4.5 Non-lokaal bewustzijn, Sutratman

Upsilon is known as Pythagoras' letter, or the Samian letter, because Pythagoras used it as an emblem of the path of virtue or vice. As the Roman writer Persius wrote in Satire III:
and the letter which spreads out into Pythagorean branches has pointed out to you the steep path which rises on the right.
Lactantius, an early Christian author (ca. 240 – ca. 320), refers to this:
For they say that the course of human life resembles the letter Y, because every one of men, when he has reached the threshold of early youth, and has arrived at the place "where the way divides itself into two parts," is in doubt, and hesitates, and does not know to which side he should rather turn himself.
Ernest Hemingway: It is good to have an end to journey toward; but it is the journey that matters, in the end.
Ernest Hemingway: So far, about morals, I know only that what is moral is what you feel good after and what is immoral is what you feel bad after.
Marcel van Dam: De collectieve betrokkenheid van burgers is versplinterd waardoor de individuele onverschilligheid vrij baan krijgt (Volkskrant 29 augustus 2013).

'Symmetrie en Gebroken symmetrie' (Eeuwige wederkeer, Zo boven, zo beneden, Zeven hoogste, Sociale psychologie)

Jiddu Krishnamurti: Het individuele probleem is het wereldprobleem.

In de theosofie heeft Ockhams scheermes op organische complementariteit betrekking, de twee kanten van één medaille zoals Geestkunde en Natuurkunde, Mannelijk en Vrouwelijk, Geest en Lichaam ('Heer en Slaaf'), Scheppen en Vernietigen, Goed en Kwaad, Zo Boven zo Beneden; zo Beneden zo Boven, Ongemanifesteerd en Gemanifesteerd, Voelen en Denken, Algemene - en speciale relativiteitstheorie, Binnenwereld en Buitenwereld, Macrokosmos en Microkosmos, Negentropie en Entropie en Zaaien en Oogsten, oftewel Monade + Duade. Of met andere woorden Eenheid in Verscheidenheid.

Het is de ‘Eeuwige wederkeer’ die de kwintessens tot uitdrukking brengt. De 1e -, 2e - 3e Grondstelling belichten het wederzijdse verband tussen Geest - Ziel - Lichaam.

Ethische aspecten bij wetenschapsbeoefening aan de hand van enkele voorbeelden De rol van ‘het individualisme en de intellectuelen’ bij Emile Durkheim in zijn gelijknamige artikel (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #31)
Onderwijs en wetenschap zijn volgens Nussbaum en vele anderen meer gediend met democratische structuren die zelfstandigheid bevorderen dan met autoritaire structuren. Deze voorbeelden tonen hoezeer wetenschap onder invloed staat van kerk en staat, van religie, politiek en economie, zoals mijn eerdere artikelen laten zien. Dit vraagt van wetenschappers kritische distantie en sociale betrokkenheid, in termen van de sociologie van Elias en Goudsblom, zoals de voorbeelden Couwenberg, Sorokin, Wright Mills en Durkheim in het vervolg laten zien.

Het WTE complex en de nieuwe spiritualiteit Wetenschap, technologie en economie als bedreiging en spiritualiteit als mogelijke uitweg (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #31)
De kritische massa en het collectief
De elite en hogere sociale lagen, zoals de vernieuwende intellectuele elite, spelen overigens vaker dan ‘het volk’ en ‘de massa’ een sleutelrol bij sociale verandering en handhaving van de bestaande orde. Beschaving en levensstijl verspreiden zich evenals materiële cultuur, van auto’s tot smartphones, meestal eerst onder de elite en hogere sociale lagen en dan onder de lagere lagen en ‘het volk’ en ‘de massa’, die ook belangrijk zijn omdat zij de status toekennen. Dit blijkt onder meer uit Het civilisatieproces, dat uitvoerig beschreven is door Nobert Elias, en uit de sociologie van Bourdieu over status en de overname en verspreiding van ‘cultureel en sociaal kapitaal’. Uitzonderingen zijn popmuziek en de spijkerbroek.

De seksuele ontwikkeling van jongeren sinds 1880 (Bert Snel Civis Mundi Digitaal #13)
De achterliggende theorie
Samen met zijn helaas te vroeg overleden vriend Bram van Stolk heeft Wouters naam gemaakt door een voortreffelijke vertaling van het bekende boek van Elias en Scotson.[2] Hun beider dissertaties zijn nog steeds het lezen waard.[3] De Amsterdamse historische sociologie waaruit zij voortkomen, is sterk beïnvloed door Norbert Elias. Diens al in 1939 verschenen boek over het Europese civilisatieproces geldt in ons land als een meesterwerk dat zowel sociologen als psychologen en historici heeft geïnspireerd.[4]

Ontwikkelingssamenwerking als westerse modernisering? (Toon van Eijk Civis Mundi Digitaal #9)
Publiek-private partnerschappen als hét antwoord op complexiteit?
Hoewel inderdaad alles met alles samenhangt (Wecke), en daarom meer transnationale coördinatie nodig is (Couwenberg), en zowel psychogene als sociogene aspecten een rol spelen in het integrale ontwikkelingsproces (Elias), blijft de vraag hoe we een daadwerkelijk effectieve holistische aanpak van de grond krijgen. Het is hoogst onwaarschijnlijk dat publiek-private partnerschappen een dergelijke holistische aanpak kunnen genereren, omdat het aspect van psychogene veranderingen in PPP’s geen enkele aandacht krijgt. De afgelopen decennia is veel tijd en geld besteed aan het veranderen van maatschappelijke structuren op velerlei niveau (in de ontwikkelingshulp momenteel onder andere tot uitdrukking komend in veel aandacht voor good governance), maar het psychogene aspect is verwaarloosd.

Ritmes en levenskunst (Marli Huijer Civis Mundi Digitaal #8):
Functie van religieuze ritmes
Aanvankelijk kwam de disciplinering geheel van buitenaf, waarbij de priester fungeerde als een soort doorgeefluik van de goddelijke ordening. Maar in de loop der tijd werd die disciplinering steeds meer geïnternaliseerd, en ontstond er een combinatie van Fremdzwang en Selbstzwang, om met socioloog Norbert Elias te spreken.[x] In veel gevallen bleek die zelfdwang nauwelijks nodig is. Het ritme werd zozeer geïnternaliseerd dat mensen het ervaren als iets dat aan hun cultuur of henzelf eigen is, iets dat hen maakt tot wie ze zijn.

We gaan eraan of 2017 is alwéér het jaar van de apocalyps (Maarten Keulemans Volkskrant 31 december 2016 bijlage Sir Edmund p. 30-33):
Gelukkig loopt het meestal wel los met het einde der tijden
Komend jaar, als Donald Trump president wordt, is de apocalyps een feit. Wat, alwéér?
Sleutelmoment
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat zulke onheilsscenario's allemaal maar flauwekul zijn, benadrukt onder anderen Stroeykens. Maar opvallend is het wel: zijn die doemscenario's niet gewoon een voortzetting van onze oude apocalyptische dwanggedachten? De overeenkomsten zijn immers treffend: 'Zo is er de telkens terugkerende gedachte dat het einde er op korte termijn staat aan te komen: nú is het sleutelmoment. Met daaraan gekoppeld het morele appèl: als we meteen met zijn allen ons leven beteren, dan valt het einde misschien nog af te wenden.'
Verlossing
De apocalyps heeft gelukkig ook iets leuks. Want na regen komt zonneschijn, en als iedereen dood is, zijn het de uitverkorenen die het overleven. De verlossing is dan een feit, de zonde verdwenen, en het duizendjarig rijk van hemelse vrede is wat we vieren.
Vallen en opstaan
In werkelijkheid loopt het gelukkig los. Van de miljoenen keren dat de afgelopen decennia het einde werd voorspeld, ging de poort naar de hemel welgeteld nul keer open.

Hoe de mens zijn driften wist te beteugelen (Olaf Tempelman Volkskrant 21 januari 2012):
De conflicten die de 'onbeschaafde' mens met de bedreigende buitenwereld uitvocht, vecht de beschaafde mens uit met zichzelf. Na 75 jaar heeft Het civilisatieproces van Norbert Elias nog niets van zijn zeggingskracht verloren. Norbert Elias laat zien dat Het civilisatieproces met vallen en opstaan gepaard gaat.

Norbert Elias boek Het civilisatieproces (Engelse versie). Menno ter Braak las het boek en wijdde er lovende beschouwingen aan. Die werden begin jaren vijftig gelezen door de sociologie-student Joop Goudsblom. Hij haalde Elias later naar Nederland.
Willem Mastenbroek wil weten wat er kenmerkend is voor het denken van Norbert Elias.
Het belangrijkste is dat hij mensen ziet als relationele wezens. Ze staan niet los van elkaar maar zijn van elkaar afhankelijk. Elias laat zien dat we in de loop van de tijd van steeds meer mensen steeds afhankelijker zijn geworden. Die afhankelijkheid vereist dat je steeds beter je emoties en impulsen moet leren beheersen. Dat kan generaties duren en dat gaat nog steeds door. Wat in de tijd van Erasmus nog heel moeilijk was voor volwassenen – zonder voordurend geknoei eten en niet schreeuwen, tieren en razen – leren onze kleuters al in hun jongste jaren. Dat is het beschavingsproces: leren in afhankelijkheden met je emoties om te gaan. Beschaving is een sociaal leerproces.’
Verhuftering
Ik kan het niet laten om de verhuftering van onze samenleving te berde te brengen. Elias mag dan wel gezegd hebben dat er in het westen een toename van impulsbeheersing gaande is, de graaizucht in de top van het bedrijfsleven en de korte lontjes op straat wijzen toch op het tegendeel. Is er geen terugval in het beschavingsproces?
Civilisatieprocessen zijn geen wetten van Meden en Perzen. Een terugval blijft mogelijk, ook stagnatie of versnelling. Je weet niet hoe het verder gaat.
De ‘animal spirits’ zijn af en toe nog krachtig en de zakken worden hier en daar stevig gevuld, maar als je het historisch bekijkt is het een heel ander verhaal dan vroeger.’
Wanneer zijn organisatiestructuren nu goed?
Wanneer er een goede balans tussen de sturing van boven en zelfsturing is. De ontwikkeling van die balans en ook ons inzicht daarin is een evolutie geweest van eeuwen: een proces van vallen en opstaan. Een proces dat nog steeds doorgaat. Een belangrijk moment in die ontwikkeling was prins Maurits, die in de Tachtigjarige Oorlog tegen de Spanjaarden streed én ze versloeg. In heel Europa kwamen bevelhebbers naar Nederland om van hem de kunst af te kijken. Hij wist zijn leger op een nieuwe manier te organiseren. Hij introduceerde een uniforme commandotaal en een stipte soldij betaling.
Het idee dat managers morgen de deur uit kunnen is kletskoek. Er is sturing nodig om de zelfsturing te laten werken. Ook het nieuwe werken vraagt om een hoog-laagsturing. Mensen hebben een kader nodig waarbinnen zij zelf hun zaken mogen en dus kunnen regelen.’
Maar hoe krijg je die balans dan voor elkaar als leidinggevende? Ik leg het Mastenbroek gewoon voor.
In mijn termen gezegd: die balans bereik je als je als manager op de verantwoordelijkheden van je mensen stuurt.
Let wel, ook in organisaties die hier al generaties mee bezig zijn is het organisatie-ontwerp nooit af. De spanning tusen centraal en decentraal blijf altijd bestaan. Hoe gek het ook klinkt, dat heb je nodig! Het houdt de dynamiek naar een betere en slimmere profilering van de balans sturing – zelforganisatie aan de gang.’

Vier soorten communicatie die achterwege moeten blijven
De bekende Amerikaanse relatietherapeut John Gottman gebruikt de metafoor van de vier ruiters van de Apocalypse om aan te geven welke vier soorten communicatie achterwege moeten blijven als een paar wil dat hun conflicten niet escaleren. Deze vier zijn:
-
Kritiek geven (tijdens een conflict)
-
Defensief reageren
-
Minachten
- Een muur optrekken
Oorspronkelijk komen de vier ruiters van de Apocalypse voor in het boek Openbaring in de bijbel. De een verovert, de ander brengt oorlog, weer een ander brengt voedseltekort en de laatste doodt door oorlog, honger en plagen.
Veel kunstenaars hebben zich laten inspireren door de vier ruiters van de Apocalypse en nu ook een psycholoog.
In de illustratie van Albrecht Dührer hiernaast is te zien hoe het gewone volk door de ruiters vertrapt wordt.
Het tegengif voor Kritiek is: Vertellen wat je voelt (Ik-boodschappen, geen Jij-boodschappen en verwijten) over een bepaalde situatie en een positieve behoefte uitspreken waarin je je partner vraagt om iets te doen voor je. Bijv. Ik wil graag dat je me vraagt hoe mijn dag was.
Defensief reageren biedt een vorm van zelf-bescherming door te jammeren, het onschuldige slachtoffer te spelen of door het spelen van de vermoorde onschuld. Het tegengif hiervoor is verantwoording nemen voor in ieder geval een deel van het probleem.
Minachting is vaak een opmerking vanuit een superieure positie waar sarcasme, scheldwoorden, directe beledigingen of iets listigs (zoals iemands spelling verbeteren als hij/zij boos is) in zit. Minachting is dè grote voorspeller voor scheiding. Het tegengif voor minachting is de aanwezigheid van respect. Als therapeut draag je bij aan een cultuur van waardering en bewondering voor elkaar. Je leert het paar de positieve gewoonte om op zoek te zijn naar daden van de ander die gewaardeerd en gerespecteerd kunnen worden.
Bij het Optrekken van een
muur onttrek je je emotioneel aan de interactie en luister je niet meer. Ondertussen slaat het hart meer dan 100 slagen per minuut. Het tegengif bestaat eruit dat men zichzelf zachter maakt en kalmeert en de fysieke opwinding verminderd zodat men emotioneel betrokken kan blijven. Ontspanning en meditatie helpt.
De opgewonden partner kan leren om zichzelf te kalmeren in het bijzijn van de andere partner. Het beste is nog als de ene partner de andere kan helpen bij de kalmering op momenten van emotionele overstroming, bij het verstijven of een muur optrekken.

Hans Siepel Doornroosje en de Apocalyps
De kerngedachte, de oorspronkelijke betekenis van de Apocalyps staat in dit boek centraal. De Apocalyps en de Eindtijdgedachte kunnen we slechts begrijpen in bewustzijnstermen. Zoals ik in dit boek aantoon, zagen de oude wijzen de Apocalyps en de eindstrijd niet slechts als een natuurkundig, astronomisch fenomeen, maar juist als een ‘bewuste’ handeling, waarbij het menselijk bewustzijn zelf een cruciale en doorslaggevende rol speelt. Vanuit de oude wijsheid bezien, draagt de mensheid zelf een cruciale verantwoordelijkheid in de Eindtijd.

Veel vakantiegangers zijn bang voor vakantie (Govert Derix Volkskrant 21 juli 2015 p. 17):
Lof der ledigheid
Gekke diersoort, die mens. Zelfs op vakantie neemt hij niet de tijd om tot zichzelf te komen.
Eén van de troostrijkste ideeën uit de geschiedenis van de filosofie is het horror vacui, letterlijk: de afschuw voor de leegte. Volgens dit denkbeeld heeft de natuur een hekel aan lege plekken. Overal waar op het eerste gezicht niks te ontdekken valt, blijkt ze bij nadere inspectie druk doende er met bacteriën, onkruid of andere verrassingen korte metten te maken met de leegte. Zelfs in het zogenaamde vacuüm in de natuurkunde schijnen vanuit het niets voortdurend deeltjes op te duiken.
Troostrijk is deze gedachte omdat ze doet inzien dat de eventuele verdwijning van de mens bij lange na niet het einde van het leven op aarde hoeft te betekenen. Na de zondvloed ontluikt er een nieuw paradijs van planten en dieren. Met misschien op termijn zelfs een intelligente levensvorm die eindelijk begrijpt hoe je je in die tuin hebt te gedragen. etc.
De filosoof Erich Fromm had het over de angst voor de vrijheid. De mens in de zogenaamde vrije samenlevingen lijkt er alles aan te doen om die vrijheid te neutraliseren met zoveel mogelijk verplichtingen, ons intussen zorgend makend over de vraag of we het in de ogen van anderen wel goed doen. etc.
Tegengeluid
In een tijd waarin veel politici nog roepen dat we 'banen, banen en nog meer banen!' nodig hebben, is een tegengeluid dringend gewenst. We gaan juist toe naar een toekomst die in grote mate in het teken staat van vrije tijd. Misschien komen we zelfs in een omgekeerde wereld terecht, zodanig dat mensen straks zes weken in het jaar werken en voor de rest moeten zien te genieten van de vacante plekken in hun agenda's.
Onder een boom liggen
Mijn suggestie zou zijn dat de Partij voor de Vakantie niet meteen zwicht voor zo'n angst voor de vrijheid, maar dat ze uitdraagt wat vakantie in de kern betekent. Namelijk een speelveld waarop vanuit het niets nieuwe dingen kunnen ontstaan. Vakantie als een kans om te leren omgaan met de leegte, ook om te voorkomen dat de waan van de dag je opzadelt met een negatieve innerlijke leegte.
Misschien kan een Partij voor de Vakantie ons overtuigen van het belang van een amor vacuï, een passie voor de leegte, als voorwaarde voor levensvervullingen die ertoe doen. Als we allemaal van tijd tot tijd vakantie nemen van onszelf, zou het paradijs zomaar terug kunnen komen. Niet alleen in onze overvolle hoofden, maar ook in de oververhitte wereld om ons heen.
Of, vrij naar Horatius: 'Waarom de geest vermoeien met raadsels over oneindigheid? Laten wij liever onder een boom gaan liggen!'

Douglas E. Harding Open voor de Bron
Open voor de Bron is een verzameling geschriften, uitspraken en oefeningen van Douglas E. Harding (1909 – 2007), samengesteld door Richard Lang, die een uitstekend beeld geven van Harding’s gedachtewereld.
Harding is vooral bekend geworden door zijn boek Leven zonder hoofd. Daarin beschrijft hij een ervaring die hij in de jaren ’30 als jonge man had waarbij hij het gevoel had ‘hoofdloos’ te zijn. Hij realiseerde zich ineens dat je kijkt vanuit je hoofd, maar dat dat voor jezelf niet zichtbaar is. Je kijkt eigenlijk vanuit het niets, vanuit een lege ruimte van waaruit je de wereld schept.
In de decennia daarna ontwikkelde Harding allerlei eenvoudige gewaarzijn-oefeningen die hij in zijn vele boeken en artikelen heeft beschreven en waarmee iedereen dit ‘hoofdloos zijn’ simpelweg kan ervaren om zo te kunnen zien wie je werkelijk bent.
Richard Lang, de samensteller van dit boek is regelmatig in Nederland om de ideeën van Douglas Harding uit te dragen.

Willem Scheepers verwijst naar de columnist Andrew Hill, die laat zien dat de kersttoespraak van de paus ook van toepassing is voor leidinggevenden in het reguliere bedrijfsleven.

Danielle Audoin De Theosofische Vereniging in de wereld van nu
Innerlijke vrede is omgekeerd evenredig aan ambitie, het egoïstische verlangen naar erkenning van het ik, en dat geldt zowel voor een individu als voor een groep personen of een staat. En als er geen vrede heerst in het hart van de mensen, kan er geen vrede op aarde zijn. Daarom is het niet overdreven te zeggen dat ieder van ons voor de wereld verantwoordelijk is, dat ieder – hoe hij ook is, waar hij zich ook bevindt, in wat voor levensomstandigheden hij ook verkeert – ten goede kan werken voor de wereld in plaats van maar door te gaan kwaad te doen door onwetendheid of onbewustheid.

Meta-leren, een helicopterview, dus door boven de gebeurtenissen te gaan staan, afstand te nemen verander je het perspectief. Om de schepping te vervolmaken wijzigt afhankelijk van de tijdgeest de perceptie.

The LEARNING LEMNISCATE is a way of describing two of the four types of learning that we use in our lives to generate knowledge. The four are propositional, practical, experiential and inspirational learning, The lemniscate involves the last two which are the heart of Systemic Thinking and being systemic.
What we do in the world, the way we contribute to organisations, is fundamentally a function of the way we view the world. Most of the time we are quite unaware of the details of all the beliefs and values that make up our worldviews and which we employ quite unconsciously to everything that we encounter.
Learning is about identifying the driving values, testing them against other worldviews to create new meaning from which we can reflect, plan and act in ways more appropriate to our conscious intention.
The Learning Lemniscate maps the process that describes how this approach to learning is achieved. Learning that encompasses concrete, experiential, mental reasoning and spiritual insights is the basis for new behaviour and new value positions.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, Stanza 3 Het ontwaken van de kosmos (p. 102):
(a) ‘Heldere Ruimte, zoon van donkere Ruimte’ heeft betrekking op de straal, die bij de eerste trilling van de nieuwe ‘dageraad’ in de grote kosmische diepten valt, vanwaar hij gedifferentieerd weer bovenkomt als Oeaohoo de jongere (het ‘nieuwe LEVEN’), om tot aan het eind van de levenscyclus de kiem van alle dingen te worden. Hij is ‘de onlichamelijke mens die in zich de goddelijke Idee bevat’, – de voortbrenger van licht en leven, om een uitdrukking van Philo Judaeus te gebruiken. Hij wordt de ‘vlammende draak van de wijsheid’ genoemd, in de eerste plaats omdat hij is wat de Griekse filosofen de logos noemden, het Woord van de goddelijke gedachte, en in de tweede plaats omdat in de esoterische filosofie deze eerste manifestatie – de synthese of het aggregaat van de universele wijsheid, Oeaohoo, ‘de zoon van de zoon’– de zeven scheppende menigten (de sephiroth) in zich besloten houdt, en dus de essentie is van de gemanifesteerde wijsheid. ‘Wie zich baadt in het licht van Oeaohoo zal nooit door de sluier van maya worden misleid.’
De Geheime Leer Deel I, Enkele vroegere theosofische misvattingen over planeten, ronden en de mens(p. 196):
‘Leid het leven dat noodzakelijk is voor het verkrijgen van die kennis en vermogens, en wijsheid zal vanzelf tot u komen. Steeds wanneer u in staat bent om uw bewustzijn af te stemmen op een van de zeven snaren van het ‘universele bewustzijn’; die snaren die zijn gespannen op het klankbord van de Kosmos en die trillen van eeuwigheid tot eeuwigheid; wanneer u ‘de muziek van de sferen’ grondig hebt bestudeerd, pas dan zult u geheel vrij zijn om uw kennis te delen met hen met wie dit veilig is. Maar wees intussen voorzichtig. Geef niet de grote waarheden, die het erfdeel zijn van de toekomstige rassen, aan onze tegenwoordige generatie. Probeer niet het geheim van het zijn en het niet-zijn te onthullen aan hen die niet in staat zijn de verborgen betekenis te begrijpen van het ZEVENSNARIGE instrument van Apollo – de lier van de stralende god: in elk van haar zeven snaren wonen de geest, de ziel en het astrale lichaam van de Kosmos, waarvan nu alleen de schil in handen van de moderne wetenschap is gevallen. . . . Wees voorzichtig, zeggen wij, voorzichtig en wijs, en vooral, let erop wat degenen die van u leren, geloven; opdat zij niet door zichzelf te misleiden, ook anderen misleiden . . . want dat is het lot van iedere waarheid waarmee de mensen nog niet zijn vertrouwd. . . . Laat liever de planeetketens en de andere boven- en onderkosmische mysteries een dromenland blijven voor degenen die niet kunnen zien en ook met geloven dat anderen dat kunnen. . . .’

De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 7 Enkele mededelingen in de klassieken over de heilige eilanden en continenten, esoterisch verklaard (p. 875):
875: Daarom heeft Apollo – bij uitstek de god van de zieners, die als plicht heeft ontheiliging te straffen – hen gedood, waarbij zijn pijlen de vurige en dodelijke menselijke hartstochten voorstellen, en hij verborg zijn pijl achter een berg in de streken van de Hyperboreeërs (Hygin., Astron. Poétique, Deel II, c. 15). In kosmische en sterrenkundige zin is deze hyperborese god de verpersoonlijkte zon, die in de loop van het siderische jaar (25.868 jaar) de klimaten op het aardoppervlak verandert, waarbij tropische gebieden tot koude streken worden gemaakt en omgekeerd. In psychische en spirituele zin is zijn betekenis veel belangrijker. Zoals Gladstone in zijn ‘Greater Gods of Olympos’ heel toepasselijk opmerkt, zijn ‘de eigenschappen van Apollo (samen met Athene) onmogelijk te verklaren zonder terug te grijpen op bronnen die buiten de grens van de overleveringen liggen, die meestal worden geraadpleegd voor de uitleg van de Griekse mythologie’. (Nineteenth Century, juli 1887.)

Socrates toont zich met zijn dialogen een evenwichtskunstenaar. Socrates is leraar noch meester.
De Socratische dialoog biedt een handvat om door het stellen van de juiste vragen dichter bij de waarheid, een synthese, een oplossing te komen.

Exoterisch & Esoterisch
Wanneer dit woord betrekking heeft op de grote stelsels van filosofie en religie betekent het niet onjuist. Het doelt alleen op leringen waarvan de sleutels niet openlijk zijn gegeven. De oorsprong van het woord schijnt te liggen in de Peripatetische School in Griekenland en het schijnt aan het brein van Aristoteles te zijn ontsproten. Het staat tegenover esoterisch. De exoterie — dat wil zeggen de uiterlijke en alledaagse formulering van religieuze en filosofische leringen — verhult de waarheid; in haar zelfverzekerdheid bespot de onwetendheid helaas altijd de waarheid; maar de esoterie onthult de waarheid.

De eonenhypothese, de supersymmetrie in de schepping wordt mede op basis van biofotonen, constructieve – en destructieve interferentie, Meissner-effect en de eeuwige wederkeer van Nietzsche onderbouwd.

Vortical (comparative more vortical, superlative most vortical)
1. Of, or pertaining to a vortex; containing vortices; moving in a vortex. [from 17th c.]
1888, Alexander Winchell, World-life: or, Comparative Geology, part II:
He assumed, in brief, that infinite space is filled with infinite matter; that matter was originally in a chaotic, formless condition; that the cosmical bodies arose at first from vortical motions in the original mass.

