Binnenwereld en Buitenwereld

Zelfbewustzijn

Zelfbewustzijn is de waarneming van wat er in iemands eigen geest omgaat, als het besef van het eigen bestaan. Dit is een moeilijk te definiëren entiteit, waar intelligentie, het nemen van beslissingen, waarneming, bewustzijn en ik-besef zetelen.

Uiteindelijk kunnen we Max Stirner werk het best opvatten als een antwoord op de vraag:
Welke rol speelt het bewustzijn wanneer het alle vormen van "onware kennis" heeft doorlopen en is opgeklommen tot het absolute?

Volgens de Links-Hegelianen wordt de complete zelfreflectie van de geest bereikt in de filosofie van Hegel, waardoor de weg wordt opengelegd voor de praxis. Max Stirner was echter een andere mening toegedaan en bespotte hen openlijk door zijn eigen denken ook voor te stellen als opgeklommen tot het "absolute". Stirner en Lukákcs (Lukákcs) hebben op het model van Hegel verfijningen aangebracht daarom wordt ook van relatieve geest gesproken. Bij een open systeem kan er van absolute tegenstellingen geen sprake zijn.
De weg naar kennis is de weg naar het pure zelfbewustzijn en de mens die tot het "absolute begrip" is gekomen, is dus volledig en volmaakt zelfbewust.
Deze volmaakte staat van bewustzijn wordt door Stirner geďnterpreteerd als een overstijgen van de onderwerping van het bewustzijn aan abstracte ideeën als "de staat" en "de mensheid". Hegel had de filosofie de opdracht gegeven om abstracte begrippen concreet te maken en ze dus "op te heffen" of op een hoger plan te brengen (Aufhebung), door middel van de dialectiek. Aangezien Stirner zogezegd opgeklommen was tot het absolute bewustzijn, was het eveneens logisch dat hij zich niet langer onderwierp aan de uitingen van wat Hegel de "objectieve Geest" had genoemd, met name "de staat", enz... Stirner heft die begrippen eveneens op, maar doet dit niet via de dialectiek. De dialectiek is immers niet langer nodig wanneer de menselijke "ervaring" (is subjectief en niet volledig waar of concreet) niet langer bestaat (ze is immers vervangen door het "absolute begrip" of het "absolute begrijpen") en er derhalve ook geen noodzaak meer is tot zelfkritiek binnen het menselijke denken. Vóór het bereiken van het "absolute begrip" is de mens er zich van bewust geworden dat alles "waar" is, maar dat deze "ervaring" slechts een gedeeltelijke waarheid is, want elke gebeurtenis, elk moment in het denken is slechts een schakel in een dialectisch proces. Aangezien volgens Hegel de mens die tot het "absolute begrip" komt volmaakt zelfbewust is, kan Stirner alle abstracte concepten en ideeën die bestonden, afbreken en verwerpen op basis van dit "absolute begrip" en hoeft en kan hij de dialectiek niet meer gebruiken, zoals Hegel wel had vooropgesteld. Stirner grijpt dus de laatste passage van de "Phänomenologie des Geistes" aan, waarin beschreven stond wat de laatste fase van de menselijke ontwikkeling en het "absolute begrip" zou inhouden, om alle "abstracte ideeën" ondergeschikt te maken aan het concept van de "Einzige". Hij keert de wapens van de Links-Hegelianen dus tegen henzelf. Hij gebruikt de stelling van Hegel dat de mens die tot het "absolute begrip" is gekomen, volkomen zelfbewust is (en dus geen abstracte maar een concrete "ik" is) om alles wat dit concrete "ik" (de "enige" of "Einziger") nog kan onderwerpen, overboord te gooien, namelijk o.a. "de mensheid" en "de staat". Aangezien het concrete "ik" zelfbewust is, aangezien het tot het "absolute begrip" gekomen is, kan er niets meer tegenover dit "ik" geplaatst worden binnen een eventueel dialectisch model.

Het Ei van Assagioli wordt gebruikt om de psychische structuur, de wisselwerking tussen de binnen - en buitenwereld te verklaren. Het ‘Ei’ bevat twee horizontale lijnen, die de psyche als het ware verdelen in verleden, heden en toekomst. Centraal staat het ‘Ik’, het zelfbewustzijn.

