4.7 Unificatietheorie en Eenheid in Verscheidenheid

Niels Bohr had ‘tegengestelden zijn complementair’, het yin/yang-symbool als wapenspreuk.
Carl Jung: Wat de natuur onvolkomen laat, vervolmaakt de kunst.
 

====

Materiesymmetrie (Materie-bewustzijn, 'Levensatoom en Atoom', Wet van analogie, Complementariteit)

Behoudswetten en bijbehorende symmetrieën worden in het boek Een scheurtje in de rand van de schepping van Marcel Gleiser in Hoofdstuk 28 Energie stroomt, materie danst toegelicht.

Behoudswetten en bijbehorende symmetrieën beschrijven de transformaties tussen 'Energie en Materie'.
Een positron (ook: positon) is het antideeltje van het elektron (foton + proton = elektron + positron + proton).

Uiteindelijk draait het om: Measurements on an entangled state (Quantum entanglement).

In het centrum van de deeltjesparen (Wave–particle duality, Welle-Teilchen-Dualismus) bevindt zich de oerbron (electromagnetic spectrum).

De causale snaartheorie komt een stapje verder wanneer wetenschappers bereid zijn met de acausale, de geestelijke keerzijde van de medaille rekening te houden.
De oplossing van de unificatietheorie wordt niet gevonden in het elementaire deeltje maar in de ruimte die de elementaire deeltjes van elkaar scheidt.

Deze stelling is gebaseerd op De Geheime Leer, Deel I p. 563: 'De kracht is daarom niet in het atoom maar in de ruimte die de atomen van elkaar scheidt.' (neutrale centrum, eros = fohat). Evolutie vindt door emanatie plaats.
De elektrische spanning tussen twee polen bestaat echt. De i t/m xii experimenteel (min of meer) bewezen effecten van de werkzaamheid van de ether, vormen de materiële tegenhanger van de vijf eigenschappen, de vijfde dimensie van het bewustzijn.

Het lijkt er op dat de aanhangers van de evolutietheorie voor het Higgsdeeltje gaan en de mensen met een spirituele inslag voor het spanningsveld tussen twee polen, de reciprociteit. In supersymmetrie heeft ieder elementair deeltje een zogenaamde supersymmetrische partner.
Naar men aanneemt spelen spiegelneuronen (spiegelsymmetrie) een rol bij het begrijpen en interpreteren van de acties van anderen en het leren van nieuwe vaardigheden door imitatie. De evolutionaire kringloop en bewustzijnsevolutie staan niet los van elkaar, maar correleren met elkaar.

De vader van Gleiser vertelde hem eens (p. 69) dat macro en micro op misterieuze wijze met elkaar verbonden zijn. ‘Zie je dit zandkorreltje? Daar zit het hele Universum in!’. Het is dan boeiend om in De geheime Leer de passages over de zandkorrel te lezen.

De Geheime Leer Deel I Stanza 6 Onze wereld haar groei en ontwikkeling – Een neutraal centrum (p. 178):
In feite verdwijnt daar de stof van het lagere gebied voor onze waarneming in het niet – of liever, zij gaat over naar het hogere gebied; en de toestand van de stof die correspondeert met zo’n punt van overgang, moet ongetwijfeld bijzondere en niet gemakkelijk te ontdekken eigenschappen bezitten. Fohat brengt ‘zeven’ van ‘dergelijke neutrale middelpunten’ (‘etherische centra’) voort, en zet de stof tot werkzaamheid en ontwikkeling aan, wanneer – zoals Milton zegt – :
‘Goede grondslagen (zijn) gelegd om op te bouwen . . .’
180: Als geen stoffelijk intellect in staat is de zandkorrels te tellen die een paar mijlen zeekust bedekken, of de meest innerlijke aard en essentie van die korrels te peilen, die tastbaar en zichtbaar op de hand van de natuuronderzoeker liggen, hoe kan dan een materialist grenzen stellen aan de wetten, die de bestaansvoorwaarden van de atomen in de oer-chaos veranderen, of iets met zekerheid weten over de vermogens en de mogelijkheden van hun atomen en moleculen, vóór en na hun samenvoeging tot werelden? Deze onveranderlijke en eeuwige moleculen – veel talrijker in de ruimte dan de zandkorrels langs de kust van de oceaan – kunnen naar samenstelling verschillen overeenkomstig hun bestaansgebieden, evenals de zielensubstantie verschilt van haar voertuig, het lichaam. Ieder atoom heeft zeven gebieden van zijn of van bestaan, wordt ons geleerd; en ieder gebied wordt beheerst door zijn eigen wetten van evolutie en wederopneming.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 18 Samenvatting van de wederzijdse standpunten (p. 745):
. . . is in staat geweest het geheim te doorgronden van het vormen van een lichaam, van het voortbrengen van een enkel atoom? Wat is er, ik zal niet zeggen in het middelpunt van een zon, maar in het middelpunt van een atoom? Wie heeft de diepte die ligt in een zandkorrel, tot op de bodem gepeild? De zandkorrel, heren, is vierduizend jaar door de wetenschap bestudeerd; zij heeft die om en om gedraaid; zij ontbindt hem en deelt hem in; zij kwelt hem met haar proefnemingen; zij valt hem lastig met haar vragen om hem het laatste woord over zijn geheime samenstelling te ontrukken; zij vraagt hem met een onverzadigbare nieuwsgierigheid: ‘Zal ik u tot in het oneindige verdelen?’ Maar dan, terwijl ze boven deze diepte hangt, aarzelt de wetenschap, ze struikelt, ze voelt zich verblind, ze wordt duizelig en zegt in wanhoop: ik weet het niet.’
‘Maar als u zo fataal onbekend bent met de oorsprong en de verborgen natuur van een zandkorrel, hoe zou u dan een intuïtie kunnen hebben over het ontstaan van een enkel levend wezen? Waar komt in een levend wezen het leven vandaan? Waar begint het? Wat is het levensbeginsel?’

Elementaire deeltjes (Elementaire deeltjes): De speciale relativiteitstheorie zegt dat waarnemers die zich ten opzichte van elkaar bewegen, gebeurtenissen in omgekeerde volgorde kunnen zien plaats vinden. In zeker opzicht gedragen antideeltjes die terugreizen in de tijd zich als gewone deeltjes die vooruit door de tijd bewegen, en gewone deeltjes die teruggaan in de tijd zijn equivalent aan antideeltjes die vooruit door de tijd reizen. Deze verwisseling is een ruimte-tijd spiegelsymmetrie. In 1956 voorspellen Lee en Yang enkele merkwaardige eigenschappen, die niet bij andere wisselwerkingen voorkomen, deze werden in 1957 door Wu experimenteel bevestigd: de zwakke processen (zwakke beweging?) blijken niet spiegelsymmetrisch te verlopen (de pariteit is niet behouden en er is evenmin symmetrie met processen waarbij de deeltjes door hun antideeltjes worden vervangen.

Alle elementaire deeltjes zijn bosonen of fermionen. Deeltjes met halftallige spin zijn fermionen, en deeltjes met heeltallige spin zijn bosonen. De twaalf fermionen worden in het algemeen met materie geassocieerd en de bosonen met de fundamentele krachten.

