Pamflet voor een Nieuwe Energiepolitiek      Voorgelezen in het Engels:   3) Het paradigmatisch conflict Het paradigmatisch conflict tussen de directe energiewinning en die van de bestaande ruwe omvorming van grondstoffen samen met de secundaire duurzame technologie kent een lange geschiedenis. Het conflict resulteerde in de vernietiging of onderdrukking van het werk van vroege pioniers op dit gebied als Nikola Tesla (1846-1943), de uitvinder van de wisselstroom, en Wilhelm Reich (1897-1957), die verschillende vindingen deden op dit gebied (zie ook het artikel over Einstein, de ether en het relativisme op deze site). Na Tesla's dood werden zijn papieren door de amerikaanse overheid in beslag genomen en geheim gehouden omdat men niet wilde dat de uitvindingen die hij met name op het gebied van de wapentechnologie had gedaan, in handen van vreemden zouden vallen. En daarmee werden ook veel van zijn vindingen die voor de burgermaatschappij en de ontwikkeling van vrije-energieopwekking van belang zouden kunnen zijn naar de onwetendheid verbannen. Tijdens zijn leven al had niet alleen Tesla moeite zijn financiële steun en aanzien te behouden met de toenemende excentriciteit van zijn vindingen, maar had ook Reich het zwaar die met zijn vinding van de orgone energie - zoals hij de vrije energie noemde - bij Einstein kwam Einstein had hem teruggewezen met de mededeling dat er nog alternatieve verklaringen voor zijn vinding te vinden waren, echter zonder dat hij het onderzoek nog langer wilde voortzetten. Niettemin had Reich onomstotelijk, tegen de tweede wet van de thermodynamica in, aangetoond dat organisch materiaal van nature een iets hogere temperatuur had dan anorganisch materiaal. Daarmee had men dan het bewijs van zijn orgone energie. Ook mensen als Viktor Schauberger (zie video) (1885-1958), en John E.W. Keely (1827-1898) werden niet voor vol aangezien vanwege hun energetische interpretaties van de kracht van de ether, waarvan we nu snappen dat het de dynamische kracht van de relatieve ether moet zijn zoals Einstein dat later in zijn carrière formuleerde. Er had sedert Einstein een paradigmaverschuiving plaatsgevonden weg van Newton en Maxwell waarin de wetenschappers die dergelijke 'achterhaalde' ideeën van de ether als zijnde een uniforme substantie niet langer als de juiste voorstelling van zaken konden aanvaarden. Het etherbegrip zat dus ingewikkelder in elkaar. Maar het etherbegrip moest niet worden afgewezen maar opgewaardeerd, en dat deed Einstein uiteindelijk dan ook publiekelijk in 1920 in een lezing te Leiden, Nederland1, waarin hij zich duidelijk uitsprak voor een etherbegrip dat is gebaseerd op de materiële eigenschappen die onmiskenbaar eigen zijn aan de ruimte. Materie, tijd en ruimte kunnen feitelijk niet los gezien worden van elkaar. Ze definiëren elkaar. Deze verandering van mening van Einstein hield een enorme schok in voor de natuurkunde en leidde tot een grote verdeeldheid die die wetenschap nooit meer te boven is gekomen (zie ook Kostro 2000). Tegenwoordig is van alle ethertheorieën (aether theories) de z.g Ae-theorie van Einstein echter de meest populaire onder natuurkundigen. Hierin speelt men sedert de tachtiger jaren van de vorige eeuw met een idee van universele tijd en een vast referentiekader van de ruimte dat in strijd is met de z.g. Lorentz-invariantie; het komt er op neer dat er gemorreld wordt aan het dogma van de lichtsnelheid die als zijnde constant in alle richtingen de basis vormde voor de relativiteitstheorie. In feite bekeerde Einstein zich met zijn revisie van het idee van de ether en keerde hij terug tot de klassieke theorieën van het universum die de ether allemaal een centrale plaats toekennen in de schepping, zij het dat hij nu de ether als relatief beschouwde, als een vorm van ruimte die afhankelijk is van materiële eigenschappen. Natuurlijk is er alleen vooruitgang als het nieuwe denken van de moderne natuurkunde het oude denken omvat, en niet zozeer het wiel van de klassieken weer opnieuw met veel ego probeert uit te vinden. Een 'theorie van alles' omvat natuurlijk ook de waarheid van het verleden. Nikola Tesla in de New York Times van 11 Juli 1935 stelde over Einstein's beschrijvingen: "magnificent mathematical garb which fascinates, dazzles and makes people blind to the underlying errors. The theory is like a beggar clothed in purple whom ignorant people take for a king..., its exponents are brilliant men but they are metaphysicists rather than scientists.." (zie wikipedia artikel). Einstein is niet zo concreet en duidelijk als een geniaal en oorspronkelijk uitvinder en ingenieur gespecialiseerd in praktisch denken als Tesla zich het wenst. Er is niet zomaar meteen een nieuwe 'theorie van alles', een integer paradigma. En Einstein's idee van een relatieve ether was ook niets nieuws. Zijn 'nieuwe ether' is terug te vinden in de kennis van de vedische cultuur van India waar we, met name dankzij de Hare Krishna's, sedert de zestiger jaren van de twintigste eeuw beter van op de hoogte zijn. Daarin wordt de ether in drieën gedeeld, ofwel relatief gezien. Men spreekt vedisch van drie Vishnu's die ieder voor zich voor een aspect van de ether staan (kosmisch, universeel en lokaal). Ook de esoterische filosoof Rudolf Steiner (1861-1925), een tijdgenoot van Einstein, sprak van een relatieve ether: de vier etherische formatieve krachten van de expanderende warmte-ether en de lichtether staand tegenover de contraherende chemische of geluidsether en de levensether (met hiernaast afgebeeld de respectievelijke symbolen ervoor).     