart, Elmer en Alyce Green, Arhur Hastings, Russell Targ en Harold Puthoff hebben nauwkeurig wetenschappelijk onderzoek verricht dat suggereert dat telepathie, zien op afstand, psychische diagnose en genezing, Poltergeist-verschijnselen of psychokinese bestaan. Deze tak van onderzoek heeft de aandacht getrokken van moderne fysici en het is een serieuze theoretische uitdaging geworden om deze nieuwe bevindingen in te passen in het nieuwe paradigma.
226: Zonder twijfel is het de nieuwe fysica die de parapsychologie in een respectabeler licht heeft gesteld. Het idee van het ruimte/tijd-continuüm helpt ons om de tijd te zien als een ondeelbare heelheid die nu voor ons aanwezig is, met inbegrip van dat wat we beschouwen als verleden en toekomst. Etc.
227: Je kunt zelfs volhouden dat de psi-verschijnselen helemaal niet fantastischer zijn dan de verschijnselen van de quantumfysica of de relativiteit van ruimte en tijd.
228, Phoebe D. Bendit: Zintuigelijke vormen van waarneming trekken een grenslijn tussen subjectief en objectief, binnen en buiten… Een gelijksoortig onderscheid moet te zijner tijd ontwikkeld worden in het psychische organisme, zodat het individu het verschil kent tussen het produkt van zijn eigen denken en datgene wat buiten de sfeer van zijn persoonlijk denkvermogen bestaat.
229: Ik durf te stellen dat de psi-vermogens tenminste latent in ieder van ons aanwezig zijn en dat velen van ons de spontane werking ervan hebben waargenomen in zichzelf, op belangrijke, minder belangrijke of onbenullige manieren.
Hoofdstuk 11 De wereldreligies: Constanten en varianten (p. 242):
Het symbolische karakter van heilige geschriften betekent dat ze niet gewoon letterlijk genomen moeten worden. Het bijbelse verhaal van de Exodus, het verhaal van de reis naar het Beloofde Land, krijgt bijvoorbeeld een veel diepere betekenis en een ruimere toepasbaarheid als het allegorisch gelezen wordt als een reis in bewustzijn, of een evolutionaire reis – van innerlijke gevangenschap naar innerlijke vrijheid. Als zodanig is het inderdaad van toepassing op ieder mens en iedere maatschappij.
Het is door deze diepere lezing van de geschriften dat je je bewust wordt van de universaliteit of de innerlijke eenheid van de verschillende religies.

Fay van Ierlant Het werken met de tijd
In de Mahatma Brieven vinden we de opmerking: ‘Het is de plicht van elke filantroop om mee te werken met de stroom van de tijd en met de voorwaarts drijvende impulsen.’ Met andere woorden: gebruik te maken van de mogelijkheden die een tijdperk biedt. Een van de taken van de Theosofische Vereniging zou dan neerkomen op het zoeken naar de tijdloze realiteit die ten grondslag ligt aan de steeds veranderende fenomenale wereld.
Het was Krishnamurti die in 1929 wees op de noodzaak om allereerst jezelf te ontwikkelen om ooit de werkelijkheid waar te kunnen nemen.
Hij sprak over de benadering van dat wat hij de lering noemde en hij zei: ‘De mens moet het zien te vinden doordat hij gaat begrijpen wat de inhoud is van zijn eigen denken, doordat hij het observeert en niet doordat hij er intellectuele analyses van maakt.’
In de jaren na 1950 werd er in een groep rond Krishnamurti geëxperimenteerd met een vorm van dialoog, die ten doel had het denken te bevrijden van herinnering en tijd, een verandering in het bewustzijn teweeg te brengen en het inzicht te laten ontstaan dat het denken diepe wortels geeft van stabiliteit.
Het ging over het tot stand komen van een soort innerlijke revolutie, waarbij het de mens duidelijk wordt dat hij zelf de veroorzaker is van zijn problemen, waarvan de wortels liggen in zijn manier van denken. Dat vraagt om een dagelijks leven dat vrij is van elke ik-gerichte activiteit. Er zouden geen meningsuitwisselingen, geen woordenvloeden, geen ervaringen uit het verleden zijn in deze Krishnamurti dialogen omdat die blokkerend werken. Men trachtte te komen tot een intensiteit van onderzoek waaruit inzicht voortkomt door waarneming.
Er is dan geen leider of leraar. De dialoog is de leraar. Het gaat om een voortdurend ontsluieren van in het gesprek naar boven komende vormen. Een jnana yoga ('Ken u zelve') in groepsvorm waarbij door het denken te ontspannen een andere manier van waarneming ontstaat.

Fay van Ierland Het Dynamische van Wijsheid (zomerschool van de T.V.N. in 1997)
Theosofie gaat ervan uit dat er één principe, één beginsel is achter al het bestaan, ook wel de Ene oorzaak genoemd. We vinden hetzelfde bij de grote religies en spirituele filosofieën. Die Ene oorzaak drukt zich uit in de materie, het Ene dat het vele veroorzaakt, gebruik makend van een dynamische energie van scheppen en vernietigen.\\ Mevr. Blavatsky vond scheppen geen goed woord omdat er niets geschapen wordt, maar omdat het allemaal voortkomt uit dat Ene grote onnoembare achter alles, de Ene oorzaak. Daarom zei ze dat er geen scheppen is maar een emaneren, een voortkomen uit. Dat zou dan inhouden dat het Ene overal aanwezig is in de verschillende vormen die verschijnen en verdwijnen, zoals we kunnen waarnemen in de wetten van de natuur, waar een bloem bloeit en verwelkt en een dier de soort in stand houdt.