Eenheid in VerscheidenheidUnificatietheorie:Aanzichten:Culturele evolutie (filosofie)Filognosie:
Monade ZwaartekrachtLemniscaat Zo beneden, Zo bovenUnificatie
Duade (Triade en Tetrade)Verticale as3. Analyse en OntwerpMorele kompasII Analyse en Spiritualiteit
Triade (Assagioli)Kwalitatieve as2. Bottom up en Top downFilosofie en EthiekI Methode en Wetenschap
TetradeKwantitatieve as1. Segulier en RegulierPsychologie en SociologieIII De Persoon en de Politiek

Broken symmetry: 'Rotational symmetry or Translational symmetry'.

Ervin Laszlo boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 50/51):
Als twee of meer torsiegolven op elkaar inwerken, integreert het daaruit voortvloeiende interferentiepatronen (interferentiepatronen) de informatie van alle deeltjes in het geheel. We kunnen eenvoudiger en zinvoller - zeggen dat de vortices informatie registreren over de toestand van de deeltjes waardoor ze werden gecreëerd, terwijl het interferentiepatroon de informatie registreert over het totaal van de deeltjes wier vortices elkaar hebben ontmoet.
Een golf is een verstoring die propageert. Buiten elektromagnetische straling, die zich kan voortplanten in het luchtledige, hebben golven een medium nodig om zich voort te bewegen. Mechanische golven gebruiken voor hun verplaatsing een medium zoals lucht, water, staal, enzovoort.

Ervin Laszlo boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 145):
De werking van het subtiele maar reële A-veld verklaart de non-lokaliteit van niet alleen de kleinst meetbare bestanddelen van het universum, maar ook die van de grootste waarneembare structuren ervan. Het verklaart de coherentie van levende organismen én hun coherentie met de omgeving waarin ze leven en evolueren.

Coherente golfjes hebben de eigenschap, dat ze met elkaar kunnen interfereren.

De kwintessens van het verhaal is dat om een duurzame samenleving te creëren er maar een pedagogische hoofdroute is. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat Pythagoras met zijn wiskunde (1 + 2 + 3 + 4 = 10) de kwintessens van de zichzelf herhalende patronen van interferentie al te pakken had.

De C-, P- en T-symmetrie (C-, P- en T-symmetry) van het standaardmodel beschrijft het universele patroon Triade + Tetrade = Kwintessens. Of met andere woorden het universele patroon van de mens is hetzelfde als het patroon in de gehele schepping.

====

Universele quintessens (In-formatie, Communicatiecyclus, Cultuuroverdracht, Levenskunst)

Thomas Berry: Wat met de buitenwereld gebeurt, gebeurt ook met de binnenwereld. (Matthew Fox De verborgen spiritualiteit van mannen)
Marcelo Gleiser: Mensen! Word wakker en red het leven, met alles wat je ter beschikking staat! Leven is zeldzaam. Vereer het, koester het, laat het voortduren, verspreid het door het Universum. Dat is ons allerhoogste doel als de denkende geesten van de kosmos (boek Een scheurtje in de rand van de schepping p. 299).

Evolutie (Wet van evolutie), beschaving, harmonie komt alleen een stapje verder waneer met de twee kanten van één medaille, de geesteswetenschappen en natuurwetenschappen, these + antithese = synthese, de kwintessens rekening wordt gehouden. De wederwaardigheden van het leven laten zich door de verbeeldingskracht van vitale kunstenaars duiden.

Het is zeker geen toeval dat Ervin Laszlo in zijn laatste boek WorldShift2012 schrijft:
97: We streven naar billijkheid jegens alle mensen, maar laten het niet bij billijkheid alleen: we streven naar wederkerige goede wil tussen volken, naties en culturen.
115: De tijdwetenschap van de Maya’s, meer bekend als de Maya-kalender, is een wiskundige code op basis van de kennis van holonomische resonantie, in plaats van de kernfysica.
118: Het universum zal zich openbaren als een eeuwig-evoluerende harmonie waaruit een nieuwe waarde zal voortkomen, namelijk tijd is kunst, in plaats van tijd is geld.
126: De economische, maatschappelijke en technologische omgeving van vandaag is onze eigen schepping.
Het cultiveren van deze creativiteit is een voorwaarde, als we onze weg willen vinden in een mondiale maatschappij waarin mensen, ondernemingen, nationale staten en de hele familie van volken op allerlei manieren wederkerig met elkaar verweven zijn en op vredige, coöperatieve manier kunnen samenwerken, een ordening waarin voor iedereen welvaart mogelijk is.
127: De complexe organismen bestaan uit een grote verscheidenheid van cellen en organen, die een breed gamma van wederkerig complementaire en exquis gecoördineerde functies vervullen. Culturele en geestelijke verscheidenheid is in de mensenwereld even essentieel als in de natuur en de kunst.
Gelijkwaardigheid is geen gelijkvormigheid, maar schuilt in de erkenning van de volle waarde en waardigheid van alle mensen en culturen.
130: Mondiaal bewustzijn is het weten en ervaren van onze essentiële wederkerige afhankelijkheid van elkaar, en van de essentiële eenheid van de mensheid.
132: dat betekent dat wij ons moeten herbezinnen op onze waarden en prioriteiten, de ogen moeten openen voor onze wederkerige verbondenheid en tevens een nieuwe richting moeten kiezen: leven in harmonie met de natuur en met elkaar.

Jan Wicherink boek Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 114):
Het hologram van de gehele mensheid op aarde lijkt op wat Carl Jung de collectieve geest van de mens noemt.
158: Ervin Laszlo zegt dat we verder moeten kijken en dat we de evolutie van het universum in zijn geheel in de discussie moeten betrekken. Volgens Laszlo is de echte vraag hoe het universum zich heeft kunnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt kon plaatsvinden.
199: De fundamentele waarheid is dat er maar één oneindige Schepper is en dat alle percepties van individualiteit eenvoudigweg illusies zijn.

Het begrip quaterniteit van Jung heeft op de metafoor kwadratuur van de cirkel, de 'steen der wijzen' betrekking.

SOLVE ET COALGULA
De twee slangen die elkaar aanstaren te hoogte van de plexus solaris verbeelden onze Wil en de levensenergie de Chi/Ki. Dit is een zeer oud symbool gebruikt door vele esoterische scholen. Wij kennen dit symbool ook als de Caduceus. Het drukt het eeuwige leven en de oneindige cyclus van vernieuwing uit. De twee slangen fungeren ook als bewakers van de hartchakra, ze zien toe op de zuiverheid van onze gedachten. Het pentagram om zijn voorhoofd staat voor 'Aarde, Lucht, Vuur, Water en Geest'', waarin de spirituele natuur van de mens wordt gesymboliseerd. Op zijn rechterarm die omhoog wijst staat het woord Solve hetgeen o.a. betekent ergens een antwoord of verklaring voor vinden. Op zijn linkerarm staat het woord Coagula, hetgeen stamt van de alchemistische uitdrukking Coagulate wat betekent van een vloeistof veranderen in een dikke massa, indikken dus. SOLVE ET COALGULA los op en stol. Een oud alchemistisch adagium dat de kortste beschrijving geeft van het alchemistisch proces. Het proces van oplossen en doen stollen, beeldt het leiden naar het verenigen van de tegenstellingen uit, d.w.z. het vinden van de steen der wijzen.

In een open, dynamisch systeem moet er echter van een gebroken symmetrie (Broken symmetry), een scheurtje in de rand van de schepping, de asymmetrie (asymmetry) van Marcelo Gleiser sprake zijn. Volledig (vol en ledig/leeg) gelijk duidt immers op een evenwichtstoestand.
Symmetry and Symmetry Breaking ('First published Thu Jul 24, 2003; substantive revision Wed Feb 13, 2008).

