5.2 Unus Mundus

Albert Einstein: Je kunt een probleem niet oplossen vanuit hetzelfde soort denken dat tot het probleem heeft geleid.
Ruimte en tijd zijn niet omstandigheden waarin wij leven, maar manieren waarop wij denken.
Veel mensen beschouwen Amerikanen als geldwolven. Dat is een gemene aanklacht, ook al wordt hij zonder nadenken steeds door de Amerikanen zelf herhaald.
Wieslav Brudzinsky: Het moeilijkst vind je de weg naar de wegwijzers.
Teilhard de Chardin: The whole of life lies in the verb seeing.
P. Krishna: De wanorde die we om ons heen zien in de maatschappij is een projectie van de wanorde die aanwezig is in het menselijk bewustzijn.
Fred Matser: De chaos in de wereld (‘om-geving’) is een reflectie van de wanorde in onze hoofden en harten (‘in-geving’).

Archetypen (Cultuuroverdracht, Alpha en Omega, Individueel en Collectief, Zelfbewustzijn)

Carl Jung: Een mens is iemand die zowel met God heeft gewandeld als met de duivel heeft geworsteld.
Carl Jung: Mijn leven is de geschiedenis van een zelfverwerkelijking van het onbewuste.
In de archetypen zijn alle ervaringen gegeven, die sinds de oertijd op deze planeet zijn voorgekomen.
Alleen dat wat iemand werkelijk is heeft helende kracht.
Er is geen licht zonder schaduw en geen psychische heelheid zonder onvolmaaktheid.
Het enige dat er mis is met deze wereld is de mens.
Als we ons niet bewust zijn van iets in onszelf, dan moet de wereld noodgedwongen het conflict naar buiten brengen (boek Aion).
Tot persoonlijkheid kan niemand opvoeden, die dat zelf niet is.
Carl Jung Men kan namelijk geen enkele patiënt verder brengen dan men zelf is.
Carl Jung boek Aion: Vroeg of laat zullen de kernfysica en de psychologie van het onbewuste elkaar naderen als ze allebei, onafhankelijk van elkaar en vanuit tegenovergestelde richtingen, vooruitstoten naar het gebied van het buitenzintuiglijke.
Carl Jung: In the history of the collective as in the history of the individual, everything depends on the development of consciousness.
Johann Wolfgang von Goethe: De ware poëzie kondigt zich aan doordat zij ons als een werelds evangelie, door innerlijke opgewektheid, door uiterlijk welbehagen, weet te bevrijden van de aardse lasten die ons bedrukken. Als een luchtballon tilt ze ons samen met de ballast die we meevoeren op naar hogere regionen en laat de verwarde aardse dwaalwegen in vogelperspectief voor ons uitgebreid liggen.
Goethe: Geen groter gevaar kan ons treffen dan een plotselinge wijziging in onze uiterlijke omstandigheden, waarop ons denken en voelen niet was voorbereid.
Geen uiterlijke vorm van beleefdheid, of hij heeft een diepe, zedelijke grond. De ware opvoeding zou die zijn, welke tegelijk vorm en grond leerde.

Mary Anderson De dood en de theosoof (Theosofia augustus 2012)
Kali Yuga – het ijzeren tijdperk – dat rond 3000 jaar voor christus met de dood van Krishna begon, in totaal 432.000 jaar duren, hoewel er zeker kleinere cycli van gouden, zilveren, bronzen en ijzeren tijdperken zullen zijn.
Bovendien moeten we ons realiseren, wanneer we nadenken over al het kwaad dat de natuur in deze tijd door mensen wordt aangedaan, dat vroeg of laat de aarde niet langer bewoonbaar zal zijn, tenzij er drastische maatregelen worden genomen of de natuur op tijd reageert en door natuurlijke catastrofes het aantal van haar kwelgeesten reduceert: aardbevingen, vulkanische uitbarstingen, overstromingen, epidemieën, hongersnoden enzovoorts. Het kan zijn dat de planeet niet langer in staat zal zijn het leven te ondersteunen.
Een andere factor is dat zij die verantwoordelijk zijn vroeg of laat vreselijke karmische schulden zullen moeten aflossen door zelf te lijden. Het gaat dan om hun verantwoordelijkheid voor misdaden tegen de mensheid (in het bijzonder tegen hen die hulpeloos zijn, zoals kinderen, mensen zonder opleiding, armen) en tegen de dieren.
Zijn de toekomstige omstandigheden op onze planeet niet afhankelijk van ons handelen nu? Krishnamurti herhaalde altijd: ‘Je bent zelf de wereld, you are the world.’ Karma is niet alleen individueel, maar ook collectief. Men zegt wel dat een volk de regering krijgt die het verdient, maar krijgen we niet ook het milieu en zelfs de wereld die we verdienen, in alle opzichten? Kunnen we proberen ertoe bij te dragen de wereld tot een zodanige plek te maken dat we er zelf graag in zouden willen leven en dat we ook onze geliefden er graag zouden willen laten leven, wanneer wij en zij daarnaar terugkeren? Er is aan dit alles ook een positieve kant. Het Kali Yuga, met al zijn kwellingen, beproevingen en ogenschijnlijk onoplosbare problemen, geeft mensen meer gelegenheden om te leren dan welk ‘gouden tijdperk’ ook zou doen. We leren ongetwijfeld sneller en diepgaander door lijden.
Men zegt wel: ‘Een mooi uiterlijk is niet belangrijk, je gedrag echter wel’ (handsome is as handsome does). We kunnen het ook omdraaien en zeggen: ‘Laat je gedrag overeenstemmen met je mooie uiterlijk’ (handsome does as handsome is) of, om een Franse uitdrukking te gebruiken: ‘noblesse oblige’, edelmoedigheid van karakter brengt verplichtingen met zich mee. De ware aristocraat is de aristocraat van de geest. We kunnen ons voorstellen dat de Mahatma’s zulke aristocraten zijn.

Pim van Lommel Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaring
Hoofdstuk 15 Er is niets nieuws onder de zon
Niets nieuws (p. 303):
Het is een eeuwenoud idee dat de ziel na de dood blijft bestaan, dat men een oordeel krijgt over hoe men geleefd heeft (de levensterugblik in de BDE) en daarna, afhankelijk van hoe men heeft geleefd, in een gelukzalige sfeer mag verblijven, of soms als straf in een angstwekkende omgeving terechtkomt.
309: Het Tibetaanse Dodenboek (Bardo Thodol bevat mondeling doorgegeven zeer oude kennis.
'Eindeloos bewustzijn' (Henk Hogeboom v.B. tijdschrift GAMMA maart 2008 p. 32,33):
Door zijn boek hoopt Van Lommel echter ook dat artsen, hulpverleners, zieken- en bejaardenverzorgers, familieleden van hartpatiënten zich in de toekomst meer dan voorheen gaan openstellen voor BDE-verhalen. In het verleden was dat vaak anders. Veel mensen durfden er gewoon niet voor uit te komen dat zij een BDE hadden ervaren. Maar al te vaak werden zij niet serieus genomen. Dat deze verhalen echter van alle tijden en culturen zijn beschrijft Van Lommel in het hoofdstuk 15 'Er is niets nieuws onder de zon'. In alle godsdiensten en culturen vindt men geschriften waarin gewag gemaakt wordt van non-lokale ervaringen. Dood blijkt niet dood te zijn, als we afgaan op het Egyptische dodenboek, het Tibetaanse dodenboek, de hindoeïstische Isja Upanishad, de oud-joodse mystieke leer in de Midrazj en de Zohar, het verhaal van Er in Plato's Staat, de visioenen in de Bijbel en van mystici als Franciscus van Assisi, Meister Eckhart, Theresa van Avila, Johannes van het Kruis, maar ook in soera 99:7 van de Koran. Verder wijst Van Lommel op geschriften als die van de Zweedse wetenschapper Emanuel Swedenborg Ontwaken uit de dood, de theosofe Annie Besant De dood en daarna, de antroposoof Rudolf Steiner De dood - een andere vorm van leven, enz. enz.

W.Y. Evans Wentz Het Tibetaanse Dodenboek Met een voorwoord van Carl Gustav Jung
Het eeuwenoude Tibetaanse Dodenboek (Bardo Thodol) is misschien wel het merkwaardigste boek dat het Westen van het Oosten heeft ontvangen. Nadat het eewenlang (van mond tot oor) werd overgeleverd zou deze tekst zijn opgeschreven door Padma Sambhava, de yoga-leraar die het boeddhisme in de achtste eeuw naar Tibet bracht en die als grondlegger van het lamaïsme wordt beschouwd. Carl Gustav Jung noemt in zijn inleiding het Tibetaanse Dodenboek van een ongeëvenaarde superioriteit wat de psychologie en de kritische filosofie betreft. De tekst wijdt in, in de zin van het leven dat de doodservaring omvat, niet als gebeuren op een bepaald tijdstip, maar als een voortdurend bereid-zijn, dat werkelijk leven pas mogelijk maakt. Op archetypische wijze wordt de toestand beschreven die de dood genoemd wordt, tot aan het moment waarop naar oosterse opvatting de nieuwe geboorte plaatsvindt. Daaruit komt naar voren dat de betekenis van het sterven onverbrekelijk met de zijn van het leven verbonden is. Voortdurend wordt de lezer gewezen op de noodzaak het rechtstreekse contact met het onnoembare-in-zichzelf te zoeken. De grondtoon van het onderricht is het met onuitputtelijk geduld oproepen tot wat Jung noemt: 'de zorgvuldige en gewetensvolle waarneming van irrationele facetten van het heilige en de mens zelf.'

Want in De grote transformatie is de Spiltijd een eenmalig scharnierpunt in de geschiedenis van de mensheid, waarna een dimensie bleek toegevoegd aan het zelfbewustzijn, te weten die van het tragische besef van het menselijk tekort, het lijden daaraan, maar ook de ontdekking van transcendentie, het overstijgende dat te benoemen noch te bevatten, maar met wat moeite wel te ervaren is.

Het gaat er om een bredere kijk op de zaak van Thomas von der Dunk te verbinden met juist vertrouwensherstel binnen nationale democratieën is geboden van René Cuperus en het oerconflict in organisaties De dynamiek van Hoog versus Laag van Willem Mastenbroek. De ‘Process Oriented Psychology’, een stroming in de psychologie die zich bezighoudt met de studie en ontwikkeling van een procesaanpak die bruikbaar is in grote groepen, zoals organisaties, met een hoge diversiteit en veel potentiële spanningen en conflicten van Arnold Mindell biedt een oplossing.

Rechtstreeks uit William Blakes buurt of 'Je moet ook de duivel leren kennen om je te ontwikkelen' (Menno Pot Volkskrant 29 oktober 2016 bijlage Sir Edmund p. 54-59):
Ach wat, bij Kate Tempest loopt alles door elkaar. Haar poëzie is hiphop. Haar proza is poëzie. De stenen die de huizen bouwen is de romanbewerking van het album Everybody Down. Ze staat in de traditie van John Cooper Clarke, The Streets en Scroobius Pip, op het breukvlak waar literatuur, popmuziek en het grotestadsleven elkaar raken.
2. Boek: Wlliam Blake: The marrige of heaven and hell (1793)
The Marriage of Heaven And Hell is een poëtisch essay over de essentie van het leven: een tirade die toch altijd poëtisch blijft, vol rake observaties en maatschappijkritiek.
De boodschap? Je moet niet alleen God leren kennen om je te ontwikkelen, maar ook de duivel. Dat was nogal een bewering, in een tijd waarin beheersing de norm was. Zijn visie ging er bij jongeren natuurlijk goed in.
Lééf. Durf. Probeer. Maak fouten. Alleen dan kun je leren. ' The road of excess leads to the palace of wisdom. Of: ' You never know what is enough until you know what is more than enough. ' Het zijn Blake-citaten die ten grondslag liggen aan bijna alles wat ik schrijf. Je zou ze haast als mijn manifesten kunnen zien. Als iemand me ertoe heeft aangezet zelf te gaan dichten, dan was het Blake, die in zijn tijd voor gevaarlijke, alcoholistische gek werd versleten.
3. Schrijver: Sophocles
Vooral Sophocles greep me.
Van alle oude Grieken die ik las, legt hij het best de vinger op de tragische frictie tussen ons handelen en ons lot: in hoeverre heb je eigenlijk invloed op je wat je overkomt?
'Mijn roman The Bricks That Built The Houses speelt zich af in het Londen van vandaag, maar het is één en al Sophocles.
7. Land: Brazilië
'
In Engeland is kunst steeds meer iets voor hoogopgeleiden met geld geworden. De bovenste sociale laag is met kunst bezig, de onderste geeft er niets om. In Brazilië is dat gelukkig niet zo, en het droevige is: ooit was het in Europa ook zo. En plotseling dacht ik: als ik een piepkleine bijdrage zou kunnen leveren aan het herstel van die traditie, hoe kleinschalig ook, dan is mijn missie geslaagd.'

Carl Jung boek Westers bewustzijn, Oosters inzicht p. 24-25:
Vanuit mijn optiek als arts kan ik hierin echter absoluut geen toeval zien, want dit alles is precies gebeurd volgens de psychologische regel die in het persoonlijk leven altijd weer opgaat: voor elk belangrijk onderdeel dat binnen het bewustzijn zijn waarde heeft verloren en derhalve ten onder gaat, ontwikkelt zich aan de andere kant in het onbewuste een bepaalde compensatie. Dit voltrekt zich overeenkomstig het principe van het behoud van energie, want ook onze geestelijke processen zijn energetische processen. Geen enkele psychische inhoud kan verdwijnen zonder door een equivalent te worden vervangen.
280: Ik zou u dan eerder willen aanraden om prof. Rouselle te raadplegen; hij is een competent sinoloog, terwijl ik slechts een psycholoog ben; en de wereld ziet niet wat psychologie met de I Ching te maken heeft.
284: De letterlijke verlating van
Tataghata (zie ook Tathagata) is 'de aldus gaande'20. Deze passage beschrijft de werking die we moeten ondergaan om van onze illusies bevrijd te worden. Tegenover ons bewustzijn moeten we al het ware onbewust leren te leven, want alleen zo zijn we in staat de hogere wil te vervullen, en het pad van een Tataghata te volgen.
20) H. Zimmer vertaalt het woord
Tataghata met 'Die tot waarheid (tatha) gekomen is (agatha)' (in Philosophie und Religion Indiens, Zürich, 1961). Het is de hoogste benaming van Boeddha.

Beïnvloeding vanuit de onderbuik
Wij zijn als mens geen rationele wezens als het gaat om het nemen van beslissingen. Ons koopgedrag is dan ook voor 99% niet rationeel te noemen. Carl Gustav Jung, een Zwitserse psycholoog en psychiater, heeft die irrationele manier van beslissen gevat in, wat hij noemt, het Leitmotiv (motivatietheorie). Het Leitmotiv 4 typeringen die de drijfveren beschrijven waarom men iets doet. Die 4 basisdrijfveren zijn: Status, Winst, Gemak en Onzekerheid. Hoe kunnen we dit in de marketing goed toepassen? Heel simpel, weet je de drijfveer van je doelgroep, dan weet je hoe je dat snaartje van je doelgroep moet raken om deze geïnteresseerd te krijgen.

Cognitieve functies van Carl Jung
Introvert voelen
Introvert voelen is een functie die bepaald of iets goed of slecht is. Introvert voelen brengt een onderbuik gevoel als iets niet leuk is, of geeft juist een blij gevoel bij het zien van een prachtig kunstwerk. Introvert voelen geeft aan wat belangrijk of onbelangrijk voor diegene is die deze functie gebruikt. Bij introvert voelen komen er niet veel woorden aan te pas, de naam zegt het al, het is een gevoel dat van binnen komt. Met introvert voelen worden je drijfveren duidelijk gemaakt. Daarnaast kunnen de drijfveren van iemand anders ook worden herkend.

De realisatie van het zelf is een proces dat gekenmerkt wordt door de vereniging van tegenstellingen in de mens, zoals goed en kwaad, licht en schaduw, binnen en buiten.
Deze archetypen, begrippen zoals de schaduw (de duistere kant van het onderbewustzijn), de eeuwige jongeling, de boze geest, de held enzovoorts, zijn als het ware overgeleverde, functionele oerdrijfveren of 'ervaringsmodaliteiten', die de persoonlijkheid van de mens structureren.
In het leven gaat het er om dat we leren over de eigen schaduw te springen.
De nazi's vielen Jung overigens ook aan, want Jung had ingezien én uitgebreid beschreven hoe zij hun eigen schaduw projecteerden op de joden, en zij waren daar niet bepaald van gediend.

Het ‘Hoe en Wat’ in de gemanifesteerde wereld staat tegenover het ‘Wat en Hoe’ in de ongemanifesteerde wereld. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

Charles J. Ryan H.P. Blavatsky en de Theosofische beweging
8 De Begintijd in India (p. 120/121):
Ik kan dichter bij u komen, maar u moet mij aantrekken door een gelouterd hart en een zich geleidelijk ontwikkelende wil. Evenals een kompasnaald, volgt de adept dat waardoor hij wordt aangetrokken. . . . Als u zelden van mij hoort, voel u dan nooit teleurgesteld, mijn Broeder, maar zeg — ‘‘Het is mijn schuld,’’ . . . uw gedachte zal mij vinden, indien zij met een zuivere impuls wordt geprojecteerd, . . . Zoals het licht in de sombere vallei door de bergbewoner vanaf de toppen wordt opgemerkt, zo zal iedere heldere gedachte in uw geest, mijn Broeder, fonkelen en de aandacht trekken van uw verre vriend en correspondent. Als wij aldus onze natuurlijke Bondgenoten in de Schaduwwereld ontdekken — uw wereld en de onze buiten onze grenzen — en volgens onze wet moeten wij ieder van hen benaderen, ook al is er maar de geringste glans van het ware ‘‘Tathagata’’ licht in hem — hoeveel gemakkelijker is het dan voor u ons aan te trekken. Begrijp dit en dan zal de toelating in de Society van personen die u zo vaak tegenstaan, u niet langer verbazen. - Mahatma Brieven, 296 [p. 108/109: Brief No. 16 (1) Devachan, of land van “Sukhavati”, wordt door onze Heer Boeddha zelf zinnebeeldig beschreven. Wat hij zei kan men vinden in de Shan Mun yih Tung. 'Tathāgata zegt: — “Vele duizenden myriaden van wereldstelsels voorbij dit (het onze) is er een gebied van Zaligheid dat Sukhavati wordt genoemd... .]

Onze levensweg, het leerproces op aarde heeft op het emancipatieproces, burgerschapsonderwijs (begeleidingskunde), de ’Hoofdroute’ (waarheidsvinding) betrekking, de Gulden middenweg van balancerend - en authentiek leiderschap, op het Rechterpad. Het biedt een oplossing voor het menselijk tekort. De levenskiem, het beginsel van de enantiodromie van Carl Jung is nog steeds werkzaam.

Jung zelf was als kind vrij eenzaam en introvert - een uitdrukking die hij zelf zou toevoegen aan de psychologie. Al vroeg was hij ervan overtuigd dat hij over twee persoonlijkheden beschikte — enerzijds een moderne Zwitserse, op de buitenwereld gerichte persoonlijkheid nr. 1, zoals hij het uitdrukte, en anderzijds persoonlijkheid nr. 2, een op het innerlijk gerichte figuur, in wie zich het verleden van eeuwen representeerde.[3] Speciaal met het oog op dit deel van zijn persoonlijkheid, bouwde Jung eigenhandig zijn beroemde toren in Bollingen, waar hij zich verbonden voelde met het verleden en de ziel van de mensheid; deze werd er niet afgeleid door de technische verworvenheden van de 20e eeuw.

