Eenheid in Verscheidenheid

Commentaren van anderen op mijn werk

Wies Kuiper: Zoals je, volgens mij terecht concludeert, we leven in een boeiende tijd. In een tijd dat alles in elkaar lijkt te vallen als stukjes in een puzzel. Een paar weken geleden las ik nog een boeiend stuk geschreven door de mysticus Jakob Böhme , die antwoordde op een vraag van iemend, wat de afstand was tussen hemel en aarde. Zijn antwoord was: De afstand tussen hemel en aarde, vreugde en leed, licht en donker, iets en niets.... Deze zijn in elkaar aanwezig. De hemel is door de hele wereld en daar buiten, zonder afscheiding en zonder plaats bepaling, en hij werkt door de Goddelijke openbaring slechts in zich zelf. Want de hemel is niets als de openbaring van het eeuwig Ene, waar alles in verstilde liefde werkt.

Vandaag las ik een stukje over Spinoza. Ook die had het helemaal door. Wat voor ons zo belangrijk is, is de grote verwondering dat anderen, eeuwen geleden soms, toen wij dachten dat de duistere Middeleeuwen alle inzicht verdrong, of dat het helemaal niet aanwezig was, dat er altijd mensen geweest zijn die hiervan wisten en er probeerde over te spreken en te schrijven. En wij denken nu dat wij het wiel aan het uitvinden zijn, terwijl het altijd geweten is. Oorzaak van die verwondering is vaak dat we zelf tot een bepaalde geestelijke rijpheid gekomen zijn waardoor wij het nu zien, terwijl het er altijd was, zonder dat we het zagen. Het was als het zaad dat in de akker ligt en zijn tijd moet hebben om boven de grond te komen. In symbolische zin is dat wat in de kerken nu gevierd wordt als advent De openbaring de bewustwording van het Licht schijnt al door de afdekking heen, maar we vieren het symbolisch met Kerstmis, de langste nacht, de tijd van de zonnestilstand bij de oude Germaanse volkeren. Maar in wezen kan dat inzicht elke dag doorbreken. Bedankt voor deze mail, ik zou zeggen, blijf nieuwschierig, onderzoek alle dingen en behoud het goede. Daarvoor is wel onderscheidingsvermogen nodig, en ook dat moet groeien. Vriendelijke groet, Wies

Fred Pruyn: Aan het einde van hoofdstuk 4 schrijft u:
De vraag van Ervin Laszlo blijft actueel hoe heeft het universum zich kunnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt kon plaatsvinden?

Kunnen we niet zeggen dat de geest er altijd al was en altijd zal zijn en dat die uit zichzelf en uit de hem omringende stof de geschikte voertuigen ontwikkelt voor de uitwerking van zijn specifieke karma? (Ergens citeert u een grondstelling uit de Geheime Leer van Blavatsky die nu juist dit zegt.) Oftewel ieder mens, ieder dier, ieder levend ding, vormt zichzelf, in tegenstelling tot de heersende -onjuiste- gedachte dat er "iets" is, DNA bijvoorbeeld, dat vormt en ontwikkelt. Voilá. Het probleem met het gros van de intellectuelen is dat zij zich blindstaren op de "vorm" en de veel belangrijkere geest over het hoofd zien, terwijl het nu juist die is die in die vorm woont en werkt.

Misschien mag ik u nog het advies geven u te verdiepen in het oosterse principe van swabhava, of zelf-wording. Dit is een onmisbaar element voor een ruimer begrip van de oosterse filosofie. Met beste wensen en vriendelijke groet, Fred Pruyn

Freek van Leeuwen: Mij is duidelijk geworden dat je inderdaad op zoek bent naar de alles samenbindende eenheid. Zeer veel onderwerpen, die eerst weinig met elkaar te maken lijken te hebben, weet je toch bij elkaar te voegen in je streven in alles samenhang te vinden. Wat mij opviel was, dat ik veel mij bekende schrijvers ben tegengekomen.

