Pythagoras en de Geestkunde

Geestkunde

Freek van Leeuwen past in zijn boek De Levensweg de bolvorm (onderstaande plaatje) toe. De menselijke geest doet zich in de geestelijke wereld aan het geopende geestesoog voor als een bolvormige wolk van geestelijk licht en geestelijke warmte. Dit licht en die warmte kunnen in twee, tegenovergestelde toestanden voorkomen, namelijk in een vrouwelijke, doordringbare en vormbare toestand, en in een mannelijke, zelfvormende en doordringende toestand. Met de vormbare en zelfvormende eigenschappen van het licht en de warmte hangen de geestelijke vermogens samen: waarnemen, denken, voelen en willen:

De menselijke geest als bolvormige wolk verricht zijn werkzaamheid met de vermogens binnenin zichzelf. De geest heeft het vermogen deze werkzaamheid volkomen voor zichzelf te houden, zodat niets ervan naar buiten blijkt, wat de ingekeerde instelling is; de geest kan de richting van die werkzaamheid ook naar buiten richten, waardoor die werkzaamheid in uitspraken en handeling zichtbaar wordt in het gedrag, de uitgekeerde instelling.

Doordat de menselijke geest een bolvorm heeft, wordt de menselijke geest niet alleen gekenmerkt door de vier genoemde vermogens, maar ook door het vermogen de richting van de werkzaamheid van de vier vermogens naar binnen of naar buiten te keren. Naast deze zes moet er een zevende zijn om de eenheid van de vermogens en hun onderlinge, evenwichtige samenwerking te handhaven. Die zevende is de geest zelf als het geheel: het is de geest die zichzelf als bolvormige wolk in een denkende of voelende, waarnemende of willende toestand brengt. Daaruit volgt de zevenvoudigheid van de menselijke geest, die door verschillende, maar voornamelijk esoterische schrijvers is vastgesteld:

In het dagelijkse leven verschijnt de persoon, de menselijke geest echter niet als een kracht die louter en alleen denkt of voelt. De met de vermogens werkzame geest kan niet anders dan of het denken naar binnen te richten of naar buiten. In het dagelijkse bestaan verschijnen de vermogens in het gedrag daardoor niet in de enkelvoudige toestand, maar altijd in de samengestelde toestand als het ingekeerde denken of het uitgekeerde denken, enzovoort voor de andere vermogens.

In wezen wordt dit al eeuwenlang beschreven door de numerologie, die aan Pythagoras (of aan zijn school) wordt toegeschreven. Hij hield zich ook bezig met wiskunde en met de regelmatige veelvlakken (viervlak, zesvlak (kubus), achtvlak, twaalfvlak en twintigvlak), evenals o.a. Plato.

Nu is er een verband tussen de kubus, de numerologische getallentheorie van Pythagoras en de geestelijke vermogens in de samengestelde toestand, getuige het volgende:

Dit is een afbeelding van de kubus met op de hoekpunten de getallen 1 t/m 8, met in het middelpunt de alles samenvattende 9. Aan de getallen zijn de samengestelde vermogens toegevoegd, zoals die overeenkomen met de persoonlijkheidsbeschrijvingen uit de numerologie.

Wat betreft de numerologische samenhang van de getallen met de kubus:
Alle hoekpunten bij elkaar leveren 36 op: 1+2+3+4+5+6+7+8=36; 3+6=9 (volgens het numerologische gebruik de cijfers van een getal bij elkaar op te tellen).

Van de hoekpunten van het ondervlak en het bovenvlak is de som altijd 9: 1+8=9, 2+7=9 enz.

Er zijn in de kubus twee diagonale vlakken te tekenen: 1,7,6,4; en 2,8,5,3 die ook op 9 uitkomen.

Op deze wijze is de kubus een uitbeelding van de numerologische getallentheorie.

Niet alleen op aarde, maar ook in de geestelijke wereld is waar te nemen, dat er mannelijke en vrouwelijke geesten bestaan. In het boek Geestkunde van Freek van Leeuwen wordt dat uitgebreid behandeld.

De volgorde van de vermogens in de vrouwelijke geest worden gekenmerkt door: waarnemen, vóelen, denken en willen; de vrouwelijke geest wordt verder door de ingekeerde instelling gekenmerkt (in de zuivere, ontwikkelde toestand).
De volgorde in de mannelijke geest wordt gekenmerkt door: waarnemen, dènken, voelen en willen; en verder door de uitgekeerde instelling. (Er zijn in de persoonlijke omstandigheden op aarde zeer veel variaties, die ontstaan doordat wij allen nog onderweg zijn en de toestand van volmaaktheid nog niet hebben bereikt.)

