Macrokosmos en Microkosmos

Plato: Wat immers alle verstandelijke kenbare wezens omvat, kan nooit tweede zijn, naast een ander: want dan zou er weer een ander levend wezen moeten zijn, dat die beide omvat, en waarvan die beide een deel zouden zijn. Dan zou men juister moeten zeggen dat de wereld gemaakt is naar de gelijkenis, niet van die twee, maar van dit derde, dat hen omvat. (Timaeus)
H.P. Blavatsky: … hetzij men zich naar de bloem van het oosten of naar de academies van het westen keert, het reizen langs het pad gebeurt zonder zich te bewegen. U bént het pad (De stem van de stilte).
Helena Blavatsky:
Het Heelal wordt van binnen naar buiten bestuurd en geleid. Zoals boven, zo is het ook beneden, zoals in de hemel, zo ook op aarde; en de mens – de microkosmos en het verkleinde evenbeeld van de macrokosmos – is de levende getuige van deze universele wet en van haar manier van werken. (Geheime Leer, Deel I, p. 301)
Jiddu Krishnamurti Wat is waar?
Jiddu Krishnamurti: Het individuele probleem is het wereldprobleem.
Het grootse van de mens is dat hij niet door iemand dan zichzelf is te verlossen.
Voor iemand die wil ontdekken wat waarheid, wat God is, is gezag iets ondenkbaars, of het nu het gezag is van een boek, of van de regering, van een beeld of van een priester. Zo iemand kan alleen maar losstaan van dat alles.
Dit is de vreugde van de
meditatie, niet het aanbidden van een afbeelding of het herhalen van bepaalde woorden en ook niet de diepe vergetelheid waarin het 'zelf' verzinkt tijdens het najagen van een systeem, wat niet anders is dan het volledig lamleggen van het denken en voelen.
De vreugde van de
meditatie is erin gelegen dat je spontaan leeft, met de intelligentie op haar hoogtepunt.

Inleiding Meta-leren (Zo Boven zo Beneden; zo Binnen zo Buiten, Binnenwereld en Buitenwereld, Ont-maskeren)

Blavatsky, Deel III (p. 456): Het Delphische gebod ‘Ken uzelve' schijnt in deze eeuw slechts voor weinigen te gelden.
Isaac Newton: Mensen bouwen te veel muren en te weinig bruggen.
György Konrád: Op de vraag naar de zin van het leven antwoordt iedereen met zijn levensloop.
Klaas van Egmond: Wat persoonlijke ontwikkeling is voor het individu, is ‘duurzame ontwikkeling’ voor de samenleving.
Beide ontwikkelingen
lopen langs dezelfde lijnen en worden aangedreven door dezelfde mechanismen
.
Robert Putnam: Bonding en Bridging zijn positief aan elkaar gecorreleerd. Bonding (bindend) sociaal kapitaal omzetten naar bridging (overbruggend) sociaal kapitaal, dus in relaties met mensen met een andere achtergrond.

De weg van het midden (Rohit Mehta Theosofia juni 2015 p. 70,71):
Rohit Mehta schreef boeken en artikelen over theosofie en meditatie en gaf wereldwijd lezingen. In het Nederlands verschenen Zoek naar de Weg, over Licht op het Pad en De Scheppende Stilte over De Stem van de Stilte (UTVN Lotusreeeks 1). Dit artikel is een bewerkte samenvatting van een voordacht voor de conventie in Adyar in december 1956.
De ‘weg van het midden’
Om de aard van de
‘weg van het midden’ te kunnen begrijpen, moet men zich terdege rekenschap geven van het pad der uitersten en van alles wat dit inhoudt … Het denken werkt in de sfeer van ; de hele structuur van kennis is opgebouwd uit processen van vergelijking en tegenstelling. Hiervoor moet het een norm of maatstaf aanhouden, met andere woorden: het moet een vast punt hebben, waaromheen het de schemata van kennis kan construeren. Dit is zijn ideatie, zijn ideaalmodel, waarmee het kan beoordelen en waarderen. Datgene wat met deze norm overeenkomt noemt men goed en wat er niet in past is fout, of slecht …
Bewustzijnsontwikkeling door conflicten
Elke wijziging in het bewustzijn, elke verandering van denken is een beweging in de sfeer van tegenstellingen. Deze beweging van de ene tegenstelling, of het ene uiterste, naar een andere is het proces waardoor het bewustzijn groeit en ontwikkelt. Dit ontwikkelingsproces is eindeloos, want elk bereikt eindpunt vormt op zijn beurt weer een beginpunt van waaruit een nieuw ontwikkelingsproces aanvangt. These en antithese, stelling en tegenstelling, zijn de beide polen in het denken. Zelfs wanneer een synthese is bereikt, wordt die ook weer een stelling die zijn eigen tegenstelling oproept. Het proces van bewustzijnsontwikkeling houdt zo in wezen een conflict van tegenstellingen in.

Levenskunst maakt het mogelijk de synthese van de drie domeinen van de ‘Alfa-, Gamma- en Bétawetenschappen’, de 4e Dimensie in een 4Ddenkraam, de Tetrade, de Lagere Tetraktis weer te geven. Door de verborgen 5e Dimensie, het morele kompas (de moraal van het verhaal, de stem van het geweten), aan deze Tetrade toe te voegen ontstaat een 5Ddenkraam, die de Kwintessens van het leven tot uitdrukking brengt.

Building Back Better (BBB) is a strategy aimed at reducing the risk to the people of nations and communities in the wake of future disasters and shocks.[1] The BBB approach integrates disaster risk reduction measures into the restoration of physical infrastructure, social systems and shelter, and the revitalization of livelihoods, economies and the environment.[2]

Om de strijd met China aan te gaan, heeft G7 een verandering van mentaliteit nodig (Carline Vos Volkskrant 15 juni 2021 p. 11):
De G7 zal een hoop geld moeten durven uitgeven, als zij de
Chinese expansie wil verslaan.
De G7 gaat de concurrentie met China aan met een eigen
mega-investeringsplan. De B3W (Build Back Better World) moet de tegenhanger worden van het Belt and Road Initiative, het ambitieuze investeringsplan waarmee China sinds 2013 havens, wegen en andere strategische infrastructuur over de hele wereld aan elkaar rijgt tot de nieuwe ‘Zijderoute’ van deze eeuw.
Dat vraagt inderdaad om
miljardeninvesteringen, maar vooral ook om een mentaliteitsverandering: om niet altijd overal voor een dubbeltje op de eerste rang te willen zitten.

Langs de pijplijn die Europa gas brengt, stoken de Russen nog op hout (Tom Vennink Volkskrant 15 juni 2021 p. 13):
Met de gaspijpleiding Nord Stream 2 krijgt de Russische president Poetin nog meer controle over de energie¬voorziening in Europa. Die lijn loopt langs nog altijd gasloze dorpen. ‘Onze provincie brengt de warmte naar het zuiden, maar zelf tellen we niet mee.’
De gasleiding door Oekraïne met de achterhaalde naam
Broederschap heeft Poetin niet meer nodig. Met de leidingen door de Oostzee kan hij de kraan naar Oekraïne dichtdraaien zonder dat de leveranties aan de EU in gevaar komen.

De gevreesde tegenstander is nu hoofdaanklager nr. 1 (Patrick van IJzendoorn Volkskrant 15 juni 2021 p. 31):
Als advocaat van menig president of dictator lag hij geregeld in de clinch met de hoofdaanklager van het Internationaal Strafhof in Den Haag, maar nu gaat de Pakistaanse Brit Karim Khan zelf die functie vervullen.
Een van Khans sterke punten is de gave om een
complexe zaak op een heldere, beeldende en kernachtige wijze te presenteren, iets die hij naar eigen zeggen te danken heeft aan het lezen van Shakespeare en Dickens. Als hoofdaanklager is het niet alleen Khans taak om het aantal veroordelingen op te schroeven, maar ook om het Hof, dat niet wordt erkend door grootmachten als Rusland, China en de Verenigde Staten, meer legitimiteit te geven. Voor Londen is hij bovenal een vooruitgeschoven pion van Global Britain.

Verkoop geen nieuwe rituelen en illusies, maar pak de kern van het probleem aan. En die aanpak vergt het wezenlijk veranderen van het financieel-economisch bestel. (Klaas van Egmond Volkskrant 15 juni 2021 p. 28):
Erkennen we de noodzaak van een andere economie? Dat is de uiteindelijke, meer wezenlijke vraag die dezer dagen nog op de formatietafel hoort te liggen.
De afgelopen decennia zijn we niet in staat gebleken tot zo’n
wezenlijke koersverandering. De structurele verschuiving van de werkelijke macht van de parlementaire democratie naar grote private belanghebbenden heeft daarin een grote rol gespeeld. Een ‘andere economie’ is tot nu toe onbespreekbaar geweest. Het zou nu het enige onderwerp op de formatietafel behoren te zijn.

Aanvaring rijker (Robert Vuijsje interviewt Naeeda Aurangzeb Volkskrant 14 juni]] p. V4-5):
Voor haar boek
365 dagen Nederlander bundelde radio- en tv-maker Naeeda Aurangzeb (47) de even droge als pijnlijke situaties die ze meemaakt als gekleurde collega.
Zomaar een van de 365 korte dialogen uit het boek
365 dagen Nederlander, voorzien van een nummer en verder alleen begeleid door een korte plaatsbepaling:
140, LEZING, DEN HAAG
Vier uur. Frits Bolkestein: ‘En u bent?’
Ik: ‘Naeeda Aurangzeb.’ We schudden elkaars hand.
Halfvijf. Frits Bolkestein: ‘U bent?’
Ik: ‘Eh... Naeeda Aurangzeb.’ We schudden elkaars hand.
Halfzes. Frits Bolkestein: ‘En wie bent u?’
Ik: ‘Ik heb mij al twee keer aan u voorgesteld.’
Frits Bolkestein:
‘Waarom geeft u mij geen hand? In ons land schudden we elkaar de hand.’

Vechtjas met een zwak voor de inlander (Sander van Walsum Volkskrant 12 juni 2021 Boeken p. 12-13):
Als Christiaan Snouck Hurgronje (1857-1936) sprak in Nederlands-Indië, ‘sidderden de continenten’. Zijn biograaf Wim van den Doel rekent de islamoloog tot de grootste wetenschappers die Nederland heeft gekend.
Tezelfdertijd maakte hij – steeds met de felheid die hem eigen was – bezwaar tegen de taakopvatting en de
intellectuele luiheid van de koloniale bestuurders. Hij meende dat hogere bestuurstaken aan ‘inlanders’ (mits voldoende opgeleid) moesten worden toevertrouwd. Hij ageerde tegen het vertoon van horigheid waartoe de plaatselijke elite was verplicht, tegen straffen die aan opstandige elementen werden opgelegd (van lijfstraffen tot verbanning) en – in het algemeen – tegen misplaatst Europees superioriteitsgevoel.
Van den Doel, hoogleraar geschiedenis aan de universiteiten van Leiden, Delft en Rotterdam, gaat allerminst voorbij aan de
uitzonderlijke avontuurlijkheid van Snouck, maar hij maakt duidelijk dat Snouck met zijn expedities het hogere doel van de kennisvermeerdering heeft willen dienen. Daarmee had hij (ook) een praktisch oogmerk: een modus vivendi vinden voor de christelijke wereld en de islam, ‘die groote Internationale met het groene vaandel (…) die door eene koloniale mogendheid als de onze met ernst bestudeerd en met groote wijsheid behandeld moet worden.’
Wim van den Doel stelt op pagina 551 van de biografie vast dat ‘Snouck gerust onder de belangrijkste Nederlandse wetenschappers uit de geschiedenis (kan) worden gerangschikt. (…)
Een leven met licht- en schaduwzijden. Zoals ieder leven.’ Een enigszins flets oordeel over een man die nu juist niet als een ieder heeft geleefd.

Wat je niet op Wikipedia zult vinden
De nieuwe dichtbundel van Tjitske Jansen ontstond uit een weigering van de internetencyclopedie haar persoonlijke pagina aan te passen. Om en om komische en tragische poëzie, ondanks alles positief.
Wikipedia’s weigering is tekenend voor veel van de jeugdervaringen die in
Iedereen moet ergens zijn. Zoals het systeem het lyrisch ik haar wensen weigert, zo was er schijnbaar ook altijd het haar omringende milieu dat haar wensen tegenwerkte. Niet voor niets schrijft Jansen ergens halverwege de bundel met de voor haar zo kenmerkende kalm observerende toon: ‘Elke beslissing in mijn wereld werd genomen/ zonder er deskundigen bij te halen. / Alles werd geregeld in het netwerk van school en kerk. / Directe medemenselijkheid zou per definitie / waardevoller zijn dan kinderbescherming / vertrouwensarts, psycholoog of psychiater.’
Het zijn de kunstenaars, de kunsten die het mooist zijn.

De relatie tussen Individu en Collectief kan zowel door een mandala als een lemniscaat worden gesymboliseerd. De cirkel, de levenscirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. We zijn het zelf die in het leven orde en wanorde creëren. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘Het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de tien categorieën van Aristoteles symboliseren hoe de innerlijke wereld, de mens als microkosmos met de uiterlijke wereld, de macrokosmos wordt verbonden. We zijn met onze innerlijke inspiratiebron een onderdeel van de werkelijkheid.

De gemanifesteerde werkelijkheid staat tegenover de ongemanifesteerde werkelijkheid, de macrokomos tegenover de microkosmos, ruimte tegenover materie. Het gaat om de vraag hoe met behulp van de schakel tussen ruimte en materie, de tijd ('energie') de transformatie plaatsvindt. De griekse filosoof Herakleitos zei: panta rhei, alles is in beweging. Het gaat om 'Flux en Transformatie'.

Hoe China de Oeigoerse moskeeën verwoest (Leen Vervaeke Volkskrant 12 juni 2021 Zaterdag p. 6-10):
In het West-Chinese district Gongliu had
elk dorpje zijn eigen moskee. Tot de Chinese overheid in 2018 een golf van vernielingen in gang zetten. Een reconstrutie op basis van satellietbeelden, getuigenissen en onderzoek ter plaatse.'
Het resultaat: van de 66 moskeeën die Gongliu voor 2018 telde, zijn er nog maar 12 intact en in gebruik.

Onmisbare klasse, kom in opstand! (Ariejan Korteweg interviewt Ron Meijer Volkskrant 12 juni 2021 Zaterdag p. 2-4):
Bij de vraag waar het met Nederland heen moet, speelt klassebewustzijn nog amper een rol. Dat moet veranderen, vindt SP-politicus Ron Meyer. Met het boek
wil hij dat de kennis en pijn van zijn Heerlense buurtgenoten zichtbaar worden.
‘Je kunt iemand uit 1818 citeren, zoals Karl Marx, maar het moet wel verband houden met de werkelijkheid. Jongeren verdienen de ruimte voor grote ideeën en de scherpte, de naïviteit die daarbij hoort. Maar wil je het land veranderen, dan altijd langs democratische weg.
‘Er zijn veel wezenlijker zaken. De buurt beter maken bijvoorbeeld.
Het kost veel tijd en energie om er met mensen in Zeswegen voor te zorgen dat de supermarkt blijft. Wat schieten die mensen op met een debat over of je wel of niet Lenin mag noemen?’

Bladblazen is schrijven (Julien Althusius interviewt David Baldacci Volkskrant Magazine 12 juni 2021 p. 43,60-64):
Wat een bladblazer te maken heeft met het werk van schrijver David Baldacci? Veel, zo niet alles, zal in dit interview blijken. Maar er is meer wat hem dierbaar is. Zoals crime noir, de bibliotheek en fietsbellen in Amsterdam.
CRIME NOIR
Baldacci’s recentste boek, Dodelijk Spel, is net verschenen en de tweede in een reeks over Aloysius Archer, een oorlogsveteraan en ex-gevangene die na de Tweede Wereldoorlog zijn leven weer probeert op te pakken.
De oorlog had alle
energie, geestdrift en leven opgeslokt. Als reactie daarop wilden mensen in Amerika een verse start: vergeet het verleden en begin opnieuw. Daarom noemen ze the greatest generation ook wel the silent generation, ze spraken nooit over de oorlog omdat ze er genoeg van hadden en vooruit wilden in het leven.
Door me te verdiepen in die periode leerde ik
hoe ver we zijn gekomen sindsdien, maar ook hoe ver we nog moeten gaan. Als je de geschiedenis kent, maak je niet meer dezelfde fouten. Dat is het probleem van dit land, niemand kent de geschiedenis. De afgelopen vier jaar was ik voor het eerst in mijn leven bang welke richting dit land op ging. Geschiedenis is zo belangrijk omdat het alles in perspectief plaatst.
MARK TWAIN
‘De beste boeken groeien met je mee. Toen ik 12 was, was
To Kill A Mockingbird een cool verhaal over kinderen van mijn leeftijd. Eenmaal ouder, realiseerde ik me dat het veel meer was, snapte ik het verhaal van de rechtszaak van een zwarte man die ervan beschuldigd wordt een witte vrouw verkracht te hebben en begreep ik die lessen over moraliteit en gerechtigheid veel beter, net als de thematiek van vooroordelen, discriminatie en racisme.
De boeken van Mark Twain, zoals die over Huckleberry Finn en Tom Sawyer, hadden hetzelfde effect.
Twain combineerde twee hele moeilijke dingen. Ten eerste schreef hij omvangrijke, generatieoverstijgende verhalen. En hij deed dat met heel veel humor en vernuft. Hij kon hele serieuze zaken heel grappig vertellen, dat is verschrikkelijk moeilijk. Bovendien was hij de eerste echte Amerikaanse schrijver. De schrijvers voor hem deden hun Europese collega’s een beetje na, maar zijn verhalen gingen echt over Amerika. Hij pakte het land bij de strot en liet het aan iedereen zien. Racisme, avontuur, hebzucht, macht. Twain was ook degene die de term Gilded Age bedacht, de periode in de late 19de eeuw waarin Amerika een enorme economische groei en industrialisatie doormaakte. We zitten nu in een tweede Gilded Age. Toen heetten de rijke industriëlen Carnegie en Morgan en Gould; nu heten ze Zuckerberg, Gates en Musk. Twain vatte dat heel mooi. Ik bewonder hem en zou als hij willen schrijven, ook al maken we hele verschillende verhalen. Maar op een basaal niveau vertellen we allebei verhalen over mensen in moeilijke omstandigheden en laten we ze daarin zowel goed als slecht zijn. Toen ik advocaat was, loog iedereen tegen me. Mijn eigen cliënten ook. Leugenachtige mensen liegen altijd, maar eerlijke mensen liegen als ze met hun rug tegen de muur staan. Zo zijn we geprogrammeerd: we doen alles om te overleven.