Wat mij zeer verheugt is, dat ik tussen al die onderwerpen ook gedeelten uit de Verklarende Woordenlijst van de website Geestkunde tegenkwam. Dat betekent dat je op je zoektocht naar het allesomvattende dat ook in geestkunde hebt herkend; en dat doet mij goed, want jouw streven naar inzicht in de eenheid van alles komt overeen met het mijne.

Bij dat streven heb ik uit mogen gaan van mystieke ervaringen met de bron waar het al uit is voortgekomen, de algeest. De kerneigenschappen van de algeest, het geestelijke licht en de geestelijke warmte, en de vormbare en zelfvormende eigenschappen daarvan, ben in de vorm van de daarmee samenhangende geestelijke vermogens in heel Gods schepping tegengekomen. Doordat ik daarvan uit kon gaan is het spirituele onderzoek, dat jij net als ik heb gedaan, voor mij eenvoudiger geweest. Mij was het gegeven steeds van die kern uit te gaan, jij hebt je vanuit de verwarrende veelvuldigheid die in dit tijdelijke bestaan is aan te treffen, naar de kern toe moeten werken en bent bij dat werk vergevorderd.

Je begrijpt dat ik bij de beoordeling van gegevens en inzichten van een geheel ander gezichtspunt uitga, ik kijk vanuit de kern van binnen naar buiten, waardoor het voor mij moeilijk is de weg van buiten naar binnen te gaan. Ik acht mijzelf dan ook niet goed in staat de waarde van jouw onderzoekingen goed te beoordelen. Ik zie alleen duidelijk dat je de goede weg bent ingeslagen! Uiteindelijk zul je zeker bij de kern uitkomen: de goddelijke algeest.

Op het ogenblik ben ik bezig een uitgever te vinden voor het boek Geestkunde. In dat boek zul je het pad van binnen naar buiten zeker herkennen omdat jij, die de moeizame en arbeidzame weg van buiten naar binnen moest gaan, al een duidelijk beeld heb van waar je naar toe moet. Bij dat werk heb je al je vermogens bewust en beheerst leren gebruiken, wat het doel is van onze aanwezigheid in dit bestaan, waardoor dat werk zeker nuttig is geweest! Als het boek verkrijgbaar is, zal ik het je zeker laten weten.

Nogmaals mijn dank voor het feit dat je me hebt willen laten delen in de voortbrengselen van je spirituele zoektocht. Diezelfde instelling had ik, toen ik besloot op de website Geestkunde een deel van mijn werk met geestverwanten te delen. Vriendelijke groet, Freek

