Inleiding
Men gaat er
wel eens van uit dat sex de liefde van ons leven
is. En dat is ook zo. Iedere gezonde volwassene
weet wat het is en houdt ervan ermee bezig te
zijn. We verlangen ernaar als was het God Zelve,
en inderdaad Heer K.
bevestigt dit: "Ik ben de lust, het verlangen
dat in overeenstemming is met het "dharma", de
regels van de religie, de aard ervan." We hopen
allemaal dat onze spontaniteit voor de sex van
Zijn genade en goddelijkheid zal zijn. We kennen
ons als menselijk en zijn ons ervan bewust niet
volledig de controle te hebben over iets dat
Onze Lieve Heer Zelf is. In feite gaat het om de
vraag wat precies de regel(s) voor en de
werkelijkheid van de sex zou zijn in onze
moderne tijd. Wat betekent dharma of religie in
onze moderne westerse sexuele samenleving? Op
welke soort van cultuur heeft dit vedisch woord
van dharma voor de religie betrekking in dit
opzicht?
Dharma
In feite
begint de Bhagavad
Gita
met dit probleem. A,
op het slagveld geplaatst voor de vijand die
zijn eigen familie is zegt tegen
K.,
zijn vriend en wagenmenner, dat hij erover in de
war is. Hij beklaagt zich er bij Hem over dat de
vrouwen bedorven raken als mannen hun plichten
verzaken. Het ongelukkige nageslacht dat
voortkomt uit deze situatie zorgt voor een
moeilijke samenleving en A.
vraagt zijn beste vriend wat hij moet doen. Hij
is erover in de war zo vele van zijn verwanten
tegenover hem opgesteld te zien. Dharma wordt in
de Bhagavad Gita besproken als de heilige wet
van de sociale orde. Het staat gelijk aan
rechtgeaardheid en plicht. Het woord heeft zelfs
betekenis als een term voor de essentie van
iemands wezen, iemands ware aard of swa-dharma.
Het is het doel van de zelfverwerkelijking. Het
is de levensopdracht om uit te vinden wat je
individuele aard is, wat jij nou moet doen om
gelukkig en voldaan te zijn. Men kan het woord
dharma vertalen met religie daar de religie zou
verwoorden wat de regels zijn voor het
verrichten van onze maatschappelijke plicht,
onze eeuwige plicht van rechtgeaard handelen
(sanatana-dharma). A-dharma zou dan een gebrek
aan plichtsbesef of bewustzijn zijn wat betreft
onze taken om reden waarvan zaken niet uitpakken
zoals het zou moeten: we mogen doen alsof, we
mogen er zo over nadenken maar in feite is het
een illusie: we hebben er geen greep op en zien
een wereld die de kelder ingaat in plaats van
een probleem dat wordt opgelost. En dit houdt
verband met sex. A-dharma betekent dat onze sex
niet in overeenstemming is met de regels, niet
in overeenstemming is met onze eigen aard en
niet de rechtgeaardheid hoog houdt. Adharma
betekent dat we onze sexlevens niet meer in de
hand hebben en dat onze samenleving een grote
leugen is geworden van in orde zijn. Het woord
'orde' is een vloek geworden, een teken aan de
wand, het gezicht van de hypocrisie en valse
motieven. Aldus zien we een samenleving die in
de hel afglijdt met geen andere toekomst dan
haar eigen verval en vernietiging. De Bhagavad
Gita is in feite een pleidooi om weer greep te
krijgen op onze sexlevens zo goed als het ook
een pleidooi is om de sex te aanbidden daar het
de Heer Zelve is die we er in mogen verwachten
aan te treffen.
Dierlijk,
Menselijk en Goddelijk
We zijn
dieren, we zijn mensen en we zijn goddelijke
wezens. Dierlijke sex is eenvoudig: een instinct
is voldoende om je voort te planten. Er is geen
huwelijk voor nodig, laat de natuur maar zijn
beloop. Misschien dat je met een ander mannetje
moet vechten om jezelf als de beste te bewijzen,
maar dat is dan ook alles. Je hoeft niet trouw
te zijn, het wijfje kan wel zorgdragen en het
mannetje mag verder gaan. 