Beide geesten, de mannelijke en de vrouwelijke beschikken over alle vermogens en kunnen die ook alle leren gebruiken; alleen begint de mannelijke geest de verwerking van ervaringen door ze te overdenken, de vrouwelijke geest door ze te doorvoelen. Daarbij is de mannelijke geest meer op dingen en zaken gericht, naar buiten; de vrouwelijke geest meer op de persoon, naar binnen.

Het blijkt hierdoor dat er een verband bestaat tussen:

M.a.w.: als de getallen numerologisch zinvol over de kubus worden verdeeld, verschijnen er twee diagonale vlakken die een nauwkeurige weergave zijn van de geestelijke werkzaamheid van de mannelijke en vrouwelijke geest, zoals die in geestkunde wordt beschreven.

Freek van Leeuwen stelt dat de op basis van het enneagram in het onderstaande linker kompaskwadrant weergegeven getallen juist zijn en ook het besef dat er sprake moet zijn van een kringloop! Zie de tekening daaronder.

Pythagoras

Pythagoras was in de leer bij de Griekse natuurfilosoof Anaximander (Engelse versie) en waarschijnlijk bij Thales van Milete.

Blavatsky, Deel III, (p. 439):
De mystieke tienheid van [Pythagoras] (1 + 2 + 3 + 4 = 10) is een wijze om dit denkbeeld weer te geven. De één is de God (x), de twee is stof, de drie, die één en twee verenigt en aan beider aard deel heeft, is de wereld van verschijnselen, de vier, of de vorm der volmaking, geeft de ledigheid van alles te kennen, en de tien, de som van hen alle, omvat den ganse Cosmos.
(x) De “God” van Pythagoras is geen persoonlijke God. Men bedenke dat hij als een hoofdstelling verkondigde dat er achter alle vormen, veranderingen en andere verschijnselen van het heelal een blijvend beginsel van eenheid bestaat.
Eenheid in Verscheidenheid
440: De sleutel tot de Pythagoreesche dogma’s is de sleutel tot elke grote wijsbegeerte. Hij is de algemene formule van de eenheid in de veelheid, de Eén die het vele doet ontstaan en het al doordringt.
Het "geëerde", het geopenbaarde iets, iets is zowel in het middelpunt als in de omtrek aanwezig, doch het is slechts de weerkaatsing van de Godheid - de wereldziel. In deze leer vinden wij de geest van het esoterisch Boeddhisme.

De gebruikte wiskunde van Pythagoras (1 + 2 + 3 + 4 = 10) is eenvoudiger dan bij de snaartheorie. Er behoeft slechts tot tien te worden geteld.

In De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 25 Het kruis en het pythagorische tiental komt de quintessens ter sprake.
Hoofdstuk Het kruis en het pythagorische tiental (p. 652):
Voor hen bestond het hele metafysische en stoffelijke Heelal in, en kon het worden uitgedrukt en beschreven door, de cijfers van het getal 10, het pythagorische tiental.
Dit tiental, dat het Heelal en zijn evolutie uit de stilte en de onbekende diepten van de geestelijke ziel of anima mundi voorstelde, bood de onderzoeker twee kanten of aspecten. Het kon in het begin worden gebruikt voor en toegepast op de macrokosmos en werd dit ook, waarna het afdaalde tot de microkosmos, of de mens. Er waren dus de zuiver intellectuele en metafysische, of de ‘innerlijke wetenschap’ en de even zuiver materialistische of ‘oppervlak-wetenschap’, die beide konden worden verklaard en omvat door het tiental. Kortom, het kon worden bestudeerd uit de algemene begrippen van Plato en volgens de inductieve methode van Aristoteles. De eerstgenoemde ging uit van een veelomvattende goddelijke idee, waarbij de veelheid uit de eenheid voortkwam of de cijfers van het tiental verschenen, maar alleen om tenslotte weer te worden opgenomen en verloren te gaan in de oneindige cirkel. De laatstgenoemde steunde uitsluitend op zintuiglijke waarneming, waarbij het tiental kon worden opgevat, hetzij als de eenheid die zich vermenigvuldigt, hetzij als de stof die zich differentieert, en de studie ervan beperkt bleef tot het platte vlak; tot het kruis, of de zeven die voortkomt uit de tien – of het volmaakte getal, zowel op aarde als in de hemel.
P. 656: Dus betekent makaram of panchakaram een vijfhoek – de vijfpuntige ster of vijfhoek stelt de vijf ledematen van de mens voor. In het oude stelsel, zo zegt men ons, was makara het achtste in plaats van het tiende teken. Het is ‘bedoeld om de zijden van het Heelal voor te stellen en geeft aan dat het Heelal wordt begrensd door vijfhoeken’, want de Sanskrietschrijvers ‘spreken ook over ashtadisa of acht zijden die de Ruimte begrenzen’, waarbij wordt verwezen naar de loka-pala’s, de acht streken van het kompas (vier hoofdstreken en vier tussenliggende streken). . . . ‘Uit een objectief oogpunt wordt de microkosmos voorgesteld door het menselijke lichaam.

