8.3.2 Er is niets nieuws onder de zon

Individuatieproces

Individuatie is het algemene begrip dat Carl Jung gebruikte voor het leren kennen van de totaliteit van de psyche en het toekennen van de centrale plaats aan het ‘Zelf’, en die niet uit te leveren aan het ego.

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Deel I, Hoofdstuk 12 Psychologische natuur van de mens
Want als de mens zichzelf begrijpt, begrijpt hij dat waaruit hij voortkwam en dat wat hijzelf is – begrijpt het heelal in de mate waarin zijn geest en denken zich hebben ontwikkeld, en zijn waarnemingsvermogens zich door die ontwikkeling hebben verscherpt.
Hoofdstuk 15: Goed en kwaad ontstaan uit de tegenstrijdige werking van de multimyriaden willen in de verschijningswereld.
Het goede is relatief; er is geen absoluut goed. Het kwade is relatief; er is geen absoluut kwaad. Beide zijn evenwel relatieve begrippen. ..etc.
Zij contrasteren met elkaar. Deze beide groepen representeren twee fundamentele Paden in de Natuur, het ene het Pad der Rechter -, het andere dat der Linkerhand en worden aldus in het Oude Occultisme genoemd. Het ‘Pad der Linkerhand’ is Pratyeka-Yâna; en wij kunnen Pratyeka in dit verband door de omschrijving ‘ieder voor zich’ vertalen. Het ‘Pad der Rechterhand’ is Amrita-Yâna; dat het Onsterfelijk Voertuig of Pad der Onsterfelijkheid wordt genoemd. Het ene, het eerstgenoemde, is het pad der persoonlijkheid; het andere het laatstgenoemde, is het pad der individualiteit; het ene is het pad der stof, het andere is het pad van de geest; het ene leidt naar beneden; het andere Pad verliest zich in de onuitsprekelijke glorie van het bewuste onsterfelijke in de ‘eeuwigheid’. Dit nu zijn de twee groepen van wezens, die de beide zijden der Natuur vertegenwoordigen, en de conflicten en tegenstellingen van deze beide zijden der Natuur, tezamen met de strijd van wil tegen wil van de scharen wezens in het gemanifesteerde bestaan, veroorzaken het zogenaamde kwaad in de wereld, dat uit de zelfzuchtige werkzaamheid van de lagere of minder ontwikkelde of geëvolueerde wezens ontstaat.

Waarden en Genade

Vóór de komst van Christus plachten de profeten de religie te prediken als de wet van hun vaderland en krachtens het ten tijde van Mozes gesloten verbond. Na de komst van Christus echter predikten de apostelen haar als de universele wet aan alle mensen, uitsluitend krachtens het lijden van Christus. Onder het woord Gods wordt de ware religie verstaan.
Johannes: Hij was in de wereld en de wereld heeft hem niet gekend.

Kees Voorhoeve: Hoe meer we ons openstellen voor de Goddelijke Bron van ons bestaan, hoe meer we de levensopdracht om brug te zijn tussen Licht en Duisternis kunnen verwezenlijken. In de praktijk blijkt echter dat het evenwicht tussen Licht en Duisternis moeilijk te realiseren is. We hebben steeds de neiging uit balans te raken en ons vanwege de zondeval te identificeren met de Duisternis.
Tenslotte
We kunnen meewerken aan de verlossing zodat de zin van het leven tot uitdrukking kan komen. De zin van het leven betekent voor mij de taak van Adam op te pakken en het paradijs te herstellen. Dan kan onze levensopdracht brug te zijn tussen hemel en aarde en mee te werken aan een harmonieus en volledig leven in samenhang met de kosmos, de natuur en de medemens werkelijk vrucht dragen.

Bijbelse kritiek op het ennegram: Naranjo leerde dat ieder van de negen persoonlijkheden ÈÈn van de negen gezichten van Jezus was.
De verticale as gaat door het snijpunt van de materiële - en de immateriële as. De verticale as stelt als het ware de verbinding voor tussen de ‘aardse’ materiële as en de ‘hemelse’ immateriële as. Het verticale bewustzijn laat zien dat er een weg is om de afstand tussen de onvolmaaktheid op aarde en de volmaaktheid in de hemel te verkleinen.