Pim van Lommel boek Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaringen (p. 310):
Plato: 'De tijd bestaat niet in de onstoffelijke wereld. Het tijdelijke, stoffelijke lichaam is de tijdelijke drager van de ziel, die blijft. [...] De ziel, los van het lichaam, komt in contact met overleden personen.'
311: In Phaedo schrijft Plato wat Socrates aan zijn vienden vertelt op de dag dat hij door het drinken van de gifbeker moet sterven:
‘En noemen wij dat niet de dood: de scheiding en de bevrijding van de ziel uit het lichaam?’

In social psychology, similarity refers to how closely attitudes, values, interests and personality match between people. Research has consistently shown that similarity leads to interpersonal attraction.

In het boek Wat Darwin niet kon weten start Gerrit Teule zijn gezichtspunt met betrekking tot psychomaterie vanuit de hardware. Het rapport ‘E i V’ vertrekt daarentegen ook vanuit de 'mentale software' (Geert Hofstede), het 5D-concept, namelijk de doelmatige ordening van de informatievoorziening.

Pierre Teilhard de Chardin Macrokosmos:Carl Jung projectie enMikrokosmos:Onderzoeksrapport'E i V' 'Bewustzijnsschil'
5. ChristogenesisUnus Mundus 5e DimensieUnificatietheorie
4. Noogenesis (Akasha-kronieken)Collectief onbewuste4. Alchemist4e DimensieHermeneutische cirkel
3. PsychogenesisCollectief bewustzijn3. Soror3e DimensieMeta-leren
2. Biogenesis (beginning of life)Onbewuste persoonlijkheid2. Anima2e DimensieReflexief bewustzijn
1. Geogenesis (beginning of Earth)Bewuste persoonlijkheid1. Animus1e DimensieEther-paradigma

'Cultuur plus tijdgeest is gedrag' (Marcel van Dam Volkskrant 4 augustus 2011)
Gedrag van mensen komt voort uit aangeboren eigenschappen en invloeden uit de omgeving, met name de opvoeding in de vroege jeugd. Er bestaat onder wetenschappers verschil van mening over de vraag welke invloed dominant is.
Aangeboren
Neuro-wetenschappers zoals Dick Swaab achten de invloed van aangeboren eigenschappen het grootst. Hij gaf daar afgelopen zondag in Zomergasten zijn argumenten voor. De meeste sociale wetenschappers denken dat de omgeving de grootste invloed heeft. Zelf denk ik dat het een vruchteloze discussie is. Sommige eigenschappen zijn bij de geboorte vastgelegd, bijvoorbeeld de seksuele voorkeur. Maar ook Swaab erkent dat hoe die voorkeur in gedrag tot uiting komt weer afhangt van andere eigenschappen en van prikkels uit de omgeving.
Invloeden omgeving
Wat ik uit de literatuur afleid, is dat veel eigenschappen in potentie aanwezig zijn en dat pas door prikkels uit de omgeving wordt bepaald of en in welke mate die eigenschappen worden geactiveerd. Dat bepaalt een groot deel van het gedrag. Hoe zouden anders de grote verschillen tussen culturen te verklaren zijn? Dat betekent dat de cultuur waarin men leeft, de publieke opinie, het publieke debat, zeg maar de tijdgeest, per definitie een grote invloed hebben op het gedrag. Zo denk ik dat fundamentalisme, het geloof dat je de absolute waarheid in pacht hebt en die aan anderen wilt opleggen, samenhangt met aangeboren karaktereigenschappen, maar dat invloeden uit de omgeving bepalen tot welke actie dat geloof leidt.
Extreem gedrag ('Zo boven, Zo beneden en Zo binnen, Zo buiten')
Naarmate extreme opvattingen door meer mensen worden gedeeld en helemaal als officiële gezagsdragers zich erbij aansluiten, wordt de invloed op het gedrag groter. Tot welk extreem gedrag dat kan leiden, heeft de tweede wereldoorlog laten zien. Voordien oppassende mensen uit de burgerlijke middenklasse bleken bereid de als 'ongedierte' gebrandmerkte joden massaal uit te roeien. Toen in Nederland het christendom nog domineerde, was uitsluiting van andersdenkenden nog heel gewoon. 'Gemengde huwelijken' leidden niet zelden tot familiedrama's. Het christenfundamentalisme in Amerika en het joodse fundamentalisme in Israël hebben nog grote, destructieve politieke invloed.

In het A-veld zijn 'Ruimte en Tijd' ('Eindeloos bewustzijn en Eeuwige duur') één. Het brengt de keerzijde van het gemanifesteerde Ruimte en Tijd continuüm, de materiesymmetrie tot uitdrukking. Of met andere woorden de absolute ruimtetijd (wormgat) bij God in de hemel staat tegenover de relatieve ruimtetijd op aarde. De ommekeer maakt het mogelijk weer met de eenheid in verbinding te komen.

Middels de ommekeer is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop te verbinden. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.

De 4e dimensie, de absolute tijd scheidt verleden en toekomst, de 'Ruimte-tijd - Spiegelsymmetrie'. Of met andere woorden de absolute tijd verbindt de Ruimte-tijd, Zeitraum met het spiegelneuron en op een hoger aggregatieniveau met het superspiegelneuron. In de snaartheorie zijn energie en tijd twee complementaire grootheden. De complementariteit brengt de verbinding tussen verleden en toekomst tot uitdrukking. De verborgen 5e dimensie, de wederkerigheid tussen de micro- en de macrokosmos is kandidaat voor de verborgen complementariteit (evolutionaire kringloop), die een ommekeer in het denken, een paradigmawisseling mogelijk maakt.

ZwaartekrachtHermeneutische Cirkel (1 + 7)Gebroken symmetrieVerbeeldingskracht'Globale brein en Cybernetica'
TijdsymmetrieEnergie en Materie (2 + 6)4e Dimensie5DdenkraamWet van analogie (2)
 Materie-bewustzijn  Gelijkvormigheid
SpiegelsymmetrieEnergie en Tijd (3 + 5)5e Dimensie5D-conceptWet van harmonie (3)
MateriesymmetrieRuimte en Tijd (4)Zeven zintuigenEther-paradigmaÉne werkelijkheid (1)

Het is de ziel (tussennatuur), de schakel tussen 'Geest en Lichaam', die 'Bewust of Onbewust' voor 'Balans of Onbalans', 'Evolutie en Involutie' ('Evolutie of degeneratie) zorgdraagt.

Zowel Klaas van Egmond in zijn boek Een vorm van beschaving (p. 55) als Gerrit Teule in het boek Wat Darwin niet kon weten (p. 133) maken van i (wortel -1), de imaginaire 5e dimensie 'Weltstoff' (Materie-bewustzijn) gebruik. Het rapport ‘E i V’ bespreekt de kwintessens, de verborgen 5e dimensie, de relatie met het universele denkvermogen (universele quintessens). Het universele denkvermogen, de kosmische ruimte en de eeuwige duur zijn de drie aspecten van de éne werkelijkheid.

James M. Pryse Apocalypse ontsluierd / een esoterische uitleg van de Openbaring van Johannes (p. 6/7):
De wereld van de ware Wezensgrond is dat van de Logos of Nous, het rijk van Goddelijke ideeën, of archetypen, die om het zo uit te drukken de eeuwige patronen zijn van alle dingen in het gemanifesteerde universum. Door een paradox, die de rede tart, maar die intuïtief gemakkelijk op te lossen is, wordt gezegd, dat de Godheid afgescheiden en onafhankelijk van het Heelal is en toch doordringt hij elk atoom dat zich er in bevindt. De Godheid is de abstracte Eenheid, die de oorsprong van alle getal is, maar zelve nooit zijn eenheids-waarde verliest, en kan niet in stukken verdeeld worden; terwijl de Logos de gemanifesteerde of collectieve eenheid is, een goddelijke Individualiteit, de collectiviteit van een ontelbare schare van Logoi, die in zeven hierarchieën uiteenvallen, die als groep de Tweede Logos vormen, de geuite Gedachte, of het Woord.

Gerrit Teule stelt in zijn boek Wat Darwin niet kon weten (p. 48):
Hoe werkt dat dan, welke (natuur)wetten liggen hieraan ten grondslag? Hoe verloopt de interactie tussen het oerbewustzijn - als grondslag van al het bestaande – en de andere lagen (Energie en Materie?).
p. 315: De bewustzijnsevolutie die in de theorie van Darwin ontbreekt, is nog lang niet ten einde. De mens is nog maar net tot zelfbewustzijn gekomen, en we hebben nog miljarden jaren voor de boeg.

Op de vraag die Gerrit Teule zich stelt is het mogelijk aan de hand van het ‘Yin/Yang-symbool en de Vijf Fasen’ een oplossingsrichting aan te geven.

De bewustzijnsevolutie, het tot zelfbewustzijn (paren van tegenstellingen zoals ‘Adam en Eva’ en ‘Abel en Kaïn’) komen is het specialisme van de esoterie. Het is met name Blavatsky, die in de De Geheime Leer dit vakgebied ontsluit. Dat veranderingen in het bewustzijn moeilijk zijn te meten wil nog niet zeggen dat ze er niet zijn. De evolutie van het bewustzijn rekent in millennia, zo niet miljarden jaren.

Het Kompaskwadrant illustreert dat het scheppingsproces op aarde in omgekeerde volgorde dient te worden doorlopen. De Hermeneutische Cirkel (Daath-cyclus, band van Möbius) symboliseert dat op deze wijze met het scheppingsproces in de hemel een verbinding ontstaat (5e dimensie).

Eenheid in Verscheidenheid5DdenkraamAanzichten:Unificatietheorie:Filognosie:
Monade ZwaartekrachtLemniscaat4. Zo beneden, Zo bovenZielkunde (Evolutionaire psychologie)Unificatie
Duade (Triade en Tetrade)Verticale as3. Analyse en OntwerpMorele kompasII Analyse en Spiritualiteit
Triade (Assagioli)Kwalitatieve as2. Bottom up en Top downFilosofie en Ethiek (Culturele evolutie)I Methode en Wetenschap
TetradeKwantitatieve as1. Segulier en RegulierPsychologie en SociologieIII De Persoon en de Politiek
Boek ‘I Ching’,Universele kompas, 5 aspecten:Morele kompas:GezichtspuntenPaul van Oyen,Het EnneagramNU:
OrakelI ChingLemniscaatReligieBrahmaWet van EenCirkel
HexagramIntegratie binnen - en buitenwereldVerticale asWetenschapVishnuWet van ZevenHexagram
TrigramBinnenwereldKwalitatieve as (+/-)NatuurShivaWet van DrieDriehoek
TrigramBuitenwereldKwantitatieve as (+/-)Politiek 
Francis Fukuyama   Hans de Heer
4. Spontaan ontstaan, ----2. Spontaan ontstaan,  Anamnese
IrrationeelRationeelNatuurlijke ----'Religie'4. Zelfherkenning ----2. Leervermogen
||||||
1. Hiërarchisch opleggen, ----3. Hiërarchisch opleggen,'Politiek' ----Zelfregulering1. Reproductie ----3. Zelfregulering
RationeelIrrationeel HomeostaseMimese

G. de Purucker: Alle karma werkt van binnen naar buiten; het ontstaat vanbinnen en uit zich eenvoudig op het fysieke gebied. De mens maakt zijn eigen karma, want daardoor maakt hij zichzelf. De mens is zijn eigen karma, zijn eigen lot – het lot dat hij zich op de hals haalt is dat wat hij voor zichzelf heeft geschapen en hij doet dat door zichzelf te maken, door zijn karakter te vormen. Wat hij doet, doet hij vanuit zichzelf, en hij zal de reacties van de natuur ondervinden. Er zijn vele soorten karma: mentaal, psychisch, emotioneel, vitaal, astraal, fysiek, en er is zowel individueel of persoonlijk karma, als collectief karma. We moeten delen in het karma van de wereld, van ons ras, ons gezin, ons zonnestelsel en van ons heelal, omdat wij onszelf hebben geplaatst waar we zijn – niemand anders.

William Q. Judge over karma: Door ons individuele en collectieve handelen hebben we zogezegd een voorraad karmische kracht aangelegd van zowel positieve als negatieve aard, die iedereen en alles sterk en onverbiddelijk beïnvloedt. We zijn daarom een deel van, worden getroffen door, en zijn tot op zekere hoogte verantwoordelijk voor alles wat binnen de kring van onze ervaring komt — het goede zowel als het slechte, en het aangename zowel als het onaangename.

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe, hoofdstuk 15:
We zijn hier in de eerste plaats geïnteresseerd in de toepassing van de wet van karma op ons eigen leven, individueel en collectief. Misschien is het eerste dat we moeten opmerken het belangrijke verschil tussen de algemene bestaanswijze op de niveaus van de minerale, plantaardige en dierlijke natuurrijken, en datgene wat hoort bij de mensheid. Voor de meeste levende organismen wordt hun natuurlijke wereld gevormd door het web van het bestaan, maar mensen nemen, door hun zelfbewustzijn, afstand van de processen van de natuur door het vermogen tot keuze, en zijn tegenhanger, verantwoordelijkheid.

De verticale as (Axis mundi) door het midden van het Ei van Assagioli symboliseert de door Maslow genoemde zelfrealisatie, de Derde weg in de psychologie of de weg van het universele soefisme. De verticale dimensie brengt ook de evoluerende waardensystemen van de Spiral Dynamics van Don Beck in beeld. Elk mens heeft een natuurlijke aanleg (nature), maar onze conditioneringen zijn niet aangeboren doch tijdens de opvoeding (nurture) aangeleerd. Bij de verticale as door het centrum gaat het om de moraal van het verhaal, de waarden en normen, de geschreven en ongeschreven leefregels. Jezelf met de ascensie van het universum te verbinden.

Het verslag van Frank Visser van de manifestatie “Klaar om te wenden?” bij het afscheid van ex-SER voorzitter Herman Wijffels laat zien dat er wel degelijk een verband ligt. Om met het veranderen van de structuur een begin te maken is de strategie “Klaar om te wenden?” een goed initiatief.
Spiral Dynamics is kort gezegd een theorie over de ontwikkeling van waardepatronen in de mens en de samenleving, die door de Amerikaanse psycholoog Clare Graves – een tijdgenoot en geestverwant van Maslow -- is ontwikkeld.
Don Beck is net terug van een bezoek aan het Midden-Oosten, waarvan hij op de hem eigen wijze verslag deed. Hij poneerde de uitdagende stelling dat het in het huidige Midden-Oosten niet om religie gaat, zoals het in het toenmalige Zuid-Afrika niet om ras ging, wat betreft de kern van het conflict. Veeleer zijn er botsende waardepatronen, die aan het licht gebracht moeten worden voordat aan een oplossing kan worden gedacht.
Op basis van Spiral dynamics is het mogelijk integrale, gemeenschappelijke visies te ontwikkelen.

De Geheime Leer, Deel I, Stanza 5 Fohat: kind van zevenvoudige hiërarchieën (p. 154:)
Voor de kerk bestaan er twee soorten siderische wezens: de engelen en de duivels. Voor de kabbalist en de occultist is er maar één soort, en geen van beiden maakt enig verschil tussen ‘de heersers van het licht’ en de kosmocratoren of ‘rectores tenebrarum harum’, die de roomse kerk meent te ontdekken in een ‘heerser van het licht’, zodra deze met een andere naam wordt genoemd dan waarmee zij hem betitelt. Het is niet de ‘heerser’ of ‘maharadja’, die straft of beloont, met of zonder toestemming of bevel ‘van God’, maar de mens zelf – omdat zijn daden of karma individueel en collectief (zoals soms met hele volkeren het geval is) allerlei soort kwaad en rampen aantrekt. Wij maken OORZAKEN, en deze wekken in de siderische wereld de overeenkomstige krachten op. Deze krachten worden magnetisch en onweerstaanbaar aangetrokken tot degenen die deze oorzaken teweegbrachten en werken op hen terug, of dergelijke personen nu inderdaad de boosdoeners zijn, dan wel alleen de denkers die het kwaad hebben uitgebroed.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 7 De voorvaderen van de mens op aarde ((p. 252/253):
De structuur en de symmetrie van de bouw van de ‘tabernakels’ zijn verbeterd, terwijl deze groeiden en zich ontwikkelden tegelijk met de bol die hen droeg; maar de stoffelijke vooruitgang vond plaats ten koste van de geestelijke innerlijke mens en natuur. De middelste drie beginselen van de aarde en de mens werden met elk ras meer stoffelijk; de ziel trad terug om plaats te maken voor het fysieke verstand; de essentie van de elementen veranderde in de nu bekende stoffelijke en samengestelde elementen.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 3 Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 367):
Leest men ze met behulp van de Kabbala, dan vindt men een ongeëvenaarde tempel van occulte waarheden, een bron van diep verborgen schoonheid, verscholen onder een bouwwerk waarvan de zichtbare architectuur, ondanks haar schijnbare symmetrie, niet bestand is tegen de kritiek van het nuchtere verstand, en ook niet haar ouderdom kan openbaren, want zij behoort aan alle tijden. Er ligt meer wijsheid verborgen in de exoterische fabels van de Purāna’s en van de bijbel dan in alle exoterische feiten en wetenschap in de wereldliteratuur, en meer ware OCCULTE wetenschap dan er exacte kennis is in alle hogescholen. Of, duidelijker en krachtiger uitgedrukt, er is evenveel esoterische wijsheid in sommige gedeelten van de exoterische Purāna’s en van de Pentateuch, als onzin en opzettelijke kinderlijke fantasieën, wanneer men ze uitsluitend letterlijk leest en volgens de dodelijke interpretaties van de grote dogmatische religies, en vooral van sekten.
Laat men de eerste verzen van Hoofdstuk I van Genesis lezen en erover nadenken. Daar beveelt ‘God’ aan een andere ‘god’, die zijn bevelen uitvoert – zelfs in de voorzichtige King James vertaling van de Engelse protestanten.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 5 De rotatietheorieën in de wetenschap (p. 556):
Terwijl die miljoenen zonnen, planeten en satellieten, die uit inerte stof zijn samengesteld, zich bij het labyrint van de sterren voegen, waarvan de oorsprong al even wonderbaarlijk en spontaan is – want ‘de nevelvlektheorie beweert niet de oorsprong van de dingen te ontdekken, maar alleen een stadium in de geschiedenis van de stof’ (Winchell: World-Life) – zullen zij in een indrukwekkende en majestueuze symmetrie rond het firmament blijven draaien, ondanks hun inertie alleen voortbewogen en geleid ‘door hun eigen innerlijke beweging’.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 6 De maskers van de wetenschap Fysica of metafysica? (p. 558):
Misschien zijn Faraday, Boscovitch en alle anderen, die in de atomen en moleculen ‘krachtcentra’ zien en in de overeenkomstige elementale kracht een ENTITEIT OP ZICHZELF, echter veel dichter bij de waarheid dan degenen, die door deze te veroordelen, tegelijkertijd de ‘oude deeltjestheorie van Pythagoras’ veroordelen (een theorie die overigens nooit zó op het nageslacht is overgebracht als de grote filosoof deze in werkelijkheid onderwees), op grond van haar ‘dwaling dat de conceptuele elementen van de stof kunnen worden opgevat als afzonderlijke en werkelijke entiteiten’.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 10 De kracht van de toekomst Haar mogelijkheden en onmogelijkheden (p. 617):
Personen die met zo’n vermogen worden geboren, zijn niet erg zeldzaam. Dat men niet vaker over hen hoort, is in bijna elk geval toe te schrijven aan het feit dat ze leven en sterven, terwijl ze in het geheel niet weten dat ze abnormale vermogens bezitten. Keely bezit vermogens die ‘abnormaal’ worden genoemd, omdat zij in onze tijd nu eenmaal even weinig bekend zijn als de bloedsomloop vóór de tijd van Harvey. Bloed bestond, en in de eerste mens die uit een vrouw werd geboren, gedroeg het zich op dezelfde manier als nu; en dat geldt ook voor dat principe in de mens dat de etherische trillingskracht kan beheersen en leiden. Hoe dan ook, het bestaat in al die stervelingen van wie het innerlijke zelf tengevolge van hun directe afstamming oorspronkelijk is verbonden met die groep Dhyāni-Chohans, die de ‘eerstgeborenen van de ether’ worden genoemd. De mensheid wordt vanuit psychisch gezichtspunt verdeeld in verschillende groepen, waarvan elke is verbonden met een van de groepen Dhyāni’s, die het eerst de psychische mens vormden (zie de paragrafen 1, 2, 3, 4 en 5 in de Toelichting op Stanza VII). Keely, die in dit opzicht heel bevoorrecht is en bovendien naast zijn psychische temperament, in intellectueel opzicht een buitengewone begaafdheid in de mechanica bezit, kan daardoor de wonderbaarlijkste resultaten bereiken.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 13 Wetenschappelijke en esoterische bewijzen voor en bezwaren tegen de moderne nevelvlektheorie1 (p. 654):
Of men dus zijn theorie met betrekking tot de kosmologische vraagstukken die het eerst moeten worden opgelost, aanvaardt of verwerpt, men kan alleen maar zeggen dat hij het mysterie een beetje verder heeft teruggeschoven. Laplace doet geen poging een antwoord te geven op de eeuwige vragen: ‘Waar komt de stof zelf vandaan, en de evolutiedrang die haar cyclische samenvoegingen en ontbindingen bepaalt; waar komen de verfijnde symmetrie en orde vandaan, waarin de oorspronkelijke atomen zich rangschikken en groeperen?’ Het enige waarmee we worden geconfronteerd, is een schets van de vermoedelijke algemene beginselen waarop het werkelijke proces zoals hij aanneemt is gebaseerd. En wat zegt deze nu beroemde aantekening over het genoemde proces? Wat heeft hij gegeven dat zo wonderbaarlijk nieuw en origineel is, dat in ieder geval de beginselen ervan moesten dienen als basis voor de moderne nevelvlektheorie? Het volgende geeft weer wat men kan afleiden uit verschillende boeken op het gebied van de sterrenkunde.