Binnenwereld en Buitenwereld

x) Niet bewust te maken deel van het collectief onbewuste, boven het transcendente deel en onder het immanente deel. (As) Roberto Assagioli boek Psychosynthese. (Ja) Jolanda Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung. (Sv) Anthony Stevens boek Over Jung - leven en werk.

Freek van Leeuwen: onderscheidt, net als het 5D-concept ‘Geest - Ziel - Lichaam’. 5D sluit op zijn boek De Levensweg aan en maakt van zijn ‘verklarende woordenlijst’, de begrippen binnenwereld en buitenwereld, gebruik.
Binnenwereld
De binnenwereld is de inwendige wereld van de ziel. De geest bevindt zich in het midden van zijn eigen binnenwereld, die een uitgestraald krachtveld is, veroorzaakt door de eigen geestelijke werkzaamheid. De binnenwereld kan verder gevuld zijn met gewaarwordingsbeelden van buiten, voorstellingen, denkbeelden, kennis en herinneringen. Deze omringen de geest en worden daar door de geest waargenomen. De binnenwereld is een overgangsgebied tussen de stoffelijke wereld en de geestelijke wereld, waarmee de geest voortdurend, maar meestal onbewust, is verbonden.
Buitenwereld
De buitenwereld is datgene, wat de ziel, met daarin de geest, omgeeft. De ziel is een uitstraling van de geest en behoort daardoor tot de geest. Vanuit de geest gezien, behoort het lichaam tot de buitenwereld. Het is geheel uit de buitenwereld afkomstig en wordt daar, als de geest bij het overlijden weer naar huis gaat, ook aan teruggegeven.

Microkosmos en Macrokosmos (Zeven 'beginselen' van de mens)

Blavatsky, Deel III (p. 485):
485: Evenals de meetkunde onder de wiskundige wetenschappen in het bijzonder in verband staat met de bouwkunst en ook (om tot algemeenheden over te gaan) met de kosmogonie, moet, omdat de tien Jods van de Pythagoreesche vierheid of tetraktys de macrocosmos voorstellen, de microcosmos of de mens, zijn beeld, ook in tien punten worden verdeeld.
P. 491: Is DAT dan zowel de bewerkende als de stoffelijke oorzaak van het heelal?
Als het heelal, de macrocosmos en de microcosmos (het zonnestelsel of de aarde, al naar het geval is), tien zijn, waarom is dan de mens in zeven “beginselen” verdeeld? Ziehier de reden waarom het volmaakte getal in tweeën verdeeld is: de krachten zijn in haar volledigheid, d.w.z. boven-geestelijk en stoffelijk, TIEN, namelijk drie op het subjectieve en onbegrijpelijke, en zeven op het objectieve gebied. Bedenk dat ik u thans de beschrijving geef van de twee tegengestelde polen:
(a) de oorspronkelijke driehoek (de Monade), die zodra hij zich weerkaatst heeft in de “hemelse mens”, de hoogste der lagere zeven, verdwijnt en weder tot “stilte en duisternis” terugkeert, en
(b) de astrale paradigmatische mens, wiens Monade (Âtmâ) ook door een driehoek wordt voorgesteld, daar zij in bewuste Devachanische tussenpozen ene drieheid moet worden. Daar de zuiver aardse mens om zo te zeggen ondersteboven in het heelal van stof weerkaatst is, wordt de bovenste driehoek, de zetel van de scheppende ideatie en de subjectieve potentialiteit van het vormende vermogen, in de mens van stof onder de zeven geplaatst.