Dat
is de dierlijke natuur. In de natuur, doet zich
zo nu en dan deze vorm van sex voor: hij is niet
gecultiveerd, het is niet werkelijk een
gewoonte. Het hangt af van de juiste
gelegenheid: is er genoeg voedsel, is er een
ontvankelijk, vruchtbaar wijfje met het goeie
soort genen van de juiste leeftijd? Leent de
situatie zich ervoor om kinderen op de wereld te
zetten? Kan het gezin worden onderhouden? Zijn
er roofdieren? Is het seizoen er naar? Is het de
juiste plaats? is het de juiste tijd? Naar de
natuur doet sex zich voor als het bloeien van
een plant: eerst moet aan vele voorwaarden zijn
voldaan voordat de plant enige vrucht kan
dragen. En dan gebeurt het heel natuurlijk,
geheel in overeenstemming met de eigen aard.
K.
in de Gita pratend over dharma heeft het ook
over dit soort van sex. Men denkt er niet over
na, men ontkent het niet, men zoekt er niet
naar: het komt en het gaat op een natuurlijke
manier zoals vruchten en de seizoenen. Nu is dit
dus dierlijke sex. Maar dit is niet hoe we er
normaal over nadenken als gecultiveerde wezens.
Cultureel ziet het plaatje er heel anders
uit.
In de cultuur
doen mensen hun best zich niet als beesten te
gedragen. De kultuur wordt verondersteld onze
natuur te beheersen. Het dierlijke is de
zwakheid. Menselijke zwakheden zijn dierlijke
neigingen; men moet naar behoren trouwen, de man
moet bij de vrouw blijven en alleen aan haar
trouw zijn. De kracht van het menselijke is
gebaseerd op menselijke waarden: men behoort
niet te liegen, te stelen, te doden of te
bedriegen. Dat is wat een veilige samenleving
geeft en hoop op de toekomst: het feit dat we
waarachtig zijn en niet een drugsescapist, van
alcohol, nicotine, caffeïne of andere
intoxicatie, het feit in celibaat trouw te zijn
aan de ware zaak waar we voor leven - gehuwd of
niet, het feit dat we onze bezittingen delen
door middel van belastingstelsels en sociale
zekerheid of zelfs betere vormen van
overheidscontrole over de verdeling van arbeid
en goederen, het feit dat we alle levende wezens
respecteren van alle rassen en soorten -
plantaardig, dierlijk en menselijk - of zelfs
aliens van andere planeten; deze feiten maken
onze cultuur een leefbare en waarschijnlijke
realiteit. In de cultuur verkeert het
natuurlijke verlangen naar voortplanting, de
sexuele levenslust, in strijd met het
bewustzijnsbegrip. Lust verduistert de motieven
die we menselijk noemen. Lust druist in tegen de
regelingen van het huwelijk of zelfs alle
sociale betekenis van de sex (een socialist
masturbeert niet!). De lust wil vechten waar de
cultuur geweldloosheid gebiedt, de lust zegt je
te pakken wat je pakken kan, te doden voor je
eetlust en onder de invloed te raken voor je
geluk. Lust is de grote vijand van de sociale
orde; die dierlijke zaak van ons verstoort en
bederft alles: ons zelfrespect, onze eer, ons
geweten, onze motieven en ons karakter. Neen het
is allemaal slecht omdat het dwazen maakt van
behoorlijke menselijke wezens.
Aangezien we
zowel natuurlijke wezens ('dieren') zijn als
culturele wezens ('mensen') worden de zaken
ingewikkeld. We beginnen de sex te cultiveren
met het idee van een juiste regulatie van de
sex; de juiste cultivering van de sex, zal het
dierlijke onder controle houden. Het huwelijk
presenteert zich opeens als verplicht en alle
alleenstaanden worden verdacht een mogelijke
bedreiging ter vormen voor de status quo van de
gereguleerde sexlevens. 