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Relativiteit, Verborgen symmetrieën (p. 45): De oud-Griekse meetkundigen onderzochten al pakweg 2500 jaar geleden zulke dualiteiten die elkaar weerspiegelen in de zogeheten platonische veelhoeken (polyeders), vijf regelmatige veelvlakken waarvan zij geloofden dat het de archetypische bouwstenen van materie waren – de vijf klassieke elementen aarde, water, lucht, vuur en ether.

Het aggregatieniveau bewust en onbewust:

(As)28: Ei van Assagioli: (Sv)38: Carl Jung(Ja) 168:
- Hogere Zelf(6)Geest, collectief onbewuste (archetypen)BuitenwereldCollectief onbewuste (x)
- Bovenbewuste(3)Collectief onbewusteBuitenwereldCollectief bewustzijn
- Veld van bewustzijn(4)Ego, bewustzijnPersonaBewustzijn (Ziel)
- ‘Ik’ of bewuste zelf(5)ZielIk‘Ik’, zelfbewustzijn
- Middelste onbewuste(2)Persoonlijk onbewuste (complexen)ZielebeeldOnderbewustzijn (Hart)
- Lagere onbewuste(1)Persoonlijk onbewuste (complexen)BinnenwereldCollectief onbewuste
- Collectieve onbewuste(7)Collectief onbewust (archetypen)BinnenwereldCollectief onbewuste (x)

x) Niet bewust te maken deel van het collectief onbewuste, boven het transcendente deel en onder het immanente deel. (As) Roberto Assagioli boek Psychosynthese. (Ja) Jolanda Jacobi boek De psychologie van Carl G. Jung. (Sv) Anthony Stevens boek Over Jung - leven en werk.

Het Ei van Assagioli wordt gebruikt om de psychische structuur, de wisselwerking tussen de binnen - en buitenwereld te verklaren. Het ‘Ei’ bevat twee horizontale lijnen, die de psyche als het ware verdelen in verleden, heden en toekomst. Centraal staat het ‘Ik’, het zelfbewustzijn.

In het boeddhisme erkent men zes zintuigen of gevoelsorganen (Pali: Salayatana), welke de gehele beleving van de wereld door de mens omvatten. De zes zintuigen zijn: het fysiek lichaam, de ogen, de tong, de neus, de oren, en de geest. Evenwichtszin, het zevende zintuig zorgt voor balans in ons leven. Het zijn de zeven zintuigen die de verbinding tussen binnen en buiten leggen.

'Triade'  'Tetrade'
ZintuigMenselijke zintuigenZintuiglijk bewustzijnOvereenkomstig gevoel bij contact
Levenskunst(zin)Evenwichtsorgaan, 'Ken uzelve'Balans in ons leven?Nirwana
GeestHet idee (of mentaal object)Bewustzijn van mentale objectenGevoelens gerelateerd aan de geesteshouding
OrenGeluid (Spreken en Luisteren)Bewustzijn van geluidGevoelens gerelateerd aan geluid
Neus (Reukzin)GeurBewustzijn van geurenGevoelens gerelateerd aan geur
Tong (Smaakzin)SmaakBewustzijn van smaakGevoelens gerelateerd aan smaak
OgenVorm (of visueel object)Visueel bewustzijnGevoelens gerelateerd aan zicht
Lichaam (Voelen)Fysiek objectLichamelijk BewustzijnLichamelijke gevoelens
Theosofie:ViññanaAntroposofie:(As)28: Ei van Assagioli:Wilber-Combs-rooster:
7. Âtma Geestmens- Hogere, transpersoonlijke ZelfSuperintegraal
6. Buddhi'Licht'Levensgeest- BovenbewusteIntegraal bewustzijn
5. ManasGedachtenGeestzelf- Veld van bewustzijnPluralistisch bewustzijn
4. Kama (a)EmotiesIk als kern van de ziel- ‘Ik’ of bewuste zelfRationeel bewustzijn
3. PrânaEtherisch dubbelAstraallichaam- Middelste onbewusteMythisch bewustzijn
2. Linga-sariraVitale energieEtherlichaam- Lagere onbewusteMagisch bewustzijn
1. Sthûla-sariraZintuigenFysiek lichaam- Collectieve onbewusteArchaïsch bewustzijn

In plaats van dat we in het leven onze eigen weg, de middenweg, de route van balancerend leiderschap kiezen prefereren we veelal het kuddegedrag (Groupthink). Bij nabootsend gedrag kiezen we voor de bekende weg, de opvattingen van de kudde. De zevenvoudige hiërarchie (bewustzijnsniveaus, zintuigen, Wilber-Combs-rooster), de verstrengelde hiërarchie van het bewustzijn zijn de schakel tussen geest en lichaam, 'Geestkunde en Natuurkunde', hemel en aarde. Het reflexieve bewustzijn, het samenspel van de linker – en de rechterhersenhelft, is voor het creëren van balans op aarde verantwoordelijk. Het linkerpad staat voor de 'belangenverstrengeling' (verstrengeling tussen 1e, 2e en 3e macht en 4e, 5e en 6e macht) op aarde.
De samenstelling van de evolutionaire 'Bewustzijnsschil' of de matrixstructuur van het thema Eenheid in Verscheidenheid:

Pythagoras FysicaUnificatietheorieEther-paradigmaReflexief bewustzijnMeta-leren   Metafysica, Hermeneutische cirkel
Monade (1 +7)1e DimensieLeegte, EnergieEther-paradigmaPersoonlijkheidTrias politicaGrenzen doorbreken SprekenMythos
Duade (2 + 6)2e DimensieRuimteReflexief bewustzijnCommunicatieDe Ander als spiegelDe Ander centraal LuisterenLogos
Triade (3 + 5)3e DimensieMaterieMeta-lerenCultuuroverdrachtCultuuroverdrachtVier edele waarheden SchrijvenTheos (Zenders)
Tetrade4e DimensieTijdHermeneutische cirkel5DdenkraamVierde machtHoofdroute LezenHolos (Ontvangers)

De geschiedenis leert dat het Morele kompas? een proven technology laat zien. Dit in tegenstelling tot de 5e Dimensie, die door Lode Stevens wordt onderkend:
Elementaire deeltjes zijn in feite golfachtige vibraties van uiterst dunne zogenaamde strings. Driedimensionale membranen (het ruimtelijk equivalent van een string) drijven hierin in de vijfde dimensie (tijd is de vierde dimensie). Parallele branen botsen (dit geeft een big bang) en drijven terug uit elkaar. Dit proces kan zich herhalen in een voortdurende cyclus van creatie en destructie. Maar laat ons wel wezen, alhoewel de superstringtheorie successen kent, die dan wel (nog) steeds louter theoretisch zijn, ontbreekt elk experimenteel bewijs.

Harry Massey en Peter Fraser DE ONDERSTE STEEN BOVEN Een revolutie in de preventieve gezondheidszorg
De ontdekking van de kaart van het Human Body Field en de ontwikkeling van het Nutri-Energetics Health System.