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Hoofdstuk 7: In deze allegorie wordt de invloed van geluid, kleur en getal zo ingenieus verwerkt, dat de werkelijke esoterische betekenis wordt versluierd. Voor de buitenstaander klinkt het als een van de vele onbetekenende sprookjes over de schepping; maar er schuilt een diepe geestelijke en goddelijke, stoffelijke en magische betekenis in. Uit Amitâbha – geen kleur of de witte glorie – komen de zeven gedifferentieerde kleuren van het prisma voort. Deze zenden elk een corresponderend geluid uit, waardoor de zeven van de toonladder ontstaan. Omdat van de mathematische wetenschappen de geometrie in het bijzonder verband houdt met de architectuur en ook, om op universele begrippen over te gaan, met de kosmogonie, moest, daar de tien jods van de pythagorische tetrade of tetraktis het symbool zijn geworden van de macrokosmos, ook de microkosmos of de mens, het evenbeeld ervan, in tien punten worden verdeeld. Zoals zal blijken heeft de natuur zelf hierin voorzien.
Als het heelal, de macrokosmos en de microkosmos tienvoudig zijn, waarom zouden we de mens dan in zeven ‘beginselen’ verdelen? De reden dat het volmaakte getal tien in tweeën wordt verdeeld, een reden die niet in het openbaar moet worden bekendgemaakt, is de volgende: In totaal, dat wil zeggen, supergeestelijk en stoffelijk, zijn er tien krachten, te weten, drie op het subjectieve gebied waarvan men zich geen voorstelling kan maken en zeven op het objectieve gebied. Denk er aan dat ik u nu de beschrijving geef van de twee tegengestelde polen:
(a) de oorspronkelijke driehoek die, zodra hij zich in de ‘hemelse mens’, de hoogste van de lagere zeven, heeft weerspiegeld – verdwijnt en naar ‘stilte en duisternis’ terugkeert; en
(b) de astrale paradigmatische mens, van wie de monade (âtman) eveneens door een driehoek wordt voorgesteld, omdat ze in bewuste devachanische intermezzo’s een triade moet worden.

Glossarium Lectorium Rosicrucianum:
Adam:
Bijbelse aanduiding voor de Oorspronkelijke Mens van vóór de val. Dit is de microkosmos, de samenvatting van het gehele Universum, de zevenvoudige schepping, waarin de Goddelijke Gedachte werkzaam is naar een steeds groeiende vervolmaking toe.

Aurisch wezen:
Zevenvoudig magnetisch veld dat de persoonlijkheid omsluit. Deze vormt het "firmament" van onze microkosmos. Als drager van ons verleden - van onze voorgaande levens - en van het karma in onze microkosmos, bepaalt hij de levensloop van de persoonlijkheid die erin wordt geďncarneerd. De twaalf magnetische punten in dit firmament - onze inwendige dierenriem - beďnvloeden de ganse persoonlijkheid via de twaalf paren hersenzenuwen in het hoofdheiligdom. Deze twaalf instrumenten van de persoonlijkheid dienen door Jezus (de nieuwe Ziel) gekozen te worden, vervolgens gedoopt (verbonden met het nieuwe leven) en gevoed, teneinde "discipelen" te worden die de persoonlijkheid volledig naar de Christuskracht zullen oriënteren. In het aurisch wezen onderscheidt men ook een indrukwekkende menselijke vorm - een imitatie van de hemelse Mens - het hogere zelf, dat zich kan voordoen als een "lichtengel", en dat aanleiding geeft tot vele mystieke of occulte illusies (zie Microkosmos).

Bevrijding:
Door de wedergeboorte van de oorspronkelijke goddelijke Ziel in de microkosmos en het herstel van de verbinding met de Geest wordt de onderworpenheid aan de krachten en machten van deze natuur overwonnen. Zo kan de mens ontsnappen aan de kluisters der reďncarnaties. Zo kan de microkosmos de sfeer van het oorspronkelijke Leven - het Oorspronkelijk Rijk - opnieuw integreren.

Christus:
Dit is de centrale Geest van onze planeet (zie : Oorspronkelijk Rijk). Dit stralingsveld van de Universele Broederschap - of de kosmische Christus - heeft zijn brandpunt in het hart van de zevenvoudige planeet. Deze stuwt de mensheid voortdurend tot het vervullen van de Goddelijke Gedachte die elke mens in zich draagt. Zo worden sinds het begin der tijden Christusimpulsen uitgestuurd om de "verloren zoon" terug te brengen naar het oorspronkelijke Vaderland. Wanneer in een microkosmos het ikbewustzijn vervangen wordt door het krachtveld van het Christusbewustzijn ("niet ik ben het die leeft, doch hij leeft in mij") wordt degene die het pad gevolgd heeft een Christus. Zo kan de Jezusmens die Christusmens geworden is ten volle getuigen van de realiteit die hij beleeft, van de weg van wedergeboorte door water en Geest die elke mens dient te volgen. Het historische aspect verdwijnt achter de gnostieke dimensie.

