Carl Jung

Carl Jung: Mijn leven is de geschiedenis van een zelfverwerkelijking van het onbewuste.
In de archetypen zijn alle ervaringen gegeven, die sinds de oertijd op deze planeet zijn voorgekomen.
Alleen dat wat iemand werkelijk is heeft helende kracht.
Tot persoonlijkheid kan niemand opvoeden, die dat zelf niet is.

Individualiteit en Collectiviteit

Individuatie is het algemene begrip dat Carl Jung gebruikte voor het leren kennen van de totaliteit van de psyche en het toekennen van de centrale plaats aan het ‘Zelf’, en die niet uit te leveren aan het ego.

Barbara Hannah, boek Jung zijn leven zijn werk (p. 185): Pythagoras verklaarde in de zesde eeuw voor Chr. dat vier het getal van de totaliteit was. Er wordt van uitgegaan dat het volledig symmetrische, magische vierkant voldoet aan het beginsel van de ‘acausale geordendheid’. Net als het magische vierkant drukt de Unus Mundus de perfecte symmetrie uit. In het individuatieproces moeten wij leren de tegenstellingen als eenheid te ervaren. De ontdekkingen in de natuurlijke wereld, de natuurkunde berusten op een overeenstemming van innerlijke beelden en de observaties in de buitenwereld. Binnen en buiten vallen dan samen.

P. 234: Zarathustra zou zeker niet gemakkelijk zijn dan de visioenen, want het was ‘hels verward’ en buitengewoon moeilijk. Jung zei dat hij zich suf gepiekerd had over bepaalde problemen en dat het heel moeilijk zou zijn het boek vanuit psychologische hoek te verklaren. Hij zei ook dat hij dacht dat Nietzsches idee van de Übermensch de directe voorloper was van het Duitse denkbeeld dat zij Herrenmenschen (‘heersersnaturen’ of ‘superieure mensen’) waren. Nietzsches drie belangrijkste denkbeelden van Zarathustra (blz. 44) de conceptie van ‘wil tot macht’, Übermensch en eeuwige terugkeer.

Wellicht ligt er een verband met de biologische principes van aanpassing, groei en homeostase.

Vijf cultuurdimensies Carl Jung:PersoonlijkheidBaruch de Spinoza,boek Ethica:
Geert Hofstede Microkosmos Macrokosmos
  4. Veerkrachtig2. ZorgvuldigheidDeel 1 (Geest)Deel 3
 Geest >>>>Sterk ego1. God en mens ----3. Oorsprong gemoedsaand.
  ||||
  Zwak ego <<<<Ziel4. Knechtschap ----2. Oorsprong geest
  1. Emotionele3. VriendelijkheidDeel 4Deel 2 (Ziel)
  flexibiliteit   
    5. De macht van het verstand(snijpunt 1./2. en 3./4.)
     
Huwelijksquaterniteit   Antroposofie (x):
Alchemist ---- (b)Anima4. Denken ----2. Intuïtie4. Binnenwereld ----2. Buitenwereld
| (d)| (d)||||
Animus ---- (b)Soror1. Gewaarworden ----3. Voelen1. Buitenwereld ----3. Binnenwereld
(a) 3./4. Soror/Alchemist Voelen/Denken:bewuste asBinnenwereld
(c) 1./2. Animus/Anima Intuïtie/Gewaarworden:onbewuste asBuitenwereld
(x) Klik ‘lemniscaat’   Bovenpool versus Onderpool

Anthony Stevens, boek Over Jung - leven en werk (p. 276, fig. 12), de ‘huwelijksquaterniteit’, vertaalt naar een kompaskwadrant: De verbindingen a, b, c, en d tussen alchemist, soror, animus en anima stellen de bewegingen van het mannelijke naar het vrouwelijke en van het vrouwelijke naar het mannelijke voor.
P. 51: Zoals de structuur van de psyche wordt bepaald door de in wezen biologische idee van het archetype, zo voltrekt zich psychisch functioneren in overeenstemming met de biologische principes van aanpassing, homeostase en groei.
P. 58: De wetten die in de kosmos gelden, gelden evenzeer in de psyche, omdat de psyche ‘puur natuur’ is. Met andere woorden, de psyche is een microkosmisch onderdeel van de macrokosmos. Om deze reden duidde Jung het collectieve onbewuste aan als de objectieve psyche.
P. 59: Homeostase is het principe van de zelfregulering (regulateur stoommachine, thermostaat). Het is het middel waardoor biologische systemen ter wille van hun voortbestaan een toestand van evenwicht in zichzelf bewaren.

