Ei van Roberto Assagioli

Dis-identificatie

Het Ei van Assagioli wordt gebruikt om de psychische structuur, de wisselwerking tussen de binnen - en buitenwereld te verklaren. Het ‘Ei’ bevat twee horizontale lijnen, die de psyche als het ware verdelen in verleden, heden en toekomst.

Binnenwereld en Buitenwereld:

x) Niet bewust te maken deel van het collectief onbewuste, boven het transcendente deel en onder het immanente deel. (As) Roberto Assagioli boek Psychosynthese. (Ja) Jolanda Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung. (Sv) Anthony Stevens boek Over Jung - leven en werk.

Roberto Assagioli, boek ‘Psychosynthese’, p. 29: Het bewuste zelf of ‘Ik’ (centrum, centraal punt in het ‘ei’ van Assagioli): Vanuit een bepaald gezichtspunt kan men dit verschil vergelijken met het verschil dat er bestaat tussen het witte, verlichte scherm, čn de verschillende beelden die erop geprojecteerd worden. …zij vereenzelvigen zichzelf met die opeenvolgende golvingen, met de steeds veranderende inhouden van hun bewustzijn (identificatie versus dis-identificatie).
Dis-identificatie
Macrokosmisch bekeken is het Heelal in toto (de Ruimte) eeuwig en grenzeloos, maar periodiek is het een onophoudelijke beweging van manifestatie en ontbinding die plaats vindt in die onveranderlijke Ruimte. De ‘talloze heelallen die zich onophoudelijk manifesteren en weer verdwijnen’ in de macrokosmos komen in de microkosmos overeen met onze gevoelens, gedachten, herinneringen en zo meer, die steeds weer oprijzen en tot een einde komen. Om de volgorde van deze twee grondbeginselen te begrijpen moeten we eerst voor zover mogelijk een ‘ongeconditioneerde’ waarneming hebben en daarna de innerlijke conditionering aanpakken. Deze volgorde is nauw verbonden met het meditatiediagram dat hierboven genoemd wordt, waarin HPB zegt dat we na de ideevorming van Eenheid moeten mediteren op onze staten van bewustzijn. Waarom worden we daartoe aangespoord? Het zou kunnen dat het een manier is om te mediteren ‘over het eigen lager zelf in het licht van de innerlijke goddelijke mens’ en niet alleen maar als een intellectuele analyse door het geconditioneerde denken. Dan kijken we naar onze normale gang van zaken vanuit de hoogste staat die we kunnen bereiken. Dit lijkt ook op Krishnamurti’s antwoord op een vraag. Toen hem gevraagd werd hoe wij een brug kunnen bouwen tussen onze geconditioneerde staat en ‘Dat wat ongeconditioneerd is’ antwoordde hij dat dat onmogelijk is. De brug moet gebouwd worden van Dat naar dit. Dit betekent natuurlijk niet dat we onszelf moeten misleiden en voor waar moeten aannemen dat de denker verschilt van de conditionering. Het (lagere) denken, het zelf, is de conditionering. Maar het (stille) vermogen om gewaar te zijn is niet onvermijdelijk beperkt tot het hersenbewustzijn, tot het zelf. Dus wat hier gevraagd wordt is dat het waarnemingsvermogen zich losmaakt van het egobewustzijn en van de identificatie met de psychologische processen, en dat wordt gedaan door het besef van ‘de ruimte te zijn’.
Als we dit nader onderzoeken ondergaat ieder van ons onophoudelijke opwellingen van gewaarwordingen, gevoelens, gedachten, herinneringen, verwachtingen en verlangens die elkaar opvolgen. En hoewel niets in die opwellingen blijvend is, verbinden wij er op een bepaalde manier een besef van een afzonderlijke identiteit aan: ‘de denker’ die alles overkomt. Maar we realiseren ons niet dat al deze processen werktuigelijk plaatsvinden: er is ‘iets’ in ons dat denkt of voelt als reactie op externe of interne prikkelingen of met andere woorden: deze processen zijn alleen maar de werkzaamheden van de skandha’s. Omdat we ons echter identificeren met die interne opwellingen zeggen we ‘ik ben hem of haar die denkt of voelt’. Deze waarneming is echter onjuist, want er bestaat geen denker als een afgescheiden entiteit. Als we in stilte observeren kunnen we ons realiseren dat er alleen maar verschillende gedachten zijn die allemaal de rol van ‘denker’ aannemen als ze actief zijn, terwijl herinnering al de voorbijkomende gedachten met elkaar verbindt en zo een besef van continuďteit veroorzaakt. Maar wat is dan blijvend? Zoals al eerder aangegeven is dat ‘de ruimte’. Dat betekent dat we, in de poging om het bewustzijn te verheffen van het tijdelijke naar het eeuwige, onszelf moeten identificeren met de (innerlijke) onveranderlijke ruimte waarin de psychologische processen plaatsvinden met dat wat alle opwellingen omvat en niet met de opwellingen zelf.

De verborgen 5e Dimensie

Engelien Scholtes, boek De verborgen dimensie in het werk van Jung en Pauli:
Wolfgang Pauli vatte de relatie tussen psyche en materie op als een spiegelsymmetrie.

