Kwintessens

Inleiding

Einstein ontwikkelde zijn theorie van de relativiteit deels op basis van het mislukken van het leveren van een experimenteel bewijs van de ether. Maar de ether bestaat! En Einstein gaf dat later in 1920 ook aan in zijn nieuwe theorie van de ether. Daarin legt hij uit dat de ether de ruimte is met bepaalde eigenschappen. Twee recent over dit thema verschenen boeken zijn het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn van Ervin Laszlo en een boek dat in de publiciteit minder aandacht heeft gekregen De Ether bestaat! van René Meijer. Ervin Laszlo baseert zijn boek op recent wetenschappelijk onderzoek op het terrein van met name non-lokaliteit, terwijl daarentegen René Meijer teruggaat naar de filosoof der filosofen Vyâsadeva (ca. 5000 v.Chr.). Het is een thema dat ook uitgebreid in de Geheime Leer van Blavatsky ter sprake komt. Hierbij sluit ik graag aan op wat Louis Tiessen (GAMMA jrg. 15 nr. 2) zegt: Een ander plan dat naast onze wereld bestaat, een onzichtbare krachtige werkelijkheid, namelijk de mythen. De grote religieuze verhalen zijn mythen, bedoeld om een diepere wijsheid over te dragen. Net als poëzie moet je religieuze teksten niet letterlijk interpreteren. Het rapport ‘Eenheid in Verscheidenheid’ is een aanzet om mede op basis van de chaostheorie de oude geschiedschrijving met nieuwe wetenschappelijke inzichten te verbinden. Bestaat de ether is een vraag die niet zo lastig is te beantwoorden. Akasha, ether staat voor de oerbron, de eeuwige bron van leven. De levensgolf staat voor het Bronbewustzijn, het Oerbewustzijn van Gerrit Teule of wat Sjoerd Bonting Oerchaos noemt. Echter op aarde zal de perpetuum mobile van leven niet worden uitgevonden.

Kees Voorhoeve: De Oerbron is de oneindige eeuwige werkelijkheid die alles overstijgt en tegelijkertijd de Bron is van alles wat bestaat. De Oerbron is op 'niets' gericht, het is zo leeg van iets en tegelijkertijd zo vol van alles. Hoe kan uit dit 'niets' iets ontstaan? In de Kabbalistische traditie wordt de Oerbron En Soph genoemd dat 'zonder grens' betekent.
De oerbron En-Soph, het mysterie van leven, staat buiten de levensboom. In een flits (godsvonk, bewustzijnstoestand) kunnen we God (eenheidsbewustzijn) ervaren. Het eenheidsbewustzijn is het punt waarin de micro - en de macrokosmos met elkaar correleren en van waaruit het universum manifest wordt als schepping.

F.C. van Dongen geeft van bewustzijn een handzame definitie, die gebaseerd is op de kwantumtheorie volgens Bohm:

De vraag van Ervin Laszlo blijft actueel hoe heeft het universum zich kunnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt kon plaatsvinden? Het is mogelijk een verband te leggen tussen het standaardmodel en de driehoek van Pythagoras. Het is een aanzet, niet om vanuit de natuurkunde, maar met name vanuit de geestkunde verschillende disciplines in één model samen te voegen. Het ontstaan en de eerste ontwikkeling van de mensheid heeft zich niet op aarde maar in de geestelijke wereld afgespeeld. De ziel, de relatie tussen geest (ongemanifesteerde, hogere Zelf) en lichaam staat nog steeds centraal. Het antwoord op de vraag van Ervin Laszlo ligt volgens De Geheime Leer in het Swabhâva besloten. De godheid En Soph zonder eigenschappen zal er eeuwig zijn. De tegenwoordigheid van God in de schepping wordt wel Sjechinah (pleroma) genoemd.

Lode Stevens Misschien nog vreemder is een versie van de Snaartheorie (superstringtheorie), de M-theorie.
Volgens Lode Stevens zijn elementaire deeltjes in feite golfachtige vibraties van uiterst dunne zogenaamde strings. Driedimensionale membranen (het ruimtelijk equivalent van een string) drijven hierin in de vijfde dimensie (tijd is de vierde dimensie). Parallele branen botsen (dit geeft een big bang) en drijven terug uit elkaar. Dit proces kan zich herhalen in een voortdurende cyclus van creatie en destructie. Maar laat ons wel wezen, alhoewel de superstringtheorie successen kent, die dan wel (nog) steeds louter theoretisch zijn, ontbreekt elk experimenteel bewijs.

Tegenover de hypothese van de 5e dimensie in de materiële wereld staat de mythe van de ether die al millennia levensvatbaar is gebleken. Het recursiefproces, dat in de dodecaëder zit verborgen, de oerbron van leven is en blijft een groot mysterie.

Het volmaakte getal 10 (1 + 2 + 3 + 4) wordt in de metafysische wereld verzinnebeeld door de 4 of de Tetraktys. Het laat zien dat er aan de wereld van de eeuwig wederkerende verschijnselen (Aldous Huxley: ‘perennial’, Friedrich Nietzsche: ‘ewige Wiederkehr’), een eeuwige natuurlijke ordening, een blauwdruk, het factorelement, een bepaalde natuurconstante? ten grondslag ligt. De Triade, de triniteit vormt de natuurlijke eenheid 'Ruimte, Materie en Tijd' en de Tetrade vormt de natuurlijke selectie. Bij de natuurlijke selectie gaat het om 'Uw wil geschiede'. Richard Dawkins heeft gelijk wanneer hij stelt dat het bij levensprocessen om natuurlijke selectie gaat. Het rapport 'E i V' wil aantonen dat de kwintessens van het verhaal echter gelijk blijft. De structuur van de eeuwige wederkeer impliceert een Droste-effect. Dit proces van zelfverwijzing heet recursie.