De Tetrade, de lagere Tetraktys symboliseert de werkelijke schepping van het stoffelijke universum.

Pythagoras:Carl Jung: 5Ddenkraam:Open systeem concept:
1. Monade4. Unus MundusArchetypenLemniscaatInvoer
2. Duade3. Mysterium coniunctionusGroei (eenheid der tegendelen)Verticale asVerwerking
3. Triade2. Persoonlijkheid Nr. 1 en Nr. 2‘Dubbele natuur’, aanpassingKwalitatieve asUitvoer
4. Tetrade1. Enantiodromie, Synchroniciteit (x)HomeostaseKwantitatieve asFeedback (doel)

(x) Joseph Jaworski, boek Synchroniciteit, Uitg Vrij Geestesleven 2005, ISBN 9060384628

Ann van Sevenant, boek Het verhaal van de filosofie (p. 272):
De nieuwe persoonlijkheid is geenszins een ‘derde’ tussen bewustzijn en onbewuste, maar beide samen. Ze transcendeert het bewustzijn, en moet daarom niet meer ik maar zelf worden genoemd. […] Het zelf is eveneens ik en niet-ik, subjectief en objectief, individueel en collectief. Het is het verenigde symbool, het begrip bij uitstek voor de totale vereniging der tegenstellingen. Met andere woorden: ‘Het ene geboren uit de twee, is de metamorfose van beide gedaanten’.

Siön Cowell TEILHARD EN JUNG COMPLEMENTAIRE BENADERINGEN VAN SPIRITUALITEIT (voorzitter van de Britse Teilhard Vereniging), Conclusie: Zowel Jung als Teilhard hebben zich beziggehouden met het vrouwelijke. Beide denkers zijn holistisch. Beide benadrukken de fundamentele eenheid in alles. Beide zijn wegbereiders en onderzoekers van de innerlijke ruimte. Beide worden gedreven door een krachtig intellect, in evenwicht gebracht door inzicht en visie. Beide zien spiritualiteit als een deel van een historisch proces, noodzakelijk voor de ontwikkeling van bewustzijn. Er zijn verschillen tussen hen maar wat hen samenbrengt is belangrijker dan wat hen scheidt.

Synchroniciteit

Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’.
Het begrip toeval wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’.
Dr. Jolande Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung (p. 21): Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’.
Barbara Hannah boek Jung zijn leven zijn werk (p. 319): Jung toonde aan dat synchronistische gebeurtenissen slechts een specifiek voorbeeld lijken te zijn van een veel breder natuurlijk beginsel, dat hij ‘acausale geordendheid’ noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, zoals in het geval van de discontinuïteiten in de fyica (de geordendheid van energiekwantums, nucleair verval enzovoort) of de natuurlijke getallen.

Joseph Jaworski: Juist met zo’n open houding kan de wereld gezien worden als een wereld vol mogelijkheden. Pas dan zullen we ook onszelf zien als deel van een zich ontvouwende, zich openbarende werkelijkheid, schrijft Jaworski. Het gevolg is dat we ook zullen gaan handelen vanuit deze nieuwe visie. Met andere woorden, als we bewust zijn hoe die werkelijkheid zich laat zien, dat niets zomaar toevallig gebeurt - het een staat in verbinding met het ander - zullen we automatisch betrokken zijn. We kunnen ook niet anders, we zijn er een deel van. Hoe een groter geheel, de wereld, zich ontplooit heeft effect op hoe wij onszelf ontwikkelen en vice versa. Jaworski noemt dit overgave. Wanneer we ons aan dit besef overgeven, zullen de dingen dan ook op hun plaats vallen, zullen gebeurtenissen, ervaringen spontaan lijken te gebeuren. En juist die ervaringen, dat is synchroniciteit.