Aart C. Bontekoning Generatie in organisaties Een onderzoek naar generatieverschillen en de effecten daarvan op de ontwikkeling van organisaties
2.2.4 Het veranderen van een organisatiecultuur - Het meer procesmatig veranderen (p. 40/41):
Enerzijds blijven de ‘tempered radicals’ sterk staan voor hun eigen waarden en daaraan verbonden gedrag, anderzijds prikkelen ze daarmee andere professionals en/of managers in hun werkomgeving tot nadenken. Dat nadenken maakt betrokkenen bewust van het bestaande verschil en leidt tot veranderingen van het gedrag van anderen in dezelfde richting of het schept ruimte voor een grotere diversiteit aan opvattingen, waarden en gedrag. Soms komt de cultuuromslag, de patroonverandering, direct tot stand, soms vergt het tijd, geduld en rustig doorzetten. Het vraagt een zekere zelfbeheersing en emotionele intelligentie. Een pure procesbenadering is ontwikkeld door Arnold Mindell (1995), een leerling van Carl Jung. Hij is de grondlegger van ‘Process Oriented Psychology’, een stroming in de psychologie die zich bezighoudt met de studie en ontwikkeling van een procesaanpak die bruikbaar is in grote groepen, zoals organisaties, met een hoge diversiteit en veel potentiële spanningen en conflicten. Mindell was en is betrokken bij het oplossen van conflicten tussen (sub)culturen in maatschappijen, gemeenschappen en organisaties over de hele wereld. Hij beschrijft vrij nauwkeurig de processen die leiden tot het vreedzaam naast elkaar leven van groepen met grote verschillen en het soort leiderschap dat daarbij ondersteunend werkt. Hij noemt dat leiderschap ‘eldership’. Zijn bevindingen zijn interessant, omdat bij het bevorderen van vruchtbaar samenwerken tussen heel diverse groepen sprake is van vergelijkbare processen als die zich voordoen bij groepen van verschillende generaties.
- Jung, Carl G. (1991/oorspronkelijk 1961). Herinneringen Dromen Gedachten. Lemniscaat, Rotterdam.
- Jung, Carl - G. (1993). De mens en zijn symbolen. Lemniscaat, Rotterdam.

Amy and Arnold Mindell Process oriented psychology is a multicultural, multi-level, awareness practice for individuals and organizations in all states of consciousness.'
Also called Processwork, it is an evolving, trans-disciplinary approach supporting individuals, relationships and groups to discover themselves.
Deep democracy is the core value and principle of process oriented psychology. Processwork is deeply democratic toward all levels of experience: it values the freedom to explore and express consensus reality, dreamland and the essence levels. It understands all levels as equally important.
Arnold Mindell, Dreaming While Awake: Every time you ignore sentient, that is, generally unrecognized dreamlike perceptions, something inside you goes into a mild form of shock because you have overlooked the spirit of life, your greatest potential power.
Amy Mindell (2008). Bringing deep democracy to life. Psychotherapy and Politics International, 6(3): Only when all aspects of an experience are unfolded with awareness does the wisdom embedded in the experience reveal itself most fully. Process work is based on the idea that processes contain their own inherent wisdom. Even the most intractable relationship problems or body experiences contain a great deal of meaning and wisdom, hidden within what otherwise might seem like intolerable events. In order to unfold the details of any particular experience, it is important to notice our everyday approach to experiences as well as the dreamlike or unknown background aspects of those events of which we are not quite aware.

Pety de Vries Persoonlijkheid nummer één en twee
Ook de droom over het Brockengespenst blijkt een vooraankondiging van wat zou volgen. In de autobiografie vertelt hij over zijn persoonlijkheid nummer één en twee. Hij gaat, zo rond zijn vijftiende, nadenken over de relatie tussen het ‘ik’ en ‘God’. In zo’n theologische omgeving is natuurlijk vaak sprake van God, van de Here Jezus, van een ‘positief geloof’. ‘Geloof’, dat vooral, hierover nadenken, dat is iets anders. Hij merkt hoezeer zijn eigen vader eronder lijdt dat zijn geloof niet langer te rijmen is met de steeds oppermachtiger wetenschap. Dat geloven op zich niet toereikend is, integendeel, dat dit stukloopt op het toenemend rationalisme. In de Bijbel en in boeken van zijn vader zoekt hij wat er over God geschreven is. Hij vindt onder andere dat men zich God moet voorstellen naar analogie met het menselijk ik. Dat lijkt hem aanmatigend, zelfs blasfemistisch. En: het ‘ik’ is voor hem toch al zo moeilijk te begrijpen. Er is de persoonlijkheid nummer één, de schooljongen Jung, met zijn egoïsme, domheid, gemeenheid. En er is persoonlijkheid nummer twee, de innerlijke mens. In nummer twee is hij als in een tempel, buiten ruimte en tijd, in de godwereld, waar het was, ik citeer: Alsof de menselijke geest tegelijk met God de schepping aanschouwde.Daar was hij wat hij eigenlijk was. Dat was een overweldigend vermoeden, een diepste gevoel.

Bij de geboorte gaan we van insider naar outsider, van ‘innerlijke naar uiterlijke mens’. In de theosofie gaat het om de innerlijke ommekeer, de zogenaamde 2e geboorte* van ‘uiterlijke mens naar innerlijke mens’, de hoofdroute, een nieuw gezichtspunt (paradigma), met de opzet om weer met de oerbron in verbinding te komen. Gedurende ons leven op aarde ligt het bewustzijn op de grens tussen ‘innerlijke en uiterlijke mens’.
*) De tweemaalgeborene (dvija) komt uitgebreid in de Anugita (p. 117 noot 20 definitie) van Kashinath Trimbak Telang ter sprake.

Johann Wolfgang von Goethe zag de mens als een burger van twee werelden - een uiterlijk en een innerlijke, een tijdelijke en een tijdloze. Faust offenbart Wagner sein inneres Zerrissensein zwischen körperlichen und geistigen Bedürfnissen, zwischen irdischen und himmlischen Ambitionen: Zwei Seelen wohnen, ach! in meiner Brust, die eine will sich von der andern trennen: die eine hält in derber Liebeslust sich an die Welt mit klammernden Organen; die andre hebt gewaltsam sich vom Dust zu den Gefilden hoher Ahnen.[1]

Historisch Profiel: Goethe (Tijdschrift Filosofie):
Bij het milieu waarin hij opgroeide (de welstand en het aanzien van de hoge burgerij) kwam het feit dat hij hoogbegaafd was. Als jongetje beheerste hij al Italiaans, Frans, Engels, Latijn en Grieks, en de beginselen van Hebreeuws. Hij las alles wat hij te pakken kon krijgen, en verwerkte het gelezene door razendsnel stukken in dezelfde stijl te schrijven. Hij werd om zijn literaire vorderingen bewonderd door zijn omgeving, en het moet gezegd dat hij er zelf ook niet ontevreden mee was. En dan had hij ook nog eens zijn uiterlijk mee. Goethe was, kortom, iemand die het zou gaan maken. Met zijn ambitie was niets mis. Toen hij zeven jaar was, hoorde men hem zeggen: ‘Wat voor andere mensen volstaat, kan mij niet bevredigen.’
Weimar
In 1775 nodigde hertog Karl August de beroemde auteur uit naar zijn hof in Weimar te komen, ongeveer zoals zijn oom, Frederik de Grote, Voltaire had proberen aan te trekken.
Goethe gaf daar gehoor aan omdat hij weg wilde uit Frankfurt, weg van onzekere liefdesverhoudingen, maar ook uit innerlijke onvrede. Hij vond zijn literaire succes weliswaar verdiend, maar het was toch wel erg gemakkelijk gekomen, en hij was eraan toe weerstand te overwinnen. Het was bepaald geen vanzelfsprekende beslissing, voor een schrijver die zijn carrière zo glansrijk was begonnen, om zich te richten op wereldse zaken waar hij geen enkele ervaring mee had. Enerzijds wilde Goethe zich niet tot de wereld van de geest beperken, anderzijds zag hij in dat hij zich als man van de geest pas goed verder kon ontwikkelen door de wisselwerking met het praktische leven.
Schiller
Thuisgekomen sloot hij vriendschap met de opkomende schrijver Friedrich Schiller (1759-1805). De twee waren in veel opzichten tegenpolen, en hun idee was dat ze dus complementair waren en veel van elkaar konden leren. Affectie was leuk en aardig, vond Goethe, maar het ging erom verder te komen in het leven, en deze vriendschap bood daartoe mogelijkheden.
In het filosofische adagium ‘ken uzelf’ had hij niet veel vertrouwen, je kunt immers niet buiten de grenzen van je eigen waarneming stappen, en hij gebruikte de vlijmscherpe analyticus Schiller als spiegel die de waarheid spreekt. Op zijn beurt leerde de rationalist Schiller van het vertrouwen dat zijn oudere vriend in intuïtie stelde – van Goethe werd gezegd dat hij leefde met ‘de zekerheid van de slaapwandelaar’. Een voortdurende uitwisseling van ideeën was de basis van hun innige vriendschap, en toen Schiller op 46-jarige leeftijd stierf, zei Goethe: ‘Ik verlies nu een vriend en met hem de helft van mijn bestaan.’

Drie Curaçaose schrijvers in veelvoud (Innerlijke wereld en Uiterlijke wereld):
Ten geleide
9: Weinigen zullen in 1935 beseft hebben dat met het verschijnen van de novelle van Colá Debrot Mijn zuster de negerin een nieuw tijdperk zijn intrede had gedaan in het land van de letteren. Een Antilliaan schreef in het Nederlands een verhaal dat door kenners als een meesterwerk werd erkend.
p. 69: Eén aspect uit De rots der struikeling komt in Een vreemdeling op aarde veel uitgewerkter voor, namelijk de visie op de artiesten. In een lange tirade wordt hun onderlinge pikorde geschetst, een lachwekkende, want eigenlijk presteert niemand iets, maar verklaart ieder zichzelf succesvol.
Interessant is vooral de uitwerking die Boeli van Leeuwen geeft aan
de discrepantie tussen uiterlijk en innerlijk die hij al in de De rots der struikeling constateerde. Allereerst stelt Boeli van Leeuwen aan de kaak dat de artiesten hard schelden op de bourgeoisie, maar dat ze tegelijkertijd zelf de meeste conformistische mensen zijn die men zich kan denken, want ze letten bij elkaar streng op het uiterlijk en ‘er werd nauwkeurig voorgeschreven wat zij mooi konden vinden’. Vervolgens is Kai ontzet als hij hoort hoe een schilder zijn moeder, een arme afgewerkte volksvrouw, afsnauwt. We hebben al gezien hoe de volksklasse de sympathie wekt, vooral als ze zich van alles ontzegt om kinderen een opleiding te kunnen laten volgen, zoals deze vrouw.
145: Het essentiële van beide schrijvers, dat gelijk een rode draad door hun werk loopt, is de adem van hun nostalgie,
hun tweede natuur, en de ‘onontkoombare eenzaamheid van de bewust levende mens’.16 De getuigenis van hun innerlijke wereld, of de lange moeizame pelgrimstocht op zoek naar Vader Zon.17
Voor wie de betekenis van gevoelswaarden op prijs weet te stellen zijn Atardi en het prozadebuut van Boeli van Leeuwen, De Mensenzoon, geschriften die een boodschap uitdragen. Bij herlezen doen ze steeds weer een werkelijke emotie ontstaan. Door hun eenvoud laten ze een blijvende indruk achter.
153: Maar kun je spreken van verraad als je van te voren weet wat er gaat gebeuren? Verraad is als je misbruik maakt van de onwetendheid en het vertrouwen van een vriend. Petrus bood Jezus zijn hart aan, maar ik Judas heb Jezus mijn hart gegeven. Toen Jezus mij gevraagd had om de verrader te zijn en zo te voldoen aan de wil van Zijn Vader, heb ik geweigerd. Vele nachten heb ik doorgebracht in geestelijke verlatenheid, een onbeschrijflijke zielstoestand doorgemaakt. Ik heb Jezus gesmeekt om deze bittere kelk van mij weg te nemen om mij te bevrijden van de rol van verrader. Maar Jezus antwoordde:
‘Nee Judas, nee, van alle apostelen ben jij innerlijk het meest gevorderd, jij kent de inwijdingsmysteries, daarom ben jij alleen in staat om de rol van verrader te vervullen opdat de schriften vervuld zullen worden’.
157: Beelden van opoffering zijn te vinden in de levens van alle grote Meesters, zoals Boeddha en Krishna, die de Christus vooraf zijn gegaan. Hun levensverhaal vertoont ook trekken van de levensgeschiedenis van Jezus.34 Verder zegt Samael Aun Weor:
De esoterische achtergrond van Judas geeft aan dat het hier om een specifiek soort ego gaat, dat een belangrijke rol speelt in de innerlijke ontwikkeling van de mens. Het verraad van Judas verzinnebeeldt de demon van de begeerte. Dagelijks verraden wij onze innerlijke Meester door onze begeerten vrij spel te geven. We beseffen dat de weg naar de waarheid een van zelfopoffering is, en offers wil de mens in de greep van het materialisme niet brengen. De drie verraders Kaifas, Pilatus en Judas, dat zijn wijzelf. De wereld heeft zoveel minachting voor hen omdat hun zwakheden de onze zijn.
Karl Barth benadert het dichtst deze stellingname: ‘Aan Judas kan de mens zijn eigen essentie herkennen. Judas is de schaduw van de mens die hem altijd begeleidt’.35 Het theosofisch standpunt luidt: ‘Want de ware aard van deze apostel en verrader is voor de rechtbank van de mensheid nooit op de juiste manier weergegeven’.36

Delvaux's schilderkunst vanaf 1935 plaatste hem duidelijk in de surrealistische tak van de fantastisch-realisten. Zijn surrealistische doelstelling: een nieuwe realiteit, een synthese van de uiterlijke wereld en het innerlijk model, Het doorbreken van de grens tussen dromen en waken, als een aansporing tot het ongebreideld gebruik van de fantasie.

Het taoïsme, dat op vernieuwing en verjonging is gericht, kreeg altijd invloed in de perioden dat de gevestigde orde van een keizerrijk in verval raakte. Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.
Waar de gulden middenweg loopt is bekend. Het is niet nodig het wiel opnieuw uit te vinden. Er is niets nieuws onder de zon.

Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.

Ichinen Sanzen, het Onbegrensde Potentieel van het Leven
In “Over het Bereiken van Boeddhaschap” (verlichting) schrijft Nichiren Daishonin:
“Het leven omvat op elk moment beide lichaam en geest en beide zelf en omgeving van zowel alle bewuste wezens in elke levensconditie als onbewuste wezens- planten, lucht en aarde, tot het miniemste stofdeeltje. Het leven doordringt op elk moment het Universum en wordt geopenbaard in alle verschijningsvormen.”
Zijn standpunt is dat het ichinen van het individu – het leven van een individu op elk moment – tegelijkertijd én het ganse Universum doordringt, én binnenin zichzelf alle wetten en verschijningsvormen van het Universum bevat.
Het is daarom letterlijk één in samenleving (coëxistent) met het Universum. Deze relatie tussen de microkosmos van het menselijk leven en de macrokosmos van het Universum is mysterieus – en prachtig.

Ali Ritsema Mysteriescholen
Op de derde graad van inwijding wordt gezinspeeld (zowel in Egypte als in India) als de kandidaat gebracht wordt in de zaal die ‘de poorten des doods’ heet. In de Christelijke traditie kennen we het boek van Job, dat bij uitstek het gedicht der inwijding genoemd wordt. Het gaat om de dood, d.w.z. om het overwinnen van de persoonlijkheid en de geestelijke verrijzenis – opstanding uit de dood – van de neofiet tijdens zijn beproevingen en een zogenaamde ‘nieuwe geboorte’ bij de opstanding.

C. G. Jung De symboliek van de geest
In zijn grote eindtoespraak openbaart God zich in al zijn verschrikkelijkheid aan Job. Het is alsof Hij tegen Job zegt: Zie je, zo ben Ik. Daarom heb Ik zo met jou gedaan. Door het lijden dat Hij Job op grond van zijn eigen aard heeft aangedaan, is God tot dit inzicht in zichzelf gekomen en erkent als het ware tegenover Job, dat Hij nu zijn eigen verschrikkelijkheid kent. En dit is het verlossende voor de mens Job.
Ten slotte is het uw bewustzijn, dat Boeddha wordt, of beter gezegd, het is uw bewustzijn, dat werkelijk Boeddha is. De oceaan van de ware en universele kennis van alle Boeddha's heeft zijn bron in ons eigen bewustzijn en onze eigen gedachte. Daarom moet gij uw gedachten met onverdeelde aandacht op die Boeddha Tathagata, de Arhat, de heilige en volmaakt verlichte, richten. Wanneer gij de waarneming van deze Boeddha vormt, moet gij eerst het beeld van deze Boeddha waarnemen, onverschillig of uw ogen open of gesloten zijn. Zie hem aan, als een heiligenbeeld in jambunada-goud (sap van de Jambuboom, jambunadi: rivier uit het sap van de Jambuvrucht, stroomt rondom de berg Meru en keert weer naar de boom terug), dat op de bloem zit. Wanneer gij de zittende gestalte gezien hebt, zal uw geestelijke gezicht helder worden en gij zult de schoonheid van dat Boeddhaland helder en duidelijk kunnen zien. Wanneer gij deze dingen ziet, laat deze dan duidelijk en vast voor u verschijnen, zo duidelijk als de palmen van uw handen. Wanneer gij deze ervaring doorloopt, zult gij alle Boeddha's van de 10 werelden tegelijkertijd zien. Van hen, die deze meditatie hebben verricht, wordt gezegd dat zij de lichamen van alle Boeddha's aanschouwd hebben.
Uit het 'eigen bewustzijn en de eigen gedachte' ontstaat dus niet alleen de gestalte van de Boeddha, maar de ziel, die deze beelden vormt, is Boeddha zelf.
Het Boeddhisme is zelf uit de geest van de yoga ontstaan, die ouder en universeler is dan de historische reformatie van Boeddha.
Wanneer men de Indiase kunst, filosofie en ethiek van binnenuit wil begrijpen, moet men goedschiks of kwaadschiks vriendschap met deze geest sluiten.

