Deze filognostische presentatie is in aanbouw

Tetragrammaton

Logos

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel II (p. 25): De opsomming van de stanza’s in Deel I liet zien dat de genesis van goden en mensen voortkwam uit een en hetzelfde punt, dat de ene universele, onveranderlijke, eeuwige en absolute EENHEID is. In zijn eerste gemanifesteerde aspect hebben wij het zien worden
(1): in de sfeer van objectiviteit en fysica, de oorspronkelijke substantie en kracht (middelpuntzoekend en middelpuntvliedend, positief en negatief, mannelijk en vrouwelijk, enz.);
(2) in de wereld van de metafysica, de GEEST VAN HET HEELAL of kosmische verbeeldingskracht, door sommigen de LOGOS genoemd.
Deze LOGOS is de top van de driehoek van Pythagoras. Wanneer de driehoek volledig is, wordt hij de Tetraktis, of de driehoek in het vierkant, en wordt het tweevoudige symbool van het vierletterige tetragrammaton in de gemanifesteerde Kosmos, en van zijn fundamentele drievoudige STRAAL in het niet-gemanifesteerde, of zijn noumenon.
Meer metafysisch uitgedrukt, wordt de hier genoemde classificatie van kosmische grondbeginselen meer voor het gemak gegeven dan wegens haar absolute filosofische nauwkeurigheid. Bij het begin van een groot manvantara manifesteert Parabrahm zich als Mulaprakriti en vervolgens als de logos. Deze logos is gelijkwaardig aan het ‘onbewuste universele denkvermogen’, enz. van de westerse pantheïsten. Hij vormt de basis van de SUBJECT-kant van het gemanifesteerde Zijn, en is de bron van alle manifestaties van individueel bewustzijn. Mulaprakriti of oorspronkelijke kosmische substantie is de grondslag van de OBJECT-kant van de dingen – de basis van alle objectieve evolutie en van het ontstaan van de Kosmos. Kracht komt dus niet met de oorspronkelijke substantie uit de verborgenheid van Parabrahm te voorschijn. Zij is de omzetting in energie van de boven-bewuste gedachte van de logos, om zo te zeggen uit de potentiële verborgenheid in de ene Werkelijkheid gegoten in de objectivering van de logos.
352: Hippocrates zei dat het getal zeven ‘door zijn occulte krachten neigde tot het tot stand brengen van alle dingen, schenker te zijn van het leven en bron van alle verandering daarin’. Het leven van de mens verdeelde hij in zeven tijdperken (Shakespeare), want ‘zoals de maan haar fasen elke zeven dagen verandert, beïnvloedt dit getal alle ondermaanse wezens’, en zelfs de aarde, zoals wij weten. Bij het kind verschijnen de tanden in de zevende maand en hij wisselt ze als hij zeven jaar is; bij tweemaal zeven begint de puberteit en bij driemaal zeven zijn al onze verstandelijke en vitale vermogens ontwikkeld; bij viermaal zeven is hij in zijn volle kracht, bij vijfmaal zeven zijn zijn hartstochten het verst ontwikkeld, enz. Dat geldt ook voor de aarde. Deze heeft nu de middelbare leeftijd bereikt, maar is daarom toch niet veel wijzer. Het tetragrammaton, de vierletterige heilige naam van de godheid, kan op aarde slechts worden ontbonden door zevenvoudig te worden door de zichtbare driehoek, die tevoorschijn komt uit de verborgen Tetraktis. Daarom moet men op dit gebied het getal zeven aannemen. Zoals staat geschreven in de Kabbala, ‘De grotere heilige samenkomst’, v. 1161: ‘Want er is stellig geen stabiliteit in die zes, behalve (wat zij ontlenen) aan de zevende. Want alle dingen hangen af van de ZEVENDE.’
674: Deze twee in elkaar gevlochten driehoeken – die ten onrechte het ‘zegel van Salomo’ worden genoemd, en die ook het embleem van onze Theosophical Society vormen – brengen tegelijkertijd het zevental en de triade voort en zijn het tiental, hoe dit teken (Davidster) ook wordt beschouwd, omdat alle tien getallen daarin zijn besloten. Want met een punt in het midden, is het een zevenvoudig teken; de driehoeken ervan duiden het getal 3 aan; de twee driehoeken tonen de aanwezigheid van het tweetal; de driehoeken met het gemeenschappelijke middelpunt leveren het viertal op; de zes punten zijn het zestal; en het middelpunt, de eenheid; het vijftal is te vinden door combinatie, als een samenstelling van twee driehoeken, het even getal, en van de drie zijden in elke driehoek, het eerste oneven getal. Dit is de reden waarom door Pythagoras en de Ouden het getal zes aan Venus werd gewijd, omdat ‘de vereniging van de twee geslachten en de alchimistische bewerking van de stof door triaden nodig zijn om het voortbrengende vermogen te ontwikkelen, die vruchtbare kracht en neiging tot voortplanting, die in alle lichamen inherent is'.