Fay van Ierlant Over heelheid (Theosofia 103/6, december 2002)
Er is mij gevraagd om in het kader van het thema van deze zomerschool in te gaan op het boek: Het Heelheid Principe, de dynamiek van heelheid in wetenschap, religie en samenleving. Anna Lemkow schreef dit boek in 1990. Anna Lemkow’s intelligentie en inzicht zijn superieur. De mijne zijn dat niet. Maar ik heb haar boek altijd bewonderd en veel gebruikt. Daarom wil ik graag proberen jullie wat van haar inzichten door te geven.
230: In de proloog van De Geheime Leer verwijst zij naar de achtergrond van deze Eeuwige Wijsbegeerte als zij de grondbeginselen van bestaan duidelijk aangeeft en wijst op de noodzaak van het steeds weer refereren aan die grondbeginselen: Immanentie – Periodiciteit – Transcendentie (het immanente ene leven dat periodiek door de materie reist om die materie te transcenderen). Zij wijst op de noodzaak om dat ene immanente leven te gaan ontdekken en ervaren, zoals het functioneert door, en uitdrukking geeft aan, alle periodieke vormen van materie, die voortdurend doorbroken en vernieuwd worden. Want daar ligt de sleutel tot heelheid. De heelheid achter de verscheidenheid van de cyclische periodiciteit.
231: Alles blijkt op onontkoombare wijze te zijn verweven in een dynamisch geheel. Er komt meer en meer een overtuiging naar voren dat de huidige crisissituaties een samenhangende wereldcrisis vormen. Een wereldcrisis die het gevolg is van het huidige besef van waarden die de prioriteiten bepalen. De massacultuur is niet in staat om uitwegen te bedenken die niet om zichzelf draaien (noodzakelijkerwijs gaat dat ten koste van anderen). Dat vraagt om een fundamentele verandering van bewustzijn. Echter de mentaliteit van de onder groep 1 genoemden verwerpt het bestaan van een groeiend bewustzijn omdat het niet kwantificeerbaar is. Maar, schrijft Lemkow, er zijn ook mensen die hun toevlucht nemen tot scholen en werkgroepen die als doel hebben een verandering van bewustzijn te bewerkstelligen en die plaatst ze in groep 2. Er is ook nog een groep 3. Die bestaat uit een groeiend aantal wetenschappers, filosofen, sociale werkers, holistische geneeskundigen en anderen die een van Heelheid uitgaande wereldvisie aanhangen. Groep 2 en groep 3 overlappen elkaar. Helaas zijn de mensen in groep 1 meestal onbekend met de gezichtspunten en de publicaties van groep 3 omdat ze daar totaal niet voor open staan.
232: Op den duur zou religie, zoals het woord al zegt, ons door spiritueel inzicht weer moeten verbinden met idealen als waarheid – schoonheid – liefde – sociale rechtvaardigheid – economische kwaliteit – politieke vrijheid en internationale vrede. Religie zou elk mens moeten maken tot een vrije en creatieve eenheid van het kosmisch geheel, geworteld in het eeuwige Ene.
233/234: We weten nu dat massale armoede verband houdt met de kortzichtige manier waarop de meer welvarende delen van de mensheid rijkdom hebben nagejaagd. We zien het fatale verband tussen de industriele productie die grote hoeveelheden ruwe materialen en energiebronnen verbruikt en de vernietiging van het milieu. We kunnen er in 2002 ook niet meer omheen dat onze eigen afscheidende gedachten bijdragen aan internationale en nationale rampen. De kenmerken van wereldwijdheid en onderlinge verbondenheid wijzen naar de innerlijke orde die vanzelfsprekend de fysieke, emotionele, mentale, morele en spirituele niveaus van het maatschappelijk bestaan omvat.
Anna Lemkow schrijft:
Niettegenstaande het feit dat de impuls naar heelheid wordt overschaduwd door op verdeeldheid gerichte neigingen in een groot en machtig deel van de menselijke samenleving, is deze impuls altijd aanwezig en levensvatbaar geweest. Onze eigen verwaarlozing van deze dynamiek zorgde er alleen maar voor dat we het nog sterker zouden tegenkomen. Er ontstaat ondanks alles een nieuw type bewustzijn dat een universalisme zal doen ontstaan dat religie, ras, cultuur en sekse overstijgt. Nu nog de visie van een minderheid, maar verspreid over de hele wereld. Die visie is van binnen uit gestuurd en doordrongen van een gevoel van verbondenheid met het hier-en-nu, een gevoel van betrokkenheid, mededogen, verantwoordelijkheid en creatieve doelgerichtheid.

Het Global Consciousness Project is een van de belangrijkste huidige onderzoeksprojecten naar parapsychologie. Behorend tot Princeton, onderzoekt het project de theorie dat het menselijke bewustzijn een extern veld kan creëren dat niet detecteerbaar is met behulp van conventionele middelen.

