Zelfhelend vermogen

Verlossing

De definitie Meta-leren plaats de ander centraal. De bijbel leert ons dat er slechts één weg is tot het behoud en dat is Jezus Christus, die zegt:
Ik ben de Weg, de Waarheid, en het Leven... Niemand komt tot de Vader dan door mij!
De Bijbel gebruikt voor het ongemanifesteerde Zelf de metafoor van het Lam Gods.

Het altaarstuk van de schilders en gebroeders Hubert en Jan van Eyck in de St.-Baafskathedraal te Gent toont het uit zijn hals bloedende lam dat symbool staat voor Jezus, die zijn leven offert om de mensheid van zijn zonden te verlossen.

Wanneer de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden loopt het marktmechanisme tussen koper en verkoper vast.
Het zondebokmechanisme laat zien dat het tussen Pilatus en het Volk om een vergelijkbaar soort fenomeen gaat.
Om de aardse met de hemelse werkelijkheid te verbinden kan het kompaskwadrant worden gebruikt.

Uit de Bijbel blijkt wie God is. God schiep de hemel en de aarde. De hemel is de onzichtbare werkelijkheid. In de hemel daar woont God. Hemel duidt op het absolute van God. De hemel is boven ons, we leven op moeder aarde. De Heilige Geest is de geest van God. Bij de Heilige Geest is er geen verschil meer tussen de Vader en de Zoon. De Heilige Geest maakt ons meer mens. Het is het intuïtief waarnemen van totaliteit en samenhang. Bij het proces van verinnerlijking gaat het om de Geest der Waarheid. Jezus leert ons dit te verstaan als het werk van de Heilige Geest, die een diepte en samenhang toont welke te maken hebben met God en onze diepste levensbestemming. God staat voor wat absoluut transcendent en immanent is.

Volgens de predestinatieleer worden de levensomstandigheden van het individu als graadmeter geïnterpreteerd voor de mate van het uitverkoren zijn door God. Hoe groter iemands welvaart en economisch succes is, des te waarschijnlijker is het dat hij na zijn dood naar de hemel zal gaan. Terwijl de katholieken hun heil in het contemplatieve leven achter kloostermuren zagen, was het voor de aanhangers van Calvijn juist belangrijk om actief deel te nemen aan het economische leven. Op die manier heeft het calvinisme wezenlijk bijdragen tot de bloei van de Republiek in de zeventiende eeuw.

Door religie bij het huisvuil te zetten is daarmee niet automatisch ook het kwaad uit de wereld verdwenen. De aarde is wat het is, we zijn zodanig geschapen dat we ook geneigd zijn tot het kwade. De manicheeër Aurelius Augustinus heeft zich tot het christendom bekeerd en heeft met zijn erfzondeleer voor verwarring gezorgd. De Rooms-katholieke Kerk heeft zijn standpunt herzien. Overgenomen uit dit artikel Hoe vrij zijn wij onder Gods genade?:

Op verscheidene concilies heeft de Kerk dit extreme standpunt veroordeeld. Het concilie van Orange, in 529, veroordeelde de leer van de dubbele predestinatie: dat God zowel de rechtvaardigen als de verdoemden zou hebben voorbestemd. Dit concilie leert twee belangrijke dingen:

1. Niemand kan God beminnen, in Hem geloven en het goede doen, indien God zelf hem daartoe de genade niet geeft: "Een mens kan zich niets toeëigenen, tenzij het hem vanuit de hemel gegeven is" (Joh. 3,27).
2. Als iemand zondigt, dan is hij het zelf die dat doet; alles wat slecht is, komt louter en alleen van de mens. Doet hij iets goeds, dan is het Gods genade die het in hem bewerkt, maar zó dat het tegelijk ook menselijke wil is. Want de genade respecteert de menselijke vrijheid volkomen.

Augustinus maakte, ruim tweehonderd jaar na Irenaeus, niet Gods liefde, maar de zondigheid van de mens tot kern van de verzoeningsleer. Het concilie van Orange, in 529, rehabiliteert min of meer Irenaeus. Zijn hoofdwerk Ontmaskering en weerlegging van de valselijk dusgenaamde gnosis (gewoonlijk geciteerd onder de Latijnse titel Adversus haereses) geeft inhoud en strekking van de toenmaals bloeiende gnostieke stelsels op objectieve wijze weer, zoals opnieuw gebleken is uit de vondst van gnostieke geschriften te Nag Hammadi in Egypte.