De bahá'í-geschiedenis bestaat uit een opeenvolging van leiders, die begint met de verklaring van de Báb op 23 mei 1844 in Shiraz, Iran.
Eric en Wil Geest en materie, een huwelijk in scheiding of hereniging?

Hans Richter bespreekt de levensboom in zijn artikel “Samenvatting van de mystieke leer van de Kabbala van Papus” (jrg. 5 nr. 1 van GAMMA). Papus (dr. Gerard Encausse) was 17 toen hij door Henri Delaage in het Martinisme werd geïnitieerd. Het Martinisme ziet de mens als schakel tussen natuur en God. Een gezichtspunt dat in de esoterie en de New Age algemeen gangbaar is. Daar Hans Richter slechts een samenvatting van de levensboom geeft, de rode draad die door de Geheime Leer zit verweven, wil ik in deze bijlage bij een door hem niet vermelde bron de klassieke filosofie wat langer stilstaan. In de Geheime Leer van Blavatsky en de boeken van de Purucker neemt de antieke filosofie en in het bijzonder de mysterieschool van Pythagoras een belangrijke plaats in. Om het thema toe te lichten wordt van recente wetenschappelijke inzichten gebruik gemaakt. Door oude met nieuwe inzichten te vergelijken is het mogelijk na te gaan in hoeverre er daadwerkelijk van een voortgaande evolutie sprake is of moeten we ons aansluiten bij Michaël Zeeman die in een column in de Volkskrant schreef: Hoe komt het dat wij, wel de landbouwmarkt hebben weten te organiseren, maar niet de cultuurpolitieke? Toegegeven, eerst komt het eten en pas dan de moraal – maar dat ‘pas dan’ is allang aangebroken.

Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.
Chaos-in-orde & orde-in-chaos zijn de relatieve, verbindende termen die in het denken over chaos zeer vaak gemist worden. Door orde te statisch te denken (beweging eraan ondergeschikt te maken) bleef de chaospool verdrongen. Door chaos te dynamisch te denken, kon de quasi-coherentie van proto, quasi-, & volstrekte chaos niet aan de oppervlakte komen. Het was noodzakelijk om het materiebegrip te herzien.
Al wat bestaat 'is' omdat het in staat is zich in een eigen vorm uit te drukken. Dit merken we op in autopoiesis, autoregulatie & autostructurering van systemen, in de schaalonafhankelijkheid van de zelfgelijkvormige fractals, in de Feigenbaumiaanse geometrie van bifurcaties & in de aanwezigheid van vreemde aantrekkers in de complexe ruimte van volstrekte chaos. Allemaal wijzen deze eigenschappen naar het ordelijke & zelfidentieke. Deze bestaan niet bij gratie van God, maar behoren toe aan het zijn zelf (dat ook Goddelijkheid bevat). Ze tonen de wezenlijke hang naar schoonheid in al wat is, ondanks entropie & chaos. Chaos is een integraal onderdeel van al wat bestaat. God moeten we radicaal transcendent denken.
Al wat bestaat 'is' omdat het in staat is om te veranderen. Dit toont de alomtegenwoordige dynamiek van de zijnden.

Is er van een stagnerende evolutie sprake? Gaat de ervaring met betrekking tot het chaospunt van Ervin Laszlo een evolutiesprong stimuleren? Noodgedwongen ontstaan er nieuwe visies, ideologieën, die van de veranderende omstandigheden een afspiegeling vormen.

Met het rapport ‘E i V’ wordt beoogd de vraag van Hans Dooremalen te beantwoorden of de ervaringen en inzichten van onze (verre) voorouders een broodje aap verhaal zijn of toch in het kader van de evolutie een diepere wijsheid bevatten. Een conclusie van het rapport 'E i V ' is dat het bij de door Wim van den Dungen aangehaalde metaforen om hetzelfde basisidee draait. In het Griekse denken kwam de samenhang en verbondenheid der natuur al tot uitdrukking. De éne werkelijkheid bestaat uit de materiële wereld en de immateriële wereld van de geest.

Volgens de filosoof Charles Taylor: (Hermeneutische cirkel) is het probleem van vandaag vooral dat er geen gemeenschappelijke horizon of raamwerk is van waaruit morele ervaringen kunnen worden geduid. Charles Taylor wordt algemeen erkend als een autoriteit op zijn gebied; dat van de mens, zijn taal, cultuur, en samenleving (Mens en maatschappij.) De waarde van authenticiteit staat in zijn denken centraal.

Umberto Eco heeft het op de wereld van Hermes Trismegistos gebaseerde boek ‘De slinger van Faucoult’ geschreven.
Het boek ‘Wittgenstein’ van Etienne Kuypers geeft een interessante toelichting op de ‘Slinger van Faucoult’.
130: Om bij te dragen aan het persoonswordingsproces moet opvoeding een appèl tot authenticiteit zijn, een bewustmaken op individuele verantwoordelijkheden om zelf het bestaan in vrijheid zin te geven. Doordat in de dialectiek der leefwerelden van leraar en leerling een gezamenlijke verantwoordelijkheid ontstaat, kan het actuele gezamenlijke leven als zinvol worden ervaren om de toekomst open tegemoet te treden.

Het rapport ‘E i V’ gaat net als Daniel Ofman uit van het paradigma waarbij ieder individu wordt gezien als schepper van zijn huidige en toekomstige realiteit. De mens is zelf verantwoordelijk. Motivatie komt van binnenuit en er is geen scheiding tussen binnen en buiten. De wereld is een geïntegreerd geheel, voortdurend in beweging, een stroom van elkaar wederzijds beïnvloedende gebeurtenissen. De kwintessens draait om het begrip authenticiteit. Het maakt de gewenste veranderingen mogelijk om van A naar B te komen.