Deelt Zuckerberg ook dimes uit? (Peter de Waard Volkskrant 4 december 2015 p. 19):
Wie succes heeft in het leven, kan dat laten zien door materiële bezittingen. Maar wie verzadigd is van huizen, auto's, privéjets, jachten, haute couture, sieraden en ook al een eigen museum en voetbalclub heeft, gaat weldoen. Het is de ultieme stap om succes te etaleren en aanzien te verwerven. Of zoals Warren Buffett stelde: 'Als je tot de gelukkigste 1 procent van de mensheid behoort, ben je het aan de rest van de mensheid verschuldigd om aan de andere 99 procent te denken.'
Liefdadigheid hoorde bij wat Mark Twain de gilded age noemde, de periode waarin mateloze rijkdom van de enkeling scherp contrasteerde met de diepe armoede van de massa. De filantropie zelf was door de Europese aristocratie al ontdekt als remedie tegen een leven in ledigheid. Na het ontstaan van de natiestaat hadden ze immers geen rol meer als legeraanvoerders. De eerste generatie Britse bankiers van de industriële revolutie, voornamelijk quakers, gaven al hun geld weg uit angst voor eeuwig in de hel te moeten branden vanwege hun graaizucht. Veel sloppenwijken in Londen werden op die manier opgeknapt.
Nu heeft angst voor de duivel in het hiernamaals plaatsgemaakt voor status in het huidige leven. Eigenlijk is filantropie de ultieme vorm van narcisme.

Naar aanleiding van de opgekrikte voorraadcijfers van Shell zegt Jeroen van der Veer: ‘Als ik over de voorbije paar jaar kijk, vraag ik me af of de balans tussen bedrijf eerst en ik eerst niet te veel verschoven is naar ik eerst. Het belang van het bedrijf moet weer centraal komen te staan. Jeroen van der Veer geeft hiermee een wenselijk geacht omslagpunt in de organisatiecultuur aan.

Shell (Ewald Engelen De Groene Amsterdammer 17 april 2019):
Peter Buwalda’s Otmars zonen is een afrekening met de afwezige, sadistische vader. Hoewel de eerste zin van het boek luidt dat het niet als Vatersuche moet worden gelezen, is het dat toch geworden. Hoofdpersoon Dolf/Ludwig vindt halverwege de roman zijn onbekende verwekker achter een groot bureau van Shell op het Siberische eiland Sakhalin. Johan Tromp heet de man. Hij is een van de rijzende sterren in het concern, die voor zijn werkgever de wereld rondreist en mag jijen en jouwen met de met naam en toenaam genoemde Jeroen van der Veer, die tot 2013 het bedrijf leidde.
In de sadistische seks die Johan Tromp met een Nederlandse onderzoeksjournaliste van de Financial Times heeft, weerspiegelt zich de wrede wijze waarop de multinational omgaat met zijn omgeving. Zoals Tromp de frêle Isabelle Orthel voor eigen gerief vastbindt en dagenlang naakt met een loodzware slavenketting laat rondlopen, zo misbruikt Shell het kwetsbare landschap van de Nigerdelta om maar zo veel mogelijk aandeelhouderswaarde uit de grond te persen.
Het kan geen toeval zijn dat Buwalda’s veelgeprezen literaire aanklacht samenvalt met de rechtszaak die Milieudefensie onlangs tegen het concern heeft aangespannen. En dat juist deze week
Follow the Money en Platform Authentieke Journalistiek zeventien wob-aanvragen hebben ingediend om informatie boven tafel te krijgen over de incestueuze relatie van Shell met de Nederlandse politiek.
De afrekening met Shell hing al een tijdje in de lucht. En wij kunnen er live getuige van zijn!

Shell66 (Ariejan Korteweg Volkskrant 28 maart 2019 p. 21): Bij interviews in de wandelgangen van de Tweede Kamer komt vaak even een figuur in beeld die met een bezorgde blik de situatie overziet en overduidelijk geen journalist is.
Dat is de politiek assistent. Rechterhand van fractieleider of bewindspersoon. Sparringpartner, klankbord; tegendenker vinden ze zelf. Het zijn de schaduwfunctionarissen van het Binnenhof: ze hebben kennis van de dossiers en van de opvattingen van mede- en tegenstanders, directe toegang tot de partijleider, zijn aanwezig bij cruciale overleggen en hebben dus veel invloed. Premier Rutte trok ruw de gordijnen weg toen hij in het verkiezingsdebat van vorige week ‘Caroliene’ riep omdat zijn geheugen hem in de steek liet. Die Caroliene is Caroliene Hermans, zijn politiek assistent. Geheugensteun, dat zijn ze ook.
Elise van Zeeland maakt deze stap vanuit maatschappelijke betrokkenheid, vertelt ze. Veranderen doe je van binnenuit en ze wil niet langs de zijlijn staan. Wat hielp was dat haar vader dertig jaar bij Shell werkte, zo heeft ze het als een mooi en interessant bedrijf leren kennen. ‘Grote bedrijven zijn niet slecht, maar zorgen voor banen.’ Een dergelijke transfer is gebruikelijk in draaideurpaleis Het Binnenhof. Kamerlid De Liefde ging naar Uber, Kamerlid Duisenberg werd lobbyist voor de Universiteiten, veel collega’s gingen naar koepelorganisaties of werden branchevoorzitter. Ook het grensverkeer in omgekeerde richting, van lobby naar politiek, is intens. Wie goed is ingevoerd op het Binnenhof, de taal van politici spreekt en de codes kent, kan immers deuren openen. Voor Shell moet de kennis van Van Zeeland van onschatbare waarde zijn: ze weet hoe in de coalitie over energietransitie wordt gedacht.
Het gaat niet om haar, om D66 of Shell, maar om wat zo’n overstap zichtbaar maakt:
een netwerk van belangen dat de ongelijke toegang tot de macht in stand houdt. Zo wordt de argwaan gevoed.

'Red het kapitalisme van de ceo's' (Jonathan Witteman Volkskrant 8 december 2018 p. 14-15):
Ceo’s lijden aan financiële acromegalie: een al even ongezonde groei van hun salarissen, bonussen en aandelenpakketten, sneller dan de huizenprijzen en beurskoersen, laat staan de al decennia aan
dwerggroei lijdende lonen van de rest van de bevolking.
Bedrijfsbonzen strijken onnoemlijke rijkdommen op voor slechts een paar jaar werk, terwijl degenen die voor hen werken al jaren geen loonsverhoging boven de inflatie hebben gehad’, schrijft Deborah Hargreaves, jarenlang voorzitter van de in topsalarissen gespecialiseerde Britse denktank High Pay Centre, in haar net verschenen boek Are chief executives overpaid?
Een van de meest gebruikte rechtvaardigingen voor hoge topsalarissen is dat bedrijven verwikkeld zijn in een mondiale concurrentiestrijd om schaars talent. ING-president-commissaris Jeroen van der Veer bezigde dit argument eerder dit jaar toen ING-topman Ralph Hamers onder vuur kwam te liggen na zijn salarisverhoging van 50 procent. Een fabeltje, stelt Hargreaves: er is helemaal geen mondiale markt voor schaars bestuurstalent.
Onderzoek naar 489 benoemingen van ceo’s bij ’s werelds 500 grootste bedrijven toonde aan dat slechts vier ceo’s – oftewel nog niet 1 procent – naar een ander land verhuisden voor hun nieuwe baan.
De Nederlandse advocaat Manuel Lokin concludeerde ook al in zijn promotieonderzoek dat er geen mondiale transfermarkt voor topbestuurders bestaat.

'Polderjongen’ wacht zwaarste baan van het land (Wilco Dekker en Frank van Zijl Volkskrant 1 mei 2018 p. 6-7):
Benschop wordt staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en in die hoedanigheid Koks vooruitgeschoven post in Europa. Met succes: mede door zijn lobbywerk – en dat van VVD-minister Gerrit Zalm van Financiën – gaat de Nederlandse bijdrage aan Brussel met 1,3 miljard euro omlaag.
Debacle
De afstraffing volgt enige weken later bij de Kamerverkiezingen: de PvdA verliest 22 van de 45 zetels. Benschop neemt zijn verantwoordelijkheid en verdwijnt geruisloos van het politieke toneel.
Oud-reclameman Jan van Ingen Schenau, die in 1994 samen met Benschop de campagne van Kok deed: ‘Het was een hopeloze campagne en Dick voelde zich persoonlijk verantwoordelijk, al is het de vraag of dit terecht was. Hij was toen ook nog staatssecretaris, ik denk dat die combinatie ongelukkig was.’
Na het debacle belt Benschop Jeroen van der Veer, die hij eerder ontmoet heeft bij een milieuconferentie in Kyoto. Of hij bij
Shell kan komen werken. Dat kan. Benschop gaat in 2003 aan de slag bij de oliemultinational, onder meer als fabrieksdirecteur in Maleisië. Door zijn waardevolle politieke netwerk wordt hij in 2011 president-directeur van Shell Nederland.
Van Ingen Schenau nu: ‘Het grote probleem van Benschop bij Schiphol is dat hij te maken krijgt met een omgeving die in de weerstand staat. Mensen die zich ‘geschiphold’ voelen – niet voor niks is dat een term die nu wordt gebruikt. Hij moet omwonenden aan tafel zien te krijgen, om een brug naar de toekomst te bouwen.’
Vroeger hadden wij het over de driehoek: een plan deugt pas als het goed is voor werkgever en werknemer, de aandeelhouder en de klanten. Het is nu een vierkant geworden: de maatschappij is net zo belangrijk. Dat aspect heeft Schiphol de laatste zes, zeven jaar genegeerd.’
Polderen
Dick Benschop is het vleesgeworden polderen, beaamt vrijwel iedereen die hem kent. Wat ook iedereen zegt: als iemand het hoofdpijndossier Schiphol tot een goed einde kan brengen, is het Dick Benschop.
‘Niemand anders dan Dick kan publieke en private belangen zo goed bij elkaar brengen’, zegt een bestuurder die hem kent. ‘Hij is integer, nauwkeurig en betrouwbaar.’
Er is net een boek uit van topvrouw Marry de Gaay Fortman, die het heeft over de noodzaak van ‘beminnelijke doeltreffendheid’. Die term omschrijft Dick heel goed.’
Volgens een insider zou Benschop bij zijn eerste openbare optreden eigenlijk direct moeten zeggen dat 500 duizend vluchten per jaar mooi genoeg is voor Schiphol, en dat het dus gedaan is met de groei. ‘Maar dan gaat meteen zijn kop eraf. De politiek accepteert dat niet.’

Van der Veer en de Kamer begrijpen niets van elkaar (Robert Giebels Volkskrant 29 maart 2018 p. 13):
Jeroen van der Veer is uitgenodigd door een 'uitermate kritische' Tweede Kamer, constateert hij woensdagmiddag. De man die had besloten de baas van ING een
salarisverhoging van 1 miljoen toe te kennen, proeft een 'agressieve stemming' als Kamerleden de president-commissaris van ING vragen naar zijn beweegredenen.
Kloof
Als Van der Veer nadrukkelijk stelt dat het salaris van de hoogste baas van ING vroeger of later omhoog zal gaan, blijkt de kloof tussen hem en de Kamer gegroeid. Want, vinden de Kamerleden, in tegenstelling tot wat Van der Veer probeert over te brengen is een bank is geen gewoon bedrijf, maar een dat in geval van nood met belastinggeld overeind wordt gehouden. Van der Veer na afloop: 'Er is meer tolerantie voor niet-banken dan voor banken.'

ING opvanghuis ex-politici (Peter de Waard Volkskrant 17 maart 2017 p. 28):
Het bijbaantje van ING-commissaris leverde vorig jaar 114 duizend euro als beloning op. De huidige president-commissaris Jeroen van der Veer kreeg zelfs 178 duizend euro.
Kok verdiende als commissaris bij zijn aantreden in 2003 39 duizend euro, wat opliep tot 75 duizend euro in 2008, het jaar dat ING voor staatssteun aanklopte.
Gezien het feit dat ING 2.300 banen schrapt, noemt het CNV het een merkwaardig besluit. 'Waar is de menselijke maat gebleven?' 'De beslissers bij ING hebben de empathie van een diepvrieskist', vindt FNV-bestuurder Gerard van Hees.

Bescheidenheid (Pieter Klok Volkskrant 10 maart 2018 Opinie p. 5):
Dankzij Draghi komen de banken nooit meer geld tekort. Door de lage rente stijgen de huizenprijzen en de aandelenmarkten en is het onmogelijk om als bank niet veel winst te maken.
De strategie van Draghi is echter niet zonder risico. Door de geldinjecties zijn nieuwe financiële zeepbellen ontstaan. Als de inflatie op enig moment gaat stijgen, waardoor de rente omhoog moet, dreigt het gevaar van een nieuwe ineenstorting.
Of dat gaat gebeuren is onzeker.
Wel zeker is wie in dat geval de risico's (risicobeheersing) draagt. Dat zal niet ING zijn, niet Ralph Hamers en ook niet Jeroen van der Veer, maar de belastingbetaler. Dit besef zou de top van ING tot bescheidenheid moeten dwingen.
Jeroen van der Veer kiest nu rücksichtslos voor de bestuurders en de aandeelhouders en toont daarbij een gebrek aan leiderschap. Hij zou zich ook moeten bekommeren om de sfeer in het land en moeten weten dat hij met een stap als deze bijdraagt aan het chagrijn en de polarisatie van de Nederlandse samenleving.

Nederland wikt Poetin beschikt of Roekeloze Poetin maakt Rusland onvoorspelbaar en gevaarlijk (Arnout Brouwers Volkskrant 2 januari 2016 p. 20-21):
Als 2014 het jaar was waarin Vladimir Poetin de Europese ordening vloerde met de annexatie van de Krim en de oorlog in Oost-Oekraïne, dan was 2015 het jaar waarin Poetin weer salonfähig werd. Het kan verkeren.
Russische wurgtacktiek
De grote energiebedrijven spelen hun eigen 'long game'. Daarin is business as usual de ultieme wijsheid; worden politiek netelige kwesties met dooddoeners platgeslagen; en lijken ceo's speciaal geschoold om zich aan de voeten te werpen van potentaten uit energierijke landen. It's a dirty job, but somebody's got to do it, nietwaar?
Dus hoewel de westerse sancties intact bleven, de Fransen een streep haalden door de verkoop van twee oorlogsschepen aan Rusland en Italië en andere Zuid-Europese landen de torpedering van de Russische pijpleiding South Stream slikten, gingen grote Duitse energiebedrijven en Shell opnieuw in zee met Gazprom voor de bouw van een tweede gaspijpleiding van Rusland naar Europa: Nordstream 2.
Het kabinet laat weten dat burgers geen grootse campagne om 'ja' te stemmen hoeven verwachten.
De Haagse logica, tien jaar na het 'nee' tegen de Europese grondwet, is dat als de regering ergens voor pleit, dit weleens het tegengestelde effect kan sorteren. Het cynisme over nut en rol van de politiek is blijkbaar nergens groter dan onder politici zelf. Hoe groter de angst voor Wilders en 'de populisten', hoe geringer het zelfvertrouwen.
Dus ja, de burgers moeten het ditmaal helemaal zelf uitzoeken. Ten eerste zullen ze dus moeten besluiten of Poetins interventie in Oekraïne moet worden beloond. Hiervoor zijn verschillende drogredenen beschikbaar: er zijn grotere problemen, Oekraïne ligt eigenlijk toch in de
Russische invloedssfeer, en als Poetin in Syrië gerehabiliteerd wordt, waarom zouden we dan nog zo moeilijk doen over de Krim? En hebben we zelf ook niet Kosovo afgesnoept van Servië?
Al deze factoren maken de Poetin en het Rusland van 2016 veel onvoorspelbaarder, en daarmee riskanter, dan de Poetin en het Rusland van tien of zelfs vijf jaar geleden. In deze omstandigheden blijft de 'long game' - vasthouden aan beginselen, openstaan voor dialoog, uitgaan van eigen kracht en niet ingaan op militaire provocaties (zoals Turkije deed) - van het grootste belang. Voor Oekraïne en voor heel Europa.
Het lot wil dat Nederlandse burgers dit voorjaar een grote stem zullen hebben in de fundamentele uitdaging waarvoor Europa staat. Hopelijk graaft de Nederlandse burger zich niet in achter de dijk, maar klimt hij er juist op.
All politics is local, maar deze tijd vraagt om een ver uitzicht.