Er
resteert alleen nog maar een bewustzijn van twee
alternatieven: of men is getrouwd of men is
verplicht tot een religieuze of een andere soort
van sanctionerende sociale orde. Al het overige
is mogelijk een geestesziekte of een vorm van
misdaad. De cultuur is geworden tot een
voorbehoedmiddel voor de onwetenden en de
religieuze of subculturele orde is een
wachtkamer geworden voor een hemel waar we
alleen maar naar kunnen raden. We hebben twee
werelden en geen ervan is het ware geluk. We
zijn gespleten persoonlijkheden geworden die
niet weten hoe natuurlijk gecultiveerd te zijn
en niet weten hoe gelukkig te zijn levend voor
ons 'dharma' of onze religieuze plicht. En er
lijkt geen uitweg te bestaan uit deze dubbele
binding van verlangen naar orde in de
samenleving en verlangen naar een samenleving
deel uitmakend van een religieuze of
subculturele orde. Een zuiver menselijk wezen
zijn bij wijze van oplossing, volmaakt trouw te
zijn, waarachtig, alles te delen, van geweldloos
respect te zijn voor alle schepselen ziet men
als een hopeloze droom, een onbereikbaar ideaal
en een onmogelijke vorm van heiligheid. Er zijn
twee fundamentele bedreigingen van deze
heiligheid: of men blijkt een dier te zijn
ontmaskerd als een hypocriet die heimelijk de
andere sexe najaagt, verduisterend, onder de
invloed rakend en het doden van dieren ter wille
van een fijne vleesmaaltijd ondersteunend, of
men komt uit de bus als een zogenaamde 'god',
een valse autoriteit uitmakend die halfslachtig
het woord van God predikt met het duistere
verlangen te heersen over anderen met het
projecteren van de eigen zwakheden en gebrek aan
zelfbeheersing op de andere toegehorigen van "De
Heer" of het subculturele spel. Men spreekt van
menselijke zwakheden, dierlijke kracht en
goddelijke vermogens, terwijl in feite de
menselijke waarden onze kracht uitmaken met het
hebben van dierlijke zwakheden en goddelijke
talenten. Het goddelijke is er niet om macht uit
te oefenen, maar om geluk te verschaffen. Het
menselijke is er niet om de zwakheden te zijn
maar om krachtig te zijn door de deugd. En het
dierlijke is helemaal niet zo'n voordeel
achteraf bezien, aangezien het simpelweg een
teken van zwakte is te domineren.
Sexuele
Beheersing
Met onze
gespleten culturele werkelijkheid hebben we het
ware begrip van orde gescheiden van het ware
begrip van samenleven. Oorspronkelijk zou de
religieuze orde de fatsoenlijke samenleving zijn
en vele subculturen hebben dezelfde claim.
Oorspronkelijk zou het natuurlijke van de sex de
sexuele controle van God in onze heilige
samenleving zijn. Per definitie is de
samenleving van de moderne tijd echter niet in
orde. Het is de uitdaging die we aanvaarden voor
het doen van ons werk. In feite is de moderne
tijd een sexueel stimulerend middel: het
verschaft ons het probleem, de stress van
waaruit we verlangen, waarvan we verwachten
bevrijd te raken in een orgasme. De moderne tijd
als zodanig is een halfgod: het is niet het
eigenlijke begrip van de tijd, dynamisch,
natuurlijk, en volledig goddelijk
,
maar het ziet er wel zo uit, je kan er een kind
in laten geloven, het is een vorm van respect
voor de ondoorgrondelijke mystieke werkelijkheid
van de ware cyclische kosmische tijd die onze
zielen bestiert leven na leven in een orgie van
zelfkennis die bewijst dat onze gewetensvolle
zelfherinnering, onze ziel, niet enkel
gesitueerd is in onze eigen hersenen. We hebben
liefde voor deze moderne tijd. De klok en de
romeinse kalender zijn in feite het lustobject,
de ware gedaante die we aan God toegekend hebben
om op te mediteren en Zijn liefde mee uit te
dragen. Door middel van het onpersoonlijk
mechanisme van tandraderen en schema's,
tijdschalen en wijzers, zijn we geconditioneerd
tot een orde die in respect verkeert voor Zijn
oorspronkelijke natuur, de natuur die onze ware
persoon, onze zielen en onze identiteiten zou
behouden. Een ieder die een klok en eenkalender
respecteert is een religieuze persoon of
subculturele gelovige. Een ieder die een
polshorloge om heeft is een toegewijde van 'God'
of welke soort sport van sociaal tijdbeheer ook;
een soort van religieuze persoon (een persoon
gedreven door het ritueel) die gelooft in het
cyclische van 'Zijn' bevestigen en onderhouden
van het geloof. Het enige maar is dat het niet
de allerhoogste Heer is waar we mee te maken
hebben als we onze tijdschema's en plannen
opstellen. In feite volgen we de dictaten van
politici van een twijfelachtig gehalte die grote
oorlogen hebben uitgeroepen in Europa met een
nieuw idee van tijdbeheer in hun vaandels dat
indruiste tegen schriftuurlijke voorschriften
van tijdordening. De heilige christelijke Bijbel
verbiedt de manipulatie van de tijd en noemt het
iets van het beest (beest nummer vier in
D's
droom) en de Bhagavata
Purana
schrijft 48weken voor in een jaar (in feite 24
halve maanden die christelijkerwijze kunnen
worden verdeeld in twee weken en een extra
heilige dag) in plaats van de 52 die we
beoefenen (zie ook tijdcitaten).