Het bewustwordingsproces bestaat uit de uitwisseling tussen het vrouwelijk en het mannelijk, tussen 'Chaos, Gaia en Eros' en het 'Goede, Ware en Schone', tussen materie en geest, tussen lagere en hogere Triade, tussen chaos en harmonie, tussen navel (Epithumia) en hart (Thumos), tussen begin en het einde, tussen Alpha en Omega.
Het 'Goede en Ware' zijn net als 'Chaos en Gaia' complementair. De Goddelijke liefde (het Schone), Eros (thumos) zorgt voor het verbinden terwijl daarentegen de omgekeerde weerkaatsing van Eros (Epithumia) voor het scheiden zorgdraagt. De negatieve betekenis van Eros staat voor wellust, driftleven, epithumia.

Een open systeem wisselt met de omgeving Energie, Materie en Informatie uit. Een mens kan als een zeer complex open systeem worden opgevat. Onze binnenwereld staat in wisselwerking, in dialoog met de buitenwereld. 5D gaat er net als Anna Lemkow in haar boek ‘Het Heelheid Principe’ (hoofdstuk 15) en de filognosie vanuit dat ook na de secularisatie nog steeds het ‘Zaaien en Oogsten’, de universele wet van karma, de wet van evenwicht en harmonie geldt.

In de systeemleer staat de ‘4’ voor het terugkoppelingsmechanisme, dat op de invoer, de verwerking en de uitvoer volgt. De hemelse ‘1 2 3’ ontstaat wanneer de aardse ‘4’, het terugkoppelingsmechanisme stabiliteit creëert. In de theosofie staat het voor het Pad der Rechterhand. Een tipje van de sluier wordt opgelicht. De driehoek van Pythagoras is nog steeds actueel.

Jan Koster stelt in zijn publicatie Taal, kunst en biologie de vraag: Wat zijn nu de concrete vooruitzichten voor een verdere integratie van natuur- en cultuurwetenschappen? Als we het gehele gebied van de cultuur overzien dan zijn er m.i. slechts kleine deelgebieden die op termijn voor unificatie met de natuurwetenschappen in aanmerking komen. Een van de meest intrigerende wetenschappelijke vragen die men zich volgens Jan Koster kan stellen is of, en zo ja in hoeverre, de producten van onze cultuur kunnen worden bestudeerd in een kader dat uiteindelijk binnen de natuurwetenschappen valt. Het gaat echter eerder om en-en. Spinoza ging er trouwens al vanuit dat de geest en de materie niet tot twee verschillende metafysische domeinen behoren.

Christian Vandekerkhove (p. 42) stelt we zouden de hylische pluraliteit kunnen omschrijven als een metafysische stratigrafie en de multicorporaliteit als een metafysische anatomie.
Worden beide op elkaar geprojecteerd, dan krijgen we een schematisch overzicht van de meervoudige mens in een meervoudige stof of een meervoudig universum.
In verband met de twee metafysische domeinen spreekt het rapport 'E i V' over de Triade en de Tetrade.

Philipp Kanarev stelt dat we in de twintigste eeuw onze onderzoeksresultaten verkeerd zijn gaan interpreteren; we zijn volgens hem iets vergeten. "Ruimte, Materie en Tijd - het zijn de drie niet te scheiden elementen van een universum". De resultaten van een onderzoek naar het verschijnsel organisatiecultuur zijn in het rapport Eenheid in Verscheidenheid vastgelegd. De conclusies van het rapport ‘E i V’ sluiten op de visie van Philipp Kanarev aan.

Martinus Veltman (Nobelprijs natuurkunde 1999) zegt: “De snaartheorie is een religie en daarom irrelevant voor de wetenschap.” Hij stelt ook dat de snaartheoretici “decennialang doorrommelen met een theorie die geen contact maakt met de werkelijkheid.” Het rapport ‘E i V’ maakt van de drie symmetrieën gebruik: spiegelsymmetrie (het heelal zou gespiegeld kunnen bestaan), tijdsymmetrie (het heelal zou ook andersom in de tijd kunnen bestaan) en materiesymmetrie (elk deeltje heeft een tegendeel dat het doet verdwijnen als het dat ontmoet).
De Engelse versie van dit gezichtspunt op het Standaardmodel, C-, P- en T-symmetry.
Symmetry and Symmetry Breaking, C-, P- en T-symmetry ('First published Thu Jul 24, 2003; substantive revision Wed Feb 13, 2008).

Een misvatting ontstaat wanneer je God daadwerkelijk als een man op een wolkje gaat zien.

Neem niet alles wat je leest, ziet of hoort voor waar aan.

Voor de mens op aarde is er een concreet begin en einde. Dit geldt echter niet voor de eeuwigheid in de hemel, het universum.

Gelet op de uitspraak van Simon Vinkenoog: De eenheid in oneindige verscheidenheid. De macro- en de microkosmos, en wij mensen precies in het midden daarvan aanwezig is het linker plaatje echter wel juist. De mens staat in dit plaatje voor de ziel, de schakel tussen lichaam en geest.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel III (p. 566):
Binnen het aurische ei bevindt zich de macrokosmische vijfpuntige ster van het Leven, Prâna, die in zich het pentagram bevat, dat de mens voorstelt. Want deze omgekeerde ster vertegenwoordigt niet alleen Kâma, exoterisch het vierde beginsel, maar ook de stoffelijke mens, het dier van vlees met zijn begeerten en hartstochten. Antahkarana verbindt het hogere Manas met het lagere Manas. Schakel tussen het persoonlijke wezen, welke stoffelijke brein onder heerschappij van het lagere dierlijke denkvermogen staat, en de reïncarnerende individualiteit, het geestelijke Ego, Manas, Manoe, de ‘goddelijke Mens’.
567: Antahkarana, de enige verbindingsschakel tussen de beide denkvermogens – het hogere bewustzijn van het Ego en het menselijke verstand van het lagere denkvermogen. Hindoes noemen het Paramâtmâ en Parabrahma.
708: Maar let wel goed op het Aurisch Ei, dat het beeld van de microkosmos binnen de macrokosmos bevat, de Mens in het Universum, en probeer goed vast te houden wat ik u nu in alle details ga vertellen.
Binnen het blauwe Aurische Ei bevindt zich de oranje vijfpuntige ster van LEVEN, Prana, en deze bevat in zich de rode vijfpuntige ster, die de mens voorstelt. Let wel: de universele vijfpuntige ster strekt zijn punt opwaarts, het teken van de Witte Magie – in de menselijke vijfpuntige ster steken de onderste ledenmaten de lucht in en vormen de ‘Horens van Satan’ (linkerhand), zoals de christelijke kabbalist ze noemt. Dit is het symbool van de materie, dat van de mens als persoon en het algemeen aanvaarde symbool van de zwarte magiër. Want de rode vijfhoek staat niet alleen voor Kama, exoterisch het vijfde (in andere teksten vierde) beginsel, maar stelt ook de fysieke mens voor, het dier van vlees met zijn begeerten en hartstochten.