De geschiedenis leert steeds dat repressieve vooruitgang waarbij voorgaande ontwikkelingen geheel worden ontkend, verdrongen en vergeten, leidt tot een blokkeren dan wel ineenstorten van de beschaving in kwestie. Het romeinse rijk b.v. heeft zichzelf als cultuur, als een tijdsysteem dat was ingericht naar de maan, in grofweg twee stappen afgeschaft: eerst werd door Julius Caesar 45 v. Chr. de maankalender afgeschaft en vervangen door een zonnekalender, en toen werd de weekorde die op de zonnekalender was geprojecteerd, maar nog de oude maanindeling kende, vervolgens door Constantijn de Grote in 321 n. Chr. voor de burgerij uit praktische overwegingen (terwille van het marktwezen) afgeschaft. De correspondentie met de maan (in z.g. Ides, Nones en Kalends) werd toen definitief vervangen door de lineaire, niet-geschrikkelde weekorde die door hem werd ingevoerd (voor de kloosterorde werd die echter door de Christenen tot het einde van de middeleeuwen gehandhaafd). Ruim honderd jaar nadat Constantijn de lineaire week invoerde, stormden toen de barbaren het bestuurlijk en cultureel geheel uitgeholde Rome plunderend binnen met een 'primitieve' cultuur ingericht naar... jawel de maankalender! Ook de Islam wist in de zevende eeuw na Christus een voet van gebedstijden tussen de Christelijke cultuur van de lineaire weken te wringen en is er vandaag de dag nog mee in strijd (zowel met zichzelf als met het Westen). Repressieve vooruitgang of vooruitgang ten koste van het voorgaande is dus geen werkelijke vooruitgang maar een compensatieverschijnsel. Er is vernieuwing, maar de synergie verbetert niet: die kalft alleen maar verder af. Met het ego van de vernieuwing sluit men makkelijk de continuïteit met het verleden, de oude orde, buiten en zo verliest men aan integratie en komt men ten val. Men kan een gemeenschappelijke cultuur (of tijdorde) feitelijk, als men de goede gezondheid ervan wil behouden, alleen maar uitbreiden, men voegt er b.v. zo'n complicatie als een zonnekalender of de lineaire weekorde, aan toe, maar de geschiedenis en de erbij behorende cultuur van de maankalender die eraan voorafging kan niet zomaar uit het collectieve geheugen of het (genetisch geprogrammeerde) bewustzijn van de natuurlijke werkelijkheid worden gewist. Probeert men dat wel, dan onderschat men de macht van de conditioneringen op de tijd. Er is continuïteit binnen een cultuur nodig om niet van een val van de cultuur te willen spreken. Oude vergissingen en onvolkomenheden moeten dus worden begrepen en herinnerd zoals men ook oorlogen herdenkt, en niet zomaar worden verdrongen om maar van de oude ellende af te wezen. De vrije-energie onderzoeker Peter Lindeman stelt in dit verband: "In deze samenleving is de theoretische wetenschap verheven tot een zeer hoge status van aanzien. Onder dit geloofssysteem, zijn de werkelijke noden van de mensheid niet echt goed gediend. Het wordt tijd dat deze onjuiste theorieën zorgvuldig worden onderzocht, zodat de experimentele wetenschap weer opnieuw haar leidende rol op zich kan nemen in het definiëren van de aard van de materiële werkelijkheid. Alleen dan zal de Wetenschap van de Ether vrij zijn om zijn schat aan oplossoingen te bieden aan een wanhopig afwachtende wereld." De geschiedenis herhaalt zich als we er niet van geleerd hebben, als we niet onthouden hebben wat er fout ging. De latere juliaanse kalender b.v. behoefde een correctie op de schrikkelmethode om met het krachtenspel van de klassieke ether overeen te stemmen, maar moest niet in zijn geheel worden afgeschaft, zoals de paus dat aan het einde van de Middeleeuwen voor de kloosterorden deed. Oppassen voor verdringing is wat de wetenschap, of kunst, van de psychoanalyse ons later voorhield. Het onbewuste is een vijand die een plotselinge cultuuromslag of paradigmabreuk mogelijk en ook gevaarlijk maakt: we weten het b.v. op het persoonlijke vlak nog wel van het populaire lied met de tekst 'suddenly he was not the man he used to be' zoals de Beatles het zongen in 'Yesterday'. Zoals een ineenstorting een mens van de ene dag op de andere dag helemaal kan veranderen, kan een oorlog op collectieve schaal ook in no-time mensen die het allemaal niet meer snappen, die de continuïteit met het verleden kwijt zijn, in beesten veranderen. De psychiater noemt het het decompenseren