682: Tetragrammaton of de Tetraktis van de Grieken is de tweede logos, de demiurgos. Het viertal is, zoals Thomas Taylor dacht (zie de Pythagorean Triangle), ‘het dier zelf van Plato die, zoals Syrianus terecht opmerkt, de beste van de pythagoreeërs was; het staat aan het uiteinde van de begrijpelijke triade, zoals heel bevredigend wordt aangetoond door Proclus in het derde boek van zijn verhandeling over de theologie van Plato. En tussen deze twee triaden (de dubbele driehoek), de ene begrijpelijk, de andere verstandelijk, bestaat een andere orde van goden, die aan de beide uitersten deel heeft.’ ‘De pythagorische wereld’, zegt Plutarchus (in De anim. procr., 1027) ‘bestond uit een dubbel viertal’. Deze uitspraak bevestigt wat er werd gezegd over de keuze door de exoterische theologieën van de lagere Tetraktis. Want:
Ongemanifesteerd en Gemanifesteerd:
‘Het viertal van de verstandelijke wereld (de wereld van mahat) is t’agathon, nous, psyche, hyle;
terwijl dat van de waarneembare wereld (van de stof) – die eigenlijk is wat Pythagoras met het woord Kosmos bedoelde – vuur, lucht, water en aarde is. De vier elementen staan bekend onder de naam rizomata, de wortels of beginselen van alle gemengde lichamen’, d.w.z. de lagere Tetraktis is de wortel van de illusie van de wereld van de stof; en dit is het tetragrammaton van de joden en de ‘geheimzinnige godheid’ waarover de hedendaagse kabbalisten zoveel drukte maken!
711: De zeven rishi’s en de veertien manu’s van de zeven manvantara’s komen voort uit het hoofd van Brahmā; ze zijn zijn ‘uit denkvermogen geboren zonen’; met hen begint de verdeling van de mensheid en haar rassen uit de hemelse mens, ‘de logos’ (de gemanifesteerde), die Brahmā Prajāpati is. Vers 70 in de ‘Ha Idra Rabba Qadisha’ (de grote heilige vergadering) zegt over de schedel (het hoofd) van macroprosopus, de Oude (Sanat, een benaming van Brahmā), dat in elk van zijn haren zich een ‘verborgen bron die voortkomt uit het verborgen brein’ bevindt. ‘En zij schijnt door dat haar en gaat naar het haar van de microprosopus, en van daaruit (dat is het gemanifesteerde viertal, het tetragrammaton) wordt zijn brein gevormd; en vandaar gaat dat brein in dertig en twee paden’ (of de triade en de duade, of weer 432). En verder (vers 80): ‘Er zijn dertien haarlokken aan de ene kant en aan de andere kant van de schedel’ – d.i. zes aan de ene en zes aan de andere, terwijl de dertiende ook de veertiende is, omdat zij mannelijk-vrouwelijk is, ‘en met hen begint de verdeling van het haar’ (de verdeling van de dingen, de mensheid en de rassen).
‘Wij zessen zijn lichten die uit een zevende (licht) stralen’, zegt rabbi Abba; ‘gij zijt het zevende licht’ (de synthese van ons allen, voegt hij eraan toe, sprekend over tetragrammaton en zijn zeven ‘metgezellen’, die hij ‘de ogen van tetragrammaton’ noemt).
TETRAGRAMMATON is Brahmā Prajāpati, die vier vormen aannam om vier soorten bovenaardse wezens te scheppen, d.w.z. die zich viervoudig, of tot het gemanifesteerde Viertal maakte (zie Vishnu Purāna, Deel I, hfst. V); en die daarna wordt herboren in de zeven rishi’s, zijn mānasaputra’s, ‘uit denkvermogen geboren zonen’, die later 9, 21 en zo verder werden, die zoals men zegt, allen zijn geboren uit verschillende delen van Brahmā.
712: Er zijn twee tetragrammatons: de macro- en de microprosopus. De eerste is het absolute volmaakte vierkant of tetraktis binnen de cirkel, beide abstracte begrippen, en wordt daarom ain, het Niet-zijn genoemd, d.i. onbegrensbaar en absoluut Zijn. Maar beschouwd als microprosopus of de ‘hemelse mens’, de gemanifesteerde logos, is hij de driehoek in het vierkant – de zevenvoudige kubus, niet de viervoudige, of het vlakke vierkant. Want in dezelfde ‘Grote heilige Vergadering’ staat geschreven: (83) ‘En hierover wensten de kinderen van Israël te weten, zoals er staat geschreven (Exodus xvii, 7): ‘Is het Tetragrammaton in ons midden, of het Negatief Bestaande?’ (Waar maakten zij onderscheid tussen microprosopus, die Tetragrammaton wordt genoemd, en macroprosopus, die ain wordt genoemd, Ain het negatief bestaande?)’.

