Groupthink & Creativethink

Chaospunt (Chaostheorie)

Commentaar (november 2004) van Simon Vinkenoog (Kies: Chaos) op het boek Trialogen op de rand van het westers denken van Rupert Sheldrake.
Rupert Sheldrake: De verbeeldingskracht is chaos. Nieuwe vormen ontstaan uit de chaos.
Hesiodus: De drie voornaamste godheden waren Chaos, Gaia en Eros.
Frans van Eynatten boek Een introductie in concepten van het chaosdenken, Inleiding in chaosdenken - theorie en praktijk:
3 Chaosdenken als nieuw paradigma in de organisatiewetenschappen. Het Chaosdenken kan gezien worden als een nieuw paradigma. Dat houdt in dat wetenschappelijke onderzoekers zich rondom dit gedachtegoed groeperen en er heel specifieke eigen concepten en methoden voor ontwikkelen. We concentreren ons vanaf nu uitsluitend op de organisatiewetenschappen en op de wijze waarop het Chaosdenken zich daarbinnen ontwikkelt.

Lynn Margylis in haar boek De Symbiotische Planeet, de Planeet Aarde is fractaal gebouwd. Recent wiskundig onderzoek op het gebied van de fractalgeometrie heeft aangetoond dat je ook zonder kunstenaar ingewikkelde tekeningen kunt maken. Het enige wat je daarvoor nodig hebt is een computer die stapsgewijs berekeningen uitvoert. De ‘ontwerpen’ die de natuur gebruikt zijn in feite voortzettingen van hetgeen al op cellulaire schaal bestaat. De orde bestaat uit niets anders dan onbewuste, zich steeds herhalende activiteiten. In alle samenstellende delen van Gaia, het onderling verweven netwerk van al het leven, is in uiteenlopende mate sprake van leven en bewustzijn. Gaia vertoont de kenmerken van proprioceptie: haar activiteiten lijken gepland, maar vinden plaats zonder dat er een ‘hoofd’ of een ‘brein’ aan te pas komt. Proprioceptie als zelfbewustzijn is al ontstaan toen er nog geen dieren of hersenen waren. Gevoeligheid, bewustzijn en reactievermogen van planten, protoctisten, schimmels, bacteriën en dieren, elk in zijn eigen leefomgeving, vormen een zich herhalend patroon dat uiteindelijk ten grondslag ligt aan de mondiale regulering van Gaia ‘zelf’.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk Zij brengen fohat voort, p. 140:
(c) Omdat fohat een van de belangrijkste, zo niet de allerbelangrijkste rol speelt in de esoterische kosmogonie, moet hij nauwkeurig worden beschreven. Evenals in de oudste Griekse kosmogonie, die sterk verschilde van de latere mythologie, Eros de derde persoon is in de oorspronkelijke drie-eenheid: Chaos, Gaea, Eros – die overeenkomt met het kabbalistische En-Soph (want Chaos is RUIMTE, [chaino]), ‘leegte’), het grenzeloze AL, Shekinah en de Oude van Dagen, of de Heilige Geest – zo is fohat in het nog ongemanifesteerde Heelal iets anders dan in de kosmische wereld van de verschijnselen. In laatstgenoemde is hij die occulte elektrische levenskracht die, door de wil van de scheppende logos, alle vormen verenigt en samenbrengt en deze de eerste impuls geeft, die te zijner tijd wet wordt. Maar in het ongemanifesteerde Heelal is fohat dit niet, evenmin als Eros de latere schitterende gevleugelde Cupido of LIEFDE is. Fohat heeft nog niets met de Kosmos te maken, want de Kosmos is nog niet geboren en de goden slapen nog in de schoot van de ‘vader-moeder’. Hij is een abstract filosofisch begrip. Hij brengt zelf nog niets voort; hij is eenvoudig die potentiële scheppende kracht, door de werking waarvan het NOUMENON van alle toekomstige verschijnselen zich als het ware verdeelt, maar alleen om zich in een mystieke bovenzinnelijke handeling weer te verenigen en de scheppende straal uit te zenden. Wanneer de ‘goddelijke zoon’ plotseling tevoorschijn komt, wordt fohat de stuwende kracht, de werkzame macht die veroorzaakt dat het ENE wordt tot TWEE en DRIE – op het gebied van de kosmische manifestatie. Het drievoudige ENE differentieert