Kees Voorhoeve: Wat een uitgebreid en indrukwekwekkend verslag. Vele pachtige citaten en interessante bronnen. Bedankt voor het toezenden. Een belangrijke vraag is hoe de synthese wordt bereikt na de these + antithese? Uitgaande van de middelpuntvliedende en middelpuntzoekende toestand, wie of wat zorgt voor evenwicht? Synthese ontstaat naar mijn opvatting alleen door een overbrugging van een interval. Ik denk hierbij aan de visie van Jacob Boehme. Hij geeft aan dat op het moment van de schepping in eerste instantie de middelpuntvliedende kracht en middelpuntzoekende kracht niet in evenwicht zijn, maar door een derde kracht (zwavel) in een chaotische toestand wordt gehouden. Hij noemt dit het wiel van angst. Wij mensen bevinden ons in dit opgesloten wiel, vergelijkbaar met de onvrijheid van de grot van Plato of de wereld van Samsara in het boeddhisme. Dit wiel van angst zal nooit automatisch tot evenwicht gebracht worden. Er bestaan dus discontinue sprongen of intervallen, die H.P. Blavatsky mooi weergeeft in haar zevenvoudige scheppings- en regeneratiemodel. Refererend aan de toonladder in de muziek is er tussen 'mi' en 'fa' een interval aanwezig. Hoe kan deze overbrugd worden? Of anders geformuleerd: hoe kunnen wij tot bevrijding komen? Hoe kan een organisatie veranderen? Jacob Boehme geeft aan dat vanuit de Heilige Kracht de impuls wordt verzorgd. Als een bliksem komt de Heilige in het wiel van angst terecht en zorgt dat het wiel verlamd raakt, doordoor is er een pauze, een stilte, een zachtheid, een loslaten, die het mogelijk maakt het wiel te doorbreken waardoor evenwicht gaat verschijnen. Boehme spreekt dan over Gelassenheit. Maar deze zachte kracht is niet afkomstig van de mens, maar van de Heilige of de spirituele wereld of de Nous of hoe dat in vele Tradities genoemd wordt. Blavatsky spreekt bijvoorbeeld over Agnisattva’s, vuurwezens, die de interval overbruggen. Wij als mens kunnen wel verlangen naar de Heilige in de hoop dat de overbrugging naar voren komt, maar dat vraagt vooral een houding van niet-doen, loslaten, overgave, dat wil zeggen niet vanuit ego de zaak beheersen of bepalen maar luisteren naar de stem van de ziel. Dan kan via het hart de wijsheid gaan spreken en werkelijk een verandering of transformatie teweegbrengen. Wij zijn dan een ruimte, een vat, een instrument waarin de Heilige werkt, zuivert, inspireert en verlost. In uw verslag komen prachtige verwijzingen naar voren mbt het enneagram, de zeven wijsheidssleutels, Pythagoras, theosofie, chaostheorie enz. waarin ik deze opvatting weerspiegeld zie. U geeft dat niet zo expliciet aan. U schrijft in de mail: "Een flits van geluk, synthese ontstaat wanneer ‘binnen en buiten’ samenvloeien. Op zo’n moment is een mens volledig in evenwicht. De aardse vicieuze cirkel, het wiel van oorzaak en gevolg, wordt doorbroken. De vrije wil geeft richting aan deze sturing." Geeft u nu aan dat de synthese automatisch ontstaat als middelpuntvliedende en middelpuntzoekende krachten even groot zijn of dat wij als mens een rol spelen in het doorbreken van het wiel van oorzaak en gevolg ? Hoe staat u tegen over de visie van Jacob Boehme dat het wiel in zichzelf besloten blijft en niet automatisch doorbroken wordt, en dat de mens niet in staat is het wiel te doorbreken maar dat een spirituele kracht daarvoor verantwoordelijk is? Met vriendelijke groeten Kees Voorhoeve

Beste Harry, We zijn het met elkaar eens. Het is 'en-en'. Ik vind het mooi hoe je zoveel verschillende perspectieven uit de veelheid weet te koppelen naar de eenheid, niet alleen religie, spiritualiteit en filosofie maar ook invalshoeken uit de politiek en organisatiekunde.

De moderne mens heeft moeite te denken in de paradox van eenheid in veelheid, maar daar ligt wel de sleutel. Niet alleen maar tegen over elkaar staan en alles dualistisch interpreteren maar verbonden zijn in eenheid met respect voor de veelheid. Veel wijsheid oegewenst met de verdere uitwerking van Eenheid in Verscheidenheid. Groet Kees Voorhoeve

Herman van Tuyl: Het artikel Het menselijke bewustzijn en de energiebalans in de zeven dimensies in Prana nr. 159 is een resumé van een veel groter overzicht in de constructie van de schepping. De westerse spirituele traditie in de lijn van David, Mozes, Christus, Rozenkruis en de Theosofen komt er in aan bod. De waarheid is er al. We kunnen ons denkraam, door de persoonlijke stromen stil te zetten, laten meeresoneren met die waarheid en hier inzicht in krijgen. Het klinkt misschien makkelijk maar het principe werkt. De persoonlijke gedrevenheid om de oplossingen te vinden kan soms ook in zijn eigen loop terecht komen.