Wim van den Dungen Levensboom (Sepher Yetzirah):
Alles wat uit de Demiurg voortkomt is onderdeel van Hem. De gehele Kosmos emaneert bijgevolg binnenin Kether. De Wijsheid begrijpt de Schepper als de Heer van alle Sephiroth, Yah, YHVH genoemd. Voor de wijze is de 'formule' van Zijn Scheppingsdaad van het eerste belang. De onderdelen van deze formule worden begrepen als een 'vierdelig' Woord (of 'logos') : tetragrammaton (T). Hiermee reikt Yah ons de sleutel van de Wijsheid aan.
De lichtfontein stort haar licht uit op een ritme waarvan de dansstructuur in T neergeschreven staat. T is de Naam van de God van de Wijsheid (of Yah), die door de Demiurg met 32 Paden gegraveerd werd. Deze Naam (YHVH) verdeelt het licht. Dit betekent dat T een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Een 'getetragrammatoniseerd' bewustzijn is een 'Goddelijk bewustzijn'.
Zelfs het Pisces-tijdperk is tijdelijk ... Hoe voorzag Christus daarin ? Door over een terugkomst te spreken. Hierdoor wordt de universele liefdesgeest losgemaakt van het tijdelijk karakter eigen aan de tijdperkenleer zelf (Yah & Christus zijn tijdelijke 'Namen' voor hetzelfde, n.l. YHVH). Tetragrammaton incarneert in alle tijdperken. Telkens in andere gestalten (dan Yah, dan Christus, dan Aquarius). Aan het einde van het tijdperk komt er immers steeds een 'nieuwe wet' (waardoor de 'cyclus' van de Wijsheid zich voltooit).
Tetragrammaton betreft de scheppingsformule, de 'opperste code' aangaande de oorspronkelijke regeling (en) (de Zodiac als symbool voor 'alle Tijdperken') tussen de mens op Aarde en zijn Schepper. Een menselijk bewustzijn is 'wijs' zodra het deze formule permanent mentaal uitvoert. Scheppen vraagt dus in de eerste plaats om een permanente staat van verwondering. Hierin openbaart zich dan de oorspronkelijke uniciteit van elk gegeven ogenblik (de eeuwigheid van het 'hier & nu'), waardoor (een waarheidsbarende) intuïtie mogelijk wordt. Deze is niet verbaal & niet discursief. Bijgevolg valt ze buiten de mogelijkheden van het denken. Het betreft een direct waarheidsbarende 'niet-wetende kennis'.
Tetragrammaton is de qabalistische formule die het ontstaan van de 10 Sephiroth in 4 'werelden' of 'kosmische frequentiebanden' beschrijft. De 'Boom van het Leven' vormt een 'ladder' (van Jacob)' tussen 'hemel' en 'aarde' . Deze wordt door de qabalist beklommen met de bedoeling optimaal te communiceren met Kosmos & om zodoende co-creatief het gelukkige leven'' te realiseren. Door de code van Kosmos te kennen, krijgt hij weet van de kosmische eeuwigheid.