De schadelijke promotie van pulp in het onderwijs (Yra van Dijk en Marie-José Klaver Volkskrant 7 juni 2021 p. 20):
De boeken die de Jonge Jury propageert, zijn verhalen die seksistisch en racistisch denken bevestigen, de lezer van kick naar kick jagen en die stilistisch, inhoudelijk, cultureel en moreel armoedig en zelfs schadelijk zijn.
Dat in het Nederlandse onderwijs op de basisschool en in het voortgezet onderwijs het lezen van onze internationaal geprezen jeugdliteratuur, denk aan Anna Woltz, Simon van der Geest, Martha Heesen of Bart Moeyaert, niet verplicht is, en dat er
geen eisen worden gesteld aan de kwaliteit van wat er op school wordt gelezen, is een vorm van ernstige en structurele verwaarlozing. Laten we in het ophanden zijnde nieuwe curriculum voor het vak Nederlands het vrijblijvende begrip ‘fictie’ vervangen door ‘jeugdliteratuur’.

De dood en daarna (Wim Leys Theosofia december 2016 p. 153-158):
De dood en erna
157: Eerst ervaart men alle smart die men anderen heeft aangedaan, en men lijdt mee zoals zij geleden hebben. De gestorvene neemt zich voor om in de toekomst anderen niet meer te kwetsen. Dit is wat Betty Eadie in het artikel van Eric Bruijnis vertelt in deze Theosofa. Deze fase werd in de middeleeuwen ‘vagevuur,
louteringsberg of zuivering van de ziel’ genoemd. Hierna komt de gestorvene in hogere gebieden, en beleeft daar niet meer het verdriet wat hij anderen aandeed, maar het geluk en de dankbaarheid dat zij beleefden door zijn hulp, vriendschap en liefde. Dat versterkt in hem of haar het streven naar ‘het goede’ in volgende levens.
Zuivering van de ziel (Eric Bruijnis Theosofia december 2016 p. 164-169):
Mystici
Een definitie van mystiek is moeilijk te geven, omdat elke persoon weer andere ervaringen heeft. In het algemeen wordt onder mystiek verstaan: contact hebben of proberen te krijgen met een goddelijke of geestelijke wereld, bijvoorbeeld zoals in het ontwikkelingsproces van een mysticus. Sommige mystici kunnen in deze toestand een blik werpen in de
onzichtbare wereld. Dit zien van een andere wereld kan op diverse manieren ontstaan, ook buiten een mystiek proces om: via bidden, meditatie of via andere spirituele technieken. Het kan ook plotseling na een crisis optreden, of men kan met die gave geboren zijn. In die andere wereld kunnen mystici mensen tegenkomen die zijn gestorven en die bezig zijn met hun gang of worsteling naar een hogere geestelijke wereld. Mystici noemen dat de zuivering van hun ziel. De gestorvenen kunnen in nood zijn en de mysticus om hulp vragen. Deze praat dan met de overledenen, of bidt voor hen, om naar de lichtwereld te kunnen of voor zuivering van hun ziel. De zuivering is een typisch mystieke term die je kunt vergelijken met de ontwikkeling van de ziel.

'Ik richt mijn energie op maatschappelijke vraagstukken' Merlijn Twaalfhoven Volkskrant 3 februari 2018 Opinie p. 4):
'Kunstenaars kijken met een andere blik naar de samenleving dan beleidsmakers en wetenschappers. Ik wil hen laten meedenken om nieuwe wegen te ontdekken. Laten we als musici geen achtergrondmuziekje spelen als de Titanic zinkt, maar op de brug gaan staan zodat degenen die aan het roer zijn niet alleen rationele beslissingen nemen maar ook luisteren naar hun gevoel, openstaan voor creatieve oplossingen en een visie ontwikkelen die voorbijgaat aan de zichtbare horizon.'

Sywert van Lienden belichaamt de millennial-moraal Eerst de eigen schaapjes (Casper Thomas De Groene Amsterdammer 10 juni 2021 p. 12-13):
Jezelf verrijken over de rug van de belastingbetaler en onder het valse mom van
altruïsme. De kwestie-Sywert van Lienden toont het wereldbeeld van een generatie die is grootgebracht met marktdenken.
Maar Hugo de Jonge dan, die als minister van Zorg struikelde over de corona-aanpak en miljarden uitgaf zonder dat we weten waar die heen zijn? En corruptie en vriendjespolitiek zijn toch van alle tijden? Het publieke debat rond Van Lienden, de mondkapjes en de overheidsmiljoenen is inmiddels vergeven van dit soort
valse tegenstellingen. Een debat over Sywert van Lienden sluit het onderzoek naar andere kwesties niet uit. Waarom het hier over hebben als er zoveel meer mis is in de wereld? Het antwoord is omdat het systeem, dat juist excelleerde in het verstoppen van individuele verantwoordelijkheid achter anonieme marktprocessen, plotseling niet alleen een gezicht, maar ook een nieuwe belichaming heeft gekregen.

Klopt het dat miljonairs meer belasting zouden willen betalen? (Peter de Waard miljonairs Volkskrant 11 juni 2021 p. 21):
Jeff Bezos, de allerrijkste, stopte vorig jaar 10 miljard dollar in een klimaatfonds. Deze week lekte zijn belastingaangifte en die van nog 25 andere Amerikaanse miljardairs uit – onder wie ook Tesla-baas Elon Musk – waaruit bleek dat hij geen cent belasting afdraagt.
De miljonair die deze week in de krant riep dat miljonairs graag meer belasting willen betalen, raaskalt. Dat willen ze alvast niet. En daar is helemaal geen
psychologische studie voor nodig.

Als de rijken het land verlaten vanwege de belasting, houden we de leuke mensen over (Sheila Sitalsing Volkskrant 10 juni 2021 p. 2):
Van alle ideeën die lobbyend Nederland dezer dagen op de formatietafel probeert te krijgen kwam het beste plan van Djaffar Shalchi, en hij is niet eens professioneel lobbyist – of Nederlands staatsburger zelfs. Woensdag stond deze Deen in de Volkskrant. Hij is vastgoedmiljonair in Denemarken en pleit al een jaar onder de noemer Millionaires for Humanity voor hogere belastingen over het vermogen van de echt rijken, ‘onmiddellijk, substantieel, permanent’.
De vermogensheffing
kan dus omhoog, en flink wat. Kost maar een regel in het ultradunne regeerakkoord, en helpt tobbende mondkapjesmiljonairs in een moeite door aan een simpel moreel kompas. Gratis.

Persvrijheid wordt niet alleen bedreigd door agressieve personen. De niet zelden slechtbetaalde journalist staat onder druk van verdienmodel. (Bert Wernaart en Danielle Aarets Volkskrant 9 juni 2021 p. 28):
Er is wat betreft de journalistieke
vrijheid en veiligheid meer aan de hand dan de man die met een shovel op een journalist inrijdt.
Vierde macht
Als ‘vierde macht’ leveren journalisten een belangrijke bijdrage aan het controleren van het openbare gezag. Denk aan de cruciale rol die journalisten speelden bij het blootleggen van de toeslagaffaire. Denk ook aan wat we zien gebeuren in een land als Belarus, waar de persvrijheid met grove voeten wordt geschonden.

Harry Mulisch Het theater de brief en de waarheid Een tegenspraak
De
schrijver zegt iets onmogelijks te hebben gewaagd. Het eerste en tweede deel kunnen niet samen waar zijn. Het zijn twee complementaire werelden die elkaar uitsluiten.[7] Maar misschien toont het wel de volledige waarheid. Maar de schrijver stelt wel ondubbelzinnig dat hij zijn eigen fantasie op het oorspronkelijke verhaal van Jules Croiset heeft losgelaten. Het is een literair verhaal. Maar Jules Croiset en zijn bewonderenswaardige vrouw leven beiden nog en worden bedankt voor hun medewerking. Harry Mulisch kreeg een afschrift van de politieverhoren. Na lezing van de tekst van het Boekenweekgeschenk heeft Jules Croiset nog enige waardevolle aanvullingen gegeven.
7) Let op de eerder besproken ‘
coincidentia oppositorum’.

De “staf” (p. 96) waarmede het goddelijke kind de volkeren zal hoeden, is natuurlijk de caduceus van Hermês, de voorbeeldige schaapherder van de zielen. In de oudere mythologie vindt men deze magische staf in de hand van Neb, de God van wijsheid en “de bewaarder van de scepter van kracht”.

Het ligt voor de hand de drievoudige scheppingsleer in de macrokosmos, tegenover de bewustzijnsevolutie, de triade ’Geest – Ziel – Lichaam’ van de mens in de microkosmos te plaatsen.

Evolutie en spiritualiteit (Aris Otzen GAMMA december 2008):
Teilhard en de yogaleer
2. Liefde is de basis voor de gehele schepping. God is Liefde, God is immanent in de stof, dus de schepping is Liefde. Liefde brengt man en vrouw samen, bouwt atomen op tot moleculen, cellen tot grotere organismen, organismen tot ecosystemen en sterren tot sterrenstelsels. Liefde zal er tevens toe leiden dat een wereldbewustzijn ontstaat, met een ontwikkeling naar onder meer één spirituele wetenschap, één economie en één religie - die van de liefde.
Swami Vivekananda zegt het zo: "… Deze
uiting van eenheid is wat wij liefde en sympathie noemen en het is de grondslag van al onze ethiek en zedelijkheid. Dit wordt in de vedantische filosofie samengevat in het beroemde aforisme Tat tvam asi, Gij zijt dat.

‘We leven in cultuur van verandering’ (Jelte Wiersma Elsevier 19 januari 2019 p. 44-46):
Emeritus hoogleraar staatsrecht Wim Couwenberg (93) is optimistisch. Net als ‘zijn’ katholieke kerk, is ook de islam niet opgewassen tegen de ‘stoomwals van de moderniteit’.

Amelisweerd, een déjà vu
Bomen kappen voor meer asfalt? Een heilloze weg (Naïm Derbali De Groene Amsterdammer 10 juni 2021 p. 27-31):
Begin jaren tachtig
verloren milieuactivisten hun strijd tegen de aanleg van de A27 dwars door het eeuwenoude bos van Amelisweerd bij Utrecht. Nu bevechten zij de verbreding van de weg tot veertien stroken. Op 16 juni debatteert de Kamer hierover.
Een verbreding ter waarde van anderhalf miljard is typisch
welvaartsdenken oude stijl, vindt Kloppenborg. ‘Het concept welvaart is aan herziening toe, het keert immers steeds als een boemerang terug. Dit heet niet langer verrijking of toename, maar uitputting. Het enge welvaartsbegrip voldoet niet meer. Dit VVD-beleid is een heilloze weg. Alleen lijkt de minister de laatste te zijn die tot dat besef komt.’

De overtuigingen theïst en atheïst, links en rechts, kunnen naast elkaar bestaan. De ene overtuiging is niet per se beter dan de andere. Complexe maatschappelijke vraagstukken kunnen alleen dan effectief worden opgelost wanneer het krachtenspel van de verschillende politieke richtingen, dus zowel van de seculiere als van de reguliere wereld worden gemobiliseerd (eenheid der tegendelen). De discussies die nu mede in het kader van het nieuwe boek ‘God als misvatting’ van Richard Dawkins zich afspelen zijn niet echt interessant. De discussie beperkt zich tot de biologische evolutie. De manifesten van de atheïst Herman Philipse en de theïst Willem Ouweneel op Internet laten zien dat beide partijen diametraal tegenover elkaar staan. Veelzeggend is dat geen van beide al een doorslaggevend bewijs heeft gevonden. Relevanter is volgens Ervin Laszlo de vraag hoe heeft het universum zich kunnnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt heeft kunnen plaatsvinden.

Willem J. Ouweneel Wijsheid voor denkers een inleiding tot de christelijke filosofie (GAMMA juni 2016 recensie p. 52-54):
In navolging van Herman Dooyeweerd (1894-1977) gaat hij uit van
'religieuze grondmotieven' als bepalend voor het denken. Vanuit het hart vindt de mens volgens hem de Laatste Grond in de God van de Bijbel − maar hij voegt eraan toe (p. 43) − "of in een andere god, een ultiem beginsel".
Ook Teilhard doet dat in zijn
mystieke werken zoals Le milieu divin (Het goddelijke milieu), maar in zijn wetenschappelijk werk over de evolutie, Le Phénomène humain (Het Verschijnsel mens), ziet hij evenals Dooyeweerd en Ouweneel 'de binnenkant' (de geest) van al het als materie geschapene zich in interactie met de omgeving ontwikkelen tot steeds complexere structuren naar steeds meer bewustzijn van de werkelijkheid in Christus, het punt-Omega. "God is de Wetgever; de kosmos is dat waarvoor de wet is ingesteld" en "Jezus als mens staat onder de wetsorde, maar als Zoon, in en door wie God alle dingen heeft geschapen, staat Hij boven de wetsorde".
Cees Dekker c.s. (red.) (Omhoog kijken in platland - Over geloven in de wetenschap GAMMA december 2007):
Het idee zeg, dat "God de leider is van de kosmische gemeenschap, terwijl Christus een nieuwe fase in de evolutie vertegenwoordigt, waardoor er dus een fundamentele continuïteit is tussen schepping en verlossing" (p. 70/71) Ik houd liever vast aan de discontinuïteit, die altijd centraal gestaan heeft in de christelijke theologie: "denk aan de breuk die in de schepping geslagen is door de zonde; denk aan het gegeven dat Christus als een crimineel opgehangen is aan een kruis en zo om het leven kwam (kan men zich een lagere fase in de evolutie van de mens voorstellen?!); denk aan de doorbreking van de meest harde natuurwetten, die plaatsvond in Christus' opstanding." (p. 71). Ik snap jou eigenlijk niet, Pieter, dat je met die procestheoloog John Cobb en diens teleologie komt opdraven. Het is dat je dat allemaal met onze Herman Dooyeweerd verbindt, maar anders...' Nou, dat is logisch: "Ik neig ertoe te stellen, dat het leven een emergente functie is van een moleculair systeem dat een bepaalde graad van gecompliceerdheid heeft bereikt, en dat de menselijke geest te beschouwen is als een emergente functie van de hersenen"' (p.176). 'Je lijkt verdorie wel een teilhardiaan, man,' komt Van Bemmel ertussen. 'Dat de mens zelf zijn evolutie kan sturen, werd door lui als Dawkins met hun darwinisme altijd verworpen. Het was toeval en selectie, niks geen sturing, niks geen vrije wil of zo. Maar computerlui die zich met artificiële intelligentie bezighouden denken dat ze de menselijke intelligentie nu flink zullen kunnen gaan versnellen en onze evolutie zo doel en richting kunnen geven.'
'Met alle gevaren vandien,' mengt zich Cees Dekker in de discussie.

Uitgangspunt is dat de voortschrijdende 'Creativiteit en Wijsheid' een resultante is van intelligentie, die samenhangt met de stoffelijke evolutie of emotionele intelligentie (EI), verstandelijke evolutie (IQ) en monadische evolutie of sociale intelligentie (SI).
De evolutie (
creativiteit en wijsheid) is coherent met materiesymmetrie (disciplines: evolutiepsychologie, culturele psychologie), spiegelsymmetrie (discipline: waarnemer van IQ, intelligentiemeting) en tijdymmetrie, de evolutie van de identiteit (discipline: cultuursociologie).

Erwin Dekker Jan Tinbergen Een econoom op zoek naar vrede (Ronald van Raak Volkskrant 5 juni 2021 Boeken p. 14-15):
Historicus Erwin Dekker schreef een relevante biografie van de nog altijd invloedrijke econoom Jan Tinbergen. Hoe de man zelf aankeek tegen de
controverse rond zijn werk, wordt helaas niet duidelijk.
Expertscultuur\\
Erwin Dekker koos niet alleen voor de vorm van een biografie omdat hij het leven van Jan Tinbergen wilde beschrijven, maar vooral om via de persoon inzicht te krijgen in zijn werk. Door Tinbergens verhaal te vertellen wil Dekker de opkomst van de expertscultuur beter begrijpen, en wat die heeft betekend voor ons economische beleid en de democratie. Het is een manier om de geschiedenis van de economie tot leven te brengen. Tinbergen dronk en rookte niet, bezat geen auto en leefde bijzonder zuinig. Tegelijkertijd verkeerde hij met groot gemak onder de groten der aarde. Veelzeggend is het bezoek van de Russische oud-president Gorbatsjov bij de econoom thuis in Den Haag, in 1992 tijdens een officieel bezoek aan ons land. Dekker besteedt terecht veel aandacht aan de diplomatieke activiteiten van Tinbergen, die steeds toenadering bleef zoeken tot de Sovjet-Unie.

Irene van Staveren Brainwash Talk 5 april 2020 (herhaling 6 juni 2021) NPO2:
Wie de literatuur er op naslaat, komt niet veel verder dan het idee dat er maar één economische theorie mogelijk is: die van het kapitalisme, met de vrije markt als heiligdom. Hoogleraar pluralistische economie Irene van Staveren laat zien dat het anders kan.

Fryslân dok 6 juni 2021 NPO2:
Leent de 'rust en ruimte' van het platteland zich niet bij uitstek voor bezinning en spiritualiteit? Misschien is het een kracht, die antwoord geeft op.

Old boys' network (Joost Ramaer Volkskrant 17 december 1999):
Bij de selectie van bestuurders in het bedrijfsleven viert nepotisme nog steeds hoogtij. Er moet daarom onverwijld een einde komen aan het
old boys' network.
overgang naar een nieuw millennium gaat gepaard met een wisseling van de wacht in de top van de samenleving. De aflopende eeuw was die van democratisch gekozen politieke leiders. Wij gaven hen macht en belastinggeld, en zij gaven vorm aan de samenleving: met onderwijs, woningen, gezondheidszorg en sociale zekerheid. Vervolgens creëerden zij instituten als de Verenigde Naties en de Europese Unie, in het besef dat het
geluk van hun kiezers niet ophield bij de landsgrenzen.
Het is de hoogste tijd voor
nieuwe wetten, want zo schiet het niet op. De overgang naar het Internet, inspraak door aandeelhouders, de erkenning dat moderne werknemers eerder meer geluk in hun werk zoeken dan meer geld: al die kwesties, en nog veel meer, blijven liggen zolang het oudejongenskrentenbrood niet aan plakken wordt gesneden.
Het is meer dan mooi geweest met het old boys' network.