Misschien zeg ik dingen die je zelf al weet of ervaren hebt maar waar het mij om gaat is dit: Wij, de jongens die hun hoofd goed kunnen gebruiken en die hun hart op de goede plek hebben zitten, moeten goed kijken waar we dat hoofd voor inzetten. Anders gezegd: wat kan je je medemens geven waar hij/zij echt mee verder kan. In mijn zienswijze is dat veel meer een ervaring van rust, geluk, harmonie dan een stuk waar je over moet nadenken. Ik hoor graag je reactie, Heman van Tuyl

Toine Fennis: Wat ik vooral opmerk en herken in je mail en je werkstukken is de zoektocht en indirect ook wel de innerlijke strijd werkend aan de ontdekking, conceptualisatie, presentatie (en mogelijk toepassing) van het ultieme wereldmodel.

Wat ik met name waardeer in je werkstukken, en wat het ook onderscheid van veel andere zoekers / ontdekkers zijn de bronvermeldingen en referenties die je geeft. Dit is wat mij betreft de meerwaarde waardoor zowel het proces als de bronnen contextueel geplaatst (en technisch evt. ook gelinkt) kunnen worden. De primaire doelgroep voor dit soort research-informatie is volgens mij ook erg klein. Met name voor de ontwikkeling van persoonlijke analysemodellen voor coaches, therapeuten en misschien onderwijskundigen (eventueel in een organisatorische context) zie ik wel een mogelijke toepassing. Ik heb eerder al een reactie (met lees en kijksuggesties) geschreven op 19-3-2007 als reactie op het 5Ddenkraam. Omdat je verwijst naar Abraham-Hicks neem ik aan dat je The Secret gezien hebt of in ieder geval bekend met de wet van aantrekkingskracht. Ik mis wel de referentie naar Het Veld van McTaggart terwijl Laszlo wel meerdere malen genoemd wordt. Dean Radin van Noetic Sciences (www.ions.org) heeft een aantal relevante boeken geschreven o.a. over bewustzijnsonderzoek, daarnaast "Flow" van Mihaly Csikszentmihalyi (de psychologie van optimale ervaring) en natuurlijk de eerdergenoemde bewustzijnsschaal van David R. Hawkins die behalve met de Theosofie ook zeer goed aansluit bij de leringen en presentaties van Abraham-Hicks (ik heb naast de boeken ook audioprogramma's en video's Esther en Jerry Hicks). Je kracht en tegelijkertijd je zwakte zijn dat je uitvoerig en vrij lang van stof bent. Iemand die van koppensnellen en essenties houdt zal door de vele uitwijdingen het spoor mogelijk bijster raken. Ik zou als suggestie willen geven om een korte versie van ca. 5 kantjes, dan 1 kantje en een trefwoordenversie (of powerpointversie) te maken. Dit zal je zeker helpen de kern van je betoog beter te benoemen doordat je bewust moet generaliseren en vereenvoudigen. De voorbeelden, metaforen en zgn. shortcuts en die je bij dit proces creeert zijn erg nuttig om kort en bondig de essentie over te dragen. In de huidige vorm wil ik het ook nog niet publiceren. Ik dacht een artikel te maken met jouw researchdocument als achtergrond. Wellicht kunnen we dat samen doen. Het zou prettig zijn als we tot een soort mindmap of concept-map kunnen komen met wat duidelijke schema's, voorbeelden en een meer visuele illustratie. Ik zou heel graag een concreet voorbeeld zien van het gebruik van het kompaskwadrant evt. in combinatie met de zeven wijsheidssleutels. Je noemt klimaat en duurzame ontwikkeling. Ik zou graag een uitwerking willen zien in een voorbeeldcase evt. binnen een organisatorische of onderwijskundige context zodat ik het model inhoudelijk kan beoordelen en vergelijken. p.4 Er is een verband aangetoont tussen CO2 uitstoot en klimaat. Er is overigens wetenschappelijk nog GEEN causaal oorzakelijk verband aangetoont, eerder andersom. Zie o.a. The Great Global Warming Swindle De film is o.a. te downloaden/bekijken via YouTube. Later zal ik nog wat meer inhoudelijk commentaar geven. Met vriendelijke groet, Toine Fennis.