Kathleen Raine HET MENSELIJK GELAAT VAN GOD Wiliam Blake en Emanuel Swedenborg - een vergelijking
Carl Jung heeft als kritiek op de Christelijke Kerk geschreven dat - zo niet principieel, dan toch in ieder geval in de praktijk - het Goddelijk Wezen beschouwd werd als buiten de mens staande en de Verlossing (in de leer der Verzoening) ook als een gebeurtenis buiten de mens werd beschouwd, die slechts éénmaal in de geschiedenis plaatsvond. Het is waar dat de mis niet als een herdenking van deze gebeurtenis wordt beschouwd maar als een tijdloze hernieuwing; maar zelfs dan is dit mysterie, zoals algemeen onderwezen en begrepen, een externe en historische gebeurtenis. Jezus Christus is bovendien een uitzonderlijk wezen, eigenlijk een halfgod in de heidense zin, niet geheel menselijk. Jung, in zijn opmerkelijke werk Antwoord aan Job, bewonderd door Henri Corbin *5 en uitdrukking gevend aan een levenslange weloverwogen reflectie over de betekenis van het Christendom, schrijft dat:
Christus, door zijn afdaling, conceptie en geboorte, in klassieke zin een halfgod is. Hij is maagdelijk verwekt door de Heilige Geest en, aangezien hij geen geschapen menselijk wezen is, geen aan-leg tot zonde heeft. De besmetting door het kwaad was in zijn geval uitgesloten door de voorbereidingen voor de Incarnatie. Hij staat derhalve meer op het goddelijke dan het menselijke niveau. *6
De Geest van Jezus is een voortdurende vergeving der Zonde: hij die wacht op rechtschapenheid voordat hij het rijk van de Verlosser binnengaat, het Goddelijk Lichaam, zal er nooit binnengaan. Ik ben misschien wel de zondigste mens. Ik pretendeer geen heiligheid: Nochtans pretendeer ik wel dat ik hem liefheb, hem zie, en hem dagelijks spreek van mens tot mens, & bovendien een belang heb in de Vriend der Zondaren. (K 621)
En tenslotte Jung, die het mysterie van de goddelijke aanwezigheid in ieder mens buitengewoon krachtig naar onze tijd heeft overgedragen, besluit zijn
Antwoord aan Job'' met deze woorden, over de van de goddelijke aanwezigheid die woont in "de gewone sterveling die niet vrij is van de erfzonde": "Zelfs de verlichte persoon blijft wat hij is, en is nooit meer dan zijn beperkte ego voor de Ene die in hem woont, wiens vorm geen kenbare grenzen heeft, die hem aan alle kanten omringt, peilloos als de afgronden der wereld, en onmetelijk als de lucht."

De machtsstrijd van het Nederlanderschap (Stephan Huijboom Volkskrant 21 maart 2016 p. 18):
Het onvermogen om Nederlanders met een 'andere cultuur' als Nederlanders te zien, is een machtsgebonden perceptiekwestie.
De aanval van Hans Werdmölder (O&D, 17 maart) op Willem Schinkel rammelt aan alle kanten. Zijn stuk bevat feitelijke onjuistheden, foutieve vooronderstellingen en denkfouten. Werdmölder blijft geloven dat er een 'cultureel integratieprobleem' bestaat. 'Wij-gevoel'
Het mag vooralsnog niet baten, want Werdmölder en consorten zien slechts 'etnisch-culturele segregatie' door hun culturalistisch gekleurde bril. Hun onvermogen om Nederlanders met een zogenaamd 'andere cultuur' te zien voor wat ze allang zijn - Nederlanders - leidt af van structureel, onbewust racisme op de arbeidsmarkt en van de grote sociaal-economische ongelijkheid in Nederland. Stel je voor dat racisme via een groot overheidsproject wordt aangepakt: hoe 'ideologisch'! Stel je voor dat enorme sociaal-economische (vermogens)ongelijkheid in Nederland ter discussie wordt gesteld op grond van het basale feit dat sociale mobiliteit hierdoor ernstig wordt geblokkeerd. Onderzoek naar problematische, empirisch bestaande vooronderstellingen van andere wetenschappers blijft nuttig, praktisch en onmisbaar wetenschappelijk werk.

Ons integratiedebat is een assimilatiedebat of 'Integratie' is toverwoord om politiek falen te verhullen (Stephan Huijboom Volkskrant 5 februari 2016 p. 21):
Het toverwoord integratie transformeert collectieve problemen tot individuele verantwoordelijkheden.
Spuugzat ben ik het om in kwaliteitskranten maandelijks over het zogenaamde belang van 'integratie' te lezen. Deze prachtig klinkende term vormt een manipulatief onderdeel van een politiek frame dat al decennialang een bepaald electoraat in stand houdt. Het veroorzaakt identiteitsproblemen en de aanpak van collectieve problemen wordt erdoor uitgesteld. Laten we enkele leugens omtrent integratie eens nalopen.
Veel mensen die 'allochtoon' worden genoemd, zijn gewoon in Nederland geboren en hebben zelfs (groot)ouders die in Nederland zijn geboren. Opperen dat zij zich eenzijdig moeten aanpassen, is kortzichtig. Aanpassen aan wie? Iemand die in Nederland is geboren kán zich logischerwijs niet 'cultureel aanpassen' aan Nederlanders. Hij of zij ís namelijk een Nederlander en behoort per definitie tot de Nederlandse cultuur. Het spreken over integratie veronderstelt onterecht dat sommige Nederlanders geen Nederlander zijn.
Wanneer inhoudelijk exact hetzelfde wordt gezegd, maar 'invechten op de arbeidsmarkt' wordt vervangen door 'integreren in de (participatie)-samenleving' zijn velen plotsklaps van de boodschap overtuigd. Collectieve problemen zoals discriminatie op de arbeidsmarkt worden door het toverwoord integratie effectief getransformeerd tot eenzijdige individuele verantwoordelijkheden. Oók als een dergelijke eenzijdige 'verantwoordelijkheid' nergens op slaat.
Openbaar toneelstukje De gluiperige ontkenning van collectieve problemen moet machthebbende politieke partijen van schuld vrijwaren; problemen zouden niet aan hun beleid liggen, maar aan burgers. Het spreken over (re-)integratie is de maskering en uitbesteding van politiek falen aan individuele burgers, wat volkswoede schept. Die boosheid wordt alleen maar groter bij toedekking van schijnheilig beleid, waarbij bijvoorbeeld massabezuinigingen ('geen geld') worden doorgevoerd ten tijde van oplopende vermogensongelijkheid ('wel geld').

Psychologie, Religie en Kunst
Tjeu van den Berk In de ban van Jung Nederlanders ontdekken de analytische psychologie
Voor Marten Toonder was de ontdekking van het werk van Jung een déjà-vu-ervaring: 'Die man had termen bedacht zoals 'archetype' en 'collectief onderbewuste' voor dingen die ik al langer gebruikte en voelde. Hij werd mijn lievelingsfilosoof.'
Ontwikkeling
Toonder komt uitgebreid aan bod in Tjeu van den Berks recentelijk verschenen In de ban van Jung, een boek waarin Nederlanders bijeengebracht zijn die in de loop van de 20ste eeuw onder de indruk raakten van het werk van Jung. Onder hen zijn psychiaters als Albert Willem van Renterghem en Eugène Carp, de rijke bollenboer Tom van Waveren, bij wie Jung graag en geregeld over de vloer kwam, Maria Moltzer, die jarenlang Jungs belangrijkste assistente was, de theoloog Gilles Quispel en schrijvers als Etty Hillesum ('M'n oudejaarsavond breng ik door met Jung en tulband...') en Gerard Reve ('Ik heb alles gelezen van Jung, de leermeester van mijn psychiater').
Van den Berk, theoloog en schrijver over de verbanden tussen psychologie, religie en kunst, laat hen in afzonderlijke hoofdstukken en in chronologische volgorde de revue passeren. Door de gevarieerde invalshoeken zien we Jung in verschillende hoedanigheden langskomen: als erudiet verteller, soms lomp in zijn optreden, scherp in zijn analyses, altijd omringd door een schare bewonderende vrouwen, onverzoenlijk in zijn conflict met Freud en dubieus in zijn uitlatingen en gedrag toen in de jaren dertig joden werden uitgesloten uit het publieke domein.
vielen Jung overigens ook aan, want Jung had ingezien én uitgebreid beschreven hoe zij hun eigen schaduw projecteerden op de joden, en zij waren daar niet bepaald van gediend.
Invloed
Heel groot is de invloed van Jung in ons land nooit geweest. Dat was onder meer het gevolg van de invloed die Freud hier had: sinds de scheiding van wegen van Freud en Jung hield een keuze voor Freud in feite een afwijzing van Jung in. Zoals Reve ooit over Jung schreef: 'Door hem ben ik gaan schrijven, & heb ik ontdekt dat ik een homo religiosus ben. Maar hij schijnt door de Freudianen als een waardeloos fossiel beschouwd te worden.'

Metabletica van God (Jan Hendrik van den Berg)
In 1995 verscheen Metabletica van God: de drie voornaamste veranderingen. Hierin beschrijft Van den Berg hoe het beeld van God verandert met de veranderende mens. God zelf kan niet worden beschreven, aldus Van den Berg, maar de synchronismen (of gelijktijdigheden) van God kunnen wel worden beschreven. Deze synchronismen zijn: de architectuur van het heiligdom, natuur en natuurwetenschap, het menselijke woord en de geslachtelijke verbinding van man en vrouw.5 Ook dit boek behelst een cultuurkritiek.
5) Zie voor een recensie: H.M. Kuitert, 'God vermomd in gelijktijdigheden', NRC Handelsblad, 17 juni 1995. Deze recensie is een voorbeeld van een veel voorkomende ambivalentie ten aanzien van Van den Berg: de recensent leest hem graag, maar ziet weinig in diens gedachtegang.

Jan Hendrik van den Berg boek Metabletica, of leer der veranderingen beginselen van een historische psychologie
Hub Zwart heeft ze allemaal gelezen, één keer, twee keer: ”Metabletica”, ”Leven in meervoud”, ”Het menselijk lichaam”, ”Metabletica van God”. „Een filosoof leest geen boeken, maar oeuvres”, zegt Hub Zwart. Op de werkkamer van de Nijmeegse Radboud Universiteit zit een man die rustig, met bijna zachte stem, zijn woorden kiest. De onderwerpen waarover het gaat typeert hij veelal in twee of drie varianten.
„Gezaghebbend, vertrouwenwekkend, integer.”
„Irritatie, ergernis, boosheid.”
„Debat, discussie, kanttekeningen plaatsen.”
Is het de dichter die de kleuren van de taal verkent? De nuancerende wetenschapper? Of de fenomenoloog die beseft dat de geheimen van de werkelijkheid zich niet een-twee-drie aan de waarnemer prijsgeven? Zwart is het alle drie, en juist zijn poging om allerlei werelden en perspectieven met elkaar te verbinden maakt hem een denker in de stijl van Jan Hendrik van den Berg.

Hub Zwart Boude bewoordingen De historische fenomenologie (‘metabletica’) van Jan Hendrik van den Berg
Hoofdstuk 6 - § 8 Carl Gustav Jung: een verborgen referent? (p. 228):
Terwijl Carl Gustav Jung in het werk van Bachelard een belangrijke plaats inneemt, lijkt hij bij Van den Berg geen grote rol te spelen. Toch is Jung de auteur die in 1952, net iets eerder dan Van den Berg, het synchroniciteitsprincipe als ‘acausaal verklaringsprincipe’ introduceert. Heeft hij zijn aandacht voor synchroniciteit, al dan niet via Bachelard, aan Jung ontleend?

Metanoia (from the Greek μετάνοια, metanoia, changing one's mind) in the psychological theory of Carl Jung denotes a process of reforming the psyche as a form of self healing, a proposed explanation for the phenomenon of psychotic breakdown. Here, metanoia is viewed as a potentially productive process, and therefore patients' psychotic episodes are not necessarily always to be thwarted.
In Carl Jung's psychology, metanoia indicates a spontaneous attempt of the psyche to heal itself of unbearable conflict by melting down and then being reborn in a more adaptive form. Jung believed that psychotic episodes in particular could be understood as existential crises which were sometimes attempts at self-reparation. Jung's concept of metanoia influenced R. D. Laing and the therapeutic community movement which aimed, ideally, to support people whilst they broke down and went through spontaneous healing, rather than thwarting such efforts at self-repair by strengthening their existing character defences and thereby maintaining the underlying conflict.

Barbara Hannah boek Jung zijn leven zijn werk (p. 185):
Pythagoras verklaarde in de zesde eeuw voor Chr. dat vier het getal van de totaliteit was.
234: Zarathustra zou zeker niet gemakkelijk zijn dan de visioenen, want het was ‘hels verward’ en buitengewoon moeilijk. Jung zei dat hij zich suf gepiekerd had over bepaalde problemen en dat het heel moeilijk zou zijn het boek vanuit psychologische hoek te verklaren. Hij zei ook dat hij dacht dat Nietzsches idee van de Übermensch de directe voorloper was van het Duitse denkbeeld dat zij Herrenmenschen (‘heersersnaturen’ of ‘superieure mensen’) waren.
328: De middeleeuwse mens had geen moeite met de gedachte dat dezelfde veritas te vinden is in God, de mens en de materie. Het was zijn taak deze veritas, die soms benoemd wordt als een subtiele substantie of de ziel, te bevrijden uit de materie waarin zij gevangen zat.

Het onderzoeksrapport 'E i V' gaat er vanuit dat het gecultiveerde, de relatie tussen Nature en Nurture, de leefomgeving wel degelijk tot de natuur dient te worden gerekend en het dus van belang is op het snijvlak van cultuur en natuur ('Nurture en Nature') beleid te ontwikkelen.

Universeel model, Kringloop:

Pythagoras:Boeddhisme (Samsara en Nirwana):Friedrich Nietzsche:Carl Jung:Sri Aurobindo:
1. Monade4. ‘Gulden Middenweg’, beëindigen van ‘lijden’ZarathustraArchetype (Unus Mundus)Opperste werkelijkheid
2. Duade3. Beëindiging van ‘lijden’ÜbermenschGroeiPassieve Brahman
3. Triade2. Ontstaan van ‘lijden’Wil tot machtPersoonlijkheid Nr. 1 en Nr. 2Actieve Brahman
4. Tetrade1. Het ‘lijden’Eeuwige wederkeerEnantiodromie (Homeostase)‘Ik’, het zelf

De natuur is de inhoud en werking van het heelal zoals door de mens waargenomen, en die als zodanig bestudeerd wordt door de natuurwetenschappen. Hiertoe behoort de niet-levende en de levende natuur. Hoewel de mens zelf tot de natuur behoort, wordt de menselijke invloed, het gecultiveerde, het kunstmatige niet tot de natuur gerekend.

De notie van ressentiment was een sleutelbegrip binnen zijn ideeën met betrekking tot de meester-slaafproblematiek en de daaruit volgende geboorte van de moraal, die hij uiteenzette in Jenseits von Gut und Böse. Nietzsche gebruikte de notie van ressentiment voor het eerst in zijn boek On the Genealogy of Morality.

Pythagoras:Boeddhisme (Samsara en Nirwana):Friedrich Nietzsche,Levenskunstenaar:
1. Monade4. ‘Gulden Middenweg’, beëindigen van ‘lijden’ZarathustraHeer >>>>Heerser
2. Duade3. Beëindiging van ‘lijden’Übermensch||
3. Triade2. Ontstaan van ‘lijden’Wil tot machtVijand <<<<Slaaf (gelijke)
4. Tetrade1. Het ‘lijden’Eeuwige wederkeerSlachtoffer

Friedrich Nietzsche: ‘we hebben ons tegenover onszelf voor ons bestaan te verantwoorden; bijgevolg willen wij ook de werkelijke stuurman zijn van dit bestaan en niet dulden dat onze existentie op een gedachtenloze toevalligheid gaat lijken.’
Voor Nietzsche is de heer degene die de weg van de emancipatie heeft doorlopen en de slaaf is de conformist.

Wetenschappers na Carl Jung hebben het patroon van de drie belangrijkste denkbeelden van Zarathustra de conceptie van ‘wil tot macht’, Übermensch en eeuwige terugkeer onderkend.

Volgens de Jungiaanse psychologie vormen natuurlijke getallen, zoals één, twee, drie, etc. archetypen van het collectief onbewuste. Dieptepsychologe Marie-Louise von Franz noemt het collectief onbewuste in dit verband het één-continuüm. Het getal één stelt het één-continuüm voor, maar dit continuüm speelt ook een rol bij alle volgende getallen. Het is waar dat je door het telkens toevoegen van een eenheid van 1 naar 2, van 2 naar 3, etc. gaat. Maar je kunt ieder getal dat zo ontstaat ook opvatten als een bepaalde kwaliteit, een bepaalde symmetrie of een bepaald ritme van het één-continuüm. Het getal 2 is niet alleen 1 + 1, maar stelt ook het twee-aspect van het geheel voor.

Uitgangspunt is dat het volledig symmetrische, magische vierkant voldoet aan het beginsel van de ‘acausale geordendheid’. Net als het magische vierkant drukt de Unus Mundus de perfecte symmetrie uit. In het individuatieproces moeten wij leren de tegenstellingen als eenheid te ervaren. De ontdekkingen in de natuurlijke wereld, de natuurkunde berusten op een overeenstemming van innerlijke beelden en de observaties in de buitenwereld. Binnen en buiten vallen dan samen. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat Pythagoras met zijn wiskunde (1 + 2 + 3 + 4 = 10) de kwintessens van de zichzelf herhalende patronen al te pakken had.

Wat als het doorschiet?
Goed aanpassen is een kunst
Carl Jung, de Zwitserse psychiater noemde dit de ontwikkeling van de “Persona“. Persona betekent “masker”.
Als deze aanpassing doorschiet, wordt de “Schaduw”-kant voelbaar. Je leert jezelf niet goed kennen en je weet niet goed wat je werkelijk nodig hebt om je prettig te voelen. Als je jouw gedrag te zeer laat bepalen door verwachtingen en oordelen, ervaar je maar weinig ruimte in je leven. Je voelt je klein en snel onder druk. Dat beperkt je relationele mogelijkheden en vaardigheden, dus kun je ook anderen weinig ruimte bieden. Je gaat je onzeker voelen. De “controle” dreigt te ontglippen. Het lukt je niet om te voldoen aan alle verwachtingen. Het gaat niét meer zoals het hoort.

De persona levert de persoon dus materiële en andere voordelen op, maar kan ook een ongunstig effect hebben. Sommige mensen leiden bijvoorbeeld een dubbelleven, met aan de ene kant de eisen van de persona die zich wil conformeren aan de maatschappij, en aan de andere kant de eigen psychische behoeften. Ook wanneer een persoon al te zeer betrokken geraakt in de rol die hij speelt en zich dus te veel identificeert met die rol kan dit schadelijk zijn voor zijn persoonlijke ontwikkeling. Zo'n mens vervreemdt van zijn eigen natuur. Het grondprobleem van de hedendaagse psychologie is een psychologie zonder ziel.