Tata Steel (W.J. van den Bichelaer Volkskrant 7 juni 2021 p. 21):
Met belangstelling las ik het buitengewone interview van Tom Kreling en John Schoorl met Jan de Jong (Zaterdag, 5 juni). Het meest frappeerde dat de heer De Jong zijn gevecht alleen moet voeren. Wanneer iemand de strijd aanbindt met de grootste milieuvervuiler van ons land, zou je verwachten dat hij de volle ondersteuning van zowel gemeenten als provincie krijgt. Niet dus. Blijkbaar is onze overheid niet opgewassen tegen dit soort bedrijven.
Zou Tata Steel gedwongen kunnen worden Nederland te verlaten, lost ons land in een klap het volledige CO2- en stikstofprobleem op. Klaarblijkelijk dringt dat niet door bij onze bestuurders en is het voor hen veel makkelijker individuele boeren en burgers aan te pakken. Ook een nieuw kabinet zal er vermoedelijk niets aan willen veranderen. We moeten het hebben van mensen als Jan de Jong, een hedendaagse verzetsheld.

Hoe een multimiljonair de strijd aan gaat tegen de miljarden van Tata (Tom Kreling en John Schorl interviewen Jan de Jong Volkskrant 5 juni 2021 Zaterdag p. 2-3):
Gewapend met een invloedrijk netwerk en de hulp van drie advocatenkantoren zet multimiljonair Jan de Jong alles op alles om een eind te maken aan de vervuilende praktijken van Tata Steel. Waarom? Hij is het aan zijn stand verplicht.
Als ik in Groningen had gewoond, had het gesteggel rond de herstelbetalingen nooit zo lang geduurd. En de belangrijkste reden dat de toeslagenaffaire maar niet werd opgelost, was omdat het om veelal blutte mensen ging die niet onmiddellijk met advocaten van zich af konden bijten.
‘Ik neem nu mijn verantwoordelijk rond Tata, net zoals mijn voorouders eeuwenlang ook taken in het openbaar bestuur hebben vervuld en zich hebben ingezet voor de maatschappij. Ik heb er voor gekozen om een
op hol geslagen overheid inzake Tata Steel een halt toe te roepen. Overigens, wel met een gulle lach en een blij gemoed.’
Arrogantie
In zijn ontvangstkamer ontvouwde hij bij een kopje in wedgwood-servies ingeschonken koffie zijn
‘hoofdstrategie’ in het Tata-dossier: het ontbrekend zelfreinigend vermogen van de overheid waardoor alles ‘van buiten’ moet komen. De kern van het probleem ligt besloten in de afkorting VTH, wat staat voor vergunningverlening, toezicht en handhaving, de taken van de verschillende overheden, de provincie Noord-Holland voorop. Maar De Jong ziet de provincie Noord-Holland als een instelling ‘die een slecht onderhouden auto telkens toch ten onrechte door de APK duwt’.
Hij heeft het zeker geprobeerd, contact leggen met de
top van het bedrijf. En dan doelt hij niet op de leiding van IJmuiden zelf, maar nog een treetje hoger, de ceo van Tata Steel Europe, Henrik Adam. ‘Dan heb je gelijk iemand te pakken die de beslissingen neemt’, meent hij. Bijkomend voordeel is dat de Duitser sedert 2019 onderdak heeft gevonden in het villadorp, om de hoek bij De Jong.

Leven en werk van Albert Camus Deel 11: Verwantschap van Albert Camus met André Malraux en andere schrijvers (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #99 juni 2020):
Toen Albert Camus werd overrompeld door het nieuws dat hij de Nobelprijs had gekregen, zei hij steeds dat deze André Malraux toegekend had moeten worden. Hij heeft zelfs overwogen de prijs te weigeren (Olivier Dodd, Albert Camus: A Life, p 371). Behalve met zijn vriend en voormalige docent Jean Grenier heeft Camus een aantoonbare verwantschap met Malraux, zoals in dit artikel zal worden toegelicht. Deze verwantschap blijkt in een oud essay door prof. S. Dresden
Het tragische leven: André Malraux in de bundel Geestelijke achtergronden bij enkele grote schrijvers (1958), een serie lezingen voor de School voor Taal- en Letterkunde in Den Haag uit 1956/57 (een boek uit de nalatenschap van Wim Couwenberg). Het gaat over schrijvers als Aeschylus, Vergilius, Dante, P.C. Hooft en Lessing. Malraux is in goed gezelschap.
Persoonlijke liefde, broederschap en kameraadschap
Het is
natuurlijk essentieel dat vrouwen ook worden opgenomen in de solidariteit en broederschap, wil deze een meer algemeen karakter hebben, omdat anders de helft van de bevolking wordt genegeerd. Bij Malraux blijft de ‘fraternité virile’ echter beperkt tot mannen als broeders. Deze kameraadschap en solidariteit gaan bij Camus verder dan bij Malraux en omvat ook vrouwen. Camus heeft in zijn leven vaak blijk gegeven van kameraadschap met vrouwen, die soms overging in fysieke liefde. Sinds zijn studententijd was hij bevriend met Marguerite Dobrenn, Jeanne Sicard en Christiane Galindo, voor wie hij een broederlijke liefde koesterde, daarna ook had hij hartelijke contacten met Jeanne Meurer, Yvonne Ducailar, Patricia Blake en anderen met wie hij zijn leven lang corresprondeerde en contact onderhield, zie deel 4 van deze serie en de biografie van Dodd. Kameraadschap met vrouwen wordt beschreven in de eerdergenoemde romans en verhalen van Camus.

Teilhard de Chardin Het verschijnsel mens (I): Inleiding, basisidee, 'de binnenkant der dingen' (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #99 juni 2020):
Dante en Vergilius aanschouwen het universum in
concentrische cirkels in de Divina Commedia. Afb. Gustave Doré

De geschiedenis van Arcadia. I: De natuur als contrastwereld en toevluchtsoord (Bert Laeyendecker Civis Mundi Digitaal #48 augustus 2017):
1.1. De herder in de klassieke traditie
Vergilius verwachtte een vrede, die een eind zou maken aan de langdurige ellende en verwerkelijkt zou worden door iemand die nog geboren moest worden. In deze visie werd voor het eerst het Gouden tijdperk in de toekomst gesitueerd; daarin zal een vernieuwing van het verleden plaatsvinden. Men heeft zich het hoofd gebroken over de vraag wie met dat kind bedoeld is, als de verwijzing ernaar tenminste meer is dan een dichterlijke vormgeving van een soort
Romeinse Messiasverwachting [vii]. De meeste auteurs denken aan Octavianus, de latere keizer Augustus onder wiens bewind inderdaad een periode van vrede aanbrak, de ‘pax augusta’.
[vii] Deze beelden doen sterk denken aan teksten uit de
profeet Jesaja, hoofdstuk en er is inderdaad een verband tussen het joodse gedachtegoed van Jesaja en Vergilius; dat is echter niet direct maar verloopt via de Sibillijnse orakelen waarin dergelijke beelden ook voorkomen (uitvoeriger: Mähl 1965, 69-84).
1.3. Middeleeuws intermezzo[x]
Vele eeuwen later werd dat nog krachtig uitgesproken door Dante in de Divina Comedia waardoor die opvatting, meer dan door welk ander ge­schrift ook, aan latere generaties werd overge­le­verd. In dit werk begeleidt Vergilius Dan­te op de louteringsberg en daar ont­moeten zij de Ro­meinse dichter Statius, aan wie Vergilius vraagt waarom hij christen is geworden.
[x] Voornamelijk gebaseerd op Mähl (1965, 103-112)

Is de Derde wereld het nieuwe taboe? (Peter de Waard Volkskrant 7 maart 2017 p. 29):
Er is enorm veel armoede, behalve buiten Nederland. Dit is de eerste verkiezingscampagne waar het woord Derde Wereld tot taboe is verklaard. Over immigratie en is alle politieke correctheid verdwenen, maar een pleidooi voor hulp aan de armsten in de wereld is anno 2017 een even grote electorale miskleun als het afschaffen van de leerplicht.
De Wereldraad van Kerken kwam als eerste met een pleidooi om 1 procent van het bbp daaraan uit te geven. Daarna werd het een links stokpaardje. Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen dacht dat met dit percentage de spaar- en investeringstekorten in de Derde Wereld op te heffen waren en het welvaartsverschil met het Westen zou kunnen worden gedicht. Omdat private partijen voor eenderde zouden zorgen moest 0,7 procent van de overheden komen.
Met de secularisatie en teloorgang van de sociaal-democratie wordt ook de erfenis van Jan Pronk c.s. verkwanselt. Het budget voor de armsten daalde de afgelopen tien jaar met 1,6 miljard euro tot 2,2 miljard. Nederland ligt nu ver achter op de Scandinavische landen en zelfs op Groot-Brittannië waar de Tory-regering de hulp aan de Derde Wereld in tact houdt.
Oxfam Novib sprak twee jaar geleden van een blamage toen het percentage was gedaald tot 0,52 procent. Als het aan de PVV ligt wordt ontwikkelingssamenwerking helemaal geschrapt: 0,0 procent van het bbp. De rest doet er het zwijgen toe.

Tien jaar na de redding van Fortis (Jaap Tielbeke De Groene Amsterdammer 4 oktober 2018 p. 12-15):
De schade van de broekriempolitiek
Vanuit economisch oogpunt is er eigenlijk geen zinnige verklaring te vinden, zegt hij, dus kom je al gauw uit bij andere, culturele en politieke, redenen. ‘Mark Rutte, Jan-Kees de Jager en Jeroen Dijsselbloem hebben hun politieke kapitaal volledig geïnvesteerd in de harde handhaving van begrotingsdiscipline.’ Die laatste noemde hij in een interview met het Financieele Dagblad ‘de erfgenaam van Colijn’. ‘In de jaren dertig vond Colijn dat een begrotingstekort “onzedig” was’, legt hij uit. ‘En in zijn eerste Miljoenennota zei Dijsselbloem dat rente “zondegeld” is. In Nederland is schuld synoniem met zonde.
De koopkracht stijgt, de economie groeit – als we het kabinet mogen geloven is Nederland sterker dan voor de crisis. Maar daar valt veel op af te dingen. ‘
Waarom hebben onze politici willens en wetens de fouten herhaald uit de Grote Depressie?
Natuurlijk is een verhaal over de Nederlandse economie niet compleet zonder een hoofdstuk over de eurozone. Dat de Europese Unie zo lang worstelde om er weer bovenop te komen, heeft alles te maken met het gebrek aan een gemeenschappelijk fiscaal beleid.
Landen wezen naar elkaar met beschuldigende vingers en onderlinge solidariteit was in geen velden of wegen te bekennen. Met als gevolg dat de rentes op de staatsleningen van kwetsbare economieën alleen maar verder opliepen. Pas toen Mario Draghi in juli 2012 verklaarde dat de Europese Centrale Bank ‘whatever it takes’ zou doen om de euro overeind te houden, keerde de rust een beetje terug. Toch kon de directeur van de ECB in Nederland op weinig dankbaarheid rekenen. Tot verontwaardiging van Bas Jacobs: ‘Hier wordt Draghi in het parlement op het matje geroepen, omdat onze gepensioneerden er iets op achteruit zouden gaan – terwijl die man ervoor heeft gezorgd dat de euro nog bestaat.
Irene van Staveren had twintig jaar geleden al haar twijfels bij de euro.
Een monetaristisch project zonder politieke visie is gedoemd te mislukken, gelooft ze nog altijd. ‘Het lijkt erop dat de euro nu weer in wat rustiger vaarwater zit, maar de onderliggende problemen zijn niet opgelost. Politiek en economie zijn nog altijd niet goed op elkaar afgestemd.’ In 1997 ondertekende ze, samen met 69 collega’s, een pamflet in de Volkskrant,waarin ze waarschuwen dat de strenge budgettaire eisen in het geval van een recessie kunnen leiden tot ‘''' van bezuinigingen en oplopende werkloosheid’. ‘Zoals je ziet staan Jacobs en Teulings daar niet bij’, merkt ze fijntjes op in een nagezonden e-mail.
Het steekt haar dat hun kritiek nooit echt serieus werd genomen door collega’s van de dominante neoklassieke school. ‘Zij vonden ons geen echte economen.’ Na de crash leek er even ruimte voor een fundamentele discussie, maar tien jaar later moet ze constateren dat die nooit echt van de grond is gekomen. ‘Een gemiste kans’, zegt Van Staveren. ‘Het overgrote merendeel van de bevolking en de politici gelooft toch dat er geen alternatief bestaat voor het kapitalisme. Het is misschien geen perfect systeem, maar het is het beste wat voorhanden is, dat is de houding..’

Het 5Ddenkraam berust op psychologische (stoffelijke), sociologische (verstandelijke) en filosofische (monadische) gezichtspunten. Bij dit concept gaat het om de juiste transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. De ziel, de schakel tussen 'geest en lichaam' staat daarbij voorop. Bij de individuele kant gaat het om de zelfkennis. De grote leraren van de mensheid, zoals Christus, Boeddha, Plato en Confucius, hebben over ethiek eigenlijk hetzelfde gedacht ‘Alle dingen dan die gij wilt dat u de mensen doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de Wet van de Profeten’.

Individuatie is het algemene begrip dat Carl Jung gebruikte voor het leren kennen van de totaliteit van de psyche en het toekennen van de centrale plaats aan het ‘Zelf’, en die niet uit te leveren aan het ego. De theosofie maakt daarentegen van het begrip individualiteit gebruik.

De zevenvoudige samenstelling van de mens:

Het begrip individuatie van Jung kan met het begrip onpersoonlijk in de filognosie worden vergeleken.

De op de persoonlijkheid (beginselen 1 t/m 4) betrekking hebbende wijsheidssleutels 4 t/m 7 komen in hoofdstuk 5. Psychologie aan de orde.

De welvaart is zeker toegenomen, maar ook scheefgegroeid. Het verhaal dat Ramsey Nasr vertelt is niet nieuw, maar is al sinds het verschijnen van de Bhagavad Gita bekend. De Bhagavad Gita leert al dat tat tvam asi het uiteindelijke doel van elk mens is, dus uit te vinden wie hij werkelijk is.

‘Ik kijk steeds meer met Nescio’s ogen’ (Paul Onkenhout interviewt Lieneke Frerichs Volkskrant 5 juni 2021 Boeken p. 4-7):
U heeft hem beter leren kennen, zegt u. Wat wist u bijvoorbeeld nog niet van hem?
‘Veel voelde ik al wel aan; dat hij een ingewikkelde, gecompliceerde man was, vooral.
Daar keek ik niet zo van op, die
tweespalt zit in al het werk. Maar dat hij zó worstelde met het bestaan, dat wist ik niet. Uit het Natuurdagboek en ook De uitvreter kende ik zijn natuursensaties. Die ben ik meer gaan doorvoelen.’
Frerichs deelt inmiddels de grote ergernis van Nescio over de
verloedering van het Nederlandse landschap. Het is onmogelijk om niet te denken aan de voetnoot die hij in 1942 toevoegde aan het verhaal Kortenhoef. Het ging over het ‘aardige wipbruggetje’ aan de ’s-Gravelandseweg dat was verdwenen. Het schitterende slot: ‘God zegene de verantwoordelijke autoriteiten. Als ’t kan een beetje hardhandig.’
Frerichs: ‘Nederland is inmiddels ongelofelijk verknoeid, er zijn alleen nog wat kleine reservaten met natuur over. Ik ga steeds meer met zijn ogen kijken.

Voor de machthebbers op aarde geldt het 'winner takes all'-principe, lees het principe van competitie, economie en politiek. Voor de natuur geldt echter het antropisch principe, het holografische principe en emergentie. De metafoor van de wagenmenner heeft op 'de twee in één' (De Geheime Leer Deel I Proloog p. 46) betrekking.