van het ego: de schijn van het controle hebben kan niet langer worden opgehouden. De huidige gevestigde 'klassieke' indirecte energiepolitiek gebaseerd op kolen, olie en gas, die zich bedreigd voelde door de energievernieuwers en uitvinders, is tot het einde van de twintigste eeuw, tot voor heel kort dus, nog bijzonder repressief en destructief geweest en heeft niet alleen voor veel menselijke en wetenschappelijke drama's gezorgd, maar ook bijgedragen tot een blokkering van de vooruitgang die nodig is voor de mensheid om te overleven op deze planeet, beginnen we nu te realiseren. Op o.a. de webpagina PESwiki-suppression en in de Lightworks documentaire Tesla and the race to Zero point energy worden vele gevallen besproken. Een van de bekendste is de onderdrukking van Tesla door zijn Financier J.P. Morgan die o.a. zijn Wardenclyffe project van vrije energie voor de hele wereld afschoot omdat er geen geld aan te verdienen was. De repressie op dit soort vindingen alsmede de getraumatiseerde paranoia over de free energy suppression1 die ermee samenhangt, kan niet langer worden volgehouden, ook al moeten de gevaren van sommige uitvindingen inderdaad niet onderschat worden en kan dat een zekere geheimhouding rechtvaardigen. Zo ontwikkelde Tesla zelf b.v. een ingewikkelde procedure met de proliferatie van een wapensysteem van hem waarbij hij de macht en het risico op misbruik zoveel mogelijk afzwakte door de kennis ervan over verschillende regeringen van de landen in de wereld te verdelen: alleen als ze zouden samenwerken zou het werken. Het gevaar van een totale val van de cultuur en de erbijbehorende wereldvrede, het gevaar van een decompensatie zoals de psychiatrie dat noemt, met de repressie van essentiële vindingen op het gebied van directe energiewinning, is echter evenzogoed aanwezig. Een cultuur in nood kan rare sprongen maken. Men kan een lange tijd een gebrek aan kennis en vaardigheden compenseren met leuke films op tv b.v., maar deze compensaties zijn maar een surrogaat natuurlijk, uiteindelijk is er alleen een nieuwe cultuur mogelijk als de essentiële kennis ervan gedeeld wordt en overgedragen wordt in het onderwijs. Met het dom houden van de mensen schept men een onderklasse met de afmeting van de basis van een piramide t.o.v. zijn top, en creëert men zo de ongelijkheid van burgers die vroeg of laat, gewelddadig of niet, een terugslag zal geven als betrof het iets dat bepaald is door een natuurwet. Zo goed als gasmoleculen zich vermengen tot een homogene massa, zal ook de gelijkheid onder mensen op het gebied van de kennis niet tegen te houden zijn. Dus moeten we het kind van de continuïteit, de ziel van de cultuur, niet met het badwater van de vernieuwing weggooien. En het ziet er naar uit dat we collectief wel móeten omschakelen in ons energiebeleid, of we dat nu willen of niet. De hulpbronnen voor de niet-duurzame energie raken uitgeput immers, de grenzen van wat het milieu kan verdragen zijn bereikt en de duurzame energiewinning blijft om een grotere efficiëntie vragen die naar een meer directe duurzame energiewinnning wijst. Het moet gewoon dus, hoe gehecht we ook zijn aan de oude orde van de secundaire energiepolitiek. Precies zoals we in de toekomst ook allemaal vegetariërs moeten zijn omdat de vleesproductie simpelweg een heel erg inefficiënte eiwitproductie inhoudt die niet kan worden volgehouden met toenemende bevolkingsaantallen, moeten we ook de oude energiepolitiek en de erbij behorende economische en geopolitieke opvattingen loslaten. We moeten dus onze geest gaan verruimen met een extra begrip van primaire energiewinning en ons relativistisch paradigma gaan bijstellen met de 'absolute relativiteit' van de orde van de primaire energie in het universum. De repressie mag geen decompensatie worden, maar moet, politiek verantwoord, min of meer therapeutisch, psychologisch verantwoord worden begeleid naar een herwaardering van het door vele 'moderne' natuurkundigen zo gehekelde etherbegrip. En daarbij spelen de nieuwe vindingen een rol zowel als de notie van een tweede, 'bekeerde' Einstein die later in 1920 zei dat hij te 'radicaal' was geweest in zijn afwijzen van de ether als zijnde een overbodig en verouderd begrip1. We worden gewoonweg voortgedreven door de kracht van de evolutie waaraan wij, als energetische, etherische, levende wezens, onderhevig zijn. We hebben te maken met een dwingende natuurkracht die veel machtiger is dan het wilsbesluit van individuen, regeringen of supranationale, financiële belangengroeperingen. En die evolutie verliep zeer waarschijnlijk heel anders dan we met C. Darwin steeds dachten. Moderne schedels werden gevonden in gesteenten van miljoenen jaren oud en naast dinosaurussporen werden even oude versteende voetsporen van moderne mensen gevonden2. Het heersende paradigma verdringt de anomalie - of de uitvinding van een alternatieve vorm van energiewinning in ons geval - en het nieuwe paradigma moet