Anthony Stevens boek ‘Over Jung- leven en werk’ (p. 51):
Jung duidt het zelf aan met het archetype der archetypen.
Zoals de structuur van de psyche bepaald wordt door de in wezen biologische idee van het archetype, zo voltrekt zich psychisch functioneren in overeenstemming met de biologische principes van aanpassing, homeostase en groei.
52: Het Zelf bezit teleologische functie (Teleo is een combinatiewoord, ontleend aan teleos, dat volmaakt compleet betekent, en telos, dat doel betekent; teleologie gaat dus over het bereiken van het doel van de voltooiing. Als organiserend genius achter de gehele persoonlijkheid is het verantwoordelijk voor de effectuering van de blauwdruk voor het leven in elke fase van de levenscyclus, en voor het tot stand brengen van de beste aanpassing die de individuele omstandigheden toestaan. Het doel van het zelf is heelwording, individuatie. Het zelf wordt heel vaak geprojecteerd op figuren of instellingen die worden gezien als vertegenwoordigers (presidenten, koningen, bovenpersonlijke entiteiten: staat, God, de zon, natuur, kosmos, ‘mandala’) van macht en prestige bij uitstek.
53: Aanpassing door ontwikkeling van de persoonlijkheid, dat Jung de persona noemde, met welk woord in de oudheid het door acteurs gedragen masker werd aangeduid. De persona is de ‘verpakking’ van het ik: het is de p.r.-man of –vrouw van het ik, die de buitenwereld duidelijk moet maken hoe men wil worden gezien en tegemoet getreden. Iemands sociale succes hangt af van de kwaliteit van zijn persona. In eerste instantie ontstaat de persona tijdens het opgroeien uit de behoefte zich aan te passen aan de verwachtingen van ouders, leerkrachten en samenleving.
54: De onderdrukte neigingen gaan een complex of een subpersoonlijkheid vormen, door Jung de schaduw genoemd. De schaduw bezit eigenschappen die tegengesteld zijn aan die welke in de persona aan de dag worden gelegd. Dientengevolge vormen deze beide aspecten van de persoonlijkheid elkaars complement en tegenwicht, waarbij de schaduw de veinzerijen van de persona compenseert, en de persona de asociale neigingen van de schaduw.
Twee sterk contrasterende (sub)persoonlijkheden.
De schaduwpersoonlijkheid wordt uit het licht van het bewustzijn gehouden en verbannen naar het persoonlijk onbewuste. De afgewezen aspecten … zijn gekleurd door gevoelens van schuld en onwaardigheid, en beladen met angst voor afwijzing van het individu, voor het geval de buitenwereld ze zou ontdekken. We ontkennen het bestaan van onze schaduw en projecteren deze op anderen, die we er verantwoordelijk voor stellen.
55: Het oude verschijnsel van de ‘zondebok’ ligt ten grondslag aan allerlei vooroordelen tegen leden van andere identificeerbare groepen dan die van onszelf, en in laatste instantie aan alle massamoordenaars, volksmenners, pogroms en oorlogen. Door handig gebruik te maken van het nazipropaganda-apparaat kon Hitler een aanzienlijk deel van de Duitse bevolking ertoe bewegen zijn schaduw collectief op deze tragische ongelukkigen te projecteren. Deze dubbele projectie fungeert dan als rechtvaardiging voor de slachting die het gevolg is (Stevens, 1989).
Jungiaanse therapie bestaat uit het bewust maken van de schaduwpersoonlijkheid, teneinde verzoening met de persona tot stand te brengen en aldus integratie van beide complexen binnen de persoonlijkheid als geheel te bevorderen.
60: Thans is wel duidelijk dat alle essentiële lichaamsfuncties volgens dit principe van dynamische oppositie werken: ze zijn ondergebracht in tegengestelde systemen, die bij de gezonde mens in evenwicht worden gehouden via het proces van positieve – en negatieve feedback. Aldus staat tegenover 'honger verzadiging', 'seksuele begeerte bevrediging', 'dorst vochtretentie', 'slaap slapeloosheid', 'spanning ontspannig'. Homeostase vormt ook de grondslag van de cybernetica, met haar brede toepassing van de principes van de positieve en negatieve feedback. Jung was er van overtuigd dat de psyche net als het lichaam een zelfregulerend systeem is.
271: Mysterium coniunctionus: De aan tegenstellingen inherente onderlinge affiniteit, die hen naar elkaar toetrok tot een vereniging waaruit een nieuwe vorm voortkwam die meer was dan zijn onderdelen, werd de centrale inspiratie van zijn leven en werk: de these van de onbewuste uitspraak, de antithese van het antwoord van het ik, synthese door de hierbovenuit stijgende symbolische functie, met de geboorte van nieuw bewustzijn – telkens weer herhaald, om en om, op en neer, het doel van het opus (werk) omcirkelend.

Gerhard Wehr boek ‘Jung, zijn leven en werk’ (p. 89):
Als psychoanalyse bestaat (sic!) moet ook “psychosynthese” bestaan, die volgens dezelfde wetten toekomstigheden schept.
155: Het is fascinerend en tegelijk schokkend de innerlijke tweespalt te volgen, die Jung in zijn poging om enerzijds Freuds inzichten recht te doen wedervaren, anderzijds zijn innerlijke demon trouw te blijven, heeft uitgevochten. Heraclitus ‘pantha rei’ (alles stroomt) juist geestelijke beweeglijkheid eist. Nog te weinigen zoeken in hun innerlijk, in hun eigen Zelf, en nog te weinigen vragen zich af of de menselijke samenleving uiteindelijk toch niet het beste gediend zou zijn als ieder bij zichzelf begon;
158: Individuatie (wording tot volledig menselijk wezen) betekent: Op zichzelf staand wezen worden en, voor zover wij onder individualiteit onze innerlijkste, laatste en weergaloze enigheid verstaan, ons eigen Zelf worden. Men zou daarom individuatie ook ‘ver-zelving’ of ‘verwezenlijking van zichzelf’ kunnen noemen.
In diezelfde periode (omstreeks 1916) begon hem de invloed te dagen van een tussen bewustzijn en onbewuste intermediair werkende functie, de zogenaamde ‘transcendente functie’. Deze is de brug (muur) die het bewuste en onbewuste, rationaliteiten en irralionaliteiten verbindt (scheidt). Ze is een natuurlijk proces, een manifestatie van de uit de spanning der tegenstellingen voortvloeiende energie, en bestaat in een opeenvolging van fantasiegebeurtenissen die spontaan in dromen en visioenen optreden. Al met al derhalve een symbool vormende functie. In het proces van zelfverwerkelijking oefent ze deze invloed uit dat ze de tegengesteldheid binnen de menselijke psyche helpt samenvoegen tot een totaliteit (mysterium coniunctionus: veren(ig)ing van tegenstellingen).

Jung noemde de mandala het archetype van de totaliteit of heelheid en ontdekte dat cliënten mandala's begonnen te tekenen als het genezingsproces begon. De mandala heeft dan een heelmakend of genezend effect.

R.J. van Helsdingen C.G. Jung (p. 83): Het is alsof de behoefte aan een godsvoorstelling in de mens leeft. Deze inwonende drang heeft Jung een archetype genoemd. Is de uitgebeelde god een vadergodheid, dan zal de mens tegenover god dezefde gevoelens hebben als een vader, die hetzelfde aspect vertoont, ook al zullen de gevoelens van meer verheven aard zijn. Zo komen wij er toe de aspecten 'Wijze, Goddeloze, Rechtvaardige en Dwaas' van het vaderarchetype te beschrijven. De vier onderstaande aspecten sluiten bij het Oude Testament aan.

Wijze
P. 85: Ook de God van het Nieuwe Testament is een oude wijze (3e aspect), die als liefdevolle vader vele woningen heeft in zijn huis, van wie wij allen kinderen zijn, die ons onze schulden vergeeft en maakt, dat wij onbezorgd kunnen zijn als de leliën des velds. P. 86: Nietzsche beschreef in “Zarathoestra” een oude wijze, een superieure geest, opgeroepen om als drager en verkondiger van zijn Dionysische extase te fungeren.

Goddeloze
P. 83: Hij (1e aspect) is de oerhorde-vader, reeds door Darwin beschreven als het sterkste, oudere mannetjesdier van de kudde, die alle wijfjesdieren als zijn persoonlijk bezit beschouwt en de altijd opstandige jongere mannetjesdieren ontzag inboezemt. P. 89: Ook een ander aspect van het vaderarchetype kan de zon vertegenwoordigen namelijk dat van de levensvenietigende vader.

Rechtvaardige
P. 84: Het 2e aspect van het vaderbeeld is milder. Het is de strenge doch rechtvaardige vader, de gezagsdrager, die zijn voorschriften oplegt, met krachtige hand regeert, maar ook de verantwoordelijkheid van zijn daden op zich neemt. P. 85: Dit aspect van de strenge doch rechtvaardige vaderfiguur doet bij de mens ook de gewetensfunctie en het verantwoordelijkheidsgevoel ontwikkelen.

Dwaas
P. 87: Een 4e en laatste aspect van het vaderarchetype is de vaderlijke vader, uitsluitend lief en goed, helpend en steunend. Een dergelijke vader loopt een kans door zijn kinderen als een alleen maar goede sul te worden beschouwd.

George Lakoff is een representant van de 'Goddeloze', de strenge vadermoraal.

drs. R.H. Matzken: B. Het nieuwe paradigma in psychologie en counselling
5. De laatste jaren wint de gedachte veld, dat er een oneindig collectief bewustzijn bestaat, waaruit de mens zijn eigen archetypen naar voren haalt. Dit is de leer van Carl Gustav Jung, de zgn. diepte-psychologie, die is geworden tot een van de grondslagen van de moderne psychiatrie. Daartoe was hij als jongen tweemaal uitdrukkelijk opgeroepen door zijn alter-ego, zich noemende: Geest uit de Diepte. De leer van Jung is in diepste wezen occult, d.w.z. geïnspireerd door een boze geest, die zich aan Jung voordeed als diens 'scheppingsdemon'. Deze droeg hem op om aan deze lering een wetenschappelijke status te geven, die door het toedoen van Jung geworden is tot één van de pijlers van de moderne psychiatrie. Uit het mensbeeld van Jung blijkt duidelijk de relatie met het Hindoe-denken, waarbij Atman als maya (illusie, oneigenlijk) moet opgaan in Brahman of wereldziel.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel II Stanza 12 Het vijfde ras, goddelijke leermeesters (p. 439):
Satan vertegenwoordigt metafysisch eenvoudig het omgekeerde of de tegengestelde pool van alles in de natuur22. Hij is allegorisch de ‘tegenstander’, de ‘moordenaar’ en de grote vijand van alles, omdat er in het gehele heelal niets is dat niet twee kanten heeft – de keerzijden van dezelfde medaille.
22) In de demonologie is satan de leider van de oppositie in de hel, waarvan Beëlzebub de vorst was. Hij behoort tot de vijfde soort of klasse van demonen (waarvan er volgens de middeleeuwse demonologie negen zijn) en hij staat aan het hoofd van heksen en tovenaars. Maar zie in de tekst de ware betekenis van Baphomet, de satan met de geitenkop, die één is met Azazel, de zondebok van Israël. De Natuur is de god PAN.
475: Omdat de geestelijke evolutie niet in staat was de stoffelijke bij te houden, toen de homogeniteit ervan eenmaal door de vermenging was verbroken, werd het geschenk de belangrijkste oorzaak, zo niet de enige oorsprong, van het kwaad16.
16) De filosofische opvatting van de Indiase metafysica plaatst de wortel van het kwaad in de differentiatie van het homogene in het heterogene, van het ene in het vele.
H.P. Blavatsky Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 18 Over de mythe van de gevallen engel (p. 540):
Terwijl onze hedendaagse filosofen – voorafgegaan door de middeleeuwse geleerden – zich meer dan één fundamenteel denkbeeld uit de oudheid hebben toegeëigend, hebben theologen hun god en zijn aartsengelen, hun satan en zijn engelen, samen met de logos en zijn gevolg geheel uit de dramatis personae van de oude heidense pantheons opgebouwd. Hiertegen zou geen bezwaar zijn geweest, als zij maar niet de oorspronkelijke karakters op een slimme manier hadden verminkt, de filosofische betekenis hadden verdraaid en voordeel hadden getrokken uit de onwetendheid van het christendom – het gevolg van eeuwenlange verstandelijke slaap, waarin de mensheid alleen mocht denken bij volmacht – door alle symbolen hopeloos te verwarren. Een van hun in dit opzicht zondigste daden was de transformatie van de goddelijke alter ego in de groteske satan van hun theologie.

Aion, oorspronkelijk gepubliceerd in het Duits in 1951, is een van de belangrijkste werken van Jung latere jaren. Het centrale thema van het volume is de symbolische representatie van de psychische totaliteit via het concept van het Zelf, wiens traditionele historische equivalent is de figuur van Christus. Jung toont zijn proefschrift door een onderzoek van de Allegoria Christi, met name de vis-symbool, maar ook van Gnostische en alchemistische symboliek, die hij behandelt als verschijnselen van culturele assimilatie. De eerste vier hoofdstukken, op het ego, de schaduw, en de anima en animositeit, een waardevolle sommering van deze belangrijke begrippen in Jung-systeem van de psychologie.

C.G. Jung boek Psychologie und Alchemie
Mercurius bezit een dubbele natuur en is hermafrodiet. Als kwik staat hij dicht bij de zon, maar ook is hij het goud. In kwik echter lost goud op (amalgaamvorming) waardoor de glans van het goud verloren gaat.
Mercurius was een dienstbare, behulpzame geest, soms een dienstknecht of slaaf, maar betoverende geest en plaaggeest, die op de duivel leek.
Mercurius is als 'prima materia' het laagste en als 'lapis philosophorum' het hoogste (hij stelt dus in feite een ontwikkeling voor).
De moderne mens wordt door het verstand bezeten (eenzijdigheid).
Mephistofeles is het diabolische aspect van iedere psychische functie die uit de natuurlijke volgorde zich losmaakt en onafhankelijk (eenzijdig) wordt.
De moeder is de eerste draagster van de Anima, daarna de zuster, nicht enz. tot uiteindelijk de vrouw.
Wordt de zelfverwerkelijking onmogelijk gemaakt, dan betekent dat de geestelijke dood.
Als tegenspeler van de godszoon verschijnt Antimimos, de naäper, het boze principe. Hij houdt zich ook voor een godszoon. De in de godheid aanwezige tegendelen (enantiodromie) treden hierdoor duidelijk naar voren. Als een geest van de duisternis bevindt hij zich in het lichaam van de mens en dwingt de ziel alle zondige neigingen te volgen. In overeenstemming met deze tegenstelling is de dubbelnatuur van Mercurius, uitgebeeld in de Ouroboros, de draak die zichzelf opeet, zichzelf paart, zichzelf zwanger maakt, zichzelf doodt en zichzelf weer laat opstaan. Mercurius is zowel de opvoeder als datgene, wat moet worden opgevoed, zowel vader als zoon.
"Zo vaak moet de Hemel op de Aarde herhaald worden tot de aarde hemels en de hemel aards en met de aarde verbonden wordt, dan is het Werk volbracht." (Philosofia chemica) (Het gaat om de éénheid van hemel en aarde, van het mannelijke en vrouwelijke)

Karen Hamaker-Zondag schrijft in PRANA nr. 174 'Zelfrealisatie en verlichting' (augustus/september 2009):
Want alleen een leraar die de innerlijke leerling voedt is in staat om in de leerling buiten hem de innerlijke leraar te doen ontwaken.
Het is dus een proces waarbij je je persoonlijkheid zo ontwikkelt dat de jouw kenmerkende kwaliteiten en talenten tot ontplooiing kunnen komen. Jungs individuatieproces is niet een solitair proces, maar een proces dat alleen kans van slagen heeft wanneer iemand ten volle functioneert in een gemeenschap of sociale groep. Individuatie bestaat dus uit twee met elkaar samenhangende processen:
Een innerlijk proces waarin we de inhouden van ons onbewuste integreren en in een actieve wisselwerking met dat onbewuste staan om zowel de inhouden daarvan bewust te worden als signalen uit de diepte van onze psyche te kunnen ervaren die ons helpen koersen in het leven.
Een uiterlijk proces waarin we een balans moeten vinden tussen wie we zijn en de normen en waarden van de gemeenschap waarin we functioneren. Er is geen vorm van individuatie zonder dat de medemens daarin betrokken is. ====

Enantiodromie (Projectiemechanisme, Wederkerigheid)

Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Essentiële beslissingen kunnen een keerpunt, een ommekeer, een echte verandering in het leven betekenen.
Annie Besant Bewustzijn en leven zijn identiek, twee namen voor het zelfde, beschouwd van het innerlijke en uiterlijke standpunt. Er is geen leven zonder bewustzijn; er is geen bewustzijn zonder leven ...

Enantiodromie of enantiodromia (Grieks: enantios, tegenovergesteld, en dromos, looprichting) is de benaming voor het door de Zwitserse psychiater Carl Gustav Jung (1875-1961) ontdekte en geïntroduceerde beginsel, dat een overvloed van de ene werkzame kracht onvermijdelijk haar tegendeel oproept en produceert.
Enantiodromie: Twee universele tegengestelde principes (> dialectiek) die samen Tao vormen, een principieel complex van tegengestelden.

Dr. A.G. Vreede Grepen uit de leringen van C.G. Jung
Hoofdstuk 1. Het Bewuste en Onbewuste (p. 71):
Dr. Annie Besant schreef in haar "Studie over het Bewustzijn" op pag. 32: "Bewustzijn en leven zijn identiek, twee namen voor het zelfde, beschouwd van het innerlijke en uiterlijke standpunt. Er is geen leven zonder bewustzijn; er is geen bewustzijn zonder leven ... Wanneer onze aandacht gericht is op de eenheid, spreken wij van leven; wanneer het gevestigd is op de veelheid der dingen, noemen wij het bewustzijn."

Het Tao: De volledigheid van de eerste uitstorting, waarin de tegenstellingen overstegen zijn in volledige harmonie met elkaar, wordt door de Chinezen het Tao (De Weg) genoemd. Jung (3.2.2.2) zelf schrijft er het volgende over:

Wanneer het onbewuste het mannelijke en het vrouwelijke bijeenbrengt, zijn de dingen bijna niet meer te onderscheiden en kunnen we niet meer uitmaken of ze mannelijk of vrouwelijk zijn ..... Dit is de oertoestand der dingen en tegelijkertijd het doel dat het waard is te worden nagestreefd, namelijk de verzoening der elementen die eeuwig als tegenstellingen tegenover elkaar staan. Het conflict is in ruste en alles is nog, of weer, in de oorspronkelijke staat van onverdeelde harmonie. Etc

Het leven bestaat niet uit logische tegenstellingen, maar vindt zijn weg in de onlogische verbinding van de polen. De overbrugging van de tegenstellingen tussen bewustzijn en onbewuste, tussen individualiteit en collectiviteit, kan volgens Jung niet plaatsvinden door het uiterlijke verstand of het passieve geloof, maar alleen door het symbool. Het symbool schept de juiste dynamische energie, omdat het wat de vorm betreft behoort tot de bewustzijnswereld en in inhoudelijk opzicht put uit de bronnen van het onbewuste.

Wie het Ene kent, heeft alles volbracht. Wie het Ene kent, kent alles. Wie het Ene niet kent, is niet in staat om wat dan ook te kennen. De Tao openbaart zich voor alles in het Ene. Als we het kunnen bewaren, is het Ene aanwezig; als we het verwaarlozen, gaat het verloren. Er naar streven brengt geluk, het de rug toekeren ongeluk. Zij die het weten te bewaren kennen een geluk zonder grenzen, maar van hen die het verliezen verdort het leven en raken de energieën uitgeput. Heraclitus (ca.500 v.Chr.): ‘Alles stroomt en niets blijft’. Dat is een prachtig beeld van het menselijk leven.

Individuatie is het algemene begrip dat Carl Jung gebruikte voor het leren kennen van de totaliteit van de psyche en het toekennen van de centrale plaats aan het ‘Zelf’, en die niet uit te leveren aan het ego. De theosofie maakt daarentegen van het begrip individualiteit gebruik.