Gottfried de Purucker behandelt in Deel I, hoofdstuk 7 van zijn boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte de Heilige tetraktys van Pythagoras. Pythagoras onderwees de esoterische leer van de Monade, Duade, Triade en de Tetrade. Hoofdstuk 7 bevat de essentie van het Ether-paradigma, de ‘Monade, Duade, Triade en Tetrade’ en de relatie die met de levensboom wordt gelegd.
De tien punten, beschreven binnen die ‘driehoek van Pythagoras’, zijn van evenveel waarde als alle leringen over de afstamming van de goden en engelen die ooit uit een theologisch brein zijn voortgekomen. Want wie ze interpreteert – zoals ze daar staan in de gegeven volgorde – zal in die zeventien punten (de zeven wiskundige punten zijn verborgen) de ononderbroken reeks van genealogieën vinden van de eerste hemelse tot de aardse mens.

Eerst de kroon; uit de kroon, wijsheid; uit de kroon en wijsheid, begripsvermogen; uit deze drie – kroon, wijsheid en begripsvermogen – komt de vierde; uit de vier tezamen komt de vijfde; uit de vijf tezamen de zesde, en zo verder omlaag tot de negende; en de negende, met alle krachten en eigenschappen van de andere daarachter brengt dit ronde wezen voort, een eivormig omhulsel, ‘drager’ of voertuig, een aurisch ei; en dit aurisch ei wordt, als de tiende, koninkrijk genoemd, of soms verblijfplaats, omdat het de uitkomst, het resultaat, de emanatie, of het werkterrein is van alle andere die zich door deze verschillende bestaansgebieden heen manifesteren.

John Consemulder BLAUWDRUK de multidimensionale werkelijkheid van creatie en manifestatie (p. 13):
De school van Pythagoras verkondigde dat de leer van getallen doorgegeven was aan de stervelingen door hemelse goden en dat de wereld uit chaos geschapen was door geluid of harmonie.
88: Pythagoras zag geluid als de schakel tussen de mens en de goden. Op de vleugels van geluid reizen we terug naar de Bron van geluid en licht. Er wordt vaak opgemerkt dat de verschillen tussen de dimensies van realiteit te maken hebben met verschillen in trillingssnelheid (frequentie). De sleutel voor transformatie van bewustzijn ligt dan ook in muziek. Geluid is een draaggolf voor bewustzijn, waarmee een verenigd energetisch krachtveld kan worden geproduceerd dat de hogere spirituele energieën in staat stelt in het lichaam te worden opgenomen en verdeeld. De effecten van geluid en muziek reiken van het fysieke tot het transcendentale, geluid verbindt alle dimensies.
106: Pythagoras en Ptolemaeus vermoedden het bestaan van relaties tussen de omloopbanen van planeten en de trillingen van een gespannen snaar, het zogenoemde monochord. Kepler ging als eerste uit van elliptische planeetbanen (Wetten van Kepler).
135: De 3-6-9-matrix, de vingerafdruk van God?
Volgens Horowitz treedt fysieke manifestatie specifiek op bij bepaalde knooppunten, en dit zou de 3-6-9-matrix van vierdimensionale (spirituele) mathematiek weersiegelen.
136: Keely’s geheim heeft te maken met de vermeerdering van energie, het isoleren van de aether en het toepassen van dynasferische kracht op werktuigen. Blavatsky vermeldde dat ‘de ontdekking van Keely zou leiden tot de kennis van een van de meest occulte geheimen’.
140: De universele kracht die John Keeley de aether noemt (Rudolf Steiner) onderscheidt 4 vormen van aether: levensether, lichtether, chemische of toonether en warmte-ether) was bij middeleeuwse filosofen bekend als prima materia (de universele drie-eenheid van oorzaak, beweging en materie, of zoals anderen het noemen: de wil, denken en manifetatie, of, volgens Schopenhauer: wil en voorstelling zijn substantie).
166: Onlangs is er New Science Magazine namelijk een artikel over ‘the fractal universe’ verschenen. Dan Winter merkt hierover op dat het fractale universum nu alleen nog maar door wetenschappers verbonden hoeft te worden met de fractale structuur van het vacuüm en de fractale oorzaak van de versnellingen van geladen deeltjes door compressie en zelfs van zwaartekracht om de werkelijkheid beter te begrijpen. Dan Winter ziet een fractal als een fase-geconjugeerd diëlektrisch medium waarbinnen DNA communiceert en zich optimaal kan handhaven.