In het boek KOSMOS een integrale visie op de wereld van Ervin Laszlo en Jude Currivan wordt op pagina 64 de vraag gesteld wat is tijd? Niets in de relativiteitstheorie komt overeen met de manier waarop wij tijd ervaren als een ‘pijl’ die zich vanuit het verleden via het heden naar de toekomst verplaatst.
Het grote probleem is het verschijnen respectievelijk verdwijnen van het heden. De fysici hebben, zonder dat van de daken te schreeuwen, de factor tijd op zijn minst sinds de dagen van Galileo in feite geëlimineerd.
De onvermijdelijke toename van entropie veroorzaakte de vlucht van de tijdpijl.
65: Die universele symmetrie betekent dat de werkelijkheid alle ‘nu’s’ vanaf het eerste begin van het universum tot aan zijn uiteindelijke einde moet omvatten, zonder enig onderscheid tussen verleden, heden en toekomst. Het universum wordt zonder onderbreking herschapen in het fractale ‘nu’ van de Planck-tijd, gelijk aan het nagenoeg onvoorstelbaar korte moment van 10 tot de macht -44 seconde.

Universele kennis, de universele wetten zijn complementair aan de natuurwetten.
De belangrijkste Universele Wet is de Wet van Eén, die stelt dat alles in de kosmos met elkaar verbonden is.

De ‘Law of One’ heeft op het universele ordeningsprincipe karma ‘Er is niets nieuws onder de zon’ (Zaaien en Oogsten, Geven en Ontvangen), de 2e grondstelling betrekking. Het gaat in het kwantumvacuüm om de virtuele scheidslijn tussen twee polen (syzygieën), het aardse en het hemelse, tussen dharma en karma, waarvan Dharma buiten de bestaanssfeer van de wereld der tegenstellingen ligt, de Éne werkelijkheid . Het draait primair om de geestelijke wederhelft of Syzygos.

New age ervaart de eenheid van mens, natuur en kosmos. De belangrijkste Universele Wet is de Wet van Eén, het eenheidsbeginsel van Rupert Sheldrake, die stelt dat alles in de kosmos met elkaar verbonden is.

H.P. Blavatsky Isis ontsluierd (p. 24):
Maar de zwaartekracht wordt in veel gevallen opgeheven, onder andere door levitatie van personen en leven loze voorwerpen; hoe verklaren we dit? De toestand van ons fysieke lichaam hangt volgens de theürgische filosofen grotendeels af van de werking van onze wil. Indien deze beheerst is, kunnen er ‘wonderen’ geschieden; onder andere een verandering van deze elektrische polariteit van negatief naar positief; de relaties van de mens met de aardmagneet zouden dan afstotend worden, en ‘zwaartekracht’ zou voor hem niet meer bestaan. Het zou voor hem dan even natuurlijk zijn om de lucht in te vliegen tot de afstotende kracht zich heeft uitgeput, als het tevoren was om op de grond te blijven.
27: ASTRAAL LICHT. Dit is hetzelfde als het siderische licht van Paracelsus en andere hermetische filosofen. Fysisch gezien is het de ether van de huidige wetenschap. Metafysisch en in zijn spirituele, occulte betekenis is ether veel meer dan men zich vaak voorstelt. In de occulte natuurkunde en in de alchemie is aangetoond dat het binnen zijn oeverloze golven niet alleen Tyndalls ‘belofte en vermogen van iedere eigenschap van het leven’ omvat, maar ook de verwerkelijking van alle vermogens van de geest. Alchemisten en hermetici geloven dat hun astrale of siderische ether, naast de bovengenoemde eigenschappen van zwavel en wit en rood magnesium of magnes, ook de anima mundi is, de werkplaats van de natuur en van de hele kosmos, zowel spiritueel als fysiek. Dit ‘grote magisterium’ laat zich gelden in het verschijnsel van het mesmerisme, in de ‘levitatie’ van mensen en voorwerpen; het spirituele aspect ervan kan men ether noemen.

Karl, Freiherr von Prel Die Magie als Naturwissenschaft Teil 1: Die magische Physik 1899 (p. 40/41):
Nemen wij aan, dat hij zou weten dat de levitatie, de verheffing boven de aardbodem tegen de wet van de zwaartekracht in, bij Indische fakirs voorkomt; bij Joseph van Copertino gedocumenteerd bewezen is; bij de bezetenen van de middeleeuwen veelvuldig optrad; en had hij gezien wat een dozijn Engelse geleerden gezien hadden, dat het medium Home een venster uit zweefde en tachtig voet boven de aardbodem bij anderen weer naar binnen zweefde; dan zou deze technicus er dichter dan Newton bij zijn om de vraag naar het wezen van de zwaartekracht te beantwoorden. En omdat hij zichzelf zou moeten voorhouden dat de zwaarte een veranderlijke eigenschap van de dingen is, zou hij al naar gelang van zijn talenten voor revolutionaire ontdekkingen staan, want van het inzicht in de veranderlijkheid, tot het opwekken daarvan, is het geen grote stap.
VII Gravitatie en levitatie..............184
1. Het raadsel van de zwaartekracht...184
2. De levitatie...........................197

Jozef van Copertino werd Franciscaan. Hij was eerst lekenbroeder, maar werd weggestuurd omdat hij erg onhandig was en alles uit zijn handen liet vallen. In 1621 trad hij echter in bij de Conventuelen, waar hij later ook tot priester werd gewijd. In het klooster La Grottella zouden zich mystieke verschijnselen hebben geopenbaard, zoals levitatie, daarom werd hij de vliegende heilige genoemd.