René Meijer De Ether Bestaat, hoofdstuk 1 - Beginselverklaring
De Verklaring van de Rechten van de Mens van 1789 grondvestte de vrijheid van de Fransen na de revolutie naar het voorbeeld van de onafhankelijkheidsverklaring van Amerika. Met deze revolutie kwam het, met name onder de invloed van de filosofie van Jean-Jacques Rousseau, tot een in Frankrijk nationale en internationale maatschappelijke oppositie met de filosofie van de Verlichting van de eeuwen daarvoor waarin geleidelijk de religie en de wetenschap uit elkaar waren gedreven. De wetenschap raakte nu filosofisch zelf verdeeld. Het bleef geen keurig debat meer tussen empiristen en rationalisten over de waarde van inductief - van bijzonder naar algemeen - en deductief - van algemeen naar bijzonder - redeneren; het werd een politieke strijd tussen liberalen en conservatieven. De beschaving heette met Rousseau, die zelf een emotioneel geteisterd man van het volk was, van toen af aan niet zonder meer goed of verheven, maar integendeel slecht; het emotionele was het goede van de natuur en was superieur aan de rede; en het belang van het individu was ondergeschikt aan dat van de groep.

Daniel Ofman boek Bezieling en Kwaliteit in Organisaties
Jaap Voigt stipt in zijn nawoord de kern van het vraagstuk aan waar het in het rapport 'E i V' om draait.
Toch is het noodzakelijk om in dit nawoord stil te staan bij een aspect dat in dit boek niet aan de orde is gekomen, namelijk het 'alleen zijn' en het lijden dat daarmee gepaard gaat. Met dit onderwerp wordt het hart geraakt van de relatie tussen de weg van de individuele mens en de weg van een collectiviteit als een organisatie.
Onze samenleving, en daarmee vrijwel iedere organisatie, is nog steeds gebouwd op het principe dat het individu ondergeschikt is aan de groep. etc.
Het luisteren naar die stem van het geweten leidt ertoe dat hij minder vatbaar wordt voor de conditionering van de groepscultuur.
Tijdens het individuatieproces wordt de balans van het verleden opgemaakt. Materiële en immateriële schulden worden vereffend en door een hernieuwd inzicht in eigen functioneren ontstaat een nieuw soort zelfvertrouwen.

Mr H.A.J. Leeuwens (destijds directeur Van Ede & Partners) in Intermagazine november 1986: ‘Als het slecht gaat willen de 'politici' elkaar niet beschuldigen en dan treedt de mythe van het onschuldige lam in werking. Politieke dieren zitten in een netwerk van corruptie. Juist de enige die niet corrupt is wordt opgeofferd.
Het verhaal van Adonis behoort tot de traditie van zoenoffers, vergelijkbaar met het verhaal van Pasen.
Zoenoffer: In het traditionele christendom wordt aangenomen dat Christus de plaats heeft ingenomen van de zondebok en tegelijk, in de rol van hogepriester en onschuldig zondeloos 'lam', zichzelf heeft opgeofferd voor de zonde van de gehele mensheid. In de Rooms-Katholieke Kerk geldt de Mis ook als onbloedige hernieuwing van dit éne zoenoffer van Jezus Christus aan het kruis.

Zorgbestuurders massaal de laan uit (Volkskrant 24 juli 2008):
Gemiddeld zitten bestuurders van bijvoorbeeld ziekenhuizen, thuiszorginstellingen, of verpleeghuizen drie jaar op hun post. Dat meldt NVZD, de vereniging van bestuurders in de gezondheidszorg.
Sierk ter Horst doet via zijn adviesbureau MC3 aan conflictbemiddeling en hielp zeventien ontslagen zorgbestuurders met ‘rouwverwerking’ en het vinden van een nieuwe baan.
Volgens Ter Horst komt 80% van de ontslagen bestuurders snel weer aan het werk, juist door de hoge omloopsnelheid in de top van de zorg. Toch noemt hij de bestuurderscarrousel onwenselijk. ‘Er is bijna geen tijd om nieuw beleid uit te zetten. De concurrentiepositie van de zorginstellingen verzwakt. Uiteindelijk heeft dat gvolgen voor de kwaliteit van de zorg.’

Het zondebokmechanisme:
De waarheid over het zondebokmechanisme leert ons om te kijken vanuit het standpunt van de vervolgden in plaats van dat van de vervolgers.

Het zondebokmechanisme:
De theologische constructie fixeerde het brute geweld van de moord op de profeet Jezus tot een noodzakelijke en heilzame gebeurtenis: de zondebok die de wereldschuld draagt en heilmiddel ('pharmakon') wordt, vrede sticht met God - op grond van dit zoenoffer kan God vergeven - en vrede onder de mensen ­- de verering van dit lam brengt mensen tot elkaar. De gewelddaad heeft een heilzaam effect op God en op de gemeenschap, een verrassende sanctionering van het zondebokmechanisme!

