2.1 Levensboom en de Macrokosmos

Unificatietheorie

Omdat de snaartheorie slechts de materiële kant van de éne werkelijkheid belicht mag niet worden verwacht dat deze theorie tot een oplossing leidt. Door alleen beide complementaire kanten, de fysica en de metafysica, van de werkelijkheid te belichten komt de unificatietheorie een stapje verder.

De theosofie maakt voor het ‘Ken uzelf’ gebruik van de zeven wijsheidssleutels. Deze sleutels tonen de relatie tussen binnen en buiten. Het reflexieve mechanisme zit in de schepping verborgen. Het staat borg voor het zelfreinigende vermogen in de schepping.

Uitgegaan wordt van het inzicht van de quantumfysicus David Bohm dat het universum holografisch van aard is. David Bohm ziet de realiteit als iets dat voortdurend ontstaat, een proces van worden zgn. flux.

De gemanifesteerde werkelijkheid staat tegenover de ongemanifesteerde werkelijkheid, de macrokomos tegenover de microkosmos, materie tegenover energie. Het gaat om de vraag hoe kunnen wij nu de 'energie' transformeren, het gaat om flux en transformatie.

Dit thema wordt met behulp van de vier aspecten reproductie, herkenning, leervermogen en regulering van Hans de Heer (1927 – 2002) toegelicht.

De zevenvoudige samenstelling (Zeven 'beginselen' van de mens)

De zevenvoudige samenstelling der planeten

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Deel II, Hoofdstuk 31 HET BOUWEN VAN DE KOSMOS. DEZELFDE FUNDAMENTELE WET VOOR AL WAT LEEFT EN BESTAAT: EEN EINDELOZE LADDER VAN VOORUITGANG. ANALOGE PROCESSEN IN DE ONTWIKKELING VAN DE KOSMOS EN VAN DE MENS. DE STROOM VAN HET LEVEN (bevat het volgende diagram):

We hebben hier zes kolommen, die analoge gevallen van ontwikkeling van de kosmos en van de mens voorstellen. Eerst krijgen we wat we de esoterische reeks kunnen noemen: links hiervan hebben we de getallen 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 geplaatst, die de volledige hiërarchie van tien stadia of graden vertegenwoordigen. De volgende kolom vermeldt de brahmaanse tattva’s. Tattva is een Sanskrietwoord dat kan worden vertaald met ‘element’ en dat de substantiële ‘werkelijkheid’ achter de uiterlijke schijn betekent, waar het zaadbewustzijn op inwerkt; het kleed of de drager van dit bewustzijn. Dan komen in de volgende kolom de elementen, zoals die overal in de oudheid werden opgevat. Dan komt het mystiek Griekse stelsel, zoals dit meestal in de neoplatonische en neopythagorische filosofieën wordt aangetroffen. En tenslotte komt de verdeling van de wezens, die de evoluerende levensgolf of rivier van leven samenstellen, in twee algemene vormen, dhyâni-chohans en pitri’s.

De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental, De tetraktis in verband met de zevenhoek (p. 681):
Het getal zeven, als een samenstelling van 3 en 4, is dus het factorelement in elke oude religie, omdat het het factorelement in de natuur is. Het gebruik ervan moet worden gerechtvaardigd, en er moet worden aangetoond dat zeven het getal par excellence is, want sinds het verschijnen van Esoteric Buddhism zijn vaak bezwaren gemaakt en is vaak twijfel geuit over de juistheid van deze bewering.
P. 682: Het viertal wordt zowel in de Kabbala als door Pythagoras als het volmaaktste of liever als het heilige getal opgevat, omdat het voortkwam uit de een, de eerste gemanifesteerde eenheid, of liever de drie in één. Toch is de laatstgenoemde altijd onpersoonlijk, geslachtloos, onbegrijpelijk geweest, hoewel binnen de mogelijkheden van de hogere mentale waarnemingen.
P. 686: Maar de pythagoreeërs beschouwden het getal zeven of de heptagoon als een religieus en volmaakt getal. Het werd ‘telesphoros’ genoemd, omdat door dit getal alles in het Heelal en de mensheid tot zijn einde, d.w.z. zijn hoogtepunt, wordt gevoerd (Philo, de Mund. opif.). De leer van de sferen, vanaf de tijd van Lemurië tot aan Pythagoras, toont aan dat zowel de zeven krachten van de aardse en ondermaanse natuur, die onder het bestuur van de zeven heilige planeten staan, als de zeven grote krachten van het Heelal, te werk gaan en zich evolueren in zeven tonen, die de zeven noten van de toonladder zijn.