Tetrasomia de Klassieke Leer van de Elementen en hun Rotatie
In beginsel zijn er binnen de Hermetische leer maar twee elementen, Vuur en Water. Lucht ontstaat als intermediair en verbindend Element tussen beide uitersten en tegenpolen. Hieruit vormt zich de Elementaire drieëenheid Vuur-Lucht-Water. De droge en daarmee fixerende eigenschap van Aarde verleent uiteindelijk de articulering c.q. definitie van, en daarmee het onderscheid tussen, deze drie Elementen als oerideeën. Aarde staat daarom voor ’’het bewustzijn’’ an sich.
Deze oorsprong van drie in plaats van vier en later vijf Elementen vinden we ook als de (A:M:SH). In het oudste qabbalistische geschrift, de ‘’Sepher Yetzirah’’. de Letter Alef (Lucht), Mem (Water) en Shin (Vuur) worden de Drie Moeders genoemd die de krachten van ‘’Tohu’’, de Chaos vormen, het noodzakelijk contrast op de achtergrond van de ordenende kracht van God (zie ook het bij deze tekst geplaatste overzicht).

Arjan Knop Waarom verdween het Tetragrammaton uit het gewone taalgebruik van de Joden?
Tot slot zal een verklaring gegeven worden voor het verdwijnen van het Tetragrammaton uit het alledaagse taalgebruik van de Joden, terwijl het daarentegen floreerde in de Joodse mystiek en in de 'magische literatuur'. Deze verklaring zal, na weerlegging van de 'oude standpunten', berusten op het feit dat de naam juist te krachtig was om zomaar door iedereen gebruikt te worden. Niet de beschuldiging van magisch misbruik ligt aan de basis van het verdwijnen van het Tetragrammaton (om het zo af te schermen), maar juist het feit dat de naam zo'n grote kracht bezat dat iedereen daar uiterst voorzichtig mee moest omspringen. De mogelijkheid tot gebruik van de naam werd hiermee benadrukt in plaats van ontkend. Dit raakt uiteraard weer aan de heiligheid van God en de mogelijkheid om Gods kracht te manipuleren. Hoe de precieze verhoudingen daarin zijn, zal door onderzoek duidelijk gemaakt worden.

Boek van de schepping (zoeken: Titel 'Sefer Yetsirah' en Auteur: 'Kirsten van Dijkhuizen'):
2:6 all that is formed and all that is spoken: one Name
Alles wat geformeerd (in de wereld van Yetsiràh) en uitgesproken is: vanuit één Naam zou betekenen dat de ingewijde zou zien en weten dat alles wat geschapen is, niets meer is dan 1 Naam: de Tetragrammaton. En dat sluit perfect aan met Johannes 1:1-3 In het begin was het Woord. Het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God. Door het Woord is alles ontstaan en zonder het Woord is er niets ontstaan. Misschien is dat wel de Naam van de Yeshua HaAdon. Openbaring 19:16 Op Zijn gewaad, op de hoogte van Zijn heup, stond deze naam geschreven: `de hoogste koning en de opperste Heer (Tetragrammaton)’.