Leraar en leerling

Socrates toont zich met zijn dialogen een evenwichtskunstenaar. Socrates is leraar noch meester. De Socratische dialoog biedt een houvast om door het stellen van de juiste vragen dichter bij de waarheid, een synthese, een oplossing te komen. Maar de kernvraag blijft of degene die het goede kent het alleen daardoor ook doet?
De leuze Ken u zelf, Γνωθι σεαυτον (Gnoothi seauton), leek zijn leidmotief bij de benadering van kennis over de werkelijkheid. Hoe kan iemand iets kennen, als hij zichzelf niet kent? Wie kent er dan? En wat is de waarde van zulke ongegronde kennis? Hij leek vooral zelf op zoek naar die ultieme kennis van het diepste zelf, waarzonder men niets echt kent. En als men dat kent, dan weet men tenminste wie er niets kent, en kan vandaaruit reële kennis worden opgediept.

Immanuel Kant:
Verlichting is daar waar mensen de onmondigheid afleggen die zij aan zichzelf te wijten hadden. Onmondigheid is daar waar mensen niet in staat zijn hun verstand te gebruiken zonder zich daarbij door een ander te laten leiden. Mensen hebben de onmondigheid aan zichzelf te wijten wanneer dat onvermogen niet berust op een gebrek aan verstand, maar op het ontbreken van de vaste wil en de moed om het verstand dat zij hebben ook te gebruiken zonder zich daarbij door een ander te laten leiden. Sapere aude! (Durf te WETEN) Waag het om het verstand dat je hebt zelf te gebruiken! is dus het wachtwoord van de Verlichting.

Volgens de filosoof Charles Taylor: (Hermeneutische cirkel) is het probleem van vandaag vooral dat er geen gemeenschappelijke horizon of raamwerk is van waaruit morele ervaringen kunnen worden geduid. Charles Taylor wordt algemeen erkend als een autoriteit op zijn gebied; dat van de mens, zijn taal, cultuur, en samenleving (Mens en maatschappij.) De waarde van authenticiteit staat in zijn denken centraal.

Umberto Eco heeft het op de wereld van Hermes Trismegistos gebaseerde boek ‘De slinger van Faucoult’ geschreven.
Het boek ‘Wittgenstein’ van Etienne Kuypers geeft een interessante toelichting op de ‘Slinger van Faucoult’.
130: Om bij te dragen aan het persoonswordingsproces moet opvoeding een appèl tot authenticiteit zijn, een bewustmaken op individuele verantwoordelijkheden om zelf het bestaan in vrijheid zin te geven. Doordat in de dialectiek der leefwerelden van leraar en leerling een gezamenlijke verantwoordelijkheid ontstaat, kan het actuele gezamenlijke leven als zinvol worden ervaren om de toekomst open tegemoet te treden.

Om levensovertuigingen in een bredere context te plaatsen kan het kompaskwadrant worden gebruikt. Dit denkmodel vormt een schakel om de zienswijzen van Lao Zi, Heraclitus, Pythagoras, Plato, Jezus, Immanuel Kant, Hegel, Spinoza, Blavatsky, Nietzsche, Jung, Assagioli, Goethe, Richard Wilhelm, Heidegger, Wittgenstein, Rudolf Steiner, Sri Aurobindo, Krishnamurti, Foucault, Habermas, Ken Wilber en Sacks te verbinden, een nieuwe visie op de werkelijkheid te scheppen.

Zelfkennis, waarlijk begrip, speelt een belangrijke rol om terug te kunnen keren naar het Pleroma (goddelijke volheid). Wie dat mist, wordt gedreven door driften die hij niet begrijpt. De ziel heeft in zichzelf het vermogen tot bevrijding of beschadiging. In Nag Hammadi staat geschreven “Als je voortbrengt wat in je is, zal dat wat door jou wordt voortgebracht. je redden. Als je niet voortbrengt wat in je is, zal dat wat door jou niet wordt voortgebracht, je vernietigen.” De ziel is in wezen op zichzelf maar in het aardse bestaan zijn er leraren, begeleiders, toevallige mensen die een ziel op weg kunnen helpen naar het pleroma. De grote meesters van alle tijden zoals Jezus, Boedha, Krisnarmurti en vele anderen zijn nimmer verlossers maar begeleiders.

Mozes, Hermes Trismegistos, Pythagoras, Plato, Jezus van Nazareth, Mohammed, Boeddha, Zarathustra, Blavatsky, Nietzsche, Teilhard de Chardin en Edgar Cayce hebben waarheden omtrent de éne werkelijkheid ervaren.