Deze driehoek wordt bij het verklaren van het Ether-paradigma en de driehoekige diagrammen van Roberto Assagioli als uitgangspunt gebruikt.'
De website Singulariteit en filosofie vat in deze afbeelding de essentie van de theorie over dualistisch relatieve singulariteit samen.

Wat het verticaal bewustzijn betreft is met name het boek Over de wil van Roberto Assagioli (p. 103) interessant: Het syntheseproces kan worden uitgevoerd omdat het een wezenlijk kenmerk van wijsheid is ‘met tegenstellingen te kunnen spelen’, in staat te zijn de interactie van lijnrecht tegenover elkaar staande krachten en functies te reguleren, en aldus een dynamisch evenwicht en een synthese tot stand te brengen zonder zich te redden met compromissen, maar veeleer door regulering vanuit een hoger niveau.

Roberto Assagioli laat in zijn boek Over de wil (p.102) zien hoe de horizontale lijn in het driehoekige diagram, de negatieve as, het ‘of-of’ van het kernkwadrant tot uitdrukking brengt. Op deze lijn gaat het om arrogantie versus zelf-minachting (onderdanigheid, fixatie), angstig pessimisme versus blind optimisme (nonchalance), opwinding versus neerslachtigheid. De positieve as in het kernkwadrant van Ofman toont de synthese. Met behulp van de verticale as, de principiële as is het mogelijk aan te geven hoe balans kan worden gerealiseerd. Op de verticale as plaatst Assagioli zachtheid tegenover sereniteit, juiste waardetoekenning tegenover spirituele waardigheid, praktisch realisme tegenover duidelijk waarnemen van de werkelijkheid, evenwichtige krachtige persoonlijkheid tegenover spirituele energie.

Het linker - en middelste kwadrant geven samen het rechter kwadrant:

Een andere manier om het bovenstaande rechter en middelste, 'Binnen en Buiten', het zogenaamde 'dubbelkwadrant' uit te beelden geeft het onderstaande middelste 'dubbelkwadrant':

Het linker kwadrant 'Zelfbewustheid versus Bescheidenheid' staat in het boek (p. 134) van Daniel Ofman. Rechts is aangegeven hoe 'binnen en buiten' met elkaar kunnen worden verbonden. Binnenwereld is in balans met buitenwereld. Het kernkwadrant is met het spiegelbeeld, het alter ego in balans.

Misverstanden ontstaan door onjuiste waardetoekenning. De verticale lijn door het centrum laat zien hoe synthese kan worden bereikt. Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. De verticale lijn door het centrum toont hoe tegenstellingen kunnen worden verkleind. De verticale as representeert het zogenaamde verticale bewustzijn.

Verticaal - en Horizontaal bewustzijn

Benjamin Adamah gebruikt in zijn boek Nulpunt Revolutie de begrippen horizontaal en verticaal bewustzijn. Adamah ziet levenszin (p. 102) als zijnde een speelse doorlopende estafette tussen horizontaal (ego) en verticaal (hoger zelf) bewustzijn. Het gaat erom dat we tussen het verticale en horizontale bewustzijn de balans handhaven, synergetisch in balans blijven. Het archetype 'mens' is net als God, het universum, de wereld een en-en-concept van de proödos en de epistrofe. De tragiek is dat het collectief bewustzijn verslaafd lijkt aan of-of-concepten, dat het overwegend vanuit reactie overlevingsangsten opereert en niet vanuit innerlijke zekerheid en dat we daardoor steeds op het verkeerde paard wedden.

Het horizontaal bewustzijn (p. 122), de wisselwerking tussen Yin en Yang. Yang-energie schept yin-energie of wordt erdoor vernietigd en omgekeerd. Verticaal of epistrofisch bewustzijn (p. 99) is een psychisch en mentale resonantie met goddelijke of universeel bewustzijn dat naar eenwording en eenheidsbeleving streeft. Het is het goddelijk of universeel bewustzijn zélf!

Benjamin Adamah schrijft in zijn boek Nulpunt Revolutie over Adam Kadmon ons zuiver negentropische alter ego (p. 61).

Het mechanisme 'These + Antithese = Synthese' van Hegel biedt een handvat om het verticale bewustzijn te doorgronden.
Het rapport 'E i V' staat echter niet achter de samenvatting die in het artikel van Rinus Kiel wordt weergegeven.

Het mechanisme illustreert dat hogere vormen van bewustzijn uiteindelijk in het eenheidsbewustzijn (grenzeloos bewustzijn, transpersoonlijk bewustzijn, kosmisch bewustzijn, Akasha-veld) uitmonden.

Zie ook:

Boeken:

• Engelien Scholtes, De verborgen dimensie in het werk van Jung en Pauli
• Voor een uitgebreidere beschrijving van de begrippen verticaal - en horizontaal bewustzijn wordt verwezen naar het boek Nulpunt Revolutie en de website van Benjamin Adamah.

Externe Links

• Z.P.F. De geheime Leer volgens ABC unified field theory van Leon Maurer
• Tetrasomia de Klassieke Leer van de Elementen en hun Rotatie
• Hans Kokhuis ingang Creativiteit
• H.T. Kroon Singulariteits-theorie Metafysisch concept, ter visualiserende verklaring der natuurlijke, onnatuurlijke en bovennatuurlijke manifesten in de verschillende dimensies.
• Technologische singulariteit

<< vorige ||volgende >>

font-size:normal<< Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 418 keer bekeken.