die kennis integreren. De nieuwe energie-onderdrukking is dus niet zozeer een kwestie van kwaadwillende individuele personen, instellingen of overheden, maar veeleer een intellectueel probleem van paradigmatische omwenteling. Je moet het snappen, eruit stappen en dan omschakelen. Pas als de meerderheid dat doet is het nieuwe paradigma erdoor. Tot die tijd wordt alles vrolijk belachelijk gemaakt. Zoals de filosoof Schopenhauer (1788-1860) en in navolging van hem de psychoanalyticus S. Freud en de SF-auteur Arthur C. Clarke het al zei: het is eerst ridiculisering, dan tegenwerking en dan acceptatie alsof het de gewoonste zaak van de wereld is (zie citaat aan het begin). Het is een bekend mechanisme waar vele kunstenaars en schrijvers van kunnen meepraten. Erkenning, dat duurt wel even, en dat geldt dus ook voor nieuwe technologie. De natuur gebiedt ons hoe we ons moeten gedragen, namelijk aan de tijd en omstandigheid aangepast, en evenzo gebieden onze genen ons en de cultuur die we erbij ontwikkeld hebben. Evolueren, ook cultureel dus, is veeleer een vaststaande, kosmische noodzaak, een noodzaak die in haar effecten van verfijning en verbetering van aanpassingen moet zijn terug te vinden in alle leefwerelden, ook dus op andere planeten als we die zouden kunnen bezoeken. Het veelal van regeringswege eveneens geheim gehouden onderzoek naar UFO's en buitenaards leven, buitenaards menselijk, humanoïde leven en menselijke beschavingen wel te verstaan, wijst steeds in deze richting. Onder geleerden bestaat er ook geen twijfel over dat er buitenaards leven moet zijn met een hoge beschavingsgraad (zie b.v. de z.g. Drake-equation). Het probleem zit hem meer in het bewijzen, of beter, het verdringen van de bewijzen daarvan. In toenemende mate is er de laatste jaren (2005-2007) van de kant van de (amerikaanse) regering, militaire organisaties en de wetenschap openheid aan het ontstaan op dit gebied. De bewijzen dat een dergelijke hoogstaande cultuur ons aan het observeren is, werden in het verleden van het publiek weggehouden, desnoods met desinformatie, intimidatie of ergere maatregelen, om de gewone man niet van streek te brengen en om te voorkomen dat men als regering voor ongewenste burgerinitiatieven en collectieve, psychologische problemen komt te staan. Men wil niet in verlegenheid komen met de dan ongetwijfeld rijzende vragen om controle en actie waar men bestuurlijk/wetenschappelijk niet direct een antwoord op heeft. Het is voor iedereen een onbekend terrein. Maar we moeten ook in het verband van ons onderwerp niet zomaar wegkijken van buitenaardse fenomenen. In samenhang daarmee worden we namelijk geplaatst voor een alternatieve, en ongetwijfeld veel beschaafdere, energiepolitiek en een betere zelfbeheersing van niet enkel het individu, maar ook van een betere wetenschap en cultuur van samenleven in relatie tot de zwaartekracht en het zich verplaatsen door tijd en ruimte. In die zin kan de energiekwestie niet los gezien worden van onze begrippen van de ruimte, de orde van de tijd, de natuurkrachten, elementaire deeltjes en het bestaan van meer dimensies dan de drie of vier die wij nu onderkennen. Laten we daarom eerst eens wat dieper ingaan op wat we hebben kunnen waarnemen bij onze buitenaardse bezoekers, dan zijn we ons meer bewust waar we zelf staan en wat ons nog te doen staat.   We leren door te observeren, na eerst, heel socratisch, onze onwetendheid te accepteren, en moeten niet denken dat we iets zullen leren als we van dit soort zaken wegkijken. Het vereist moed, maar het is ook heel wetenschappelijk, om niet meteen tot conclusies over te gaan en gewoon toe te geven dat we iets niet weten. Hoe kan je anders ooit iets ontdekken? Er werd over buitenaardsen en de consequenties voor de energiepolitiek die ermee samenhangt een goede documentaire gemaakt genaamd: UFO: The Greatest Story Ever Denied door Joe Escamilla. Die geeft daarin antwoord op de vraag hoe en waarom de Amerikaanse regering, of in feite een schaduwregering van nationale en internationale machtsorganen, de zaak van UFO's en hun vrije-energietechnologie verborgen heeft gehouden voor het publiek. Ter sprake komt een groep van mensen, van klokkenluiders van binnenuit de overheidsinstituties in Amerika, die actie onderneemt tegen de geheimhouding: de UFO Disclosure Group (zie ook disclosure.net en nederlandese pagina's). Ze gaven in mei 2001 een persconferentie en postten op Google video's met getuigenverklaringen (zie Video's 1 &2). De huidige voorzitter is dr. Steven Greer die een site heeft genaamd AERO. Een andere bekende protagonist van de groep is Stephen Basset van de exopolitics Paradigm Research Group. Dezen stellen dat de mensheid te grote schade ondervindt van het om economische en militaire redenen, in combinatie met miljarden dollars verslindende z.g. black projects (zie de video Billion Dollar Secret), geheimhouden van onder andere de kennis die er al is van de energiesystemen