H.P. Blavatsky boek De SLEUTEL tot de THEOSOFIE (p. 137):
Tijdens iedere devachanische periode bekleedt de ego, alwetend als die per se is, zich als het ware met de reflectie van de voormalige “persoonlijkheid”. Ik heb zojuist verteld dat de ideële bloesem van alle abstractie en dus niet-sterfelijk en eeuwige kwaliteiten of eigenschappen, zoals de liefde en barmhartigheid, de liefde voor het goede, het ware en het schone, die ooit in het hart van de levende “persoonlijkheid” opwelden, zich na de dood aan de ego hechten en deze dus naar devachan volgen. De ego wordt dus tijdelijk de ideële reflectie van het menselijk wezen dat hij de laatste keer op aarde was, en die is niet alwetend.
175/176: Zoals al eerder gezegd (zie Isis Ontsluierd), kan de middelpuntzoekende kracht zich niet zonder de middelpuntvliedende kracht openbaren in de harmonische omwentelingen van de hemellichamen, en alle vormen en hun ontwikkeling zijn het produkt van deze tweevoudige kracht in de natuur. Nu is de geest (of buddhi) de middelpuntvliedende kracht en de ziel (manas) de middelpuntzoekende geestelijke energie; en om één resultaat voort te brengen, moeten zij in volmaakte eenheid en harmonie zijn.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer, Deel I, Stanza 4 De zevenvoudige hiërarchieën (p. 134):
De lipi-ka’s, van het woord lipi, ‘geschrift’, betekent letterlijk de ‘schrijvers’. Deze goddelijke wezens zijn op mystieke manier verbonden met karma, de wet van de vergelding, want ze zijn de griffiers of geschiedschrijvers, die op de (voor ons) onzichtbare tafelen van het astrale licht, ‘de grote beeldengalerij van de eeuwigheid’, een getrouw verslag afdrukken van iedere handeling en zelfs gedachte van de mens, van alles dat was, is of ooit zal zijn in het Heelal van de verschijnselen. Zoals in ‘Isis’ werd gezegd, is dit goddelijke en ongeziene schilderij het BOEK VAN HET LEVEN ('Akasha-kronieken').
De Geheime Leer Deel I Samenvatting (p. 301):
(6.) Het Heelal wordt van binnen naar buiten bestuurd en geleid. Zoals boven, zo is het ook beneden, zoals in de hemel, zo ook op aarde; en de mens – de microkosmos en het verkleinde evenbeeld van de macrokosmos – is de levende getuige van deze universele wet en van haar manier van werken.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel II, Conclusies (p. 505):
Zo is de loop van de Natuur onder de heerschappij van de KARMISCHE WET; van de altijd tegenwoordige en altijd wordende Natuur. Want, met de woorden van een wijze, die aan slechts enkele occultisten bekend is:
HET HEDEN IS HET KIND VAN HET VERLEDEN; DE TOEKOMST HET PRODUCT VAN HET HEDEN. EN TOCH, O TEGENWOORDIG MOMENT! WEET GIJ NIET DAT GIJ GEEN OUDER HEBT, EN OOK GEEN KIND KUNT HEBBEN; DAT GIJ EEUWIG SLECHTS UZELF VOORTBRENGT? VOORDAT GIJ ZELFS ZIJT BEGONNEN TE ZEGGEN: ‘IK BEN DE NAKOMELING VAN HET VERVLOGEN MOMENT, HET KIND VAN HET VERLEDEN’, ZIJT GIJ DAT VERLEDEN ZELF GEWORDEN. VOORDAT GIJ DE LAATSTE LETTERGREEP UITSPREEKT, ZIE! GIJ ZIJT NIET MEER HET HEDEN MAAR DIE TOEKOMST ZELF. ZO ZIJN HET VERLEDEN, HET HEDEN EN DE TOEKOMST, DE EEUWIGE LEVENDE DRIEËENHEID IN ÉÉN – HET MAHAMAYA VAN HET ABOLUTE IS.’

Tegenover het aardse staat het hemelse, tegenover het relatieve staat het absolute, tegenover Chaos, Gaia en Eros staat het Goede, Ware en Schone, tegenover Asat staat Sat, tegenover Alpha staat Omega.

Door je met het ’Goede, Ware en Schone’ te verbinden word je van de aardse wortels bevrijd.

Het hart, de ziel is een weerspiegeling van de anima mundi, het universele denkvermogen, de grote wereldziel. Het centrale basisprincipe is mens ken uzelve. Van de zeven chakra's (p. 9) is de vierde het hartchakra. De auteurs van Genesis schreven middels de wijsheid van het hart en niet met de kennis van het verstand. Het evolutionaire denken verklaart de verschijningsvormen, het hoe van het leven, daarentegen het evolutionaire voelen de verschijningsinhoud, het wat. Bij de snaartheorie gaat het om de kennis van het verstand. Het gaat niet om Genesis of Darwin. Het gaat namelijk om beide gezichtspunten, de complementariteit.