Het is allemaal minder complex dan het lijkt. De moraal van het verhaal draait om ‘Goed en Kwaad’, ‘Belonen en Straffen’. Maar de geschiedenis leert dat het oplossen van het vraagstuk van ‘Goed en Kwaad’ uiterst complex is. De afgelopen decennia hebben te veel managers zich met het doorschuiven van problemen bezig gehouden. De hamvraag is of je voor 'oplossen of doorschuiven' van problemen riant wordt beloond? De in de afgelopen decennia door de overheid breed ondersteunde marktwerking is de kern van veel vraagstukken. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op. Marktdenken berust enkel op het principe van belonen en straffen. Het verdeelt de wereld in winners en losers.

De innerlijke harmonie is verbroken omdat we hebben gegeten van de boom der kennis van goed en kwaad. De mens wordt zich van zijn morele autonomie, van zijn waarden en normen bewust. Primair draait het dus om het morele besef van een ieder en heeft op de universele verklaring van de rechten van de mens betrekking.

Stelling: Voor een juiste balans tussen individuele en collectieve belangen dienen net als 'Kerk en Staat' het 'publieke en private' domein duidelijk door een derde domein (derde weg, middenweg, rechtvaardigheid, ‘bron van harmonie’) van elkaar te worden onderscheiden. Het privatiseren van de publieke sector komt er in feite op neer dat de overheid in eigen doel schiet. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op.

Stelling: De Vierde, Vijfde en Zesde macht (Media) in Nederland en Brussel zorgen voor de feedforward besturing, de groepsdynamiek in de samenleving en de 1e, 2e en 3e macht in Nederland voor feedback.

In het Oude Testament is de hemel de verblijfplaats van God. Volgens recente inzichten zit het scheppingsmechanisme in het kosmisch plenum, de kwantumverstrengeling verborgen. De conclusies in het rapport ‘E i V’ zijn juist tegengesteld aan de opinie van Jan Koster. Het is eerder de dwaasheid van epithumia, dan de wijsheid van thumos die een multipolaire wereld regeert. Een oplossing ligt in het verschiet wanneer de nauwe belangenverstrengeling tussen 'Wetenschap en Politiek' wordt doorbroken. De essentie van het rapport is dat we moeten leren ons met de natuurlijke kringlopen te verbinden.
Net als de scheiding tussen 'Kerk en Staat' dienen ook 'Politiek en Wetenschap' duidelijk van elkaar te worden gescheiden.

====

Complementariteit (Intelligent Design en Darwinisme, Theorie van alles en Systeemtheorie)

Is iedereen gewapend tegen lage rente voor lange tijd? (Peter de Waard Volkskrant 20 april 2017 p. 31):
Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) vreest dat het Westen nu al in een Japanscenario van 'low-for-long' verzeild is geraakt. Kenmerken zijn een lage groei en lage rente waarbij het verschil tussen de korte rente (driemaandsdeposito's) en lange rente (hypotheken) klein zal zijn, zo zegt het IMF in het woensdag gepresenteerde Global Stability Report. Een low-for-long (laag voor lang) is niet leuk voor spaarders, maar zeker ook niet voor banken, verzekeraars, vermogensbeheerders en pensioenfondsen - de hoofdrolspelers in het zo kwetsbaar gebleken financiële systeem.
Banken op hun beurt zouden grote risico's kunnen gaan nemen om toch voldoende rendement te halen in een periode dat met name de Amerikaanse president Trump banken juist meer bewegingsvrijheid wil gunnen. Het IMF heeft berekend dat het rendement op eigen vermogen van banken bij een blijvende rente van 1 procent daalt van 10,5 tot 7,8 procent.

De oplossing van het vraagstuk dat Peter de Waard signaleert hangt samen met de geldpers in Brussel en het belastingparadijs dat we in Nederland hebben gecreëerd. Of met andere woorden hoe richten wij onze levensenergie.

De éne werkelijkheid heeft net als bij Ayurveda op de "kennis van het leven", de oerbron, de 11e dimensie En-soph betrekking. De oerbron, bron(code) ,het onkenbare manifesteert zich middels het eeuwige nu.
De verborgen 5e Dimensie, de verticale as, de Axis mundi, de Staf van Hermes, de gouden keten van Homerus, de staf van Mercurius, Sutratman (levensdraad), draad van Ariadne, Caduceus, Levensladder, Esculaap, de kosmische Lichtzuil en ook de Middenzuil van de levensboom.

David Pratt John Eccles over het denkvermogen en de hersenen
Volgens de heersende wetenschappelijke theorie betreffende het denkvermogen bekend als de ‘identiteitstheorie’ – zijn mentale toestanden identiek met de fysiochemische toestanden van de hersenen. De hersenen worden beschouwd als een superingewikkelde computer waarin materiële processen in de hersenschors op de een of andere manier gedachten en gevoelens voortbrengen.
In de loop van verscheidene decennia, ten dele in samenwerking met de wetenschapsfilosoof Sir Karl Popper , heeft Eccles een alternatieve theorie voor het denkvermogen ontwikkeld, bekend als het dualistisch interactionisme. Zijn fundamentele filosofische uitgangspunt is er één waarmee theosofen het van ganser harte eens kunnen zijn:
Ik blijf van mening dat het menselijk mysterie op ongelooflijke wijze wordt vernederd door het wetenschappelijk reductionisme door in het belovend materialisme aanspraak te maken op een uiteindelijke verklaring van heel de geestelijke wereld die uitgaat van patronen van activiteit van zenuwcellen. Dit geloof moet, als een vorm van bijgeloof worden beschouwd. . . . we moeten erkennen dat we evenzeer geestelijke wezens zijn met een ziel die in een geestelijke wereld bestaat, als materiële wezens met een lichaam en een stel hersenen dat in een materiële wereld bestaat.3
3) Evolution of the Brain, Creation of the Self (1989), blz. 241.
Tegenstanders van de zienswijze van Eccles betogen dat de interactie tussen denkvermogen en brein inbreuk zou maken op de wet van behoud van energie. In zijn laatste boek, How the Self Controls Its Brain* [Hoe het zelf zijn hersenen bestuurt], toont Eccles, geholpen door de quantumfysicus Friedrich Beck, aan dat de hersenactiviteit kan worden verklaard zonder dat het behoud van energie geweld wordt aangedaan, indien rekening wordt gehouden met de quantumfysica en de laatste ontdekkingen aangaande de microstructuur van de neocortex.
*) Springer-Verlag, New York, 1994; 213 bladzijden, isbn 0-387-56290-7, gebonden.