van buitenaardse oorsprong. Met deze kennis zijn er, op basis van reverse engineering van gecrashte UFO's en contacten met buitenaardsen zelf, reeds door mensen vervaardige ETV's, of extraterrestrial vehicles, zoals de TR-3B secret USAF craft. Ook is er vrije-energietechnologie achtergehouden. Men zij hiervoor eveneens verwezen naar de uitspraken van de hacker Gary Mackinnon (site, wiki, pagina, blog, interview), de Google-videopresentatie: The Case for Antigravity, een interview met de Area 51 specialist Edgar Fouché, de getuigenissen van de fysicus Bob Lazar (video 1&2), de ex-Majestic 12 medewerker de microbioloog Dan Burisch (video, interviews; pagina's, site, info) en een lezing van Stan Deyo (site, boek). Maar de waarheid is ondanks de geheimhouding niet te stuiten in deze onvermijdelijke culturele evolutie op weg naar een groter interplanetair humanoïde bewustzijn. Er zijn ook talloze patenten aangevraagd de laatste 100 jaar op UFO-technologische vondsten. De onderzoeker Luke Fortune bundelde vanaf 1997 in vijf dikke boeken 3200 pagina's aan beschrijvingen van zo'n 260 patenten van repliceerbare ontwerpen (b.v. de U.S. patenten 3774865 en 10074934). Er bestaan ook ontwerpen die stammen uit het Nazi-tijdperk waarin werd geprobeerd om met deze technologie militair overwicht te behalen. De Duitsers, die vrije-energie uitvinders als Victor Schauberger ertoe dwongen voor hen te werken, noemden hun prototypes 'rundflugzeuge', ofwel 'rondvliegtuigen'. Hun woord voor ruimte-energie was 'vril-energie' en zij noemden hun prototypen Vrils (tot aan nummer 8, zie afbeelding) en Haunebu's (tot aan type III). Vril was een term afkomstig uit een boek van Sir Edward Bulwer-Lytton uit 187o genaamd Vril, The Power of the Coming race (pdf), een sf boek van de victoriaanse schrijver die ook The last Days of Pompei schreef. Het waren nogal grof gemaakte ijzeren schijven met er bovenop een koepel met ramen erin, en ze vlogen ook nog! (Duitse site, afbeeldingen, video). In het volgende hoofdstuk zullen we zien hoe de Nazi's die een weerzin koesterden tegen de 'amerikaans-joodse' wetenschap eveneens op de proppen kwamen met een vrije-energie generator (zie ook het boek Nulpuntrevolutie en de site van de nederlandse onderzoeker Benjamin Adamah). Fortune stelt dat het niet aanwenden van deze vindingen vooral wordt veroorzaakt door het feit dat de gebruikelijke methoden van aandrijving en de erbij behorende traditionele vormen van energieopwekking meer winstgevend zijn. De aanzet voor het nieuwe paradigma is er dus wel degelijk in talloze praktisch toepasbare vormen, maar de cultuur is er gewoon nog niet voor. Het internet maakt deel uit van deze paradigmatische ontwikkeling en loopt in vele opzichten ver vooruit op de andere media, voornamelijk omdat iedereen mee mag doen, serieus of niet, en vanwege het feit dat een docu op het internet beklijft terwijl die op tv net toevallig moet worden opgenomen om echt als studiemateriaal te kunnen dienen. Steeds meer omroepen zetten dan ook hun essentiële materiaal op het internet zoals te zien is op omroep.nl. Op Google en Youtube zijn in de vrije publicatie talloze professionele en amateurfilms en -filmpjes te zien van vaak vage, maar soms ook werkelijk zeer overtuigende bewijzen van de UFO-aanwezigheid en de vrije energiekwestie. We noemen hier om te beginnen vier sensationele voorbeelden van YouTube-filmpjes uit het UFO-bereik die bij velen twijfels oproepen omdat ze zo echt lijken, en zullen in de volgende sectie ingaan op de energiekwestie. Van deze bewijzen is niet aangetoond dat ze vervalst zouden zijn.      1) Een UFO vlakbij waargenomen tijdens een tv reportage in Sarajevo, Bosnia-Herzegovina 10 augustus 2005. Achter de journalist kijken mensen opeens omhoog om daar samen met hem een UFO van een paar meter groot te zien die langzaam wegglijdt achter een gebouw (ook hier).      2) Een UFO heel helder te zien met navigatie techniek boven een riviertje in Italië. Een duidelijke schotel van drie à vier meter zweeft boven een riviertje en laat wat technologie zien van bewegende onderdelen, en schiet dan als een kogel zo snel weg (zie ook een computergegenereerde, soortgelijke groep van schotels in Mexico afgebeeld in 2007).      3) Een uitdagende UFO waargenomen vanuit een helikopter bij de WTC-gebouwen - zie ook versie 2. Een UFO van wederom een paar meter doorsnee schiet weg vanachter een WTC-toren en laat daarbij, heel ongebruikelijk, een condensspoor achter. Hij staat een km verder weg even stil en jaagt dan op de helikopter af die het allemaal op film vastlegt. Vlak voor de helikopter maneuvreert het voertuig in een scherpe bocht weg van de helikopter om pijlsnel te verdwijnen.      