De bewustzijnsevolutie, de ziel, de kern van de mens heeft op de absolute ‘Ruimte en Tijd’ (Einsteins kosmische Geest!, singulier punt), de absolute existentie betrekking, daarentegen de evolutietheorie op de relatieve ‘Ruimte en Tijd’, de relatieve existentie. De kwintessens van dit verhaal draait echter om survival of the fittest. Het dilemma van het leven ligt besloten in: Waar kiezen we nu voor? Het brengt de kwintessens, de moraal van dit verhaal tot uitdrukking. In de absolute ‘Ruimte en Tijd’ ontstaat er een potentiaalverschil van nul. De potentiaal op een plaats is een natuurkundige grootheid die op een bepaalde manier samenhangt met de kracht die een deeltje op die plaats ondervindt.

Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.

Anima mundi betekent 'de ziel van ons klein heelal', de wereldziel en is een equivalent van het Akasha-veld.
In het informatie registrerende en overdragende Akasha-veld van het universum worden de correlaties tussen de micro - en macrokosmos tot stand gebracht. Het 'Hoe en Wat' in de aardse microkosmos staat tegenover het 'Wat en Hoe' in de hemelse macrokosmos.

Sander Bais Interview NRC Handelsblad, 7 november 2009):
Toen de Britse natuurkundige en schrijver C.P. Snow in 1959 zijn beroemde essay The Two Cultures publiceerde was theoretisch fysicus Sander Bais veertien jaar.
Breking van licht (Brekingsindex) of refractie is het verschijnsel dat lichtstralen van richting veranderen als ze van het ene medium (doorzichtige stof) in het andere terecht komen. Het elementaire inzicht in de breking van licht leidde bijvoorbeeld tot lenzen, en zo tot telescopen waarmee mensen hun horizon in de ruimte steeds verder verlegden, en tot microscopen waarmee zij steeds dieper in cellen, moleculen en atomen doken. Tot zij tegen harde grenzen aanliepen. Astronomen die steeds dieper in de kosmos tuurden, en zo ook steeds verder terug reikten in de tijd, stuitten bij 13,7 miljard jaar op de oerknal.
Hij wijst ook onbetreden gebieden aan. Wat zich vlak voor, tijdens en direct na de oerknal heeft afgespeeld gaat ons verstand te boven. En we hebben geen idee hoe – nagenoeg midden tussen die allergrootste en allerkleinste schalen van de kosmos – het complexe samenspel van hersencellen het menselijk bewustzijn voortbrengt.