Eerste wijsheidssleutel (Symboliek van de cirkel, Spiegelsymmetrie)

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 7 De dagen en nachten van Brahmâ (p. 411):
Want het zevende (‘duizendtal’) (niet het millennium van het exoterische christendom, maar dat van de antropogenese) stelt zowel de ‘zevende periode van de schepping’ voor, die van de fysieke mens (Vishnu Purāna), als het zevende beginsel – zowel macrokosmisch als microkosmisch –, als ook het pralaya na de zevende periode, de ‘nacht’ die dezelfde duur heeft als de ‘dag’ van Brahmā. ‘Zij werd in twaalf uur geheel verwoest, zoals er staat geschreven.’ Maar in het dertiende (tweemaal zes en de synthese) zal alles worden hersteld ‘en de zes zullen voortbestaan’.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 11 Over elementen en atomen (p. 627/628):
Niet één filosoof uit de oudheid, zelfs niet de joodse
kabbalisten, scheidden ooit de geest van de stof of omgekeerd. Alles vond zijn oorsprong in het ENE, komt voort uit het ene en moet tenslotte terugkeren tot het Ene. ‘Licht wordt warmte en verdicht zich tot vurige deeltjes die, nadat ze hebben gebrand, koude, harde, ronde en gladde deeltjes worden. En dit wordt de ziel genoemd, gevangen in haar kleed van stof’; want atomen en zielen waren synoniem in de taal van de ingewijden. De ‘rondwervelende zielen’, gilgoolem, een leer waarin zoveel geleerde joden hebben geloofd (zie de Royal Masonic Cyclopaedia van Mackenzie), had esoterisch geen andere betekenis. De geleerde joodse ingewijden hebben met het ‘beloofde land’ nooit alleen Palestina bedoeld, maar hetzelfde nirvāna als de geleerde boeddhisten en brahmanen – de schoot van de EEUWIGE, gesymboliseerd door die van Abraham, en door Palestina als de plaatsvervanger ervan op aarde5. De doorgang van het ZIELEN-ATOOM ‘door de zeven planeetkamers’ had dezelfde metafysische en ook fysische betekenis. Het had de laatstgenoemde betekenis wanneer werd gezegd dat het zich in de ether oploste. (Zie Isis Ontsluierd, Deel I, Nederlandse uitgave, blz. 333/334, 387.) Zelfs Epicurus, de model-atheïst en materialist, kende en geloofde zoveel van de oude wijsheid, dat hij verkondigde dat de ziel (geheel verschillend van de onsterfelijke geest, als de eerstgenoemde daarin latent is opgesloten, zoals in elk atomair deeltje) was samengesteld uit een fijne, tere essentie, gevormd uit de gladste, rondste en fijnste atomen.
5) Geen ontwikkelde jood heeft ooit geloofd in de letterlijke betekenis van deze allegorie – namelijk dat ‘de lichamen van joden die in vreemde landen zijn begraven, in zich een zielenbeginsel bevatten dat niet kan rusten, totdat het onsterfelijke deel, door een proces dat het ‘rondwervelen van de ziel’ wordt genoemd, de heilige grond van het ‘beloofde land’ weer bereikt’. Voor een occultist is de betekenis duidelijk. Het proces werd geacht zich te voltrekken door een soort metempsychose, waarbij de psychische vonk haar weg aflegde door een vogel, een viervoetig dier, een vis en het kleinste insect. (Zie de Royal Masonic Cyclopaedia van Mackenzie.) De allegorie heeft betrekking op de atomen van het lichaam, die elk door iedere vorm moeten gaan, voordat ze alle de eindtoestand bereiken, die het eerste uitgangspunt van elk atoom is – zijn oorspronkelijke layatoestand. Maar de oorspronkelijke betekenis van gilgoolem of de ‘rondwenteling van de zielen’ was het denkbeeld van de reïncarnerende zielen of ego’s. ‘Alle zielen gaan in de gilgoolah’, in een cyclisch of rondwentelend proces; d.w.z. ze volgen alle het cyclische pad van de wedergeboorten. Sommige kabbalisten leggen deze lering zó uit, dat deze alleen maar een soort vagevuur voor de zielen van de verdorvenen betekent. Maar dat is niet juist.

Deel II, Stanza 6 De evolutie van de zweetgeborenen (p. 171):
Analogie is de leidende wet in de Natuur, de enige ware draad van Ariadne, die ons langs de onontwarbare wegen van haar domein kan voeren naar haar eerste en laatste mysteriën. De Natuur is als scheppend vermogen oneindig, en geen enkele generatie van natuurkundigen kan zich er ooit op beroemen de lijst van haar middelen en methoden te hebben uitgeput, hoe uniform de wetten die zij volgt ook zijn.
Deel II, Hoofdstuk 22 De symboliek van de mysterienamen IAO en JEHOVA (p. 629):
Het brahmaanse ‘gouden ei’ waaruit Brahmā, de scheppende godheid, tevoorschijn komt, is de ‘cirkel met het centrale punt’ van Pythagoras, en een passend symbool daarvoor. In de Geheime Leer wordt de verborgen EENHEID – of deze nu PARABRAHMAM voorstelt, of het ‘GROTE UITERSTE’ van Confucius, of de godheid die wordt verborgen door PHTA, het eeuwige licht, dan wel het joodse EN-SOPH – altijd gesymboliseerd door een cirkel of de ‘nul’ (het absolute niet-iets en niets, omdat het oneindig en het AL is); terwijl het god-gemanifesteerde (door zijn werken) wordt aangeduid als de middellijn van die cirkel. De symboliek van het eraan ten grondslag liggende denkbeeld wordt nu duidelijk: de rechte lijn die door het middelpunt van een cirkel gaat, heeft in meetkundige zin lengte, maar geen breedte of dikte: het is een denkbeeldig en vrouwelijk symbool, dat de eeuwigheid doorkruist en dat men laat berusten op het bestaansgebied van de wereld van de verschijnselen. De rechte lijn heeft één dimensie, terwijl de cirkel ervan geen dimensie heeft of, om een algebraïsche term te gebruiken, deze is de dimensie van een vergelijking. Een andere manier om dit denkbeeld te symboliseren vindt men in de pythagorische heilige decade , die in het uit twee cijfers bestaande getal tien (de 1 en een cirkel of nul) het absolute AL samenvat, dat zich manifesteert in het WOORD of de voortbrengende scheppingskracht.

Tweede wijsheidssleutel ('Macrokosmos en Microkosmos', Complementariteit)

Peter Demski, boek Het Anarchistische Principe, p. 11: Engels werpt Dühring tegen slechts de theologische kant van de Kantiaanse Antinomie opgenomen te hebben en niet de bewering en het bewijs van het tegenovergestelde; dat de wereld ten opzichte van de tijd geen aanvang en ten opzichte van de ruimte geen einde heeft.

H.P. Blavatsky, De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk Proloog (p. 31): Alleen degenen die beseffen hoe hoog de intuïtie zich bevindt boven de trage processen van het redenerende denken, kunnen zich een heel vaag begrip vormen van die absolute wijsheid die de begrippen van Tijd en Ruimte te boven gaat.

Anna Lemkow, boek Het Heelheid Principe (p. 178): Bovendien stelde Blavatsky dat er drie gescheiden, maar onderling verweven, evolutiestromen zijn in het aardse schema der dingen: de spirituele, de intellectuele, en de fysieke, elk met zijn eigen regels of innerlijke wetten. Alle drie de stromen zijn vertegenwoordigd in de samenstelling van de mens, de microkosmos van de macrokosmos (de natuur zelf) en hierdoor zijn we de complexe wezens die we zijn.

De Vervlochten Driehoeken: Terwijl ze in het westen bekend zijn als het zegel of de ster van koning Salomo (davidster), waren ze in India bekend als het zegel van Vishnu. De vervlochten driehoeken duiden op de bipolariteit in de natuur - geest en stof, of mannelijk en vrouwelijk. De top van de witte driehoek vertegenwoordigt de goddelijke monade, de top van de zwarte driehoek de gemanifesteerde werelden. De omhooggerichte driehoek stelt de geest voor, bewustzijn en verborgen wijsheid, die zich spiegelen in de omlaag wijzende driehoek die staat voor de stof, de ontvankelijke ruimte, manifestatie of de onthulde wijsheid. De zijden van de donkere driehoek kunnen vorm voorstellen, kleur en substantie, de drie guna's of fundamentele eigenschappen, en de scheppende, behoudende en vernietigende/vernieuwende krachten van de hindoe-triade, Brahmâ, Vishnu en Shiva. Samen vertegenwoordigen de driehoeken het gemanifesteerde heelal, geëvolueerd uit het centrale punt binnen de slang-cirkel van tijd en ruimte. Ze vormen ook de zeshoek van de zes beginselen, de kosmische en menselijke, die voortkomen uit en één zijn in het centrale punt, het zevende en hoogste zelf van elk evoluerend wezen. Ze brengen dus de zevenvoudige structuur van het heelal tot uitdrukking. Het kruis in het midden is de innerlijke persoon, die alle dingen van de zes zijden raakt door middel van de zes driehoeken. De zes punten van de ster wijzen naar buiten naar de slang van de eeuwigheid en groeien en evolueren in de loop van de tijd.

Opmerking in de bijlage Weerkaatsing (hoofdstuk 4.3):
Bij de hindoes is de god Vishnu de bovenzinnelijke oorspronkelijke persoon of integriteit van de schepping en de instandhouder van leven, de schepper of de geest van het Absolute is (Brahmâ) en de vernietiger-vernieuwer is Shiva (zie verder guna-avatâra's). Deze drie-eenheid vertegenwoordigt in essentie de daadwerkelijke processen van het bewustzijn dat zijn vormen vernieuwt en verandert in overeenstemming met nieuwe innerlijke impulsen.
De drie verenigende Logoi van de Esoterie:

Pythagoras E i V: E i V:
  1e Logos, Monade3e Logos, TriadeAntroposofieRudolf Steiner 
MonadeTriadeGod ----GeestGeestmens ----Geestzelf (omgevormd Astraallichaam)
||||||
TetradeDuade4. Lichaam ----ZoonFysiek lichaam ----Levensgeest (omgevormd Etherlichaam)
  Tetrade2e Logos, Duade  
    Rapport ‘E i V’, de natuurlijke kringloop (1 - 3 - 2 - 4):
Macrokosmos Microkosmos MacrokosmosTijd-as
'Leegte' ----InhoudloosInhoud >>>>Inhoudloos, 'Leegte'1. Ruimte, Wat ----3. Absolute tijd
|||||
Vormloos ----InhoudVormloos <<<<Vorm, Vormbaar4. Relatieve tijd ----2. Materie, Hoe
 Microkosmos  Tijd-asMicrokosmos
    5e element Ether
    (snijpunt van dediagonalen 1./2. en 3./4)

Derde wijsheidssleutel (Standaardmodel, Triade)

Milo Wolff Solving Nature’s Mystery, 5. Measurement is a Property of an Ensemble of Matter.
A particle entirely alone in the universe cannot have dimensions of time, length or mass. These measures are undefined without the existence of other matter because dimensions can only be defined in comparison with other matter. For example, at least six separated particles are necessary to crudely define length in a 3D space: four to establish coordinates and two being measured. Thus the measurement concept requires the existence of an ensemble of particles. In our universe the required ensemble must include all observable matter, because there is no way to choose a special ensemble. The importance of this fact becomes clear when we recall that time, length and mass are the basic unit set used to describe all scientific measurements.


Figure 2. Inter-dependence. Laws particles, and the cosmos are inter-connected by the quantum waves of particle structures in the 'ether' medium of space. These interconnections are described by three Principles that define the properties of the space medium.
 

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Massa, Tijd en Energie (Kracht, Beweging) - Ruimte - Tijd - Beweging (Standaardmodel).

  Rapport Eenheid in Verscheidenheid 
Ruimte (Energie)Inertie (Tijd-as)1. Zwaartekracht (M/V)3. Materiesymmetrie
RelativiteitstheorieUnificatietheorie7. Hermeneutische cirkel ----5. Reflexief bewustzijn
||||
SnaartheorieQuantummechanica (Microkosmos)4.b Ether-paradigma ----6. Meta-leren
BewegingMaterie, Massa4.a Tijdsymmetrie2. Spiegelsymmetrie (Z.P.F.)

Quantummechanica, het Standaardmodel: Aanvankelijk werden drie symmetrieën als evident beschouwd: Spiegelsymmetrie of pariteit (het heelal gezien in een spiegel zou kunnen bestaan), Tijdsymmetrie (het heelal zou op kleine schaal andersom in de tijd kunnen verlopen) en Materiesymmetrie (elk deeltje heeft een tegendeel dat het doet verdwijnen als het dat ontmoet). In een open, dynamisch systeem moet er van een gebroken symmetrie sprake zijn. Volledig gelijk duidt immers op een evenwichtstoestand.

Singulariteit en filosofie, Hoofdstuk Algemeen en natuurkunde: De eigenschappen plus en min ontstaan uit de eigenschappen zwart en wit waardoor op het tweede niveau 4 eigenschappen optreden. Zwart en wit vormen binnen het systeem de relatieve singulariteiten, relatieve bron, voor de eigenschappen plus en min terwijl de absolute bron van het complexe systeem de absolute singulariteit is. Hoofdstuk Dualistisch relatieve singulariteit vat in een afbeelding de essentie van de theorie over dualistisch relatieve singulariteit samen. Deze driehoek wordt bij het verklaren van het Ether-paradigma gebruikt.

Volgens Albert Einstein heeft de zwaartekracht de kromming van ruimte en tijd tot gevolg. Beweging, duur maakt zwaartekracht mogelijk. Tijd, het NU is een fictieve grens, het bestaat feitelijk niet.

De website van Jan Nentjes (kies Ruimte en tijd, deel I en II) belicht de microkosmos van de quantummechanica en de macrokosmos van de relativiteitstheorie. Jan Nentjes bekijkt eerst een uitdijend heelal dat zo ijl is, dat de zwaartekracht geen invloed meer heeft op de evolutie.

Vierde wijsheidssleutel (4e Dimensie, Ether-paradigma, Zelf-ontplooiing)

De Geheime Leer Deel II, Stanza Het begin van bewust leven (p. 35):
‘Elke wereld heeft haar moederster en zusterplaneet. Zo is de Aarde het geadopteerde kind en de jongere broer van Venus, maar haar bewoners hebben hun eigen aard . . . Alle bewuste voltooide wezens (volledig zevenvoudige mensen of hogere wezens) worden bij hun aanvang voorzien van vormen en organismen, geheel in harmonie met de aard en toestand van de sfeer die zij bewonen.’
‘De sferen van het Zijn of levenscentra, die afgezonderde kernen zijn die hun mensen en hun dieren voortbrengen, zijn talloos; niet één heeft ook maar enige gelijkenis met haar gezellin of met enige andere van haar eigen speciale nageslacht.’
‘Alle hebben een dubbele stoffelijke en geestelijke natuur.’ (Wet van zelfontplooiing)
‘De levenskernen zijn eeuwig en altijddurend; de kernen periodiek en eindig. De levenskernen maken deel uit van het absolute. Het zijn de schietgaten van die zwarte onneembare vesting, die voor altijd is verborgen voor de blik van de mens of zelfs de Dhyani. De kernen zijn het licht van de eeuwigheid, dat daaruit ontsnapt.’

‘De leer van svabhâva’. Swabhâva (Sanskriet), een samengesteld woord dat is afgeleid van de wortel bhû, die 'worden' betekent - niet zozeer 'worden' in de passieve zin, maar meer iets 'worden', 'uitgroeien tot' iets. Het zogenaamde voornaamwoordelijke voorvoegsel swa betekent 'zelf'; daarom heeft het zelfstandige naamwoord de betekenis van 'zelf-wording', 'zelfvoortbrenging', 'zelf-groei' tot iets. Toch kunnen we niet zeggen dat het wezenlijke of fundamentele of integrale Zelf, hoewel dit voortdurend zijn eigen verheven pad van evolutie volgt, de veranderingen of fasen ondergaat die zijn voertuigen doormaken. Evenals de monaden, evenals het Ene, zendt het fundamentele Zelf - dat tenslotte praktisch hetzelfde is als de Ene Monadische Essentie - een straal van zichzelf omlaag in iedere organische entiteit, zoals ook de zon een straal van zichzelf in de omringende 'duisternis' van het zonneheelal zendt.
Swabhâva heeft twee algemene filosofische betekenissen: ten eerste, zelf-verwekking, zelf-voortbrenging, zelf-wording, waarbij de algemene gedachte is dat er in de natuur geen louter mechanische of zielloze activiteit bestaat die ons tot aanzijn brengt, want wij brachten onszelf voort, in en door de natuur, waarin we deel uitmaken van de bewuste krachten en daarom zijn we onze eigen kinderen. De tweede betekenis is dat iedere bestaande entiteit het resultaat is van wat ze werkelijk geestelijk is in haar eigen hogere natuur; ze brengt datgene voort wat ze zelf innerlijk is en niets anders. Een bepaald ras bijvoorbeeld is en blijft dat ras zolang het speciale ras-swabhâva in het ras-zaad blijft en zich aldus manifesteert. Hetzelfde is het geval met een mens, een boom, een ster, een god - en wat al niet!
Wat maakt dat een roos altijd een roos voortbrengt en geen distels of madeliefjes of viooltjes? Het antwoord is heel eenvoudig, maar zeer diepzinnig. Het komt door haar Swabhâva, de essentiële natuur in en van het zaad. Zijn Swabhâva kan alleen datgene voortbrengen wat het zelf is, zijn eigen essentiële karakteristiek, zijn eigen innerlijke natuur. Kortom, Swabhâva kan de wezenlijke individualiteit van iedere monade worden genoemd, die haar eigen kenmerken, kwaliteiten en type tot uitdrukking brengt door zelfgeleide evolutie.
Het zaad kan niets anders voortbrengen dan wat het zelf is, wat erin besloten ligt; en dit is het hart en de kern van de leer van Swabhâva. Het terrein dat deze leer in filosofisch, wetenschappelijk en religieus opzicht bestrijkt is eenvoudig onbegrensd; ze is van het grootste belang. Bijgevolg brengt ieder individueel Swabhâva, als zijn eigen bijzondere voertuigen, zijn verschillende swarûpa's voort, karakteristieke lichamen of beelden of vormen waarin het zich tot uitdrukking brengt. Het Swabhâva van een hond bijvoorbeeld brengt het hondelichaam voort. Het Swabhâva van een roos brengt een roos voort, het Swabhâva van een mens de vorm of het beeld van een mens en het Swabhâva van een godheid of een god brengt zijn eigen swarûpa of karakteristiek voertuig voort.