Blavatsky De Geheime Leer Deel I, Stanza VI (p. 228): De bovenste drie lagen zijn de drie hogere bewustzijnsgebieden, die in beide scholen alleen aan de ingewijden worden onthuld en verklaard. De onderste lagen geven de vier lagere gebieden weer – het laagste is ons gebied, of het zichtbare Heelal.
Deze zeven gebieden corresponderen met de zeven bewustzijnstoestanden in de mens. Het is zijn taak om zijn eigen drie hogere toestanden af te stemmen op de drie hogere gebieden in de Kosmos. Maar voordat hij dit kan proberen, moet hij de drie ‘zetels’ ervan tot leven en activiteit opwekken.

In de tekening komen de bovenste drie lagen, het 1e, 2e en 3e gebied (Drievoudig aspect van de godheid, Blavastky, Deel II, p. 679) met de 1e, 2e en 3e Logos (de geschapen scheppende orde 'Kether, Chockmah & Binah') overeen.
De Logos 'A.B.C Het Onkenbare' wordt in het Diagram I (Blavatsky, Deel III, p. 492) weergegeven. Er wordt van uitgegaan dat
A. Geslachtsloze, Ongeopenbaarde Logos.
B. Potentiële wijsheid.
C. Algemene ideatie.
met de 1e, 2e en 3e Logos, de weerkaatsing van de Godheid (En-soph) samenhangen.
P. 621: De geest wordt als het ware door geestelijke zwaartekracht omlaag getrokken. Toen de leerlingen nader naar de oorzaak hiervan zochten, weerhield H.P.B. hen, terwijl zij hun slechts een wenk gaf over de drie Logoi.
1. Potentialiteit van denkvermogen (volstrekt denken).
2. Gedachte in kiem.
3. Ideatie aan het werk.

De zevenvoudige samenstelling van de mens
Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Deel II, Hoofdstuk 46
De verdeling in 7 en 3 is een natuurlijke verdeling. Er is een duidelijk onderscheid tussen de goddelijke werelden en de gemanifesteerde werelden, en deze verdeling in 7 en 3 laat dit zien.
Dit is een heel algemeen diagram, maar het toont wel hoe de tien element-beginselen functioneren: het goddelijke, het zuiver stoffelijke en het tussenliggende viertal. Maar om praktische redenen kunnen de tien beginselen van de mens, denk ik, het best worden verdeeld zoals in diagram hiernaast. Eerst komt natuurlijk de hoogste of goddelijke driehoek, een figuur die voor zichzelf spreekt. Vervolgens verdelen we het tussenliggende viertal in twee duaden. Bedenk alstublieft dat deze samengestelde tekening een symbolisch diagram is, dat uitsluitend wordt gebruikt om de zaak aanschouwelijk te maken. We hebben hier dus evenals eerst, bovenaan de goddelijke triade; dan de duade van de monade, ofwel âtma-buddhi. Dan de tweede of persoonlijke of astrale duade, manas en kâma. Vervolgens daaronder de omgekeerde driehoek, die slechts het voertuig, het lichaam, voorstelt – dat wil zeggen het sthûlasarîra en het lingasarîra en de prâna’s.