Voor de volledige ontdekking (van de etherische kracht) is het (volgens Blavatsky, Deel I p. 622) enige duizenden jaren te vroeg – of zullen we zeggen honderdduizend? Zij zal pas op haar juiste plaats en tijd zijn, als de grote razende vloedgolf van hongersnood, ellende en onderbetaalde arbeid is weggeëbd – zoals zal gebeuren, wanneer gelukkig eindelijk in de rechtmatige verlangens van de velen wordt voorzien; als het proletariaat alleen in naam zal bestaan en het meelijwekkende geroep om brood, dat onverhoord door de wereld klinkt, is weggestorven.

Leven betekent eeuwig terugkerende cycli, met het steeds weer nieuwe begin. De 5e dimensie belicht, de communicatie, de kwintessens, de alomvattendheid van het aardse ruimte/tijd-continuüm. Er wordt wel gezegd dat de taaldominante hemisfeer verantwoordelijk is voor logisch en ruimtelijk denken, en de niet-taaldominante voor intuïtie en creativiteit. Hierover is de wetenschap het echter nog niet eens (zie verder lateraliteit). Om balans te bereiken laten de levensboom, het enneagram, het kernkwadrant en het hexagram van de I Ching eenzelfde universeel mechanisme zien. Het is gericht op kennissystemen, die leren het leven beter te begrijpen. Kennissystemen leggen op de verinnerlijking, de éne werkelijkheid de nadruk. Het is mogelijk de levensboom vanuit een nieuw perspectief te belichten. Eerst zullen echter enige historische fragmenten worden aangehaald.

Oud evolutionair perspectief

C.J. Schuurman schreef in zijn boek Stem uit de diepte (p. 25):
De chaos verbeeldt de drang tot scheppende activiteit. De eerste die te voorschijn komt uit de Chaos is Gaia, de vrouw, de moeder der goden, de oermoeder. Treffend is, dat haar naam ‘de aarde’ betekent. Het is duidelijk, dat hier direct van het begin af in de mythe de nadruk gelegd wordt op de aarde. Gaia bracht Ouranos, de hemel, voort; de aarde schiep dus de hemel en Ouranos wordt de eerste heerser van goden en mensen. De mensen zijn er dan nog niet, eerst waren er alleen de goden. De derde die tevoorschijn komt is Eros, het vermogen om tweeheid te verzoenen tot één geheel. In het vervolg van de mythe komt Eros niet meer ter sprake.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, p. 127:
Vervolgens zien wij dat de kosmische stof zich verspreidt en zich tot elementen vormt en zich groepeert tot de mystieke vier binnen het vijfde element – ether, de bekleding van akasa, de anima mundi of moeder van de Kosmos. ‘Punten, lijnen, driehoeken, kubussen, cirkels’ en tenslotte ‘bollen’ – waarom of hoe? Omdat, zegt de Toelichting, dit de eerste natuurwet is en omdat de Natuur in al haar manifestaties meetkundig te werk gaat. Er is – niet alleen in de oerstof, maar ook in de gemanifesteerde stof van ons gebied van verschijnselen – een inherente wet, met behulp waarvan de Natuur haar meetkundige vormen en later ook haar samengestelde elementen met elkaar in verband brengt, en waarin geen plaats is voor ongeluk of toeval.

362: Want in ‘ISIS ONTSLUIERD’ wordt de vraag gesteld: ‘Wat is de oorspronkelijke Chaos anders dan aether? Niet de tegenwoordige ether, zoals die nu wordt opgevat, maar zoals deze lang vóór de tijd van Mozes aan de oude filosofen bekend was: aether, met al zijn geheimzinnige en occulte eigenschappen, die in zich de kiemen voor de universele schepping bevat. De hoogste aether of akâsa is de hemelse maagd en de moeder van alle bestaande vormen en wezens, en vanuit haar schoot worden stof en leven, kracht en werking in het bestaan geroepen, zodra deze is ‘bevrucht’ door de goddelijke geest. Aether is de aditi van de hindoes, en hij is akâsa. Elektriciteit, magnetisme, warmte, licht en chemische werking worden zo weinig begrepen, zelfs nu nieuwe feiten voortdurend de omvang van onze kennis vergroten.

364:(11.) Dat wat de ongescheiden (niet gedifferentieerde) eeuwige oorzaak is, dat wat is en niet is, daaruit kwam dat mannelijke voort, dat in de wereld Brahmā wordt genoemd . . . Evenals in alle ware filosofische stelsels, wordt hier zelfs het ‘Ei’, of de cirkel (of de nul), grenzeloze oneindigheid, aangeduid met HET (De ideële top van de driehoek van Pythagoras: zie in Deel II de Hoofdstukken ‘Kruis en cirkel’ en de ‘Vroegste symboliek van het kruis’).