3:4 Three Mothers, AMSh, in the Universe are air, water, fire
Drie Moeder, AMSh, in het Universum zijn lucht, water en vuur. In het spirituele aspect hebben in hoofdstuk 1 kunnen leren dat er m.b.t. de 4 originele Sefiroth in termen van Adem, water en vuur werd gesproken (zie 1:12 From these three He founded His dwelling). In fysieke termen kunnen we stellen dat water representatief staat voor materie. Vuur is energie en lucht is de ruimte waar materie en energie een wederzijdse inwerking op elkaar hebben. Lucht, water en vuur zijn tevens de 3 fysieke basiselementen. Terwijl vuur als ware de straling is van energie, staat water voor de absorptie van die energie. Ze zijn thesis en antithesis. Geven en nemen. Manifestaties van oorzaak en gevolg. Lucht is de transmissie van energie en is synthese. Hij verbindt deze 2.
Psychologische gezien zijn vuur en water Binah en Chochmah bewustzijn. Dit terwijl het brein zelf constant energie uitstraalt. Water, Chochmah bewustzijn, is de plek waar het brein spirituele energie kan opslurpen en lucht is de, Roeach HaKodesh (Heilige Geest), medium waardoor de spirituele energie wordt doorgegeven. Maar er is nog een 4 kracht: zwaartekracht. En zwaartekracht wordt gerepresenteerd door aarde. We hebben aarde niet aan de basiselementen kunnen toevoegen, omdat aarde uit de 3 basiselementen bestaat. Aarde staat representatief voor de 2e Hêh van de Tetragrammaton, wat weer een herhaling is van de 1e Hêh.

5:2 They extend continually until eternity of eternities
Constant breiden zij uit van eeuwig tot in der eeuwigheid. In het Hebreeuws is van eeuwig tot in der eeuwigheid Adey Ad. Dit gaat tijd en ruimte te boven, wat we in 1:5 hebben besproken. In Sefer Jetiràh 4:4 bespraken we de 6 primaire richtingen. Hier werd niet over grenslijnen gesproken. In dit hoofdstuk is het wel het geval, omdat het eigenlijk gaat om meditatiemethode die gericht is op de grenslijnen van ruimte. Door de meditatie te richten op de 12 grenslijnen en op de 12 uitspraken van de Tetragrammaton, hoopt men de stadium eeuwig tot in der eeuwigheid te bereiken, het uitstijgen van tijd en ruimte.
De Bahir zegt dat binnen in de 12 diagonalen de Boom des Levens te vinden is. De Boom des Levens waar de 10 Sefiroth zijn opgesteld die in connectie staan met de 22 Hebreeuwse Letters. De Boom is niet vanaf het begin in de 12 grenslijnen te vinden, dus vanaf het moment dat het zichtbaar werd aan het fysieke Universum. Het is alleen binnen in de grenslijnen wanneer zij bekeken worden vanaf het oneindige punt (zie 1:7 Their End is Imbedded in Their Beginning and Their Beginning in Their End). Het is dat punt die de grenslijnen 1 maakt.

5.10 He made them like a trough
Dezelfde 28 kampen zijn tevens gerelateerd met de 12 dierenriemtekens en de 42 letter Naam van G´d (zie Kabbalah: de Leersteling van de Kabbalah: De getallen, namen en de becijfering van G´d 3,2,2). De kampen kunnen we ook relateren met Jaweh Elohim Jaweh. In het Hebreeuws YHVH ELHYNU YHVH. De 28 tijden uit Prediker kan verdeeld worden in 2 groepen:

1. de goede tijden met de Tetragrammaton van G´d die dat vertegenwoordigt.
2. de slechte tijden met de kwaadaardige naam KUZU BMUKSZ KUZU.
Het komt er dan zo uit te zien:
ZaadY Ybarenk Ksterven
 h Hplantenw Urooien
Levenw Vgenezenz Zdoden
 h Hopbouwenw Uafbreken
Weeldea Ebewarenb Bwegdoen
 L Lzoekenm Mverliezen
Gunsth Hkussenw Uafwenden
 y Yliefdek Keenzaamheid
Wijsheidg Nzwijgens Sspreken
 w Unaaienz Zscheuren
Vredey Yvredek Koorlog
 h Hliefhebbenw Uhaten
Overheersingw Vdansenz Zrouwen
 h Hlachenw Uhuilen

Ruimte en Tijd (Nirwana)