René Meijer boek De Ether Bestaat (p. 16):
We weten ook van Einstein dat energie en massa samenhangen met de lichtsnelheid volgens E = M x C2, wat dan zou inhouden dat we energie hebben die geen massa kan zijn en dat dus die formule, wederom, niet kan kloppen.
M.a.w. de lichtsnelheid is volgens een gecoördineerde vedische visie variabel, afhankelijk van het referentiekader. Wat betreft dat kader had de filosoof Aristoteles (384-322 v.Chr.) genoeg aan de twee vormen van tijd:
de lineaire en de cyclische beweging van het universum. Dat was voor hem voldoende om te spreken van een eindig universum, verdeeld in twee gebieden: dat van de onveranderlijke en unieke stellaire sfeer van de ether leidend tot het cyclische van de schepping, die perfect is, en dat van de aardse materie dat lineair bepaald, imperfect is, eindig is.
17: Maar Einstein kon geen absolute waarde toekennen aan de gelijktijdigheid van gebeurtenissen, een dergelijke etherische en absolute, momentane werking, die bij Carl G. Jung b.v. synchroniciteit heet, kon hij niet onderkennen. We weten door de relativiteit van het medium zo bezien in feite dus niet precies waar we aan toe zijn met de snelheid van het licht. De resultaten van de metingen lopen uiteen, dat is zeker.
89: Uit een andere hoek zagen we dat in de twintigste eeuw min of meer ook van de bewustzijnsonderzoekers, de autodidact Allen Watts (1915-1973) die het belang van Zen en Tao benadrukte ter wille van een natuurlijker verenigde mens, de filosoof Robert Ornstein, die sprak van de persoonlijke integriteit in relatie tot wedijverende delen van relatief onafhankelijke hersengedeelten, de transpersoonlijk denker Ken Wilber, die spreekt van deel-engeheel holons van niet-dualistische vorm- en tijdloze entiteiten in verhouding tot tijdgebonden vormen, en de analytisch psycholoog Carl G. Jung (1875-1961) met zijn begrip van archetypen van een individuele identificatie van het zelf verbonden in een 'acausale synchroniciteit'.

Wat is de Wet van Tijd?:
In zijn essentie is tijd een frequentie uitgedrukt als een mathematische verhouding constante, 13:20. Deze constante definieert een heel nieuw rijk van realiteit, de synchrone orde. Dit is het vierdimensionale rijk waar synchroniciteit de norm is en feitelijk in kaart gebracht kan worden door de mathematische codes gebaseerd op de verhouding constante 13:20.

Jan Wicherink boek Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 15):
Sommige wetenschappers menen dat de betekenis van de verhouding 13:20, die besloten ligt in de Lange- Tellingkalender, te maken heeft met de Gulden Snede van de Heilige Geometrie, hoewel een verhouding van 13:21 een ware Fibonacci-verhouding zou weergeven die uiteindelijk convergeert naar de Gulden Snede.
Jan Wicherink, boek Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 114):
Ervin Laslo noemt de informatievelden die gecreëerd worden door de torsiegolven A-veld (Akashaveld). De Akasha-kronieken lijken op wat Carl Jung de collectieve geest van de mens noemt.

Kim Michaels:
- De Omega polariteit is de specifiek kwaliteit die je naar de Aarde moest brengen,
- De Alfa polariteit is de kern van je wezen.
De Elohim houden voortdurend het beeld van een volmaakte Aarde vast en dat beeld bestaat nog steeds. Het volmaakte beeld echter is tijdelijk bedekt door een onvolmaakt beeld, geprojecteerd door het identiteitslichaam, het gedachtelichaam en het gevoelslichaam van de mensheid. Dit is wat psychologen het collectief onderbewuste genoemd hebben. Je zou kunnen zeggen dat God het materiële heelal als een spiegel ontworpen heeft. Het is als een projectiescherm: het weerspiegelt alles wat er door de geesten van mensen op geprojecteerd wordt. Gevoelens (of emoties) is energie in beweging en energie heeft geen enkel besef van goed en kwaad.

Zie ook:

Boeken:

  • Anthony Stevens, Over Jung - leven en werk
  • Joseph Jaworski, Synchroniciteit, Uitg Vrij Geestesleven 2005, ISBN 9060384628
  • Jan Boerstra Recensie Synchroniciteit
  • Jan Wicherink, Ontheemde Zielen Ontwaken
  • Engelien Scholtes, boek De verborgen dimensie in het werk van Jung en Pauli

Externe Links

  • Susanne Wennekes Samenvatting van het boek 'Synchroniciteit' van Joseph Jaworski
  • Ann van Sevenant, boek Het verhaal van de filosofie
  • Jung en Teilhard de Chardin -voorlopers van de Nieuwe Tijd - I
  • Siön Cowell (voorzitter van de Britse Teilhard Vereniging) TEILHARD EN JUNG COMPLEMENTAIRE BENADERINGEN VAN SPIRITUALITEIT
  • Synchroniciteit
  • Wat is de Wet van Tijd?
  • Paul Revis DE FILOSOFIE VAN TEILHARD (Noöspheer)

<< vorige ||volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 651 keer bekeken.