Nils A. Amnéus Levensraadsel
Het Ene Leven (p. 2):
De algemene leer is echter dat er achter het stoffelijke, zichtbare heelal dat we kennen, een alomtegenwoordig, eeuwig, grenzeloos en onveranderlijk beginsel staat: een goddelijke levensessentie die de onzichtbare oorzaak is van het zichtbare heelal en van al het leven daarin.*
De oude hindoegeschriften drukken het als volgt uit:
Zoals een enkele zon de hele wereld verlicht, zo verlicht ook de ene geest ieder lichaam.
†De Bhag (Hoofdstuk 13 Vers 34)
*De Geheime Leer, 1:43-47
3: Het heelal, een levend organisme De oude leringen zeggen dat het heelal als geheel een levend organisme is en dat ieder individueel leven in dat heelal is verbonden met het universele leven, en in feite een onafscheidelijk deel van dat leven is.
34:
De oude geschriften van de hindoes spreken over de mens als een ‘weerspiegeling in de stof’ van zijn innerlijke god, en hun literatuur staat vol met toespelingen op dit onderwerp. De hele Bhagavad Gita, bijvoorbeeld, is een dialoog tussen de innerlijke god ‘Krishña’ en het menselijke ego, hier ‘Arjuna’ genoemd.
Karma-Nemesis (p. 160):
160: Karma-Nemesis is niets anders dan het (geestelijke) dynamische gevolg van oorzaken die zijn voortgebracht en krachten die tot activiteit zijn gekomen door onze eigen daden. Het Boek van de gulden voorschriften zegt over karma: Leer dat geen poging hoe gering ook, hetzij in goede of verkeerde richting, uit de wereld van oorzaken kan verdwijnen. U kunt op deze ‘dag’ [dit leven] uw kansen scheppen voor uw ‘morgen’ [toekomstige levens]. Tijdens de ‘grote reis’ [de cyclus van bestaansvormen] brengen de oorzaken, elk uur gezaaid, ieder haar oogst van gevolgen voort, want in deze wereld heerst strikte rechtvaardigheid. Met de machtige beweging van haar nooit-dwalende werking brengt ze aan stervelingen levens van geluk of tegenslag, het karmische kroost van al onze vroegere gedachten en daden. – H.P. Blavatsky, De Stem van de Stilte, blz. 32
218: Het geloof dat de mens bij zijn geboorte werd geschapen is in strijd met de wet van behoud van energie, die stelt dat energie noch gecreëerd noch vernietigd kan worden. Het geloof in het voorbestaan en de onverwoestbaarheid van de ziel is in overeenstemming met de wet van behoud van energie.
Hoofdstuk Karma en de theorie van één enkel leven op aarde (p. 272):
De veronderstelling dat de ziel van de mens bij de geboorte werd geschapen of ontstond is niet in overeenstemming met de kennis die we bezitten van het stoffelijke gebied. Men heeft vastgesteld dat materie en energie op dit gebied onverwoestbaar zijn, een feit waarnaar wordt verwezen als de
wet van behoud van energie. Materie en energie kunnen veel transformaties ondergaan, maar werden nooit geschapen en kunnen nooit worden vernietigd.
De ziel of het bewustzijn van de mens is een energie van een of andere soort die behoort tot de innerlijke, onzichtbare mentaal-spirituele gebieden van de natuur. Deze innerlijke, onzichtbare gebieden zijn evenzeer deel van de natuur en onderworpen aan haar wetten als het uiterlijke materiële gebied. De
wet van behoud van energie moet daarom zijn tegenhanger hebben in de onzichtbare kant van de natuur en de hogere mentaal-spirituele energieën moeten even onvergankelijk zijn op hun respectieve bestaansgebieden als hun tegenhangers dat zijn op het stoffelijke gebied.
Het geloof dat de ziel reeds vóór de geboorte bestond is in harmonie met een geloof in rechtvaardigheid, want het verklaart wanneer en waar de mens de zaden zaaide die resulteerden in de ongelijkheden en ‘onrechtvaardigheden’ van de geboorte en is daarom in harmonie met de wet van oorzaak en gevolg.

Zowel de Theory of everything (philosophy) als de Theory of everything (physics) bestaat. Ligt het dan niet voor de hand beide inzichten met behulp van de gammawetenschappen met elkaar te verbinden?

Stelling: Alleen een interdisciplinaire grensoverschrijdende benadering, een integrale denktrant, de synthese van de alfa-, béta- en gammawetenschappen, het onderkennen van de twee kanten van één medaille brengt de Theorie van alles een stapje verder.

Een mens heeft een persoonlijkheid. In een organisatie kan daarentegen van een cultuur worden gesproken. Net als een mens is een organisatie een levend organisme dat vreselijk kan blunderen. Een recent voorbeeld is BP. De economie van Griekenland laat zien dat niet alleen bedrijven, maar ook soevereine landen de mist in kunnen gaan. Zaken lopen mis wanneer onderwereld en bovenwereld te nauw met elkaar verstrengeld raken.

De twee soorten ervaringen waar Prigogine naar verwijst hangen samen met de kloktijd en de psychologische tijd van Claudia Hammond, de kloktijd en innerlijke tijd van Joke Hermsen, met Chronos en Kronos van H.P. Blavatsky, chronologische en psychologische tijd van Krisnamurti en Rohit Mehta, de standaardtijd en psychologische tijd van René Meijer en met de relatieve en absolute tijd, de tijd en eeuwigheid in het rapport ‘E i V’.

De causale snaartheorie komt een stapje verder wanneer wetenschappers bereid zijn met de acausale (irratonele), de geestelijke keerzijde van de medaille rekening te houden.
De oplossing van de unificatietheorie wordt niet gevonden in het elementaire deeltje maar in de ruimte die de elementaire deeltjes van elkaar scheidt.

Deze stelling is gebaseerd op De Geheime Leer, Deel I p. 563: ‘De kracht is daarom niet in het atoom maar in de ruimte die de atomen van elkaar scheidt (zeropoint source, het neutrale centrum, eros = fohat). Evolutie vindt door emanatie plaats.

De twee domeinen van de werkelijkheid – het domein van de actuele entiteiten (het ‘ruimtetijddomein’) en het domein van het kosmisch plenum (het ‘velddomein’ en de hypothese van het multiversum) correleren met de relatieve ruimtetijd respectievelijk absolute ruimtetijd (wormgat) of met andere woorden de conventionele 'stoffelijke ruimte-tijd naast de geestelijke ruimte-tijd'.

Plutarchus onderscheidt de lagere en hogere Tetraktis (Deel II p. 682/683), de aardse - en hemelse Tetraktis (p. 688). Samen vormen deze de lemniscaat (Lorenz Attractor), die het aardse met het hemelse verbindt. De aardse - en hemelse Tetraktis komen met het gemanifesteerde - en ongemanifesteerde universum overeen.

De 1e, 2e en 3e Logos corresponderen met de punten (2), (3) en (4) van de samenvatting van Blavatsky De Geheime Leer Deel I, p. 46). Het punt (1) van Blavatsky verwijst naar de éne Werkelijkheid, Ain-soph. Deze samenvatting van Blavatsky beschrijft de hogere Tetraktis.

Kees Voorhoeve: De Oerbron is de oneindige eeuwige werkelijkheid die alles overstijgt en tegelijkertijd de Bron is van alles wat bestaat. De Oerbron is op 'niets' gericht, het is zo leeg van iets en tegelijkertijd zo vol van alles. Hoe kan uit dit 'niets' iets ontstaan? In de Kabbalistische traditie wordt de Oerbron En Soph genoemd dat 'zonder grens' betekent.

De oerbron En-Soph, het mysterie van leven, staat buiten de levensboom. In een flits (godsvonk, bewustzijnstoestand) kunnen we God (eenheidsbewustzijn) ervaren. Het eenheidsbewustzijn is het punt waarin de micro - en de macrokosmos met elkaar correleren en van waaruit het universum manifest wordt als schepping.

De lemniscaat symboliseert het leerproces tussen het geestelijke en het lichamelijke, de binnenwereld en de buitenwereld. De éne werkelijkheid heeft net als bij Ayurveda op de "kennis van het leven", de oerbron betrekking. De lemniscaat verbindt het aardse met het hemelse, de eeuwige kringlopen.