Vijfde wijsheidssleutel (Akasa, Akasha, 5e Dimensie, Wet van evolutie, Individualiteit)

In zowel Nederland als in Brussel hebben de collectieve invloedssferen, de 4e, 5e en 6e macht duidelijk aan kracht gewonnen. Of met andere woorden de regie van de 1e, 2e en 3e macht in Nederland wordt geleidelijk door de 4e, 5e en 6e macht overgenomen. We worden steeds sterker door de 4e, 5e en 6e macht geregeerd. De 4e macht bestaat uit technocraten, met name economen die werken voor de Europese Commissie, DNB en het CPB. De schuldencrisis leert dat de kwaliteit van de macro-economische voorspellingen duidelijk te kort schieten. In essentie draait het echter nog steeds om de gezichtspunten in de twee boeken Moral Sentiments en Wealth of Nations van Adam Smith. Politiek heeft nog steeds op de spreiding van geld, kennis en macht betrekking.

Een zee van nationale gevoeligheid (Fokke Obema interviewt Henk Schulte Nordholt Volkskrant 12 juli 2016 p. 12-13):
Stelt het Westen zich in deze kwestie verstandig op?
'Nou, het gaat vooral om de VS, want Europa speelt geen rol. Je hoort wel eens het pleidooi voor een Europese rol als 'eerlijke bemiddelaar', maar in Chinese ogen kan Europa dat helemaal niet bij gebrek aan militaire macht.
'Wat de VS betreft, zie je dat er in Washington steeds minder wordt geloofd in het medeverantwoordelijk maken van China in de wereld. Op sommige terreinen lukt dat nog wel vanwege gedeelde belangen, zoals bij het klimaatakkoord van Parijs. Maar een echte samenwerking is niet mogelijk. Dat zit er niet in, omdat de huidige generatie leiders ervan overtuigd is dat Washington uit is op 'regime change' in Peking. Bij zoveel wantrouwen kiezen de Amerikanen voor het indammen van de Chinese invloedssfeer.
'Eerlijk gezegd zie ik daar ook geen alternatief voor. Voortmodderen is eigenlijk het beste waar we op kunnen hopen. Want het alternatief is oorlog.'

'We hebben ons niet genoeg verplaatst in Poetin' (interview Fokke Obbema met Pierre Vimont Volkskrant 1 april 2016 p. 6-7):
Topdiplomaat Pierre Vimont onderhandelde intensief over het associatieverdrag met Oekraïne. In aanloop naar het referendum geeft hij een bijzonder inkijkje.
'We gingen in 2008 onderhandelen over het associatieverdrag zonder dat we de geopolitieke aspecten ervan goed begrepen. Met enige aarzeling had Rusland in de jaren negentig geaccepteerd dat voormalige Oostbloklanden als Polen in de EU-sfeer terecht waren gekomen. Maar Oekraïne is voor hen een ander verhaal. De cultuur is veel meer verweven met die van Rusland en het land heeft lange tijd deel uitgemaakt van de Sovjet-Unie. Bovendien ligt het in het hart van botsende invloedssferen. Dat Poetin vindt dat Rusland invloed moet uitoefenen in Oekraïne, hebben we destijds onvoldoende onderkend.
U gaat wel uit van de aanname dat de regering kan achterhalen waarom kiezers 'nee' hebben gestemd.
'Het alternatief is dat je zegt: sorry, maar we willen het hele ding niet.
We willen de Oekraïense economie niet redden. In Moskou zou dat als een succes voor hun beleid worden gezien. Ik weet niet of Nederlanders zo ver zouden willen gaan.'

De misvatting van Pierre Vimont is dat wij de Oekraïense economie moeten redden. De EU kan wel helpen het zelfreinigend vermogen te verbeteren.

De getallen 3 (mannelijk) + 4 (vrouwelijk) = 5 (vijfpuntige ster van leven, Prana). Het pentagram met haar spits naar boven gericht is spiritueel en staat in het occultisme symbool voor de ‘rechterhand’. Discipelen van Pythagoras konden het pentagram in één beweging tekenen. Door de gulden snede-verhouding kun je het symbool tot in het oneindige doortrekken.

De Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool laten zien dat het primair om 10 Dimensies (10 relaties) gaat. De 5 relaties die de bollen met elkaar verbinden, een pentagoon toont de natuurlijke -, de scheppende kringloop, terwijl de 5 interne relaties een pentagram de beheers - en de vernietigende interacties uitbeelden.
De
wijsheid van Pythagoras steunt op de geest van het esoterisch Boeddhisme. De leer van Laozi en Confucius uit China is nauw met de filosofie van Pythagoras verwant. Het is namelijk ook op de drie kringlopen 'Scheppen, Behouden en Vernietigen' (Hindoe-trimurti) gebaseerd. Dit komt ook naar voren wanneer de vijf-elementenleer van de Traditionele Chinese Geneeskunde met de boeddhistische invalshoek wordt vergeleken.

John Van Mater (Sunrise juli/aug 2004), artikel Denkvermogen, herinnering en het astrale licht: De Ouden waren op de hoogte van het bestaan van een astrale of ‘sterachtige’ substantie die de grondslag is van de fysieke stof. De hindoes noemen haar akasa, ‘schitterend, stralend’. De stoïcijnen spraken van aether of kwintessens, de mysterieuze geest-substantie die de veranderlijke bron is van alle vormen. Theosofen noemen haar het astrale licht. Als meest stoffelijke laag van de niet-fysieke energieën die onze planeet omringen, analoog aan de ziel van de wereld, werkt ze als een compleet reservoir van herinneringen dat de optekeningen bevat van elke indruk en gebeurtenis die ooit op aarde heeft plaatsgevonden. Ze is vol met de potentiële oervormen van alle gedachten, vormen en wezens, en de werkingen ervan vallen buiten het ruimte-tijd-kader dat geldt voor het fysieke gebied. In feite is de fysieke wereld een uitbreiding van de astrale, die een reeks krachten en emanaties bevat, gedachten en wezens, die voor het leven op aarde òf weldadig òf schadelijk zijn.

Âkâs´a. (Sanskriet). Het woord betekent 'schitterend', 'schijnend', 'lichtgevend'. Het vijfde kosmische element, de vijfde essentie of 'kwintessens', door de oude Stoïcijnen aether genoemd; het is echter niet de ether van de wetenschap.
De ether van de wetenschap is slechts een van zijn lagere bestanddelen. In de Brahmaanse geschriften wordt Âkâs´a gebruikt voor wat de noordelijke Boeddhisten swabhavat noemen, in meer mystieke zin Âdi-buddhi - 'oorspronkelijke buddhi'; het is ook Mulaprakriti, de kosmische geest-substantie, het reservoir van het Zijn en van de wezens. Het Hebreeuwse Oude Testament verwijst ernaar als de kosmische 'wateren'. Het is universele en substantiële ruimte; ook, in mystieke zin, Alaya. (Zie MULAPRAKRITI en ALAYA).

Geheime Leer Deel I hoofdstuk 16 Cyclische evolutie en karma (p. 705):
Over het ‘Yin-Sin’ mogen mensen niet speculeren, want de Heer Boeddha heeft al zulke onderzoekingen streng verboden. Ook al zijn de Dhyāni-Chohans en alle onzichtbare wezens – de zeven centra en hun directe uitstralingen, de kleinere energiecentra – de directe van het ENElicht, toch staan de mensen veraf van deze wezens, omdat het geheel van de zichtbare Kosmos bestaat uit ‘uit zichzelf voortgebrachte wezens, de voortbrengsels vankarma’. Terwijl zij dus een persoonlijke god opvatten ‘als slechts een enorme schaduw die door de verbeelding van onwetende mensen op de leegte van de ruimte is geworpen’2, verkondigen zij dat maar ‘twee dingen (objectief) eeuwig zijn, namelijk ākāśa en nirvāna’; en dat deze in werkelijkheid EEN zijn, maar indien verdeeld slechts een māyā. ‘De boeddhisten ontkennen de schepping en kunnen zich geen schepper voorstellen. ’‘Alles is uit ākāśa (of op onze aarde svabhavat) voortgekomen, gehoorzamend aan een inherente wet van beweging, en verdwijnt na een bepaalde tijd te hebben bestaan. Er is nog nooit iets uit niets ontstaan.’ (Buddhist Catechism.)
2) Buddhist Catechism, door H.S. Olcott, voorzitter van de Theosophical Society.

Het Akasha-veld biedt de basis voor ‘de integrale theorie van alles’, de Unificatietheorie. In het rapport 'E i V' wordt voor het ‘allesverbindende informatieveld’ van de term Ether-paradigma gebruik gemaakt. Dit rapport wil aantonen dat de holos-beschaving gecreëerd kan worden door de absolute waarheid (G. de Purucker: Drie stadia van het zien van Waarheid), de éne werkelijkheid als vast referentiepunt te kiezen.

Het Akasha-veld heeft als medium (oerstof), de 'materie' ether.
Akasha is een plaats tussen tijd en ruimte, die vele namen heeft: Swabhavat, nulpuntveld, prana, levenskracht, Tetragrammaton, anima mundi, wereldziel, wereldgeest, eenheidsbewustzijn, De, ki, Chi, Kundalini, psi-vermogens, Zero Point Field (Z.P.F.), Aether, vril en tachyonenergie.
Ether wordt door een punt (snijpunt van de diagonalen 1./2. en 3./4.) gesymboliseerd.

De psyche, de 'intersubjectieve' relatie, de weerspiegeling (wederkerigheid) tussen de microkosmos en de macrokosmos, wordt aan de hand van het '5D-concept en Ether-paradigma', de Bewustzijnsschil toegelicht. Dit gezichtspunt maakt het mogelijk op de gewenste veranderingen grip te krijgen, dus de levenscycli op aarde beter te beheersen.

De Swabhawat toont aan, dat we 'dit' aan 'dat' kennen , en 'dat' aan 'dit' , maar 'dit' op zichzelf staand kennen wij niet, evenmin als 'dat', want we kennen beide slechts aan de wederkerige verschillen met elkaar. Wat is dus het begrip van iets, anders dan uitsluitend het verschil tussen twee dingen? Wanneer een bepaald bedrag gegeven wordt dat een verschil tussen twee kapitalen is, dan is het niemand mogelijk daaruit af te leiden, welke kapitalen er bedoeld worden, maar met het verschil, het bedrag, kan worden gewerkt. Dit is de feitelijke betekenis van de oude Oosterse uitspraak: 'twee verborgen, één geopenbaard'.

De Swabhawat stellingen omgrijpen juist, met zeer strakke uitbeelding, geest en stof als een eenheid en voeren ze tot een zuiver beeld van het leven in de meest uitgebreide zin. Juist door de ontkenning van de grenzen tussen geest en stof werpt het terug naar het onbegrensde innerlijk. De zucht om persoonlijke verantwoording te dragen is een essentieel onderdeel van de menselijke waardigheid. Dit zoeken is een natuurlijke drang voortdurende druk uit te oefenen op de grenzen welke de mens tegenkomt.

De klinisch psycholoog René Meijer brengt met behulp van matrices de supersymmetrie in het universum in beeld:

De begrippen persoonlijk en onpersoonlijk in de filognosie.
Filognosie: hoofdstuk De ideale integratie en haar schaduw.

FilognosieSwabhawat:het veranderlijke van het onveranderlijkeVedische filosofie1.5 De blauwdruk van hetleerproces:
Ego (ziel)Swa:het ZelfDharma2. Collectief leerprocesA. Ongeopenb. Logos
WijsheidSu:volmaakt schoonVerlichting3. SymmetrieB. Potentiële wijsheid
ZelfBhawa:Wezen of toestand van het ZijnKarma4. Individueel leerprocesC. Algemene ideatie

De interacties tussen 'ego en het Zelf' leiden tot wijsheid. Het ligt dan voor de hand te veronderstellen dat het Zelf links laten liggen in dwaasheid (Vikarma) resulteert. De eerste zes hoofdstukken van de Bhagavad Gîtâ gelden als representatief voor de bezinning op de gevolgen van het baatzuchtig handelen, het karma dat men heeft. De overige twaalf hoofdstukken handelen over de toewijding in bewustzijnsvereniging en de kennis, de wijsheid van de bewustzijnsvereniging die de yoga is.

De ‘Law of One’ heeft op het verschijnsel karma ‘Er is niets nieuws onder de zon’ (Zaaien en Oogsten, Geven en Ontvangen), de 2e grondstelling betrekking. Het gaat in het kwantumvacuüm om de virtuele scheidslijn tussen twee polen (syzygieën), het aardse en het hemelse, tussen dharma en karma, waarvan Dharma buiten de bestaanssfeer van de wereld der tegenstellingen ligt, de Éne werkelijkheid . Het draait primair om de geestelijke wederhelft of Syzygos.

G. Barborka geeft in zijn boek Het Goddelijke plan - Menswording en Evolutie op pagina 596,597 een lijst van met Akasha gelijkwaardige termen:
Universele denkvermogen, Fohat en de Drie Logoi.
610: In deze vroegste drieëenheid zijn dus Chaos (of veeleer Chaino), Chaia en Eros (Chaos, Gaea, Eros) gelijk in betekenis aan Parabrahman (De éne werkelijkheid), Mûlaprakriti (p. 602: Voor – kosmische – wortel – substantie) en Fohat (p. 607). Zij vertegenwoordigen dus die stadia van een heelal, die aan de openbaring ervan vooraf gaan.
610: EROS = FOHAT.
De vergelijking van Fohat in de ongeopenbaarde stadia van een Heelal (Pralaya) en Fohat in openbaring (Manvantara) met Eros en Cupido werpt licht op een interessant punt in de Griekse mythologie. Cupido was werkelijk de stralende, gevleugelde god van de liefde in het oude Rome en voor die tijd werd hij in Griekenland op dezelfde wijze bezien onder de naam Eros, die altijd in het gezelschap van zijn moeder Venus (Aphrodite), de godin van de liefde, verkeerde.

Geheime Leer Deel II, Stanza 1 Het begin van bewust leven (p. 46):
De grenzeloze en oneindige EENHEID bleef bij elk volk een maagdelijk verboden terrein, onbetreden door het denken van de mens, onberoerd door vruchteloze speculaties. De enige verwijzing ernaar was de vereenvoudigde voorstelling van haar eigenschap van uitzetting en samentrekking, van haar periodieke expansie of verwijding en contractie. In het Heelal met al zijn onberekenbaar vele myriaden van stelsels en werelden, die in de eeuwigheid verdwijnen en weer verschijnen, moesten de vermenselijkte machten of goden, hun zielen, tegelijk met hun lichamen uit het gezicht verdwijnen: ‘De adem die terugkeert in de eeuwige schoot, die ze uitademt en inademt’, zegt onze catechismus.
In iedere kosmogonie is er achter en boven de scheppende godheid een hogere godheid, een ontwerper, een architect, van wie de schepper slechts de uitvoerder is. En nog hoger, boven en rondom, op innerlijke en uiterlijke gebieden, is er het ONKENBARE en het onbekende, de bron en oorzaak van al deze emanaties . . .

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 46):1.5 De blauwdruk van het leerproces:
(1.) Het ABSOLUTE, het Parabrahm van de Vedantaleer of de ene Werkelijkheid, SAT1. En-soph, Blauwdruk (11e dimensie)
(2.) De eerste manifestatie, de onpersoonlijke en in de filosofie de ongemanifesteerde logos2. Collectief leerproces en Reciprociteit
(3.) Geest-stof, LEVEN, de ‘geest van het Heelal’, purusha en prakriti3. Symmetrie en Eeuwige wederkeer
(4.) Kosmische verbeeldingskracht, MAHAT of intelligentie, de universele wereldziel4. Individueel leerproces en Ken Uzelve
 
De ENE WERKELIJKHEID; haar tweevoudige aspecten in het voorwaardelijke Heelal.

De Logos 'A.B.C Het Onkenbare' wordt in het Diagram I (Blavatsky, Deel III, p. 492 en de bovenste driehoek p. 592) weergegeven:

 H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 46):
A. Geslachtsloze, Ongeopenbaarde Logos.(2.) De eerste manifestatie, de onpersoonlijke en in de filosofie de ongemanifesteerde logos
B. Potentiële wijsheid.(3.) Geest-stof, LEVEN, de ‘geest van het Heelal’, purusha en prakriti
C. Algemene ideatie (verbeeldingskracht).(4.) Kosmische verbeeldingskracht, MAHAT of intelligentie, de universele wereldziel

A., B. en C. hangen met de 1e, 2e en 3e Logos, de weerkaatsing van de Godheid (En-soph) samen.
P. 621: De geest wordt als het ware door geestelijke zwaartekracht omlaag getrokken. Toen de leerlingen nader naar de oorzaak hiervan zochten, weerhield H.P.B. hen, terwijl zij hun slechts een wenk gaf over de drie Logoi.
1. Potentialiteit van denkvermogen (volstrekt denken).
2. Gedachte in kiem.
3. Ideatie (verbeeldingskracht) aan het werk.

H.P. Blavatsky: Geheime Leer Deel II, (p. 25): Meer metafysisch uitgedrukt, wordt de hier genoemde classificatie van kosmische grondbeginselen meer voor het gemak gegeven dan wegens haar absolute filosofische nauwkeurigheid. Bij het begin van een groot manvantara manifesteert Parabrahm zich als Mulaprakriti en vervolgens als de logos. Deze logos is gelijkwaardig aan het ‘onbewuste universele denkvermogen’, enz. van de westerse pantheïsten. Hij vormt de basis van de SUBJECT-kant van het gemanifesteerde Zijn, en is de bron van alle manifestaties van individueel bewustzijn. Mulaprakriti of oorspronkelijke kosmische substantie is de grondslag van de OBJECT-kant van de dingen – de basis van alle objectieve evolutie en van het ontstaan van de Kosmos.