H.P. Blavatsky: Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 47), Bovendien leert de Geheime Leer:
(c) De fundamentele gelijkheid van alle zielen met de Universele Overziel, die zelf een aspect is van de Onbekende Wortel; en de verplichte pelgrimstocht voor iedere ziel – een vonk van eerstgenoemde – door de cyclus van incarnatie (of ‘noodzakelijkheid’) in overeenstemming met de cyclische en karmische wet gedurende het hele tijdperk. Met andere woorden, geen zuiver geestelijke buddhi (goddelijke ziel) kan een onafhankelijk (bewust) bestaan hebben voordat de vonk die voortkwam uit de zuivere essentie van het universele zesde beginsel – of de OVERZIEL – (a) door iedere grondvorm van de verschijnselenwereld van dat manvantara is heengegaan en (b) individualiteit heeft verkregen, eerst door een instinct en daarna door zelf teweeggebrachte en zelf bedachte krachtsinspanningen (beperkt door haar karma), terwijl zij zo opklom door alle graden van intelligentie heen, van het laagste tot het hoogste manas, van delfstof en plant tot aan de heiligste aartsengel (Dhyani-Boeddha).

H.P. Blavatsky beschrijft Kosmos en mens, respectievelijk de macrokosmos en microkosmos in de Delen I en II van De Geheime Leer.
De beide boeken dragen als ondertitel: ‘De synthese van wetenschap, godsdienst en wijsbegeerte’.
In het informatie registrerende en overdragende Akasha-veld van het universum worden de correlaties tussen de micro - en macrokosmos tot stand gebracht. Het 'Hoe en Wat' in de aardse microkosmos, de mens staat tegenover het 'Wat en Hoe' in de hemelse macrokosmos, het universum.
De ziel, de natuurlijke schakel tussen lichaam en geest, tussen micro en macro.

Deze weinige voorbeelden, naast de vele daden van vriendelijkheid die dagelijks plaatsvinden, helpen bij het aantonen van de goedheid die één van de diepste eigenschappen is van de menselijke ziel, want de ziel heeft geen nationaliteit, geen geloof, geen kleur, geen sekse en geen vooroordeel. Al degenen die grote dienaren van de mensheid werden, gaven in hun leven in een diepgaande mate uitdrukking aan goedheid, omdat goedheid de natuurlijke uitdrukking is van een hart en een denkvermogen die totaal doordrongen zijn van de ervaring dat alle leven één is.

André van der Braak boek Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar
Loskomen uit de houdgreep van spirituele leermeesters Een onderzoek naar de magische ban van de goeroe Van oudsher zijn mensen op zoek naar de zin van het leven en manieren om het goede leven te bereiken. Ingewijde experts - meestal mannen - staan te trappelen om hun de weg naar het heil te wijzen. Hun grootste troef: charisma, het vermogen om anderen te betoveren en tot grote daden aan te sporen. Vanaf de jaren zestig heeft een golf van goeroes uit India, Tibet en Japan het Westen overspoeld, maar sommigen bleken in de praktijk verrassend minder 'heilig', getuige de vele schandalen rondom machtsmisbruik, hypocrisie, seks en geweld. Filosoof, psycholoog én ervaringsdeskundige André van der Braak gaat in zijn boek uitvoerig in op de gevaarlijke aspecten in de relatie goeroe-leerling. Gelukkig zijn er ook goeroes van onbesproken gedrag. Aan het onderscheid tussen 'gezonde' en 'ongezonde' goeroes is een apart deel gewijd. André van der Braak was van 1987 tot 1998 leerling van de Amerikaanse goeroe Andrew Cohen. Hij schreef er een prikkelend boek over: Enlightenment Blues. In 2004 promoveerde hij op Nietzsches opvattingen over levenskunst: Hoe men wordt, wat men is.

André van der Braak Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar (samenvatting)
Socrates (deel 2) inspireert André bij het formuleren van wat een goede leraar is, omdat Socrates geen overgave maar reflectie vraagt. Er is een zekere magnetische werking vanuit de leraar, maar deze blijft ook leerling. Socrates heeft toch wel een bepaald doel voor ogen. Hem gaat het om het goede leven vanuit de deugd als voortreffelijkheid. Nietzsche is de tweede filosoof die als goede leraar wordt aangehaald. Hij heeft in allerlei fasen verschillende visies naar voren gebracht, maar in zijn laatste boek spreekt hij van het zich als een leeuw losmaken van de leraar. Als men als een spelend kind zijn lot accepteert blijft toch de eros behouden.
Deze balans van eros en scepsis werkt André in het derde deel verder uit. Er zal een evenwicht moeten zijn tussen de horizontale uitwisseling (leraar als reisgenoot) en verticale uitwisseling (zelfoverstijging), tussen logos (dialectiek en kritiek) en mythos (werking van symbolen, verhalen), tussen idealisering van de leraar en de de-idealisering, kortom: tussen eros en scepsis. Dit zijn belangrijke inzichten. Redelijkheid en gegrepen worden door een perspectief zijn samen onmisbaar op een spiritueel pad.