Scheppingsdriehoek 9 - 6 - 3

Essentie Negen, Zes en Drie in het Enneagram (3.2.2.1.)
De creatiedriehoek: Het Enneagram kent de scheppingsdriehoek. Het centrum van de cirkel is de Eerste Oorzaak, daar waar alles betrekking op heeft. Dat centrum kan niet rechtstreeks worden waargenomen, de aanwezigheid kan maar alleen afgeleid worden uit de verschijnselen. Dan is er de eerste verschijning, of de eerste uitstroming, gerepresenteerd door de Negen. De Negen is de volledigheid waarbij op het moment van verschijnen onmiddellijk ook de Drie en de Zes te onderscheiden zijn. De Drie is daarbij de energie van stralen, van energie die naar buiten komt, de Zes is de energie van ontvangen, de energie die naar binnen gaat.
In zuivere vorm zijn de Drie en de Negen volledig complementair en samen de heelheid van de Negen.

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Energie, Beweging (Tijd) en Massa (Ruimte, Materie en Tijd en het Standaardmodel).

x) Het 'Hoe en Wat', 'Ether-paradigma en Reflexief bewustzijn' staat tegenover 'Wat en Hoe', 'Hermeneutische cirkel en Meta-leren'.
Het boek Nulpunt Revolutie van Benjamin Adamah geeft op p. 110 een vergelijkbare doorsnede.

Glossarium 'Lectorium Rosicrucianum' Ethers:
Van de Oorspronkelijke Zevengeest - de Oorspronkelijke Zevenvoudige Aarde - gaan zeven Krachten uit, waaruit de ware Mens leefde. In onze noodorde blijven van de zeven Krachten van dit vitale systeem slechts vier zeer afgezwakte aspecten over:

Deze vier dialectische krachten - deze vier spijzen - hebben slechts een vaag verband met de vier oorspronkelijke Krachten - de vier Heilige Spijzen. Nochtans stammen zij uit dezelfde Bron, uit het hart van de kosmische Zevengeest, doch zij stemmen overeen met veel lagere radiaties van het hart der Oermaterie. Het proces der transfiguratie heeft tot doel de persoonlijkheid met deze heilige voeding te confronteren, en de oorspronkelijke ethers weer in de plaats te stellen van de dialectische ethers, om het systeem weer levenskrachtig te maken, opnieuw gericht op de zevenvoudige Roos, en in staat om de drie hogere ethers te ontvangen die de totale heropbouw van de microkosmos zullen bewerkstelligen. Een gnostieke Geestesschool brengt - door zijn binding met het nieuwe levensveld - een haard van concentratie van deze hogere ethers; zonder deze kan de ware Alchemie niet plaatsvinden.

Bij het Reflexief Bewustzijn gaat het om de wisselwerking tussen het verticale (non-lokale) en het horizontale bewustzijn, de synchronisatie van de rechter - en de linker hersenhelft. De hersenfunctie (lateraliteit) heeft op de samenwerking van de rechter - en de linker hersenhelft betrekking.
Het Reflexief Bewustzijn brengt als ware verschillende aggregatieniveaus van Ether (communicatie) tot uitdrukking.

Autisme: Vandenbroucke ontdekte tijdens haar onderzoek dat er iets mis is met het zogeheten feedforward-feedback-mechanisme in het autistische brein. Feedforward-verbindingen lopen van de lagere, eenvoudige visuele gebieden naar de hogere, complexe gebieden; feedback-verbindingen lopen precies de andere kant op. De interacties tussen de lagere en hogere visuele gebiedjes verlopen razendsnel. Ze zorgen ervoor dat we, bijvoorbeeld, gelijktijdig iemands gezicht als geheel zien, én het moedervlekje op zijn wang.