Het
Opwekkend Middel
Hoe werkt dit
semi-goddelijke opwekkende middel genaamd de
moderne tijd? Het lijkt te zorgen voor een
verschrikkelijke jeuk die ingaat tegen de
oorspronkelijke schriftuurlijke bedoeling en
natuurlijke schepping of 'wil van God'. Om dit
te begrijpen moeten we eerst eens zien hoe onze
hersens werken. Die hersen hebben twee helften
die zijn gespecialiseerd in temporele ofwel
seriële en ruimtelijke ofwel parallelle
taken. De natuurlijke situatie is dat de
natuurlijke werkelijkheid van de cyclische tijd
een integriteit vormt met de lokaliteit, de
fysieke werkelijkheid van de ruimtelijke
beheersing van een individu. Dit vormt de
natuurlijke tijd en beheersing van een persoon
als zijnde een aanpak van bestuur van de
ware-tijd (bewust van de passerende zon-) van
tijd en ruimte. Het brein als zodanig is een
tijd-ruimtelijke organiseerder die voortdurend
zijn seriële schema's afzet tegen zijn
parallelle fysieke en emotionele werkelijkheid.
Dit is het natuurlijke menselijke wezen met
volledige beheersing over de natuurlijke
definitie van de sex in overeenstemming met zijn
eigen plaats-afhankelijke identiteit, zijn 'hier
en nu'. In die zin staat alles van onze
werkelijkheid onder controle afhankelijk van het
vermogen van ons natuurlijke wezen.
De cultuur echter vormt een uitdaging die jeukt:
het maakt verschil (in het moderne) door middel
van collectieve pragmatische manipulaties die
ingaan tegen de heilige voorschriften van de
religie. De lokaliteit en het ware van de tijd,
iedere middag wordt twaalf genoemd als de zon op
zijn hoogste punt staand de volmaakte
zuidschaduw vormt in het precieze midden van de
lichtperiode, wordt gemanipuleerd op een
zodanige wijze dat deze tijd-ruimtelijke
identiteit en integriteit bij de moderne mens
van het schizoïde karakter is waar we het
over hadden. Het natuurlijke en ware van de tijd
is omgevormd tot standaardtijd op de manier
zoals we koffiemelk maken door de
oorspronkelijke melk te steriliseren, te
condenseren en te zoeten. Het begrip van de tijd
in het moderne is afgesplitst van de lokaliteit.