368: In de Sepher Jezireh, het kabbalistische boek van de schepping, heeft de schrijver kennelijk de woorden van Manu herhaald. Daarin stelt men het zo voor, dat de goddelijke substantie in eeuwigheid alleen heeft bestaan, grenzeloos en absoluut, en dat deze uit zichzelf de geest heeft uitgezonden. ‘Een is de geest van de levende god, gezegend zij ZIJN naam, die eeuwig leeft! Stem, geest en woord, dit is de heilige geest; en dit is de kabbalistische abstracte drie-eenheid, die door de christelijke kerkvaders zonder meer is vermenselijkt. Uit dit drievoudige ENE vloeide de hele Kosmos voort. Eerst kwam Uit EEN het getal TWEE voort, of lucht (de vader), het scheppende element; toen kwam het getal DRIE, water (de moeder), voort uit de lucht; ether of vuur voltooit de mystieke vier, de Arba-il. ‘Toen de verborgene van de verborgenen zich wilde openbaren, maakte hij eerst een punt (het oorspronkelijke punt of de eerste sephiroth, lucht, of heilige geest), gaf er een heilige vorm aan (de tien sephiroth, of de hemelse mens) en bedekte het met een rijk en prachtig gewaad, dat de wereld is.’

376: De hoogste godheid zelf bouwde volgens Plato het Heelal in de meetkundige vorm van de dodecaëder; en haar ‘eerstgeborene’ werd geboren uit Chaos en oorspronkelijk licht (de centrale zon).

475: In de theogonie van Pythagoras waren de hiërarchieën van de hemelse menigten en goden genummerd en werden met behulp van getallen uitgedrukt. Pythagoras had de esoterische wetenschap in India bestudeerd, daarom zeggen zijn leerlingen: ‘De monade (de gemanifesteerde) is het beginsel van alle dingen. Uit de monade en de onbepaalde duade (de Chaos) kwamen getallen voort; uit getallen, punten; uit punten, lijnen; uit lijnen, oppervlakken; uit oppervlakken, lichamen; hieruit vaste lichamen met vier elementen – vuur, water, lucht, aarde; uit al deze, omgezet (en in wisselwerking staand) en totaal veranderd, bestaat de wereld.’ (Diogenes Laertius in Vit. Pythag.)

Anaximander wijt zijn bekendheid vooral aan zijn kosmologie. Net als zijn tijdgenoten was hij op zoek naar de archè (Oud-Grieks: ἀρχή) van het universum, een eerste principe als begin van de wereld. Bij Anaximander was de ene elementaire substantie, waaruit alles was ontstaan, niet het water zoals bij Thales en ook niet een andere stof die we kennen. Geen van deze elementen zou in staat zijn om alle tegenstellingen in de natuur te kunnen verklaren. Het principe dat hij als oersubstantie poneerde was oneindige, eeuwige en tijdloze massa, die hij het apeiron (Oud-Grieks: τὸ ἄπειρον) noemde. Deze oersubstantie, die niet direct waarneembaar is, maar wel in staat is een antwoord te bieden op alle bestaande tegenstellingen, vormde de basis voor alle stoffen die wij kennen. Hij werkte zijn principe niet gedetailleerd uit, maar het principe van het apeiron werd door Anaxagoras, een leerling van Anaximander, verder uitgewerkt. Deze zag het Apeiron als een oorspronkelijke oerchaos. Ook Plato en Augustinus vatten later de theorie van Anaximander op die manier op.

Nieuw evolutionair perspectief

In physics, quintessence is a hypothetical form of dark energy postulated as an explanation of observations of an accelerating universe.
Kwintessens (Natuurkunde): The name comes from the Classical elements of the ancient Greeks, where a pure "fifth element," the aether, was thought to fill the Universe beyond Earth.
Why Five Superstring Theories? For a 10 dimensional supersymmetric theory we are allowed a 32-component Majorana spinor. This can be decomposed into a pair of 16-component Majorana-Weyl (chiral) spinors.
Supersymmetrie, dikwijls afgekort SUSY is een theorie in de theoretische natuurkunde, die op het moment geldt als een van de meest kansrijke uitbreidingen van het standaardmodel voor elementaire deeltjes.

Kernkwadrant: Voor beide assen, de kwalitatieve- en kwantitatieve as, hanteert het Ether-paradigma ook een plus-min-spanning. De positieve as brengt opnieuw het principe van these (kernkwaliteit/+) + antithese (uitdaging/-) in beeld. De positieve as van het kernkwadrant illustreert de synthese, het 1 + 1 = 3, de eenheid der tegendelen, de Triade. Deze situatie doet zich voor wanneer de positieve - en de negatieve as elkaar overlappen (Transkritische bifurcatie). Het rapport ‘E i V’ draait om het principe van de ‘eenheid der tegendelen’, het overbruggen van tegenstellingen, het complementariteitsprincipe dat al door Heraclitus naar voren is gebracht.

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Energie, Beweging (Tijd) en Massa (Ruimte, Materie en Tijd en het Standaardmodel).

Om de verborgen dimensies weer te geven is de gebruikte wiskunde eenvoudiger dan bij de snaartheorie. Om de waarheid te achterhalen is er volgens Pythagoras geen complexe wiskunde nodig. Er behoeft slechts tot tien te worden geteld:

Twee denkstromingen die eerder een poging hebben gedaan het Lichaam-geestprobleem (kip-en-eiprobleem) te verklaren zijn het monisme en het dualisme. De middenweg van Spinoza's Deus sive natura (God of Natuur) lijkt op een neutraal monisme. Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het Hoe of Wat (of-of) denken te doorbreken. Het kan komen doordat zij in een kringverhouding tot elkaar staan: zonder A kan B niet tot stand komen, maar zonder B ontstaat A niet.
Boek De Ether bestaat! (p. 137): Baruch Spinoza stelde in zijn Theologisch-politiek Traktaat dat onder de voorzienigheid van God niets anders moet worden verstaan dan de orde zelf van de natuur en ook Vyâsa beschreef dat in het Bhâgavatam (Krisna-bijbel) door de natuur de virâth rûpa te noemen of de gigantische gedaante van God.