André van der Braak Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar (recensie van Henk Hogeboom van Buggenum)
In de analyse gaat Van der Braak uitvoerig in op zowel het wezen van de goeroe als op de motivatie van mensen deze te volgen. Aan de goeroe worden ten onrechte bovennatuurlijke gaven toegeschreven. Jongeren sluiten zich - vaak in tijden van crisis - bij hem aan, geven zich aan hem over en ontvluchten zo min of meer de eigen verantwoordelijkheid. Wat de leerlingen drijft is eros in de socratische zin van een passie voor het goede, het verlangen naar een diepere betekenis in het leven, die het eigenbelang overstijgt. Wat zij echter missen is de scepsis. Autoritair ingestelde goeroes als Andrew Cohen laten die echter ook niet toe. Dit in tegenstelling tot Socrates en Zarathoestra. Als gezonde goeroes weten zij de balans tussen eros en scepsis te vinden en de leerling diegene te laten worden die hij in wezen is. Zij worden als het ware dienstbare verloskundigen. Maar ja, beiden zijn zij slechts in de literatuur fungerende gestalten, filosofische idolen. Zo niet Andrew Cohen. Bij hem was alles erop gericht je eigen ego te onderdrukken en hem te gaan zien als het narcistisch bewonderde spiegelbeeld van jezelf. Hoe dat in de commune praktisch gestalte kreeg, ervaren we niet. Het lijkt uitgesloten dat men met zo'n instelling nog iets voor anderen kan betekenen.

Er is behoefte aan gemeenschappelijk gedragen, inspirerende visies. Niet de problemen accentueren, maar de oplossingsrichting die naar een duurzame samenleving leidt. De persoonlijke naam van de nieuwe Wereldleraar is Maitreya ('de Gelukzalige'), wiens komst al werd voorspeld door Gautama Boeddha. Is Maitreya de Christus?
Niet Maitreya maar de HERE GOD geeft ons het woord van hoop voor de wereld, een woord dat niet ijdel of verleidend is. De Israëlische achtergrond van ons geloof wordt ons weer in herinnering gebracht voor nu en in de eindtijd als God ons zal leren aangaande Zijn wegen en opdat wij Zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan en des Heren woord uit Jeruzalem (Jes. 2:3). Dat is zoals het gaat worden: hoop voor de wereld, en sjaloom voor Israël. Maar vóórdat het zover is, zal er eerst een grote verleiding komen. God verwacht van ons vastheid in geloof en eerbied en vertrouwen voor en op Zijn woord. Als wij de weg der waarheid zoeken en vasthouden leidt God ons daar waar Hij ons hebben wil.

Samenvatting

De Ene Kracht is een belangrijk soort magie uit de fantasy-serie Het Rad des Tijds, van Robert Jordan, over de strijd tussen goed en kwaad.

Het boek Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar van André van der Braak laat zien dat de eerdere adoratie voor de goeroe Andrew Cohen in het tegendeel kan omslaan. De effectiviteit van het leerproces in de spirituele sector hangt, net als het door de overheid aangestuurde onderwijs, in hoofdzaak van de kwaliteit van de leraar af. Het is dus volkomen terecht dat Rob Nanninga bij de bekwaamheid van goeroes, cq. leraren vraagtekens plaatst. Het gaat mis met leraren wanneer zij niet meer openstaan voor kritiek. Sterke ego’s kunnen tegen kritiek, grote ego’s geven de schuld aan de omgeving, de leerling.