Door de werkelijkheid verkeert te interpreteren kom je niet tot goede oplossingen. Omdat de snaartheorie slechts de materiële kant behandelt mag niet worden verwacht dat deze theorie over de éne werkelijkheid uitsluitsel geeft. Door alleen beide complementaire kanten, 'Geestkunde en Natuurkunde', van de éne werkelijkheid te belichten komt de unificatietheorie een stapje verder.
Het betekent wel dat het nuttig is om de drie grondstellingen van de theosofie in de beschouwingen te betrekken.

Ons lichaam maakt deel uit van de biosfeer en beweegt mee met het ritme van het levensweb (zie: Fritjof Capra) op deze planeet. Ons denkvermogen hoort bij ons lichaam en communiceert met andere denkvermogens en met de natuur.
Het idee om op basis van complementariteit fysica en meta-fysica met elkaar te verbinden is eerder door Werner Heisenberg en door Fritjof Capra , in zijn boek The tao of physics, naar voren gebracht. Het boek van Capra beschrijft een onderzoek naar de parallellen tussen de moderne fysica en de oosterse mystiek. Het 5D-concept wil benadrukken dat het universele patroon van het wat vastligt. Het is zoals het is, daar kan de wetenschap weinig aan veranderen.

Wouter ter Heide: De wereld waarin voor losse, autonome onderdelen steeds minder plaats is, zoals de natuurkundige Fritjof Capra in zijn recente boek Hidden Connections duidelijk maakt.

In physics, the quark model is a classification scheme for hadrons in terms of their valence quarks — the quarks and antiquarks which give rise to the quantum numbers of the hadrons.

What’s in a name? Voor de complementariteit van Bohr wordt nu het begrip dualiteit van 'Golven en Deeltjes' gebruikt. Fotonen (φοτος, photos=licht) ("lichtdeeltjes") zijn een verschijningsvorm van elektromagnetische straling. Afhankelijk van de gebruikte meetopstelling zal straling (een vorm van energie) zich voordoen als golven of als een stroom van massaloze deeltjes, de fotonen. Een foton is een voorbeeld van een kwantum.

 

Een foton is de kleinst mogelijke eenheid van licht.
Corresponding to most kinds of particles, there is an associated antiparticle with the same mass and opposite electric charge.

 

Sander Bais Interview NRC Handelsblad, 7 november 2009):
Toen de Britse natuurkundige en schrijver C.P. Snow in 1959 zijn beroemde essay The Two Cultures publiceerde was theoretisch fysicus Sander Bais veertien jaar.
Breking van licht (Brekingsindex)of refractie is het verschijnsel dat lichtstralen van richting veranderen als ze van het ene medium (doorzichtige stof) in het andere terecht komen. Het elementaire inzicht in de breking van licht leidde bijvoorbeeld tot lenzen, en zo tot telescopen waarmee mensen hun horizon in de ruimte steeds verder verlegden, en tot microscopen waarmee zij steeds dieper in cellen, moleculen en atomen doken. Tot zij tegen harde grenzen aanliepen. Astronomen die steeds dieper in de kosmos tuurden, en zo ook steeds verder terug reikten in de tijd, stuitten bij 13,7 miljard jaar op de oerknal.
Hij wijst ook onbetreden gebieden aan. Wat zich vlak voor, tijdens en direct na de oerknal heeft afgespeeld gaat ons verstand te boven. En we hebben geen idee hoe – nagenoeg midden tussen die allergrootste en allerkleinste schalen van de kosmos – het complexe samenspel van hersencellen het menselijk bewustzijn voortbrengt.

Materie en antiemateriedeeltjes zijn elkaars spiegelbeeld en verschijnen als het ware uit het niets.

Men spreekt van symmetrie (Grieks: συν, samen en μετρον, maat) bij een object als twee helften van het object in een bepaalde zin elkaars spiegelbeeld zijn.

De fysicus Cees Dekker stelt een intrigerende vraag in de Volkskrant van 4 maart 2006, namelijk welk model past het zuiverst op de éne werkelijkheid? Cees Dekker gaat voor de objectieve, wetenschappelijke werkelijkheid.

Het Higgsveld (Ether) is niet zichtbaar. Uitgangspunt is dat het higgsdeeltje ontstaat bij botsingen van protonen en antiprotonen. De brokstukken waarin het daarna uit elkaar spat zijn wel te traceren. Er zijn echter talloze manieren waarop dat kan gebeuren. Veel van de deeltjespatronen die daarna ontstaan, kunnen ook veel andere oorzaken hebben. Het speuren naar aanwijzigingen voor een higgs is daarom het speuren naar het net iets vaker voorkomen van bepaalde deeltjescombinaties, in een zee van deeltjes. Het aantonen van het deeltje is dus een kwestie van solide statistiek.
In septemer 2008 is de nieuwe LHC(Large Hadron Collider)-versneller in Genève in gebruik genomen. Maar na slechts tien dagen maakte kortsluiting een einde aan de testfase. Het higgsdeeltje is cruciaal om de theorie van het standaardmodel consistent te krijgen.

Jan Wicherink, boek Ontheemde Zielen Ontwaken, HOOFDSTUK 2, Chaostheorie (p. 26):
Chaostheorie toont aan dat ons universum op geen enkele wijze deterministisch is; het is daarentegen creatief en eeuwig in ontwikkeling.
In de Griekse mythologie wordt chaos beschouwd als de kosmische kracht die vorm schept vanuit de leegte, vanuit het niets.

Door het enneagram worden wij geconfronteerd met de beperkingen en de wetten waarmee wij - meestal onbewust - leven, waarna we kunnen trachten deze te overwinnen en stappen te zetten op de weg naar de vrijheid. Het gaat om verandering en ommekeer, om wat de religieuze tradities bekering of boete noemen.

In het rapport 'E i V' wordt een verband gelegd tussen de driehoek, de getallensymboliek van Pythagoras en het standaardmodel. Het is een aanzet, niet om vanuit de natuurkunde, maar met name vanuit de geestkunde verschillende disciplines in één model samen te brengen. De relatie tussen geest (ongemanifesteerde, hogere Zelf) en lichaam, de ziel staat nog steeds centraal. Het ontstaan en de eerste ontwikkeling van de mensheid heeft zich niet op aarde maar in de geestelijke wereld afgespeeld. De relatie tussen geest (ongemanifesteerde, hogere Zelf) en lichaam, de ziel staat nog steeds centraal. Wij zijn zelf voor onze beeldvorming verantwoordelijk.

Esoterie en de zevenvoudige samenstelling.

Pythagoras Drie Logoi Spiegelsymmetrie
  1e Logos, Monade3e Logos, TriadeAntroposofieRudolf Steiner 
MonadeTriadeGod ----GeestGeestmens ----Geestzelf (omgevormd Astraallichaam)
||||||
TetradeDuade4. Lichaam ----ZoonFysiek lichaam ----Levensgeest (omgevormd Etherlichaam)
  Tetrade2e Logos, Duade  
PythagorasMetafysica,Esoterie:  De zevenvoudige samenstelling der planeten:Fysica
Monade1e Logos:Het Ene1./7A/GWereld der archetypen;Zwaartekracht
Duade2e Logos:Geest-Stof2./6.B/FIntellectuele (verstandelijke) of scheppende wereld;Tijdsymmetrie
Triade3e Logos:Akasha, Ether3./5.C/EAstrale of formatieve wereld (de vormende wereld);Spiegelsymmetrie
TetradeVuur, Lucht,Water en Aarde4.DStoffelijke wereldMateriesymmetrie

In het 5Ddenkraam wordt de synthese van wetenschap, religie en filosofie tot uitdrukking gebracht en berust op psychologische (stoffelijke), sociologische (verstandelijke) en filosofische (monadische) gezichtspunten (zie ook bioritme). Bij dit concept gaat het om de juiste transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. De ziel, de schakel tussen 'geest en lichaam' staat daarbij voorop. Bij de individuele kant gaat het om de zelfkennis. De grote leraren van de mensheid, zoals Christus, Boeddha, Plato en Confucius, hebben over ethiek eigenlijk hetzelfde gedacht ‘Alle dingen dan die gij wilt dat u de mensen doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de Wet van de Profeten’.