Eric en Wil Geest en materie, een huwelijk in scheiding of hereniging? Eric Fienieg heeft op een eerste concept (down-load versie) van het rapport 'E i V' commentaar gegeven. Eric en Wil bespreken op hun website Niveaus van echtheid en waarheid het Lama-model. Dit model past de doorsnede van mythos, theos, logos en holos toe. Er bestaat compleet mysticisme en compleet rationalisme als alle vormen van denken die daartussen liggen. Op elk moment is een cycluswending mogelijk.

Plato's Ideeën wereld:
Plato verdeelde de werkelijkheid in twee zijnssferen, materie en geest met als schakel de ziel. Het Antahkarana, nous legt de virtuele verbinding tussen epithumia en thumos. Het zelfbewustzijn, dat meta-leren mogelijk maakt, kan als een recursiefproces worden opgevat. Het universum (universele quintessens) creëert een levend wezen dat in staat is zichzelf te aanschouwen en te reguleren. Het universum kijkt als het ware op een bewust niveau naar zichzelf. De in het brein, het geheugen opgeslagen informatie kan opnieuw worden geprojecteerd. We zijn aan onze eigen perceptie, het eigen perspectief overgeleverd. Het reflexieve ik, het zelfbewustzijn ondergaan we niet alleen als een ontologisch gegeven, maar veeleer als een fenomenologisch feit.

Hoewel Darwin's Evolutietheorie een relatief jong archetype is, bestaat het evolutionaire wereldbeeld zelf al sinds de oudheid. Griekse filosofen in de oudheid, zoals Anaximander, postuleerden een ontwikkeling van leven uit niet-leven en de evolutionaire afkomst van de mens uit dieren. Charles Darwin voegde slechts iets nieuws toe aan een oude filosofie - een plausibel mechanisme genaamd "natuurlijke selectie". Natuurlijke selectie werkt om voordelige genetische mutaties te behouden en te accumuleren. Het model van de systeembenadering wordt gebruikt om de Triade van de Natuurlijke eenheid met de Tetrade van de Natuurlijke Selectie te verbinden. Bij levensprocessen draait het om de Weltstoff van Teilhard de Chardin, de memen van Richard Dawkins, de geest-substantie svabhavat (Akasha) in de Theosofie.

Fractals vertonen drie eigenschappen tegelijkertijd: iteratie, gebroken dimensie en zelfgelijkvormigheid (recursiefproces). Enkel het laatste is visueel zichtbaar. De zelfgelijkvormigheid is de eigenschap dat als men een stukje van een fractal vergroot men terug de oorspronkelijke figuur verkrijgt. Deze eigenschap heeft ook nog andere gevolgen : als men slechts een stukje kent van een fractal, kan men hieruit de volledige fractal terug verkrijgen (zie ook geschiedenis van fractals).
'Triade en Tetrade' (kies: Classificatie, 'Driehoek en vierkant van Sierpinski', 'Bomen van Pythagoras').

Gerald Maurice Edelman (New York City, 1 juli 1929) is een Amerikaans bioloog, die de in 1972 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde won voor z'n onderzoek naar en ontdekking van de chemische structuur van antilichamen (figuur links basisstuctuur).

Jan Koster vindt dat Gerald Edelman zelfs de huidige stand van zaken in de biologie verkeerd voorstelt. Het soort recursieve algoritmische patronen dat we in de taalstructuur aantreffen is verwant aan de fractalen die Benoit Mandelbrot begin jaren zeventig geïntroduceerd en bestudeerd heeft. Mandelbrot (1977) begreep meteen dat hij een soort wiskunde in handen had waarmee tal van aspecten van de levende natuur gemodelleerd kunnen worden. Die fractalen van Mandelbrot kwamen niet geheel uit de lucht vallen.

Reeds aan het begin van de vorige eeuw had de Poolse mathematicus Waclaw Sierpinski (1882-1969) een bepaald fractaal patroon voorgesteld dat sterk verwant is aan het soort recursie dat men in de natuurlijke taal aantreft. In de driehoeken van Sierpinski verdeelt men steeds een gelijkzijdige driehoek in kleinere driehoeken door de middens van de zijden te verbinden. Het idee van een driehoek die onderverdeeld is in andere driehoeken kan men voorts aantreffen in Plato’s dialoog de Timaeus, wat een belanrijke bron van inzicht en wijsheid was voor architecten en andere kunstenaars in de Middeleeuwen. Tot slot stelt hij de vraag: Wat zijn nu de concrete vooruitzichten voor een verdere integratie van natuur- en cultuurwetenschappen? Als we het gehele gebied van de cultuur overzien dan zijn er m.i. slechts kleine deelgebieden die op termijn voor unificatie met de natuurwetenschappen in aanmerking komen.

Het Bewustzijns Besturings Model van Jules Ruis (Julius Ruisverzameling): De rode draad door alle informatie is het woord 'fractal', een sterk groeiend begrip, dat naar verwachting de komende jaren ons leven en werken op vele fronten zal gaan beïnvloeden. Een klassiek voorbeeld van fractale structuur is de set van in elkaar passende Russische poppetjes, matruschka's genoemd. 'Fractals' zijn (van origine wiskundige) objecten van een ongekende schoonheid bestaande uit zich steeds herhalende patronen.

SisyPhus De MultiVersele Creatie door Negentropie in correlatie met de vier niveau's van de Ka-Ba-Lah.
Als je wat weet van moleculaire structuren, dan besef je dat elke "molecuul", elke "atoom" allemaal "hologrammen" zijn met een Negentropie Zelf-Organisatie in een schijnbare inerte lage entropie. Als dat niet zo was, dan zou er geen "materiële wereld" zijn (zie: Ka-Ba-Lah: Malkuth). Het bewijs over de Fractals en de Lorentz-Attractoren is overduidelijk, als we deze twee begrippen gaan vervangen voor "ruimte" en "tijd".