Ook Ken Wilber heeft zeker nog blinde vlekken in zijn denken. Wouter Hanegraaff vindt dat Ken Wilber beter zou kunnen omzien naar een andere tekst voor zijn grafsteen. Het is veelzeggend met hoeveel venijn hij in een voorpublicatie van zijn roman Boomeritis (over de pathologieën van zijn eigen baby-boomer generatie), in een overigens fascinerend en bij vlagen indrukwekkend hoofdstuk naar aanleiding van de aanval op het World Trade Center, tekeer gaat tegen het cultureel relativisme van postmodernen en deconstructivisten: hij gaat zover, hen moreel medeverantwoordelijk te stellen voor de catastrofe. De door mij zojuist geformuleerde kritiek op Wilber's benadering betreft een punt dat door zijn anti-postmodernismepolemiek ten onrechte onverlet wordt gelaten: het feit dat hij zelf nooit werkelijk lijkt te praten met "de ander", maar altijd over hem. Het is typerend dat het genoemde hoofdstuk bestaat uit een groepsgesprek tussen mensen die het over de grondslagen van Wilber's perspectief bij voorbaat al eens zijn, en vervolgens de perspectieven van alle andere partijen evalueren en indelen volgens zijn hiërarchie van ontwikkelingsniveaus.

Het lijkt niet onwaarschijnlijk dat Ken Wilber door een tegennatuurlijke kringloop is bevangen. In het laatste interview op Integral Naked met Jim Garrison (van het State of the World Forum) lijkt hij de visie van Garrison echter te beamen dat die hele oorlog rampzalig is geweest, nog afgezien van een enorme geldverspilling… Maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

De middelmatigheid regeert. De zesjescultuur in Nederland is een afspiegeling van het regeringsbeleid. Je krijgt het management dat je verdient.
Structure follows Strategy
In het rapport 'E i V' is de strategie op de zes Darshana’s gebaseerd. Om de continuïteit van organisaties te waarborgen het principe 'Structure follows Strategy' toepassen. De organisatiestructuur wordt in met name bureaucratische organisaties te vaak een doel op zichzelf. De bekende 4e macht kan gewenste veranderingen tegenhouden. In bureaucratische organisaties staat veelal niet de klant, waar het feitelijk om moet draaien, maar het bouwen van koninkrijkjes centraal. Om het grijze muizen circuit van managers te doorbreken de projectorganisatie centraal plaatsen.

Erasmus heeft laten zien, dat dit trouwens ook voor kerkelijke organisaties geldt. Het manipuleren van mensenmassa's is het probleem.
De ratificatie door de Eerste Kamer van het Verdrag van Lissabon laat zien dat de regering de burger, waar het uiteindelijk allemaal om draait, buiten spel zet.

Palmyre Domen stelt ik heb hier de asymmetrie sterk benadrukt: theologie heeft de andere wetenschappen nodig, andersom niet.
De asymmetrie in het kernkwadrant komt door de negatieve as naar voren. De negatieve as van het kernkwadrant toont de schaduw (asymmetrie) van de persona. Daniel Ofman beoogt met zijn boek Bezieling en Kwaliteit in Organisaties een nuttige bijdrage te leveren aan de zelfkennis van de manager. Hij gaat uit van het paradigma waarbij ieder individu wordt gezien als schepper van zijn huidige en toekomstige realiteit. Het verwerven van zelfkennis hangt ook met gehanteerde normen en waarden in een organisatie samen. Organisatiecultuur is de gemeenschappelijke verzameling normen, waarden en gedragsuitingen gedeeld door de organisatieleden; de ‘sociale lijm’ die de leden aan de organisatie bindt. Het zal duidelijk zijn dat de sociologie, de organisatiekunde ook van de theologie kan leren.

SisyPhus De MultiVersele Creatie door Negentropie in correlatie met de vier niveau's van de Ka-Ba-Lah.
In het kort: de "Eeuwige A-Symmetrische Alpha-impuls" (in de religie/esotherie "SpiritGod") volgt d.m.v. de "beste zelf-organisatie-selectie" een spiraalvormige Fibonnaci structuur (via de Gulden Snede Proporties), dat in meerdere 2 dimensionale (cirkel) en dus meerdere 3 dimensionale (sfeer) fenomenen wordt "omgezet" (kunnen we zien als het "spontane" generatieve [√2], formatieve [√3], re-generatieve principe [√5]). Dat is de "divergentie" en de /2)=1. Het pad is NIET terug via √5, √3 en √2,"convergentie" daarvan is SIN( want vanuit de √2, √3 en √5 divergentie is de "ongemanifesteerde" de SIN(PI/2)=1 al de totaliteit, als spiegel! Dat is het "Alpha 3+ punt". Kijk een naar de vorming van het "Vlinder-Effect", via de "Lorenz-Attractor", in spiralen. Dit is de essentie van de natuurlijke "zelf-organisatie", door de "zelf-selectie".