H.P. Blavatsky:De Geheime Leer Deel I Stanza 1 De nacht van het heelal (p. 67):
Het nu is slechts een wiskundige lijn die dat deel van de eeuwige duur dat wij de toekomst noemen, scheidt van het gedeelte dat wij het verleden noemen. Niets op aarde heeft werkelijke duur, want niets blijft ook maar tijdens het miljardste deel van een seconde onveranderd of gelijk. De gewaarwording die wij hebben van de werkelijkheid van het deel van de ‘tijd’ dat bekend staat als het nu, wordt veroorzaakt door het vervagen van dat kortstondige beeld, of opeenvolging van beelden, die door onze zintuigen worden opgevangen, terwijl de waargenomen dingen overgaan van het gebied van idealen dat wij de toekomst noemen, naar dat van herinneringen dat wij het verleden noemen.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 1 De nacht van het heelal (p. 73):
Het verschijnen en verdwijnen van het Heelal wordt voorgesteld als een uitademing en inademing van ‘de grote adem’, die eeuwig is en die, omdat hij beweging is, een van de drie aspecten van het Absolute is; de andere twee zijn abstracte Ruimte en duur. Als de ‘grote adem’ wordt geprojecteerd, wordt hij de goddelijke adem genoemd en wordt hij beschouwd als het ademen van de onkenbare godheid – het ene Bestaan – die als het ware een gedachte uitademt die de Kosmos wordt. (Zie Isis Ontsluierd.) Zo verdwijnt ook, als de goddelijke adem weer wordt ingeademd, het Heelal in de schoot van ‘de grote moeder’, die dan slaapt ‘gewikkeld in haar onzichtbare gewaden’.
De Geheime Leer Deel I Stanza 4 De zevenvoudige hiërarchieën (p. 135):
Omdat de lipika’s zijn verbonden met het lot van ieder mens en met de geboorte van ieder kind, waarvan het leven al in het astrale licht is geschetst – niet als noodlot, maar alleen omdat de toekomst, evenals het VERLEDEN, altijd leeft in het HEDEN– kan men ook zeggen dat zij de wetenschap van de horoscopie beïnvloeden. Wij moeten de waarheid van de laatste erkennen, of wij willen of niet. Want, zoals een van de moderne adepten van de astrologie opmerkte: ‘Nu de fotografie ons de chemische invloed van het sterrenstelsel heeft onthuld, door op de gevoelige plaat van het toestel miljarden sterren en planeten vast te leggen, die tot dan toe de pogingen van de krachtigste telescopen om ze te ontdekken hadden verijdeld, wordt het gemakkelijker te begrijpen hoe ons zonnestelsel bij de geboorte van een kind zijn hersenen – die nog door geen enkele indruk zijn aangeraakt – kan beïnvloeden en wel op een bepaalde manier en in overeenstemming met de aanwezigheid in het zenit van het een of andere sterrenbeeld van de Dierenriem.’
De Geheime Leer Deel I Samenvatting (p. 319):
(2.) JNANASAKTI . . . De kracht van het verstand, van werkelijke wijsheid of kennis. Deze heeft twee aspecten:
Hier volgen enkele van haar manifestaties wanneer ze onder de invloed of beheersing van stoffelijke omstandigheden wordt gebracht.
(a) Het vermogen van het verstand om onze gewaarwordingen te interpreteren.
(b) Zijn vermogen om denkbeelden van vroeger terug te roepen (geheugen) en om toekomstverwachtingen te wekken.
(c) Zijn vermogen zoals dat aan de dag treedt in wat de moderne psychologen ‘de wetten van associatie’ noemen, dat het denken in staat stelt blijvende verbanden te leggen tussen verschillende groepen van gewaarwordingen en mogelijke gewaarwordingen, en zo het begrip of denkbeeld van een uiterlijk voorwerp doet ontstaan.
(d) Zijn vermogen om onze denkbeelden met elkaar te verbinden door de geheimzinnige schakel van het geheugen en om zo het begrip van het zelf of de individualiteit te doen ontstaan; enkele van haar manifestaties, wanneer zij is bevrijd van de binding aan de stof, zijn (a) helderziendheid en (b) psychometrie.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 5 Over de verborgen godheid, haar symbolen en tekens (p. 388/389):
Deze eerste joodse triade (sephira, chochmah en binah) is de trimurti van de hindoes. Hoe sterk deze ook is versluierd, zelfs in de Zohar en nog meer in het exoterische pantheon van India, toch wordt elke bijzonderheid die met de ene is verbonden, herhaald in de andere. De prajāpati’s zijn de sephiroth. Samen met Brahmā zijn het er tien, en als de trimurti en de kabbalistische triade worden gescheiden van de rest, slinken ze tot zeven.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 7 De dagen en nachten van Brahmâ (p. 411):
Want het zevende (‘duizendtal’) (niet het millennium van het exoterische christendom, maar dat van de antropogenese ) stelt zowel de ‘zevende periode van de schepping’ voor, die van de fysieke mens (Vishnu Purāna), als het zevende beginsel – zowel macrokosmisch als microkosmisch –, als ook het pralaya na de zevende periode, de ‘nacht’ die dezelfde duur heeft als de ‘dag’ van Brahmâ. ‘Zij werd in twaalf uur geheel verwoest, zoals er staat geschreven.’ Maar in het dertiende (tweemaal zes en de synthese) zal alles worden hersteld ‘en de zes zullen voortbestaan’.
De Geheime Leer Deel I, Hoofdstuk 8 De lotus als universeel symbool (p. 416):
In dit denkbeeld moeten wij de oorsprong en de verklaring zoeken van het vers in de joodse kosmogonie dat luidt: ‘En God zei: Laat de aarde voortbrengen . . . de vruchtboom die vrucht draagt naar zijn aard, en waarvan het zaad daarin is.’ In alle oorspronkelijke religies is de ‘zoon van de vader’ de scheppende god – d.w.z. zijn zichtbaar gemaakte gedachte; en vóór het christelijke tijdperk werd de drie-enige godheid, van de Trimurti van de hindoes tot de drie kabbalistische hoofden uit de geschriften zoals de joden die verklaren, in de allegorieën van alle volkeren volledig omschreven en bevestigd.
De Geheime Leer Deel I, Hoofdstuk 6 De maskers van de wetenschap Fysica of metafysica? (p. 572/573):