De Geheime Leer Deel II, Inleidende opmerkingen (p. 9):
Neem voor dit doel één voorbeeld – de berekeningen van Croll. Of er nu, zoals deze autoriteit zegt, 2.500.000 jaar zijn voorbijgegaan sinds het begin van het Tertiair of het Eoceen, zoals een Amerikaanse geoloog hem laat zeggen11, dan wel of Croll ‘vijftien miljoen jaar laat verlopen sinds het begin van het Eoceen’, zoals een Engelse geoloog12 hem aanhaalt, deze beide getallen dekken de uitspraken van de Geheime Leer13.
11) A. Winchell, professor in de geologie, ‘World-Life’, blz. 369.
Deel II, Stanza 1 HET BEGIN VAN BEWUST LEVEN (p. 45):
Dit is filosofie. Het is iets anders wanneer de rabbi in Al-Chazari zegt: ‘Onder s’ph-r moet worden verstaan het berekenen en wegen van geschapen lichamen. Want de berekening, door middel waarvan een lichaam in harmonie of symmetrie moet worden geconstrueerd, en met behulp waarvan de constructie op de juiste manier moet worden uitgevoerd en in overeenstemming gebracht met het ontwerp, bestaat tenslotte uit getal, uitgebreidheid, massa, gewicht; het gecoördineerde verband van bewegingen, en ook de harmonie van de muziek, moeten bestaan uit getallen, dat wil zeggen (S’ph-r) . . . Onder sippor (s’phor) moet worden verstaan de woorden van Alhim, waarbij het ontwerp van de bouw of de vorm van de constructie zich aanpast; zo werd er bijvoorbeeld gezegd: ‘Laat er licht zijn.’ Het werk ontstond naarmate de WOORDEN werden uitgesproken, d.w.z. naarmate de getallen van het werk te voorschijn kwamen.
Dit is een zonder scrupules verstoffelijken van het geestelijke.
De Geheime Leer Deel II, Stanza Enkele woorden over ‘zondvloeden’ en ‘noachs’ (p. 166):
De Geheime Leer verkondigt dat de stoffelijke mensheid gedurende de laatste 18.000.000 jaar19 op onze bol heeft bestaan, ondanks de algemene rampen en beroeringen die – doordat wij ons bevinden in de periode van zijn grootste stoffelijke ontwikkeling; de vierde Ronde is immers het middelste gedeelte van het hem toebedeelde leven – veel vreselijker en heviger waren dan tijdens een van de drie voorafgaande Ronden (de cyclussen van zijn vroegere psychische en geestelijke leven en van zijn half-etherische toestanden).
166/167: De wetenschap, die alleen stoffelijke organismen kent, zal verontwaardigd zijn, en de materialistische theologie nog meer. De eerste zal bezwaar maken op logische en redelijke gronden, berustend op de vooropgezette mening dat alle levende organismen in alle tijden hebben bestaan op hetzelfde gebied van stoffelijkheid; de laatste op basis van een weefsel van de meest absurde verzinsels. De belachelijke aanspraken die de theologen gewoonlijk maken, zijn eigenlijk gebaseerd op de veronderstelling dat de mensheid (lees de christenen) op deze planeet de eer heeft de enige menselijke wezens in de hele Kosmos te zijn die op een aardbol wonen, en dat zij dus de besten van hun soort zijn20.
De occultisten, die vast geloven in de leringen van de moeder-filosofie, wijzen de tegenwerpingen van zowel de theologen als de geleerden af.
19) Professor Newcomb zegt: ‘De door inkrimping veroorzaakte warmte zou slechts 18.000.000 jaar duren’ (‘Popular Astronomy’, blz. 500); maar ‘een temperatuur die het bestaan van water mogelijk maakt, kon niet eerder worden bereikt dan 10.000.000 jaar geleden’ (Winchell, ‘World-Life’, blz. 356). Maar Sir W. Thomson zegt dat het hele tijdperk van de korstvorming van de aarde 18.000.000 jaar is, hoewel hij dit jaar opnieuw van mening is veranderd en de leeftijd van de zon op slechts 15.000.000 jaar stelt. Zoals in de Aanhangsels zal worden aangetoond, lopen de meningen in de wetenschap zo ver uiteen, dat in wetenschappelijke speculaties nooit enig vertrouwen kan worden gesteld.
20) De verhandeling: ‘The Plurality of Worlds’(1853) – een anoniem boek, maar waarvan bekend is dat het is geschreven door dr. Whewell – is een goed bewijs hiervoor. Geen christen behoort aan de veelheid van werelden of de geologische ouderdom van de aardbol te geloven, betoogt de schrijver; want als men beweert dat deze wereld er slechts één onder de vele van haar soort is, die alle het werk van God zijn, zoals onze wereld zelf; dat alle de zetel van het leven zijn en het gebied en de woonplaats van intelligente wezens met een wil, onderworpen aan de wet en in staat tot vrije wilsbesluiten; dan zou het ongerijmd zijn te denken dat onze wereld het voorwerp van Gods gunsten en van zijn bijzondere tussenkomst, van zijn boodschappen en zijn persoonlijke bezoek zou zijn . . . Kan de aarde er aanspraak op maken te worden beschouwd als het middelpunt van het morele en religieuze Heelal, vraagt hij, indien zij in het stoffelijke Heelal niet het geringste verschil vertoont met andere werelden? Is het niet even belachelijk om aan zo’n bewering vast te houden (over de veelheid van bewoonde werelden), als het zou zijn om nu nog de oude hypothese van Ptolemaeus te verkondigen, die de aarde in het middelpunt van ons stelsel plaatste? . . . Het bovenstaande is uit het geheugen aangehaald, maar bijna letterlijk. De schrijver ziet niet in dat hij met zo’n verdediging zijn eigen zeepbel uit elkaar laat spatten.
De Geheime Leer Deel II Stanza 12 Het vijfde ras, goddelijke leermeesters (p. 411):
Aan de kabiren wordt de openbaring toegeschreven van die grote zegen, de landbouw, door het voortbrengen van graan of tarwe. Wat Isis-Osiris, de eens levende Kabiria, in Egypte heeft gedaan, heeft Ceres naar men zegt in Sicilië gedaan; zij behoren allen tot één klasse.
Dat de slangen altijd de emblemen van wijsheid en voorzichtigheid waren, wordt opnieuw aangetoond door de Mercuriusstaf, één met Thot, de god van de wijsheid, met Hermes, enz. De twee om de staf gekronkelde slangen zijn fallische symbolen van Jupiter en andere goden, die zich in slangen veranderden om godinnen te verleiden – maar alleen in de onreine verbeelding van niet-ingewijde kenners van de symboliek. De slang is altijd het symbool geweest van de adept en van zijn vermogens van onsterfelijkheid en goddelijke kennis. Mercurius in zijn rol van psychopompos, die met zijn slangenstaf de zielen van de doden naar Hades geleidt en er zelfs de doden mee tot leven wekt, is slechts een heel doorzichtige allegorie. Deze toont de tweevoudige macht van de geheime wijsheid: de zwarte en de witte magie.
438/439: Daar schept Jehova-Kaïn, het mannelijke deel van Adam, de tweevoudige mens, nadat hij zich van Eva had gescheiden, in haar ‘Abel’, de eerste natuurlijke vrouw21, en vergiet het maagdelijke bloed. Op gezag van de juiste lezing van vers 1, hoofdstuk iv, Genesis in de oorspronkelijke Hebreeuwse tekst is Kaïn identiek met Jehova; en omdat de rabbi’s onderwijzen dat ‘Kin (Kaïn), de boze, de zoon was van Eva en Samaël, de duivel die de plaats van Adam innam’; en omdat de talmoed eraan toevoegt dat ‘de boze geest, satan en Samaël, de engel van de dood, dezelfden zijn’ – (Babba Battra, 16a) – is het gemakkelijk in te zien dat Jehova (de mensheid, of ‘Jah-hovah’) en satan (dus de verleidende slang) in elk opzicht een en dezelfde zijn. Er is geen duivel, geen kwaad, buiten de mensheid die een duivel voortbrengt. Kwaad is een noodzaak in, en een van de dragers van het gemanifesteerde heelal. Het is nodig voor vooruitgang en evolutie, zoals de nacht nodig is om de dag voort te brengen, en de dood om leven voort te brengen – opdat de mens eeuwig mag leven.
439: Satan vertegenwoordigt metafysisch eenvoudig het omgekeerde of de tegengestelde pool van alles in de natuur22. Hij is allegorisch de ‘tegenstander’, de ‘moordenaar’ en de grote vijand van alles, omdat er in het gehele heelal niets is dat niet twee kanten heeft – de keerzijden van dezelfde medaille.
22) In de demonologie is satan de leider van de oppositie in de hel, waarvan Beëlzebub de vorst was. Hij behoort tot de vijfde soort of klasse van demonen (waarvan er volgens de middeleeuwse demonologie negen zijn) en hij staat aan het hoofd van heksen en tovenaars. Maar zie in de tekst de ware betekenis van Baphomet, de satan met de geitenkop, die één is met Azazel, de zondebok van Israël. De Natuur is de god PAN.
De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 20 Prometheus, de titan Zijn oorsprong in het oude India (p. 592):
Men zegt ons dat men in deze eeuw van rationeel denken de naam Prometheus niet langer mag verklaren zoals de oude Grieken deden. Het schijnt dat de laatstgenoemden ‘zich baseerden op de onjuiste analogie van προμηθεύϛ met het werkwoord προμανθάνειν en in hem het type zagen van de ‘vooruitziende’ mens, aan wie ter wille van de symmetrie een broer werd toegevoegd – Epimetheus, of ‘hij die zich na de gebeurtenis beraadt’’. Maar nu hebben de oriëntalisten anders beslist. Zij kennen de werkelijke betekenis van de twee namen beter dan degenen die deze hebben bedacht.
593: Welke gebeurtenis is dit? Laten we alle dichterlijke verbeelding, al die dromen over een gouden tijdperk terzijde stellen en laten we ons – zo redeneren de hedendaagse geleerden – zo realistisch mogelijk de eerste ellendige toestand van de mensheid voorstellen, waarvan ons na Aeschylus door Lucretius het treffende beeld werd geschetst en waarvan de wetenschap nu de exacte waarheid bevestigt; en dan zullen we misschien beter begrijpen dat er werkelijk een nieuw leven voor de mens begon toen hij de eerste vonk zag die ontstond door de wrijving van twee stukken hout of uit de aderen van een vuursteen. Hoe kon de mens anders dan dankbaar zijn voor dat geheimzinnige en wonderbaarlijke wezen dat zij van toen af naar willekeur konden oproepen, en dat zodra het was geboren, groeide, zich uitbreidde en zich met een unieke kracht ontwikkelde? ‘Kwam deze aardse vlam niet naar aard overeen met de vlam die zij van boven ontvingen, of die andere die hen beangstigde in de bliksemstraal?’
‘Was zij dan niet aan dezelfde bron ontleend? En indien haar oorsprong in de hemel was, moet deze op zekere dag naar de aarde zijn gebracht. En als dat zo was, wie was dan het machtige wezen, het weldoende wezen, god of mens, die haar had onderworpen? Dat zijn de vragen die de nieuwsgierige Ariërs in de eerste dagen van hun bestaan stelden en die een antwoord vonden in de mythe van Prometheus’ (Mythologie de la Grèce Antique, blz. 258).
De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 24 Het kruis en het pythagorische tiental (p. 660):
Het achttal of de 8 symboliseert de eeuwige en spiraalvormige beweging van de cyclussen, de 8, ∞, en wordt op zijn beurt gesymboliseerd door de Mercuriusstaf. Het geeft de regelmatige ademhaling van de Kosmos aan, bestuurd door de acht grote goden – de zeven uit de oorspronkelijke moeder, de ene en de triade.
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 4 De duur van de geologische tijdperken, rascyclussen en de oudheid van de mens (p. 789):
Mogen wij geen blik slaan in de boeken van specialisten? Het boek van prof. A. Winchell, Comparative Geology: the World Life, verschaft ons merkwaardige gegevens. Hier vinden we een tegenstander van de nevelvlektheorie, een achtenswaardige heer, die met de volle kracht van de hamer van zijn odium theologicum slaat op de tamelijk tegenstrijdige hypothese van de grote lichten van de wetenschap over de siderische en kosmische verschijnselen die zijn gebaseerd op hun respectievelijke relaties tot aardse tijdperken. De ‘al te fantasierijke fysici en natuuronderzoekers’ hebben het niet erg gemakkelijk onder deze stortbui van hun eigen speculatieve getallen, wanneer die naast elkaar worden geplaatst, en ze slaan een tamelijk droevig figuur. Zo zegt hij:
790/791: Hierover merkt prof. Winchell op dat ‘sommige biologen . . . hun ogen stijf dicht schijnen te knijpen en met één sprong in de afgrond van miljoenen jaren lijken te springen, waarvan zij zich evenmin een juiste voorstelling kunnen maken als van de oneindigheid8. Dan gaat hij over tot het noemen van wat hij als betere geologische cijfers beschouwt: een paar daarvan zullen voldoende zijn.
Verdere berekeningen, waarvan de lezer de bijzonderheden kan vinden in het boek van prof. Winchell9, brengen Houghton tot een benadering van de sedimentaire ouderdom van de aardbol van 11.700.000 jaar. Deze getallen vindt de schrijver te klein, en hij breidt ze terstond uit tot 37.000.000 jaar.
8) World-Life, blz. 180.
9) World-Life, blz. 367-8.

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Hoofdstuk 1 De drie grondstellingen:
De derde stelling – deze is beslist niet de minst belangrijke, is het gemakkelijkst te begrijpen en bevat voor ons misschien de meeste waarheid – houdt in dat het heelal en al wat zich daarin bevindt één onmetelijk, eeuwig organisme vormt. Laten we hier voorzichtig zijn en niet tot de leer vervallen die het monisme wordt genoemd, en die kort gezegd leert dat alles in het heelal uiteindelijk is voortgekomen uit één stoffelijke oorzaak. We moeten eveneens vermijden tot de onjuiste leer van het monotheïsme te vervallen, of de leer dat het heelal met al wat het omvat, is geschapen door de wil en willekeur van een oneindige en eeuwige persoonlijke God. De eerstgenoemde leer is eenvoudig materialisme; de laatste is bijna even materialistisch.
Deze derde grondstelling zegt ons niet alleen dat het heelal één is met al wat het omvat, maar meer in het bijzonder dat het wezen mens – zijn lichaam, zijn lichamen; zijn ziel, zijn zielen; en zijn geest – slechts het product, de vrucht is van krachten. Dit is een van de leringen op het grootse en veelomvattende terrein van de theosofische filosofie die we goed moeten begrijpen, de leer van de hiërarchieën; namelijk dat de kosmos, het heelal, hoewel één organisme, niettemin is opgebouwd uit klassen of gradaties van wezens, bewustzijnen of intellecten, van allerlei aard, waarin het universele leven zich manifesteert, en dat deze met elkaar zijn verbonden, op elkaar zijn afgestemd en in één eenheid samenwerken aan één gemeenschappelijk doel.

====

Individueel leerproces (Ken uzelve, Microkosmos en Macrokosmos, Brein, Catharsis)

Thomas a Kempis: Hoe meer iemand met zijn innerlijk zelf verbonden is en hoe meer hij innerlijk eenvoudig is geworden, des te meer diepere dingen kan hij moeiteloos begrijpen …
Friedrich Nietzsche: Zie, ik leer u de Übermensch! De Übermensch is de zin der aarde. Ik bezweer u, mijn broeders, blijft de aarde trouw en gelooft niet degenen, die u van bovenaardse verwachtingen spreken! Giftmengers zijn zij, of zij het weten of niet. Levensverachters zijn zij, afstervenden en zelf vergiftigden, die de aarde moede is: dat zij heengaan! (Also sprach Zarathustra)
Alexis de Tocqueville: When the past no longer illuminates the future, the spirit walks in darkness.
Eleanor Roosevelt: No one can make you feel inferior without your consent.
Radha Burnier: Pas wanneer het denkvermogen beseft dat de problemen die het tegenkomt geschapen worden door zichzelf, dan wordt het volkomen vrij.
Richard Rorty: There is nothing deep down inside us except what we have put there ourselves.
T. Dobzhansky: Een levend lichaam… is een kunstwerk. De schoonheid ervan schuilt in zijn innerlijke doelgerichtheid.

Wim Couwenberg Hoe wordt de samenleving het best ingericht? (recensie Piet Ransijn Civis Mundi maart 2017):
Wegen naar zelfverwerkelijking
Zonder wegen naar zelfverwerkelijking – Fromm spreekt van ’wegen die tot genezing leiden’ in het slothoofdstuk van zijn ’psychopathologische analyse van democratie en kapitalisme’ – blijft het materiële welzijn beperkt tot een vervlakt leven en werken. Dit wordt afgewisseld met vlak vermaak en is behept met angst en vrees om de welvaart te delen met minder bedeelden, die een weg zoeken in een wereld vol geweld en menselijk tekort.
Voor het opheffen van dergelijke problemen is een meer geïntegreerde inrichting van de samenleving nodig waarin economie en politiek dienstbaar zijn aan menselijke waarden als zelfverwerkelijking, zoals oorspronkelijk bij verlichtingsfilosofen en Marx.
Mensen kunnen van alles bewerkstelligen. Maar zonder de verwerkelijking van onszelf en een dieper inzicht in het bewustzijn als innerlijk licht en het vermogen dat ons mens maakt, missen zij hun bestemming in blijvend geluk. Wij blijven dan gevangen in een beperkt bewustzijn. Iets dergelijks hielden oude geschriften als de Indiase Upanishads ons voor en boden daarbij wegen tot zelfverwezenlijking. Zonder dergelijke wegen wij blijven steken in een recidiverende meervoudige crisis, waarvoor economie en politiek als zodanig geen uitweg bieden. Zij kunnen wel bijdragen tot een meer geïntegreerde benadering, die ook andere, enigszins verwaarloosde culturele, morele en spirituele levensgebieden omvat.
Over de inhoud van die wegen naar zelfverwerkelijking gaan andere artikelen, zoals die van Hans Komen. Hij geeft een belangrijk complement bij de voornamelijk politieke inhoud van Civis Mundi, die geen wegen tot zelfverwerkelijking biedt.

Zie de mens (VPRO boeken 2 oktober 2016):
Kunstredacteur/schrijver Hans den Hartog Jager (1968) is ook te gast met zijn boek Zie de mens. Dit is een fascinerend overzicht van de visie op de mens in de portretkunst van de afgelopen honderd jaar. Het portret is een belangrijk genre in de beeldende kunst – niets zo prettig als ongegeneerd kijken naar een ander. Het proces van de verandering van portrettering legde Hans den Hartog Jager vast door honderd portretten bij elkaar te brengen. telkens van één mens en uit elk jaar één. Het boek toont de meest uiteenlopende artistieke en sociale gebeurtenissen, van de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, via het feminisme tot de celebrity-cultuur en de selfie. Zie de mens stimuleert om beter te kijken naar de kunst en naar de wereld om ons heen, en daarmee naar onszelf.

De universele verantwoordelijkheid van ieder mens Samdhong Rinpoche (Theosophia juni 2016):
Inleiding
Ik wil met u mijn gedachten delen over huidige alledaagse menselijke problemen die de mensheid ervan weerhouden om zichzelf spiritueel te ontwikkelen. De meeste mensen zijn slaven geworden van hun economische en financiële overwegingen en missen de vrijheid om na te denken over hun verantwoordelijkheid en hun vermogens om zo te handelen dat ze een hoger ontwikkelingsniveau bereiken. Hoewel veel van mijn woorden vanuit het boeddhisme komen, is het onderwerp van dit gesprek geen boeddhistische lering of gebracht vanuit een bepaalde religieuze achtergrond. Het gaat over gewone menselijke problemen waarover we kunnen nadenken en die we gezamenlijk kunnen onderzoeken.

Professor Samdhong Rinpoche De universele verantwoordelijkheid van het individu (Theosofia juni 2003):
Ik ga het niet met u hebben over hoge filosofie of religie of over Tibetaanse mystiek, die tegenwoordig makkelijk te verkopen is. Ik zal een aantal van mijn gedachten over moderne dagelijkse menselijke problemen, vooral die problemen die de mensheid ervan weerhouden spiritueel te evolueren, met u delen. De meeste mensen zijn slaven geworden van economische en monetaire overwegingen, en missen de vrijheid om na te denken over hun eigen verantwoordelijkheid en hun eigen vermogen tot handelen om hogere niveaus van evolutie te bereiken. Ofschoon veel woorden die ik gebruik afkomstig zijn uit het boeddhisme, zijn noch boeddhistische leringen noch enige religieuze aangelegenheid het wezenlijke onderwerp van mijn discussie met u. Het gaat gewoon over alledaagse menselijke problemen waarover wij gezamenlijk kunnen nadenken en waarnaar wij onderzoek kunnen doen.
Volgens de boeddhistische traditie manifesteert het universum zich door de collectieve zowel als de individuele karmische kracht van al haar bewuste wezens. Gunstige karmische kracht genereert vormen die in harmonie zijn met het levensproces, en het
levende universum schept een niet-levend universum dat daarmee overeenstemt. Deze positieve karmische kracht heeft de macht vormen die niet overeenstemmen met het universum te veranderen in vormen die daarmee wel in harmonie zijn.
De huidige wereld staat voor vijf grote uitdagingen:
• Ongebreidelde toename van de menselijke populatie, vooral in de zogenaamde derde wereldlanden.
• De steeds toenemende economische ongelijkheid tussen rijk en arm.
• Geweld en marteling, oorlogen en vrees voor oorlog, vele vormen van terreur, steeds verder escalerend gebruik van wapens voor massavernietiging en de naweeën van oorlogen.
• Milieuafbraak, zoals het broeikaseffect, beschadiging van de ozonlaag en voortdurend toenemende schaarste aan schone lucht en water, die fundamenteel noodzakelijk zijn om levenssystemen in stand te houden.
• Tenslotte culturele en religieuze intolerantie. Religie, die de bron van redding en geluk zou moeten zijn, wordt tot een bron van conflict en verdeeldheid gemaakt.

Bhagavad Gita
Voorwoord
Het thema van de Gita is welbekend. Arjuna is niet bereid om zijn plicht als Kshatrya (krijgsman) te doen - te vechten voor een rechtvaardige zaak - omdat dit het vernietigen van zijn eigen stamgenoten met zich mee bracht. Arjuna zag wel in dat hij voor zijn recht op moest komen en dat zijn taak een rechtvaardige zaak was, maar hij zou liever alle actie verzaken en afstand doen van de wereld dan zijn familieleden en vrienden om te brengen. Wij zien in het antwoord van Krishna hoe deze tegenover deze sentimentele en zwakke houding van Arjuna stond. Hij noemt het een verbinding die slecht past bij een Arya als Arjuna en geheel tegenstrijdig met de hoge idealen van eer en recht. Hij spoort Arjuna aan om niet toe te geven aan onmannelijkheid, om zijn laaghartigheid en twijfelmoedigheid van zich af te schudden en de taak te volbrengen waar hij voor staat.
Dit is de les die wij allen vergeten zijn en die de Gita ons weer in herinnering zal brengen: ‘Doe uw plicht en let niet op de vruchten ervan.’

Hoofdstuk 4 Het bewustzijn verenigen in het brengen van offers en in filognosie:
(7) Telkens wanneer gerechtigheid in verval raakt en ongerechtigheid hoogtij viert, dan, O Arjuna! reïncarneer Ik Mijzelf.
(8) Om de rechtvaardigen te beschermen, om de bozen te vernietigen en om de Leer en de Wet te vestigen, word Ik van tijdperk tot tijdperk (Yuga) wedergeboren.

W.Q. Judge boek Theosofische inzichten
75: Tot de ‘gaven’ die hij dan opsomt behoren de volgende: wijsheid, kennis, geloof, genezing, het teweegbrengen van wonderen, profetie, het waarnemen van geesten, het spreken in verschillende talen, en het interpreteren van talen. En terwijl de apostel de Corinthiërs aanspoort om ‘de beste gaven ernstig na te streven’, gaat hij toch door om hen een nog betere weg te tonen, namelijk de verheven wet van de liefde. ‘Blijf trouw’, zegt hij, ‘aan geloof, hoop, liefdadigheid [of liefde], aan deze drie; maar de grootste van deze drie is liefdadigheid’ (1 Cor. 13:13). Spirituele gaven liggen, hoe begerenswaardig het bezit ervan misschien ook is, volgens deze goede adept, duidelijk niet op het hoogste gebied, zijn niet het hoogste doel dat een mens kan bereiken, of de meest uitmuntende weg om de menselijke vervolmaking te bereiken.
204: De rozenkruisers waren in het begin christelijk en later afstammelingen van de christenen. Zelfs nu wordt erop gezinspeeld dat in een van de grote steden van deze nieuwe republiek een edele
liefdadigheidsorganisatie is begonnen en wordt voortgezet met geld dat is gegeven door afstammelingen van de rozenkruisers op basis van een innerlijke impuls die was ingegeven door sommige van de adepten die lid waren van die organisatie.
212: Dit eerste doel betekent menslievendheid. Iedere theosoof moet daarom niet alleen
liefdadigheid blijven beoefenen, zowel privé als in het openbaar, maar ook ernaar streven om de theosofische filosofie zo goed te begrijpen dat hij haar op een praktische en gemakkelijk te begrijpen manier kan uiteenzetten, zodat hij in ruimere zin menslievendheid kan beoefenen door te zorgen voor de behoeften van de innerlijke mens. Deze innerlijke mens is een denkend wezen dat zich voedt met een juiste of onjuiste filosofie. Als hem een onjuiste filosofie wordt gegeven, dan raakt hij op een dwaalspoor en valt zijn instrument, de uiterlijke mens, ten prooi aan verbijstering en verdriet.
579: Over de mate van vooruitgang in de incarnaties leert ze: Ten eerste: Dat zelfs een puur verstandelijke kennis van de theosofische waarheden van grote waarde is, omdat ze het individu geschikt maakt voor een stap omhoog in zijn volgende leven op aarde, want ze geeft een impuls in die richting. Ten tweede: Dat nog meer vorderingen worden gemaakt door een leven van plichtsbetrachting, toewijding en
liefdadigheid. Ten derde: Dat nog grotere vooruitgang wordt verkregen door nauwgezet en toegewijd bovengenoemde wegen tot spirituele ontwikkeling te volgen.
625: Op deze manier is het gemakkelijk te begrijpen dat het bijbelse gezegde: ‘de liefde bedekt tal van zonden’1, betrekking heeft op het verzachtende effect van liefderijke daden als tegengestelde van slechte daden, en verklaart waarom een middeleeuwse ridder enkele jaren van zijn leven aan
liefdadigheid wijdde. In de Bhagavad Gita, een boek waarvoor iedereen in India veel eerbied heeft, wordt de hoogste plaats toegekend aan ‘karmayoga’ of de religie van het verrichten van daden en van plicht, en daarin wordt gezegd:
Wie niet gehecht is aan de vruchten van zijn handelingen en slechts die handelingen verricht die moeten worden gedaan, is iemand die zich zowel van handelen onthoudt als zich aan juist handelen wijdt; maar dat geldt niet voor iemand die het ontsteken van het offervuur verzuimt en tijdens zijn leven nalaat de rituelen uit te voeren. . . . Wie stil zit en zijn zintuigorganen beheerst, maar in zijn denken gehecht blijft aan voorwerpen van de zintuigen, is een dwaas en wordt een hypocriet genoemd. Maar iemand die zijn zintuigen beheerst door zijn denken, zonder gehechtheid, en met de zintuigen de yoga van het handelen beoefent, staat hoger. – 6:1, 3:6-7

Kertész gaf de radeloosheid vorm (Arjan Peters Volkskrant 1 april 2016 p. 3):
De Hongaarse schrijver en Nobelprijswinnaar Imre Kertész is op 86-jarige leeftijd overleden. Zijn ervaringen tijdens de holocaust waren bepalend voor zijn literaire carrière. Veertig jaar lang kon Kertész niet aan een paspoort komen. Zijn uiteindelijke verhuizing naar Berlijn- 'Europees, liberaal, een stad met veel geduld, ik spreek de taal, en hier wordt de herinnering aan de holocaust niet weggemoffeld'- noemde hij een kwestie van psychohygiëne.
Donderdag is de schrijver overleden, 86 jaar oud. Zijn beroemdste roman, Onbepaald door het lot (1975), kostte hem tien jaar. Het verhaal van de optimistische Hongaars-Joodse György Köves (14) die in 1944 naar de concentratiekampen Auschwitz en daarna Buchenwald wordt gedeporteerd, en die na zijn bevrijding als 16-jarige terugkeert in de kilte in Boedapest, was het zijne.
Het concentratiekamp is alleen voorstelbaar als literaire verbeelding, schreef hij in Dagboek van een galeislaaf (1992), niet als werkelijkheid. Ook niet als je zelf in zo'n kamp zit; dan helemaal niet. Dit lichtte hij in 2004 toe in een Volkskrant-interview: 'Over Auschwitz kun je niet schrijven- tenzij op een literaire manier. Zonder techniek, met alleen een vloed aan gruweldaden, zou de lezer het boek tegen de muur gooien.
Oeuvre
In het late Liquidatie (2004) schreef hij over tweede generatie. De holocaust terughalen is onmogelijk, ondervond Kertész, maar in literatuur is die radeloosheid vorm te geven. 'Zodat er toch hoop blijft bestaan.'

W.L. Tiemeijer, C.A. Thomas en H.M. Prast (red.) De menselijke beslisser
Samenvatting Dit boek is bedoeld voor iedereen die zich bezighoudt met menselijk keuzegedrag en de vraag hoe dat kan worden beïnvloed. Hoe kunnen mensen bijvoorbeeld worden verleid tot een gezondere levensstijl? Tot energiebesparend gedrag? Tot een verstandige financiële planning?

Hele kunst: kritiek geven en ontvangen of Kritiek uiten op collega's? Zo doe je dat (Eric van den Outenaar Volkskrant 24 februari 2016 p. 35):
De theorie is mooi: collega's moeten kritisch zijn naar elkaar en zichzelf. Maar in de praktijk houden we onze mond en als er al kritiek wordt geuit, gebeurt dat vaak op een verkeerde manier.
Wie hogerop wil komen, kan natuurlijk slijmen bij zijn collega's, ellebogen gebruiken of het stoïcijnse werkpaard uithangen. Je kunt jezelf ook de volgende vragen stellen: hoe ga ik om met kritiek? En: ben ik zelf goed in staat feedback te geven waar anderen - mijn collega's, mijn meerderen - iets aan hebben?
Of je nu leidinggevende bent, pas aan het begin je loopbaan staat of het allemaal al wel zo'n beetje gezien hebt, feedback helpt. Je vergroot er je invloed mee, wint aan respect bij je managers en team en komt zaken over jezelf te weten waar je anders misschien pas na jaren vallen en opstaan zou zijn achter gekomen.