Het verslag van Frank Visser van de manifestatie “Klaar om te wenden?” bij het afscheid van ex-SER voorzitter Herman Wijffels laat zien dat er wel degelijk een verband ligt. Om met het veranderen van de structuur een begin te maken is de strategie “Klaar om te wenden?” een goed initiatief.
Spiral Dynamics is kort gezegd een theorie over de ontwikkeling van waardepatronen in de mens en de samenleving, die door de Amerikaanse psycholoog Clare Graves – een tijdgenoot en geestverwant van Maslow -- is ontwikkeld.
Don Beck is net terug van een bezoek aan het Midden-Oosten, waarvan hij op de hem eigen wijze verslag deed. Hij poneerde de uitdagende stelling dat het in het huidige Midden-Oosten niet om religie gaat, zoals het in het toenmalige Zuid-Afrika niet om ras ging, wat betreft de kern van het conflict. Veeleer zijn er botsende waardepatronen, die aan het licht gebracht moeten worden voordat aan een oplossing kan worden gedacht.
Op basis van Spiral dynamics is het mogelijk integrale, gemeenschappelijke visies te ontwikkelen.

Een moderne versie van de Barmhartige Samaritaan stond in NRC van 24 december 2007, het essay De Ander als spiegel van Ryszard Kapuscinski. Ook Kapuscinski schetst dat bij elke ontmoeting met anderen uit drie mogelijkheden kan worden gekozen. Een wilde aanval inzetten op de vreemdelingen? Hen onverschillig passeren en doorlopen? Of toch maar proberen kennis te maken en met hen te communiceren? De Ander bepaalde voor hem de zin van het reizen, het verhaal dat geschreven moest worden.
Kapuscinski haalt ook de door Bronislaw Malinowski: gelanceerde stelling aan: er bestaan noch hogere noch lagere culturen, er is slechts sprake van verschillende culturen die op verscheidene manieren aan de behoeften en verwachtingen van haar deelnemers voldoen.

Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het kip-en-eiprobleem, het Wat en Hoe denken te doorbreken. Dit kan komen doordat zij in een kringverhouding tot elkaar staan: zonder A kan B niet tot stand komen, maar zonder B ontstaat A niet.

Er bestaat maar één pedagogische hoofdroute, maar er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Elk mens gaat door een leerproces, ervaart in het leven op zijn manier ‘lijden’. Elke levenssituatie is uniek. Met de vier edele waarheden geeft Boeddha een pad naar het beëindigen van het ‘lijden’ aan.

De causale snaartheorie komt een stapje verder wanneer wetenschappers bereid zijn met de acausale keerzijde van de medaille rekening te houden. Het heeft 350 jaar geduurd voordat de Rooms-katholieke Kerk het inzicht van Galileo heeft geaccepteerd dat de aarde om de zon draait. De vraag is of de wetenschappelijke wereld bereid is aan oude gezichtspunten op de éne werkelijkheid, respectievelijk de nieuwe Unificatietheorie, serieus aandacht te geven?

Het rapport ‘E i V’ is op het Yin/Yang-symbool geënt. Dit symbool drukt naast de vervlochtenheid van geest en lichaam ook beweging uit. Elke medaille heeft twee kanten, maar er is ook een middenweg. Het stupid design is de keerzijde van creative design. Het Meta-leren heeft op het creative design betrekking. De natuurwetenschap is materiegericht, materialistisch. Daarentegen belicht de geesteswetenschap de andere zijde. In het rapport ‘E i V’ staat een mogelijkheid tot convergentie van wetenschap en religie op basis van het creative design, het pedagogische gezichtspunt van het Meta-leren centraal.

Het Meta-leren is gericht op kennissystemen, divineermethoden die leren het leven beter te begrijpen. Het multidimensionale kompaskwadrant verbindt de zes Darshana's en biedt een kader voor het enneagram, de vier kwadranten van Ken Wilber, het hexagram van de I Ching, het kernkwadrant van Ofman, het Tetragrammaton, het Circumplex, de Hermeneutische Cirkel, en de systeembenadering. Het kompaskwadrant laat zien hoe het innerlijke universum en het universum, de éne werkelijkheid met elkaar zijn verbonden.

Het kompaskwadrant toont een rode draad in het wereldgebeuren en biedt een kader om religies met elkaar te verbinden, onder een noemer te brengen en het autisme tussen religies te doorbreken. In de Westerse wereld is het geloof in God vervangen door het grenzeloze geloof in de mythe van de vrije markt. Het betekent daarmee nog niet dat de ‘as van het kwaad’ is verdwenen. God dood verklaren wil nog niet zeggen dat Hij is ontmaskerd. Met andere etiketten verandert nog niet de werkelijkheid. Het kompaskwadrant kan worden gebruikt om zichtbaar te maken waar tegenwicht geboden is.