zich in het vele, en dan wordt fohat omgezet in die kracht die de elementalen-atomen samenbrengt en maakt dat ze zich verenigen en zich met elkaar verbinden. Een echo van deze oorspronkelijke lering vindt men in de vroege Griekse mythologie. Uit Chaos worden Erebos en Nux geboren, en onder de inwerking van Eros schenken zij op hun beurt het leven aan Aether en Hemera, het licht van de hogere en dat van de lagere of aardse gebieden. Duisternis brengt licht voort. Zie Brahma’s ‘wil’ of begeerte om te scheppen in de Purana’s, en in de Fenicische kosmogonie van Sanchoniathon de leer dat begeerte, [pothos], het beginsel van de schepping is.
Deel I, p. 369: Deze ‘oorspronkelijke substantie’ wordt door sommigen Chaos genoemd: Plato en de pythagoreeërs noemden deze de wereldziel, nadat zij was bevrucht door de geest van dat wat op de oorspronkelijke wateren of de Chaos zweeft. De kabbalisten zeggen dat het zwevende beginsel de reeks droombeelden van een zichtbaar, gemanifesteerd Heelal schiep door zich daarin te weerspiegelen. Chaos vóór – ether na de ‘weerspiegeling’; het is steeds de godheid die alle Ruimte en dingen doordringt. Het is de onzichtbare, onweegbare geest van de dingen en het onzichtbare, maar goed voelbare fluïdum dat uitstraalt van de vingers van een gezonde magnetiseur, want het is vitale elektriciteit – het LEVEN zelf.
P. 375: ‘Het bestaan van geest in de gemeenschappelijke tussenstof, de ether, wordt door het materialisme ontkend, terwijl de theologie er een persoonlijke god van maakt. Maar de kabbalist is van mening dat beide ongelijk hebben en dat de elementen in de ether slechts stof zijn – de blinde kosmische natuurkrachten terwijl de geest de intelligentie is die ze bestuurt. De Arische, Hermetische, Orfische en Pythagorische kosmogonische leringen, en ook die van Sanchoniathon en Berosus, zijn alle gebaseerd op één onweerlegbare formule, nl. dat de aether en de chaos of, in de taal van Plato, het denkvermogen en de stof, de twee oorspronkelijke en eeuwige beginselen van het heelal waren, volkomen onafhankelijk van al het andere. Het eerstgenoemde was het alles tot leven brengende beginsel van het intellect, terwijl de chaos een vormloos vloeibaar beginsel was, zonder ‘vorm of zin’. Uit de vereniging van deze twee ontstond het heelal, of liever de universele wereld, de eerste androgyne godheid – waarbij de chaotische stof het lichaam werd en de ether de ziel. In de bewoordingen van een Fragment van Hermias: ‘De chaos, die uit deze vereniging met de geest begripsvermogen verkreeg, straalde van blijdschap, en zo werd het protogonos (eerstgeboren) licht voortgebracht’. Dit is de universele drie-eenheid, gebaseerd op de metafysische begrippen van de Ouden die, naar analogie redenerend, van de mens – een samenstel van verstand en stof – de microkosmos van de macrokosmos, of het grote heelal, maakten.’ (Isis Ontsluierd.) Die Chaos werd echter volgens Plato en de pythagoreeërs de ‘ziel van de wereld’. Volgens de hindoeleer doordringt de godheid in de vorm van aether (akâsa) alle dingen; en deze werd daarom door de theürgen ‘het levende vuur’, de ‘geest van het licht’ en soms magnes genoemd. De hoogste godheid zelf bouwde volgens Plato het Heelal in de meetkundige vorm van de dodecaëder; en haar ‘eerstgeborene’ werd geboren uit Chaos en oorspronkelijk licht (de centrale zon).
P. 378: De Zohar leert dat de oorspronkelijke elementen – de drie-eenheid van vuur, lucht en water – de vier hemelstreken en alle natuurkrachten, samen de STEM van de WIL, memrab of het ‘Woord’ vormen, de logos van het absolute zwijgende AL. ‘Het ondeelbare punt, grenzeloos en onkenbaar’, verspreidt zich over de eindeloze ruimte en vormt zo een sluier (de Mulaprakriti van Parabrahman), die dit absolute punt verbergt. (Vide infra.)