De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 4 Is de zwaartekracht een wet? (p. 541/542):
Als wij naar een bevestiging hiervan zoeken in meer moderne en wetenschappelijke tijden, vinden we dat Tycho Brahè in de sterren een drievoudige kracht erkende, goddelijk, spiritueel en vitaal. Kepler bracht de woorden van Pythagoras, ‘de zon, bewaker van Jupiter’, in verband met de verzen van David: ‘hij plaatste zijn troon in de zon’ en ‘de Heer is de zon’, enz. Kepler zei namelijk dat hij volkomen begreep waarom de volgelingen van Pythagoras geloofden dat al de in de Ruimte verspreide bollen rationele intelligenties waren, facultates ratiocinativae, die om de zon draaiden en ‘waarin een zuivere geest van vuur woont; de bron van de algemene harmonie’ (De Motibus planetarum harmonicis, blz. 248).
Wanneer een occultist over fohat spreekt – de stimulerende en leidende intelligentie in het universele elektrische of vitale fluïdum – wordt hij uitgelachen. Daarbij begrijpt men tot op heden noch de aard van elektriciteit, noch die van leven of zelfs van licht, zoals nu is aangetoond. De occultist ziet in de manifestatie van elke kracht in de Natuur de werking of de bijzondere eigenschap van het noumenon daarvan. Dit noumenon is een afzonderlijke en intelligente individualiteit aan de andere kant van het gemanifesteerde mechanische Heelal. De occultist ontkent niet – integendeel, hij zal de bewering steunen – dat licht, warmte, elektriciteit, enz., invloeden op (niet eigenschappen of hoedanigheden van) de stof zijn. Duidelijker gezegd, de stof is de voorwaarde – de noodzakelijke basis of het voertuig, een sine qua non – voor de manifestatie van deze krachten of agentia op dit gebied.

Carl Jung gaf aan het punt waar de fysische wereld en de psychische wereld samenvallen de naam Unus Mundus. Het gaat er om de materiële en de immateriële wereld, de rationele en de irrationele kant van een persoon met elkaar te verbinden. Uit het mensbeeld van Jung blijkt duidelijk de relatie met het Hindoe-denken, waarbij Atman als maya (illusie, oneigenlijk) moet opgaan in Brahman of wereldziel. door

Volgens de Jungiaanse psychologie vormen natuurlijke getallen, zoals één, twee, drie, etc. archetypen van het collectief onbewuste. Dieptepsychologe Marie-Louise von Franz noemt het collectief onbewuste in dit verband het één-continuüm. Het getal één stelt het één-continuüm voor, maar dit continuüm speelt ook een rol bij alle volgende getallen. Het is waar dat je door het telkens toevoegen van een eenheid van 1 naar 2, van 2 naar 3, etc. gaat. Maar je kunt ieder getal dat zo ontstaat ook opvatten als een bepaalde kwaliteit, een bepaalde symmetrie of een bepaald ritme van het één-continuüm. Het getal 2 is niet alleen 1 + 1, maar stelt ook het twee-aspect van het geheel voor. Hierover merkt Jung in zijn psychologische duiding van de christelijke Drieëenheid op:

Met de twee treedt naast het ene een ander naar voren, wat zoveel indruk maakt dat het ‘andere’ in vele talen direct het ‘tweede’ betekent. Daarmee wordt vaak het idee van rechts en links verbonden en opmerkelijk genoeg dat van gunstig en ongunstig, ja zelfs dat van goed en kwaad. Het ‘andere’ kan ‘sinistere’ betekenis hebben, of men ervaart het andere tenminste als tegengesteld en vreemd. Daarom, zo argumenteert een middeleeuwse alchemist, heeft God van de tweede scheppingsdag niet gezegd dat die goed was, omdat op deze dag (op een maandag = dies lunae) de binarius, resp. de duivel (als tweetal, ‘twijfelaar’) ontstaan is.

We voelen pas weer een zekere eenheid, als de brug tussen het ene en het andere zichtbaar wordt. Dat is volgens Jung bij de overgang naar drie:

Tussen het ene en het andere bestaat een spanning van tegenstellingen. Iedere spanning dringt echter aan op een afloop, waaruit het derde ontstaat. In het derde lost zich de spanning op, omdat het verloren gegane ene opnieuw naar voren treedt. Het absolute ene is ontelbaar, onbepaalbaar en onkenbaar; pas wanneer het in de één verschijnt, wordt het kenbaar, want het hiervoor vereiste ‘andere’ ontbreekt in de toestand van het ene. De drieheid is dus een ontvouwing van het ene tot kenbaarheid [...] De drie verschijnt daarom als een passend symbool voor een ontwikkelingsproces in de tijd en vormt daarmee een parallel tot de zelfopenbaring van God als het absolute ene in de ontvouwing van de drie. (C.G. Jung, Gesammelte Werke, Band XI, par. 180)

Het getal drie heeft daarmee een geheel eigen dynamiek. In onze tijd gaat drie ook een steeds grotere rol spelen. We gaan van dualiteit naar trialiteit. Zo merkt Steve Rother in Groeten van Thuis namens de Groep op: 'Jullie gaan nu naar een veld van trialiteit. Jullie zullen nu niet alleen de lichte en de donkere kant hebben, maar jullie zullen die in evenwicht brengen met het derde perspectief, dat van je eigen Hoger Zelf.' (p. 348)

Hegel en Engels Weerspiegelingstheorie.

In het kwadrant van Ofman vertegenwoordigt de negatieve as de gemanifesteerde werkelijkheid, de tegenstelling, het verdeeld-zijn op aarde, de identificatie met het afgescheiden bestaan en de positieve as de ongemanifesteerde werkelijkheid, het één-zijn, de complementariteit, de absolute waarheid in de hemel. Het principe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti, dialectische filosofie van Hegel en Engels) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.

Een transactie brengt in de transactionele analyse het principe van complementariteit tot uitdrukking.

Transactie: Een eenheid van sociale omgang (Aktie - Reactie)
In communicatie : A laat wat zien, horen, voelen = Transactionele Prikkel, B zal dan iets zeggen, doen, etc. = Transactionele Reactie.

TA is de onderzoek methode van deze ene (gehele) transactie ; Ik doe jou iets, en jij doet iets terug', EN de bepaling welk deel van het veelzijdig individu de boventoon voert'. Door middel van TA wordt tevens de informatie gerangschikt die is verkregen door deze transacties te analyseren en te ontleden in woorden die per definitie dezelfde betekenis hebben voor iedereen die die woorden gebruikt. Overeenstemming m.b.t. woorden en/of uitdrukkingen, samen met de overeengekomen betekenis, zijn een key' tot wederzijds begrip en communicatie.

 

====

Projectiemechanisme (Weerspiegelingstheorie, René Girard en Carl Jung, Leraar - Leerling)

Rumi: Wij zijn zowel de spiegel als het gezicht dat we er inzien.

Jerry Katz Non-Dualiteit in het boeddhisme, christendom, hindoeïsme, taoïsme, soefisme en de kabbala (p. 189/190):
Non-dualiteit is een woord dat wijst naar dat voorafgaand aan en voorbij de projecties van het scheidende, zelfbespiegelende denken bestaat. Waar naar gewezen kan worden, kan nooit op adequate wijze worden geconceptualiseerd. Het kan alleen worden geleefd in het tijdloze nu.
Non-dualistische wijsheid drukt zich uit als, en via, een stralend hart (liefde) en een verlicht denken (wijsheid). Terwijl het in essentie zonder eigenschappen is, ervaart men het in het algemeen als enorm, vrij, ruim, diep, en op het nu gericht.

Jean Piaget (1896 – 1980):
Stadiamodel
Tijdens de ontwikkeling ontstaan er steeds complexere schema’s door middel van assimilatie en accommodatie. Piaget geloofde dat de fundamentele eigenschappen van kennis de ontwikkeling in de onderstaande 4 niveaus verdeelde:
- Sensomotorische fase (vanaf de geboorte tot ongeveer 2 jaar)
- Preoperationele fase (van 2 tot ongeveer 6 jaar)
- Concreet-operationele fase (van 6 tot ongeveer 12 jaar)
- Formeel-operationele fase (vanaf ongeveer 12 jaar (adolescent en volwassene)

Pim van Lommel: Elke gedachte die we hebben, blijkt dus een vorm van energie die eeuwig blijft bestaan. Het is haast angstig te beseffen dat elke gedachte effect heeft. Als je dát tot je laat doordringen... We beïnvloeden onszelf, elkaar en de natuur met iedere gedachte, positief of negatief.

In zijn boek Eenheid in verscheidenheid: over de werkwijze van Louis Couperus verwijst H.T.M. van Vliet naar een freudiaanse interpretatie die Jan Fontijn ooit gaf van De binocle, het bekendste verhaal van Couperus (het staat in talloze schoolboeken).

1. Feitelijk gevaar --->3. Feitelijk gevaar
Verzet ertegenGeen verzet
||
4. Feitelijk geen gevaar <---2. Feitelijk geen gevaar
Verzet ertegenGeen verzet

In het rapport Eenheid in Verscheidenheid worden de contouren geschetst hoe 'probleem en oplossing' van de culturele evolutie (cultuuroverdracht) met elkaar samenhangen. De oplossing van het ééndimensionale marktdenken ‘u vraagt, wij draaien’ heeft een psychologische (inhoudsopgave Deel IV), een sociologische (Deel V) en een filosofische (Deel VI en VII) dimensie. De pragmatische korte termijn politicus geeft net als Pontius Pilatus toe aan de wens van het volk en 'wast zijn handen in onschuld'.

Sjaak Vink en Bert Rorije Door het oog van de naald. Contouren van een nieuw banksysteem in een sterk veranderende tijd.
Soms kantelt de wereld. Zo maar. Plotseling. Vanuit het niets. En zonder enige aanleiding. Dan komen er grote veranderingen over de mensheid. Vindt een algemene herijking van normen en waarden plaats. Verandert de tijdgeest diametraal. Gaan mensen de dingen anders beoordelen. Anders tegen zaken aankijken. Met andere maten meten. Zonder dat ze het willen. En zelfs zonder dat ze het beseffen.
Schijnbaar wordt pas achteraf een grote verandering herkend. De kanteling geduid. In de juiste context geplaatst. Oorzaak en gevolg begrepen. Pas achteraf zien we het grote geheel. De rode draad. De logica. Het hoe en waarom. De schaduw die zich al lange tijd vooruit wierp. Beseffen we waarom die verandering moest plaatsvinden. In de toekomst besloten lag. En daarmee onvermijdelijk was.
Het is bijna een wetmatigheid. Zij, die zich middenin grote veranderingen bevinden, herkennen keer op keer de signalen niet. Of willen ze misschien wel niet zien. Redeneren ze weg. Steken hun kop in het zand. Ook dat is een mogelijkheid. Want veranderingen zijn natuurlijk altijd ongewenst. Komen per definitie ongelegen. Men heeft er de tijd niet voor. Of ziet er de noodzaak niet van in. Mensen houden het liefst alles zoveel mogelijk bij het oude. Omarmen dat wat men kent. Zijn weliswaar bereid aanpassingen te doen, maar men heeft een broertje dood aan al te radicale hervormingen. Die wil men koste wat het kost vermijden, druisen in tegen onze natuur. Daarnaast heeft de mensheid de neiging zichzelf in dit soort situaties te overschatten. Denkt de tijdgeest te kunnen bezweren. De voortgang der dingen te kunnen tegenhouden. En zij die de euvele moed hebben de knuppel in het hoenderhok te gooien, anderen te waarschuwen voor de veranderingen die plaatsvinden, te wijzen op de beslissingen die genomen moeten worden, worden uitgelachen, voor onheilsprofeten uitgemaakt, voor gek verklaard of een kopje kleiner gemaakt. Ook daar kent de geschiedenis vele voorbeelden van.
Ook moeten nadenken over een nieuw stelsel van normen en waarden voor onszelf, over een andere cultuur en een nieuwe moraliteit binnen ons metier. Nadenken hoe we deze zachte waarden toetsbaar kunnen maken en kunnen borgen. Zou het ons lukken zo kritisch naar onszelf te kijken? Over onze eigen schaduw heen te stappen? De consequenties te trekken uit die uitspraak van Albert Einstein, die ons al in de negentiende eeuw waarschuwde, dat je geen problemen kunt oplossen met de denkwijze die leidde tot het ontstaan ervan?

Frans Timmermans We belasten de aarde meer dan zij kan dragen.
In mijn ogen is de opdracht tot meer Europese samenwerking hierbij glashelder. Maar om de EU hiervoor te mandateren, moeten lidstaten bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen en inzien dat het poolen van hun beleidsautonomie de beste manier is om voor de burgers resultaten te boeken. Men kan echter vaststellen dat dit steeds moeizamer gaat en dat heeft waarschijnlijk meer te maken met de situatie in de lidstaten zelf dan met de EU.

Marjo Frenk "We willen deelnemen aan een stadsbestuur dat betrouwbaar en integer is, in een collegiaal college dat bestaat uit mensen die in staat zijn over hun eigen schaduw heen te stappen in het belang van de stad, die er niet voor zichzelf zitten en die elkaar vertrouwen." Met die woorden opende GroenLinks-lijsttrekker en beoogd wethouder de campagne van GroenLinks Tilburg voor de komende raadsverkiezingen tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van de partij.

Jaap Dronkers schrijft in deVolkskrant van 15 januari 2005:
‘Het noodzakelijke evenwicht tussen de drie tradities 'Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap' (Principes) is sinds de jaren zestig teloor gegaan. Het motto van het kabinet-DenUyl (1973 – 1977), spreiding van ’Geld, Kennis en Macht’, ging alleen over ongelijkheid. Het gaat vooral om het herstel van individuele en gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van samenleving, buurt, school en gezin.Sinds de jaren zeventig is de ongelijkheid gegroeid, de gemeenschapszin verzwakt en is er dus voor links weer een wereld te winnen.’

Een computer is niets zonder een beheersingssysteem en een daarin werkend programma, en omgekeerd. Zo ook is de mens niet werkelijk mens zonder een gemeenschappelijk overeengekomen vreedzame maatschappelijke orde en een persoonlijke overtuiging of geest daarin ontwikkeld, die de integriteit en het functioneren van zijn persoon in dat systeem uitmaakt. En dus is er ook met het noodzakelijke nee-zeggen van het niet te vermijden ego ermee zoiets als het gehecht zijn aan het goede van de platonische God waarmee we niet zomaar uit de zelfzucht kunnen komen die zich, karmisch verbonden met moeder aarde, bij de gewone sterveling steeds voordoet, zodat we dus meer waarden dan enkel die van de goedheid nodig hebben om God in termen van eeuwige waarden recht te doen. ====

Samenvatting (Geestelijke gezondheid, 'Carl Jung en Roberto Assagioli')

Jezus zei, Wanneer zij die u leiden tegen u zeggen, ‘Kijk, het Koninkrijk is in de lucht’, dan zullen de vogels in de lucht u voorgaan. Als ze tegen u zeggen, ‘Het is in de zee’, dan zullen de vissen u voorgaan. Nee, het Koninkrijk is binnenin u, en het is buiten u. Wanneer u uzelf leert kennen, dan zult u ontdekken, en beseffen, dat u zelf een zoon van de levende Vader bent. – Gezegde 3
Mahatma Gandhi Wees zelf de verandering die je in de wereld wenst te zien.
Henri Bergson De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.
De schepping is geen statisch geordend geheel: het leven is een creatief proces, het werk van een kunstenaar, een doelgericht gebeuren.
Jan Willem Schulte Nordholt: Want het lijkt waar te blijven dat pas dringende noodzaak de eenwording kan stimuleren.
H.J. Witteveen: Het gaat er dus om de spiegel van ons bewustzijn om te draaien: van buiten naar binnen, zodat wij bewust kunnen worden van ons ware wezen dat een uitstraling is van het Goddelijke licht dat door de hele schepping schijnt (PRANA december 2008/januari 2009).
Carl Jung boek Aion: Vroeg of laat zullen de kernfysica en de psychologie van het onbewuste elkaar naderen als ze allebei, onafhankelijk van elkaar en vanuit tegenovergestelde richtingen, vooruitstoten naar het gebied van het buitenzintuiglijke.
Stelling: Zonder de Kwintessens in het debat te betrekken is het oplossen van wereldvraagstukken niet mogelijk. De Kwintessens, wordt met behulp van de verborgen 5e Dimensie ('verborgen pad') van Roberto Assagioli en Enantiodromie van Carl Jung tot uitdrukking gebracht. De verborgen 5e Dimensie en de Enantiodromie zorgen voor het herstellen van het balansmechanisme.

Plato verdeelde de werkelijkheid in twee zijnssferen, materie en geest met als schakel de ziel. Het imaginaire Antahkarana, nous legt de verbinding tussen epithumia en thumos. Het zelfbewustzijn, dat meta-leren mogelijk maakt, kan als een recursiefproces worden opgevat. Het universum (universele quintessens, het universele en eeuwige perpetuum mobile ) creëert een levend wezen dat in staat is zichzelf te aanschouwen en te reguleren. Het universum kijkt als het ware op een bewust niveau naar zichzelf. De in het brein, het geheugen opgeslagen informatie kan opnieuw worden geprojecteerd. We zijn aan onze eigen perceptie, het eigen perspectief overgeleverd. Het reflexieve ik, het zelfbewustzijn ondergaan we niet alleen als een ontologisch gegeven, maar veeleer als een fenomenologisch feit.

De tegenstellingen ‘Licht en Schaduw’ (dubbelleven), die Carl Jung onderkent komen in de tweenaturenleer, de 'emanatie van God' (Ferouer: goddelijke dubbelganger) tot uitdrukking.

De psychologie van Carl Jung slaat een brug tussen de geestelijke wereld en de materiële wereld, tussen religie en wetenschap. Beide werelden kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Al zegt het intellectueel zwaargewicht, de intellectuele dwaas, de storyteller Ronald Plasterk dat wetenschap en het geloof niets met elkaar te maken hebben.

Het individuatieproces van Carl Jung (hoofdstuk 5.2) sluit bij in-keren, de ommekeer, een paradigmawisseling in het denken aan. Er geldt van je hart geen moordkuil maken. Andere oplossingen die de paradigmawisseling weergeven:

Waarom wordt in de media wel aan de mening van een nitwit als Geert Wilders uitgebreid aandacht besteed, maar nauwelijks aan de publicaties van de onderzoeksjournalisten David Simon, Bart Tromp en Marcel Metze, coryfeeën op hun vakgebied? De massamedia schromen niet om onderbuikgevoelens breed uit te meten. Onbenullige thema’s krijgen naar verhouding veel te veel aandacht. De emotie-TV (vertrossing) viert hoogtij. Kijkcijfers dicteren het aanbod. Het streelt blijkbaar ons ego wanneer we op TV mensen zien die nog dommer, slechter, lelijker .... zijn dan wij. De TV wordt een poppenkast, waar theater hoogtij viert. Het komt er op neer dat we door selectieve informatie onze eigen vooroordelen bevestigd willen zien.

De Hoofdroute hangt in de esoterie met de 2e geboorte samen, maar ook met de Tweenaturenleer (Dyophysite), persoonlijkheid nr. 1 en persoonlijkheid nr. 2 van Carl Jung en de twee werelden in het werk Faust van Goethe. Andere manieren om de 'Hoofdroute' te realiseren zijn zelfrealisatie, zelfverwerkelijking, theosofie Individualiteit en Carl Jung Individuatie. Na bestudering van het boek Westers bewustzijn, Oosters inzicht (bevat hoofdstuk over Reïncarnatie en karma) van C.G. Jung kan de conclusie worden getrokken dat Carl Jung de esoterie zeer grondig heeft bestudeerd. Ook De levensboom, de I Ching en het werk van Ramundus Lullus hebben gemeen dat ze zowel op micro - als op macroniveau levenscycli, transformatie -, bewustwordings -, leerprocessen in kaart brengen.