Wetenschappers praten, zogezegd, over de
integriteit van de tijdruimte precies op het
moment dat we ermee bezig zijn die integriteit
eraan te geven. We praten over iets dat we
missen. Het is modern bewustzijn. Opeens, na
duizenden jaren van beschaving van het bestieren
van zonnewijzer en waterklok in respect voor de
stand van de zon, zijn we overgegaan tot een
systeem waarin tijd en ruimte niet langer een en
dezelfde werkelijkheid vormen. De uitzondering
die Einstein vond op de eenheid van tijd en
plaats, die van de tijd iets maakt wat van de
waarnemer afhankelijk is, doet niets af aan het
argument tegen deze gespleten regeling van de
objectiviteit en de integriteit van ons
natuurlijke wezen. Tijd gescheiden van de plaats
zorgt voor tijdzones, gemiddelde tijd en
zomertijdschema's. Het is de koffiemelk in onze
koffie en het stimulerende middel voor ons
sexleven. Het is onze politieke hartstocht om
van oppositie te zijn met sociale en liberale
motieven. Het probleem is niet de extra sex die
we hebben met de jeuk van dit opwekkende middel
of de extra prikkel die we hebben met de stress
van het opsplitsen van de natuurlijke
integriteit van de tijdruimte, het probleem is
dat zelfs jonge kinderen van dit opwekkende
middel worden voorzien en zelfs
hartpatiënten deze koffie met melk te
drinken krijgen. Het probleem is dat van het
bewustzijn: hebben we een vrije keuze in het
uitstippelen van onze eigen koers met koffie en
koffiemelk, of zijn we slachtoffers in een
slechte-gewoonten samenleving die zichzelf niet
in de hand heeft met zijn sexualiteit; en dan
een sexualiteit die geen weet heeft van hoe de
feitelijke klok en kalender bijdraagt tot een
halfslachtige goddelijkheid die in de plaats
komt van het volle dat we verwachten met een
natuurlijke en heilige cultuur?
De
Moderne Sexuele Werkelijkheid
Het boven
vermelde kan niet ongedaan gemaakt worden. Wat
politiek ingesteld en geschapen is als een
culturele aanmoediging van de sex in tegen de
oorspronkelijke natuurlijke harmonie en religie
van de tijdruimte is een nieuwe religie
geworden. De klok en de kalender zoals we die
kennen is de nieuw-romeinse moderne overtuiging
die zijn eigen strategieën van verleiden en
afstraffen van de onschuldige gelovige kent
terwille van een ervaren waaghals van de moderne
democratische, sexuele en juridische cultuur.
Deze nieuwe religie maakt van de moderne mens
een verdediger van een geloof dat allerlei
soorten van vrije sex en zelfverwerkelijking
aanmoedigt, multigelovig en multicultureel in
een stijl die herinnert aan de oude romeinse
'pax romana' die de hele wereld zou omsluiten
met zijn polytheïstische theologie van
griekse wijsheid en romeinse 'rechtgeaarde'
oplegging. We zien ermee dezelfde
wetenschappelijk uitnemendheid en wijsheid als
in de oude tijd en het zelfde romeinse leger van
de verenigde naties die zich instellen op
dezelfde orde van de zelfe wetten van de zelfde
romeinse kalender van de zelfde romeinse keizers
van hetzelfde Rome dat zelfs zo heilig werd als
de paus zelve is die zichzelf corrigeerde om
gregoriaans te zijn voor de seizoenen.
We
zien ook hetzelfde verval en dezelfde
orgieën waarmee de voorgaande Romeinse
heerschappij ten onder ging. De geschiedenis
herhaalt zichzelf met het net als in de oude
tijd de beheersing verliezen over onze
sexualiteit en culturele integriteit die we
dezer dagen zien opdoemend met een nieuw geloof:
het is het New Age geloof. Het is de
samengebalde kultuur van de moderne
psychotherapie en oosterse mediatie naar eigen
inzicht die staat voor een nieuwe cultuur van
zelfverwerkelijking, reformatie, verlichting,
bevrijding en culturele wedergeboorte. Er zijn
nieuwe helden of goden om te aanbidden, nieuwe
inwijdingen en nieuwe kerken die nieuwe
interpretaties bieden van de zelfde oude
religieuze dogma's van het cultiveren en
controleren van de menselijke waarden. De
sexualiteit is hervormd door de nieuwe
goeroes en
psychotherapeuten.