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Deel I, Hoofdstukken 10 DE LEER VAN SVABHÂVA – ZELFWORDING – KARAKTERISTIEKE INDIVIDUALITEIT. DE MENS, ZELF-ONTWIKKELD, ZIJN EIGEN SCHEPPER. DE ‘MONADOLOGIE’ VAN LEIBNIZ TEGENOVER DE LERINGEN VAN DE ESOTERISCHE FILOSOFIE:
Nog zo’n fundamenteel beginsel of leerstuk – een ware sleutel die het hart van het zijn ontsluit en, naast andere dingen, toegang geeft tot de diepere betekenis van de zogenaamde oorsprong van het kwaad en van de innerlijke drang naar recht en gerechtigheid, die de mens zijn moreel besef noemt – hangt samen met de filosofische begrippen achter het woord svabhâva, dat gewoonlijk de essentiële karakteristiek van iets betekent. De middeleeuwse scholastici spraken over deze essentie van de dingen als hun quidditas, of het essentiële – het ‘wat’ van iets: dat wat de kern, de wezenlijke aard, de karakteristieke essentie ervan is.
Hierin kan men een illustratie zien van de filosofische waarde van het hiërarchische stelsel, gezien als een voorstelling van de symmetrische bouw van de natuur, omdat elk stadium op de weg omlaag, elke lagere stap of elk lager gebied wordt doordrongen van en bezield door de hogere delen, die erboven blijven; terwijl de lagere gebieden of delen in geestelijk, etherisch en stoffelijk opzicht geleidelijk, gebied na gebied, worden afgescheiden en uitgescheiden, als schuim dat op de levensgolven neerslaat. De stoffelijke natuur, zoals we deze zelfs op ons eigen gebied zien, is als het ware een gekristalliseerde vorm van het goddelijke en is in feite gekristalliseerd licht, omdat licht etherische stof of substantie is.
Rondom dit immense geestelijke geheel moeten we ons als het ware een aura voorstellen, zo wordt ons geleerd, die de vorm van een ei aanneemt, dat we, in navolging van de kabbalisten, de shechînâh kunnen noemen. Dit is een Hebreeuws woord dat ‘woning’ of ‘voertuig’ betekent, of wat de esoterische filosofie in het geval van de mens het aurisch ei noemt, dat in dit schema het heelal voorstelt dat we om ons heen zien in zijn hoogste aspecten, want deze aura vloeit voort uit mûlaprakriti, terwijl de mystieke lijn die we in de figuur hebben getekend en die door alle verschillende gradaties van de hiërarchie heen naar omlaag loopt, de stroom van het zelf is, het onvoorwaardelijke bewustzijn, dat opwelt in het diepste innerlijk van alles.
Laten we nog even terugkomen op het woord svabhavat, het ‘zelf wordende’, het ‘zelfbestaande’: als we het voorgaande schema volgen, is het in het supergeestelijke, de tweede goddelijke monade of de tweede goddelijke logos; of als we het op een ander of lager plan beschouwen, de eerste kosmische monade, de weerspiegeling van de oorspronkelijke of eerste goddelijke monade erboven, en het is de eerste manifestatie of trilling van het kosmische leven wanneer, aan het einde van de universele pralaya, op de wachttoren van de eeuwigheid als het ware de roep weerklinkt, ‘Laat er manifestatie en licht zijn!’

Samenvatting

De symmetrische bouw van de natuur wordt door Blavatsky in Deel III (p. 591) opnieuw besproken en op de volgende pagina door het ingenieuze, reflexieve model “Macrokosmos = Microkosmos” van de esoterie weergegeven. Het bovenstaande figuur 'HET GRENZELOZE' beeldt de structuur van de macrokosmos, het heelal uit.

Hoofdstuk 1.3 Evolutie of Devolutie laat zien dat NLP een meer aan deze tijd aangepaste versie van het hiërarchische stelsel, de Verstrengelde hiërarchie omhelst.

De vraag van Ervin Laszlo blijft actueel hoe heeft het universum zich kunnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt kon plaatsvinden? Het lijkt mogelijk een verband te leggen tussen het standaardmodel en de driehoek van Pythagoras. Het is een aanzet, niet om vanuit de natuurkunde, maar met name vanuit de geestkunde verschillende disciplines in één model samen te voegen. Het ontstaan en de eerste ontwikkeling van de mensheid heeft zich niet op aarde maar in de geestelijke wereld afgespeeld. De relatie tussen geest (ongemanifesteerde, hogere Zelf) en lichaam, de ziel staat nog steeds centraal.

Het antwoord op de vraag van Ervin Laszlo ligt in het Swabhâva besloten. De godheid En Soph zonder eigenschappen, namelijk het universum zal er eeuwig zijn. De tegenwoordigheid van God in de schepping wordt wel Sjechinah (pleroma) genoemd.
H. Murdoch Theosofie en Wetenschap De weg die we te gaan hebben:
Het basisconcept van fysieke evolutie dat zich voltrekt door natuurlijke selectie kan niet ontkend worden, evenmin als het belang van onze genetische code. Zoals de vooraanstaande bioloog Richard Lewontin echter benadrukt, vormen genen niet de enige factor die onze blauwdruk bepaalt.
De vorm wordt, net als het trekkermechanisme al eerder heeft aangegeven, niet alleen door het DNA, maar ook door de geest gecreëerd.

Hans Kokhuis:
A. Wat heb ik? (kijken)
B. Wat heb ik nog nodig? (kijken)
Deze twee simpele vragen, gesteld in deze volgorde brengen de flux op gang en sturen mijn energie om me te verdiepen in de Hoe-vraag (zoeken).