4) Een duizenden jaren oud UFO-wrak gevonden op de maan tijdens de Apollo 20 missie (video 2) - zie ook een bespreking van andere door de NASA waargenomen UFO's'. Geleidelijk aan met het verkennen van het maanoppervlak verschijnt er een merkwaardig puntig voertuig in het zicht van de camera die een technische uitstulping als was het een cockpit-ruimte laat zien en vreemde tekens op het schip, alsmede meteoorinslagen op de bovenkant. Commentaar: dit voertuig moet er al miljarden jaren liggen.    Wat betreft de directe contacten met deze buitenaardse beschavingen is er van de bekende UFO-onderzoeksjournalist Jaime Moussan een goede video van een conferentie n.a.v. incidenten in Mexico, waarin fotomateriaal van aliens, samen met hun berichten in de vorm van de bekende graanpatronen of graancirkels (zie ook ons andere artikel hierover) werden besproken. Sgt. Clifford Stone (US Army) van de UFO Disclosure Group onderscheidt zo'n 57 verschillende soorten aliens, waarvan er enkele op YouTube te zien zijn met foto's die aan de overheidscontrole ontsnapt zijn (zie ook alienvideo.net). Verder is er een documentaire over UFO's in Rusland genaamd UFO KGB Secrets, gepresenteerd door Roger Moore, die heel overtuigende bewijzen levert van het bestaan van UFO's en de geheimhouding door de russische regering van (soms gewelddadige) confrontaties met de interplanetaire bezoekers, inclusief een autopsie op buitenaardse lichaamsresten en fotomateriaal van een bij Sverdlovsky in 1968 gecrashte UFO (dus onafhankelijk van de bekende Roswell-crash4). Ook was er, je houdt het niet voor mogelijk, begin 2007 een verslag van een interview met een alien3 op Youtube te zien dat, als een top-secret geheim van de regering waarmee het copyright zou zijn geschonden, van het internet werd verwijderd. Later werd het weer teruggeplaatst echter. Het plaatje links stamt van dat interview. Het bestaan van het wezen genaamd J-rod (EBE-2) wordt bevestigd door Dan Burisch, die er uitgebreid biolochemisch onderzoek naar deed naar (zie zijn verklaring). Aan bewijzen uit zelfs de meest betrouwbare bronnen ontbreekt het dus niet. Er zijn in de UFO Disclosure Group getuigen uit de kringen van de NSA, FBI, CIA en alle strijdkrachtonderdelen, die vaak van de hoogste geheimhoudingsniveaus zijn binnen die 's werelds meest gezaghebbende en machtige maatschappelijke instituten. Een van de argumenten die ze hanteren luidt: 'absense of evidence is no evidence of absense', we moeten niet denken dat deze fenomenen verzinsels zijn van hysterische lieden als geheime diensten dit soort zaken verborgen houden. Deze mensen zijn bereid voor zelfs het congress onder ede te getuigen van de onomstotelijke werkelijkheid van deze voor de hele mensheid zo allergewichtigste zaak die veel verder reikt dan het publiek tot nog toe mocht weten. Het ruimteschip op de maan gefotografeerd door de Apollo 20 missie. Het a.g.v. van bewuste en onbewuste processen blokkeren van de kennis van een dergelijke humanoïde werkelijkheid van beschaving en evolutie, op de techniek waarvan we dan collectief wetenschappelijk reverse engineering behoren toe te passen en daarin openheid moeten betrachten als we er met een nieuwe culturele integratie in meedenkend allemaal mee willen slagen, kan ook worden begrepen als het resultaat van een ziekelijk wantrouwen gekoesterd tegen de mensheid door een mensheid die zichzelf niet capabel maar minderwaardig acht. We weten al eeuwen van UFO's en hebben er een minderwaardigheidscomplex mee en een psychologie van verdringing (zie ook ufoevidence.org en crystallinks). In het zicht van onze tekorten en minderwaardigheid op een bepaald gebied - en waarom zou dat geestelijk zo zijn trouwens - zijn we geneigd tot achterlijkheid, valse trots en zelfvernietiging. Het valt met name regeringen psychologisch bijzonder zwaar om iets van slagen of mislukken op dit gebied toe te geven. Met deskundigen als Stanton T. Friedman (kernfysicus, zie info-pagina) die regelmatig getuigen van de authenticiteit van de waarnemingen, luidt in de documentaire over de geheimen van de KGB wat dit betreft het commentaar bij monde van van de russische ufoloog Tiurin Avinsky: 'we zijn er gewoon niet toe in staat de kennis en technologie van zo een fundamenteel ander paradigma te doorgronden en na te bouwen' (rechts een afbeelding van de schotel die door de militairen bij Sverdlovsky werd geborgen). Je kan net zo goed een computer aan iemand uit de romeinse tijd laten zien. De buitenaardsen denken in termen van het reizen door dimensies, wij in termen van het reizen door een driedimensionaal gefixeerde werkelijkheid. Maar er bestaat, zo blijkt uit de onthullingen van de Disclosure Group, dus een spanning tussen de geheimgehouden kennis en wat we openbaar nu weten. Getuigen maken melding van complete functionerende vliegende schotels door ons nagebouwd van meer dan dertig meter groot. Dit is een spanning die cultureel niet langer kan worden volgehouden willen we de energiekwestie de baas worden. Het paradigmaconflict uit zich steeds in de vorm van ongeloof en zelfs in de vorm van destructieve reacties als gekverklaringen en beschuldigingen van bedrog. Men zij verwezen