Complementaire kennis en de ‘tweeledige waarheid’ van Plato en Aristoteles (Piet Ransijn Civis Mundi 5 december 2014):
In de moderne wetenschap is heuristiek:
het vermogen tot vinden niet excentriek\ Het speelt een belangrijke rol bij hypothesen
zoals door velen is aangetoond en bewezen*
Het intuïtieve inzicht gaat vooraf aan het rationele
dat wordt gecamoufleerd gerapporteerd bij velen
Zij doen zich rationeel en intellectueel voor
maar krijgen veel van wat zij vinden via intuïtie door
*De verbinding (dat is de letterlijke betekenis van re-ligie) met de kosmische orde is de essentie van religie, aldus Mircea Eliade en Peter Berger, in The Sacred Canopy. Deze kosmische orde heeft ook te maken de ideeën(wereld) van Plato, als ordenend(e) beginsel(en). Etc.

Een leven lang 'worden we je bent', da's pas hip (Hanna Laceulle Volkskrant 29 december 2015 p. 25):
Een nieuw wordingsverhaal
We hebben dus behoefte aan een alternatieve categorie culturele verhalen. In mijn visie zouden deze ouderdom moeten tonen als een eigenstandig stadium in een levenslang proces van 'worden wie je bent'. Dit suggereert dat goed ouder worden een kwestie is van je leren verhouden tot jezelf en tot anderen, idealiter resulterend in groeiend zelfinzicht en praktische levenswijsheid.
Essentieel is dat in dit leerproces existentiële kwetsbaarheid niet hoeft te worden ontkend, maar dat onze ervaringen hiermee onderdeel gaan uitmaken van wie we zijn. Recepten voor zo'n leerproces zijn allicht minder makkelijk te formuleren dan 'blijf bewegen' of 'neem een hond'. Maar filosofische en levensbeschouwelijke tradities bieden hiervoor wel degelijk aanknopingspunten.

Paden naar Ecotopia ( Fernando Suárez Müller Civis Mundi 29 november 2015):
“De tijd verlangt van ons om een nieuwe verhouding tot de natuur te ontwikkelen en dit houdt in dat we moeten nadenken over een nieuw humanistisch wereldbeeld waarin moraliteit, ascese en spiritualiteit meer met elkaar verweven zullen zijn en ook sterker het institutionele raamwerk van de samenleving zullen bepalen. We moeten weer durven utopische idealen te ontwikkelen!”[1]
1. Hans Jonas en de kritiek op utopie en humanisme
De filosoof Hans Jonas heeft in zijn werk Das Prinzip Verantwortung (1979) het begrip “verantwoordelijkheid” gekoppeld aan een verruiming van het idee van de gemeenschap.[2]
Er is voorzichtigheid geboden bij al te radicale transformaties van de samenleving. Deze “heuristiek van de vrees” mag echter niet ten koste gaan van uitoefening van echte verantwoordelijkheid.
Het begrip verantwoordelijkheid impliceert mijns inziens juist de noodzaak om een visie voor de toekomst te ontwikkelen die als attractor kan dienen voor ons handelen. Maar Jonas roept de
“heuristiek van de vrees” in en stelt voorzichtigheid eenzijdig voorop (392). Wat zijn nu de redenen die Jonas ertoe brengen om zich af te keren van het utopische denken?
Het valse beeld van een mens die vooral wordt gekenmerkt door zijn sociale constitutie en het beeld van de natuur als een domein dat ongelimiteerd in dienst wordt gesteld van de mens, beheersen het humanisme dat ten grondslag ligt aan de maatschappelijke structuren in west en oost. Jonas bekritiseert in feite het antropocentrische gehalte van het moderne humanisme dat in de negentiende en twintigste eeuw dominant was. Daartegenover poneert hij het principe verantwoordelijkheid dat limieten en grenzen stelt aan dit onbescheiden streven van de mens. Verantwoordelijkheid is de bezorgdheid om een ander zijn. Zij impliceert de
“heuristiek van de angst”, die een sensibiliteit impliceert voor alles wat mis kan gaan. Zij plaatst zich voor een situatie waarin op ongewenste gevolgen wordt geanticipeerd die daarom bij voorbaat worden vermeden. De heuristiek van de angst is een bij voorbaat afwenden van gevaren. In onze huidige politieke conjunctuur is zij echter het voornaamste struikelblok geworden voor de ontwikkeling van verantwoordelijke en visionaire politiek. De heuristiek van de angst is verworden tot neutralisator van het utopisch verlangen. Dit is echter precies waar het Jonas om ging, maar hij onderschatte de rol van de utopische verwachting als voorwaarde voor de mogelijkheid tot verantwoordelijk handelen.

Duitsland herkent zijn spiegelbeeld niet (Sterre Lindhout Volkskrant 7 november 2015 katern Vonk p. 2-3):
Geen land dat zich de afgelopen maanden zo vaak zichtbaar over zichzelf heeft verbaasd als Duitsland. Deze zomer verwonderde Duitsland zich, geschrokken, over zijn dominante rol bij het oplossen van de Griekenlandcrisis. In de nazomer verbijsterde het land zichzelf, duizelig van geluk, door zijn eigen goedheid, over de 'welkomstcultuur' waarmee het de stroom vluchtelingen tegemoet trad, gesterkt door het gloedvolle Wir schaffen das van Angela Merkel.
Der Spiegel schreef: 'Waarom zouden de Duitsers de enige koikarpers in deze moddersloot zijn? Gevoelig, schuw, allergisch voor elke vertroebeling van moraal en geweten? En als ze dat daadwerkelijk waren geweest, zouden ze het overleefd hebben?'
In deze verbazing, het idee dat Duitsland zich in tegenstelling tot de rest van de wereld altijd aan alle regels houdt, toont het land zich juist allesbehalve reflectief.
'Die beide gezichten, overdreven zelfkritisch enerzijds en het arrogante anderzijds, heeft Duitsland altijd gehad', zegt Jens Jessen, analist en essayist bij Die Zeit, de wekelijkse printversie van het geweten van de links-liberale intelligentsia. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. 'Het vermoeden van morele superioriteit', zoals Jessen het arrogante gezicht noemt, hangt nauw samen met de slachtofferrol waarin Duitsers zichzelf op Europees vlak altijd hebben geplaatst, behalve in de twaalf jaren onder Hitler.
Superioriteitsvermoeden
'In de eeuwen dat Duitsers zich op het Europese toneel als onbeholpen, lomp en algeheel ongeschikt zagen, groeide onder dat minderwaardigheidscomplex een moreel superioriteitsvermoeden', schreef hij onlangs in een artikel getiteld Over de Duitse boosaardigheid. Etc.
Volgens Handelsblatt-columnist Wolfram Weimer dringt Duitsland zijn vluchtelingenpolitiek aan Europa op. Landen die het met de Duitse politiek niet eens zijn, zoals Hongarije, Denemarken of Groot-Brittannië, zou Duitsland onderwerpen aan '
de dictatuur van het goede'. 'Dat gewaad van betweterige Gutmensch moet Duitsland snel weer uittrekken', vindt hij.
Gutmensch is net als in Nederland sinds de jaren negentig de scheldnaam voor politiek-correct, hoogopgeleid links - het slag mensen dat traditioneel het zelfkritische, intellectuele geweten van Duitsland vormde en bij de minste of geringste aanleiding waarschuwde dat het land weer te machtig of te dominant werd. Door haar vluchtelingenpolitiek geldt Merkel nu, hoewel verder niet links, als het opperhoofd van de Gutmenschen.
De ironie wil dat in de schaapskleren van de Gutmensch de gevreesde dominante Duitser zijn gezicht weer laat zien. De Duitser die zodanig overtuigd is van zijn eerlijkheid en reine geweten, dat het hem belemmert kritisch naar zichzelf te kijken.

'Niemand weet wat nuttig zal zijn' of 'De universiteit is geen supermarkt' (interview met Stefan Collini Volkskrant 3 september 2015 p. 25):
De Britse hoogleraar Stefan Collini schreef een spraakmakend boek over wetenschap als erfgoed en de functie van de universiteit. 'Louter rendement eisen leidt tot kortsluiting.'
Internationaal is zijn boek What Are Universities For? een bestseller en eerlijk gezegd is Stefan Collini, hoogleraar literatuurgeschiedenis in Cambridge, daar zelf nog dagelijks verbaasd over. Goed, in een snel veranderende wereld bestaat er zeker aan de universiteiten een groeiend gevoel van crisis, al was het maar omdat er heel snel heel veel verandert.
Maar zijn boek, zegt hij, was toch voornamelijk een scherpe kritiek op de in zijn ogen onzalige manier waarop in zijn vaderland Engeland de universiteiten de laatste jaren in de tang zijn genomen door de conservatieve regering.
Welke misvattingen zijn dat?
'De belangrijkste is dat universiteiten er zouden zijn voor de huidige studenten en wetenschappers. Een dienstverlener die behoeften van consumenten hier en nu bevredigt.'
Denken over wetenschap, zegt u, is in feite te vergelijken met denken over kinderopvang, kraamzorg, musea, cultureel of nationaal erfgoed. Hoe moet ik dat begrijpen?
'Cruciaal bij al die sectoren is dat ze het individuele overstijgen. Ook als ik zelf geen kinderen heb of wil, wil ik niet in een land wonen waar vrouwen op straat moeten bevallen. En ook als ik niet zelf aan een universiteit zal studeren, wil ik wel dat ze er zijn. Het is een kwestie van beschaving en collectiviteit.'

Voetnoot of Beschaving of Gelukkig is nu de westerse beschaving onze Führer (Arnon Grunberg Volkskrant 24 augustus 2015):
Altijd als ik de woorden 'westerse cultuur' of 'westerse beschaving' lees, moet ik even aan de Führer denken. De Führer was een groot liefhebber van opera en van Wagner, de Führer waardeerde de kunsten, iets wat van de meeste Nederlanders helaas niet kan worden gezegd. Hij heeft alles op alles gezet om de Duitse theaters tot diep in de oorlog open te houden. De relatie tussen de Führer en beeldhouwer beeldhouwer Arno Breker is ook zeer interessant.
Feitelijk is Nederlandse kunstsubsidie een erfenis van de Duitse bezetting. Kan Toneelgroep Amsterdam niet in de programmaboekjes zetten: 'Deze voorstelling kon mede tot stand komen dankzij de Führer.'
Als Jood én Duitser zeg ik: natuurlijk, de Führer had zo zijn fouten, maar al met al was hij een typisch product van de westerse beschaving.
Zoals bekend is de Führer er niet meer, maar gelukkig is nu de westerse beschaving onze Führer.

'Inzet van nazi's door VS schande' of 'Nazi's konden in de VS een nieuw leven beginnen' (Stieven Ramdharie Volkskrant 20 juli 2015 p. 12-13):
Zo'n 10 duizend nazi's werden na de Tweede Wereldoorlog oogluikend toegelaten tot de VS. Minstens duizend van Hitlers mannen werden door de CIA en andere diensten ingezet als spion tegen de Russen. Van de rechterhand van Adolf Eichmann tot 'De Führer van de Kaukasus'. 'We hebben onze ogen gesloten voor hun misdaden', zegt Pulitzer-winnaar Eric Lichtblau. Hoe reageerde de CIA toen justitie pas in de jaren tachtig de jacht op de nazi's opende?
'De CIA probeerde ze te dwarsbomen. Dossiers van een aantal spionnen werden vernietigd, of ze probeerden justitie op het verkeerde spoor te zetten. De CIA was bang dat hun inzet naar buiten zou komen. Sommige nazi's werden door justitie gedeporteerd omdat ze bij binnenkomst in de VS hadden gelogen over hun verleden. De deportatie van SS'er Tom Soobzokov moest echter worden stopgezet. Wat bleek? Tegen de CIA had hij wel degelijk zijn SS-verleden toegegeven.'
Is bekend hoeveel oud-nazi's er nog in de VS leven?'Er zijn nog zo'n honderd zaken bekend.
Sommige nazi's besloten te vluchten, onder andere naar Europa. Meer dan 130 anderen wisten jarenlang een sociale-zekerheidsuitkering te krijgen. Zo'n twintig miljoen dollar is in al die jaren aan deze oud-nazi's betaald.'
U noemt dit hoofdstuk een schande. Kijkt u niet met de blik van 2015 hiernaar?
' We hadden dit nooit moeten doen. En zeker niet op deze schaal. Het ging tegen onze idealen in, waar de VS voor stonden. We hebben onze ogen gesloten voor hun misdaden. Dit beleid was vreselijk.'

Dwangarbeid of U moet The Nazis next door beslist lezen (Max Pam Volkskrant 21 juli 2015 p. 2):
Wie vorige week in deze krant het interview heeft gelezen met Pullitzerprijswinnaar Eric Lichtblau, begrijpt wat ik bedoel. Aanleiding voor het interview was zijn boek The Nazis Next Door, dat zojuist in het Nederlands is vertaald. U moet dit historisch werk beslist lezen, al is het maar om te beseffen hoe verdwijnend klein de rol is die de moraal speelt in de internationale politiek. Het boek gaat over vluchtende nazi's, die na de Tweede Wereldoorlog een veilig heenkomen vonden in de Verenigde Staten. Terwijl aan de ene kant de Neurenberger processen plaatsgrepen, deden de Amerikanen er aan de andere kant alles aan om interessante nazi's binnen te slepen. Het ging niet alleen om vooraanstaande naziwetenschappers die uit handen van de Russen moesten blijven, maar ook om diplomaten, zakenlui en andere insiders, die als spion van nut konden zijn in de strijd tegen de Russen. Al deze lui, vaak uit Europa ontsnapt via het Vaticaan, kregen een warm onthaal bij de CIA en de FBI. Dit is geen complotverhaal uit de Koude Oorlog, dit is de pure werkelijkheid. etc. Von Braun en zijn collega's - onder wie artsen die de gruwelijkste experimenten op de dwangarbeiders uitvoerden - waren precies op de hoogte van de misdaden die in hun fabriek werden begaan. Ophangen aan vleeshaken was een dagelijks ritueel. Bij 1.100 doden begint het pas. From Nazis to NASA, maar na de oorlog werden zij allen gedekt door de Amerikaanse veiligheidsdiensten. Je voelt je misselijk als je erover leest.
Wordt het daarom niet eens tijd dat de Amerikaanse overheid en NASA op Cape Canaveral hun hoofd buigen tot diep onder de lanceerbasis?

Verlos ons van de organisatieadviseurs (Martin Minnema Volkskrant 21 juli 2015 p. 16):
De Volkskrant wijdt een uitgebreid artikel aan de bijna 100 duizend adviesbureaus die ons land rijk is (Ten eerste, 18 juli). Er is vooral aandacht voor de adviseurs zelf.
Competentiegericht leren
Dit gegeven vinden we ook op landelijk niveau: hoeveel onderwijsvernieuwingen hebben deskundigen de afgelopen jaren niet met veel aplomb naar voren gebracht waar we nooit meer iets van hebben gehoord? Ik noem één voorbeeld: het competentiegericht leren.
Beleidsmakers tuimelden over elkaar heen in hun enthousiasme en vonden natuurlijk talloze organisatieadviesbureaus bereid dit evangelie te verkondigen. Alle mbo's en hbo's moesten eraan geloven, de onderwijsprogramma's werden helemaal omgegooid.
Competentiegericht leren bleek een waardeloze aanpak en er is geen school meer die er sier mee maakt. Wat zou ik graag de mensen ter verantwoording roepen die destijds zo stellig verzekerden dat het onderwijs geweldig zou worden als we maar precies deden wat zij ons vertelden. Maar dit gebeurt nooit: waarschijnlijk laten ze op dit moment met evenveel overtuiging een andere school het licht zien... Ik heb het nog niet gehad over de grote hoeveelheid extra werk voor de school die verandertrajecten met zich mee brengen: er is zelden aansluiting bij werk dat in een ander kader al is verzet, heel vaak vereist een nieuwe aanpak dat bij het begin begonnen wordt.
Hakken in het zand
Er is dus veel energie verloren gegaan als het geweldige traject toch niet het gewenste resultaat opleverde, energie die niet aan de leerlingen is gespendeerd. De schuld van de mislukking wordt onveranderlijk bij de docenten gelegd: zij hebben de hakken in het zand gezet of waren 'handelingsverlegen' in de uitvoering.
Toch kunnen scholen zich niet permitteren te zeggen dat ze geen inbreng van buiten nodig hebben, dat ze graag rust in de tent willen en zelf voldoende kennis in huis hebben. Dan vindt er immers geen vernieuwing plaats en vernieuwing blijft het toverwoord.
Wie bevrijdt de scholen van de geldverslindende organisatieadviesbureaus en geeft de verantwoordelijkheid weer terug aan de onderwijsmensen zelf?

In de theosofie ligt het accent op het Ken uzelve, daarentegen beoogt de overheid het moreel kompas met behulp van nudging op te krikken of te manipuleren. In de kern gaat het om een cultuuromslag, die het evenwicht, de harmonie herstelt.

Joy Mills Een pad is er om te betreden Deel 2 (Theosofia augustus 2012)
Ook het leren aanvaarden van advies is van belang. Dat is niet altijd gemakkelijk, maar we zouden bereid moeten zijn om te luisteren naar wat anderen ons misschien te vertellen hebben en datgene te aanvaarden wat ons als waarheid toeschijnt. Geven en ontvangen horen feitelijk bij de onderlinge vreugden van ware relaties, of de ‘broederschaprelatie’. Voorbij datgene wat wij een horizontale relatie zouden kunnen noemen, aangegeven door het woord ‘broederschap’, bestaat er een verticale relatie, om het zo te zeggen, die onze aanvaarding omvat van een leraar, buiten of binnenin ons, in wie wij ons vertrouwen plaatsen en die we dus bereid zijn te gehoorzamen (‘wanneer wij eenmaal ons vertrouwen in die waarheid geplaatst hebben en geloven dat de leraar in het bezit daarvan is’).

Mary Anderson De dood en de theosoof (Theosofia augustus 2012)
Bovendien moeten we ons realiseren, wanneer we nadenken over al het kwaad dat de natuur in deze tijd door mensen wordt aangedaan, dat vroeg of laat de aarde niet langer bewoonbaar zal zijn, tenzij er drastische maatregelen worden genomen of de natuur op tijd reageert en door natuurlijke catastrofes het aantal van haar kwelgeesten reduceert: aardbevingen, vulkanische uitbarstingen, overstromingen, epidemieën, hongersnoden enzovoorts. Het kan zijn dat de planeet niet langer in staat zal zijn het leven te ondersteunen.
Een andere factor is dat zij die verantwoordelijk zijn vroeg of laat vreselijke karmische schulden zullen moeten aflossen door zelf te lijden. Het gaat dan om hun verantwoordelijkheid voor misdaden tegen de mensheid (in het bijzonder tegen hen die hulpeloos zijn, zoals kinderen, mensen zonder opleiding, armen) en tegen de dieren.
Zijn de toekomstige omstandigheden op onze planeet niet afhankelijk van ons handelen nu? Krishnamurti herhaalde altijd: ‘Je bent zelf de wereld, you are the world.’ Karma is niet alleen individueel, maar ook collectief. Men zegt wel dat een volk de regering krijgt die het verdient, maar krijgen we niet ook het milieu en zelfs de wereld die we verdienen, in alle opzichten? Kunnen we proberen ertoe bij te dragen de wereld tot een zodanige plek te maken dat we er zelf graag in zouden willen leven en dat we ook onze geliefden er graag zouden willen laten leven, wanneer wij en zij daarnaar terugkeren? Er is aan dit alles ook een positieve kant. Het Kali Yuga, met al zijn kwellingen, beproevingen en ogenschijnlijk onoplosbare problemen, geeft mensen meer gelegenheden om te leren dan welk ‘gouden tijdperk’ ook zou doen. We leren ongetwijfeld sneller en diepgaander door lijden.

Beter is mijn ideaal (Wilma de Rek Volkskrant 3 januari 2012)
Ook Nietzsche, goedevoornemensfilosoof bij uitstek, zou vermoedelijk de vloer aanvegen met iedereen die zich voorneemt zijn denkgroef dood te botoxen, want waarom neemt iemand zich zoiets voor? Omdat je met een gerimpeld hoofd een mislukkeling bent? Welnee: omdat de norm nu eenmaal glad en mooi is en omdat niemand graag van de norm afwijkt. Maar wie zich volgzaam aan de massa aanpast, is een sukkel, want hij is niet langer de ‘stuurman van zijn bestaan’, iets waar je volgens Nietzsche altijd naar moet streven.
‘Er is in de natuur geen saaier en weerzinwekkender schepsel dan de mens die voor zijn genie uit de weg is gegaan en nu naar rechts en naar links, naar achteren en naar alle kanten gluurt. Men mag zo iemand ten slotte niet eens meer bekritiseren, want hij is alleen maar een buitenkant zonder kern, een halfvergaan, opgeverfd, wijduitstaand gewaad, een uitgedost spook, dat geen angst, laat staan medelijden kan opwekken.’

'Wij, babyboomers, zijn bij de eerste afslag het spoor al bijster geraakt' (Huub Mous Volkskrant 11 oktober 2011)
Wie de hedendaagse populisten wil pareren, moet zeker niet bij de babyboomers te rade gaan: zij hebben door eigen toedoen elk recht van spreken verloren.
'Maar de tijdgeest is geen spook, geen storm, geen onafwendbare natuurkracht. Die is het product van een collectief denken en spreken. Waarom zouden mensen met een andere opvatting het bepalen van de politieke agenda en van de aard van het debat moeten overlaten aan een minderheid van vastberaden nationalisten en populisten?'
Kritiek
Hoeveel gebroken huwelijken heeft de seksuele revolutie van de babyboomers niet opgeleverd? De utopie van de vrije liefde is ontaard in de commercialisering van de seks en de pornoficatie van het publiek domein. De emancipatie van minderheden leidde tot een samenleving waarin het doorgeschoten individu de norm is geworden.
De secularisering van de jaren zestig is inmiddels zover opgerukt in de samenleving, dat vrijwel niemand meer begrijpt wat religie in wezen is, laat staan zoiets exotisch als de islam. De bonuscultuur van grijpgrage bankiers en wereldvreemde managers, dat is wat er overbleef van de visionaire woorden van John Lennon, ooit de goeroe van de babyboomers: 'Imagine there is no possession...'
Gespleten ziel
De 'verweesde samenleving' van Fortuyn, dat is de erfenis van de babyboomers. Een generatie met een gespleten ziel, zoals ook Fortuyn - als grootste babyboomer van zijn generatie - zelf ook een gespleten ziel had. Hij was immers niet alleen de grootste babyboomer, maar ook de eerste populist. Een trendsetter, want daar zijn ze nog altijd goed in, de babyboomers.
Er is een oude Bijbelse wijsheid die zegt dat iedere generatie de mogelijkheid krijgt om het beloofde land binnen te trekken.

Spinoza: Maar vóór alles is het nodig een middel te ontdekken om het verstand gezond te maken en het, voor zover dit aanvankelijk gaat, te zuiveren, opdat het de dingen op gelukkige wijze zonder dwaling en zo goed mogelijk kan begrijpen. Hieruit kan iedereen reeds zien, dat ik alle wetenschappen (de wetenschappen hebben maar één doel, waarop zij alle moeten worden gericht) op een doeleinde wil richten, te weten om, zoals ik reeds zei, de hoogste menselijke volmaaktheid te bereiken.

Het rapport ‘E i V’ is door mijn belangstelling voor het fenomeen organisatiecultuur ontstaan. Gewenste cultuurveranderingen in een organisatie worden in een 5Ddenkraam geplaatst. Het is de spin-off (serendipiteit) van de zoektocht. Uiteindelijk draait het om de vraag: is het mogelijk de evolutie op aarde, de beschaving een stapje verder te brengen? Is het laagje vernis dat beschaving heet sinds de oudheid toegenomen?

Bij levensprocessen gaat het om natuurlijke selectie, om de door Richard Dawkins ingevoerde memen (psychomaterie).
Richard Dawkins stelt dat het ontstaan van uiterst gecompliceerde levensprocessen (bijvoorbeeld een levende cel, het proces van de fotosynthese in planten) door ‘natuurlijke selectie’ kan worden verklaard.
We moeten er net als het antropisch principe van uitgaan dat de dingen zijn zoals ze zijn, het leven, het ontwerp is zoals het is. In dit kader is het interessant te verwijzen naar de 'De vier wie-vragen' Genen zijn niet belangrijker dan organismen (Richard Dawkins, NRC Handelsblad 22 mei 2004). De vierde vraag gaat over de zin van het leven, de waarde van ons gedrag om te overleven. Om de continuïteit van het leven op aarde voor de mensheid te waarborgen gaat het primair om de eenheid der tegendelen (kwalitatieve as), de hemelse triade en de natuurlijke selectie ('Survival of the fittest'). Het ‘ieder voor zich’ is een doodlopend spoor. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast met de volmaaktheid van God in de hemel.

Voor het opbouwen van een relatie tussen ‘mens en paard’ wordt gebruikgemaakt van communicatiemethoden die zijn ontleend aan observaties van paarden die in het wild leven. Het paard wordt door de mens benaderd op een soortgelijke wijze als paarden elkaar benaderen. Hierbij gebruikt de paardenfluisteraar de natuurlijke instincten en kuddementaliteit van paarden.
Paarden zijn sociale kuddedieren. De sociale interactie verloopt vooral via lichaamstaal.

Het vierledige mensbeeld (Antroposofie)
De antroposofie kent een vierledig mensbeeld. Het worden lichamen genoemd, maar beter is om te spreken van dimensies, of van 4 wezensdelen. Deze lichamen zijn: het stoffelijk lichaam, het etherische lichaam, het astrale lichaam en het “Ik”, ook wel Ik-organisatie” genoemd.

Het stoffelijk lichaam kent processen die we gemeen hebben met de mineralen. Aan zichzelf overgelaten heeft het afbraak en verharding tot gevolg.
Het etherisch lichaam kent processen die we gemeen hebben de plantenwereld. Het etherisch lichaam verzorgt de groei en het vorm aan kunnen nemen en heeft mede tot doel de verhardingsprocessen tegen te gaan. Wanneer dit lichaam dominant wordt ontstaat woekering.
Het astrale lichaam kent processen die we gemeen hebben met de dierenwereld. In het astrale lichaam voelen en denken wij en komen we in beweging. Sympathie en antipathie spelen hierin een rol. Het astrale heeft mede tot doel het etherische in te perken, opdat er geen woekering ontstaat. Wanneer dit lichaam dominant wordt ontstaat o.a. kuddegedrag, verslaving, chaos in gevoel en denken.
Het ik-lichaam is specifiek voor ons menszijn. In ons ik-lichaam komen we tot een ik-besef, richten we ons op en onttrekken we ons aan de kudde, brengen orde in de chaos en kiezen we zelf wat we willen denken, hoe we ons willen voelen, wie we willen zijn en hoe we ons gedragen. We zijn ons bewust van onszelf.

Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte mens. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur.
De verzameling van alle positieve assen (kwalitatieve assen) toont - wanneer ze elkaar overlappen - het ultieme punt van harmonie, volmaaktheid. Het brengt de éne eeuwige en absolute waarheid tot uitdrukking. De aardse ziel staat tegenover de hemelse geest, het innerlijke bewustzijn tegenover het non-lokale (Zevende zintuig), universele bewustzijn, het Akasha-veld.

Een van de vijf cultuurdimensies, die Geert Hofstede in zijn boek Allemaal andersdenkenden, omgaan met cultuurverschillen bespreekt heeft op de universele normen en waarden (natuurrecht, deugdethiek, natural and legal rights, Weltethos, rechten van de mens), die in alle culturen zijn terug te vinden betrekking. Prof. Hofstede: De menselijke natuur is wat alle menselijke wezens met elkaar gemeen hebben.

In het rapport 'E i V' gaat de verborgen 5e dimensie, de middenweg, Axis mundi (five-dimensional space) over de Kwintessens (moraal van het verhaal), de zingeving van het leven.

Geoffroy Tory:

Hans Blom We werkten aan de vervolging mee (Volkskrant 1 mei 2010)::
We neigen ertoe de Holocaust te zien als iets dat zich buiten ons om voltrok. Maar het was ook gewoon mensenwerk.
Het neigt er ook toe de Holocaust of Shoah te zien als iets dat zich min of meer als een natuurramp buiten ons om onontkoombaar voltrok. Maar dat miskent dat geschiedenis in de letterlijke betekenis van het woord mensenwerk is. Geschiedenis gáát niet alleen over mensen, maar wordt ook gemaakt door mensen, individueel en groepsgewijze.
De dynamiek van het historisch proces wordt in essentie bepaald door de eindeloze interactie van onuitputtelijke reeksen menselijk handelingen en beslissingen (ook om dingen niet te doen). Die mensen handelen bewust, onbewust en vooral in gecompliceerde mengvormen daarvan. Zij beslissen individueel, maar tegelijk in een enorme variëteit van groepen. Zelfs als het in de uiterlijk vorm om zogenaamde anonieme instituties gaat, gaat het uiteindelijk toch steeds om menselijk handelen. Dat geldt ook voor meestal moeiteloos gehanteerde abstracte begrippen om de werkelijkheid van het verleden aan te duiden, zoals de Shoah: het blijven reeksen van menselijk handelen.
In dit verband is ook van belang vast te stellen dat elke historische situatie in beginsel open is. Het vervolg staat niet vast. De geschiedenis voltrekt zich niet gedetermineerd. Zij is weliswaar niet omkeerbaar, maar zij was nooit bij voorbaat onvermijdelijk, hoezeer dat soms ook zo lijkt. In de praktijk zijn de marges soms smal, maar al die menselijke beslissingen en handelingen, die in interactie de voorzetting van het historisch proces bepalen, beïnvloeden die feitelijke voorzetting. Zij doen er dus toe.
Dit drukt ons met de neus op ieders individuele verantwoordelijkheid in het historisch proces. Indien ons handelen volstrekt gedetermineerd zou zijn, voltrekt de werkelijkheid zich buiten ons om, zijn wij speelbal. Maar de betekenis van beslissingen, keuzen dus, op alle niveaus is aantoonbaar. De ten minste relatieve openheid van elke historische situatie is zo tevens de voorwaarde voor een samenleving waarin mensen ook verantwoordelijk zijn voor hun handelen, de genoemde smalle marges ten spijt. Dat is behalve een mooie ook een beangstigende gedachte.

KernkwadrantDanielOfmanBinnenwereld in balans met Buitenwereld,Binnenwereld in onbalans met Buitenwereld,
   Onderste kernkwadrant in balans met hethet maskerkwadrant, er ontstaat een
   spiegelbeeld (alter ego), de lemniscaat:tegennatuurlijke kringloop:
   5. Sereniteit<7. Daadkracht 
 te veel | |   te veel
4. Daadkracht>2. Drammerigheid6. Geduld>4a/b. Zachtheid>2. Drammerigheid4. Geduld>2. Passiviteit
| |  | || |
1. Passiviteit<3. Geduld  1. Passiviteit<3. Sereniteit1. Drammerigheid<3. Daadkracht
 te veel       te veel

Alles wat we geven mogen we ook weer ontvangen. De ‘Law of One’ (wet van periodiciteit) heeft op het universele ordeningsprincipe karma, de 2e grondstelling betrekking. Het gaat in het kwantumvacuüm (bewustzijnsveld) om twee polen (les 3 polariteit), het aardse en het hemelse, om karma en dharma. Door een cultuur van verdieping en verinnerlijking (innerlijk leiderschap) te creëren kan het verstoorde evenwicht worden hersteld. Of met andere woorden waar steken we onze energie in?

Het continuüm van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam van de humanistische psychologie Maslow laat zien hoe vaardigheden kunnen worden geoefend. Het gaat er eerst om bewust te worden waarvan je je niet bewust bent. De opgebouwde conditioneringen, karmische formaties (als de restanten van alles wat we gedacht, gevoeld, gezien en gedaan hebben) moeten eerst worden herkend. Integratie vindt plaats wanneer op- en ontlading catharsis gelijkmatig gebeurt.

De vier stadia voor bewustzijnsverandering (four stages of competence) volgens Maslow:

1. Niet bewust van tekorten in kennis en kunde. Voelt geen noodzaak om te leren. Geen grip op eigen automatische gedachten en gevoelens.
2. Bewust dat hij kennis en ervaring mist om functioneren te verbeteren. De fouten die men doorgaans maakt, kunnen worden blootgelegd en er
kan worden gewerkt aan het stopzetten van (dwang)gedachten en -gevoelens.
3. Is vakkundig en begrijpt hoe het werkt. Zo iemand weet hoe waardevol leren is en is doorgaans zeer gemotiveerd om te blijven leren en groeien.
4. De deskundigheid wordt een automatisme.
Micro, reflexief bewustzijn:Macro, universeel bewustzijn:
Jung: PersoonlijkonbewusteJung: Collectief onbewuste(wereld van de archetypen)
Winst/Winst (Herman Van Rompuy over Geluk)Verlies/WinstWinst/Winst (Herman Van Rompuy over Geluk)Verlies/Winst
4. Onbewust bekwaam2. Bewust onbekwaamCollectief bovenbewust bekwaamCollectief bovenbewust onbekwaam
||||
1. Onbewust onbekwaam3. Bewust bekwaamCollectief onderbewust onbekwaamCollectief onderbewust bekwaam
Verlies/Verlies (Maskerkwadrant)Winst/VerliesVerlies/Verlies (Maskerkwadrant)Winst/Verlies

De nazi's vielen Jung overigens ook aan, want Jung had ingezien én uitgebreid beschreven hoe zij hun eigen schaduw projecteerden op de joden, en zij waren daar niet bepaald van gediend.

Het gaat bij dit veranderingsproces om de wederkerigheid, de overdracht tussen micro en macro, individu en collectief. Het individu beïnvloedt de gemeenschap en de omgeving beïnvloedt het individu. Hoe virulent de chemie tussen leider en volk kan zijn tonen de voorbeelden uit het verleden van de totalitaire ideologieën van Stalin en Hitler. Vreemdelingenhaat is in werkelijkheid iets dat onder de oppervlakte altijd aanwezig is.

Voor Stalin was dat een socialistische wereldrevolutie, voor Hitler de overheersing van een zuiver Arisch ras. Op talrijke gebieden van het maatschappelijke leven – arbeidsverhoudingen, literatuur, schilderskunst, amusement, architectuur, rechtspraak, partijorganisatie - werd de bevolking in een staat van agitatie, enthousiasme en vrees gebracht (‘Het totalitaire perpetuum mobile’, Volkskrant 24 juni 2004).

Voetnoot Collectieve angst is een verleidelijke minnaar (Arnon Grunberg Volkskrant 8 augustus 2015):
n er hard in: de atoombom was nodig want heeft ons vrede gebracht,' zegt Dick Büchel van Steenbergen, een Nederlandse overlevende van Nagasaki, in een mooi stuk van Marjon Bolwijn, donderdag in de Volkskrant. Een andere overlevende, Ronald Scholte, komt tot een tegengestelde conclusie.
Over de noodzaak van de atoombommen op Japan zullen ook historici nog wel even verdeeld blijven. Naar aanleiding van de herdenking van de atoomaanval verschenen oproepen om alle atoomwapens te ontmantelen, maar het verschil met pakweg dertig jaar geleden kon niet groter zijn. De collectieve angst betrof toen de atoombom. De Sovjet-Unie bestond nog, op het Museumplein werd gedemonstreerd tegen de kruisraketten, en Doe Maar zong: 'Jij moet nog huiswerk maken. Voordat de bom valt.'
Nu wordt de collectieve angst veeleer gesymboliseerd door de vluchteling, de moslim, Brussel, oftewel de EU.
De collectieve angst is een verleidelijke, maar ook zeer wispelturige minnaar.

Paul Revis DE FILOSOFIE VAN TEILHARD (Tijdschrift GAMMA jrg. 5/nr. 3 juni 1998)
Hoe heeft Teilhard dit Punt gevonden? Het blijkt dat alle deel-extrapolaties in de noösfeer, waarvan we in het voorgaande enkele besproken hebben, zonder uitzondering convergeren, dat wil zeggen naar elkaar toebuigen en uitkomen in één punt. Teilhard bereikt hier de uiterste grens van zijn extrapolaties, omdat Punt Omega de grens markeert van het tijdruimtelijke. De wet complexiteit- interioriteit en de noösfeer monden in dit Punt uit. In de mate waarin de extra-polatielijnen convergeren is Omega als een aantrekkingskracht onder ons aanwezig en is sprake van immanentie. In de mate waarin Omega het eindpunt vormt van de tijdruimte en de evolutie is het een transcendent begrip.
Daarmee heeft Teilhard nog niet alles gezegd over Omega. Zijn filosofie krijgt nog een theologisch staartje! Omega is geen Iets maar een Iemand. Hoe weet hij dat zo zeker? Teilhard meent dat af te lezen uit de totalitaire systemen van Hitler, Stalin en Mao, die hij beschouwt als 'mislukte pogingen om de noösfeer te organiseren'. In deze systemen wordt volgens hem de mens teruggeduwd in het evolutiestadium van de mierenhoop en de termietenheuvel. Het is gebleken dat de mens in die toestand niet meer warm loopt voor een Heilsstaat. Uiteindelijk laat de mensheid zich alleen organiseren in een maatschappij waarin de persoon en de persoonlijke vrijheid alle ruimte krijgen. Teilhard meent dat dat uiteindelijk alleen mogelijk is door het christendom. Daar is een Supra-Persoon, die de functie van Omega vervult en alle personen verzamelt en in hun waarde laat.
Voor Teilhard is de persoon de belangrijkste vrucht van de evolutie, omdat de persoon niet meer geheel onderworpen is aan de wetten van tijd en ruimte. Dit is een meer moderne uitdrukking van de traditionele leer van de onsterfelijkheid van de ziel.

Charles Duhigg Macht der gewoonte waarom we doen wat we doen en hoe we dat kunnen veranderen
Een gewoonte voltrekt zich in onze hersenen in niet meer dan drie stappen: de aansporing (ik heb een vieze smaak in mijn mond) gevolgd door de routinehandeling (ik neem een kauwgommetje) resulterend in de beloning (dat is lekker fris!). Je bewust worden van dit proces is een sleutel tot succes op vele gebieden: het kan de productiviteit op je werk verhogen en je creativiteit vergroten.

De vier kosmische schema’s (kies: Menu, Nr. 25.) der menselijke evolutie (vooruitgang) van Jozef Rulof kunnen ook aan de hand van het kernkwadrant worden gerubriceerd:

Macrokosmos Microkosmos
Kosmische gebieden ----Zeven hellenOnderste Afgrond (bovenaards) ----Onderste Afgrond (hel)
||||
Stoffelijke kringloop ----Zeven hemelenBovenste Afgrond (onderaards) ----Bovenste Afgrond (hemels)

Met ‘hellen’ wordt aarde bedoeld. Dankzij het dualisme op aarde kunnen wij de eenheid in de hemel ervaren.
Het artikel 'Samenvatting van de leer’ van Jakob Lorber biedt een complementair perspectief.

Jakob Böhme - Emanuel Swedenborg - Jacob Lorber een drieluik
Godsbeeld
Deze overeenkomsten in Lorbers Godsbeeld en de leer van Swedenborg over de Ene God zijn inderdaad opmerkelijk. Swedenborg voegt er aan toe: “Dat Jezus op aarde kwam om het menselijke aan te trekken en dit goddelijk te maken en zo de orde te herstellen.” (Hemelse Verborgenheden 3638).
Vergelijkbare overeenkomsten bij Lorber en Swedenborg worden opgesomd onder de onderwerpen: Jezus, Leven en Mens, Ziel en Geest, Vrije Wil, Orde en Liefde.

Nexus De Ether
De ether is niet alleen de ziel van de Aarde zelf maar verzameld ook alle zielen die na de dood telkens weer opnieuw onderdeel worden van de Ether. In de Ether liggen de sferen, bekende schrijvers zoals Jozef Rulof schrijven uitvoerig over de sferen waarin wij vertoeven na de overgang, het verschijnsel dat wij onterecht de dood noemen. Elk mens, elke ziel doorloopt gedurende zijn levens alle gebieden binnen deze sferen, de een wat sneller, de ander wat langzamer maar iedereen komt uiteindelijk in de bovenste sfeer terecht alwaar men de godkracht die eenieder in zich draagt in volle glorie kan ervaren. Godkracht in dit artikel wordt niet bedoeld als zijnde een macht die boven ons staat maar als een kracht die eenieder in zich draagt maar niet bewust weet te gebruiken.

Het rapport ‘E i V’ is op het principe we oogsten zoals we zaaien, luisteren en spreken en met hart en ziel gebaseerd.

Bettine Siertsema Uit de diepten Nederlandse egodocumenten over de nazi concentratiekampen (p. 51):
Respect en sympathie, die Glover ziet als de kern van menselijkheid, werden door het systeem tegengegaan door de slachtoffers hun waardigheid te ontnemen, waardoor ze geen respect meer opriepen, en door propaganda die langs tribale scheidslijnen en met sociaal-darwinistische en Nietzscheaanse argumenten mededogen voor de slachtoffers tot zwakte maakte. Op zoek naar factoren die tot ongehoorzaamheid en hulp aan de slachtoffers van vervolging leidden, signaleert Glover bij de daders soms een plotseling doorbrekend mededogen wanneer ze geconfronteerd werden met een slachtoffer als individu. Bij de zich verzettende omstanders speelden religieuze motieven vaak mee (bijvoorbeeld de bijbelse opdracht de vreemdeling onderdak en voedsel te geven, maar ten diepste ook het besef dat God meer gehoorzaamd moet worden dan de mensen). De opvoeding van mensen die joden hielpen blijkt gekenmerkt te zijn door een hoge standaard waar het de zorg voor anderen betreft, maar door een geringe strengheid, met meer nadruk op overtuigen en verklaren dan op discipline.51
51) Glover baseert zich hierbij op Samuel en Pearl Oliner, The Altruistic Personality: Rescuers of Jews in Nazi Europe. New York 1988. ====

Samenvatting (Ecce Homo, Complementariteit, 'Collectieve zelfregulering en Zelfregulering')

Bhagavad Gita: Hij die sympathie noch antipathie koestert, is evenwichtig en beheerst van denken. (kernthema van het verwerven van kennis)
Petrus: U zult in het verderf worden gestort, u met uw geld, omdat u denkt te kunnen kopen wat God geschonken heeft (Handelingen 8:18-22).
Meister Eckhart: Um die „Gottesgeburt in der Seele“ zu verwirklichen, muss man die Vorstellung von Zeit aus dem alltäglichen Leben entfernen.
H.P. Blavatsky: De kennis van het zelf is de wijsheid zelf.
H.P. Blavatsky: De theosofie is de oeverloze wereldzee van universele waarheid, liefde en wijsheid, die haar schittering op aarde weerkaatst; terwijl de Theosofische Vereniging slechts een zichtbare waterbel op die weerkaatsing is. (Uit: Diamanten)
Jiddu Krishnamurti: Het individuele probleem is het wereldprobleem.
J.J. van der Leeuw: Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie dat moet worden ervaren.
Ernest Hemingway: It is good to have an end to journey toward; but it is the journey that matters, in the end.
Rumi: Wij zijn zowel de spiegel als het gezicht dat we er inzien.
Friedrich Nietzsche in "Aldus sprak Zarathoestra", voorrede 4,25.
De mens is een koord, geknoopt tussen dier en een toekomstige, hogere mens,- een koord boven de afgrond. Een gevaarlijk over-lopen, een gevaarlijk op-weg-zijn, een gevaarlijk terug-schouwen, een gevaarlijk huiveren en staanblijven. Het grote in de mens is: dat hij een brug is en geen doel; wat bemind kan worden in de mens, is dat hij een overgang is...
Francois de La Rochefoucauld: It is great folly to wish to be wise all alone.
De Mahatma Brieven: Geest, leven, stof, zijn geen natuurlijke beginselen die onafhankelijk van elkaar bestaan, maar de gevolgen van combinaties die door de eeuwige beweging in de Ruimte worden voortgebracht. (BRIEF No. 23B p. 172)
Edward Snowden: Ik wil de maatschappij de kans bieden te bepalen of ze zichzelf wil veranderen.
Thomas Berry: Wat met de buitenwereld gebeurt, gebeurt ook met de binnenwereld. (Matthew Fox De verborgen spiritualiteit van mannen)
Robbert Dijkgraaf: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter (NRC 27 december 2008).
Stelling: Waar de Gulden middenweg van spirituele transformatie loopt is al millennia bekend. Het is niet nodig het wiel opnieuw uit te vinden. De middenweg geldt zowel top down als bottom up en is afhankelijk van de rollen die we bewust of onbewust in de maatschappij spelen. Er is niets nieuws onder de zon.
Stelling: Zonder de Kwintessens in het debat te betrekken is het oplossen van wereldvraagstukken niet mogelijk. De Kwintessens, wordt met behulp van de verborgen 5e Dimensie ('verborgen pad') van Roberto Assigioli en Enantiodromie van Carl Jung tot uitdrukking gebracht. De verborgen 5e Dimensie en de Enantiodromie zorgen voor het herstellen van balans.

Het realistische midden van René Cuperus heeft op de eerste apocalyps, het Anti-darwinisme (Religie, Ethica, Geestkunde, alfamannetjes), de tweede apocalyps Darwinisme (Wetenschap, Natuurkunde) en de derde apocalyps Filosofie (Zielkunde, Probleem van het ego) betrekking. Om de realiteit te duiden vervallen te veel redacteurs in de obsessie met de actualiteit. Een samenleving moet beducht zijn op mogelijk onheil en ooit waarschuwde de dorpsomroeper met luide stem op het plein als er gevaar dreigde.

Primair draait het om het leerproces laat de discipel de vernietiger vernietigen. Het leerproces op aarde was al bekend bij Socrates en Plato, maar ook al bij Zarathoustra en Vyâsadeva (Vyasa), auteur van de Bhagavad Gita (Tegenstellingen, 5D-concept en Ethisch reveil). Zonder te streven naar waarheid en rechtvaardigheid is een duurzame vrede niet mogelijk. Dus door waarheid en rechtvaardigheid centraal te plaatsen is een betere risicobeheersing mogelijk. De Bhagavad Gita beschrijft al de contouren van de unificatietheorie. Of met andere woorden de Bhagavad Gita laat al zien dat, de ‘Grondtoon van de waarheid’, het verborgen mechanisme dat aan de schepping, de Éne werkelijkheid ten grondslag ligt al millennia bekend is. Om in het universum de Éne werkelijkheid te illustreren wordt van de Hoofdroute gebruik gemaakt.

De beroemdste uitspraak van de legendarische strateeg Sun Tzu: Het toppunt van bekwaamheid is de vijand verslaan zonder te vechten. Het is al millennia bekend hoe het mogelijk is om de vrede te bewaren. Maar een platte organisatiestructuur leidt niet automatisch tot een kwalitatief betere besluitvorming.

Natuurkunde in de theosofische literatuur (Ingmar de Boer Theosofia december 2000):
Taimni’s belangrijkste werk is ongetwijfeld Man, God and the Universe, waarin hij de grote lijnen van zijn wereldbeeld uiteenzet2. Hierin vinden we naast veel termen uit de theosofische traditie, ook veel begrippen die afkomstig zijn uit het hindoeïsme, in het bijzonder uit een specifieke richting, het shivaïsme of shaivisme. De drie grootste stromingen van het hindoeïsme zijn de shaiva’s, shakta’s en vaishvanava’s, die respectievelijk shiva, shakti of vishnu vereren als hoogste beginsel. Taimni gebruikt in dit werk de termen shiva en shakti, voor geest en materie, de basiselementen waaruit het gemanifesteerde universum wordt voortgebracht. In zijn commentaar op Patanjali’s Yoga-soetra, getiteld The Science of Yoga, gebruikt hij hiervoor de termen purusha en prakriti, die meer passen in de yoga- en sankhyafilosofie.
Geluid
In de Shiva soetra wordt het geluid genoemd als het fundament van het gemanifesteerde universum. Vanuit het ‘grote punt’ mahabindu, daalt de shakti, de goddelijke kracht, periodiek af, vormt het universum, houdt het in stand, trekt het aan het eind van het wereldtijdperk weer terug en absorbeert het in het grote punt.7 8 Binnen deze cyclus van verschijnen en verdwijnen van het materiële universum vindt een tweede proces plaats waardoor evolutie kan ontstaan van lichamen die uit materie zijn opgebouwd. Geluid, of matrika, de kracht achter de mantra, is de bindende energie die ervoor zorgt dat onze kennis van de buitenwereld in ons bewustzijn tot begrijpelijke eenheden wordt samengesmolten.

Is het paasverhaal actueler dan ooit? (Jacobine op zondag 16 april 2017):
Met drie vertellers uit The Passion gaat Jacobine Geel op zoek naar hun persoonlijke verhaal van hoop en opstanding: met Jorgen Raymann, Lenette van Dongen en Remco Veldhuis. Pasen is het feest van de opstanding. Ieder jaar kijken er miljoenen mensen naar The Passion. De verscheidenheid en de veelheid der menselijke werken berust op Pasen, symboliek rond de kruisiging, opstanding, verrijzenis, wederopstanding en wedergeboorte.

Met behulp van de Middenweg, de route van het Eenheidsbewustzijn is het mogelijk de paradox tussen Maakbaarheidsgeloof en Zelfvernietigingsdrang van politici te doorbreken.

Openingsrede 17 november 1875 – H.S. Olcott
Fragmenten uit deze rede die H.S. Olcott uitsprak als eerste president van de Theosophical Society. (Theosofia februari 2007):
Deel 2 (uit IATF Newsletter Nr. 13): het leven van Olcott na zijn kennismaking met mevrouw Blavatsky
Op Sri Lanka werkte Olcott onvermoeibaar aan de bevordering van het Boeddhisme door de stichting van scholen en de aanmoediging van nieuwsbladen; hij speelde een doorslaggevende rol toen de Britten de Srilankaanse boeddhisten burgerrechten verleenden; hij bevorderde de herleving van het boeddhisme door het schrijven van een Boeddhistische Catechismus, door met zijn Veertien Grondstellingen de Boeddhistische oecumene te stimuleren en door een vlag te ontwerpen – dit alles wordt nog steeds gebruikt. Olcott inspireerde ook binnen de Leer van Zarathoestra een heropleving van de innerlijke kant van die antieke religie van de Heer der Wijsheid.

'Het christendom is geen godsdienst voor iedereen' (Sander van Walsum Volkskrant 15 april 2017 p. 14-15):
Zijn er voor u, als katholiek, de laatste jaren ook bemoedigde dingen gebeurd?
'Zeker: de toenadering tussen de verschillende kerkfamilies. Of, zoals paus Johannes Paulus II zijn streven naar verzoening tussen Oost en West tot uitdrukking bracht: het christendom ademt met twee longen. In de Nederlandse context gebeurt hetzelfde. De herdenking van het Reformatiejaar (in 1517 verwoordde Maarten Luther in 95 stellingen zijn kritiek op de r.-k. kerk, red.) heeft een sterk oecumenisch karakter. Ik mag schrijven voor het Nederlands Dagblad, oorspronkelijk de krant van de vrijgemaakten. Andries Knevel schrijft in het Katholiek Nieuwsblad. Daar kun je toch alleen positief over zijn? Er wordt vaak gezegd: we gunnen de islam een Verlichting. Ik zou eerder zeggen: we gunnen de islam een oecumene. Want binnen de islam is nu een burgeroorlog gaande, vergelijkbaar met de burgeroorlog binnen het christendom die volgde op de Reformatie.'

Zullen we daar niet al te luchtig over doen? (Wieteke van Zeil Volkskrant 13 april 2017 Bijlage p. 12-13):
Het is amper ergens ter sprake gekomen, maar wij gaan het hier toch even hardop zeggen: in The Passion, vanavond op televisie, is Jezus zwart. Zullen we daar niet al te luchtig over doen?
Toen dominee Martin Luther King in 1957 de vraag kreeg waarom Jezus wit is, antwoordde hij in Ebony: 'De kleur van Jezus is van weinig tot geen belang want huidskleur is een biologische eigenschap die niets zegt over intrinsieke waarde van iemands persoonlijkheid. Wat geldt is Zijn bereidheid zich aan Gods wil te onderwerpen.' Dwight Dissels is de eerste zwarte Jezus bij wie kleur van weinig tot geen belang is en dat is enorm betekenisvol.

In het oeuvre van Blavatsky staat 'Geestdrift' voor 'Levenskracht'. Het gaat over het herstel van de natuurlijke orde naar geest, ziel en lichaam. De theosofie heeft, om het functioneren van de ziel te verklaren, de alfawetenschappen als vertrekpunt, de Geestkunnde en is op de kennis van profeten, mystici en zieners (rishi’s) gebaseerd. God staat voor iets dat alle denken te boven gaat. God staat voor wat absoluut transcendent en immanent is.

Fay van Ierland: Over bestuderen van De Geheime Leer, ook De Mahatma Brieven: je moet nieuwe hersenpaden maken. Dat aanmaken van die nieuwe hersenpaden, daarbij wordt een oude manier van denken, op jezelf gericht, vervangen door ontvangend denken. Waarbij je denken iets kan opvangen wat je laat zien, wat je inzicht geeft, in wat zij je aangeven. Zonder die verandering in je denken kun je er eigenlijk niets van begrijpen.