Volgens Ervin Laszlo is het kwantumvacuüm ('bewustzijnsveld') de oerbron van geest en materie. Het concept ‘in-formatie’ van David Bohm wordt gebruikt om de structuur, de relaties tussen beide te beschrijven. Het begrip ‘in-formatie’ licht Ervin Laszlo in zijn boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 67) toe. Sri Aurobindo: ‘Alles is bewustzijn (…). Op verschillende niveaus van zijn eigen manifestaties is dit universum een graduatie van bewustzijnsniveaus (p. 111)’.

Op p. 180 schrijft Gerrit Teule in zijn boek Ethiek, schoonheid en eonen: We tekenen daarom een waarschijnlijkheidsgolf, die zich cirkelvormig uitbreidt vanaf het middelpunt, net zoals in een plas water gebeurt als je er een steen in gooit en Gleiser op p. 70/219: Als je een steen in een vijver gooit, zie je dat de energie van de inslag via concentrische watergolven wordt afgevoerd.

'Energie en Materie’ zouden oscillaties kunnen zijn van immateriële, abstracte eigenschappen van ogenschijnlijk lege ruimte. Volgens Henning Genz zijn reële systemen in deze zin ‘excitaties’ van het vacuüm, zoals de golven op een vijver excitaties zijn van het water in de vijver. Het vacuüm zelf is vormloos, maar het kan specifieke vormen aannemen. Door dat te doen wordt het een fysieke werkelijkheid, een ‘reële ‘wereld’.1
1) Henning Genz, Nothingness: The Science of Empty Space, Perseus, Cambridge, Mass. 1999, blz. 26.

De cultuurfilosoof Peter Sloterdijk hanteert in zijn boek Sferen voortdurend het oxymoron. Een oxymoron is een speciaal geval van de paradox: daar is wel een zekere tegenspraak aanwezig, maar bij nadere beschouwing lost die tegenspraak zich op. Bij de oxymoron blijft de spanning van het betekenisverschil echter in stand.

Hans Vincent brengt de ruimtelijke kant van het vierdimensionale ruimtetijd continuüm, de eeuwige oneindigheid, van Omega in kaart. Terwijl Frank Tipler daarentegen het tijdsaspect belicht.

Frank Tipler, boek The Physics of Christianity, recensie Volkskrant 19 juni 2007: Martijn van Calmthout schrijft: ‘Tipler is een christenfundamentalist. Voor hem vallen de Bijbel en de moderne natuurkunde naadloos samen. Dat is niet alleen iets waar de meeste fysici het behoorlijk benauwd van zullen krijgen. Tiplers geknutsel met fysica is dermate misleid en misleidend dat hij er ook het geloof onmogelijk een dienst mee bewijst.’

Cees Dekker zegt over het boek De taal van God van Francis S. Collins: ‘Dit is een boek zoals ik had willen schrijven.’ (Recensie van Ben van Raaij in de Volkskrant van 20 januari 2007). De wetenschap heeft volgens Collins geen antwoord op vragen die vanouds het terrein zijn van de theologie: hoe is het heelal ontstaan, wat is de betekenis van leven?

The initial stage in the development of classical mechanics is often referred to as Newtonian mechanics, and is associated with the physical concepts employed by and the mathematical methods invented by Newton himself, in parallel with Leibniz, and others. This is further described in the following sections. Later, more abstract and general methods were developed, leading to reformulations of classical mechanics known as Lagrangian mechanics and Hamiltonian mechanics.
Newton previously invented the calculus, of mathematics, and used it to perform the mathematical calculations. For acceptability, his book, the Principia, was formulated entirely in terms of the long-established geometric methods, which were soon eclipsed by his calculus. However it was Leibniz who developed the notation of the derivative and integral preferred today.
This set of formulas defines a group transformation known as the Galilean transformation (informally, the Galilean transform). This group is a limiting case of the Poincaré group used in special relativity. The limiting case applies when the velocity u is very small compared to c, the speed of light.
The transformations have the following consequences:
• v′ = v − u (the velocity v′ of a particle from the perspective of S′ is slower by u than its velocity v from the perspective of S)
• a′ = a (the acceleration of a particle is the same in any inertial reference frame)
• F′ = F (the force on a particle is the same in any inertial reference frame)
• the speed of light is not a constant in classical mechanics, nor does the special position given to the speed of light in relativistic mechanics a counterpart in classical mechanics.
For some problems, it is convenient to use rotating coordinates (reference frames). Thereby one can either keep a mapping to a convenient inertial frame, or introduce additionally a fictitious centrifugal force and Coriolis force.

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Massa, Tijd en Energie (Kracht, Beweging) - Ruimte - Tijd - Beweging (Standaardmodel).

Theorie van allesUnificatietheorie (x)Rapport Eenheid in Verscheidenheid 
Ruimte (Energie)Inertie (Tijd-as)1.Zwaartekracht (M/V)3. Spiegelsymmetrie
RelativiteitstheorieMorele kompas7. Hermeneutische cirkel (SQ) ----5. Reflexief bewustzijn (EQ)
||||
SnaartheorieQuantummechanica (Microkosmos)4.b Ether-paradigma (PQ) ----6. Meta-leren (IQ)
BewegingMaterie, Massa4.a Materiesymmetrie2. Tijdsymmetrie

x) Het 'Hoe en Wat', 'Ether-paradigma en Reflexief bewustzijn' staat tegenover 'Wat en Hoe', 'Hermeneutische cirkel en Meta-leren'.

Daniel Goleman (Stockton, 7 maart 1946) is een Amerikaans psycholoog. Hij introduceerde als eerste voor een breed publiek het begrip emotionele intelligentie'(EQ).

Vier typen van intelligentie:
Wist je dat er vier typen van intelligentie bestaan? De meest bekende is het IQ maar daarnaast zijn er ook nog het FQ, EQ en SQ.
We verwarren vaak de mate van rationele intelligentie, ook wel IQ genaamd, met je waarde als mens. Op zich niet vreemd in een maatschappij waar we vooral gericht zijn op de vermogens die daarbij horen zoals redeneren, plannen, vinden van oplossingen, rekenen en talen. Maar het is natuurlijk wel een heel eenzijdig beeld van de mens dat zoveel meer omvat dan alleen het IQ!

Spirituele intelligentie: SQ
Deze term is relatief nieuw hoewel Abraham Maslow (psycholoog) in 1943 al schreef over zelfontplooing. Het SQ geeft het vermogen aan te kunnen handelen vanuit zingeving en bezieling. Wie zijn wij werkelijk? Welke levensweg of missie hebben we? Het zoeken naar verbanden alsmede de behoefte tot verbinden komt hier vandaan. Elk mens maakt bewust en onbewust gebruik van deze vorm van intelligentie. Een voorbeeld waarbij het SQ aangesproken wordt is wanneer je behoefte voelt om te bezinnen. Dat kan zijn door een schokkende gebeurtenis of juist doordat er tijdenlang juist helemaal niets gebeurt.