Het boek ‘het CHAOSPUNT’ van Ervin Laszlo laat zien dat de wereld op een tweesprong staat. Moeder Natuur bevat wel degelijk een mechanisme om de mensheid te leren, goedschiks dan wel kwaadschiks, niet te scherp voor de wind te laten varen. Het gaat juist mis wanneer de mens meent met arrogantie en overmoed de schepping te kunnen beheersen, de verborgen blauwdruk van het leven, het 5D-mechanisme te kunnen trotseren. Om niet in oude, herhalende gedragspatronen te vervallen is het nodig dat men zich realiseert dat een krachtige, heldere visie niet een eenmalige, maar een continu aangelegenheid is. Voor een creatief veranderingsproces is een juiste permanente voedingskracht, een kwalitatieve terugkoppeling een eerste vereiste.

Tegenover de eenheid staat de verscheidenheid, maar ook de chaos van de tegenstellingen. Het chaospunt kan juist de katalysator van creativiteit en vernieuwing zijn. De positieve kant van de medaille toont zekerheid en veiligheid, de keerzijde onzekerheid en onveiligheid. De werkelijkheid wordt gekenmerkt door fundamentele tegenstrijdigheden.

Het gaat er om het mechanisme van de onderliggende krachten te onderkennen. Zijn de krachten creatief of destructief, gericht op integratie of desintegratie? Bij 5D gaat het om de transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. Door tegenstellingen (antagonisme) te verkleinen, twee tegendelen meer in balans te brengen, te integreren ontstaat een hogere waarheid. In zijn algemeenheid gaat het om het scheppen van Eenheid in Verscheidenheid. Naast de esoterie is het met name Carl Jung geweest die zich in de samenhang tussen de Triade en de Tetrade heeft verdiept.

Groupthink

Groepsdenken (bewustzijnsvernauwing) kan tot gevolg hebben dat pas wordt opgetreden wanneer het duidelijk misloopt.

Hokjesgeest, een tunnelvisie, houdt in dat bestuurders de marionet van het systeem kunnen worden. De core business van universiteiten , de kunst van het kennisdelen, wordt door Arnold Fellendans aan de hand van het verschijnsel hokjesgeest belicht.

De wetenschappelijke verklaring voor het verschijnsel van 'groupthink' berust op de visie van Irving Janis.

Zelfregulering

Wim de Lobel, De eeuwige generatie, hoofdstuk Blauwdruk (p. 28): Paul Davies, de Engelse hoogleraar in de theoretisch natuurkunde: ”materie en energie van nature een neiging hebben tot zelforganisatie.” Hoewel hij in abstracto het bestaan van God niet ontkent constateert hij wel, dat het creatieve heelal zijn eigen zelfbewustzijn organiseert.
Hoofdstuk Het innerlijke en het uiterlijke (p. 47): De mens als bewustzijnswezen beweegt zich zowel in een innerlijke als in een uiterlijke wereld van het bestaan. Ether gedacht als oergegeven het andere is van het electro-magnetisch veld, dat zich omzet tot spiraalnevel, tot sterrenhoop, tot zonnestelsel. In het zonnestelsel bevinden zich de planeten waarop mogelijkerwijs de organische evolutie van het plantenrijk, dierenrijk en mensenrijk plaatsvindt. De mens als laatste verschijnsel verheft zich van natuurwezen tot cultuurwezen. Hij voegt aan zijn natuurlijke levensgang een dimensie toe.