Ethers:
Van de Oorspronkelijke Zevengeest - de Oorspronkelijke Zevenvoudige Aarde - gaan zeven Krachten uit, waaruit de ware Mens leefde. In onze noodorde blijven van de zeven Krachten van dit vitale systeem slechts vier zeer afgezwakte aspecten over : 1. de chemische of scheikundige ether, die het leven en de ontwikkeling van het fysische lichaam in stand houdt,2. de levensether, die in verband staat met de voortplanting,3. de lichtether, met betrekking tot de gevoelens, 4. de weerspiegelende ether, die verband houdt met het denken. Deze vier dialectische krachten - deze vier spijzen - hebben slechts een vaag verband met de vier oorspronkelijke Krachten - de vier Heilige Spijzen. Nochtans stammen zij uit dezelfde Bron, uit het hart van de kosmische Zevengeest, doch zij stemmen overeen met veel lagere radiaties van het hart der Oermaterie. Het proces der transfiguratie heeft tot doel de persoonlijkheid met deze heilige voeding te confronteren, en de oorspronkelijke ethers weer in de plaats te stellen van de dialectische ethers, om het systeem weer levenskrachtig te maken, opnieuw gericht op de zevenvoudige Roos, en in staat om de drie hogere ethers te ontvangen die de totale heropbouw van de microkosmos zullen bewerkstelligen. Een gnostieke Geestesschool brengt - door zijn binding met het nieuwe levensveld - een haard van concentratie van deze hogere ethers; zonder deze kan de ware Alchemie niet plaatsvinden.

Hart:
Centrum van de menselijke microkosmos, drager van het Geestvonkatoom - de Roos -, de basis voor het ontwaken en de heropbouw van de Ziel. Daarom begint de bevrijdingsweg - die eindigt op de top van Golgotha in het hoofdheiligdom - steeds in Bethlehem, de grot van het Hart, waar het Godskind - de goddelijke kundalini - geboren wordt. Elk ander proces dat berust op mentale of occulte vermogens (van het hoofd of van het sacrum) van de persoonlijkheid lopen uit op een nog grotere gevangenschap (zie Aurisch wezen).

Microkosmos:
De ware Mens, die een samenvatting is van de ganse schepping, vormt een geheel van zeven sferen, van zeven krachtvelden die elkaar doordringen en waardoor de Oorspronkelijke Mens harmonisch in verbinding stond met de macrokosmos, de kosmische Zevengeest. Onze persoonlijkheid met zijn zeven aspecten is nog slechts een zwakke weerspiegeling van wat de Oorspronkelijke Mens was. Het afbreken door de Ziel van de verbinding van de mens met de Geest bracht de val en de aftakeling van de microkosmos met zich mee. De Wedergeboorte in "het Rijk der Hemelen" vertegenwoordigt de herintegratie van de microkosmos in de oorspronkelijke volmaaktheid. Deze omvat de opstanding van de oorspronkelijke Ziel en het herstel van de band tussen Mens en Geest. Door deze verbinding wordt het gewone bewustzijn - dat beperkt is tot ons dialectische levensdomein - omvat in het immense bewustzijn van de microkosmos, die meewerkt aan het goddelijke Plan voor de mensheid. De kennis van dit plan - die in het hart van onze microkosmos bewaard wordt - is een van de essentiële punten van de gnostieke Bevrijdingsleer, want zij doet alle religieuze en occulte bespiegelingen en illusies teniet. De zevenvoudige persoonlijkheid wordt omgeven door een "openbaringsveld" (of ademveld) waarin de krachten en substanties binnendringen uit de atmosfeer en het grote kosmische veld waaruit deze persoonlijkheid leeft. Doch dit geheel staat onder de controle van een "aurische sfeer" die de "hemel" van onze microkosmos vormt, waarin de som van de ervaringen der persoonlijkheden (zie reďncarnatie) die achtereenvolgens deze microkosmos bewoond hebben een eenheid vormen - een hoger zelf of "deurwaarder" - die de bron is van allerlei occulte illusies, verschijningen en mystieke fenomenen die op de persoonlijkheid parasiteren en de mens in zijn aardse beperkingen kluisteren. Alleen de verbreking van dit keurslijf door de volledige zelfopoffering kan de microkosmos bevrijden en het zevenvoudige geestelijke veld toelaten de mens in zijn oorspronkelijke schittering te herstellen.