Om het aardse met het hemelse te verbinden gebruikt de Theosofie het begrip Individualiteit, Carl Jung Individuatie en de filognosie Onpersoonlijkheid. Het gebruik van deze 'synoniemen' biedt een gemeenschappelijke achtergrond waardoor het mogelijk is de authentieke projectie van het Ken uzelve te doorgronden.

Anima is volgens de psycholoog Carl Gustav Jung een van de archetypen uit het collectief onbewuste, dat deel van de innerlijke psyche dat met de vrouwelijke zijde van de man overeenkomt. Net zo is het archetype van de mannelijke zijde van een vrouw de animus. Ieder mens heeft volgens Jung namelijk kenmerken van de beide seksen, niet alleen biologisch maar ook in psychologische zin. De viervoudige aard van de mens komt ook in de kabbalah naar voren.

Carl Jung schrijft in zijn ‘Psychologische typen’:‘Het lijden is gelegen in de spanning der tegendelen’. Niemand die de kerk en haar onthouding koppelt aan dit probleem. Het probleem van de tegenstellingen. Het snakken naar aanraking, bevrediging en tegelijkertijd het opstijgen uit het stof.

Het basisprincipe ‘eenheid der tegendelen’ brengt Carl Jung met behulp van Enantiodromie (projectiemechanisme) en het Mysterium coniunctionus tot uitdrukking.

Het gaat er om de verbanden tussen psychologie, religie en kunst te versterken. Of met andere woorden het gaat om de relatie tussen voelen en denken, het vrouwelijke en het mannelijke, de rechter - en linkerhersenhelft van het brein. We dienen wel degelijk met Door gene zijde bezien, de keerzijde van de medaille rekening te houden.

De stelling wordt verdedigd dat de evolutietheorie van Darwin slechts een van de puzzelstukjes van de wet van evolutie is. Een ander cruciaal puzzelstukje heeft op wat is tijd? betrekking. Het is de schakel tussen 'Geest en Lichaam', die het probleem van het ego en het hogere Zelf, van involutie en evolutie, de neergaande en opgaande boog (Neer - en Opwaartse causatie) kan oplossen. In essentie draait het om ‘Levensatoom en Atoom’, ‘Geest en Lichaam’, ‘These + Antithese = Synthese', de kwintessens of met andere woorden de verbeeldingskracht van de mens.

Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’. Carl Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’. Het begrip toeval (synchroniciteit) wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’ (Karma-Nemesis). Of met andere woorden we kunnen leren om het toeval (Amor fati: Liefde voor het lot) te begrijpen.

Want in De grote transformatie is de Spiltijd een eenmalig scharnierpunt in de geschiedenis van de mensheid, waarna een dimensie bleek toegevoegd aan het zelfbewustzijn, te weten die van het tragische besef van het menselijk tekort, het lijden daaraan, maar ook de ontdekking van transcendentie, het overstijgende dat te benoemen noch te bevatten, maar met wat moeite wel te ervaren is. Elk mens is met dit scharnierpunt in de geschiedenis verbonden. Hij verlangt ernaar dat de essentie zich in al haar zuiverheid aan hem zal openbaren. Een draaideurpoliticus manifesteert zich veelal als een marionet van het systeem en bedrijft in het algemeen struisvogelpolitiek. De banencarrousel van draaideurpolitici heeft tot gevolg dat ze het financiële systeem opblazen (documentaire Inside Job uit 2010).

Deze fysicus weet hoe onzichtbaarheid werkt (Martijn van Calmthout Volkskrant 30 mei 2015 bijlage Sir Edmund p. 44-47):
Opvallen
Die metamaterialen waren jaren daarvoor op Pendry's pad gekomen toen hij zich als hoogleraar mathematische fysica op het Imperial College in Londen boog over radar. Defensiefirma Marconi gebruikte flinterdunne matten van centimeters lange koolstofvezels die om de een of andere reden binnenkomende radargolven konden absorberen. Ideaal om niet op te vallen in het luchtruim, maar eigenlijk wist niemand waaróm het zo goed werkte. Tot Pendry er als zomerconsultant een theorie over formuleerde, die erop neerkomt dat de binnenkomende elektromagnetische golven van de radar in de koolstofdraadjes elektrische stromen opwekken die weer magneetvelden geven. 'De netwerkstructuur is een antenne en zender tegelijk, waardoor de eigenschappen zo onverwachts kunnen uitpakken', zegt hij.
Een van die onverwachte verschijnselen is de zogeheten negatieve breking. Golven die onder een hoek een dichter materiaal binnendringen, hebben gewoonlijk de neiging dieper dat materiaal in te duiken: een potlood dat schuin in een glas water staat, lijkt een knik naar beneden de maken. Pendry bedacht dat met slim gekozen systemen van metalen ringetjes en draadjes radiogolven daadwerkelijk tot zulk tegendraads gedrag aan te zetten zijn. De golven buigen per saldo naar buíten.
Fysici moeten niet doen alsof ze alles kunnen verklaren?
'Ik denk dat raadsels mensen gemakkelijker grijpen dan antwoorden en oplossingen. Dat zet mensen zelf aan het denken, en dat is waar alles mee begint. Meer magie dus.'

De dualiteit van 'Golven en Deeltjes' is een kwantummechanische eigenschap die zowel voor een elektron als een foton geldt .

Ronald Hanson bewijst quantumverstrengeling Welke deeltjes heb je bij je experiment precies verstrengeld?
‘Twee elektronen, op 1,3 kilometer afstand, op de campus van de TU Delft. Daarvoor gebruikten we licht – fotonen – als een soort tussenpersoon. Beide elektronen waren verstrengeld met een foton en die fotonen knoopten we vervolgens aan elkaar door ze via een kabel naar elkaar toe te sturen. Daarna zat alles aan dan elkaar vast. Dat wil zeggen: die deeltjes waren verstrengeld. Door de interactie verdwijnen de twee fotonen en blijven de twee verstrengelde elektronen over.’
Vreemde, gekke, absurde resultaten, … zou dat er niet op duiden dat ons beeld van materie, tijd en ruimte op de schop moet. Er wordt maar steeds over deeltjes gepraat, maar zijn het wel deeltjes? Volgens mij eerder energie-eenheden of zoiets, die misschien wel bewustzijn hebben om nog maar eens iets geks op tafel te gooien. Ik denk dat het tijd is om de fysica maar eens meer metafysisch te gaan bekijken. Informatie die instantaan gedeeld wordt, verstrengeling en synchroniciteit (psychologisch begrip van Jung), sneller dan het licht, het heeft volgens mij de toekomst om er toch maar iets tijdelijks in te gooien.

Ervin Laszlo boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 35):
De fysicus Erwin Schrödinger heeft erop gewezen dat elementaire deeltjes in de kwantumtoestand niet in een individueel gedefinieerde toestand verkeren, maar collectieve toestanden bezetten, en dat die toestanden altijd intrinsiek met elkaar ‘verstrengeld’ zijn.
boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 64):
Het A-veld verbindt alle stoffelijke systemen tot een coherent geheel. Dat betekent dat zuiver toeval – een worp met de dobbelstenen – in de evolutie geen fundamentele rol speelt, zoals Darwins theorie over lukrake mutaties, leidend tot het overleven van de sterkste, betoogde.
89: De stoffelijke wereld is een afspiegeling van energietrillingen van subtielere werelden die op hun beurt afspiegelingen zijn van nog subtielere energievelden. De schepping – en al wat later is komen te bestaan – is een neer- en buitenwaartse progressie vanuit de Oerbron.
124: De ontbrekende massa: Dit mondt uit in de bevinding dat slechts 4 procent van de materiële inhoud van het universum uit objecten van zichtbare materie bestaat, zoals spiraalnevels, sterren, planeten, interstellair stof en andere hemellichamen waarvan het bestaan met behulp van optische telescopen werd onthuld.
130: Niettemin leveren de verbluffend nauwkeurig op elkaar afgestemde wetten en kosmische constanten vooralsnog geen sluitende verklaring van de wijze waarop het universum zich uit het oerstralingsveld zou hebben ontwikkeld. Er zouden zich uit dit stralingsveld spiraalnevels hebben gevormd indien de temperatuur van het uitzettende universum was gedaald tot 3000 graden op de schaal van Kelvin.

Om het juiste hexagram te bepalen kan met dobbelstenen worden gegooid. In de oorspronkelijke traditie hanteerde men duizendbladstengels om het toepasselijke I Ching teken te vinden. Er wordt van uitgegaan dat het gooien van de dobbelstenen, net als het eerst tot tien tellen, een afleidingsmanoeuvre is. Om je niet door een emotie als woede te laten overheersen werd je als kind geleerd ‘eerst tot tien te tellen’. Het gaat primair om het in gang zetten van een creatief proces, het inschakelen van het ongemanifesteerde, de verbeeldingskracht. Maar daarvoor kan het nodig zijn dat eerst blokkades worden opgeruimd, te ont-wikkelen, de grenzen te doorbreken. Het gaat primair om het onderliggende beginsel, het balansmechanisme achter de I Ching.

Het taoïsme, dat op vernieuwing en verjonging is gericht, kreeg altijd invloed in de perioden dat de gevestigde orde van een keizerrijk in verval raakte. Als de nood het hoogst is, is de redding nabij.
Waar de gulden middenweg loopt is bekend. Het is niet nodig het wiel opnieuw uit te vinden. Er is niets nieuws onder de zon. Het is de mens die zijn houding tegenover de Natuur moet veranderen. Geld, controle en macht over de grondstoffen moeten niet zoals nu onze drijfveren zijn. We moeten de Aarde BEwonen en niet UITwonen. Overdaad schaadt, de natuur heeft een eigen tempo, dat we moeten eerbiedigen. We moeten leren wachten en bijvoorbeeld landbouwgrond periodiek braak laten liggen om plant en dier weer de gelegenheid te geven de vitaliteit en vruchtbaarheid van de grond te herstellen. Dat zelfde geldt voor de zeeën en rivieren en voor de lucht die we dagelijks inademen. We bevorderen zo het zelfreinigend vermogen van de Natuur en daarmee ook de opbrengsten ervan, waarvan de mensheid leeft. Het is uiteindelijk in het belang van de mensheid als geheel dat we de Natuur respecteren.

Hoofd, Hart en Onderbuik: Er moet hier onderscheid worden gemaakt tussen wat van het hoofd is (ratio, cultuur), wat van het hart is (gevoelens, intuïtie) en wat van de buik is (begeerten, verlangens, het primitieve beest).

Of je nu theïst of atheïst bent is voor de integrale denktrant het 5Ddenkraam niet echt interessant. De evolutie komt ook volgens de atheïst Daniel C. Dennett alleen een stapje verder wanneer aan de kwaliteit van het bestaan meer aandacht wordt besteed. In een interview in de Volkskrant van 3 mei 2008 stelt Daniel C. Dennett dat we moeten aandringen op kwaliteit. Hoewel je naar echte kwaliteit altijd moet zoeken. Dat is de Wet van Sturgeon: '90 procent van alles is gelul.'

De interacties tussen 'ego en het Zelf' leiden tot wijsheid. Het ligt dan voor de hand te veronderstellen dat het Zelf links laten liggen in dwaasheid resulteert. Er bestaat 'psychoanalyse en psychosynthese', 'onderzoek en ontwerp', 'wijsheid of dwaasheid'. Het gaat echter om de wisselwerking tussen beide zijden van de medaille, de complementariteit. De weg naar de oerbron verloopt niet alleen naar boven naar het licht, maar ook omlaag in de duisternis, dus bottom up en top down. Door de materiële kant over te belichten, raakt de spirituele kant onderbelicht. Het gaat er juist om voorbij de dynamiek van de polariteiten, naar de 5e dimensie (5Ddenkraam), die beide verenigt te groeien.

Aan bankiers kan de vraag worden voorgelegd wat is de toegevoegde waarde voor de samenleving de AEX, het ballonnetje, eerst voorbij de reële economie, op te blazen en later weer te laten leeglopen? Bij het opblazen verdienen weinig mensen relatief veel en bij het leeglopen verliezen veel mensen relatief weinig. Wat de een wint verliest de ander, eenvoudiger kunnen we het niet maken. Uiteindelijk moet economische groei op uitbreiding van de markten voor reële producten, die waarde toevoegen zijn gebaseerd. Om ons geluk op aarde te bevorderen hebben de banken toestemming gekregen om vrijwel onbeperkt geld te scheppen. Of met andere woorden het opblazen van het ballonnetje heeft de valkuil van de schijnmarkt opgeleverd. Zowel de samenleving als de banken hebben er belang bij dat zeepbellen worden vermeden.

De wet van behoud van energie staat bekend als de eerste hoofdwet van de thermodynamica. De wet van behoud van energie hangt volgens de esoterie met ons karma samen. Op aarde geldt voor de relatieve ruimtetijd het Zaaien en Oogsten. Een basiswet in de natuur(kunde), in Indiase termen, de wet van karma. Dit thema wordt in het rapport ‘E i V’ uitgebreid behandeld.

De theosofie gaat ervan uit dat er een rechtvaardigheidsmechanisme (wet van harmonie analoog aan de wet van vergelding) een zelfreinigend vermogen in het universum zit ingebakken. De wet tot behoud van energie speelt daarbij een cruciale rol. Alle levensvormen zijn aan de Universele Wet van karma, ten goede of ten kwade onderhevig. Als we standvastig blijven in juist denken en juist handelen, voor de hoofdroute kiezen, zal aan het immense lijden in de wereld geleidelijk een einde komen. Boeddhisme kan worden gezien als de ‘oplossing’, die Boeddha na intense meditatie over de vraag van het lijden, heeft ontvangen. Het Boeddhisme maakt gebruik van de allegorie ‘Karma en Sangha’ en het Hindoeïsme van ‘Karma en Dharma’. In de kabbala neemt de oerbron En-Soph de plaats van het heilige, het onkenbare Sangha en Dharma in.

Onze premier vereenzelvigt zich, voelt zich verbonden met de winnaars van het marktkapitalisme, maar niet met de verliezers. Bij spirituele leiders draait het om het morele kompas.

Instituties, zoals het Instituut Clingendael en International Institute of Social Studies, die voor checks and balances zouden kunnen zorgen, zijn hiervoor onvoldoende geëquipeerd. De hefboomwerking was eerst in ons voordeel, maar nu in ons nadeel. Eenvoudiger kunnen we het niet maken. Een variant op het peterprincipe, het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen wordt onvoldoende onderkend. Mandarijnen van de keizer bevolken nu de bureaucratisch geleide ministeries.

De tegenstellingen in de ruimtelijke, aardse, materiële wereld (Materialisme) laten oorzaak en gevolg, actie en reactie zien. Het goede als het kwade zijn a priori gegeven. In aanleg is het aardse bewustzijn manicheïstisch. De ziel (psyche), de schakel tussen 'Geest en Lichaam' creëert het innerlijke evenwicht. De Gulden middenweg (middenzuil), de 'Hoofdroute' symboliseert hoe dit evenwicht kan worden bereikt. Dus door de oerenergie (pleroma, Sjechinah, de oerbron van Ether), de wereld van de Geest met het stoffelijk lichaam van de mens te verbinden. De verticale as kan met de middenzuil de schakel tussen 'Malkuth en Kether' van de levensboom worden vergeleken.

Wim van den Dungen boek Levensboom (Sepher Yetzirah):
Deze Naam (YHVH) verdeelt het licht. Dit betekent dat T een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Dit betekent dat Tetragrammaton een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Een 'getetragrammatoniseerd' bewustzijn is een 'Goddelijk bewustzijn'.
(2) de Heer der Heerscharen
de God van Israël
Yah is 'Heer der Heerscharen'. Deze uitdrukking is identiek met de Zevende Uitspraak (ook 'Heer der Heerscharen'). De Zevende Uitspraak betreft de Goddelijke Liefde. Tussen de Schepper (Kether), Yah (Chockmah) en de Liefde (of Netzach) bestaat een 'bijzondere verwantschap'. Wijsheid is immers universele liefde.

Wie echt lief heeft, treedt onmiddellijk in relatie met Yah. Méér nog : de ware liefde is de 'sterkste' kosmische energie omdat ze rechtstreeks, onbemiddeld & onuitputtelijk uit Kethers hyper-bestaan Wijsheid put. Hier leren we dat we niet kunnen scheppen als we niet kunnen liefhebben. De Wijsheid groeit zodra we weten (Daath - Uw Wil geschiedde op Aarde als in de Hemel - betreft de kennis van het onderscheid tussen 'goed' en 'kwaad') hoe God permanent lief te hebben.
ndien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie' (in De Geheime Leer: Sepher, Saphar en Sipur of ‘door middel van
getal, getallen en getelden’).
Daath, zo vinden we in de Zohar, is gesitueerd 'in de Afgrond'. Levende kennis is het resultaat van een intieme interactie tussen leven & dood, waarnà 't leven voortduurt & de dood onschadelijk wordt gemaakt. Levende kennis groeit in en door risicogedrag, in en door spirituele confrontatie, catastrofe & crisis. De oude qabalisten begrepen Daath terecht als de 'sleutel' tot Atziluth. De Afgrond speelde hierbij een centrale rol.
Daarom verzwegen zij de essentie van het 'kosmisch rioleringsplan', n.l. het feit dat er twee Afgronden bestaan, zodat Daath (op de Boom van het Leven) zo mogelijk door twee spirituele strijdtonelen gevoed wordt. De hogere Afgrond (offer van het Zelf aan de Monade) bleef schriftelijk bewaard, terwijl de lagere Afgrond (offer van het Ego aan het Zelf) door mondelinge initiatie overbrugd werd (om aan de 'exoterie' van het rabidinaal qabalisme vorm te geven) ...
Enkel wanneer de gehele Daath-cyclus bewust kan doorlopen worden is het mogelijk voorbij goed & kwaad te gaan en door te stoten tot de essentie van Kether (Zijn Licht). Enkel dan is het mystiek visioen mogelijk. De Daath-cyclus toont aan dat de gevorderde qabalist zichzelf rechtop plaatst & wel zo dat zijn hoofd boven de hemel (goed) reikt & zijn voeten onder de hel (kwaad) op een bodemloze bodem staan.
Enkel dan is een 'zuivere', 'quintessentiële' levende kennis mogelijk. Dan kan de 'verlichte' mens de 'verlichtende taak' uitvoeren & 't convenant tussen God & mens in Malkuth realiseren (zodat de 'gevallen dochter' op de Troon van 't Begrip plaats neemt& de Edenische toestand hersteld wordt).

Het Oude Testament spreekt van het Gouden kalf en het Nieuwe testament van dat Niemand twee heren kan dienen: Jullie kunnen niet God dienen én de mammon. Ook nu gaat het nog steeds om een medaille met twee kanten, Goed en Kwaad (zie ook Demon est deus inversus en klippoth).

Het artikel De berg der waarheid van Christian Vandekerkhove verwijst naar de relatie tussen Carl Jung en de theosofie:
De Eranosgroep
In de schoot van de theosofische groep van Monte Verità ontstond ook de Eranosgroep. Deze was gesticht door Olga Froebe-Kapteyn (1881-1962) die in de entourage zat van Annie Besant en Jiddu Krishnamurti. Olga stond eveneens in contact met Rudolf Otto en Carl Gustav Jung. De groep hield zich bezig met vergelijkende studie en verdieping van westers en oosterse religies en filosofieën. Op jaarlijkse basis werden 9-daags symposia gehouden. De Eranosgroep bestaat nog steeds en kreeg na de tweede wereldoorlog een veel academischer karakter onder leiding van Adolf Portmann en later van Rudolf Ritsema. Uiteindelijk is de groep uiteengevallen in de “Amici di Eranos” en de “Eranos Foundation”.