Er wordt van uitgegaan dat de unificatietheorie uiteindelijk over het verschijnsel bewustzijn uitsluitsel zal geven. Eerder hebben Amit Goswami en Arthur Young aangegeven dat bewustzijn de basis van alle bestaan is. Om het bewustzijn toe te lichten wordt zowel gebruik gemaakt van het oude reflexieve ‘Macrokosmos = Microkosmos’ model van de esoterie als van de nieuwe doorsnede ‘Sensation, Awareness, Experience, Self-awareness, reflection en First-person experience’ van Francis Heylighen. De processen die zich binnen een deel afspelen kunnen door de eigenschappen van het geheel worden verklaard. De éne werkelijkheid zit holistisch in elkaar.

De ziel is de schakel tussen geest en materie. Met de psyche kunnen we de éne werkelijkheid leren ervaren. Het gaat er om te leren in het debat de rechter - en linkerhersenhelft, de non-verbale wijsheid en het verbale verstand, in te schakelen.

Kees Voorhoeve: Hoe meer we ons openstellen voor de Goddelijke Bron van ons bestaan, hoe meer we de levensopdracht om brug te zijn tussen Licht en Duisternis kunnen verwezenlijken. In de praktijk blijkt echter dat het evenwicht tussen Licht en Duisternis moeilijk te realiseren is. We hebben steeds de neiging uit balans te raken en ons vanwege de zondeval te identificeren met de Duisternis.
5D sluit bij de Kabbalistische interpretatie van Kees Voorhoeve aan.

De boodschap, het nieuwe inzicht van Jezus ‘Keer dan ook uw andere wang toe’ is de keerzijde van het ‘Oog om oog, tand om tand’ uit het Oude Testament en berust op ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook de ander niet’. Het fundamentele beginsel van moraliteit verhief Immanuel Kant tot zijn befaamde categorische imperatief. Er is niets nieuws onder de zon.

Pim van Lommel Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaringen, hoofdstuk 15 Er is niets nieuws onder de zon (p. 302).

Het verschijnsel dat Jeroen Dijsselbloem in het eindrapport Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen signaleert namelijk dat de verantwoordelijke bewindslieden een tunnelvisie vertoonden is niet nieuw. Een tunnelvisie toont een duidelijke overeenkomst met het Pontius Pilatus-syndroom.

In de publicatie Waarom is er iets en niet niets? van Klaas Landsman komt de visie van Hans Küng: naar voren dat natuurwetenschap en religie complementair zijn.

Door de toenemende globalisering zal het individu eerder meer dan minder onder druk komen te staan. Alleen door het voeren van een transparant beleid is het mogelijk te voorkomen dat individuen of groepen tussen de wal en het schip terechtkomen. Om de harmonie binnen onze samenleving te waarborgen vormt juist de culturele verscheidenheid een hoeksteen. Door een open samenleving met een sterke debatcultuur kunnen tunnelvisies en hokjesgeest tussen de verschillende partijen worden voorkomen.

Zie ook:

Boeken:

• Daniel Ofman Bezieling en Kwaliteit in Organisaties (Servire Uitgevers)
• Jaap Voigt Lao Zi: Dao De Jing
• Pim van Lommel Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaringen
• Hans Leeuwens Oosterse wijsheid en westerse renaissance
• André van der Braak Hoe men wordt, wat men is (dissertatie over Nietzsche), Damon, juni 2004
• André van der Braak Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar (recensie Henk Hogeboom van Buggenum)
• André van der Braak Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar (recensie Pieter Hilhorst)
• André van der Braak Goeroes en Charisma - Het riskante pad van leerling en leraar (samenvatting)

Externe Links

• Frank Visser KLAAR OM TE WENDEN? Afscheid ex-SER voorzitter Herman Wijffels opgeluisterd door Don Beck en Ervin Laszlo
• Rob Nanninga EVOLUTIONAIR LEIDERSCHAP De goeroes van Herman Wijffels KLAAR OM TE WENDEN?
• Kees Voorhoeve DE ZONDEVAL en DE VERLOSSING Een Kabbalistische Interpretatie
• Annie Besant Het pad ter volmaking
• Ali Ritsema Dharma van het hart
• Daoïsme
• Sheldon Ptaschevitch Stoff & Jesse Andrew Stoff Onderwijs voor spirituele groei Verder gaan dan het voor de hand liggende
• Spiral dynamics Naar een Integrale Visie
• Spiral Dynamics Integral Nederland
• Herman De Ley Wat is Religie? Een Inleiding.
• Reïncarnatie
• Spiritualiteit

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 930 keer bekeken.