In 1888, Blavatsky described the universe as originating within-without from a zero point source-“an unextended point” rooted within the aether of higher space dimensions. She described the “Gods” and other invisible powers as “clothing themselves in bodies” through zero point dynamics by which the influences and forces of higher realms are brought down into material nature. Thus all cosmoses are guided and worked from within/without, and all things are rooted into the “seeming void” and yet “divine plenum” of the Absolute. Any Son, or created universe, originates from a point source within the plenum, expands from within/without and eventually contracts from without/within, resolving back into the underlying realm. The fundamental dogma of the ancient wisdom, according to Blavatsky's Secret Doctrine, is that there is “one indivisible and absolute Omniscience and Intelligence in the Universe, and this thrills throughout every … infinitesimal point of the whole finite Kosmos.” Zero points are the means by which individual lives are focused out of this underlying unified Omniscience and Intelligence.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 42):
Welke opvattingen de natuurwetenschap over dit onderwerp ook heeft, de occulte wetenschap leert al eeuwen dat akasa – waarvan ether de grofste vorm is – het vijfde universele kosmische beginsel (waarmee het menselijke manas overeenkomt en waaruit dit voortkomt), kosmisch gezien een stralende, koele, warmtestralen doorlatende, plastische stof is, scheppend voor wat betreft haar stoffelijke aard, en waarvan haar grofste aspecten en delen in onderlinge wisselwerking staan; zij is onveranderlijk in haar hogere beginselen. In eerstgenoemde toestand wordt zij de sub-wortel genoemd; in verbinding met stralende hitte roept zij ‘dode werelden tot het leven’ terug. In haar hogere aspect is zij de ziel van de wereld; in haar lagere, de VERNIETIGSTER.
De Geheime Leer Deel I Stanza 2 Het denkbeeld van differentiatie (p. 91):
Svabhavat, de ‘plastische essentie’ die het Heelal vult, is de wortel van alle dingen. Svabhavat is om zo te zeggen het boeddhistische concrete aspect van de abstractie die in de hindoefilosofie Mulaprakriti wordt genoemd. Het is het lichaam van de ziel en wat ether voor akasa zou zijn, en dit laatste is het bezielende beginsel van het eerstgenoemde.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 4 De zevenvoudige hiërarchieën (p. 134):
De lipi-ka’s, van het woord lipi, ‘geschrift’, betekent letterlijk de ‘schrijvers’. Deze goddelijke wezens zijn op mystieke manier verbonden met karma, de wet van de vergelding, want ze zijn de griffiers of geschiedschrijvers, die op de (voor ons) onzichtbare tafelen van het astrale licht, ‘de grote beeldengalerij van de eeuwigheid’, een getrouw verslag afdrukken van iedere handeling en zelfs gedachte van de mens, van alles dat was, is of ooit zal zijn in het Heelal van de verschijnselen. Zoals in ‘Isis’ werd gezegd, is dit goddelijke en ongeziene schilderij het BOEK VAN HET LEVEN ('Akashakronieken').
135: Omdat de lipika’s het ideële plan van het heelal, op basis waarvan de ‘bouwers’ na iedere pralaya de Kosmos weer ontwikkelen, uit het passieve universele denkvermogen in de objectiviteit projecteren, zijn zij het ook die een parallel vormen met de zeven engelen van de Goddelijke Tegenwoordigheid; de christenen zien die engelen in de zeven ‘planeetgeesten’ of de ‘geesten van de sterren’. Want zij zijn de rechtstreekse schrijvers van de eeuwige Verbeeldingskracht of, zoals Plato het noemde, de ‘goddelijke gedachte’. Het Eeuwige Verslag is geen fantastische droom, want dezelfde verslagen komen voor in de wereld van de grove stof.
De Geheime Leer Deel I Stanza 5 Zij brengen fohat voort (p. 140/141):
(c) Omdat fohat een van de belangrijkste, zo niet de allerbelangrijkste rol speelt in de esoterische kosmogonie, moet hij nauwkeurig worden beschreven. Evenals in de oudste Griekse kosmogonie, die sterk verschilde van de latere mythologie, Eros de derde persoon is in de oorspronkelijke drie-eenheid: Chaos, Gaea, Eros – die overeenkomt met het kabbalistische En-Soph (want Chaos is RUIMTE, [chaino]), ‘leegte’), het grenzeloze AL, Shekinah en de Oude van Dagen, of de Heilige Geest – zo is fohat in het nog ongemanifesteerde Heelal iets anders dan in de kosmische wereld van de verschijnselen. In laatstgenoemde is hij die occulte elektrische levenskracht die, door de wil van de scheppende logos, alle vormen verenigt en samenbrengt en deze de eerste impuls geeft, die te zijner tijd wet wordt. Maar in het ongemanifesteerde Heelal is fohat dit niet, evenmin als Eros de latere schitterende gevleugelde Cupido of LIEFDE is. Fohat heeft nog niets met de Kosmos te maken, want de Kosmos is nog niet geboren en de goden slapen nog in de schoot van de ‘vader-moeder’. Hij is een abstract filosofisch begrip. Hij brengt zelf nog niets voort; hij is eenvoudig die potentiële scheppende kracht, door de werking waarvan het NOUMENON van alle toekomstige verschijnselen zich als het ware verdeelt, maar alleen om zich in een mystieke bovenzinnelijke handeling weer te verenigen en de scheppende straal uit te zenden. Wanneer de ‘goddelijke zoon’ plotseling tevoorschijn komt, wordt fohat de stuwende kracht, de werkzame macht die veroorzaakt dat het ENE wordt tot TWEE en DRIE – op het gebied van de kosmische manifestatie. Het drievoudige ENE differentieert zich in het vele, en dan wordt fohat omgezet in die kracht die de elementalen-atomen samenbrengt en maakt dat ze zich verenigen en zich met elkaar verbinden. Een echo van deze oorspronkelijke lering vindt men in de vroege Griekse mythologie. Uit Chaos worden Erebos en Nux geboren, en onder de inwerking van Eros schenken zij op hun beurt het leven aan Aether en Hemera, het licht van de hogere en dat van de lagere of aardse gebieden. Duisternis brengt licht voort. Zie Brahma’s ‘wil’ of begeerte om te scheppen in de Purana’s, en in de Fenicische kosmogonie van Sanchoniathon de leer dat begeerte, [pothos], het beginsel van de schepping is.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 6 Vervolg (p. 226):
Het astrale licht staat in dezelfde betrekking tot akasa en anima mundi, als satan tot de godheid. Ze zijn een en hetzelfde, gezien vanuit twee standpunten: het geestelijke en het psychische – de bovenetherische of verbindende schakel tussen stof en zuivere geest – en het stoffelijke.
Deel I, Stanza 7 Akâsa en Ether (p. 283/295) van de De Geheime Leer geeft bijzonderheden over het Akasha-veld; vanaf p. 361 over Ether en intelligentie en p. 533/537, 581 over Ether.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 7 De voorvaderen van de mens op aarde (p. 283):
Akâsa is dus pradhâna in een andere vorm, en kan als zodanig geen ether zijn, het altijd onzichtbare agens, waaraan zelfs de natuurwetenschap het hof maakt. Het is evenmin astraal licht. Het is, zoals gezegd, het noumenon van de zevenvoudig gedifferentieerde prakriti – de altijd onbevlekte ‘moeder’ van de vaderloze zoon, die ‘vader’ wordt op het lagere gemanifesteerde gebied. Want MAHAT is het eerste voortbrengsel van pradhâna of akâsa, en mahat – universele intelligentie, ‘waarvan buddhi de kenmerkende eigenschap is’ – is niets anders dan de logos, want hij wordt ‘Eswara’ Brahmâ, Bhâva, enz. genoemd. (Zie Linga Purâna, afd. lxx, 12 e.v. en Vâyu Purâna, maar vooral het eerstgenoemde Purâna, afdeling viii, 67-74.) Kortom, hij is de ‘schepper’ of het goddelijke denkvermogen in scheppende werkzaamheid, ‘de oorzaak van alle dingen’. Hij is de ‘eerstgeborene’, over wie de Purâna’s ons mededelen dat ‘mahat en stof de innerlijke en uiterlijke grenzen van het Heelal zijn’, of in onze taal, de negatieve en de positieve polen van de tweevoudige natuur (abstract en concreet), want het Purâna voegt eraan toe: ‘Op deze manier – zoals de zeven vormen (beginselen) van prakriti worden geteld van mahat tot de aarde – zo keren bij het aanbreken van pralaya (pratyâhâra) deze zeven achtereenvolgens in elkaar terug. Het ei van Brahmâ (sarva-mandala) wordt opgelost met zijn zeven zones (dvipa), zeven oceanen, zeven gebieden, enz.’ (Vishnu Purâna, Deel vi, hfst. iv).
De Geheime Leer Deel I Samenvatting, (p. 300):
(3.) Het Heelal is de periodieke manifestatie van deze onbekende absolute essentie. Door het ‘essentie’ te noemen, zondigt men echter juist tegen de geest van de filosofie. Want hoewel men het woord in dit geval kan afleiden van het werkwoord esse, ‘zijn’, kan HET toch niet worden vereenzelvigd met een of ander wezen, dat het menselijke verstand zich kan voorstellen. HET wordt het best beschreven als noch geest noch stof, maar beide. ‘Parabrahmam en Mulaprakriti’ zijn in werkelijkheid één, maar toch twee in de universele opvatting over het gemanifesteerde, zelfs in het begrip van de ene logos, zijn eerste manifestatie, die HET – zoals de bekwame spreker in zijn ‘Notes on the Bhagavadgita’ aantoont – vanuit het objectieve standpunt van de ene logos ziet als Mulaprakriti en niet als Parabrahmam; als de sluier ervan en niet als de daarachter verborgen ene WERKELIJKHEID, die onvoorwaardelijk en absoluut is.
Deel I, hoofdstuk 3 Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 355):
Ether, deze hypothetische Proteus, een van de ‘representatieve verzinsels’ van de moderne wetenschap – dat niettemin al zo lang werd aangenomen – is een van de lagere ‘beginselen’ van wat wij de OORSPRONKELIJKE SUBSTANTIE (in het Sanskriet akāsa) noemen, een van de dromen van voorheen, die nu opnieuw de droom van de moderne wetenschap is geworden. Het is de grootste, en ook de stoutmoedigste, van de nog bestaande speculaties van de filosofen uit de oudheid. Voor de occultisten is echter zowel de ETHER als de oorspronkelijke substantie een werkelijkheid. Om het duidelijk te stellen, ETHER is het astrale licht, en de oorspronkelijke substantie is AKĀSA, de upadhi van de GODDELIJKE GEDACHTE.
356: Ook nu begrijpen ze het niet. De evolutie van het GODSBEGRIP houdt gelijke tred met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf. Dit is zo waar, dat het hoogste ideaal waarnaar de religieuze geest in een tijdperk kan opstijgen, aan de filosofische geest in een volgende periode slechts een grove karikatuur zal toeschijnen! De filosofen zelf moesten worden ingewijd in de waarnemingsmysteriën, voordat zij de juiste opvatting van de Ouden in verband met dit heel metafysische onderwerp konden begrijpen.
362: Want in ‘ISIS ONTSLUIERD’ wordt de vraag gesteld: ‘Wat is de oorspronkelijke Chaos anders dan aether?’ Niet de tegenwoordige ether, zoals die nu wordt opgevat, maar zoals deze lang vóór de tijd van Mozes aan de oude filosofen bekend was: aether, met al zijn geheimzinnige en occulte eigenschappen, die in zich de kiemen voor de universele schepping bevat. De hoogste aether of akāsa is de hemelse maagd en de moeder van alle bestaande vormen en wezens, en vanuit haar schoot worden stof en leven, kracht en werking in het bestaan geroepen, zodra deze is ‘bevrucht’ door de goddelijke geest. Aether is de aditi van de hindoes, en hij is akāsa. Elektriciteit, magnetisme, warmte, licht en chemische werking worden zo weinig begrepen, zelfs nu nieuwe feiten voortdurend de omvang van onze kennis vergroten. Wie weet waar de macht van deze proteïsche reus – de aether – ophoudt, of waar zijn geheimzinnige oorsprong ligt? Wie, bedoelen wij, die de geest ontkent, die erin werkt en die alle zichtbare vormen eruit ontwikkelt?
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 369):
Deze ‘oorspronkelijke substantie’ wordt door sommigen Chaos genoemd: Plato en de pythagoreeërs noemden deze de wereldziel, nadat zij was bevrucht door de geest van dat wat op de oorspronkelijke wateren of de Chaos zweeft. De kabbalisten zeggen dat het zwevende beginsel de reeks droombeelden van een zichtbaar, gemanifesteerd Heelal schiep door zich daarin te weerspiegelen. Chaos vóór – ether na de ‘weerspiegeling’; het is steeds de godheid die alle Ruimte en dingen doordringt. Het is de onzichtbare, onweegbare geest van de dingen en het onzichtbare, maar goed voelbare fluïdum dat uitstraalt van de vingers van een gezonde magnetiseur, want het is vitale elektriciteit – het LEVEN zelf.
371: De overheersende en duidelijkste gedachte – die in alle oude leringen wordt gevonden met betrekking tot de kosmische evolutie en de eerste ‘schepping’ van onze bol met al zijn voortbrengselen, organische en anorganische (een vreemd woord voor een occultist) – is dat de hele Kosmos uit de GODDELIJKE GEDACHTE is voortgekomen. Deze gedachte doordringt de stof, die evenals de ENE WERKELIJKHEID eeuwig bestaat; en alles wat leeft en ademt, ontwikkelt zich uit de emanaties van het ENE Onveranderlijke – Parabrahm = Mulaprakriti, de eeuwige ene wortel.
Deel I, hoofdstuk 14 De vier elementen (p. 506):
Het orakel zegt dat ‘alle dingen uit de ether zijn voortgekomen en daarheen zullen terugkeren; dat de beelden van alle dingen daar onuitwisbaar op staan afgedrukt; en dat de ether de voorraadschuur is van de kiemen of van de overblijfselen van alle zichtbare vormen en zelfs van denkbeelden. Het schijnt dat dit op een merkwaardige manier onze bewering bevestigt dat, welke ontdekkingen men in onze tijd ook zal doen, men zal ontdekken dat onze ‘onwetende voorouders’ ons duizenden jaren vóór zijn geweest’ (Isis Ontsluierd).
Deel I, hoofdstuk 3 An lumen sit corpus, nec non? (p. 536):
Het blijkt dan dat de hele wervelatoomtheorie, die ons wordt aangeboden ter vervanging van de ‘metafysische theorie’ van actio in distans, berust op de hypothese van het bestaan van een materiële middenstof die in het geheel niet door ondervinding bekend is en die eigenschappen heeft die enigszins afwijken6 van die van gewone stof.
6) ‘Enigszins afwijken!’, roept Stallo uit. ‘De werkelijke betekenis van dit ‘enigszins’ is, dat de bedoelde middenstof in geen enkele begrijpelijke zin materieel is, omdat ze geen enkele eigenschap van de stof bezit.’ Alle eigenschappen van de stof berusten op verschillen en veranderingen, en de hier gedefinieerde ‘hypothetische’ aether vertoont niet alleen volstrekt geen verschillen, maar er kan geen verschil en verandering (laten we eraan toevoegen, in fysische zin) in optreden. Dit bewijst dat, als aether ‘stof’ is, deze alleen voor spirituele zintuigen iets zichtbaars, tastbaars en bestaands is, en dat er inderdaad sprake is van een wezen – maar niet op ons gebied: Pater Aether, of ākāśa.
537: De ‘stoffelijke punten zonder uitgebreidheid’ van Cauchy zijn de monaden van Leibniz, en tegelijkertijd de materialen waarmee de ‘goden’ en andere onzichtbare machten zich in lichamen hullen.
‘Hieruit volgt dat, als de maker van de natuur zou besluiten de wetten van aantrekking en afstoting van de atomen eenvoudig te wijzigen, wij dadelijk zouden kunnen zien dat de hardste lichamen elkaar doordringen, dat de kleinste stofdeeltjes ontzaglijke ruimten innemen of dat de grootste massa’s zich tot de kleinste omvang verkleinen en dat het gehele heelal zich als het ware in een enkel punt concentreert.’
De Geheime Leer Deel I, Hoofdstuk 7
Aanval op de krachttheorie van de wetenschap (p. 581):
(b) De ether, wat zijn aard ook is, komt van de zon en van de zonnen; de zonnen zijn de voortbrengers ervan, de voorraadschuren en de verspreiders ervan.
(c) Zonder ether zou er geen beweging kunnen zijn; zonder ether zouden de deeltjes van de weegbare stof niet over elkaar kunnen glijden; zonder ether zou er geen impuls zijn om die deeltjes tot werkzaamheid op te wekken.
(d) Ether bepaalt de gesteldheid van lichamen. Als er geen ether zou zijn, zou er geen verandering in de gesteldheid van de substantie kunnen zijn. Water zou bijvoorbeeld alleen als een substantie kunnen bestaan, vast en onoplosbaar, zó dat wij ons er geen begrip van kunnen vormen. Het zou zelfs nooit ijs, nooit hard of dampvormig kunnen zijn, als er geen ether was.
(e) Ether verbindt zon met planeet, planeet met planeet, mens met planeet, mens met mens. Zonder ether zou er in het Heelal geen communicatie kunnen zijn; geen licht, geen warmte, geen bewegingsverschijnselen.’
Deel I, hoofdstuk 14 Oeroude gedachten in een modern kleed (p. 648):
Ongetwijfeld zou de occulte filosofie veel kunnen leren van de hedendaagse exacte wetenschap; maar anderzijds zou de laatstgenoemde op meer dan één manier voordeel kunnen trekken uit de oude kennis, en voornamelijk op het gebied van de kosmogonie. Een voorbeeld vormt de mystieke – alchimistische en transcendentale – betekenis van de vele onweegbare stoffen die de interplanetaire ruimte vullen en die, terwijl ze elkaar doordringen, aan het lagere einde de rechtstreekse oorzaak zijn van het ontstaan van die natuurverschijnselen die zich door (zogenaamde) trilling manifesteren. Kortom, alleen de kennis van de werkelijke (niet de hypothetische) aard van ether – of liever van het ākāśa – en van andere mysteriën, kan leiden tot het kennen van krachten.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 16 Cyclische evolutie en karma (p. 704):
In de eerste twee Afdelingen hebben we aangetoond dat bij het eerste trillen van het opnieuw ontstaande leven, svabhavat, ‘de veranderlijke uitstraling van de onveranderlijke duisternis, die onbewust is in eeuwigheid’, bij elke wedergeboorte van de Kosmos overgaat van een passieve toestand naar een van intense activiteit; dat het zich differentieert en dan door middel van die differentiatie begint te werken. Dit werk is KARMA.
De cyclussen zijn ook onderworpen aan de gevolgen die door deze activiteit ontstaan. ‘Het ene kosmische atoom wordt zeven atomen op het gebied van de stof, en elk wordt in een energiecentrum omgezet; datzelfde atoom wordt zeven stralen op het gebied van de geest, en de zeven scheppende natuurkrachten, die van de wortel-essentie uitstralen . . . volgen, de ene het rechter-, de andere het linkerpad, gescheiden tot het einde van de kalpa en toch nauw met elkaar verbonden. Wat verenigt ze? Karma.’ De atomen die uit het centrale punt zijn uitgestraald, emaneren op hun beurt nieuwe energiecentra, die onder de latente adem van fohat hun werk van binnen naar buiten beginnen en zich vermenigvuldigen tot andere kleinere centra.
705: Ook al zijn de Dhyāni-Chohans en alle onzichtbare wezens – de zeven centra en hun directe uitstralingen, de kleinere energiecentra – de directe weerspiegeling van het ENE licht, toch staan de mensen veraf van deze wezens, omdat het geheel van de zichtbare Kosmos bestaat uit ‘uit zichzelf voortgebrachte wezens, de voortbrengsels van karma’. Terwijl zij dus een persoonlijke god opvatten ‘als slechts een enorme schaduw die door de verbeelding van onwetende mensen op de leegte van de ruimte is geworpen’2, verkondigen zij dat maar ‘twee dingen (objectief) eeuwig zijn, namelijk ākāśa en nirvāna’; en dat deze in werkelijkheid EEN zijn, maar indien verdeeld slechts een māyā. ‘De boeddhisten ontkennen de schepping en kunnen zich geen schepper voorstellen.’ ‘Alles is uit ākāśa (of op onze aarde svabhavat) voortgekomen, gehoorzamend aan een inherente wet van beweging, en verdwijnt na een bepaalde tijd te hebben bestaan. Er is nog nooit iets uit niets ontstaan.’ (Buddhist Catechism.)
Als men een brahmaan die de Advaita-Vedānta volgt, zou vragen of hij in het bestaan van God gelooft, zal hij hoogstwaarschijnlijk hetzelfde antwoord geven dat ook Jacolliot kreeg: ‘Ik zelf ben God’; een boeddhist (vooral een Singalees) zou eenvoudig lachen en antwoorden: ‘Er is geen God, geen schepping’. Toch is de basis van de filosofie van de Advaita- en die van de boeddhistische geleerden dezelfde, en beiden hebben eenzelfde eerbied voor het dierlijke leven, want beiden geloven dat elk schepsel op aarde, hoe klein en nederig het ook is, ‘een onsterfelijk deel is van de onsterfelijke stof’ – want stof heeft voor hen een heel andere betekenis dan voor een christen of een materialist – en dat elk schepsel is onderworpen aan karma.