naar de vele reacties van het publiek op alle vreemde filmpjes op het internet. Velen, waaronder militairen, verkeersregelaars, piloten en gewone burgers, verloren hun baan door over deze zaak uit de school te klappen en sommigen verloren er zelfs hun leven mee. We moeten de slachtoffers van de repressie zien als helden van onze evolutie. In die repressie kan men een collectief psychiatrisch patroon herkennen van een schizoïde en paranoïde borderline, gepolitiseerd sociopatisch ego; een strijd van een valse, baatzuchtige beheersing van de kant van individuele, angstige burgers en multinationale ondernemingen die zich laten vertegenwoordigen door overheden die, buiten de democratische controle om op de hoogste veiligheidsniveaus (zelfs hoger dan die van de amerikaanse president) de regie (militair-industrieel) in handen willen hebben. De z.g. free energy supression samenzweringstheorie hier parallel aan is niet zomaar wat onterechte achterdocht tegen overheden en bedrijven op basis van het eigen falen. Het is een lang voortwoekerend historisch fenomeen waarin wij koste wat het kost onze eer en controle willen verdedigen en behouden. Het betreft een strijd van een mensheid die de symptomen laat zien van wat in feite evolutionaire pijnen zijn, groeipijnen waarin niet alleen individuen ten val komen en een nieuw leven moeten beginnen, maar waarmee in het verleden reeds hele culturen ten val kwamen en oprezen. Het is te vergelijken met een omgekeerd rouwproces waarin stap voor stap een nieuwe werkelijkheid moet worden aanvaard en een oude manier van denken en repressief handelen moet wijken. UFO's zijn voertuigen afkomstig van spaceborne beschavingen die hun planeet achter zich laten op zoek naar nieuwe werelden. Daar inspireren ze, welbewust of niet, tot de voortzetting van de menselijkheid en de ontwikkeling van de cultuur en bieden ze zo een heel ander beeld van de evolutie dan we tot nu toe hadden. Ze vormen een kosmische paradox: de mens verlaat een planeet om het leven van mensen op de planeet vooruit te helpen; en zo zal dat ook gaan als we zelf etherborne zijn. Hun beschaving kwam tot bloei samen met hun planeet. Een bloem bloeit en verwelkt weer. Zo vergaan ook de planeten. Maar zelf uit zaad afkomstig zijnde brengt de bloem weer nieuw zaad voort. Onze mensencultuur en het biologisch evenwicht hier op aarde is een bloem en de ethermachine, de vimana zoals die oud-vedisch hier op aarde heet, vormt, inclusief de opwekking van energie uit het vacuüm die erbij hoort, het zaad dat tot de bloem leidt en er ook weer uit voortkomt. Sommigen stellen dat voor als een theorie van onze ontstaansgeschiedenis, daar kan je over discussiëren, maar als een actuele praktijk van een culturele leidraad is het fenomeen gewoon niet meer te negeren (zie b.v. de video's The Cosmic Plan en de verhalen van Jim Sparks (en 2 en artikel, Riley Martin (site) en van anderen als Jaime Moussan die o.a. een grote omslag voorspellen in 2012).   Vele UFO 's boven Nürnberg, Duitsland 14 april 1561. Hans Glaser houtsnede uit 1566, 5 jaar na de gebeurtenis. De evolutie van onze wetenschap kan niet losstaan van die van de cultuur die erbij hoort en dat communicatieproces moet zich dus ook ontwikkelen. Een individuele gek heeft een geheime wetenschap die niemand begrijpt: hij communiceert niet, kan zich niet verantwoorden en gaat daarmee ten onder in een schizofrene waanwereld van zelfvernietiging, van totale begoocheling waarin alle zin voor de werkelijkheid verloren gaat. Zo goed als een mens ziek wordt als die steeds door moedwillig - maar niet werkelijk van de gevaren bewust - geschapen en gehandhaafde illusies erin verhinderd wordt zich te ontplooien, kan ook een cultuur verziekt raken. Juist met het zich onwetend houden van de massa maakt de massa het zich onmogelijk om zich te verweren tegen - of wed te ijveren met - vreemde en ook met buitenaardse culturen. Dat is dan ook de reden van dit artikel: dat we gaan snappen dat we ook weerstand moeten kunnen ontwikkelen, onze eigen weg met de vrije energie en de antigravitatie van een beter vervoermiddel dan de vervuilende auto moeten vinden (zie o.a. de uitvinders Hutchison en Searl en een powerpoint presentatie over antigravitatie en de docu Who killed the electric car?). Dat de aliens ons wèl begrijpen blijkt uit een boodschap die werd gehaald uit een serie graancirkels bij Chilbolton, Engeland die sedert 2000 waren verschenen in achtereenvolgende jaren. Na eerst in 2001 een mensengezicht in rastervorm te hebben geprojecteerd kwam er een bericht dat een antwoord vormde op het z.g. Arecibo bericht dat wij mensen over onszelf in 1974 in de ruimte stuurden (zie ook video). De aliens gaven antwoord met een zelfde patroon en daaruit bleek dat ze o.a. een DNA structuur hebben die is gebaseerd op Silicium naast de koolstofchemie waar wij uit zijn opgebouwd. Verder gaven ze ook aan wat hun zend- en ontvangapparatuur was - zie de grafiek