Geen dogmatisch verbieden van de zonde, maar
intelligente meditaties op de sexuele drift om
tot inzicht te komen in de hogere natuur in de
geest van de liefde. Er bestaat geen werkelijk
verschil tussen de leringen van de tantra van
goeroe
O.
en de leringen van de sextherapeuten
M.
and J.
die ons zeggen het rustiger aan te doen met het
hebben van een orgasme, het een beetje uit te
stellen en in plaats daarvan een beetje meer van
elkaar te houden. De geschriften
zelf
zeggen dat onder voorwaarde van het respecteren
van de wijzen dit soort van meditatie is
geoorloofd. Als het doel eenmaal bekend is is de
zwakheid vergeven. Het enige verschil tussen de
gestaalde new-ager en de psychotherapeut zit hem
in zijn geloofsopvatting van menselijke waarden.
De psychotherapeuten proberen 'waardevrij' te
zijn om de mensen te bekeren tot een 'grotere
liefde en vervulling' terwijl men nog steeds
vlees eet en een materialistisch leven leidt
zonder aan te dringen op iets anders, terwijl de
goeroes van je vragen dat je die waarden
aanneemt van het zijn van een vegetariër en
het opofferen van de materiële bezitsdrang
van het ego ten einde werkelijk succesvol te
zijn in het vinden van een ander leven
('herboren' te zijn voor een Nieuwe Tijd). De
psychotherapeut is er voor de beginner en de
new-age goeroes zijn er voor de gevorderde
mediteerders. Het is heel natuurlijk te beseffen
dat meditatie stap voor stap beter werkt leidend
tot een meer gelukkige manier van delen en zorg
dragen in werkelijke geweldloosheid en
opoffering.
De
Sextypes
De
Trouwe Types
Uit de
voorgaande alinea's kan men leren dat we een
moderne gespletenheid kennen die verdeeld is
over zijn dierlijke, menselijke en goddelijke
aard. 
Onze
sexualiteit, waarmee het uit de hand is gelopen
met de moderne tijd kon een cultuur van
wedergeboorte vinden in de New Age der
zelfverwerkelijking. Met deze wedergeboorte
kunnen we de 'nieuwe' soorten van tantrische sex
zien die zich richten naar de soort van tijd
gerespecteerd. Mensen vóór het
natuurlijke animalistische van de sex leren hun
harmonie en loyaliteit terug te vinden met het
aanbidden van het ware van de lokale cyclische
en mystieke, sacrale tijd met het vergeten van
het 'systeem' van de standaardtijd en zijn
politieke en economische dictaten. Deze mensen
zijn van gehechtheid aan een partner en kunnen
zich binnen hun huwelijken herstellen naar het
authentieke van hun gelukkige natuurlijke en
lokale eigenheid. Ze doen hun meditaties en
hebben hun sex terwijl ze tegelijkertijd leren
dat samen ouder wordend het noodzakelijk is om
de oorspronkelijke liefde te behouden, maar dat
het ook inhoudt dat men het oorspronkelijke
verlangen te presteren, vrucht te dragen of een
(orgastisch) resultaat te behalen moet vergeten.
De kinderen zijn reeds geboren, de
carrière is er ook en de bezittingen zijn
toereikend. Ze handhaven de oorspronkelijke band
en zij zijn het die ook behoud kennen op het
materiële vlak.
De
Helden
De volgende
categorie zijn de ware helden.
Ze
wagen het op de eerste plaats menselijk te zijn
niet vast houdend aan één partner
of een vaste plaats. Ze durven de konfrontatie
met de moderne tijd aan en dragen de volledige
consequentie van dat opwekkende middel. Ze
kunnen zich eigenlijk aan helemaal niets
vastklampen en zijn enkel en alleen afhankelijk
van de creativiteit van hun zelfverwerkelijking.
Ze zijn in voor leefgemeenschappen en
experimenten in de sociale sfeer zich
realiserende dat ze een soort van samenhang
nodig hebben in relatie tot een soort van
geestelijke leiding. Ze overbruggen de kloof
tussen de natuurlijke en de culturele, de
politieke en de wetenschappelijke, religieuze en
spirituele zelfverwerkelijking en zijn
nieuwsgierig naar de mogelijkheden van het
nieuwe bewustzijn. Zij zijn degenen met de
nieuwe stijl, de innovaties en de nieuwe
literatuur. Zij zijn het licht en de hoop voor
degenen die zich van de samenleving afkeerden
teleurgesteld en gehecht aan de natuurlijke band
en het plaatselijke. Zij zijn het licht en de
hoop voor hen die van binnen het systeem lijden
onder de beperkingen, ziekten en de stress van
de semi-goddelijke halfslachtige cultuur van de
machines en schema's van het profijt en al het
extra gedoe om het geld te beheren. Zij zijn
degenen die tonen dat de enige manier om een
juist ego te hebben eruit bestaat een vals ego
te laten varen; dat het bewuste evenwicht houden
tussen de natuur en de cultuur de enige manier
is om een ware holist te zijn van respect voor
alles en allen.