Wouter Tavernier De intelligentie van de toekomst: een praktische en filosofische reflectie over de grenzen en de toekomst van de machine
Indien we ons tot doel stellen intelligente objecten te crëeren zoals mensen, dan kunnen we ons afvragen hoe we zelf ’ontworpen’ zijn. Dit brengt ons bij het oude proces van (genetische) evolutie. Het is duidelijk dat deze doorheen de geschiedenis talrijke variaties aan organismen heeft gecreëerd. Net zoals computerprogrammeurs code moeten schrijven voor hun programma’s, heeft de evolutie ook zijn mechaniek weten te programmeren in DNA-structuren. Informeel kunnen we zeggen dat deze structuren de organisatie van het leven coderen.

Volkskrant 7 juni 2008: De hoogleraar Jochem van der Bij aan de universiteit van Freiburg gaat er van uit dat er geen higgsdeeltjes zullen worden gevonden. Het higgsdeeltje is cruciaal om de theorie van het standaardmodel consistent te krijgen. Volgens de theoretisch fysicus Jochem van der Bij is het denkbaar dat de nieuwe LHC-versneller een nulresultaat oplevert. Het verhaal in de Volkskrant eindigt met: Maar anderzijds is niets zien wel spannender, omdat dan de vraag is wat er dan wel aan de hand is. Dan Visser voorspelt dat in plaats van het higgsdeeltje het darkfield-deeltje ontdekt zal worden.
Dan Visser voorspelt bijvoorbeeld dat donkere energie door de aarde wordt geproduceerd en in het algemeen door versnellende objecten. De donkere-energie-kracht-formule die ik daarvoor gebruik voorspelt daarbij tevens dat donkere energie snel kan uitdijen. Daarbij kunnen bollen van 1 cm en groter ontstaan (tot zeker 10 cm). De bollen zijn, vanuit-vacuum-ontstane-negatieve-energie-bollen, waarop licht neerslaat. Licht valt namelijk onder de energie die aan zwaartekracht onderhevig is, terwijl een donkere energie-bol een afstotende energie voert. Voldoende licht dooft daarom de donkere energie-bol uit. Vandaar dat ’s avonds, bij schemer, wanneer er minder licht is, een donkere energie-bol een langere levensduur heeft. Daardoor kunnen ze waargenomen worden: Ze zijn te fotograferen met een digitale camera. Ze worden “Orbs” genoemd.
Er is ook een andere verschijningsvorm van donkere energie. Maar die is zeker controversiëler, namelijk: de verschijning van UFO’s. Mijn donkere energie-theorie voorspelt namelijk dat de quantum dynamiek herberekend kan worden. Met andere woorden, het moet theoretisch mogelijk zijn dat er lichtvoertuigen kunnen ontstaan door een speciale herberekening. Die kan opgewekt worden door donkere energie op een intelligentere wijze toe te passen dan wij kunnen. Dit kan zeker ook tot vermaterialisering leiden van UFO’s. Vaak zullen die ze een sterke lichtstraling behouden, omdat ze licht aantrekken. De meeste UFO-waarnemingen voldoen hier aan.

In de uitspraak van Simon Vinkenoog: De eenheid in oneindige verscheidenheid. De macro- en de microkosmos, en wij mensen precies in het midden daarvan aanwezig staat de mens voor de ziel, de schakel tussen het aardse lichaam en de hemelse geest, tussen natuur en God. Synthese ontstaat door these + antithese. Net als de Drie-eenheid kunnen materie, ziel en geest wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. In het rapport ‘E i V’ wordt de stelling onderbouwd dat op het snijvlak van de natuurwetenschappen en de geesteswetenschappen het gemeenschappelijke raamwerk van de Unifcatietheorie ligt. We weten nu meer details dan 2000 jaar geleden maar dat betekent nog niet dat daardoor de éne werkelijkheid verandert. Prof. Ohmann zegt in zijn boekje Spreuken dat de kwintessens van het boek gaat over personen die nu eens als ‘de dwaas’, dan weer als ‘de goddeloze’ worden opgevoerd, al of niet vergeleken met hun tegenpool ‘de wijze’ of ‘de rechtvaardige’. Het Oude Testament zegt dus al dat de weg tussen wijs en rechtvaardig heil brengt en het kiezen voor goddeloze dwaas, cq. tussen dwaas of goddeloos voor onheil zorgt.

Hans Dooremalen: We hebben inmiddels een behoorlijke karakterisering (geen definitie) van bewustzijn. Karakterisering: Bewustzijn is
[1] homogeen & heterogeen;
[2/9] een geprojecteerde, ongedetailleerde, betrouwbare grand illusion;
[3] gebonden (door 40 Hz);
[4] geïntegreerd;
[5] soms geselecteerd via natuurlijke selectie en waarschijnlijk soms ook niet;
[6] 1:1 gecorreleerd met breinmodules;
[7] soms een invulling van wat we niet ervaren & soms laat het wat weg.
[8] De bijdrage van individuele neuronen is soms zeer specifiek.
[9] Bewustzijn is embodied en embedded &
[10] neemt gradueel af in de dierenwereld naarmate de diersoorten minder complexe hersenen hebben.
[11] Mentale toestanden die gerepresenteerd worden in taal zijn in het dierenrijk nauwelijks aanwezig, en zijn daarmee voor de evolutie van bewustzijn irrelevant.
[12] Wat we wel aantreffen zijn ervaringen van "secundaire" kwaliteiten (zoals kleuren).

Identiteitstheorie in de filosofie van de geest is de stellingname, dat mentale verschijnselen gelijk zijn aan fysieke verschijnselen, ofwel de geest is niets anders dan een hersenproces. Het rapport 'E i V' gaat echter niet uit van het vertrekpunt van Hans Dooremalen dat mind = brain. Maar dat op het snijvlak van de natuurwetenschappen en de geesteswetenschappen het gemeenschappelijke raamwerk van de Unifcatietheorie ligt. Het uitgangspunt van Hans Dooremalen dat het bewustzijn van de mens niet volledig onafhankelijk van het brein kan functioneren is juist. De in het brein, het geheugen opgeslagen informatie kan wel opnieuw worden geprojecteerd. Het heet niet voor niets bijna-doodervaring.