Macrokosmos:
De wereld, of - ruimer gezien - het universum.

Kompaskwadrant

Leerproces, de vier stadia volgens Maslow:

Het continuüm van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam laat zien hoe vaardigheden kunnen worden geoefend. Voor het veranderingsproces van een gemeenschap, een cultuur, geldt de interactie van het rechter kwadrant:

Het gaat bij dit veranderingsproces om de wisselwerking, de overdracht tussen micro en macro, individu en collectief. Het individu beďnvloedt de gemeenschap en de omgeving beďnvloedt het individu. Hoe virulent de chemie tussen leider en volk kan zijn tonen de voorbeelden uit het verleden van de totalitaire ideologieën van Stalin en Hitler.

Voor Stalin was dat een socialistische wereldrevolutie, voor Hitler de overheersing van een zuiver Arisch ras. Op talrijke gebieden van het maatschappelijke leven – arbeidsverhoudingen, literatuur, schilderskunst, amusement, architectuur, rechtspraak, partijorganisatie - werd de bevolking in een staat van agitatie, enthousiasme en vrees gebracht (‘Het totalitaire perpetuum mobile’, Volkskrant 24 juni 2004).

Zevende zintuig 'Ken uzelve'

Inayat Khan, boek De eenheid van religieuze idealen: De sleutel wordt gegeven in de Bijbel, in de woorden: ‘Ik ben Alfa en Omega’, de Eerste en de Laatste’. Ik besta ieder ogenblik. Wanneer u mij roept, ben ik er. Klop op de deur en ik zal u antwoorden.’
Het betekent altijd, voortdurend aanwezig; nooit afwezig van het begin van de schepping tot het einde. Het laat zien dat een persoon die Jezus Christus werd genoemd de Boodschap heeft gebracht. Dat is het geheim van de Geest van Alfa en Omega van Christus. En wij met ons gesloten hart, al wachten we duizend jaar op de Boodschapper om zich aan ons te tonen, we zullen hem nooit vinden. Inayat Khan, Ali: ‘Ken Uzelf, als ge God wilt kennen.’

Het zijn met name de zeven zintuigen die de verbinding tussen binnen en buiten leggen.
In het boeddhisme erkent men zes zintuigen of gevoelsorganen (Pali: Salayatana), welke de gehele beleving van de wereld door de mens omvatten. De zes zintuigen zijn: het fysiek lichaam, de ogen, de tong, de neus, de oren, en de geest. Elk zintuig of gevoelsorgaan heeft een overeenkomstig object waarmee contact gemaakt kan worden, en een overeenkomstig type bewustzijn. Het contact tussen deze drie (zintuig, object en bewustzijn) leidt tot het ontstaan van de zes typen gevoelens, welke overeenkomen met de zes zintuigen. De onderstaande tabel geeft een overzicht van de zes zintuigen en de overeenkomstige objecten en typen bewustzijn. Hier verwijst men naar met de term de achttien elementen. Gevoelens behoren overigens niet tot deze 18 elementen, daar zij het gevolg zijn van het contact tussen drie gerelateerde elementen.

Blavatsky Deel III, p. 551: Het is gemakkelijk te begrijpen dat de hoogste twee tattwa's en de twee zintuigen (het 6e en het 7e) overeenkomen met de twee hoogste menselijke beginselen, Buddhi en het aurische omhulsel, doortrokken van het licht van Âtma.

Blavatsky Deel III, p. 628, DIAGRAM V:
5e , 6e en 7e zintuig: Gehoor (Ether; Oren; Spraakorgaan), Geestelijk verstand (Goddelijke vlam; Astraal lichaam en hart) en De hogere synthetische zin die alle omvat, Tanmâtra’s (Akasha; licht van kundalini).