Verscheidenheid en Eenheid in de creatieve evolutie volgens Henri Bergson staat tegenover de drie principes van Darwins biologisch algoritme. Volgens Darwin spelen er binnen het evolutionaire mechanisme drie principes, te weten variatie, selectie en reproductie een rol. De drie principes van Darwins biologisch algoritme hebben in het rapport 'E i V' op verscheidenheid, natuurlijke selectie en analogie (repeterende patronen) betrekking. In essentie draait het om de analyse van ons Mens-, Wereld- en Godsbeeld. De evolutie van het GODSBEGRIP houdt gelijke tred met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf.

Wim van Dinten ontdekte dat er patronen bestaan in de manier waarop mensen betekenis geven en hoe dit hun oordeel en gedrag bepaalt. In Met gevoel voor realiteit (2002) liet hij zien hoe die patronen in evolutie tot stand komen en wat de invloed is van de context waarin mensen leven. In 2001 richtte hij samen met Imelda Schouten stichting Sezen op, waarin zijn gedachtegoed is ondergebracht en verder wordt ontwikkeld. Hij is bekend om de manier waarop hij bij behandeling van vraagstukken waarnemingen en perspectieven met elkaar verbindt en alternatieven ziet.

Het bestaan van een Derde weg, het morele kompas van spirituele leraren, wordt door Frits Bolkestein ontkend. Om levensovertuigingen in een bredere context te plaatsen kan het moreel kompas (5Ddenkraam) worden gebruikt. Dit denkmodel vormt een schakel om de zienswijzen van Lao Zi, Heraclitus, Pythagoras, Plato, Jezus, Immanuel Kant, Hegel, Spinoza, Blavatsky, Wittgenstein, Nietzsche, Teilhard de Chardin, Jung, Assagioli, Goethe, Richard Wilhelm, Heidegger, Rudolf Steiner, Sri Aurobindo, Krishnamurti, Foucault, Habermas, Ken Wilber, Paul Davies en Oliver Sacks te verbinden, een visie op de duurzame samenleving, een paradigmawisseling op de werkelijkheid te scheppen. Spirituele leraren, profeten, mystici en zieners (rishi’s) zijn bruggenbouwers naar de toekomst. Om de paradox 'E i V' te duiden, gaat het om een grote verscheidenheid aan leraren.

Aanname 2: Omgevings- en persoonlijkheidsfactoren beïnvloeden de manier van denken die iemand zal gebruiken.
Mensen zijn flexibel in hun denken en kunnen wisselen tussen de twee denkmanieren. Soms denken we systematisch en soms heuristisch. Welke manier we gebruiken hangt af van omgevings- en persoonlijkheidsfactoren. Als een situatie bijvoorbeeld een groot persoonlijk belang heeft (stel je voor dat je een krantenbericht ziet met de titel 'Examens vereist voor internetcursussen'), dan is de kans groot dat we de systematische manier van denken gebruiken. Maar als een situatie niet erg van belang voor ons is (je ziet een krantenbericht getiteld 'Competentietests voor juristen'), dan is het waarschijnlijk dat je de heuristische manier van denken gebruikt bij het lezen van het bericht.
Mensen hebben ook sterke individuele voorkeuren voor bepaalde manieren van denken. Sommige mensen hebben grote behoefte aan het begrijpen en weten van dingen en doorgaans denken zij in de meeste situaties heel precies. Andere mensen hebben daarentegen weinig behoefte aan kennis en begrip en zij denken meestal zo min mogelijk over een situatie. De meeste mensen bevinden zich hier tussenin en zijn gevoeliger voor omgevingsfactoren.
Op deze manier kan onze manier van denken dus gedreven worden door de situatie of door persoonlijke voorkeuren. Bedenk dat ook mensen die bij voorkeur heuristisch denken, kunnen switchen naar de systematische manier, als de situatie dat vereist.

Voor de machthebbers op aarde geldt het 'winner takes all'-principe, lees het principe van competitie, economie en politiek. Voor de natuur geldt echter het antropisch principe, het holografische principe en emergentie. Emergentie (spontaneous order) brengt de inversie, de ommekeer van de telling van Pythagoras tot uitdrukking. De metafoor van de wagenmenner heeft op 'de twee in één' (De Geheime Leer Deel I Proloog p. 46) betrekking.

In de esoterische literatuur wordt het Bodhisattva Pad zeer uitgebreid besproken. Door de hoogleraren J.E. van der Stok, André van der Braak en Ton Lathouwers wordt aan de verborgen 5e Dimensie aandacht besteed. Het Bodhisattva Pad wordt met name door André van der Braak in twee video's toegelicht. Het Bodhisattva Pad laat zien hoe het mogelijk is met het mechanisme, de wederkerigheid tussen de microkosmos en macrokosmos in verbinding te komen.

Mede aan de hand van de Bhagavad Gita, de Upanishads, Gnosis, de Levensboom, 'Identificatie en Disidentificatie' (meditatiediagram), De Derde weg en Individualiteit (zelfverwerkelijking, zelfrealisatie, zelf-ontplooiing) wordt er is niets nieuws onder de zon toegelicht.

Of met andere woorden de mensheid bestaat uit goede en minder goede acteurs in een groot rollenspel. Er is wereldwijd behoefte het spel beter te leren spelen en broederschap te bevorderen. Hoe richten wij onze levensenergie (levenskracht, oerbron, levensbron, astraallichaam)? We zijn het in eerste instantie zelf om de in het universum aanwezige vrije energie (ether, antahkarana) vorm en inhoud te geven. Het spreekt voor zich dat dit een zeer heikel punt is voor de wetenschap.

In het rapport ‘E i V’ draait het om het gulden midden van Aristoteles, de ‘Gulden Middenweg’ tussen het publieke en private domein, de relatie tussen Kwantiteit en Kwaliteit, Welvaart en Welzijn, de lateraliteit, de communicatie tussen de rechter - en linker hersenhelft van ons brein. Of met andere woorden leggen we het accent op de kwaliteit van leven of het verdienmodel. Een levenskunstenaar kenmerkt zich door tussen beide de juiste balans te hebben gevonden.

In het rapport 'E i V' gaat de verborgen 5e dimensie, de middenweg, Axis mundi (five-dimensional space) over de Kwintessens (moraal van het verhaal), de zingeving van het leven.

In het onderzoeksrapport 'E i V' heeft het emancipatieproces (begeleidingskunde), de ’Hoofdroute’ betrekking op de Gulden middenweg van balancerend - en authentiek leiderschap, op het Rechterpad. Het biedt een oplossing voor het menselijk tekort. De levenskiem, het beginsel van de enantiodromie van Carl Jung is nog steeds werkzaam.

Voor een juiste balans tussen individuele en collectieve belangen dienen net als Kerk en Staat het publieke en private domein duidelijk van elkaar te worden onderscheiden. De in de publieke sector te ver doorgevoerde marktwerking komt er in feite op neer dat de overheid in eigen doel schiet. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op. Er zijn te veel carrièrepolitici alleen bezig hun eigenbelang te behartigen.

In de politiek wordt door in het bijzonder de rechtervleugel voor het behartigen van hun belangen 'de staat als breekijzer' gebruikt. Het toont het retorische foefje van het paradox mechanisme (‘en-en’/‘of-of’-mechanisme) 'De uitdaging is niet een gat in de markt te vinden. De kunst is dat gat eigenhandig te creëren'.

De medaille met twéé kanten, heeft een keerzijde, de dubbelganger (ferouer, alter-ego, maskerkwadrant). Het maskerkwadrant maakt het weloverwogen eigenbelang, het egoïsme zichtbaar en laat zien dat we in een loop (schizofrenie) terecht kunnen komen wanneer we niet meer met onze spirituele bron zijn verbonden. Helaas laten we ons in de politiek veelal door het maskerkwadrant regeren.

Tussen de Oosterse en Westerse cultuur, aan de culturele diversiteit in de wereld ligt de lerende mens en de moraal van het verhaal ten grondslag. Op dit moment wordt het steeds duidelijker dat het naïeve geloof van politici in de mythe van de vrijemarktgedachte en het zelfregulerende vermogen van de financiële sector, onderwijs, zorg en woningcorporaties op illusies blijkt te berusten. Met behulp van het maskerkwadrant kunnen politieke machtsspelletjes worden verklaard. Te veel politici beperken zich tot het besturen van 'bv-Ego'. Mismanagement kan ook met het verschijnsel ‘schaap in wolfskleren’ worden geduid. In het rapport 'E i V' heeft zelfregulering op de moraal van het verhaal betrekking. Dit inzicht geldt voor elk individu.

Het rapport ‘E i V’ beoogt net als deze 'probleemgestuurde' modellen probleem en oplossing dichter bij elkaar te brengen. We zitten in ons eigen wereldbeeld gevangen. Het outside the box-denken komt centraal te staan. Meta-leren maakt het mogelijk 'Marktfalen en Overheidsfalen' te doorbreken.

De op – en neergaande lijn in de conjunctuurbeweging wordt vanuit het psychologische ('Psyche en Logos') gezichtspunt met behulp van het zelfbewustzijn, de zelfreferentie verklaard. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. Door het cliëntelisme ('ondernemende' bestuurscultuur), de te nauwe verstrengeling tussen overheid, lees politici en bedrijfsleven en het mismanagement dat daardoor is ontstaan, is er decennia lang een feestje gebouwd. De wederkerigheid, de rekening van dit feestje wordt nu, met als camouflage de zogenaamde participatiesamenleving, aan de burger gepresenteerd.

Wat betreft het debat over Platform 2032 ondersteunt de opinie van Karin Heijer docent Wiskunde aan het Erasmus Gymnasium Rotterdam en Bestuurslid van Beter Onderwijs Nederland (BON) het rapport 'E i V'. Het zal ook duidelijk zijn dat de spelletjes die politici spelen minder complex zijn dan het lijkt en dat er behoefte blijft aan stoorzenders, het tegenwicht van een Jaap Dronkers.

Om het evenwicht te herstellen beoogt de theosofie aan de hand van de paramita's, DE NIEUWE TIEN GEBODEN - Gedragsregels voor de moderne tijd tegenwicht te bieden.

In de theosofie draait het om de principes Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, het zelfreinigend vermogen, om innerlijke zelfontwikkeling (leer van de individualiteit), zuivering en verlichting en het rentmeesterschap.

Om de evolutionaire kringloop van het universum waarin wij nu leven te illustreren maakt de theosofie van zeven ronden en zeven rassen, negenveertig vuren (krachten), de zevenvoudige ladder van goddelijk bewustzijn gebruik. Amanda Gefter (p. 495) heeft het over terugkeren, aufheben volgens Hegel. Vergelijkbare metaforen om de evolutie te duiden zijn zelfreinigend vermogen (catharsis), innerlijke ommekeer, pelgrimage, jakobsladder, levensladder, zevende poort en zeven hemelen. De ladder staat symbool voor de innerlijke verbinding met God en hangt met de altijd onzichtbare, eeuwige en absolute ENE LEVEN samen.

Om het fenomeen van de weerspiegeling te duiden maakt Plato van de allegorie van de grot gebruik en Blavatsky beschrijft de toverlantaarn. De viervoudige aard van de mens 'nӗshāmā, rūah, nefesh en gūf', de viervoudige geopenbaarde krachten (zie Joy Mills De pelgrimstocht van de mens) in de microkosmos zijn een weerspiegeling van de vier fundamentele natuurkrachten in de macrokosmos. De viervoudige geopenbaarde krachten hangen met de vier vragen van Niko Tinbergen samen.

Danielle Audoin De Theosofische Vereniging in de wereld van nu
Innerlijke vrede is omgekeerd evenredig aan ambitie, het egoïstische verlangen naar erkenning van het ik, en dat geldt zowel voor een individu als voor een groep personen of een staat. En als er geen vrede heerst in het hart van de mensen, kan er geen vrede op aarde zijn. Daarom is het niet overdreven te zeggen dat ieder van ons voor de wereld verantwoordelijk is, dat ieder – hoe hij ook is, waar hij zich ook bevindt, in wat voor levensomstandigheden hij ook verkeert – ten goede kan werken voor de wereld in plaats van maar door te gaan kwaad te doen door onwetendheid of onbewustheid.

De vier stadia voor bewustzijnsverandering volgens Maslow kunnen ook met deze vier primaire bewustzijnsniveaus en de vier kosmische schema’s van Jozef Rulof worden vergeleken.

Het continuüm van onbewust onbekwaam naar onbewust bekwaam van de humanistische psychologie Maslow laat zien hoe vaardigheden kunnen worden geoefend. Het gaat er eerst om bewust te worden waarvan je je niet bewust bent. De opgebouwde conditioneringen moeten eerst worden herkend. Integratie vindt plaats wanneer op- en ontlading catharsis gelijkmatig gebeurt.

Het rapport ‘E i V’ maakt van de integrale visie ( integrale denktrant) van Ervin Laszlo en Ken Wilber gebruik. Elke medaille heeft twee complementaire kanten, die door de spiegelsymmetrie, het projectiemechanisme tot uitdrukking wordt gebracht. De eenheid der tegendelen is het basisingrediënt in het rapport ‘E i V’. De eenheid der tegendelen brengt echter ook een tegenstelling tussen twee polen, de keerzijde tot uitdrukking.
De complementariteit bestaat op aarde, maar niet in de hemel.

Het reflexief bewustzijn, het projectiemechanisme (weerspiegeling, 'bewust en onbewust') leert dat we zowel waarnemer als deelnemer zijn. Het waargenomene duidt er op dat we allemaal deel uitmaken van de evolutie, de evolutionaire kringloop.

De psyche (reflexief bewustzijn, zelfreflectie) werkt als een spiegel (weerspiegeling). Het is deze spiegel, het spiegelneuron, dat zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (Standaardmodel, de gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

De milieuvervuiling, de Mars van de poolreiziger maakt duidelijk dat leven volgens het Westerse model de problemen eerder groter dan kleiner maakt. Sinds het verschijnen van het rapport van de Club van Rome De grenzen aan de groei in 1972 legt Ervin Laszlo voor het oplossen van wereldvraagstukken het accent op de integrale benadering. Daarnaast presenteert hij de "theory of everything" (theorie van alles) als oplossing voor de strijd tussen wetenschap en religie. De theory of everything raakt volgens Laszlo letterlijk aan alles en kan leiden tot een wereld zonder, onder andere: oorlog, ziektes, milieuvervuiling en armoede.

Het onderzoeksrapport 'E i V' hanteert voor de theorie van alles de Unificatietheorie, die met behulp van de 'Hoofdroute' kan worden bereikt.

Het is een eenzijdig mensbeeld dat we op aarde zijn om braaf te produceren en te consumeren totdat de aarde is vernietigd. Analoog aan de relatie tussen Verlichting of Eeuw van de Rede en de Verlichting, het Nirwana van het boeddhisme, de wereld van ‘Zaaien en Oogsten’ in de esoterie staat op aarde tegenover de wereld van de ‘carrot and stick’ (belonen en straffen) van Hans van Baalen.

Het 5D-concept laat net als de levensboom en het enneagram zien dat het goede nieuws is dat er een zelfregulerend (zelfgenezend - en zelfreinigend) vermogen in het systeem zit ingebakken. Het gaat er om de schijnwaarheden in het leven, de ingebakken clichés te demystificeren.

In het 5D-concept zijn de 'metafysica, het bovennatuurlijke en de fysica', 'geestkunde en natuurkunde', 'Bewustzijnsevolutie en Evolutietheorie', 'Unificatietheorie en Snaartheorie', twee complementaire kanten van één medaille. Het is het projectiemechanisme, de spiegelsymmetrie die beide met elkaar verbindt.

Of met andere woorden door alleen beide kanten de Natuurwetenschappen + Geesteswetenschappen = Nature (philosophy)these + antithese = synthese - van de éne werkelijkheid te belichten komt de theorie van alles een stapje verder. Het gaat er dus om vanuit beide domeinen en het fenomeen wederkerigheid kleine stukjes aan een gezamenlijke puzzel bij te dragen. Als we de zaken werkelijk willen veranderen dienen we aan het geestelijke kapitaal meer aandacht te besteden. Het domein van de materie met de energetische processen te combineren. Een ruimer denkmodel - een open geest - is nodig om op creatieve wijze de wereldvraagstukken op te pakken.

De theorie van alles benadrukt zowel bij de natuurwetenschappen als de geesteswetenschappen de supersymmetrie in de schepping. De kwintessens van het verhaal is dat om een duurzame samenleving te creëren er maar een pedagogische hoofdroute is. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat Pythagoras met zijn wiskunde (1 + 2 + 3 + 4 = 10) de kwintessens van de zichzelf herhalende patronen van interferentie al te pakken had.

De 'Zevenvoudige samenstelling van de mens', ‘Het getal zeven’ is samengesteld uit een Tetrade (1 + 2 + 3 + 4) en een Triade (5 + 6 + 7). De Monade, Duade, Triade en Tetrade geven 'Ruimte en Tijd', het ruimte-tijd continuüm van het scheppingsverhaal, de Tetrade, de hogere Tetraktys van Pythagoras weer. De Monade, Duade en Triade samen geven de Logos, de Triade weer. Op het snijvlak van de Triade en Tetrade bevindt zich de kwintessens, de 5e dimensie. In het rapport ‘E i V’ draait het om de getallen ’Triade + Tetrade’ = Kwintessens.

De eenheid en interpenetratie van tegengestelden
Overal waar we kijken in de natuur zien we tegengestelde tendensen dynamisch samenleven. Het is deze creatieve spanning die leven en beweging veroorzaakt. Dit werd reeds 2.500 jaar geleden begrepen door Heraclitus. Het is zelfs in embryonale vorm aanwezig in sommige oosterse godsdiensten, zoals in het idee van de ying en de yang in China en in het boeddhisme. De dialectiek treedt hier op in een mystieke vorm, die niettemin een intuïtie weerspiegelt van de werking van de natuur. De hindoegodsdienst bevat de kiem van een dialectisch idee, wanneer ze de drie fasen van de schepping (Brahma), het behoud of orde (Vishnu) en vernietiging of wanorde (Shiva) naar voren brengt. In zijn interessante boek over de wiskunde van de chaos (Ian Stewart Does God Play Dice? The New Mathematics of Chaos) legt Ian Stewart uit dat het verschil tussen de goden Shiva (‘de Ongetemde’) en Vishnu niet de tegenstelling is tussen goed en kwaad, maar dat de twee principes van harmonie en disharmonie samen aan de basis liggen van heel het bestaan.

Verlichting of Nirwana
Ga op onderzoek uit en probeer te ontdekken |wie-je-werkelijk-bent| (Ken uzelve), want de tegenpool van verlichting is onwetendheid en verwarring!
De mens leeft zo als burger van twee werelden. Naar zijn lichamelijke staat is hij gebonden aan deze materiële wereld van vergankelijkheid en dood, naar zijn geestelijke kern behoort hij tot de goddelijke wereld. De natuurlijke mens is zich zijn hoge afkomst echter niet meer bewust: hij denkt dat dit aardse leven het werkelijke leven is.
Om hem te wekken uit die staat van onwetendheid komt vanuit de goddelijke wereld een gestalte die de mens gnosis ofwel goddelijk inzicht brengt. Alleen wie door gnosis weet vanwaar hij komt, wie hij naar zijn goddelijke kern werkelijk is, en waar hij heengaat, is verlost. Goddelijk inzicht en verlossing zijn in wezen identiek: ''verlossing is bevrijdend inzicht' en alleen de verlichtende gnosis bevrijdt! [Prof. J.van Oort - 'Het Evangelie van Thomas].

De relatie tussen macrokosmos en microkosmos, de reciprociteit berust op het Hermetisch Axioma Zo boven, zo beneden; Zo beneden, zo boven of de uiterlijke werkelijkheid is een weerspiegeling van de innerlijke werkelijkheid en vice versa. Filosofisch wordt de ziel bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens.
P. 58: De wetten die in de kosmos gelden, gelden evenzeer in de psyche, omdat de psyche ‘puur natuur’ is. Met andere woorden, de psyche is een microkosmisch onderdeel van de macrokosmos. Om deze reden duidde Jung het collectieve onbewuste aan als de objectieve psyche.

De overlevingsstrategie, survival of the fittest heeft op de menselijke natuur, dat wat alle menselijke wezens met elkaar gemeen hebben, 'goed en kwaad', de grondbeginselen van de ethiek die nooit veranderen betrekking. Het eindige universum staat tegenover de oneindige bewustzijnsevolutie ('individueel en collectief') van En-soph. Het zijn de ééndimensionale denkers die menen dat zij de wijsheid in pacht hebben. Er is sprake van een oud patroon, dat steeds weer terugkeert, alleen veranderen de acteurs in de loop van de tijd.

Het boek Psychosynthese van Roberto Assagioli laat duidelijk zien dat hij zich door de theosofie heeft laten inspireren. Zowel zijn moeder als zijn vrouw waren theosoof. De disidentificatie oefening van Roberto Assagioli is op het meditatie-diagram van Blavatsky gebaseerd. Meditatie is geen middel tot een doel. Zij is beide, ‘Middel en Doel’, ’Vorm en Inhoud’, het ‘Hoe en Wat’ (reciprociteit).

Karma is een woord met veel betekenissen en heeft voor bijna elk van zijn aspecten een speciale term. Het betekent, als synoniem van zonde, het verrichten van de een of andere handeling tot het verkrijgen van een object van werelds, en dus zelfzuchtig verlangen, dat voor iemand anders wel schadelijk moet zijn. Karma is actie, de oorzaak; en karma is ook ‘de wet van de ethische veroorzaking’; het gevolg van een zelfzuchtig verrichte daad, terwijl de grote wet van harmonie op altruïsme berust (DGL Deel II p. 340/341).

Karma is de gewoonte van de universele en eeuwige natuur, een ingewortelde fundamentele gewoonte, die zo werkt dat een daad onvermijdelijk een onontkoombaar gevolg heeft, een reactie van de natuur waarin we leven. Het werd door A.P. Sinnett, een van de eerste helpers van H.P. Blavatsky, de ‘wet van ethische veroorzaking’ genoemd, een ontoereikende en misleidende term, omdat karma in de eerste plaats meer is dan ethisch; het is zowel geestelijk als stoffelijk en alles daartussen. Het is van toepassing op de geestelijke, mentale, psychische en stoffelijke gebieden. Veel beter is te spreken over de ‘wet van oorzaak en gevolg’, omdat dit algemener is, maar zelfs deze omschrijving voldoet niet. De wezenlijke betekenis van deze leer is dat wanneer iets in een toestand van belichaamd bewustzijn handelt, dit onmiddellijk een keten van oorzaken in beweging brengt, die op elk gebied werkt dat door die keten wordt bereikt en tot waar haar kracht zich uitstrekt.

Één Leven en Wet (‘Law of One’, 'Zaaien en Oogsten') van Karma-nemesis wordt door het rechter- en linkerpad, de wet van harmonie (rechterpad) is analoog aan de wet van vergelding (linkerpad) tot uitdrukking gebracht. Of met andere woorden de evolutie, het leerproces (internalisering) van het leven berust op de wet van harmonie, het altruïsme en de wet van vergelding, het egoïsme. Waar kiezen we nu voor?

Het concept van een wereldbrein wordt niet alleen door Peter Russell, maar ook door andere wetenschappers als Deepak Chopra, Francis Heylighen, Ervin Laszlo en Ulrich Libbrecht aannemelijk geacht. Het is de mens die met behulp van zijn brein, de beide hersenhelften, 'Lichaam en Geest', 'Macrokosmos en Microkosmos', 'God en Zoon', 'Hemel en Aarde' met elkaar verbindt. Het gaat om het herkennen van de eenheid van alle leven.
Geestkunde en Natuurkunde zijn de twee zijden van dezelfde medaille, de natuurlijke eenheid, de eenheid der tegendelen van Heraclitus.

Het is mogelijk oude inzichten aan nieuwe inzichten te toetsen. Uiteindelijk blijkt dat er niets nieuws is onder de zon.

In de 20e eeuw stonden de vier wie vragen van Jan Tinbergen centraal. In de 21e eeuw draait het om de vier vragen van John Archibald Wheeler (p. 34) in het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter. Om het fenomeen leven beter te leren begrijpen draait het om de 'De vier wie-vragen' (Tinbergen's four questions). Er zullen ongetwijfeld nog vele nieuwe vakdisciplines worden ontdekt.

Amanda Gefter In Einsteins achtertuin een duizelingwekkende toer langs de mooiste ideeën uit de natuurkunde (p. 34):
Vier typische Wheeler-vragen dienden als inspiratiebron voor het symposium: 'Waarom het kwantum?', 'It from bit?', 'Een participatief universum?' en 'Hoezo existentie?'
64: Er is alleen maar wat we meten. De hele zaak deed verdacht veel denken aan een paradox, maar zoals Feynman zegt: 'De "paradox" is slechts een conflict tussen de werkelijkheid en je gevoel van wat de werkelijkheid "zou moeten zijn".'

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425, 481, 482) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan ‘Verlossing en Verdoemenis’ in de esoterie en Genadeleer en Erfzondeleer in het christendom.

De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden.

Het samenbundelende principe de grens van een grens dat door Amanda Gefter op p. 349 wordt verwoord komt verdacht veel met de drie manifestaties van fohat - eenheid van alle eenheden DGL Deel I p. 467) of eenheid van eenheden DGL Deel I p. 698) of eenheid weerspiegeld in alle eenheden en elke eenheid DGL Deel II p. 668) - overeen. Het trekken van een grens op aarde is mensenwerk.

Blavatsky: "Als je denkt dat je uit De Geheime Leer een bevredigend beeld van de samenstelling van het universum kunt krijgen, dan zal deze studie je alleen maar verwarren. Het boek is niet bedoeld om zo'n definitieve uitspraak te doen over het bestaan, maar om je in de richting van de Waarheid te leiden".
De oplossing van de unificatietheorie wordt niet gevonden in het elementaire deeltje maar in de ruimte die de elementaire deeltjes van elkaar scheidt.
Deze stelling is gebaseerd op De Geheime Leer, Deel I p. 563: ‘De kracht is daarom niet in het atoom maar in de ruimte die de atomen van elkaar scheidt (neutrale centrum, eros = fohat). Evolutie vindt door emanatie plaats. In supersymmetrie heeft ieder elementair deeltje een zogenaamde supersymmetrische partner. De elektrische spanning tussen twee polen bestaat echt. De i t/m xii experimenteel (min of meer) bewezen effecten van de werkzaamheid van de ether, vormen de materiële tegenhanger van de vijf eigenschappen, de imaginaire 5e dimensie van het bewustzijn.