Het kompaskwadrant belicht de 5e dimensie, de quintessens van het aardse ruimte/tijd-continuüm. Het is mogelijk de predestinatieleer aan de hand van het kompaskwadrant toe te lichten.

Palmyre Domen Wetenschap en geloof: een schitterend contrast:
Met gevoel voor ironie laat John Brooke (Engels historicus die de geschiedenis van religie en science beschrijft) zien hoe de twee kampen elkaar bevechten, waarbij bepaalde feiten dan weer voor en dan weer tegen het geloof gebruikt worden. Vindingen van de natuurwetenschap leidden bijvoorbeeld tot de atheïstische conclusie: "gelovigen dachten tot op heden dat God nodig was voor de correctie van de planetenbanen in het zonnestelsel, maar wij weten nu beter, dit is namelijk vanuit de natuur zélf te verklaren" (Pierre Laplace 1749-1827). En na enige tijd als reactie daarop van de kant van de gelovigen: "dat er een mechanisme in de natuur bestaat voor zelfcorrectie bijvoorbeeld wijst toch juist op de grote wijsheid van de schepper" (William Whewell 1839). En zo lijkt het conflict bezworen. Om dan dan enige tijd weer op een ander punt en indringender de kop op te steken.
Asymmetrische verhouding
Van groot belang is het om die dia-loog eens vanuit de twee gesprekspartners te bekijken. Dat levert namelijk een zeer ander zicht op, omdat de relatie van geloof/theologie en natuurwetenschap wezenlijk asymmetrisch is.
Als theologen de relatie van God tot mens en wereld willen verhelderen, zullen ze daar het beste weten omtrent die wereld in moeten betrekken. Dus heeft de theologie (althans dat zou ze moeten hebben) een intrinsiek belang bij de natuurwetenschappen (en zo ook bij de mens- en maatschappijwetenschappen overigens). Maar vanuit de natuurwetenschap bezien is er niet een dergelijke in de eigen wetenschap verankerde relatie met de theologie. De natuurwetenschap ais zodanig heeft geen intrinsiek belang bij de theologie (heeft veeleer een belang zich daaruit te emanciperen). Onderzoek naar fundamentele eigenschappen van de materie of naar hersenfuncties kan prima zonder theologie, of beter: moet zonder theologie, zonder God in het verhaal. Vandaar dat ik dat ik de asymmetrie in de relatie tussen theologie en natuurwetenschap beklemtoon.
(En toch ... is er ook vanuit de natuurwetenschappen op een bepaalde manier een intieme relatie -al wordt die zelden expliciet benoemde: historisch hebben bepaalde religieuze opvattingen de wetenschappelijke activiteit sterk gestimuleerd. Bijvoorbeeld de theologische opvatting van de natuur als geschapen door God, verschafte de grond voor het wetenschappelijk uitgangspunt dat er een orde te vinden moest zijn in de veelheid van verschijnselen.)
Ik heb in het begin gezegd: of je theologie nu precies wetenschap mag noemen vind ik een minder interessante vraag. Wel interessant is echter dat theologie een belangrijke trek gemeen heeft met (andere) wetenschap: in zekere zin is ook theologie namelijk een hypothetische onderneming. De theologie poogt geloofsinhouden en -ervaringen te verhelderen, te interpreteren, te duiden. Theologie is dus ten diepste een hermeneutische bezigheid. Zo'n interpretatie nu kun je vanuit de wetenschapstheorie zien als een vorm van hypothese. De interpretatie is dus een hypothese, die dan ook niet de status van eeuwige waarheid heeft.
Ik heb hier sterk de asymmetrie benadrukt: theologie heeft de andere wetenschappen nodig, andersom niet.

Middenweg

De boodschap, het nieuwe inzicht van Jezus ‘Keer dan ook uw andere wang toe’ is de keerzijde van het ‘Oog om oog, tand om tand’ uit het Oude Testament en berust op ‘Wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook de ander niet’.

Het Evangelie van Thomas:
Dit zijn de geheime woorden, welke Jezus de Levende gesproken heeft en welke Didymus Judas Thomas heeft opgeschreven.