aan het begin van dit artikel - en verscheen er later in 2002 in Winchester, Hapshire het gezicht van een alien in het korenveld die een schijf met een binaire ASCII code bevatte. De echtheid van de graanpatronen leek volgens de onderzoeker Freddy Silva ter discussie te staan, maar de bron van de twijfel was ten dele te herleiden tot Team Satan, een disinformatie-organisatie van de MI6, de engelse geheime dienst, die wellicht de opvolgers zijn van de beruchte Doug and Dave, twee bejaarde Engelsen die beweerden zelf veel van de graancirkels gemaakt te hebben; een onhoudbare claim. Team Satan is commercieel, maar zo goed als hieronder zijn nu ze ook weer niet. Het patroon van de schijf werd geanalyseerd door de Engelsman Paul Vigay en vervolgens door de zuid-amerikaanse onderzoeker Jaime Moussan in zijn lezing besproken. Het bericht zou, enigszins enigmatisch, luiden: "Pas op voor de dragers van valse giften en de gebroken beloften. Er is veel lijden, maar er is nog tijd. Geloof dat er daarbuiten nog steeds het goede is. Wij zijn gekant tegen bedrog. Het kanaal sluit zichzelf." Anders begrepen, d.w.z. meer toegespitst op het onderwerp van het paradigmaconflict en de repressie rond de energiekwestie en alien technologie, kan deze tekst ook zo gelezen worden: "Wees op je hoede voor hen die geld verdienen: hun verkeerde voorstelling van zaken en hun gebroken beloften. Men lijdt er erg onder, maar het is nog geen verloren zaak; blijf geloven dat het goede zegeviert in de wereld. Wij keren ons af van misleiding. Het gemanipuleer maakt zichzelf onmogelijk."   De twijfel over de echtheid van dit bericht wordt verder bestreden door de vondst van een eerder bericht, dat in de zomer van 1991 in de vorm van een merkwaardig graanpatroon in de velden van Milk Hill, Engeland, verscheen in reactie op een door toeristen vervaardigde graancirkel met de oproep 'talk to us' (zie ook Colin Andrews in de Google video Alien Signs). Het patroon bleek aan alle eisen te voldoen die wetenschappelijk gesteld zijn aan echte graanpatronen: elektromagnetische straling, gebogen en niet gebroken halmen etc. Het was een bericht in merkwaardige taaltekens die geanalyseerd Latijns bleken te zijn en luidden: OPPONO ASTOS. Hetgeen betekent: wij zijn tegen misleiding. Hoe het ook zij wat betreft de echtheid of onechtheid, dit is waar de graancirkelmakers op uit zijn: het bestrijden van bedrog. De natuurkundige en wetenschapsfilosoof Thomas Kuhn (1922-1996) toonde aan dat men historisch kan spreken van een strijd van paradigma's zoals we die in wetenschappelijk opzicht b.v. kennen van de overgang van het wereldbeeld van Ptolemeus (geocentrisch) naar Copernicus (heliocentrisch). En zo is er dan, met een nieuw galactocentrisch denken vanuit het krachtveld van de universele ether en de energieopwekking die erbij hoort, ook een strijd a.g.v. de natuurlijke groei van ons denken te verwachten. Zo'n strijd is noodzakelijk voor individuele personen en voor hele culturen om zich zowel onderling aan te passen als aan de natuur en haar evolutionaire druk. Het betreft een groei die niet enkel maar op wetenschappelijk gebied plaatsvindt, maar ook zijn gevolgen zal hebben op het religieuze, politieke en economische vlak. Met die brede ontwikkeling voor ogen zijn we dan nu in ons verhaal zover dat we moeten zien te achterhalen wat er aan paradigmatisch in de verdrukking geraakte vindingen binnen onze eigen huidige cultuur te vinden is. We zullen het werk van de uitvinders en de vindingen die deels zijn vernietigd en vergeten, of die worden achtergehouden door mensen met andere belangen, dan wel gewoon niet werden opgemerkt, boven water zien te krijgen. Veel van hen moesten hun eigen of het werk van voorgangers dat was vernietigd reconstrueren. We moeten reverse engineering op onze eigen cultuur gaan toepassen! Hoe deed Tesla het en wat deed Reich precies? Wat is de theoretische samenhang van de door hun gevonden effecten? Van de restanten van het slagveld van de paradigmatische strijd mogen we gaan raden wat er allemaal door onszelf in het verleden reeds ontdekt werd. Kunnen we herstellen van de schade van de opgelopen wetenschappelijke achterstand? Het internet biedt ons nieuwe kansen om tot informatie-uitwisseling te komen en dit pamflet hoort daar dan ook bij. En wat vonden we nu aan ontwikkelingen en reconstructies op het internet, terwijl de overige media dat niet konden bijbenen i.v.m. de onzekerheid van het nieuwe en de voorlopigheid van vroege stadia? *1:  Wikipedia over free energy suppression: de samenzweringstheorie n.a.v. trauma's opgelopen in het paradigmatisch conflict. De weerlegging van de theorie is gebaseerd op het veronderstelde niet werken van de vindingen. De vindingen zijn anno 2007 voor een groot deel echter reeds gerepliceerd en ook gepatenteerd in een aantal gevallen.                                     ©5-9-2007 theorderoftime.com: copying only for ptivate and research purposes.