Jan Wicherink, Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 68):
De Griekse filosoof Pythagoras ontdekte een wonderbaarlijke mathematische relatie tussen de harmonische noten in muziek. Het viel hem op dat door het indrukken van een snaar op verschillende posities op de fret van een gitaarachtig instrument er harmonische geluiden konden worden geproduceerd. Sommige noten klonken beter dan andere. Bij ieder indruk van een snaar werd de snaar in twee verschillende lengtes verdeeld en de verhouding tussen deze twee lengtes werd door Pythagoras gemeten. Hij schreef alle verhoudingen op die gezamenlijk harmonisch klonken. Op deze manier vond hij de volgende ratio’s:

1:1 (open snaar)
1:2 (ingedrukt op 1/3 van de lengte van de snaar)
3:2, 5:3, 13:8, 21:13, 34:21

Wat Pythagoras ontdekt had was de diatonische toonladder, zo genoemd vanwege het feit dat de snaar in twee lengtes verdeeld wordt (dia = twee). Deze verhoudingen corresponderen met de frequenties van de noten die voortgebracht worden door de witte toetsen van de piano wanneer deze gestemd staat in de diatonische toonladder. Na de 7e noot wordt het octaaf van 8 noten herhaald waarbij de eerste en de achtste noot verdubbelt in frequentie. De volgende zeven noten van de witte toetsen van de piano volgen weer precies dezelfde verhoudingen.

Welnu, wanneer u goed opgelet heeft dan is het u misschien al opgevallen dat de muzikale verhoudingen die ontdekt werden door Pythagoras overeenkomen met de verhoudingen uit de Fibonacci-reeks. Neem een willekeurig getal uit de Fibonacci-reeks en het daaropvolgende getal en je hebt de muzikale verhouding die ontdekt is door Pythagoras.

P. 83: Plato legde in zijn boek Timaeus uit dat de Platonische lichamen de basis zijn waaruit materie geconstrueerd is en dat deze kennis afkomstig was van het legendarische Atlantis.

We hebben nu zelfs het bewijs dat de mensheid van het bestaan van de Platonische lichamen op de hoogte was nog voor Plato. In het Ashmolean Museum in Oxford bewaart men namelijk alle vijf de Platonische lichamen en sommige semi-reguliere vormen die beschreven zijn door Pythagoras. Gebeiteld uit steen, worden deze Platonische lichamen op een leeftijd van tenminste duizend jaar voor Plato geschat. Deze stenen zijn in Brittannië gevonden en zijn afkomstig van het Neolithische volk, een cultuur die volgens onze huidige mening niet het wiskundige inzicht had van deze vormen, maar het feit wil dat ze deze toch hebben uitgebeiteld uit steen!

Welnu, is het niet verrassend dat een trillende vloeistof deze vormen kan creëren en dat deze vormen in 400 v.Chr. al door Plato beschreven zijn?

P. 159: De tijdperken die gevonden werden, bleken perfect overeen te komen met:

P. 181: In een visioen werd Dr. Joseph S. Puleo getoond dat hij de methode van de nummerreductie van Pythagoras moest toepassen op de getallen in deze tekst. Het is een zeer eenvoudige methode die grote getallen terugbrengt tot een enkel cijfer. Eerst worden de waarden van alle cijfers in het getal bij elkaar opgeteld. Indien na deze sommatie het getal nog steeds meer dan één cijfer bevat, wordt de stap herhaald. Hier volgt een voorbeeld:
456 reduceert tot 4+5+6 = 15, wat vervolgens reduceert tot 1 + 5 = 6. Dus het nummer 456 reduceert uiteindelijk tot het enkele cijfer 6.

Jopeph Puleo viel het op dat sommige thema’s in het boek Numeri vaak herhaald werden. Het eerste wat hij vond was bijvoorbeeld het regelmatig vermelden van het nummer van de dag, de eerste dag, de tweede dag, de derde dag etc. Naar de eerste dag werd gerefereerd in vers 12, de tweede dag werd genoemd in vers 18 en de derde dag in vers 24. De laatste referentie naar een dag vond hij in vers 78. Alle verwijzingen naar een dag werden dus gevonden in de verzen beginnend bij 12 met een stapgrootte van 6. De Pythagorese reductie van deze versnummers wordt:
12 = 1 + 2 = 3
18 = 1 + 8 = 9
24 = 2 + 4 = 6
30 = 3 + 0 = 3
36 = 3 + 6 = 9
42 = 4 + 2 = 6
Herkent u de repetitie van 396, 396 etc, dit blijft zo doorgaan tot en met vers 78! Dit is hoe de eerste frequentie, die correspondeert met de toon Ut, gevonden werd.

Zie ook:

Boeken:

• Freek van Leeuwen De Levensweg
• Freek van Leeuwen Geestkunde (verschijnt binnenkort)
• Jan Wicherink, Ontheemde Zielen Ontwaken
• Dan Winter The fractal universe
• John Consemulder BLAUWDRUK de multidimensionale werkelijkheid van creatie en manifestatie
• John Consemulder Occulte en wetenschappelijke aspecten van geluid, licht en geometrie: implicaties voor heling, energiewerk, verbondenheid en het geestlichaam debat.

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 690 keer bekeken.