De levensboom, het boek der schepping heeft 32 paden en toont een kant van de medaille.

Het boek I Ching toont aan de hand van 64 hexagrammen de levenscycli van het universum, de wisselwerking tussen yang en yin, hemel en aarde schepping en vernietiging. Het boek I Ching laat beide kanten zien. De I Ching kent het raamwerk van 8 bij 8, de 64 hexagrammen.

De theosofie gebruikt de matrix van 7 bij 7, met de skandha's horizontaal en de zevenvoudige samenstelling van de mens verticaal. De skandha viññana bestaat op elk ervaringsniveau, het bewustzijn van materiële zaken, het lichaamsbewustzijn tot aan de meest heldere bewustzijnstoestand van de geest.

Creativethink

In het enneagram staat de scheppingsdriehoek 9 - 3 - 6, de Triade en bij de levensboom de Tetrade centraal. Bij de Wet van Zeven gaat het echter om de dynamiek van het systeem, van de gemanifesteerde werkelijkheid, het hexagram, dat zowel de Triade als de Tetrade omvat. Het biedt een handvat om de chaos in ons leven te helpen beheersen.

Bij de Triade gaat het om drie krachten (guna’s), het 1 + 1 = 3, these + antithese = synthese. Het brengt de éne-werkelijkheid, de volmaaktheid van God tot uitdrukking. God is in de mens Jezus geïncarneerd. Bij de mens gaat het er om de innerlijke godsvonk tot bewustzijn te verheffen. Want het koninkrijk Gods is in ons.

Benedict M. Broere Het Heelheidprincipe en de opkomst van een creatief wereldbeeld.
De kosmos openbaart zich in een nieuwe gedaante als een wonder van organische eenheid en continue creativiteit. Welke cultuur zal uit dit wereldbeeld geboren worden?
Max Wildiers: Het universum is niet minder dan de uitwerking van het plan van een allesvermogende God-Architect; het is eerder méér. Het is het resultaat van de interactie van myriaden creatieve gebeurtenissen, samengebonden van binnen uit en gericht op schoonheid en harmonie.

Zie ook:

Boeken:

• Ervin Laszlo, Het CHAOS PUNT de wereld op een tweesprong
• Dr. H.J. Witteveenboek Universeel soefisme
• Rupert Sheldrake boek Trialogen op de rand van het westers denken
• Frans van Eynatten Een introductie in concepten van het chaosdenken
• Taede A. Smedes Chaos, Complexity, and God

Externe Links

• Philip Van Loocke: Een onderzoek naar de waarde van de natuurfilosofie van Ilya Prigogine en de draagwijdte ervan binnen de discussie rond de pijl van de tijd en het determinisme
• Benedict M. Broere Het Heelheidprincipe en de opkomst van een creatief wereldbeeld
• Rupert Sheldrake
• Antonie Börger, kies ‘Vademecum Wijsgerige Ideeën’, hoofdstuk ‘Ruimte en Tijd’ (Oorspr. uitgave: CULTUUR EN GEMEENSCHAP September 1955).
• Piet Romeijn C H A O S van mythe tot wetenschap
• David Pratt Rupert Sheldrake: een theosofische evaluatie, Morfische velden en het geheugen van de natuur
• Astrologie Zwarte Lichten Enneagram (zie Publicatie's)
• Rob de Best De Mens als meervoudig intelligent systeem.
• Rob de Best De oplossing vooraf
• Astrologie

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 926 keer bekeken.