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 3 Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 356):
Ook nu begrijpen ze het niet. De evolutie van het GODSBEGRIP houdt gelijke tred met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf. Dit is zo waar, dat het hoogste ideaal waarnaar de religieuze geest in een tijdperk kan opstijgen, aan de filosofische geest in een volgende periode slechts een grove karikatuur zal toeschijnen! De filosofen zelf moesten worden ingewijd in de waarnemingsmysteriën, voordat zij de juiste opvatting van de Ouden in verband met dit heel metafysische onderwerp konden begrijpen.

Met behulp van de 'Bewustzijnsschil' (Zielkunde) beoogt het rapport 'E i V' aan het oplossen van het raadsel wat is bewustzijn een steentje bij te dragen. Het referentiekader, het 5Ddenkraam van de evolutionaire 'Bewustzijnsschil' en het gezichtspunt van de Unificatietheorie hebben vrijwel dezelfde uitkomst als het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter opgeleverd. Het 5Ddenkraam is op het oeroude ether-paradigma gebaseerd.

In 1999 John Horgan followed up The End of Science with The Undiscovered Mind: How the Human Brain Defies Replication, Medication and Explanation, which critiques neuroscience, psychoanalysis, psychopharmacology, evolutionary psychology, behavioral genetics, artificial intelligence and other mind-related fields. For his 2003 book Rational Mysticism,[6] he profiled a number of scientists, mystics, and religious thinkers who have delved into the interface of science, religion and mysticism. He presents his personal impressions of these individuals and a sometimes controversial analysis of their contributions to rational mysticism and the relationship between religion and science.

Evolutiebioloog Richard Dawkins bestempelt religie als een culturele virusinfectie, die met man en macht dient te worden bestreden.
Dawkins gooit echter het kind met het badwater weg en ziet niet in dat spiritualiteit juist de sleutel voor de oplossing is. De 'natuurlijke selectie', datgene dat in het collectieve onbewuste plaatsvindt veroorzaakt het irrationele gedrag. Voor de mens is het mogelijk de onzichtbare creatieve beeldkracht (actieve imaginatie) op de zes gezichtspunten (darshana’s) af te stemmen en daarmee de 'natuurlijke selectie' zichtbaar te maken.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen verleden en toekomst in het nu, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de psyche de schakel tussen lichaam en geest.

De 'Derde weg' heeft in het onderzoeksrapport 'E i V' op de relatie tussen 'Chaos - Gaia - Eros' en het Eeuwig 'Goede - Ware - Schone', op de synthese tussen 'vrouwelijk en mannelijke' energie (aantrekken en afstoten) betrekking.

De mannelijke en vrouwelijke energie in het universum wordt door de 'cirkel met punt' (‘grenzeloze cirkel’ (de nul)), de Hermeneutische Cirkel gesymboliseerd. Het gaat er om de verbanden tussen 'Geestkunde - Zielkunde - Natuurkunde en Kunst' te versterken. Of met andere woorden het gaat om de relatie tussen voelen en denken, het vrouwelijke en het mannelijke, de rechter - en linkerhersenhelft van het brein.

Gaan we voor wijsheid of de onderbuik van het volk? Om de complexe werkelijkheid te duiden wordt van kwadranten gebruik gemaakt. Kwadranten zijn een bruikbare tekentechniek om schijntegenstellingen, paren van tegenstellingen, de relatie tussen Geest en Lichaam, Verleden en Toekomst, Leven en Dood (‘hemel en aarde’, ‘positief en negatief’, ‘actief en passief’, ‘licht en donker’, ‘mannelijk en vrouwelijk’ en ‘constructief en destructief’) weer te geven. De kleinschalige wereld van het individu wordt met de geschiedenis van het multiversum verbonden. Het brengt op eenvoudige wijze de in de schepping verborgen symmetrie in beeld. Het werken met de kwadranten biedt een optie de oorzaken en gevolgen van complexe vraagstukken beter te leren begrijpen. Diametraal tegenover de hokjesgeest, of wel groepsdenken, die de problemen veroorzaken staat de integrale denktrant, het 5D-concept.

Een belangrijke conclusie in het onderzoeksrapport ‘E i V’ is: Geest en Lichaam, geesteswetenschappers en natuurwetenschappers zijn gelijkwaardig aan elkaar. Is dat geen open deur? De Ander als spiegel geldt natuurlijk ook voor de relatie tussen geesteswetenschappers en natuurwetenschappers. De mens kan polariseren omdat er polariteiten bestaan. In het rapport ‘E i V’ gaat het in het bijzonder om de complementariteit tussen Geest en Lichaam met als schakel de Ziel. De ziel maakt het mogelijk tussen het antropisch principe en het evolutionaire denken een brug te slaan. Het 5D-concept en het Ether-paradigma brengen de ommekeer, de kwintessens tot uitdrukking. Het Ken uzelve leidt er toe dat we op chaos en groupthink grip kunnen krijgen. Het draait dus niet alleen om het darwinisme en de moleculaire biologie maar ook om de evolutie van het bewustzijn.

De kwintessens van het rapport 'E i V', het Meta-leren berust op het bewustzijn van bewustzijn (helicopterview, Top down perspective).
Het innerlijke bewustzijn (zelfbewustzijn, reflexief bewustzijn, bewustzijn van bewustzijn) is een levenscyclus (Huwelijksquaterniteit) die in het universele bewustzijn ligt besloten. Bewustzijn manifesteert zich door een levensyclus. Er bestaat niet alleen bewust en onbewust, maar ook het verschijnen en verdwijnen van het bewustzijn. Het bewustzijn is continu aan verandering onderhevig. Religies leggen op het innerlijke universum de nadruk. Het bewustzijn van bewustzijn maakt Meta-leren mogelijk.

Roberto Assagioli, boek ‘Psychosynthese’, p. 29: Het bewuste zelf of ‘Ik’ (centrum, centraal punt in het ‘ei’ van Assagioli): Vanuit een bepaald gezichtspunt kan men dit verschil vergelijken met het verschil dat er bestaat tussen het witte, verlichte scherm (Tetragrammaton), èn de verschillende beelden die erop geprojecteerd (Weerkaatsing, Toverlantaarn) worden. …zij vereenzelvigen zichzelf met die opeenvolgende golvingen, met de steeds veranderende inhouden van hun bewustzijn (identificatie versus dis-identificatie).

De ‘theorie van alles’ heeft op het grote Hermetische axioma betrekking.

Roberto Assagioli, Carl Jung en Abraham Maslow bieden een oplossing voor het individu.
Richard Sennett, Geert Hofstede en Abram de Swaan bieden een oplossing voor het collectief.

De negatieve betekenis van Eros (fohat) staat voor wellust, driftleven, epithumia. Voor Jung betekent eros de religieuze drift, voor Freud de seksuele drift. Alles heeft zijn tegenstelling, begeerte inbegrepen.
Carl Jung legt een accent op de schaduwzijde en Roberto Assagioli op de verborgen keerzijde, de lichtzijde. In het rapport ‘E i V’ wordt een grote verscheidenheid aan gezichtspunten uitgewerkt.
De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

Quantum mind - Roger Penrose and Stuart Hameroff
Theoretical physicist Roger Penrose and anaesthesiologist Stuart Hameroff collaborated to produce the theory known as Orchestrated Objective Reduction (Orch-OR). Penrose and Hameroff initially developed their ideas separately, and only later collaborated to produce Orch-OR in the early 1990s. The theory was reviewed and updated by the original authors in late 2013.

In de theosofie, esoterie staan niet de organisatieadviseurs centraal, maar het Ken uzelve. De overheid daarentegen beoogt het moreel kompas met behulp van nudging op te krikken of te manipuleren. In de kern gaat het om een cultuuromslag, die het evenwicht, de harmonie herstelt.

Esoterie, liefde voor de wijsheid, de leer van svabhâva (zelf-ontplooiing) is de leer van de individualiteit (of hogere Zelf) en sluit aan bij:

Evolutie heeft op de Materiële en Immateriële wereld, de Evolutietheorie en Bewustzijnsevolutie betrekking. De term sutratman brengt het proces van de tweevoudige evolutie tot uitdrukking.

Sutratman (levensdraad), de verborgen 5e Dimensie, de Axis mundi, de verticale as, de Staf van Hermes, de gouden keten van Homerus, de staf van Mercurius, draad van Ariadne, Caduceus, Esculaap, de kosmische Lichtzuil en ook de Middenzuil van de levensboom.

Derde Weg, Sutratman door het snijpunt van de kwalitatieve en kwantitatieve as symboliseert de vereniging van de Immanente, individuele ziel met de Transcendente, Universele ziel. Roberto Assagioli spreekt in dit kader over de relatie tussen het bewuste zelf en het hogere Zelf.
De onbalans op aarde wordt verkleind door bewust voor het symbool van de verticale as (Axis mundi, het zevenvoudige pad) door het midden van het Ei van Assagioli, de zelfrealisatie van Maslow te kiezen.

De crux van 'Welzijn en Welvaart' is hoe richten wij onze levensenergie (levensbron) om de geestelijke gezondheid te bevorderen? Of anders gezegd wat bezielt ons? Of hoe voorkomen we dat onze carrièrepolitici (of De blinde vlek van Rutte Martin Sommer Volkskrant 4 juni 2016 p. 17) gebakken lucht verkopen of met andere woorden "na ons de zondvloed!" beleid verkopen?

De kern van de boodschap van authentiek leiderschap is dat je je gedrag niet van buiten naar binnen moet laten bepalen (rode pijl), maar van binnen naar buiten (groene pijl). Authentiek leiderschap gaat over een ommekeer in het denken.

Volgens Ilya Prigogine, de vader van de chaostheorie, doet de mens meer dan het gegevene herhalen. Tijd is verandering. De ervaring van de pijl van de tijd en van de creativiteit is waar het in het leven om draait. Om de concrete natuur te benaderen heb je een holistische aanpak nodig, die ieder reductionisme overstijgt. Dat is een nieuw paradigma.

Gerrit Teule geeft de supersymmetrie in het universum weer met behulp van de relatie tussen Zelf-eon en zelf-eonen, tussen binnenwereld en buitenwereld, het reflexieve bewustzijn, de weerspiegeling, het projectiemechanisme van Carl Jung.

De boodschap van Kerstmis staat voor de kwintessens, de rode draad in het onderzoeksrapport ‘E i V’.

Bij de geboorte gaan we van insider naar outsider, van ‘innerlijke naar uiterlijke mens’. In de theosofie gaat het om de innerlijke ommekeer, de zogenaamde 2e geboorte* van ‘uiterlijke mens naar innerlijke mens’, de hoofdroute, een nieuw gezichtspunt (paradigma), met de opzet om weer met de oerbron in verbinding te komen. Gedurende ons leven op aarde ligt het bewustzijn op de grens tussen ‘innerlijke en uiterlijke mens’.
*) De tweemaalgeborene (dvija) komt uitgebreid in de Anugita (p. 117 noot 20 definitie) van Kashinath Trimbak Telang ter sprake.

H.P. Blavatsky De sleutel tot de theosofie (p. 46):
B: Hebt u ook een zedelijk stelsel dat u in de Society ten uitvoer brengt? Th: Er is een zedenleer die duidelijk genoeg is voor ieder die haar wil volgen. Ze bestaat uit het essentiële en beste van de zedelijke beginselen van de wereld, verzameld uit de leringen van alle grote wereldhervormers. U zult daarom Confucius en Zoroaster, Laotze en de Bhagavad-Gita, de voorschriften van Gautama Boeddha en Jezus van Nazareth, van Hillel en zijn school, zowel als van Pythagoras, Socrates, Plato en hun scholen erin vertegenwoordigd vinden.
251,252: Aan kinderen moet bovenal zelfvertrouwen worden geleerd, liefde voor alle mensen, altruïsme, onderlinge verdraagzaamheid en in de allereerste plaats zelfstandig en logisch denken. Wij zouden het zuiver mechanische geheugenwerk tot een volstrekt minimum terugbrengen en die tijd besteden aan de ontwikkeling en oefening van de innerlijke zintuigen, vermogens en latente capaciteiten. We zouden ernaar streven ieder kind als een eenheid te behandelen en het zo opvoeden, dat zijn vermogens zich op de meest harmonische en gelijkmatige wijze ontplooien, zodat zijn bijzondere aanleg zich volledig en natuurlijk ontwikkelt. We zouden ons richten op het vormen van vrije mannen en vrouwen, intellectueel vrij, moreel vrij, in alle opzichten onbevooroordeeld en bovenal onbaatzuchtig. En wij geloven dat veel hiervan, zo niet alles, zou kunnen worden bereikt door een juiste en echt theosofische opvoeding.
342: Tetragrammaton: De naam van de godheid in vier letters, in ons schrift IHVH. Het is een kabbalistische term die op een meer materieel vlak overeenstemt met de heilige pythagorische Tetraktys (Deel II, p. 526).

Voor de mens geldt de levenscyclus, het natuurlijke ritme van de goddelijke geboorte, de adolescentie, volwassenheid (geestelijke groei) en de ouderdom (overgang) [wetten van opgaan, blinken en verzinken].

De verborgen 5e dimensie speelt zowel een rol bij reciprociteit als bij synchroniciteit. Het maakt een verbinding met het eenheidsbewustzijn, het collectieve, kosmische en universele bewustzijn van deze planeet mogelijk.

De 7e Chakra, het kosmisch bewustzijn heeft op het antropisch principe betrekking. Het heelal bestaat omdat we het kunnen waarnemen. Er moet tegenstelling zijn tussen subject en object, anders kan niet van bewustwording worden gesproken. Zintuigelijke waarneming is mogelijk omdat er een tegenstelling is tussen licht en donker. Verschijnselen als ruimte (oneindigheid), de 4e dimensie tijd (eeuwigheid) en het daaruit voortvloeiende, eeuwige, scheppende terugkoppelingsmechanisme, dat het nu met verleden en toekomst verbindt, brengen een ontwerp tot uitdrukking.

Prof. van Peursen bespreekt echter al 1975 in zijn boek Cultuur in stroomversnelling het culturele leerproces ('Holisme in de biologie') aan de hand van het Trekkermechanisme.

Prof. Hofstede: In het bijzonder is cultuur een strategie om de verhoudingen tot de machten in goede banen te leiden. Daarom is juist ook de relatie tot het goddelijke steeds in het geding binnen een cultuur.

Sutratman toont de verticale as, de verborgen 5e dimensie, het 5D-concept (Ether-paradigma).

De ontologie, de zijnsleer die Amanda Gefter is haar boek aanstipt is een filosofisch vraagstuk dat de gemoederen al millennia bezig houdt. Sinds Plato, Aristoteles en bijvoorbeeld Martin Heidegger, die zich heeft verdiept in de ontische versus ontologische benadering van de tijd. Essential ontological dichotomies include:
• universals and particulars
• substance and accident
abstract and concrete objects
essence and existence
• determinism and indeterminism.

Anselmus van Canterbury was de eerste die een logisch bewijs van het bestaan van God formuleerde. Dit zogeheten ontologisch godsbewijs laat zich als volgt samenvatten:

  • God is, per definitie, het volmaaktste wezen dat denkbaar is. In Proslogion, hoofdstukken 2-4, wordt dit in 2 varianten verwoord: God is 'iets, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' (aliquid quo nihil maius cogitari posit/potest/non valet) en God is 'datgene, groter dan hetwelk niets gedacht kan worden' (id quo maius cogitari nequit/non potest).
  • Het is beter te bestaan dan niet te bestaan, dus iets wat niet bestaat kan nooit volmaakt zijn.
  • Een niet bestaande God is minder volmaakt dan een bestaande.
  • Dus moet God bestaan.

Dit bewijs werd in de twintigste eeuw geformaliseerd met behulp van de modale logica door Kurt Gödel.

Toon van Eijk Ontwikkelingssamenwerking als westerse modernisering? (januari 2012)
Ontwikkeling als de levenskunst van het ‘overstijgen’ van polariteiten In navolging van het eerder vermelde polair-dialectisch werkelijkheidsbesef van Couwenberg, kunnen alleen al in dit artikel de volgende polariteiten worden onderscheiden:
orde-wanorde en reductionistisch-holistisch
• constructief-destructief en psychogeen-sociogeen
• planner-searcher en wetenschap (feiten) - politiek (waarden & normen)
top-down - bottom-up en collectivisme-individualisme
• pro-actief - re-actief en femininiteit-masculiniteit
publiek-privaat en langetermijnoriëntatie-kortetermijnoriëntatie
• overheidssturing-marktwerking
De tegenpolen in paren van tegengestelden (dualiteiten, polariteiten, dichotomieën) kunnen onderscheiden maar niet gescheiden worden. Het zijn paradoxen (schijnbare tegenstellingen) die uiteindelijk de twee kanten van één munt vormen, een eenheid-in-diversiteit, een werkelijkheid met een Janus-gezicht.

Blavatsky stelt: "Zij worden alleen geholpen op voorwaarde dat zij niet, bewust of onbewust, een extra gevaar voor hun tijd worden: een gevaar voor de armen, die nu dagelijks door de minder rijken aan de heel rijken worden geofferd"7.

De Geheime Leer van H.P. Blavatsky (Deel I p. 46) heeft het in dit kader over de ENE WERKELIJKHEID; haar tweevoudige aspecten in het voorwaardelijke Heelal.
H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel II, Stanza 1 Het begin van bewust leven (p. 31):
Het ‘dubbele teken’ is, zoals iedere beoefenaar van het occultisme weet, het symbool van de mannelijke en de vrouwelijke beginselen in de Natuur, van het positieve en het negatieve, want de swastika is dat alles en nog veel meer. De hele oudheid heeft sinds de geboorte van de astronomie – die aan het vierde Ras werd medegedeeld door een van zijn goddelijke koningen van de goddelijke dynastie – en ook van de astrologie, Venus in haar astronomische tabellen voorgesteld als een bol boven een kruis, en de Aarde als een bol onder een kruis.
De Geheime Leer Deel II, Edens slangen en draken (p. 243/244):
Zo weinig hebben de eerste christenen (door wie de joden van hun bijbel werden beroofd) de esoterische betekenis van de eerste vier hoofdstukken van Genesis begrepen, dat zij nooit bemerkten dat met deze ongehoorzaamheid niet alleen geen zonde werd bedoeld, maar dat de ‘slang’ in werkelijkheid ‘de Heer God’ zelf was, die evenals de Ophis, de logos of de drager van goddelijke, scheppende wijsheid, aan de mensheid leerde op hun beurt scheppers te worden29. Zij hebben nooit beseft dat het kruis zich heeft geëvolueerd uit de ‘boom en de slang’ en zo de verlossing van de mensheid werd. Hierdoor zou het het eerste fundamentele symbool van de Scheppende Oorzaak worden, toepasbaar op de meetkunde, op getallen, op de sterrenkunde, op maten en op dierlijke voortplanting. Volgens de Kabbala kwam de vloek over de mens bij het vormen van de vrouw30. De cirkel werd gescheiden van zijn middellijn.
‘Uitgaande van het bezit van het dubbele beginsel in één, dat is de androgyne toestand, had de scheiding van het tweevoudige beginsel plaats, waaruit twee tegengestelden ontstonden, die bestemd waren eeuwig te zoeken naar hereniging tot de oorspronkelijke enetoestand. De vloek was namelijk deze, dat de natuur, terwijl zij tot zoeken aanspoorde, het verlangde resultaat voorkwam door het voortbrengen van een nieuw wezen, dat verschilde van die gewenste hereniging of eenheid, waardoor het natuurlijke verlangen om een verloren toestand terug te winnen, voor eeuwig werd en wordt verijdeld. Door dit proces van een voortdurende vloek door het wekken van verwachtingen leeft de Natuur31.’ (Zie ‘Kruis en Cirkel’, Afdeling II.)

Verhaal (Matteüs 25: 14 - 30)
Ik was bang en ben daarom uw geld in de grond gaan verstoppen. Hier hebt u het weer terug. Jij slechte, luie dienaar! Antwoordde zijn heer hem. Je wist dus dat ik maai waar ik niet gezaaid heb, en oogst waar ik niet heb uitgezet. Waarom heb je mijn geld dan niet op de bank gezet? Dan had ik het bij mijn thuiskomst met rente kunnen opvragen. Neem hem die duizend goudstukken af en geef ze aan hem die er al tienduizend heeft! Want iedereen die iets heeft, krijgt nog meer en heeft overvloed. Maar wie niets heeft, hem zal wat hij heeft nog worden afgenomen. En gooi die nutteloze dienaar eruit, de duisternis in! Daar zal hij huilen en knarsetanden!"

De kwintessens, het mysterie van het leven zit in de ruimte, de aantrekkingskracht tussen twee mensen (De ander als spiegel; De ander centraal). Wat daar precies gebeurt, daar begrijpen we heel weinig van, dat zijn louter vermoedens. Wat werkelijk belangrijk is, kan niet in woorden worden uitgedrukt.
Het geheim van het leven zit in eros verborgen. Echte liefde is onvoorwaardelijk, is niet voor een breezer te koop.
Het mysterie van het leven zit, net als de groei van een foetus bij de moeder, in onszelf.
Het mysterie van het leven kan in poëzie of rab voelbaar worden gemaakt. Door het leven te leven geef je zin aan het goddelijke LEVEN.

Alex Korzec en Michiel van Lambalgen Essay Depressie, wel of geen ziekte?
In het hart van de duisternis
Hoewel wereldwijd miljoenen mensen lijden aan een depressie is de ziekte nog nauwelijks in kaart gebracht. Een duidelijke oorzaak ontbreekt. Sommigen vragen zich daarom af of depressie niet gewoon karakterzwakte is.

Het rapport 'E i V' berust op het principe van de tegendelen, de ‘eenheid der tegendelen’ of met andere woorden (Complementariteit). Rudolf Steiner heeft er al op gewezen dat de Heilige Geest aan de aarde haar definitieve bestemming geeft. Geest en lichaam (psychomaterie) zijn twee tegendelen, die al bij de eerste openbaringen aan de profeet Mozes naar voren zijn gekomen. Volgens Dion Fortune is het etherisch dubbel (Antahkarana) de enige schakel, tussen geest en materie.
Voor wat betreft De viervoudige aard van de mens, zie het boek De Mystieke Kabbala Sleutel Tot De Kennis Der Wetten Van Geest, Ziel En Lichaam van Dion Fortune (p. 247 Neshama, Ruach en Nefesh).

Het Oude Testament spreekt van het Gouden kalf en het Nieuwe testament van dat Niemand twee heren kan dienen: Jullie kunnen niet God dienen én de mammon. Ook nu gaat het nog steeds om een medaille met twee kanten, Goed en Kwaad (zie ook Demon est deus inversus). Het boek De Mystieke Kabbala Sleutel Tot De Kennis Der Wetten Van Geest, Ziel en Lichaam van Dion Fortune beschrijft de tweevoudigheid Demon est deus inversus in hoofdstuk XXVI De Kelippoth (klippoth) het positief – en negatief kwaad. Maar ook Maimonides en Isaiah Berlin maken van de twee kanten van één medaille gebruik.

Er bestaat niet alleen het two Concepts of Liberty Negative liberty & Positive liberty ('negatieve' en 'positieve' vrijheid) van Isaiah Berlin, maar ook de negatieve theologie van Maimonides.

In plaats van dat we in het leven onze eigen weg, de middenweg, de route van balancerend leiderschap kiezen prefereren we veelal het kuddegedrag (Groupthink). Bij nabootsend gedrag kiezen we voor de bekende weg, de opvattingen van de kudde.

Met het 5Ddenkraam, het outside the box-denken wordt beoogd collectieve zinsbegoocheling, het groepsdenken binnen organisaties te doorbreken. Het navelstaren kan zowel vanuit een positief (Creativethink) als een negatief (Groupthink) gezichtspunt worden benaderd. De sterke lobby van de financiële wereld, de bouwsector en zorg heeft duidelijk negatief gewerkt.

Het gaat er dus om, net zoals eerder Jared Diamond heeft betoogd, een manier te vinden om mensenmassa’s in bedwang te houden. Volgens Jared Diamond zijn daarvoor de religies uitgevonden. In organisaties draait het primair om hoe kunnen we de kwaliteit van de besluiten verbeteren. Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid, entelechie in de natuur sprake is.

Bij de geboorte gaan we van insider naar outsider, van ‘innerlijke naar uiterlijke mens’. In de theosofie gaat het om de innerlijke ommekeer, de zogenaamde 2e geboorte* van ‘uiterlijke mens naar innerlijke mens’, de hoofdroute, een nieuw gezichtspunt (paradigma), met de opzet om weer met de oerbron in verbinding te komen. Gedurende ons leven op aarde ligt het bewustzijn op de grens tussen ‘innerlijke en uiterlijke mens’.
*) De tweemaalgeborene (dvija) komt uitgebreid in de Anugita (p. 117 noot 20 definitie) van Kashinath Trimbak Telang ter sprake.

Het gaat er om het mechanisme van de viervoudige geopenbaarde krachten te onderkennen. Zijn de krachten creatief of destructief, gericht op integratie of desintegratie? Bij 5D-concept gaat het om de transformatie tussen binnenwereld en buitenwereld en vice versa. Door tegenstellingen (antagonisme) te verkleinen, twee tegendelen meer in balans te brengen, te integreren ontstaat een hogere waarheid. In zijn algemeenheid gaat het om het scheppen van Eenheid in Verscheidenheid. Naast de esoterie is het met name Carl Jung geweest die zich in de samenhang tussen de Triade en de Tetrade heeft verdiept.

Krishnamurti: Schoonheid vraagt nergens om. Aandacht is schoonheid. Wij zijn de wereld. Slechts wanneer de geest stil is, niet door opgelegde discipline, slechts dan kan in die rust, in die stilte, het werkelijke gebeuren.
Voor Leadbeater was de jonge Krishnamurti zonder twijfel de aangewezen persoon om het voertuig te worden waarin de verwachte Wereldleraar zich kon incarneren.

C.W. Leadbeater's Account of the Development of His Clairvoyance
It should be understood that in those days I possessed no clairvoyant faculty, nor had I ever regarded myself as at all sensitive. I remember that I had a conviction that a man must be born with some psychic powers and with a sensitive body before he could do anything in the way of that kind of development, so that I had never thought of progress of that sort as possible for me in this incarnation, but had some hope that if I worked as well as I knew how in this life I might be born next time with vehicles more suitable to that particular line of advancement.