Waarom is dit nu zo moeilijk?
De moeilijkheid om een start te maken met creatief gedrag ligt in het doorbreken van de als normaal geaccepteerde grenzen. De werking van het wetenschappelijke en culturele paradigma is boeiend beschreven door Thomas S. Kuhn in The Structure of Scientific Revolutions. Een paradigma beschrijft hij als een model of patroon dat ons kijken bepaalt: ons vaste aandachtspunt. Het geeft richting aan het denken, bepaalt de kwaliteit en de relatie met de natuurlijke omgeving. Het referentiekader van waaruit gewerkt wordt is bepalend voor de resultaten en een puur rationele benadering geeft een onvolledig beeld. In eerste instantie is dit namelijk destructief gedrag, waar we van terugschrikken. Picasso noemde destructiviteit de essentie van creativiteit: het doorbreken van bestaande ordeningen om zo iets nieuws te creëren.. Creativiteit krijgt geen kans als we grenzen respecteren en verschillen proberen af te schaffen.

Het gaat om het spel en het plezier om het te spelen en niet om de knikkers.

De drie Logoi vullen elkaar aan en ondersteunen elkaar, het is een belangrijke hypostase.
Het gemakkelijkste is een lineaire structuur, waarbij alles als op een ladder is ingedeeld, het ene een tree hoger dan het andere. Dit idee van een rangorde is wijdverbreid: planten zijn lager dan dieren, welke lager zijn dan mensen. De mens ziet zichzelf vanouds niet als het hoogste wezen dat er is, want onder controle hebben we de wereld niet. Vele (zo niet alle) bekende culturen hebben dan ook goden (en demonen), wezens die op enige wijze superieur geacht worden aan de mens en de wereld besturen. Het ordenen hoeft zich echter niet te beperken tot levende wezens.

Bij het diagram van de Purucker (Deel II, Hoofdstuk 31) kunnen twee kanttekenigen worden geplaatst. De 2e Logos en MAHAT corresponderen met de punten (3) en (4) van Blavatsky (De Geheime Leer Deel I, p. 46). De punten (1) en (2) van Blavatsky heeft de Purucker in het Ene, de 1e Logos samengevat.
Blavastky, Deel III, p. 592 geeft een overzicht hoe de Macrokosmos en Microkosmos met elkaar samenhangen. Uit dit overzicht blijkt dat de Purucker, om tot tien te komen, de elementalen ten onrechte in zijn diagram heeft opgenomen.

Het punt (1) van Blavatsky verwijst naar de éne Werkelijkheid, En-soph.

De 1e, 2e en 3e Logos worden in hoofdstuk 4.3 besproken.

Het boek ‘het CHAOSPUNT’ van Ervin Laszlo laat zien dat de wereld op een tweesprong staat. Moeder Natuur bevat wel degelijk een mechanisme om de mensheid te leren, goedschiks dan wel kwaadschiks, niet te scherp voor de wind te laten varen. Het gaat juist mis wanneer de mens meent met arrogantie en overmoed de schepping te kunnen beheersen, de verborgen blauwdruk van het leven, het 5D-mechanisme te kunnen trotseren. Om niet in oude, herhalende gedragspatronen te vervallen is het nodig dat men zich realiseert dat een krachtige, heldere visie niet een eenmalige, maar een continu aangelegenheid is. Voor een creatief veranderingsproces is een juiste permanente voedingskracht, een kwalitatieve terugkoppeling een eerste vereiste.

Zie ook:

Boeken:

• Hans de Heer Geest van Stof, de Mnemocratische Evolutie van het Bewustwordingsproces
• Aspecten van de Occulte Filosofie

Externe Links

• Hans Richter De mystieke leer Samenvatting van de mystieke leer van de Kabbala van Papus (Papus, La Cabbale, Parijs 1903, 2e. editie)
• Hans Roesink Het Ontstaan van het Heelal Geestelijk-wetenschappelijk gezien vanuit de "Universiteit van Christus"
• Specifieke onderwerpen in het licht van de theosofie
• De wortels van de NEW AGE
• Aarde verliest zelfreinigend vermogen BRUSSEL -- De aardse atmosfeer dreigt zijn natuurlijke vermogen om zichzelf schoon te vegen te verliezen, zo blijkt uit een verhaal waarmee het vakblad Science deze week uitpakt.
• David Pratt David Bohm en de impliciete orde
• Implicate and Explicate Order according to David Bohm
• Glossarium Lectorium Rosicrucianum
• Hans Kokhuis ingang Creativiteit
• Van der Schaar Promotie: Micro- en macrokosmos stapje dichter bij elkaar
• Babs Jongman Spontane ordening en de evolutie van proposities. Een onderzoek naar de ontologische status van proposities in de metafysica van Alfred North Whitehead.
• De Wortels van de NEW AGE

<< vorige || volgende >>

Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 1056 keer bekeken.