Eric Fienieg: Je bent goed bezig, Harry! Ik wens je een bevredigende voortzetting van je spirituele reis in 2008. Heb op nieuwjaarsdag jouw stuk gelezen. Je hebt een Heelbeeld rondom de 5D gevonden waarin ether een belangrijke rol speelt. Fijn dat een groeiend aantal mensen zo'n Heelbeeld vinden, bijvoorbeeld in het Nulpunt-energieveld, het kwantum-vacuum, het Higgsveld, het electron, etc. De theosofen waren al een poos bezig in de 20e eeuw, maar het aantal groeperingen wordt steeds groter. Lazlo noemt het Akasha-veld.

En naar mijn gevoel zijn wij allemaal uit Eenheid geboren, en gaan wij de weg terug via Verscheidenheid. Van de Ene via het vele, terug naar de Ene. Eigenlijk zijn vele aloude tradities daar getuige van, de theosofie niet in het minst, maar ouder nog dan Advaita, en later de gnosis. MHG Eric

Rini Sips (Hermeneutische cirkel): Ik heb inderdaad de burnoutherstel site bezocht. Oef, wat een bergen informatie! Genoeg om een burnout van te krijgen, lijkt mij, en ben gauw weggegaan. Maar goed, naar aanleiding van uw vraag 'Hoe kijkt u aan tegen de optie dat het nulpuntveld wel eens de sleutel tot de relatie van eenheid in de wereld zou kunnen zijn?' wil ik wel een opmerking plaatsen. Het begrip veld ken ik van Sheldrake (in esoterisch verband?) en als begrip in de natuurkunde. Als A.N. Whitehead spreekt over het Extensive Continuum dan bedoelt hij, vermoed ik, iets veldachtigs maar dan zowel ruimtelijk en physiek als temporeel en geestelijk. Wat ik duidelijk vind aan het begrip EC is dat het aangeeft dat het alles doordrenkt, alles omvat en verenigt. Het begrip nulpunt kan ik niet plaatsen als constructie element van eenheid. Uitgaande van het gegeven dat elke positie polair is (ook lichaam en geest, ofwel ruimte en tijd), zich op een glijdende schaal tussen twee onbereikbare extremen bevindt - die te verenigen zijn -, denk ik aan een proces als een soort bolvorm. Door het individueel verschillende karakter, de verschillen in onderlinge verbindingen en de verschillen in kracht van de (algemene, zelfs universele) eigenschappen ontstaan er uitstulpingen en kuilen aan het oppervlak en daarmee unieke bolvormen. Bijgevolg zijn de assen van polariteiten verschillend van lengte en snijden ze elkaar niet in een centraal punt, zoals dat bij een niet-unieke, theoretische, bol het geval zou moeten zijn. Dat levert een centraal gebied op dat beweeglijk is en zoekt naar evenwicht. Ik concentreer me dus (blijkbaar) op de combinatie van uniciteit en evenwicht in een omgeving van chaos en voortdurende instabiliteit (eenheid handhaven in gelijkwaardigheid van verschillen). Overigens heb ik mijn uitgangspunten in #6 vermeld, en ben ik gelukkig met het Lichaam-beeld van Spinoza als hij zegt dat hij zijn lichaam ervaart als bestaande uit meerdere lichamen die (functioneel verschillende) onderdelen zijn van zijn lichaam net zoals zijn lichaam onderdeel is van het lichaam van (God ofwel) de Natuur. Dank voor Uw vraag, ik hoop dat dit er enigszins op aansluit. Hartelijke groet en prettige feestdagen toegewenst, Rini Sips

Kristof Van Hooymissen: Ik heb het rapport gelezen en heb er in eerste instantie weinig aan toe te voegen. Veel ervan was voor mij zeer interessant en zelfs nieuw. Een ander deel was dan weer heel bekend. Ik ben vooral student van de leringen van Alice Bailey en daar wordt tot nu toe in mijn studie weinig verteld over de ether. Ik denk dat het rapport goed is zoals het is. Ik heb er voorlopig weinig aan toe te voegen. Als er mij iets te binnen schiet breng ik je zeker op de hoogte. Met vriendelijke groeten, Kristof Van Hooymissen

Deze pagina werd sedert 3 maart 2008 222 keer bekeken.