De
Toegewijden
De toegewijden
zijn de ware martelaren van de moderne tijd. Zij
zijn degenen die het met het systeem van het
moderne tijdsrespect er het beste van maken
zonder de wil te hebben het te veranderen. Hun
sex is van het goddelijke type: alles dat buiten
het kader van het 'dharma' valt of de
rechtgeaarde plicht geven ze op en alle denken
dat op hol slaat met de moderne tijd onderwerpen
ze aan rigoureus prediken en gebed. 
Ze doen hun mantra's of gebeden en zingen en
swingen met het moderne systeem tot de vonken
ervan af spatten en de engelen uit de hemel
vallen. Ze zijn van de vader die die engelen een
nieuw leven biedt, een nieuwe geboorte op deze
planeet in het volle besef van de religieuze
verplichtingen om een leerschool van menselijke
waarden in stand te houden zonder welk de wereld
verloren is en nimmer weer zijn vrede en eer kan
herstellen. Het is hun kracht en vasthoudendheid
die het huidige systeem sturing geeft en aanzet
tot hervorming van en bezinning op haar
zwakheden. Het is hun bijdrage allereerst de
juiste discipline te realiseren en dan pas te
beginnen aan hervormingen in de eigenlijke
samenleving en bi te dragen e tot haar
vooruitgang. Nimmer mag het zich weer voordoen
dat in de westerse wereld slechts een vaag idee
van een ariër' te zijn ofwel een beschaafd
mens kan overwegen op basis van speculaties en
nonsens leerstellingen vervreemd van de
authentieke schriftuurlijke waarheden. Nimmer
weer laten ze het toe dat valse autoriteiten op
kunnen komen die domineren met raciale
theorieën die mensen van de zelfde soort
tegenover elkaar plaatst en ideologieën die
domineren met het projecteren van eigen
zwakheden daarbij moraliserend zonder de juiste
discipline. Zij zijn degenen die mededogen en
genade prediken voor die verliezers, zondaars,
profiteurs en overtreders van het geloof die
blijk geven van een goede wil. Zij zijn het die
alle klasse- en statusonderscheidingen
onderwerpen aan de graad van betrokkenheid die
men heeft. Het is door hun sex dat kinderen
kunnen worden geboren die werkelijk weten hoe om
te gaan met het systeem zelf.
Conclusie
De feitelijke
conclusie is dat de moderne sex een belangrijk
middel van controle en verandering is. Ze past
zichzelf aan de voorliggende cultuur aan en de
tijd waar men mee leeft. Het pleit is voor het
aanvaarden van deze volledige werkelijkheid van
verandering en groei van individuen in het licht
van een Nieuwe Tijd en Nieuwe Wereld die niet
gebaseerd is op repressie en ontkenning zoals
met de neurotische onbewuste en materialistische
sex die enkel maar zich wil ontdoen-van ter
wille van het geld en vervreemd is van het ware
van menselijke waarden, liefde en kennis. Een
politieke werkelijkheid van oppositie en
tweedracht kan bestaan en zal niet revolutionair
worden aangevallen en veranderd. Slechts na een
lang proces van collectieve zelfrealisatie in de
Nieuwe Tijd die plaats biedt aan alle soorten
van tijd, mogen we het hopen een samenleving te
zien groeien met een groter vermogen om begrip
op te brengen voor de verschillende soorten van
mensen, hun subculturen en hun sexualiteit. Het
is een samenleving die zijn respect zal
herstellen voor de natuurlijke orde zonder
contact te verliezen met de menselijke zaak van
gerechtigheid en plicht en de regel van God die
ons leidt. Er zijn
revoluties in de moderne
tijd,
maar deze zijn niet de typisch gewelddadige
politieke revoluties van materialistische
onwetendheid en jaloezie over de controle. Er
zijn zo de revoluties van de zelfverwerkelijking
die alleen maar in een later stadium volledig
zullen worden gereflecteerd in de politiek.