De huidige tijdgeest vraagt om een nieuwe invulling van de getallenleer van Pythagoras. Er is behoefte aan een nieuw paradigma in de wetenschap in de geest van The Advancement of Learning van Francis Bacon.

Voorstel hypotheeklimiet komt te snel, eerst even uitblazen (Yvonne Hofs Volkskrant 29 mei 2015 p. 24-25):
Nuchtere afweging
Er is één partij die wel een nuchtere afweging heeft gemaakt van de argumenten die DNB en AFM aandragen. Dat is het Centraal Planbureau (CPB). Opmerkelijk genoeg komt het CPB op basis van min of meer dezelfde gegevens en berekeningen tot de tegenovergestelde conclusie. Op basis van een eigen analyse raadt het CPB de verdere verlaging van de loan-tovalue-limiet (ltv) van 100 naar 90 procent juist af. Het CPB schijnt achter de schermen stevige discussies met AFM en DNB te hebben gevoerd over het uit te brengen advies, maar verloor die strijd.
Wie heeft gelijk? Het antwoord is grotendeels subjectief.
Het hangt af van de inschatting van onzekerheden en risico's en van welk argument je het zwaarste weegt. Het eerste meningsverschil betreft de potentiële ernst van de restschuldenproblematiek als de ltv niet verder wordt verlaagd dan 100 procent. Dat gaat over het risico dat grote groepen huizenbezitters na een huizenprijsdaling komen vast te zitten in hun woning, omdat die minder waard is geworden dan de hypotheek die erop rust.

In het rapport Eenheid in Verscheidenheid worden de contouren geschetst hoe probleem en oplossing met elkaar samenhangen. De oplossing van het ééndimensionale marktdenken ‘u vraagt, wij draaien’ heeft een psychologische (Deel IV), een sociologische (Deel V) en een filosofische (Deel VI en VII) dimensie (drievoudige evolutie ‘Stoffelijk - Psychisch - Geestelijk’).

Aan elke crisis liggen tegenstellingen, zoals bijvoorbeeld tussen 'Politicals & Professionals', ten grondslag. Door de nauwe 'verstrengeling' tussen de 'eerste, tweede en derde macht' en de 'vierde, vijfde en zesde macht' verloopt de weg naar verbetering nu contraproductief omdat de brokkenpiloten elkaar de hand boven het hoofd houden en geen contact meer hebben met de werkvloer. Het zelfreinigend vermogen is verloren gegaan. De brokkenpiloten die de poblemen hebben gecreëerd moeten zich nu als een ware Baron von Munchhausen aan hun eigen haren uit het moeras trekken. Door het privatiseren van het onderwijs, de wooncorporaties en de zorg heeft de overheid het stuur uit handen gegeven en dreigt de cash cow Nederland volledig te worden uitgemolken.

De Bijbelboeken Prediker, Spreuken - die tot de wijsheidliteratuur worden gerekend -, alsmede het Hooglied, worden traditioneel beschouwd als van de hand van Salomo, al wordt door velen tegenwoordig aangenomen dat de boeken een latere (2e - 3e eeuw v.Chr.) compilatie zijn van verschillende geschriften die in omloop waren.
Hoewel De Sleutel van Salomo uitweidt over het magisch instrumentarium (gewijd water, kleding, reukstoffen, zwaarden en dergelijke) heeft de kern van het boek betrekking op de vervaardiging van het pentakel (een voorbeeld hiervan is het pentagram).

Het korte termijn denken prevaleert bij politici en bedrijven. Bij marktdenken gaat het niet om collectieve, maar om deeloplossingen. Het op de korte termijn gefixeerde marktdenken bevordert de graaicultuur. Het wordt tijd om het dilemma markt versus moraal te doorbreken. Er is niets nieuws onder de zon. Door alle eeuwen heeft de ontkenning van de waarheid tot lijden en dood geleid. Het zijn in hoofdzaak de onschuldigen die van menselijk falen de prijs betalen. Zaken lopen mis wanneer de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden.

De verticale as (Axis mundi) van het kernkwadrant, these + antithese = synthese, 1 + 1 = 3 (eenheid der tegendelen) is een belangrijke trigger van het onderzoek geweest. Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid (zelfrealisatie) uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte mens. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast met de volmaaktheid van God in de hemel.

De negatieve dialectiek van Theodor W. Adorno (kies: 6 – kritische theorie – Adorno) sluit op de waarheidsvinding, de paradigmawisseling in het rapport 'E i V' aan.

In het onderzoeksrapport ‘E i V' komt duidelijk naar voren, dat de structuur, de kwintessens van de universele esoterie op de negatieve dialectiek is gebaseerd. De grondslag van de esoterie: ‘Er is niets nieuws onder de zon.’

Verbeeldingskracht (universeel bewustzijn, kosmisch bewustzijn, autopoiese, biogenesis, aion, ideatie, scheppingsdriehoek 9 - 3 – 6, actieve imaginatie van CarlJung), de kernkwaliteit creativethink - Ilya Prigogine heeft het over de ervaring van creativiteit - is het positief tegenovergestelde van chaos. Middels een ideologische ommekeer is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop (flow), te verbinden. We zijn medescheppers van iedere situatie die in ons leven ontstaat. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. De chaostheorie leert dat alles met elkaar verbonden is en de onderzoeker niet af te scheiden is van het onderzoek. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.

Wat Amanda Gefter zegt sluit aan op wat Jiddhu Krishnamurti over waarnemer van het waargenomene al eerder naar voren heeft gebracht.

De inductieve, bottom-up-benadering van Gerard ’t Hooft van het standaardmodel staat tegenover de deductieve ‘top-down’-kosmologie van de Quantum field theory (History of quantum field theory) waar Pythagoras de basis voor heeft gelegd. Of zoals Amanda Gefter in haar boek In Einsteins achtertuin (p. 474): Helaas voor Einstein liet John Stewart Bell weinig heel van de EPR-werkelijkheid. Na een vernietigende overtuigende laboratoriumtest in 2007 verscheen er in Physics World een artikel met de kop ‘Kwantumfysica zegt werkelijkheid vaarwel’.
395: ‘E r lijkt een ingrijpende verandering op til in de kosmologie. Misschien zelfs een paradigmaverschuiving, van een godperspectief naar het perspectief van één enkele waarnemer. Denk je dat dat inderdaad zo is?’ ‘Ja’, zei Susskind. ‘Ik denk dat dat idee steeds meer aanhang krijgt. Maar het is soms ook zinvol om de boel vanuit het globale perspectief te bekijken. Etc.’
Wanneer we het inzicht van Amanda Gefter: ‘Waarnemers: ja; een universum: nee. Er is één waarnemingsuniversum per referentiekader, en je kunt maar over één referentiekader tegelijk praten.’ van Amanda Gefter (p. 508) consequent doortrekken betekent dit dat elk individu de Éne werkelijkheid vanuit zijn eigen referentiekader waarneemt. In de kern gaat het om wat Amanda op p. 127 schrijft: ‘Maar de symmetrie is niet echt weg, zegt Wilczek. Die is alleen maar verborgen. Op p. 129 verwijst zij in dit kader naar Nick Bostrom. In het rapport ‘E I V’ draait het om de interdisciplinaire aanpak. Wetenschapsfilosofen als Nick Bostrom en Ervin Lazslo laten zien hoe het mogelijk is de verschillende inzichten in de natuurkunde beter op elkaar te laten aansluiten. Door haar boek doorbreekt Amanda Gefter het gesloten bolwerk van de fysici en daarmee hun tunnelvisie op de werkelijkheid. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat ongeveer 97% van de klimaatwetenschappers zegt dat het klimaat verandert en dat dit wordt veroorzaakt door invloed van de mens. Al leert de controverse rond de hockeystick dat de relatie tussen ons gedrag en de opwarming van de Aarde veel discussie uitlokt. De VS heeft het Kyoto protocol niet ondertekend. Wel hebben zij hun eigen ‘kerk met gelovigen’ (Australië, China, Japan, India en Zuid-Korea) opgericht.
Alles hangt echter samen met de grens tussen verleden en toekomst, de absolute tijd, het eeuwige nu.
Wheeler:
Er is geen opmerkelijker eigenschap van deze kwantumwereld dan de vreemde koppeling die wordt bewerkstelligd tussen toekomst en verleden. Als waarnemingen die we nu doen een verleden van een miljard jaar oud kunnen creëren, kunnen waarnemingen die in de toekomst worden gedaan ook bijdragen aan de constructie van het universum dat we nu zien (Amanda Gefter p. 141).’

Einstein heeft gelijk dat de absolute tijd niet kan worden waargenomen.
U (Einstein) hebt toch benadrukt dat men niet kan spreken over een absolute tijd, want men kan geen absolute tijd waarnemen. De 5e dimensie, de absolute tijd staat voor het eeuwige nu. Het aardse nu, de 4e Dimensie, de relatieve tijd, de illusoire tijd is met verleden en toekomst verbonden. We kunnen het heden alleen begrijpen door over het verleden na te denken.

In het interview Kosmopolieten van Martijn van Calmthout, met het vermoedelijk intelligentste echtpaar van het universum in de bijlage Sir Edmund (p. 32-35), Volkskrant 5 juli 2014 zegt Linde: 'Wat me stoort, is dat in de media de indruk is gewekt dat de inflatietheorie op het spel staat. Dat is onzin. Maar iemand heeft het geroepen en iedereen praat het na. Er zijn in werkelijkheid al talloze aanwijzigingen voor inflatie. Dit gaat om subtiliteiten, de vraag of mijn model klopt of dat van anderen.'

Maar zowel in het boek van Amanda Gefter (p. 98/99) als in het boek 13 X Onverklaarbaar van Michael Brooks komt naar voren dat het geen subtiliteiten betreft. In het NAWOORD van het boek van Brooks wordt kort op de inflatietheorie ingegaan (p. 254):
Princeton-kosmoloog Paul Steinhardt denkt niet dat er inflatie heeft plaatsgevonden, en Nobelprijswinnaar Robert B. Laughlin – een van degenen die op de beperkingen van het reductionisme wijzen – gaat nog een stapje verder. Etc.
Amanda Gefter verwijst op p. 106 naar Michael Brooks.

De logica is waarnemer afhankelijk (p. 487). Dit nieuwe inzicht van de kwantumfysica betekent dat de logica in de natuurkunde zoek is, . Één enkele waarnemer kan nooit getuige zijn van polygame verstrengeling (p. 476). Pythagoras had al door dat er op aarde geen hypothetische superwaarnemer bestaat (p. 475). Carlo Rovelli: '‘Interferentie‘ is geen term die aangeeft wat er werkelijk gebeurt; het is een term die verwijst naar een vergelijking tussen wat door één waarnemer wordt waargenomen en wat door een andere waargenomen zou worden. In jouw bewoordingen is het een term die verwijst naar de vergelijking van twee verschillende referentiekaders (p. 477).’ Totdat men uiteindelijk begreep dat er geen echt ‘boven’ en ‘onder’ is, dat dat relatieve begrippen zijn (p. 478).
Uit de hele structuur van de kwantummechanica blijkt dat onze informatie altijd beperkt is. De kwantummechanische wereld is intrinsiek probabilistisch, we beschikken slechts over een deel van de informatie. Een waarnemer die zichzelf volledig zou kunnen meten, zou formeel gesproken de wetten van de kwantummechanica kunnen overtreden.
‘Er lijken aanwijzigingen te zijn voor een verband met de onvolledigheidsstelling van Gödel.’
‘Ja,’zei hij. ‘Absoluut. Ik ben er alleen nog niet uit hoe precies (p. 480/481)'.
De grenzen waren de crux. Als we de grenzen konden vinden, konden we de werkelijkheid vinden. Of het gebrek daaraan.
‘De logica als bouwmateriaal,’ had Wheeler in zijn dagboek gekrabbeld. Maar de logica was waarnemer-afhankelijk gebleken: ‘ja’ in het ene referentiekader en ziet er in een ander referentiekader uit als ‘nee’ (p. 487).

In het rapport ‘E i V’ hangt het antwoord op deze vraag van Rovelli met de wet van analogie samen. Voor bijzonderheden zie het boek Surfaces and Essences: Analogy as the Fuel and Fire of Thinking van Douglas Hofstadter co-authored with Emmanuel Sander. In Nederland kreeg dit boek als titel ANALOGIE De kern van ons denken.

Om de door Ervin Laszlo gesignaleerde vraagstukken adequaat op te lossen is een bewustzijnsverandering nodig. Bewustzijnsverandering begint bij jezelf, het ken uzelve en is onlosmakelijk verbonden met dat van andere mensen en de éne werkelijkheid. Om een grotere tweedeling, de toenemende sociale ongelijkheid in de maatschappij tegen te gaan is een collectieve bewustzijnsverandering, een cultuuromslag, een ommekeer in het denken nodig. Het is wenselijk de dominantie van het neoliberale denken te doorbreken.

Ervin Laszlo schrijft in zijn boek Kwantumshift in het wereldbrein (p. 10):
Wij leven in een tijdsgewricht van bifurcatie waarin zich een fundamentele verandering in onze wereld voltrekt: een macroshift.
27: Bifurcatie doet zich onveranderlijk voor waar complexe systemen een onomkeerbare verandering ondergaan.
De evolutie van complexe biologische én maatschappelijke systemen verloopt via bifurcaties.

Ervin Laszlo en Jude Currivan boek KOSMOS een integrale visie op de wereld, (p. 79):
De ontelbare experimenten die in dit tijdsbetek met steeds grotere wetenschappelijke striktheid zijn uitgevoerd, hebben geleid tot het ontstaan van een wetenschappelijke immense databank die duidelijk maakt dat de hoeveelheid bewijzen van de realiteit van non-lokaal bewustzijn (Zevende zintuig) en non-lokale beïnvloeding waarlijk overstelpend is.

Ervin Laszlo boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 134):
Sir Roger Penrose omschrijft de geboorte van ons universum als een ‘eenmaligheid’ waarin de wetten van de fysica niet langer geldig zijn.
145: De werking van het subtiele maar reële A-veld verklaart de non-lokaliteit van niet alleen de kleinst meetbare bestanddelen van het universum, maar ook die van de grootste waarneembare structuren ervan. Het verklaart de coherentie van levende organismen én hun coherentie met de omgeving waarin ze leven en evolueren.

Profetieën van Frits (interview Volkskrant 14 november 2013)
In ’94 en ’98 boekte de VVD onder zijn leiding grote overwinningen. ‘Daarna heb ik gedaan wat ik eind jaren tachtig had beloofd: ik bracht een paarse coalitie tot stand.’
In het interview komt ook het nieuwe boek Cassandra tegen wil en dank van Frits Bolkestein ter sprake. Hij dicht zichzelf de kwaliteiten toe van een roemruchte Griekse zieneres: het vermogen de toekomst te voorspellen.

De vraag komt nu naar voren in hoeverre van een echte ziener kan worden gesproken?
In het onderzoeksrapport ‘E i V’ komt juist naar voren dat de paarse coalitie aan de toenemende maatschappelijke tweedeling heeft bijgedragen en daardoor het vijandbeeld denken, de xenofobie van de PVV heeft aangewakkerd. ‘Ongelijkheid en Sociale uitsluiting’, 'Tweedeling in de maatschappij en Xenofobie', afbraak van de solidariteit dragen voor een belangrijk deel aan deze Tijd van onbehagen bij.

Jerry Katz Non-Dualiteit in het boeddhisme, christendom, hindieïsme, taoïsme, soefisme en de kabbala (p. 189/190):
Non-dualiteit is een woord dat wijst naar dat voorafgaand aan en voorbij de projecties van het scheidende, zelfbespiegelende denken bestaat. Waar naar gewezen kan worden, kan nooit op adequate wijze worden geconceptualiseerd. Het kan alleen worden geleefd in het tijdloze nu.
Non-dualistische wijsheid drukt zich uit als, en via, een stralend hart (liefde) en een verlicht denken (wijsheid). Terwijl het in essentie zonder eigenschappen is, ervaart men het in het algemeen als enorm, vrij, ruim, diep, en op het nu gericht.
197: Bevrijd van de identiteit van de rol die we spelen, zijn we authentieker, doorzichtiger, bereikbaarder en gaan we creatiever om met het moment. We zijn niet langer iemand die een probleem oplost voor iemand die een probleem heeft, we zijn het Zijn in één van zijn oneindige en boeiende vermommingen.
Als we onszelf niet langer als probleemoplossers zien, kunnen we ook geen werkelijke problemen meer ontdekken.

Valentinus, een gnosticus uit het begin van de tweede eeuw van onze jaartelling zegt: Zelfkennis is Godskennis. Het gaat niet om intellectuele kennis, maar om kennis van het hart. Met die zelfkennis wordt het kennen van het eigen inwonende hoogste beginsel bedoeld, het atmische gebied, waarin de mens één is met, of raakt aan, het Leven zelf, ofwel het Wereldhart.

Gene zijde van de verborgen 5e dimensie, de kwintessens is dus vergelijkbaar met het begrip Boeddhanatuur van de ganse werkelijkheid en met het Christusbewustzijn (Logos van Philo, Antahkarana, Oeaohoo, Ho’oponopono). De ware natuur van alles is onbegrensd, zowel ruimtelijk als tijdloos (Ruimte en Tijd).

De Axis Mundi symboliseert de wederkerigheid (enantiodromie) tussen hemel en aarde. Wederkerigheid verbindt het tijdelijke karakter van het leven op aarde met het eeuwige tijdloze van het leven, de eeuwige wederkeer in het universum.

‘Goed en Kwaad’ en ‘Zaaien en Oogsten’ zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Adam Smith heeft dit ook onderkend. De valkuil van wensdenken en maakbaarheidsideologie, die zowel ter linkerzijde als ter rechterzijde in Nederland speelt, kunnen het ‘Goed en Kwaad’ dilemma niet oplossen.

De 5e dimensie maakt het voor de mensheid mogelijk met het Koninkrijk Gods op aarde in verbinding te komen en de innerlijke harmonie te herstellen. De innerlijke harmonie is verbroken omdat we hebben gegeten van de boom der kennis van goed en kwaad. De mens wordt zich van zijn morele autonomie, van waarden en normen bewust en begint een zoektocht naar het eeuwig 'Goede - Ware - Schone'.

Daniel Ofman beoogt met zijn boek Bezieling en Kwaliteit in Organisaties de zelfkennis van de manager te verrijken.
Aan welke 'supertoezichthouder' of inspiratiebron (Vicar of Christ) geven we de voorkeur en welke visie van het 'Goede - Ware - Schone' wordt uitgedragen? Of met andere woorden kiezen we voor het eigen koninkrijkje, de 'bv-Ego' of het koninkrijk in de hemel, het hemelse rijk? De vierde dimensie van Ouspensky op aarde staat tegenover het Eeuwige nu in de hemel (Sutratman). De fractal dimension kan gezien worden als een manifestatie van de vierde dimensie van Ouspensky.

De Theorie van alles heeft op de evolutie van onze zielen, die uiteindelijk in het omegapunt, het Koninkrijk van God zullen convergeren, betrekking. Het probleem van het ego (twéé kanten van een medaille), de Unificatietheorie omvat al de Theorie van alles, oplossingsrichting, de hoofdroute (Axis mundi), die in De Geheime Leer van Blavatsky wordt uitgewerkt.

Edward Witten is een Amerikaans wiskundig natuurkundige die de M-theorie als onderzoeksgebied heeft. De M-theorie is een poging tot een overkoepelende beschrijving van de verschillende bestaande snaartheorieën. Wat Edward Witten op het terrein van de natuurkunde heeft verricht komt overeen met wat Blavatsky voor de vergelijkende Godsdienstwetenschappen heeft gepresteerd. Zowel De Geheime Leer als de modellen van Edward Witten maken van supersymmetrie gebruik. Maar de werkelijkheid is dat er ook van een gebroken symmetrie kan worden gesproken. Het is de chaostheorie die de eigenschap gebroken symmetrie uitwerkt.

De Geheime Leer Deel III (p. 576):
Antahkarana is de naam van de denkbeeldige brug, het pad tussen het goddelijke en het menselijke Ego, want beide zijn bij ’s mensen leven Ego’s om in Devachan of Nirwâna wederom één Ego te worden. Blavatsky beschrijft vervolgens een metafoor die met de grot van Plato kan worden vergeleken.

Het is mogelijk psychomaterie met de eigenschap zelfgelijkvormigheid van fractals te vergelijken. Door eenzijdig op marktwerking, lees concurrentiekracht de nadruk te leggen wordt slechts een kant van de medaille belicht. De mensheid wordt op aarde juist uitgedaagd voor zijn survival of the fittest slimme 'en-en' (interdisciplinaire) oplossingen, lees betere vormen van samenwerken, die echt meerwaarde creëren te bedenken. Voordat we bereid zijn ons aan te passen moeten we in de evolutie als soort vaak door een crisis heen.

Voor dat moment was de individualiteit daarmee verbonden door een dunne draad die de Soetratma (”draadziel”) wordt genoemd. Deze wordt dikker op het moment waarop de persoonlijkheid in het mensenrijk geboren wordt, en het oorzakelijk lichaam zich duidelijk begint af te tekenen.

De menselijke psyche (Antahkarana) fungeert als schakel tussen de binnenwereld en de buitenwereld, het innerlijke universum en het zichtbare universum (para- en apara-brahman). In geval van psychisch lijden is deze relatie vertroebeld en verkeert de persoon onder de begoochelende macht van de materiële wereld: mâyâ. Het is de wezenlijke wet der Natuur, dat smart en lijden ons eigen werk en in feite onze grootste leraren zijn. Het 5D-concept maakt het mogelijk om op het grenzeloze bewustzijn en haar problemen van illusie in de psyche grip te krijgen.

Wanneer de persoonlijkheid zich heeft losgemaakt van het ik-besef, het gevoel van afgescheidenheid, en het eenvoudig een verlengstuk van de individualiteit zal zijn geworden, zal er zefs geen brug meer tussen deze twee nodig zijn en de theosofie zegt ons dan dat, dat wat men het antakarana noemt - dat wil zeggen de verbinding, het kanaal waardoor de communicatie plaatsvindt tussen de persoonlijkheid en de individualiteit – gedoemd is te verdwijnen.

Antropocentrisme is het tegengestelde van theocentrisme en binnen een andere filosofische context ook van ecocentrisme. De mens is niet het centrum van het universum, maar de bewustzijnsevolutie, de wisselwerking tussen individueel en collectief bewustzijn (publieke bewustzijn) creëert onze werkelijkheid.

Giovanni Pico della Mirandola was leerling en collega van o.a. Marsilio Ficino en Angelo Poliziano. Zijn belangrijkste werk was Oratie over de waardigheid van de mens.
Oratie over de waardigheid van de mens: In Arabische geschriften heb ik gelezen, eerwaarde vaders, dat de Saraceen Abdalla, toen hem gevraagd werd wat hem op dit schouwtoneel der wereld het meest bewonderenswaardig leek, geantwoord heeft: 'niets bewonderenswaardiger dan de mens.' Met deze uitspraak correspondeert het bekende gezegde van Mercurius: 'Een groot wonder, o Asclepius, is de mens.'

De Geheime Leer Deel I, Stanza 7 De voorvaderen van de mens op aarde (p. 250):
(a) Deze sloka geeft uitdrukking aan het begrip – zoals elders is verklaard, rechtstreeks afkomstig uit de Vedanta – van een levensdraad, sutratma, die door opeenvolgende generaties loopt.'
263: (b) De slotzin van deze sloka laat zien hoe archaïsch het geloof en de leer zijn dat de mens zevenvoudig van samenstelling is. De draad van het zijn, die de mens bezielt en door al zijn persoonlijkheden of wedergeboorten op deze aarde loopt (een verwijzing naar sutratma), de draad waaraan bovendien al zijn ‘geesten’ zijn geregen – is gesponnen uit de essentie van het ‘drievoud’, het ‘viervoud’ en het ‘vijfvoud’, die al de voorafgaande bevatten.

Een ommekeer in het denken brengt de zin van het leven tot uitdrukking. De verticale as (Axis_mundi, de Staf van Hermes, de staf van Mercurius, Sutratman, De Caduceus, Esculaap, de kosmische Lichtzuil, de verborgen 5e Dimensie) illustreert de route die we op deze weg kunnen volgen.

De transpersoonlijke psychologie van Roberto Assagioli sluit op de humanistische psychologie van Maslow aan. Op de verticale as plaatst Assagioli zachtheid tegenover sereniteit, juiste waardetoekenning tegenover spirituele waardigheid, praktisch realisme tegenover duidelijk waarnemen van de werkelijkheid, evenwichtige krachtige persoonlijkheid tegenover spirituele energie.

De verticale as door het midden van het Ei van Assagioli symboliseert de door Maslow genoemde zelfrealisatie, de Derde weg in de psychologie of de weg van het universele soefisme. Door dis-identificatie is het mogelijk dat we ons met de ware identiteit, het hogere zelf verbinden. De psychosynthese van Assagioli is een transformatieproces, waarbij in de mens de macht van het ego naar het hogere Zelf verschuift. Het maakt het laten oplossen van conditioneringen mogelijk.

Sutratman verbindt ‘Immanent en Transcendent’ de Immanente, individuele ziel met de Transcendente, universele ziel. Roberto Assagioli spreekt in dit kader over de relatie tussen het bewuste zelf (‘Ik’) en het hogere Zelf.

Het Kompaskwadrant is op de levensboom en op twee andere modellen de Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool en het model van Ramundus Lullus gebaseerd. Het 5D-concept (Ether-paradigma) brengt de kwintessens tot uitdrukking brengen.

Winnie Sorgdrager: 'Cultuur speelt in het regeringsbeleid geen enkele rol’ (Volkskrant 29 december 2005). Hoever moet de slinger doorslaan voordat echt actie wordt ondernomen? Prevaleert in Nederland bij de overheid de handelsgeest?

De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. Op het snijvlak tussen geesteswetenschappers en natuurwetenschappers ligt het gemeenschappelijke raamwerk, de Unifcatietheorie.

Ervin Laszlo, maakt in zijn boek ‘het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong’ onderscheid tussen Mythos (Antieke filosofie), Theos, Logos en Holos:

Voor de énergie amorisante staat in het rapport 'E i V' de verticale dimensie (Akasha-veld), de Axis Mundi, de 11e Dimensie symbool.

Leon Hoeneveld: Het geloof in de nieuwe schepper voorspelt dus dat het fundament van de werkelijkheid een beweging is, een golf, meerdere golven. Die zorgen voor variatie, modulatie, voor paden, voor herhaling (toppen en dalen) wat reproductie als het ware kenmerkt. ====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken. \