De Geheime Leer Deel I hoofdstuk Archaïsche leringen in de purana’s en in genesis Stoffelijke evolutie (p. 287):
Omdat de mens in alle zogenaamde ‘zeven scheppingen’ is geweest, die de allegorie vormen van de zeven evolutionaire veranderingen, of de onderrassen, zoals we ze kunnen noemen, van het eerste Wortelras van de mensheid – was de MENS in deze Ronde vanaf het begin op aarde. Nadat hij in de voorafgaande drie Ronden2 door alle natuurrijken was gegaan, was zijn stoffelijke omhulsel – dat aan de temperaturen van die vroege tijdperken was aangepast – gereed om de goddelijke pelgrim te ontvangen bij de eerste dageraad van het menselijke leven, d.i. 18.000.000 jaar geleden.
2) ‘Volg de wet van de analogie, leren de Meesters. Atma-buddhi is tweevoudig en manas is drievoudig, omdat het eerstgenoemde twee aspecten heeft en het laatstgenoemde drie, d.i. als een beginsel per se, dat in zijn hogere aspect naar atma-buddhi streeft en in zijn lagere natuur kama volgt, de zetel van aardse en dierlijke begeerten en hartstochten. Vergelijk nu de evolutie van de Rassen, waarvan het eerste en het tweede van de aard van atma-buddhi zijn, hun passieve geestelijke nageslacht, terwijl het derde Wortelras fysiologisch en psychisch drie verschillende verdelingen of aspecten laat zien; het eerste is zonder zonden; het middelste ontwaakt tot intelligentie; en het derde en laatste is beslist dierlijk, d.i. manas dat bezwijkt voor de verleidingen van kama.
288/289: Maar we zouden willen vragen wat de wetenschap en haar exacte en nu axiomatische ontdekkingen tegen onze occulte theorie bewijzen? Zij die geloven in de wet van de evolutie en de geleidelijke voortgaande ontwikkeling uit een cel (die van een vitale cel een morfologische cel werd, totdat zij als zuiver protoplasma ontwaakte) – kunnen ongetwijfeld nooit hun geloof tot één lijn van evolutie beperken. De levenstypen zijn ontelbaar; en de voortgang van de evolutie gaat bovendien niet in elke soort even snel. De samenstelling van de oerstof in het Siluur – we bedoelen de ‘oer’stof van de wetenschap – is in elke essentiële bijzonderheid, met uitzondering van haar huidige graad van grofheid, dezelfde als de levende oerstof van nu. En we vinden niet wat we zouden moeten vinden, als de nu orthodoxe evolutietheorie geheel juist was, namelijk een constante, steeds verdere vooruitgang in alle soorten wezens. Wat zien wij in plaats daarvan? Terwijl de tussenliggende groepen van dierlijk leven alle naar een hoger type streven en terwijl specialisaties, nu eens van het ene type en dan van het andere, door de geologische tijdperken heen tot ontwikkeling komen, van vorm veranderen, nieuwe vormen aannemen, en in de beschrijving van de paleontologen van het ene tijdperk tot het andere met kaleidoscopische snelheid verschijnen en verdwijnen, zijn de enige twee uitzonderingen op de algemene regel de levenstypen aan de beide tegengestelde polen van het leven en de soort, nl. – DE MENS en de lagere bestaansvormen!
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 19 Is pleroma de legerstede van Satan? (p. 575):
Akâsa, het astrale licht, kan in een paar woorden worden omschreven; het is de universele ziel, de moederschoot van het Heelal, het ‘mysterium magnum’ waaruit alles wat bestaat, wordt geboren door scheiding of differentiatie. Het is de oorzaak van het bestaan; het vult de hele oneindige Ruimte; het is in zekere zin de Ruimte zelf, of zowel haar zesde als zevende beginsel5. Maar als het eindige in het oneindige, moet dit licht wat de manifestatie betreft, zijn schaduwkant hebben – zoals al is opgemerkt. En omdat het oneindige nooit kan worden gemanifesteerd, moet de eindige wereld zich tevreden stellen met de schaduw alleen, die door haar werking over de mensheid komt en die door de mensen wordt aangetrokken en tot activiteit gebracht. Daarom wordt het astrale licht – terwijl het in zijn niet gemanifesteerde eenheid en oneindigheid de universele oorzaak is – met betrekking tot de mensheid eenvoudig de gevolgen van de oorzaken die door de mensen in hun zondige levens zijn voortgebracht. Goed en kwaad worden niet in het leven geroepen door zijn stralende bewoners – of men die nu geesten van het licht of van de duisternis noemt maar door de mensheid zelf die de onvermijdelijke actie en reactie in het grote magische agens bepaalt.
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 5 Organische evolutie en scheppende centra (p. 833):
Dit is juist voorzover het de ‘oorspronkelijke kiem’ betreft, maar het is onjuist dat die ‘kiem’ slechts ‘veel verder terug’ ligt dan de mens; want zij ligt op een onmetelijke en onvoorstelbare afstand (in de tijd, maar niet in de ruimte), zelfs van de oorsprong van ons zonnestelsel. Zoals de hindoefilosofie terecht leert, kan het ‘anīyāmsam anīyasām’ slechts door valse begrippen worden gekend. Het zijn de ‘vele’ die voortkomen uit het ene – de levende geestelijke kiemen of krachtcentra – elk in een zevenvoudige vorm, die de wet van de evolutie en van de langzame geleidelijke ontwikkeling eerst tevoorschijn roepen en haar dan de oorspronkelijke impuls geven.

Ervin Laszlo Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 7):
Akasha belichaamt de eigenschappen van alle vijf de elementen: het is de baarmoeder waaruit alles wat wij met onze zintuigen waarnemen is voortgekomen en waarin uiteindelijk alles zal terugkeren. De Akasha-kroniek is de onvergankelijke registratie van al wat in heel het universum ooit is gebeurt of zich voltrekt.

Akasha-kronieken onderzoek van Rudolf Steiner. Akasha-kronieken: Alle gedachten en handelingen in de aura van de aarde/kosmos blijven eeuwig voortbestaan. Net als bijvoorbeeld een videofilm, beeld en geluid maar dan ook gevoel. De hele geschiedenis is voor een geestelijk hoogontwikkeld persoon aan gene zijde ‘op te roepen’. Dit is ‘daar’ een natuurlijk proces en alleen mogelijk voor iemand vanaf de vierde sfeer van licht aan gene zijde. Door ons aardse stoffelijk lichaam zijn we hier (gelukkig) grotendeels voor afgesloten. Dat is beter, want anders zou je erg beïnvloedt worden door al je vorige levens. Na de dood (je overgang) zie je jouw levensfilm van je afgelopen leven.

De Akasha Kronieken, de Binnenaarde en je Levensboek
Je levensboek heeft lege pagina’s met plaatjes in plaats van woorden. Deze pagina’s zijn lagen. Vanuit een horizontaal standpunt zie je enkel één pagina, wat staat voor één van je verschillende realiteiten. Vanuit een verticaal perspectief zie je al je parallelle realiteiten bestaan in het nu. Alle pagina’s interacteren met elkaar om samen één boek te creëren. Wanneer je iets verandert in welk plaatje dan ook (realiteiten) op welke pagina dan ook (dimensies), verandert het gehele collectieve plaatje (realiteit) ook.
De Binnenaarde
De derde en vierde dimensies zijn gebaseerd op de illusie van tijd-ruimte. Alle ‘bestanden’ voor deze realiteiten worden opgeslagen in de Akasha Kronieken die resoneren met het hoogste subniveau van de vierde dimensie. Je hebt de mogelijkheid toegang te krijgen tot deze Akasha Kronieken, zoals de gemeenschappen van Lemurië, Atlantis en Agartha doen in de Binnenaarde. Wanneer je je multidimensionale besturingssysteem activeert krijg je toegang tot de collectieve informatie van de derde en vierde dimensies die ligt opgeslagen in de Akasha Kronieken.

Herbert van Erkelens, publicatie JEZUS IN HET AQUARIUS EVANGELIE EN IN HERINNERINGEN VAN ESSENEN: Het Aquarius Evangelie is geschreven door de predikant/arts Levi Dowling (1844-1911) die vanuit de Akasha-kronieken het leven van Jezus heeft doorgegeven. Zijn evangelie is volgens de letters van het Hebreeuwse alfabet onderverdeeld in 22 hoofdstukken en is voor het eerst in het Engels gepubliceerd omstreeks 1907.

Pim van Lommel boek Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaringen:
Akasha is het Sanskritische woord voor 'allesdoordringende ruimte'. Volgens de oude Indiase filosofie is het de bron van het hele universum; het bevat informatie over alles wat is gebeurd, nu gebeurt en in de toekomst kan gebeuren.
P. 284: Er zijn aan het alomvattende bewustzijn vele namen gegeven. Ik noem het eindeloos of non-lokaal bewustzijn. Maar het is ook het hoger of hoogste bewustzijn, het kosmisch bewustzijn, het goddelijke bewustzijn of de zuivere bron of essentie van ons bewustzijn genoemd. De systeemfilosoof Ervin Laszlo noemt deze hoogste vorm van bewustzijn het Akasha-veld, omdat hier alle kennis en een eindeloze hoeveelheid informatie ligt opgeslagen.

H.P. Blavatsky Wat is theosofie?
Voor wat de goddelijke essentie en de aard van de ziel en de geest aangaat, gelooft de moderne theosofie hetzelfde als de oude. Voor wat de Volstrekte Essentie, het Ene en het Al betreft, leiden de Grieks-Pythagorese, de Chaldeeuws-kabbalistische, of de Arische filosofie in dit opzicht tot één en hetzelfde resultaat. De oorspronkelijke monade van het Pythagorese stelsel, die in de duisternis terugkeert en zelf duisternis is (voor het menselijk verstand), werd tot grondslag van alle dingen gemaakt. Wij kunnen het denkbeeld in al zijn ongereptheid in de wijsgerige stelsels van Leibnitz en Spinoza vinden. Daarom zullen veel zienswijzen (concepties) noodzakelijkerwijs leiden tot zuivere en volstrekte theosofie: zowel als men als theosoof instemt met de kabbala die, als zij over En-soph spreekt, de vraag stelt: “Wie kan Het begrijpen, aangezien het vormloos en niet-bestaand is?”; of als men de Vedantijnse opvatting over Brahma als “Volstrekt Bewustzijn” aanneemt; of als men zich schaart achter de Svabhavika’s van Nepal en volhoudt dat niets bestaat dan “Svabhavat” (substantie of natuur), die uit zichzelf bestaat zonder enige schepper.

Vraag aan H.P.Blavatsky: Welk aspect van Ruimte, of de onbekende godheid, in de Vedas genaamd 'DAT', dat verderop genoemd wordt, wordt hier de 'Eeuwige Ouder' genoemd?
Antwoord: Het is de Vedantijnse Mulaprakriti, en de Svabhavat van de Boeddhisten, of dat androgyne 'iets' waarover wij spraken, dat zowel gedifferentieerd als ongedifferentieerd is. In zijn eerste principe is het een zuivere abstractie, die pas gedifferentieerd wordt wanneer het in de loop der tijd getransformeerd wordt tot Prakriti. Wanneer het vergeleken wordt met menselijke principes, komt het overeen met Boeddhi, terwijl Atma zou overeenkomen met Parabrahm, Manas met Mahat enzovoorts.

G. De Purucker Occulte woordentolk:
Swabhavat. (Sanskriet). Het tegenwoordig deelwoord van een samengesteld woord, afgeleid van de wortel bhû, die 'worden' betekent in de zin van groei, waaraan een tweede betekenis van 'worden' [in passieve zin] is ontleend.
Swabhavat is een toestand van kosmische bewustzijnsubstantie, waarin geest en stof, die fundamenteel één zijn, niet langer twee zijn zoals bij manifestatie, maar één; dat wat noch geopenbaarde stof, noch geopenbaarde geest alleen is; beide zijn de oorspronkelijke Eenheid, het geestelijk âkâs´a, waar stof overgaat in geest en beide, die nu werkelijk één zijn, 'VaderMoeder' - geest - substantie worden genoemd. Swabhavat daalt nooit af uit zijn eigen toestand of gebied, maar is het kosmische reservoir van het Zijnde, zowel als van wezens, en dus van bewustzijn, van intellectueel licht, van leven; het is de uiteindelijke bron van wat de wetenschap in onze tijd de 'energieën' van de universele natuur noemt.
De noordelijke Boeddhisten noemen Swabhavat met een meer mystieke term Âdi-Buddhi-'Oorspronkelijk Buddhi', de Brâhmaanse geschriften spreken van 'Âkâs´a' en het Hebreeuwse Oude Testament verwijst ernaar als de kosmische 'Wateren '.
Het verschil in betekenis tussen Swabhavat en Swabhâva (zie aldaar) is zeer groot en wordt in het algemeen niet goed begrepen; beide woorden worden vaak met elkaar verward.
Swabhâva is de karakteristieke aard, de kenmerkende essentie, de individualiteit van Swabhavat - van ieder Swabhavat, omdat elk Swabhavat zijn eigen Swabhâva heeft. Swabhavat is dus in feite de wereld-substantie of stof, of nog nauwkeuriger, datgene wat de wereld-substantie veroorzaakt en dit oorzakelijke beginsel of element is de geest en essentie van de kosmische substantie. Het is de plastische essentie van de materie, zowel de geopenbaarde als de ongeopenbaarde. (Zie Âkâs´a).

Kattinka Hesselink: Akasha, Akas, (Sanskriet) Uitstralen. De universele ziel, de matrix van het heelal en ruimte, astraal licht, en vril. Astraal licht is Universele Ziel. Vril naam door Sir Bulwer Lytton (1803 – 1873) gegeven aan een mysterieuze kracht welke onder de Atlantiers bekend stond als mash-mak (volgens theosofische bronnen).

Benjamin Adamah, boek Nulpunt Revolutie: Vril, Tachyon-energie, mogelijk uitgevonden door Bulwer-Lytton.

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.