Libido: In Jungs opvatting wordt het gedrag van de mens in belangrijke mate bepaald door een algemene levensdrang die hij libido noemde. Hiervoor zag hij, en daarin verschilde hij sterk van inzicht met Freud, niet in de eerste plaats een seksuele oorsprong, maar eerder een religieuze (in de ruimste zin van het woord).
Voor Jung betekent eros de religieuze hartstocht, geestesdrift (moslimfundamentalisme), voor Freud de seksuele drift, het hebben en in bezit nemen, de emotie egoïsme (marktfundamentalisme). Alles heeft zijn tegenstelling, aardse begeerte inbegrepen. Of met andere woorden mannen zijn fysiek zo geschapen dat ze achter hun … aanlopen, maar ze hebben ook een hoofd gekregen waarmee ze tot in de hemel kunnen reiken.
Carl Jung legt een accent op de schaduwzijde en Roberto Assagioli op de verborgen keerzijde, de lichtzijde. Primair draait het om hoe balanceren we tussen de religieuze - en sexuele energie en sturen we onze werkdrift. In het rapport ‘E i V’ wordt een grote verscheidenheid aan gezichtspunten uitgewerkt.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen verleden en toekomst in het nu, tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de ziel (psyche) de schakel tussen lichaam en geest. We moeten in ons boerenverstand weer meer vertrouwen krijgen.

Het gemanifesteerde is in de kern gebaseerd op dualiteit, want er kan geen enkele dynamiek zijn zonder polariteit, zonder de voortdurende wisselwerking van de positieve en negatieve aspecten.

Het vraagstuk dat aan de orde wordt gesteld kan worden vergeleken met de principaal-agentproblematiek, met wederkerigheid (enantiodromie volgens Carl Jung), een situatie waarin van asymmetrische informatie sprake is. Uiteindelijk draait het om ons reflexief bewustzijn, dus vanuit welk perspectief of perceptie naar de éne werkelijkheid wordt gekeken.

Enantiodromie: Twee universele tegengestelde principes (> dialectiek) die samen Tao vormen, een principieel complex van tegengestelden.
Enantiodromie of enantiodromia (Grieks: enantios, tegenovergesteld, en dromos, looprichting) is de benaming voor het door de Zwitserse psychiater Carl Gustav Jung (1875-1961) ontdekte en geïntroduceerde beginsel, dat een overvloed van de ene werkzame kracht onvermijdelijk haar tegendeel oproept en produceert. Dit komt overeen met het evenwichts-principe in de natuurlijke wereld, in die zin dat levende systemen de ingebouwde neiging vertonen om alle uitersten – zoals overbevolking, politieke repressie of milieuvervuiling – door middel van de tegenovergestelde c.q. in hun voortbestaan bedreigde krachten weer met elkaar in evenwicht te brengen.

Het principe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti, dialectische filosofie van Hegel en Engels) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.

Het bewustwordingsproces bestaat uit de uitwisseling tussen het vrouwelijk en het mannelijk, tussen 'Chaos, Gaia en Eros' en het 'Goede, Ware en Schone', tussen materie en geest, tussen lagere en hogere Triade, tussen chaos en harmonie, tussen navel (Epithumia) en hart (Thumos), tussen begin en het einde, tussen Alpha en Omega.
De Goddelijke liefde Eros (thumos) zorgt voor het verbinden terwijl daarentegen de omgekeerde weerkaatsing van Eros (Epithumia) voor het scheiden zorgdraagt. De negatieve betekenis van Eros (fohat) staat voor wellust, driftleven, epithumia.

Een illustratie van het ‘en-en’/’of-of’ mechanisme is het projectiemechanisme tussen persoonlijkheid nr. 1 en nr. 2. Al vroeg was Carl Jung er van overtuigd dat hij over twee persoonlijkheden beschikte — enerzijds een moderne Zwitserse, op de buitenwereld gerichte persoonlijkheid nr. 1, zoals hij het uitdrukte, en anderzijds persoonlijkheid nr. 2, een op het innerlijk gerichte figuur, in wie zich het verleden van eeuwen representeerde.

Het ‘of-of’ van de twee kanten van één medaille, de controverse tussen wetenschappers hangt met het probleem van de incommensurabiliteit samen. Incommensurabiliteit heeft betrekking op het reflexief bewustzijn, dus vanuit welk perspectief of perceptie (perception management) naar de éne werkelijkheid wordt gekeken. Het ‘en-en’ ontstaat door de invloed van buiten-wetenschappelijke factoren (psychologische, sociale en esthetische motieven77) echter niet te ontkennen. (Dissertatie Geen gemene maat Hein van Dongen p. 36).

Het fragment in het boek van Miller kan ook gelezen worden als een manier om de complexiteit van het recursieve karakter, het Droste-effect te duiden. De gelaagdheid in het boek wordt gecreëerd door verhalen in verhalen te vertellen. De mens speelt een verscheidenheid aan rollen in zijn leven. De theosofie veronderstelt dat de evolutie van de mens, de microkosmos, analoog is aan die van het Heelal, de macrokosmos.

Het oedipuscomplex is een psychoanalytisch concept waar zowel Jung als Freud gebruik van maken. Het complex verwijst naar de Griekse legende over Oedipus. Early in Jung's career he coined the term and described the concept of the "complex". Jung claims to have discovered the concept during his free association and galvanic skin response experiments. Freud obviously took up this concept in his Oedipus complex amongst others. Jung seemed to see complexes as quite autonomous parts of psychological life. It is almost as if Jung were describing separate personalities within what is considered a single individual, but to equate Jung's use of complexes with something along the lines of multiple personality disorder would be a step out of bounds.

Geheime Leer Deel II hoofdstuk 19 Is pleroma de legerstede van Satan (p. 586/587):
586/587: Typhon de Egyptenaar, Python, de Titanen, de Sura’s en de Asura’s behoren alle tot dezelfde legende van geesten die de aarde bevolken. Ze zijn geen ‘demonen, aan wie is opgedragen dit zichtbare heelal te scheppen en te organiseren’, maar vormgevers (de ‘architecten’) van de werelden en de voorvaderen van de mens. Ze zijn metaforisch de gevallen engelen – ‘de ware spiegels van de eeuwige wijsheid’ (Perennial philosophy, Sanātana Dharma).
Wat is de absolute en volledige waarheid en de esoterische betekenis van deze universele mythe? De hele essentie van de waarheid kan niet van mond tot oor worden overgebracht. Er is ook geen pen die haar kan beschrijven, zelfs niet die van de engel die onze daden optekent, tenzij de mens het antwoord vindt in het heiligdom van zijn eigen hart, in de diepste diepten van zijn goddelijke intuïtie. Het is het grote ZEVENDE MYSTERIE van de schepping, het eerste en het laatste; en wie de Openbaring van Johannes leest, vindt misschien de schaduw ervan, verborgen onder het zevende zegel . . . Het kan alleen in zijn schijnbare, objectieve vorm worden afgebeeld, evenals het eeuwige raadsel van de sfinx. Toen deze laatste zich in de zee stortte en omkwam, was dat niet omdat Oedipus het geheim van de eeuwen had ontraadseld, maar omdat hij de grote waarheid voor altijd had onteerd door het eeuwig geestelijke en het subjectieve te antropomorfiseren. Daarom kunnen we het alleen geven vanuit het filosofische en intellectuele gezichtspunt, ontsloten met de respectievelijke drie sleutels – want de laatste vier van de zeven sleutels die de poorten tot de mysteriën van de Natuur wijd openen, zijn in handen van de hoogste ingewijden en kunnen niet aan de massa worden bekendgemaakt – tenminste niet in onze eeuw.

Om homeostase te verklaren kunnen de begrippen numen, memen, mind stuff, Weltstoff (oerbron, levensatoom, levenskracht, oerstof, morfogenetische velden, scalaire veld) of nomen een handvat bieden. Ook al zouden we stofjes ontdekken die voor het terugkoppelingsmechanisme van de kosmische krachten verantwoordelijk zijn dan verandert daarmee nog niet de éne werkelijkheid. De oorsprong der dingen, de oerbron (alfa), de keerzijde van de medaille, Ding an sich van Kant blijft vrijwel geheel voor ons verborgen.

Om een dubbelzinnigheid (ambiguïteit) van het woord taal weg te nemen heeft Blavatsky het over de tweede taal (mysterietaal, natuurlijke taal). Carl Jung laat aan de hand van synchroniciteit (‘co-incidentie’) zien dat het mogelijk is ‘Tijd en Ruimte’ overschrijdende ervaringen, de ‘tweede taal’ te duiden.

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe
Hoofdstuk 9 Over tijd en causaliteit (p. 215):
Het strikte causaliteitsbegrip is zelfs verlaten door de hiervoor beschreven ontwikkelingen in de wetenschap, alsook door verschijnselen als synchroniciteit, of zinvolle toevalligheid, en andere mysteries waarbij de tijd een rol speelt. We leven nu in een wereld die gekenmerkt wordt door relativiteit, dubbelzinnigheid, niet-plaatselijkheid en andere niet-lineaire oorzakelijke toestanden.

Klaas van Egmond heeft het in het interview over 'dezelfde mechanismen'. In het rapport ‘E i V’ komen deze mechanismen met het ‘en-en’/’of-of’ mechanisme, de ether van Jan Börger overeen.
Jan Börger: De Basis van alle cultuur is de ether, d.w.z. de eenheden voor zich gedacht en de eenheden in-een gedacht en dat tegelijkertijd. is een andere manier om de twee in één (‘De eeuwigheid van de pelgrim’), de 'geest-ziel' ('Logos en Psyche', 'zevende - en zesde zintuig') weer te geven. In het leven worden schommelingen door bv-Ego veroorzaakt. In dit kader kan ook aan de ring i worden gedacht. De imaginaire eenheid maakt het mogelijk innerlijke tegenstellingen te overbruggen en daarmee de heelheid van het verdeelde innerlijk te herstellen.

De wereldklok:
Klaas van Egmond De brug bouwen terwijl je erover loopt (wereldklok van de fysicus Pauli)
I: Als we inderdaad ronddraaien in een cirkel, dan is het natuurlijk spannend om te weten waarnaar we op weg zijn.
Het idee van deze wereldklok (van de fysicus Pauli, 1932, red.) volgend, zijn we nu onderweg naar het kwadrant rechtsboven, een wereld met een individuele oriëntatie, maar wel met een spiritueel, geestelijk, kunstzinnig, cultureel karakter. Ondanks alle secularisatie zie je nu een enorme interesse voor spiritualiteit. Je ziet mensen die werken aan een kleinschalige wereld (‘E i V’: E.F. Schumacher boek Small Is Beautiful), waarin spirituele waarden, sociale samenhang, en ook diversiteit opgeld doen. Zo ontstaan er transition towns waar mensen hun eigen energie opwekken en niet meer afhankelijk willen zijn van anderen. Maar doorgaans verloopt de overgang naar zo’n volgend wereldbeeld niet zonder kleerscheuren.

Uitgangspunt is dat de horizontale cirkel in de wereldklok van Pauli de ‘huwelijksquaterniteit’, de relatie tussen 'Alchemist en Soror', tussen het eigen ego en de 'anderen' toont. De horizontale ordening is de werkelijkheid zoals wij deze in het aardse leven ervaren. Het eeuwige nu van de verticale ordening staat voor negentropie, het "zelf-organiserende principe" dat met synchroniciteit samenhangt.

De relatie tussen individu en collectief kan zowel door een mandala als een lemniscaat worden gesymboliseerd. De cirkel, de levenscirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. We zijn het zelf die in het leven orde en wanorde creëren. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

Naast de wereldklok zijn er twee andere modellen, die hetzelfde fenomeen beogen te duiden. We kunnen hierbij denken aan de twee orden, die Glossarium 'Lectorium Rosicrucianum' onderscheidt en de in – en uitspiralende torsiegolf in een vortexvorm. Deze modellen komen overeen met de immense ‘zandloper’, die door mensen met een BDE-ervaring (tijdschrift BRES nr. 283 p. 47 en Dr. I.K. Taimni De Siva –Sutra De hoogste werkelijkheid en hoe deze te realiseren - uitvouwblad) zijn waargenomen.

Benjamin Adamah maakt gebruik van de begrippen horizontaal en verticaal bewustzijn. Benjamin Adamah schrijft in zijn boek Nulpunt Revolutie over Adam Kadmon ons zuiver negentropische alter ego. Om de werking van het alter ego (archetype, Dubbele identiteit) te duiden kan een cirkel worden gebruikt.

De wederkerigheid (reciprociteit) tussen de horizontale - en vertikale cirkel, de lemniscaat symboliseert de relatie tussen geest en lichaam, tussen ongemanifesteerd en gemanifesteerd. Het brengt de ‘theorie van de ark van Noach’, de 49 fasen van actief bestaan, de theosofische leer van zeven Rassen en zeven Ronden, de twéé kanten van een medaille, het mysterie van het leven tot uitdrukking.

De ‘Merkwaardige lus’ is een besturingsmechanisme dat op een niveau en tussen niveaus werkzaam is. De lus kan met de lemniscaat van het kompaskwadrant worden vergeleken. Bij ‘Verstrengelde hiërarchie’ onderscheiden we niveaus als bewust en onbewust, kwantitatieve as en kwalitatieve as, individu en collectief. Op een niveau en tussen niveaus bestaan de spanningsvelden 'eustress of distress'. Bij een koppel kun je spreken over de band die ontstaat, terwijl bij groepen, grotere eenheden er sprake is van een sfeer, het hangt in de lucht, een cultuur. De niveaus zijn onderling verbonden, er vindt een wisselwerking plaats. De partner waarmee je samenleeft, de groep, de cultuur waar je deel van uitmaakt spelen een belangrijke rol bij de keuzes die je bewust of onbewust in het leven maakt. De grote collectieve ziekmaker van deze tijd is stress.

Illustratief voor de psychologie van Carl Jung is het plaatje - een afgeleide van de wereldklok - waarvan de horizontale as de relatie tussen causaliteit en synchroniciteit weergeeft en de verticale as de relatie tussen Ruimte en Tijd. De horizontale as toont de relatie tussen de non-lokale causaliteit in de hemel en de lokale causaliteit op aarde, het verbinden en staat symbool voor religie. Verbinden, unificatie staat tegenover het principe van verdeel en heers (Divide et impera). De verticale as geeft naast de relatie ‘Ruimte en Tijd’, ook de relatie tussen indestructible energy en spacetime continuum weer. In het rapport 'E i V' wordt verondersteld dat indestructible energy staat voor de oerbron, levensatoom.

Synchronicity: a meaningful, but noncausal, connection between an inner and outer event separated by time and space, but, like the Tao, a whole at some level. Example: waking up (inner event) near the time a relative dies (outer event). He shared the classic Chinese view that all events happening during this moment of time share its qualities. Synchronicity works because time is a fabric (Einstein) interwoven w/ space.
Jung thought of astrology (which he called the sum of all psychological knowledge of antiquity), the I Ching, and paranormal events as examples of synchronicity. Often triggered by an intense affect that causes an abaissement du niveau mental and corresponding charging of an ordering (not causing) archetype, synchronistic events demonstrate how active archetypes underlie and cut across the spacetime continuum and express their psychoid quality. See unus mundus.
Synchronicity, which fulfills as a fourth the triad of space/time continuum, indestructible energy, and causality, takes three forms: the coincidence of a psychic event with an objective one that takes place simultaneously; of a psychic state with a phantasm (dream or vision) which later turns out to be a reflection of an objective and more or less simultaneous distant event; the same, but the event perceived happens in the future--the phantasm is its present form.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijpunt - het snijvlak - de schakel tussen verleden en toekomst in het nu, tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de ziel (psyche) de schakel tussen lichaam en geest. We moeten in ons boerenverstand weer meer vertrouwen krijgen.

Het klassieke vijfde element van de ether wordt door het snijpunt (nulpunt, leegte, tzimtzum) van de drie assen gesymboliseerd. De 5e dimensie, de imaginaire verticale as (Axis mundi, caduceus), de middenzuil van de levensboom symboliseert de verbindingslijn naar de hemel (Akasha, Aether, goddelijke essentie, Heilige Geest, Tawhid).

Het snijpunt van de kwalitatieve -, de kwantitatieve as en verticale as staat symbool voor de eenheid in verscheidenheid. De Islam spreekt in dit kader van ummah.

Geheime Leer Deel II hoofdstuk 22 De symboliek van de mysterienamen Iao en Jehova en hun verband met het kruis en de cirkel (p. 633):
‘Het filosofische kruis, de twee lijnen die in tegengestelde richting lopen, de horizontale en de verticale, de hoogte en de breedte, die de meetkundig te werk gaande godheid op het snijpunt deelt, en dat zowel het magische als het wetenschappelijke viertal vormt wanneer het wordt beschreven in het volmaakte vierkant, is de basis voor de occultist. Binnen de mystieke grenzen ervan ligt de hoofdsleutel, die de deur tot elke wetenschap, zowel de fysische als de geestelijke, opent. Het symboliseert ons menselijke bestaan, want de levenscirkel omschrijft de vier punten van het kruis, die achtereenvolgens geboorte, leven, dood en onsterfelijkheid voorstellen.
De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental, De tetraktis in verband met de zevenhoek (p. 684):
Sommige onderzoekers vonden het moeilijk te verklaren dat de verticale lijn, die mannelijk is, in het kruis (zie de voetnoot) een vierdelige lijn wordt – omdat vier een vrouwelijk getal is – terwijl de horizontale (de lijn van de stof) driedelig wordt. Maar dit is gemakkelijk te verklaren. Omdat de verticale en de horizontale balk of dubbele lijn het middenvlak van de uitgeslagen kubus gemeen hebben, wordt het om zo te zeggen neutraal terrein en behoort tot geen van beide. De geestlijn blijft driedelig en de stoflijn tweedelig – twee is een even getal en dus ook vrouwelijk. Bovendien waren volgens Theon de pythagoreeërs, die aan de Tetraktis de naam harmonie gaven, ‘omdat zij een diatessaron in sesquitertia is’, van mening dat ‘de verdeling van de canon van het monochord door de tetraktis werd gemaakt in de duade, triade en tetrade; want het omvat een sesquitertia, een sesquialtera, een dubbele, een driedelige en een vierdelige verhouding, waarvan de sectie 27 is’.

De op – en neergaande lijn in de conjunctuurbeweging wordt met behulp van het zelfbewustzijn, de zelfreferentie verklaard. Het laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost.

De open ruimte Volledig werk en blogbiografie van R.A. (Rudy) Cornets de Groot
De polaire spanningen tussen werkelijkheidsbeginsel en Eros leggen meteen de ambiguïteit van De Groots optiek bloot. Hij werd door De Nieuwe Taalgids als literatuurtheoloog buiten spel gezet. Welnu, naar mijn gevoel is er in Intieme optiek weinig theologie, theosofie, astrologie of alchemisterij te vinden.

Adam Kadmon, de 'hemelse mens' - de synthese van de sephiroth. De mens is volgens het eerste hoofdstuk van Genesis geschapen naar het beeld van God. Adam Kadmon vormt het goddelijke archetype van dat beeld van God, het mythische ideaalbeeld van de mens. Sefirotische omschrijvingen zijn bedoeld om iets van gene zijde (allegorie van de grot, an sich, Jenseits van Nietzsche en de metafoor van de toverlantaarn van H.P. Blavatsky) over te brengen; fixatie op het beeld zelf verhindert oprechte communicatie.