Aanvaardt men de uitleg en de leringen van het occultisme en vervangt men de blinde inertie van de natuurwetenschap door de intelligente actieve machten achter de sluier van de stof, dan worden beweging en inertie aan die machten ondergeschikt. De hele wetenschap van het occultisme is gebouwd op de leer van de bedrieglijke aard van de stof en op de oneindige deelbaarheid van het atoom. Zij biedt eindeloze uitzichten op substantie, die in elke mogelijke toestand van ijlheid wordt bezield door de goddelijke adem van haar ziel, toestanden waarvan de meest spiritueel ingestelde scheikundigen en natuurkundigen nog niet eens dromen.
De bovengenoemde opvattingen werden verkondigd door een academicus, de grootste scheikundige van Rusland en zelfs in Europa een erkende autoriteit, wijlen prof. Butlerof. Het is waar, hij verdedigde de verschijnselen van de spiritisten, de zogenaamde materialisaties, waarin hij geloofde, evenals prof. Zöllner en prof. Hare, A. Russel Wallace, W. Crookes en veel andere leden van de Royal Society nog steeds doen, hetzij openlijk of in het geheim. Maar zijn redenering in verband met de aard van de essentie die werkt achter de fysieke verschijnselen van licht, warmte, elektriciteit, enz., is daarom toch niet minder wetenschappelijk en gezaghebbend en is precies van toepassing op dit geval. De wetenschap heeft niet het recht de occultisten hun aanspraak te ontzeggen op een diepere kennis van de zogenaamde krachten, die volgens hen alleen maar de gevolgen zijn van oorzaken die werden opgewekt door machten die stoffelijk zijn, maar toch bovenzinnelijk en die niet behoren tot enige soort stof waarmee zij (de wetenschappers) tot dusver bekend waren. Het beste wat de wetenschap kan doen, is een houding van agnosticisme aan te nemen en deze vol te houden. Zij kan dan zeggen: ‘Voor uw opvatting bestaat niet meer bewijs dan voor de onze, maar we bekennen dat we in werkelijkheid niets weten, noch over kracht of stof, noch over datgene wat ten grondslag ligt aan de zogenaamde wisselwerking van krachten (Wederkerigheid). Alleen de tijd kan dus leren wie gelijk heeft en wie niet. Laten we geduldig wachten en hoffelijkheid betrachten, in plaats van elkaar te beschimpen.’
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 12 Oeroude gedachten in een modern kleed (p. 646):
‘We hebben een blik geworpen op de moeilijkheid om een element te omschrijven; we hebben ook de weerstand opgemerkt van veel vooraanstaande natuurkundigen en scheikundigen tegen de gebruikelijke betekenis van de term element; we hebben overwogen hoe onwaarschijnlijk het is dat ze eeuwig bestaan13, of dat ze door toeval ontstaan. Als overblijvend alternatief hebben we geopperd dat hun oorsprong ligt in een evolutieproces zoals dat van de hemellichamen volgens Laplace en van de planten en dieren op onze bol volgens Lamarck, Darwin en Wallace14.
13) Begrijpen we goed: in de vorm die ze nu hebben?
14) En in het bijzonder en oorspronkelijk volgens Kapila en Manu.
De Geheime Leer Deel I, Hoofdstuk 15 Goden, monaden en atomen (p. 678):
De theofilosofie ontwikkelt zich over een breder front. Vanaf het begin van de tijd – in de tijd en in de ruimte van onze Ronde en bol – werden de geheimen van de Natuur (in ieder geval die waarvan onze rassen kennis mogen nemen) in meetkundige figuren en symbolen opgetekend door de leerlingen van diezelfde nu onzichtbare ‘hemelse mensen’. De sleutels daartoe zijn van de ene generatie van ‘wijze mannen’ op de volgende overgegaan. Enkele van de symbolen die zo van het oosten naar het westen kwamen, werden meegebracht door Pythagoras, die niet de uitvinder van zijn bekende ‘driehoek’ was. Laatstgenoemde figuur, samen met het vlak, de kubus en de cirkel vormen een welsprekender en wetenschappelijker beschrijving van de orde van de evolutie in het Heelal, zowel spiritueel en psychisch als fysiek, dan boekdelen vol beschrijvende kosmogonieën en geopenbaarde Geneses. De tien punten, beschreven binnen die ‘driehoek van Pythagoras’, zijn van evenveel waarde als alle leringen over de afstamming van de goden en engelen die ooit uit een theologisch brein zijn voortgekomen. Want wie ze interpreteert – zoals ze daar staan in de gegeven volgorde – zal in die zeventien punten (de zeven wiskundige punten zijn verborgen) de ononderbroken reeks van genealogieën vinden van de eerste hemelse tot de aardse mens. En terwijl ze de volgorde van de wezens aangeven, onthullen ze ook de volgorde waarin de Kosmos, onze aarde en de oorspronkelijke elementen die de aarde voortbrachten, zijn ontwikkeld. Omdat de aarde werd verwekt in de onzichtbare diepten en in de schoot van dezelfde ‘moeder’ als haar mede-planeten, zal degene die de geheimen van onze aarde doorgrondt, die van alle andere planeten ook doorgronden.
680/681: De monade – slechts de uitstraling en weerspiegeling van het punt (logos) in de wereld van de verschijnselen – wordt, als de top van de gemanifesteerde gelijkzijdige driehoek, de ‘vader’. De linkerzijde of lijn is de duade, de ‘moeder’, die wordt beschouwd als het kwade, tegenwerkende beginsel (Plutarchus, De Placitis Placitorum); de rechterzijde stelt de zoon voor (in iedere kosmogonie ‘de echtgenoot van zijn moeder’, omdat hij één is met de top); de basislijn geeft het universele gebied van de voortbrengende Natuur weer, die op het gebied van de verschijnselen vadermoeder-zoon verenigt, zoals deze in de bovenzinnelijke wereld waren verenigd in de top. Door mystieke vervorming werden ze het viertal – de driehoek werd de TETRAKTIS.
