 |
 |
 |
Het
Romeinse Rijk van voor de juliaanse reformatie
van 45 v.chr. had ook een maankalender. Omdat
deze onderhevig was aan politiek/religieuze
manipulatie werd die toentertijd vervangen door
Julius Caesar. Maar nog steeds vertoont onze
huidige gregoriaanse kalender tekenen van de
oude tijd: December is afgeleid van het romeinse
woord voor tien, doelend op de tiende maand. Er
waren oorspronkelijk niet meer dan tien
maanmaanden op onze kalender welke 753 jaar
v.chr. met de grondvesting van Rome (Ab Urbe
Condita) A.U.C. een aanvang nam. Voor vandaag geeft de
romeinse kalender aan: Tegenwoordig
heeft
onze cultuur weinig of geen respect voor de
positie van de maan en zijn fasen. Niettemin
hebben we een lange geschiedenis achter de rug
van vechten met culturen die er maankalenders op
nahielden. Vandaag de dag kunnen we niet langer
zeggen dat ze primitief zijn of enkel religieus.
De halve wereld zweert erbij en ze zijn net zo
geldig als onze maandverdelingen naar de zon.
Het feit dat we vroeger als Romeinen ermee
corrumpeerden betekent nog niet dat andere
culturen net zo corrupt zouden zijn.
Wetenschappelijk kan men zeggen dat het ritme
van de maan zelf een geldige referentie is voor
burgerlijke tijdregelingen. Het is het al dan
niet schrikkelen waarover de maanculturen het
zelf niet eens zijn, waarover men discussieert.
Schrikkelen met een maanmaand overeenkomstig een
vaste regel blijft een meer of minder arbitraire
vorm van tijdbeheer en is derhalve ofwel
politiek danwel religieus gekleurd door dogma en
waardebepalingen. Dit kunnen we hier niet in
overweging nemen zonder partij te kiezen en
verraad te plegen aan
een
mogelijke wereldorde
die
dit soort onenigheid niet verdraagt. Daarom
wordt op deze pagina's de maanorde gepresenteerd
zoals-ze-is: naakte maanfasen zonder enige
bepaling van een jaartelling. Het is simpelweg
een alternatieve manier om de dagen op de
kalender te verdelen. Naar het
volledig
begrip van orde
(zie
Volledige
Kalender van
Orde)
welke in haar wetenschappelijke fundering niet
kan buigen voor politieke en religieuze
willekeur moeten we afzien van jaartellingen van
jaren die niet objectief gedefinieerd zijn en
weekorden die niet overeenstemmen met
natuurlijke fenomenen, zoals men zou met een
schrikkeldag i.p.v. een schrikkelmaand. Aldus is
het eindresultaat een maanorde die dwars door de
logische en historische, eveneens op de maan
gefundeerde cakra
verdeling van 48
weken
in een zonnejaar loopt. Die cakraverdeling (naar
het vedische woord cakra: schijf) van een solair
tropisch jaar is een verdeling die gemakkelijk
kan worden afgeleid door het maanschema van vier
maanfasen in een maan-lunatie, zie volgende
pagina - te transponeren naar het zonnejaar.
Deze tweede maan-verdeling van het zonnejaar
komt overeen met zowel de vedische literatuur
als met de gereformeerde romeinse orde , de z.g.
juliaanse orde, zoals die door Julius Caesar
werd ingesteld. Samenvattend:
we hebben een
getransponeerde
maankalender en een ongetransponeerde
maankalender.
De eerste noemen we
Cakra
naar het oudste vedisch begrip van tijdbeheer
besproken op de Orde
van de
Zon-pagina's
en de tweede noemen we
Fasti
naar
de oude romeinse aanduiding van signaaldagen
waarmee de maankalender oorspronkelijk, d.w.z.
vóór Julius Caesar, de klassieke
vrije dagen van legale en commerciële rust
instelde. Het feit dat de oude romeinse kalender
een groot aantal verschillende berekeningen
kende voor verschillende soorten van beheer van
die ene kalender, weerhoudt ons er niet van die
zelfde kalender te gebruiken voor een nieuw
'hervormd', dat wil zeggen gerationaliseerd en
uitgebalanceerd (t.o.v. de Cakra zonne-orde)
geheel van een beter wetenschappelijk respect
dan we ooit tevoren hadden:
enkele
maanfasen overeenkomstig astronomische gegevens,
die wel en niet getransponeerd zijn naar het
zonnejaar. Zie
voor verdere achtergrond info de links onderaan
de volgende pagina.
|