Verklaring:
Er zijn twee redenen waarom de leringen geheim waren. De belangrijkste is dat ze indruisen tegen alle gevestigde belangen, alle heilige huisjes omvergooien en alles wat de mensen voor waar houden ontzenuwen. De tweede is wellicht dat de leerlingen, omdat ze het niet echt begrepen, van mening waren dat er iets geheimzinnigs aan was. Dat ze Jezus "de levende" noemden, betekent alleen maar dat hij opgestaan was uit het dodenrijk (of zich losgemaakt had uit de schaduwwereld).

3
Jezus sprak: "Als uw leiders zeggen: ziet, het Koninkrijk is in de hemel, dan zullen de vogelen des velds u voorgaan. Als zij zeggen: het is in de zee, dan zullen de vissen u voorgaan. Maar het Koninkrijk is binnen in u en buiten u." Als gij uzelf zult kennen, dan zult gij gekend worden, en gij zult beseffen dat gij zonen van de levende Vader zijt. Als gij uzelf echter niet zult kennen, dan zijt gij in armoede, en gij zijt zelf die armoede."

Verklaring:
Geloof de woorden van jullie leiders niet. Zij zeggen dat de hemel de beloning en de hel de straf na de dood is. De ware hel is de wereld van de doden, de onbewusten, de slapenden hier op aarde. De hemel is de toestand van de ontwaakten. Als je jezelf kent voel je je een met de hele schepping en met alle mensen. Als "Jezus" praat over het Koninkrijk en de Vader, probeert hij het onuitsprekelijke in een metafoor te vangen. Waarover je niet kunt praten, daarover moet je zwijgen. Het heeft geen zin om over het onuitsprekelijke einddoel te praten, het is voldoende om de weg te wijzen. Als je jezelf niet kent leid je maar een armetierig leven. Misschien rijk voor de wereld, maar arm voor jezelf.

5
Jezus sprak: "Herken wat voor uw aangezicht is, en wat verborgen is voor u zal u duidelijk worden. Want niets is verborgen wat niet geopenbaard zal worden."

Verklaring:
Alles zul je begrijpen als je jezelf kent. Als je je binnenwereld begrijpt, begrijp je de buitenwereld. Mensen zeggen dat ze zichzelf kennen met al hun fouten en tekortkomingen. Als je je fouten kent, waarom doe je ze dan nog en waarom accepteer je je tekortkomingen? Pas je je aan de maatschappij aan, dan doe je jezelf tekort en zondig je tegen jezelf. Luister je naar jezelf, dan pas je niet in de maatschappij. Wat goed is voor de natuur, is slecht voor de cultuur en wat goed is voor de cultuur, is slecht voor de natuur.

11
Jezus sprak: "Deze hemel zal vergaan, en de hemel daarboven zal vergaan. En de doden leven niet, en de levenden zullen niet sterven. In de dagen dat gij at wat dood is, maakte gij het tot iets wat leeft. Als gij tot het licht zult komen, wat zult gij dan doen? Toen gij één waart, werd gij tot twee. Als gij echter twee zijt, wat zult gij dan doen?"

Verklaring:
Hij verkondigt de eeuwigdurende waarheid dat de mens mens is, wat hij ook denkt dat hij is en hoe onnatuurlijk hij zich ook gedraagt. De mens is gedoemd om gelukkig te zijn, hoezeer hij zich daar ook tegen verzet, en kan alleen tot zich zelf terugkeren. De ontaarde mens leeft niet echt en als je eenmaal wakker geworden bent, kun je nooit meer inslapen. Als je tot verlichting gekomen bent, wat zul je dan doen? Als klein kind was je één, door je aanpassing aan de maatschappij werd je leven gespleten en vol tegenstrijdigheden. Tussen karakter en natuur, tussen je binnen- en je buitenkant, tussen je masker en je ware gezicht. Waar kies je voor?

82
Jezus sprak: "Wie dicht bij mij is, is dicht bij het vuur. En wie ver van mij is, is ver van het Koninkrijk."

Verklaring:
Wie dicht bij zichzelf is, is dicht bij de verlichting, maar hoe groter de kloof tussen binnen en buiten, hoe onechter en hoe groter duisternis.

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

• Palmyre Domen Wetenschap en geloof: een schitterend contrast
• Kees Voorhoeve DE ZONDEVAL en DE VERLOSSING Een Kabbalistische Interpretatie
• Bram Moerland Verzoeningsleer
• Een Hemel op Aarde
• Lam Gods

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 446 keer bekeken.