Deze transcendentale toepassing van de meetkunde op de kosmische en goddelijke theogonie – de alfa en omega van de mystieke gedachte – kreeg na Pythagoras door toedoen van Aristoteles veel minder betekenis. Door het punt en de cirkel weg te laten en geen rekening te houden met de top, verminderde hij de metafysische waarde van de gedachte en beperkte zo de belangrijke leer tot een eenvoudige TRIADE – de lijn, het vlak en het lichaam. Zijn hedendaagse erfgenamen, die liefhebberen in het idealisme, hebben deze drie meetkundige figuren geïnterpreteerd als ruimte, kracht en stof – ‘de vermogens van een met zichzelf in wisselwerking staande eenheid’. De materialistische wetenschap, die slechts de basis van de gemanifesteerde ‘driehoek’ – het gebied van de stof – waarneemt, vertaalt deze praktisch als (vader)-stof, (moeder)-stof en (zoon)-stof, en theoretisch als stof, kracht en wisselwerking.
685: Bovendien brengt in de kabbala de naam YHVH (of Jehova) een hij èn een zij tot uitdrukking,mannelijk en vrouwelijk, twee in één, of hokhmah en binah, en zijn (of liever hun) shekinah of samenvattende geest (genade), die van de duade opnieuw een triade maakt. Dit wordt aangetoond in de joodse liturgie voor Pinksteren en in het gebed ‘In de naam van de eenheid, van de heilige en gezegende Hū (hij) en zijn shekinah, de verborgen Hū, gezegend zij YHVH (het Viertal) voor eeuwig’. ‘Men zegt dat Hū mannelijk is en yah vrouwelijk; samen vormen zij de יהוה אחד, d.w.z. één YHVH. Eén, maar met een mannelijk-vrouwelijke natuur. De shekinah wordt in de kabbala altijd als vrouwelijk opgevat’ (blz. 175). En zij wordt ook in de exoterische Purāna’s zo opgevat, want shekinah is in zo’n geval niet anders dan śakti – het vrouwelijke dubbel of kleed van een god. Zo was het ook bij de eerste christenen; hun heilige geest was vrouwelijk, evenals sophia bij de gnostici. Maar in de transcendentale Chaldeeuwse kabbala of het Boek van de Getallen is ‘shekinah’ geslachtloos en de zuiverste abstractie, een toestand zoals nirvāna, geen subject of object en niets anders dan een absolute TEGENWOORDIGHEID.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 24 Het kruis en het pythagorische tiental (p. 662):
Pythagoras, die zijn wijsheid uit India had meegebracht, heeft aan het nageslacht een glimp van deze waarheid nagelaten. Zijn school beschouwde het getal 7 als een samenstelling van de getallen 3 en 4, die zij op een tweevoudige manier verklaarden. Op het gebied van de noumenale wereld was de driehoek, als eerste voorstelling van de gemanifesteerde godheid, haar beeld: ‘vader-moeder-zoon’; en het viertal, het volmaakte getal, was de noumenale, ideële wortel van alle getallen en dingen op het stoffelijke gebied.
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental (p. 672):
Deze heilige getallen (3, 4, 7) zijn de heilige getallen van licht, leven en eenmaking – vooral in het tegenwoordige manvantara, onze levenscyclus, waarvan het getal zeven de bijzondere vertegenwoordiger of het factorgetal is. Dit moet nu worden aangetoond.
674/5: De getallen 3 en 4 zijn respectievelijk mannelijk en vrouwelijk, geest en stof, en hun vereniging is het embleem van het eeuwige leven in de geest op zijn opgaande boog, en in de stof als het steeds herrijzende element – door voortplanting en voortbrenging. Zoals die alchemisten het uitdrukken: ‘Wanneer de drie en de vier elkaar kussen, voegt het viertal zijn middelste natuur bij die van de driehoek’ (of triade, d.w.z. het oppervlak van een van zijn vlakken wordt het middenvlak van de andere), ‘en wordt een kubus; dan pas wordt hij (de uitgevouwen kubus) het voertuig en het getal van het leven, de vader-moeder zeven.’
697: ‘Ruimte en tijd zijn één. Ruimte en tijd zijn naamloos, want ze zijn het onkenbare DAT, wat alleen kan worden gevoeld door middel van zijn zeven stralen – die de zeven scheppingen, de zeven werelden, de zeven wetten zijn’, enz. . . .
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental (p. 707):
Omdat de zon, de maan en de planeten de nooit falende tijdmaten waren, waarvan het vermogen en de periodiciteit goed bekend waren, werden zij zo de grote heerser en heersers van ons kleine stelsel in al zijn zeven gebieden of ‘sferen van werkzaamheid’1.
1) De werkingssferen van de gecombineerde krachten van evolutie en karma zijn: (1) de boven-geestelijke of noumenale; (2) de spirituele; (3) de psychische; (4) de astro-etherische; (5) de sub-astrale; (6) de vitale en (7) de zuiver fysieke sferen.
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 3 Archaïsche of hedendaagse antropologie? Aanhangsels bij Deel II § 1 (p. 740/741):
Wij theosofen zijn bereid eer te bewijzen aan geleerden zoals wijlen
prof. Balfour Stewart (natuurkunde) , de heren
Crookes (grensvlak natuur- en scheikunde),
Quatrefages (natuurlijke historie),
Wallace (natuurlijke historie, aardrijkskunde, antropologie, biologie, entomologie),
Agassiz (biologie, glaciologie, natuurlijke historie, paleontologie, zoölogie),
Butlerof (scheikunde) en
verschillende anderen, hoewel wij vanuit het standpunt van de esoterische filosofie het niet eens kunnen zijn met alles wat zij zeggen. Maar niets zou ons ertoe kunnen brengen zelfs een schijn van eerbied te tonen voor de opvattingen van andere geleerden, zoals
Haeckel(biologie, biota, filosoof),
Carl Vogt (fysiologie, geologie, zoölogie) of
Ludwig Büchner (filosofie, fysiologie, geneeskunde) in Duitsland, of zelfs voor
Huxley (biologie) en
zijn materialistische medestanders in Engeland – ondanks de ontzaglijke geleerdheid van de eerstgenoemde. Zulke mannen zijn eenvoudig de intellectuele en morele moordenaars van toekomstige generaties; vooral Haeckel, van wie het grove materialisme vaak stijgt tot het toppunt van idiote naïveteiten in zijn redeneringen. Men hoeft slechts zijn Pedigree of Man, and Other Essays (Eng. vertaling van Aveling) te lezen om het verlangen te voelen, in de woorden van Job, dat zijn nagedachtenis op aarde zal vergaan en dat hij ‘geen naam zal hebben in de straten’.

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 4348 keer bekeken.