Voor de mens geldt de goddelijke geboorte, de adolescentie, volwassenheid (geestelijke groei) en de ouderdom (overgang).

Het boeddhisme onderscheidt lichamelijke en geestelijke gevoelens, buitenwereld en binnenwereld, hardware en software. Het reflexieve bewustzijn heeft een lichamelijke en een geestelijke kant. Gevoelens verzorgen de reflectie, de feedback.

What's in a name?
De vijf-elementenleer van de Traditionele Chinese Geneeskunde geeft van de vijf zintuigen deze doorsnede:

Aarde, in het centrum: 5e Zintuig, Mond (proeven).
In de Traditionele Chinese Geneeskunde zijn spreken en horen wel complementair.

De Chinese astrologie maakt van vijf elementen gebruik. Het pentagram kan staan voor het evenwicht van de vijf elementen of voor de vijf klassieke zintuigen: voelen, zien, ruiken, horen en proeven. Het pentagram heeft vijf gelijke hoeken van 36 graden, wat pythagorisch opgeteld weer het getal 9 oplevert.

Het 5e zintuig wordt in het rapport 'Eenheid in Verscheidenheid' met communicatie (Spreken en Luisteren) in verband gebracht. Voor goede communicatie is kunnen luisteren, het kunnen aanvoelen, empathisch vermogen van cruciaal belang. Er geldt niet voor niets: ‘Spreken is zilver en zwijgen is goud’.

Sinnett voegde aan het vierde beginsel Kâma het Sanskrietwoord voor lichaam - rűpa - toe. Het woord kâma-rűpa (thumos) staat voor hartstochten en begeerten. Het gaat mis wanneer natuurlijke begeerte naar ‘genoeg’ verandert in hebzucht naar ‘meer’ (epithumia). Zoals we hierna zullen zien onderscheidt professor Frijda niet alleen gevoelens, maar gevoelens en emoties.

Samkhya Vijf elementen en hun eigenschappen. Naast de zintuigen zijn er ook denken (manas), kennen (buddhi) en de ziel, de kenner van het veld (ksetrajna). Deze functioneren als een soort zintuigen, behalve dat manas, buddhi en ksetrajna ieder de erboven liggende omvat. Het denken heeft als informatie niet alleen gedachten, maar ook wat uit de zintuigen komt. Het kennen (buddhi) heeft gedachten en zintuigelijke informatie nodig om te kunnen beslissen. Ksetrajna schouwt alles toe.

Zie ook:

• Glossarium Lectorium Rosicrucianum
• Basisbegrippen

Boeken:

• Inayat Khan, boek De eenheid van religieuze idealen

Externe Links

• Bespiegelingen over de werkelijkheid van de binnenwereld en de buitenwereld.
• Deepak Chopra Synchronisch leven (De onbegrensde macht van het zinvolle toeval)
• Eduard von Hartmann
• H. Kingma Het zesde zintuig een ontdekkingsreis
• A.J.R. van der Ley: Paralellen in de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM) en de Anthroposofische Geneeskunde
• Ayurveda en Vedische Astrologie
• Ayurveda Vata (Ether en Lucht), Pitta (Vuur en Water) en Kapha (Water en Aarde)
• Hoe de psyche werkt
• Zesde zintuig redde dieren
• Freek van Leeuwen: onderscheidt, net als het 5D-concept ‘Geest - Ziel - Lichaam’. 5D sluit op zijn boek De Levensweg aan en maakt van zijn ‘verklarende woordenlijst’ gebruik.
• Vijf elementen en hun eigenschappen
• H.P. Kunneman Van ontologische eenkennigheid naar. ontologische complexiteit.
• Juliet van ’t Hul-Moll ANIMA MUNDI EN EEN THERAPEUTISCHE BEHANDELING
• Cicero titel Het menselijk handelen als verhaal (recensie verscheen 36 september 1997 in de Volkskrant)
• Coherence in Health, zie Lezing Dirk Zoutewelle (docent verbonden aan CellCare Institute, orthomoleculaire wetenschappen volgens PNI) Gedrag als (neuro-) biochemie-regulerende factor

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 1119 keer bekeken.