Alleen langzaam, stap voor stap, zullen
politieke partijen enkel maar discussieclubjes
zijn in plaats van instituten van macht en
oorlogvoering. Alleen maar stap voor stap zal de
mensheid zijn ware identiteit en orde beseffen
en die orde weerspiegeld zien in een regering en
andere instituties.
A.A.
Links:
De
Andere Regels: De Liefde
Bedrijven
-
verschillende onderwerpen aangaande de
sexualiteit besproken als een stel regels voor
spirituele zelfverwerkelijking (deze
site).
De
Church of Tantra
Een grote site
met informatie over sacrale sex, tantrische
publicaties, producten, workshops en vele links
naar andere soortgelijke sites.
Sacred
Sex
Karezza,
Tantra en Sex Magie door Catherine Yronwode, een
website met prachtige sacrale sex
kunstvoorwerpen en andere bijdragen.
TantraWorks
(Nik Douglas)
Een
interactieve tantragids, data base en bron van
informatie voor liefdevolle zoekers van
spirituele bevrijding, gecreëerd door Nik
Douglas auteur van verschillende belangrijke
werken over Tantra met inbegrip van de
bestseller, "Sexual Secrets: De Alchemy of
Ecstasy" en "Spiritual Sex" (nieuwere
uitgave).
Sexualiteit
and Tantra
e-boeken:
Tantra
verkondigt geen epicuristische of libertijnse
filosofie. Daarentegen, worden de praktijken
welke met gedrag te maken hebben dat door het
conventionele Hindoeïsme als 'zondig' wordt
bestempeld (zoals het eten van vlees, drinken
van alcohol, en het hebben van -bepaalde-
sexuele gemeenschap) en dat normaal gesproken
uitsluitend gedrag nodig maakt, verondersteld
alleen maar te worden beoefend door beoefenaren
in een gepaste rituele context.
Hindoe
Tantrik Home Page.
Een Tantra
site van Mike Magee en aanverwanten, met
betrouwbare informatie, vele tantrische
geschriften, vertalingen van sleutelteksten
en vele Tantra links.
The
Tantra of the Great Liberation. (Mahanirvana
Tantra).
[1913] Dit is de meest bekende van de
Tantrische geschriften. Het werd vertaald
door Sir John Woodruffe (onder het pseudoniem
'Arthur Avalon'), een van de weinige
indologen waarmee men rechtstreeks toegang
krijgt tot deze duistere en en verborgen tak
van Hindoeisme. Voorgesteld als een
conversatie tussen de god Shiva en de godin
Shaki, beschrijft deze tekst de chakra, of
subtiele energiestructuur van het menselijk
lichaam, de ceremonies, de yogapraktijken en
mantras om te mediteren, en een samenvatting
van de Hindoewetten (dharma) aangaande
sexueel gedrag.
Kama
Sutra of Vatsayayana
Dit
is het vroegste en best bekende van de
Indiase sex-handboeken. Het is uiteenlopend
gedateerd van 300 B.C. tot 400 A.D. Deze
vertaling werd gepubliceerd door de Kama
Shastra Society in 1883.
The
Ananga Ranga
Dit
boek werd geschreven door de Indiase dichter
Kalyan Mall op een tijdstip veel later dan de
Kama Sutra, in de zestiende eeuw A.D. Deze
vertaling werd gepubliceerd door de Kama
Shastra Society in 1885.
The
Perfumed Garden
Dit
boekwerk werd geschreven in de 16de eeuw A.D.
door de Shaykh Umar ibn Muhammed al-Nefzawi.
De vertaling is van Burton. Deze vertaling
werd gepubliceerd door de Kama Shastra
Society in 1886.
bestudeer
de sexuele positie in
Flash
The
Erotic Universe and Personal Love
artikel
door Georg Feuerstein
Sex,
Ascetism, and
Mythology:
artikel door Georg Feuerstein.
Tantra
Webring
Meer
tantra Internet links