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, (p. 31): Het is nauwelijks nodig de lezer er nog eens aan te herinneren dat de term ‘goddelijke gedachte’, evenals ‘universeel denkvermogen’, niet moet worden beschouwd als zelfs ook maar een vage afschaduwing van een verstandelijk proces verwant aan dat van de mens. Het ‘onbewuste’ kwam volgens Von Hartmann tot het veelomvattende scheppings-, of beter evolutionaire plan ‘door een helderziende, boven alle bewustzijn verheven wijsheid’, die in de taal van de Vedanta absolute wijsheid zou betekenen. Alleen degenen die beseffen hoe hoog de intuïtie zich bevindt boven de trage processen van het redenerende denken, kunnen zich een heel vaag begrip vormen van die absolute wijsheid die de begrippen van Tijd en Ruimte te boven gaat. Het denkvermogen zoals wij dat kennen, kan worden herleid tot bewustzijnstoestanden van verschillende duur, intensiteit, ingewikkeldheid, enz., en deze berusten uiteindelijk alle op gewaarwordingen, die weer maya zijn. Gewaarwording vooronderstelt noodzakelijk weer beperking. De persoonlijke God van het orthodoxe theïsme neemt waar, denkt en wordt beïnvloed door emoties: hij heeft berouw en voelt ‘hevige toorn’. Maar het is duidelijk dat het denkbeeld van zulke geestestoestanden de ondenkbare vooronderstelling meebrengt dat de opwekkende prikkels van buiten komen, om nog maar niets te zeggen van de onmogelijkheid om onveranderlijkheid toe te schrijven aan een wezen, van wie de emoties wisselen met de gebeurtenissen in de werelden die het bestuurt. De begrippen van een onveranderlijke en oneindige persoonlijke God zijn dus onpsychologisch en wat erger is, onfilosofisch.

Nirwana
Blavatsky, Deel III (465): Er zijn twee wijzen om het “pad” naar Nirwana te betreden.
Daar Alaya of Nying-po de wortel en grondslag van alles is, onzichtbaar en onbegrepen voor ’s mensen oog en verstand, kan het slechts zijn spiegelbeeld weerkaatsen – niet Zichzelf. Dit spiegelbeeld zal derhalve, evenals de maan in rustig en helder water, alleen weerkaatst worden in het hartstochtloze denkvermogen van de Dharmakâya en zal verwrongen worden door het vluchtige beeld van alles wat waargenomen wordt door een denkvermogen dat zelf aan stoornis onderhevig is.
495: Noch de cosmische gebieden van stof, noch zelfs de menselijke beginselen – met uitzondering van het laagste stoffelijke gebied of wereld en het stoffelijke lichaam die, geen “beginselen” zijn in ruimte en tijd geplaatst of gedacht kunnen worden. Evenals deze eerste zeven in EEN zijn, zo zijn ook wij zeven in EEN – in diezelfde volstrekte ziel der wereld, die tegelijk stof en niet-stof, geest en niet-geest, zijn en niet-zijn is.
Onze zeven zintuigen komen overeen met elk ander zevental in de natuur en in onszelf.
547: Buddhi is een straal van de algemene geestelijke ziel (Alaya).
575: zoals Alaya, de Algemene geestelijke Ziel, staat tot de ene eeuwige Geest of datgene wat boven Geest is.
Buddhi is zijn menselijke voertuig, één trap lager dan het Volstrekte, dat in hoegenaamd geen betrekking tot het eindige of beperkte kan staan.

Blavatsky, Deel III (p. 620): Buddhi-Manas is de Ksetrajna.
Het Kennen (buddhi) versus de Kenner van het veld (ksetrajna), respectievelijk met de functies beslissen en toeschouwen.

5D gaat er vanuit dat Manas met het 5-de en Buddhi met het 6-de zintuig samenhangt. In het 7-de zintuig wordt Buddhi en Manas met elkaar verbonden.

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

  • Arjan Knop Waarom verdween het Tetragrammaton uit het gewone taalgebruik van de Joden?
  • Blavatsky

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 354 keer bekeken.