Als de persoonlijkheden (lagere manas of stoffelijke denkvermogens) uitsluitend door hun hogere alter ego’s zouden worden geïnspireerd en verlicht, dan zou er weinig onvolmaaktheid in de wereld zijn (H.P. Blavatsky Een toelichting op de De geheime leer: stanza’s I-IV p. 60).

Voor conspiracy (achterkamertjes politiek die voor de tegenpartij verborgen blijft) gebruikt Jung het begrip schaduw. Er is geen schaduw zonder licht. Het hogere zelf is als het ware de tegenstelling van het ego, persona, het masker. Het (collectieve) onderbewustzijn heeft een sterke invloed op het ego en vice versa. Beide zijn complementair aan elkaar.

Verbeeldingskracht (ideatie, actieve imaginatie van CarlJung), de kernkwaliteit creativethink is het positief tegenovergestelde van chaos.

The theosophy of post-Renaissance Europe embraced imaginal cognition. From Jakob Böhme to Swedenborg, active imagination played a large role in theosophical works. In this tradition, the active imagination serves as an "organ of the soul, thanks to which humanity can establish a cognitive and visionary relationship with an intermediate world".

Een uitzicht op wereldvrede in eenheid en verscheidenheid ontstaat wanneer de mensheid er geleidelijk in zal slagen de drie gesignaleerde problemen van onwetendheid, politiek en identiteit integraal tot een oplossing te brengen. Het Ken Uzelve staat daarbij centraal. Het Ken uzelve is de sleutel tot ons hart.

De psyche (reflexief bewustzijn, zelfreflectie) werkt als een spiegel (weerspiegeling). Het is deze spiegel, het spiegelneuron, dat zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (Standaardmodel, de gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

Het spiegelneuron geeft een wetenschappelijke onderbouwing van het projectiemechanisme van Carl Jung e.a. Zowel de Radboud Universiteit, de Universiteit Leiden als de Vrije Universiteit Amsterdam besteden aan het thema spiegelneuron serieus aandacht. De hamvraag is nu in hoeverre politici, maar dit geldt evenzeer voor burgers echt bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen?

Stelling: Zaken lopen mis wanneer in de politiek de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Of met andere woorden daar waar het meeste behoefte aan is wordt in de struisvogelpolitiek het minste aandacht aan besteed.

Uitgangspunt van het rapport ‘E i V’ is dat het brein niet tot een uitwisseling van chemische stoffen kan worden gereduceerd. Het is de oerbron, die aan het brein ten grondslag ligt. De onsterfelijkheid van de ziel, dus dat wat Kurzweil met computertechnologie denkt te bereiken is, zoals René Girard laat zien, impliciet in de mens aanwezig.

De crux van het rapport ‘E i V’ zit in de relatie tussen essentie (wezen) en existentie (bestaan), tussen het zondebokmechanisme, de Wet van analogie en het marktmechanisme of met andere woorden tussen heer en slaaf (politicals en professionals) respectievelijk tussen verkoper en koper. De waarheid over het zondebokmechanisme leert ons om te kijken vanuit het standpunt van de vervolgden in plaats van dat van de vervolgers.

Voor de wetenschap is het natuurlijk niet interessant dat er niets nieuws onder de zon is. Het hersenonderzoek heeft slechts op de 3e Dimensie betrekking. Er is in zoverre van een doorbraak sprake dat oude intuïtieve inzichten van een wetenschappelijk jasje worden voorzien.

Het lijdensverhaal laat net als de Vier Edele Waarheden van het Boeddhisme zien dat het juist om de ethiek, de moraal van het verhaal draait. Het onderzoeksrapport ‘E i V’ plaatst ‘De blijde boodschap’ in een nieuw perspectief.
Het fundamentele beginsel van moraliteit verhief Immanuel Kant tot zijn befaamde categorische imperatief. Er is niets nieuws onder de zon.

Eckhart Tolle: Iedere handeling die vanuit het nu ontstaat, zal precies juist zijn.
Eckhart Tolle (PRANA nr. 176 dec/jan 2009): Ego verbreekt de natuurlijke gegevenheid van ‘eenheid, heelheid, een Zijn, verbonden Zijn’ en schept de illusie van afgescheidenheid. Dit vanuit het subject-object bewustzijn opererende ‘ego’ is de kern van ons lijden.

Moraal, ethiek (Ethica Spinoza) ontstaat als gevolg van de kenmerkende, unieke verschillen, het spanningsveld tussen het individueel menselijke en het heil van het collectief.
In tegenstelling tot Damasio gaat het rapport ‘E i V’ van de hypothese uit dat natuurlijke selectie en het evolutionaire bewustzijn het mogelijk maken dat de biologische kant van de mens zich met de oerbron kan verbinden. Dankzij het dualisme, de complementariteit op aarde kunnen wij de eenheid in de hemel ervaren.

Antonio R. Damasio is de auteur van het boek Het gelijk van Spinoza vreugde, verdriet en het voelende brein:
Antonio Damasio Ons ‘zelf’ is extreem kwetsbaar (interview Volkskrant 13 februari 2010)
Er zijn neuroweterschappers die zeggen: we zien in je brein wie je bent en welke voorkeuren je hebt. En dat weten we zelfs beter dan jijzelf.
Die hebben ongelijk. De reacties die je in de scanner ziet, zijn afhankelijk van een bepaalde context en vinden altijd plaats op een waarschijnlijkheidsschaal. Het betekent niet dat het altijd gebeurt, en ook niet dat het onder alle omstandigheden zal gebeuren.
Mij interesseren vooral de condities waaronder gedrag verandert. Neem bijvoorbeeld de nazibeweging. Hitler was een psychopaat, maar de meeste mensen die zich aansloten bij zijn beweging , waren mensen, zoals u en ik. Toch deden velen van hen verschrikkelijek dingen.
Dat wil niet zeggen dat wij in de grond verschrikkelijk zijn. Alle mensen hebben een heel goede én een heel slechte natuur. We zijn in staat enorm goede daden te verrichten, maar ook afschuwelijk vrede. Ik denk dat de omstandigheden daarbij een grote rol spelen, maar ook de opvoeding en de inrichting van de maatschappij.
Betreft u daarbij ook het werk van wetenschappers als Frans de Waal, die onder meer compassie bij apen onderzoekt?
Jazeker. Wij mensen hebben eigenschappen gemeen met apen.
De machinerie om ons leven te reguleren is bijna zo oud als het leven zelf. Daarbij gaat het om een puur genetische regulering die automatisch bestaat en heel goed functioneert. In de loop van de evolutie is dat proces steeds complexer en rijker geworden. Op een bepaald punt verandert dat van een puur genetische regulering in een regulering die deels is uitgevonden door onszelf en mede gestuurd wordt door onze cultuur:
Die vorm van regulering van het leven, waarvoor je een cultuur en een maatschappij nodig hebt is een heel dynamisch en complex proces en nog steeds een project in uitvoering. Daarom maken we hongersnoden, oorlogen en een ingestorte beurs mee.

Spinoza: Maar vóór alles is het nodig een middel te ontdekken om het verstand gezond te maken en het, voor zover dit aanvankelijk gaat, te zuiveren, opdat het de dingen op gelukkige wijze zonder dwaling en zo goed mogelijk kan begrijpen. Hieruit kan iedereen reeds zien, dat ik alle wetenschappen (de wetenschappen hebben maar één doel, waarop zij alle moeten worden gericht) op een doeleinde wil richten, te weten om, zoals ik reeds zei, de hoogste menselijke volmaaktheid te bereiken.

Causaal lichaam (Theosofia augustus 2009 p. 162: hoger denkvermogen)
Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’.
Het begrip toeval (Amor fati: Liefde voor het lot.) wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’.
Dr. Jolande Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung (p. 21): Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’.

Als we de zaken werkelijk willen veranderen dienen we aan het geestelijke kapitaal meer aandacht te besteden. In het 5D-concept zijn de 'metafysica, het bovennatuurlijke en de fysica', 'geestkunde en natuurkunde', 'Bewustzijnsevolutie en Evolutietheorie', 'Unificatietheorie en Snaartheorie', twee complementaire kanten van één medaille. Het is het projectiemechanisme, de spiegelsymmetrie die beide met elkaar verbindt.

Roberto Assagioli laat met disidentificatie, net als Blavatsky met het meditatie-diagram, zien dat gedachten en gevoelens verschijnen en verdwijnen, maar we zijn niet onze gedachten en gevoelens. Meditatie, stilte stelt ons in staat dichter bij de eigen kern te komen, te her-inneren. Het onderbewustzijn geeft op onze vragen antwoord.

H.P. Blavatsky De stem van de stilte, De Zeven Poorten Fragment III:
Concentreer de blik van uw ziel op het ene zuivere licht, het licht dat vrij is van emotie, en gebruik uw gouden sleutel.

De Eeuwige wederkeer van 'binnen en buiten', verleden en toekomst verbonden door de 4e dimensie, het ultieme, tijdloze, eeuwige nu en de eeuwigheid. Al is dan volgens Ilya Prigogine de evolutie onomkeerbaar er wordt van uitgegaan dat het mogelijk moet zijn door creativethink het zelforganiserende vermogen positief te beïnvloeden en de evolutie daarmee op een hoger plan te brengen.

Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het kip-en-eiprobleem (Lichaam-geestprobleem), het Hoe of Wat (of-of) denken te doorbreken.
Twee van de grote denkstromingen die pogen het mind-body probleem op te lossen zijn het dualisme en het monisme.
Een middenweg (en-en) tussen fysisch en psychisch monisme vormt neutraal monisme. Spinoza's Deus sive natura (“God in de natuur en de natuur in God”) is een neutraal monisme.

De geschiedenis laat een diversiteit aan innovatieve, interdisciplinaire grenswetenschappers zien.
Spinoza, Schelling, Blavatsky, Nietzsche, Jung en Wittgenstein zijn coryfeeën die zich hebben bewogen op het snijvlak van natuur en cultuur. Op dit snijvlak gaat het echter niet primair om wetenschap versus geloof, maar eerder om de samenhang en wisselwerking tussen natuur – en menswetenchappen. Deze kengebieden kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Het zijn twee verschillende, maar complementaire domeinen. Door beide als complementair te beschouwen ontstaat een completer zicht op de werkelijkheid. Het is wenselijk de tweespalt tussen de natuurwetenschappen en geesteswetenschappen te verkleinen. Vastgeroeste denkpatronen te doorbreken. Het domein van de materie met de energetische processen van het bewustzijn te combineren. Een ruimer denkmodel is nodig om op creatieve wijze de wereldvraagstukken op te pakken.

Het is opvallend dat Teilhard de Chardin en Carl Jung, tijdgenoten van Blavatsky, ook de mens als een microkosmos van de universele macrokosmos opvatten. H.P. Blavatsky beschrijft Kosmos en mens, respectievelijk de macrokosmos en microkosmos in de Delen I en II van De Geheime Leer. De beide boeken dragen als ondertitel: ‘De synthese van wetenschap, godsdienst en wijsbegeerte’.
In het informatie registrerende en overdragende Akasha-veld (‘In-formatie’) van het universum worden de correlaties tussen de micro - en macrokosmos tot stand gebracht.

In zijn boek Counter-Democracy betoogt de Franse politicoloog Pierre Rosanvallon dat populisme een logische pendant is van een uit het lood geslagen democratie. Het dilemma is dat partijpolitici deel uitmaken van een politieke mores en daardoor niet boven die heersende cultuur staan, maar er onlosmakelijk mee verbonden zijn. Om een cultuuromslag te realiseren gaat het uiteindelijk om een integrale denktrant (de samenhang tussen de domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers) die het parochiale denken van het ’eigen koninkrijkje’, de 'bv Ego' overstijgt.

Het Zelf bezit een teleologische functie. Het Zelf is verantwoordelijk voor de effectuering van de blauwdruk voor het leven in elke fase van de levenscyclus, en voor het tot stand brengen van de beste aanpassing die de individuele omstandigheden toestaan. Het zelf wordt heel vaak geprojecteerd op figuren of instellingen die worden gezien als vertegenwoordigers (presidenten, koningen) van macht en prestige bij uitstek.

Wat betreft 'Ego en Zelf' ligt er een verband met de biologische principes van aanpassing, groei en homeostatische regulatie: beloning en straf, genot en pijn, aantrekking en afstoting, persoonlijk voordeel en persoonlijk nadeel. De homeostase brengt voor een individu de keerzijde, de onbewuste as in beeld. In het 5Ddenkraam wordt op de homeostase van een sociaal systeem de nadruk gelegd.

SisyPhus De MultiVersele Creatie door Negentropie in correlatie met de vier niveau's van de Ka-Ba-Lah.
Als je wat weet van moleculaire structuren, dan besef je dat elke "molecuul", elke "atoom" allemaal "hologrammen" zijn met een Negentropie Zelf-Organisatie in een schijnbare inerte lage entropie. Als dat niet zo was, dan zou er geen "materiële wereld" zijn (zie: Ka-Ba-Lah: Malkuth). Het bewijs over de Fractals en de Lorentz-Attractoren is overduidelijk, als we deze twee begrippen gaan vervangen voor "ruimte" en "tijd".

Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.

Wim van den Dungen boek Over zeven manieren van heilige minne.
Dit betekent dat er sprake is van een 'constante' los van ruimte en tijd. Voor zover we deze constante pogen af te bakenen in termen van cognitieve groei en kennismanipulatie ontstaat een nieuw onderzoeksgebied, doorsnede van de religieuze wetenschappen & de toegepaste epistemologie ; ik noem dit mysticologie, de studie van de mystieke kennismanipulatie, m.a.w. kennis over de constituanten van de ervaarbare mystieke bewustzijnsstaat (de 'unio mystica', vergelijkbaar met de Oosterse samadhi, moksa, mukti, satori).

De Unio Mystica brengt ook de eenwording tot uitdrukking.
Indien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie'. Aan de vierdimensionale 'kubus' van het Aardse bestaan wordt een vijfde 'hyper'-dimensie toegevoegd. De spirituele dimensie gaat over de 'nominale' empirisch-formele werkelijkheid heen. Ze veronderstelt een intuïtieve aanschouwing van Kosmos die enkel gegeven is zodra het intellect volledig begrijpt waarom & hoe het principe van het niet-weten (agnosia) het gehele rationele gebeuren doordringt. Nà zich op deze wijze te hebben geledigd, groeit de Wijsheid als een permanent bewustzijn van de voorschijn van het vele in het licht van de impliciete éénmakende horizon (de Demiurg). De Wijsheid drukt zich uit in een Magister (Binah) waarin de scheppingsvoorwaarden begrijpbaar neergeslagen worden.

Cultuuroverdracht (juiste) heeft op de imitatie van Plato, een 'intelligent ontwerp' op basis van 'Goede - Ware - Schone' betrekking en niet op intimidatie. Plato zet de natuurfilosofie in zijn werk Timaeus, die enigszins esoterisch is, uiteen.

De definitie van het reflexief bewustzijn biedt, net als de Allegorie van de grot van Plato of het Hologram-paradigma (Cultuur holografisch gespiegeld, Het holografische paradigma) een model om de spiegelwerking van de psyche, het bewustwordingsproces te verklaren.

Faust: "Nun gut, wer bist du denn?" / Mephistopheles. "Ein Teil von jener Kraft, / Die stets das Böse will und stets das Gute schafft."

Het was Goethe die meer dan wie dan ook een heldhaftige poging heeft gewaagd de wetenschap te integreren met de traditionele wijsheid.
Een wetenschap van de gehele persoon, de basis voor een ééngeworden cultuur. Het verenigen van de tegenstellingen gebeurt op een hoger niveau.
Carl Jung spreekt in dit kader van het “Gegensatzprinzip” en Goethe van “Die geeinte Zweinatur”.

Elke medaille heeft twee complementaire kanten, die door de spiegelsymmetrie, het projectiemechanisme tot uitdrukking wordt gebracht. De eenheid der tegendelen is het basisingrediënt in het rapport ‘E i V’. De eenheid der tegendelen brengt echter ook een tegenstelling tussen twee polen, de keerzijde tot uitdrukking. De éne werkelijkheid bestaat uit paren van tegenstellingen, ‘hemel en aarde’, ’evolutie en involutie’, 'onbewuste en bewuste', ‘collectieve en individuele' onbewuste. Het gaat er om in de menselijke geest zowel het bewuste als het onbewuste te overstijgen. Asymmetrie bestaat op aarde, maar niet bij God (Ain-Soph) in de hemel. Uiteindelijke kan het individuele bewustzijn de ware aard van het universele, kosmische, non-lokale bewustzijn niet kennen.

De beide zijden van de medaille kunnen echter niet gelijk zijn anders is er sprake van een evenwichtssituatie. Het is de Oerbron van universeel leven (Solovjov), de complementariteit die zorgt voor de tegengestelde bewegingen tussen ‘Geest en Lichaam’, ’Materie en Bewustzijn’, ‘Involutie en Evolutie’. Van deze oerbron is echter nog niets bekend. Daar kunnen we alleen maar naar gissen.

De Triade symboliseert de eenheid der tegendelen (Complementariteit).
Atma-Buddhi-Manas (Geest, hogere ongemanifesteerde Zelf) in de mens wordt door de drie Logoi {'Vader, Zoon en Heilige Geest' of 'Brahma, Vishnu en Shiva' (‘Scheppen, Onderhouden en Vernietigen’) of 'Isis, Osirus en Horus'} in de Kosmos weerspiegeld (Weerkaatsing, Toverlantaarn, Tetragrammaton). Alles in het universum ontstaat als gevolg van de interacties van polaire tegenstellingen, de dualiteit in de gemanifesteerde werkelijkheid.

In het rapport ‘E i V’ wordt er van uitgegaan dat het ‘onbewust absoluut bewustzijn’ een synoniem is voor non-lokaal bewustzijn.
Het zelfbewustzijn en het non-lokale bewustzijn zijn net als het 'individuele en het collectieve' bewustzijn, het persoonlijk bewustzijn en het Christusbewustzijn complementair.
De Geheime Leer Deel I, Samenvatting (p. 314):
‘Werkelijkheid bestaat niet op aarde, mijn zoon, en kan daar niet bestaan. . . . Niets op aarde is werkelijk, er is slechts schijn. . . . Hij (de mens) is als mens niet werkelijk, mijn zoon. Het werkelijke bestaat alleen in zichzelf en blijft wat het is. . . . De mens is vergankelijk en hij is daarom niet werkelijk, hij is maar schijn en schijn is de hoogste illusie.

Daniel Goleman (Stockton, 7 maart 1946) is een Amerikaans psycholoog. Hij introduceerde als eerste voor een breed publiek het begrip emotionele intelligentie.

Net als bij NLP wordt er van een metamodel (Meta-model, Metamodeling) gebruik gemaakt.

Bij schizofreniepatiënten is van verminderde connectiviteit sprake (zie ook: Biologische en Kunstmatige neurale netwerken, Connectionism vs. Computationalism debate, Artificial neural network, Cellular neural network en Langetermijngeheugen (neurale basis)).

Hoofdstuk 7 Coherentie, Membranen en breinen (p. 105):
Bruce Lipton is een van de biologen die pionierswerk verricht in het onderzoek naar het primaat van membranen in de vorming van biologisch leven. ====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.

BinnenwereldEnBuitenwereldDualistischeDialectischeBewustzijn#Bin