Om een duurzame samenleving te crëeren is het discussiepunt mind = brain echter minder relevant. Het is als met het theïst versus atheïst debat daar kun je nog millennia mee doorgaan. Het rapport 'E i V' concludeert dat de waarheid in het midden ligt.

Het rapport ‘E i V’ sluit aan bij de opinie die Pim van Lommel in zijn boek Eindeloos Bewustzijn, in hoofdstuk 15 Er is niets nieuws onder de zon (p. 302) weergeeft. Dick Swaab ziet de geest als het produkt van de honderd miljard hersencellen die we hebben. Die werken samen, die zijn verbonden, ieder hersencel heeft contact met zo’n duizend tot honderdduizend andere hersencellen. En die hele machine, die functioneert en geeft als product de geest. Het rapport ‘E i V’ gaat net als Ammonius en Poortman er vanuit dat de mens een immateriële ziel heeft. De hersencellen zijn een product van de oerbron. De fundamentele eenheid van alle bestaan is wat Teilhard de Chardin met Weltstoff aanduidt. Bij de éne werkelijkheid draait het om convergentie, om en-en, de win-winsituatie. Voor het vormgevende principe wordt de term swabhava, attractor of 'biogeometrie' gebruikt.
Het bestaan van een immateriële ziel (Poortman) sluit op de leer van geen-ziel in het Boeddhisme aan.

Het rapport ‘E i V’ laat in het kader van de evolutie zien dat de ervaringen en inzichten van onze (verre) voorouders een diepere wijsheid bevatten en zeker geen broodje aap verhaal zijn. Punt is echter dat de mensheid, zoals Willem Schulte Nordholt in zijn boek Mens tussen hemel en aarde aantoont, nog niet zo gemakkelijk bereid is van de geschiedenis te leren. Maar is het wetenschappelijk bezien interessant dat door trial and error bestuur het wiel steeds opnieuw wordt uitgevonden? Dit rapport wil aantonen dat het wiel al is uitgevonden en dat het wel nuttig kan zijn van de geschiedenis te leren. Mentaliteitsverandering kan alleen wat worden als we fouten durven maken, ze ruiterlijk toegeven en ervan leren.

De kenniseconomie moet uiteindelijk tot een duurzame ontwikkeling leiden. Om de continuïteit van het leven op aarde te waarborgen is meer aandacht voor natuurbehoud nodig. Daarvoor is het nodig dat veel schotten worden afgebroken. Probleem en oplossing nauwer met elkaar in verband worden gebracht. Door tegenstellingen te verkleinen, twee tegendelen meer in balans te brengen, te integreren ontstaat een hogere waarheid. In zijn algemeenheid gaat het om het scheppen van eenheid in verscheidenheid.

Owen Flanagan: Je moet niet kijken naar één wetenschappelijke discipline, maar naar allemaal tegelijk, inclusief de subjectieve fenomenologie & wat mensen daar over te vertellen hebben.

Christian Vandekerkhove concludeert (p. 95):
Met het model van de hylische pluraliteit kunnen we de grenzen afbakenen van de bevoegdheid van de wetenschap en de religies.
Wanneer deze gecombineerd wordt met het concept van de multicorporaliteit, beschikken we bovendien over een instrument om de verschillende filosofische en religieuze systemen systematisch te categoriseren.

Kennissystemen (divineermethoden), het meta-leren staat voor de unificatie van natuur- en cultuurwetenschappen. Het koppelt sociologische, filosofische, pedagogische en psychologische inzichten. Het universum, de éne werkelijkheid zit zodanig in elkaar dat het zelfbewustzijn als recursiefproces er uiteindelijk voor zal zorgen dat het 'Goede, Ware en Schone' boven 'Chaos, Gaia en Eros' gaat prevaleren.

Het is mogelijk geest en materie, de twee kanten van een medaille met behulp van het Ether-paradigma te verbinden. Om het Ether-paradigma te onderbouwen is er de afgelopen millennia ruimschoots voldoende geëxperimenteerd. Is het wenselijk om nog meer leergeld te investeren? Uit het onderzoek is als belangrijkste conclusie naar voren gekomen dat het nuttig is om management by trial and error door management by learning te vervangen.

Zie ook:

Boeken:

• Ervin Laszlo Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn
• René Meijer De Ether Bestaat!
• Ervin Laszlo Het chaospunt - De wereld op een tweesprong (recensie)
• H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I en II
• Walpola Rahula Wat de Boeddha onderwees

Externe Links

• Henk Hogeboom van Buggenum Integratie van object en subject bij Ken Wilber en Teilhard 1
• Wim van den Dungen Chaos (Antwerp, 1996 - 2008)
• Hans Richter De mystieke leer Samenvatting van de mystieke leer van de Kabbala van Papus (Papus, La Cabbale, Parijs 1903, 2e. editie)
• Is snaartheorie (string / superstring / M-theorie) de ultieme ‘Heilige Graal’ van de natuurkunde?
• Jan Koster publicatie Taal, kunst en biologie
• Eric en Wil Geest en materie, een huwelijk in scheiding of hereniging?
• Rusten in Gods liefde
• Jakob Jelleszoon Loosman, Jean Frédéric Zolnet Zelf verwijzing en Recursie January 8, 2002
• Cor van Dijkum Onderzoek van Zelforganisatie als Onderzoek van Complexiteit: enige (Methodo)logische aantekeningen
• Hans Dooremalen 'Waar blijft het bewustzijn?'.
  De powerpoint-slides kunnen op de site van de Universiteit van Groningen worden bekeken.
  Login met de username 'gast' en wachtwoord 'gast'
• Hans Dooremalen 'Eindeloos geklets over bijna-doodervaringen'
• Van Boxtel: Omstreden lezing over bijna-doodervaringen

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 1361 keer bekeken.