Carolina Bont, auteur van diverse boeken, beschrijft het SQ als ‘het vermogen om fundamentele vragen te stellen’ en ‘inzicht: in contact staan met je innerlijke kennis en de innerlijke leiding kunnen volgen.’
Zelfreflectie, één van de meest in het oog springende talenten van veel hooggevoelige mensen en nieuwetijdskinderen evenals de behoefte om jezelf te blijven ontwikkelen, vind je eveneens bij het SQ terug.

 

Spiritual Intelligence
Spiritual Intelligence is an innate human intelligence – but like any intelligence it must be developed. This means that we can describe it and measure it by looking at the skills or competencies that comprise Spiritual Intelligence.
Cindy Wigglesworth Why Spiritual Intelligence Is Essential to Mature Leadership:
'Het idee achter dit model is dat we ons als baby eerst focusseren op de beheersing van ons lichaam (FQ). Vervolgens gaan we onze taalkundige en conceptuele vaardigheden ontwikkelen ..., dit is ook belangrijk tijdens de schoolperiode (IQ). We ontwikkelen dan ook vroege vaardigheden met betrekking tot relaties. De echte EQ ontwikkeling komt vaak later uit feedback in onze werk- en leefrelaties. SQ komt aan de orde wanneer we beginnen te zoeken naar betekenis en ons bijvoorbeeld afvragen 'is dit nu alles?'. SQ en EQ zijn aan elkaar gerelateerd. Ik geloof dat we een basis met betrekking tot EQ moeten hebben om succesvol onze spirituele groei te kunnen starten. Een zekere mate van emotioneel zelfbewustzijn en empathie is een belangrijke basis. Wanneer onze spirituele groei zich ontvouwt (SQ), zal dat leiden tot een toename van de EQ vaardigheden, welke dan ook weer helpen de SQ vaardigheden te versteken.'

Cindy WigglesworthOnderzoeksrapport 'E i V', Intelligentie (Intelligent Design):Evolutie ('Evolutie en Involutie'):
SQ - Spiritual Intelligence'Creativiteit en Wijsheid'SQ - Spiritual intelligence (Danah Zohar, SI)
EQ - Emotional IntelligenceSpiegelsymmetrie, evolutie van de identiteit (cultuursociologie)EQ - Emotionele intelligentie
IQ - Logical and verbalTijdsymmetrie (waarnemer van IQ, intelligentiemeting)IQ - Verstandelijke evolutie (Mentaal)
PQ - Physical IntelligenceMateriesymmetrie (evolutiepsychologie, culturele psychologie)PQ - Stoffelijke evolutie

Cindy Wigglesworth defines spiritual intelligence as "the ability to act with wisdom and compassion, while maintaining inner and outer peace, regardless of the circumstances." She breaks down the competencies that comprise SQ into 21 skills, arranged into a four quadrant model similar to Daniel Goleman's widely used model of emotional intelligence or EQ. The four quadrants of spiritual intelligence are defined as:
1. Higher Self / Ego self Awareness
2. Universal Awareness
3. Higher Self / Ego self Mastery
4. Spiritual Presence / Social Mastery

Wouter Sanderse Spirituele intelligentie, voor rust en stilte die IQ en EQ niet kunnen bieden. (Trouw 9 november 2005):
De manier waarop we keuzes maken is net zo bepalend voor ons leven als de manier waarop we rationeel denken of met emoties omgaan. Aan het rijtje intelligenties werd daarom onlangs het begrip 'spirituele intelligentie' toegevoegd. Zonder spirituele intelligentie, betoogt Marjolein Rikmenspoel - auteur van het gelijknamige boek - zijn we niet in staat om te bepalen welke handelingen zinvol zijn.
Hoewel niet iedereen van nature spiritueel hoogbegaafd is, kunnen mensen wel leren om bewuster keuzes te maken in hun leven. Rikmenspoel ondersteunt mensen daarbij als coach voor persoonlijke ontwikkeling. Van het Centrum voor Effectieve Intuïtie kreeg ze erkenning als 'professioneel auralezer', wat betekent dat ze energievelden kan interpreteren. Rikmenspoel: “Zelf zijn mijn klanten niet meer in staat om problemen op het werk of in hun relatie van een afstandje te bekijken. Ze zoeken rust, leegheid en stilte, die hun IQ en EQ hen niet kan bieden.“ Een auralezing kan volgens Rikmenspoel in zo'n situatie verhelderd werken.
De ontvankelijkheid voor stilte en rust, het besef dat er dingen in ons leven gebeuren waarop we geen invloed hebben, maakt spirituele intelligentie volgens Rikmenspoel bij uitstek spiritueel: “Spiritualiteit betekent dat we een relatie met een hogere werkelijkheid hebben, die onze verstandelijke en emotionele capaciteiten overstijgt“. Niet alleen gelovigen worden met spirituele zaken geconfronteerd. “Ook atheïsten en agnosten hebben levensvragen waarop ze geen pasklaar antwoord hebben. Als plotseling je kind overlijdt, zal iedere ouder zich afvragen waarom dat moest gebeuren. Christenen zullen zich alleen eerder God in hun antwoord betrekken“, zegt Rikmenspoel.
“Vragen rond zingeving en betekenis zijn een onlosmakelijk onderdeel van ons dagelijks leven, of je nu gelovig bent of niet“..

 

György Konrád: Op de vraag naar de zin van het leven antwoordt iedereen met zijn levensloop.
De zingeving van het leven - het doel - een duurzame samenleving bevorderen en de route, die we in het leven bewandelen, dus hoe wenden we onze energie aan zijn één en hetzelfde. De wereld verbeteren zullen we nog altijd zelf moeten doen.

De Hermeneutische Cirkel (band van Möbius) symboliseert dat op deze wijze met het scheppingsproces in de hemel een verbinding ontstaat (5e dimensie).

De 5e dimensie akasa, de kwintessens brengt de heelheid, de energetische samenwerking op het emotionele, mentale en spirituele vlak tot uitdrukking. De evolutie (creativiteit en wijsheid) is coherent met materiesymmetrie (Evolutiepsychologie en Culturele psychologie), spiegelsymmetrie (emotionele intelligentie) en tijdsymmetrie, evolutie identiteit (waarnemer van IQ, intelligentiemeting).

Uitgangspunt is dat de voortschrijdende 'Creativiteit en Wijsheid' (Danah Zohar: spiritual intelligence, SQ, 'Sociale intelligentie en Cultuursociologie) een resultante is van intelligentie, die samenhangt met de stoffelijke evolutie (PQ), verstandelijke evolutie (IQ) en emotionele intelligentie (EQ). Een goede sociale antenne, sociale intelligtie heeft op SQ betrekking.

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Massa, Tijd en Energie (Kracht, Beweging) - (Ruimte - Tijd - Beweging).

Theorie van alles:Morele kompas?:Rapport Eenheid in VerscheidenheidStandaardmodel
Macrokosmos Uitbreidende kracht, Middelpuntvliedende
Eeuwige Nu (Synthese)Absolute tijdGravitation (Bewustzijnsschil)Sterke kernkracht
1. Ruimte (Energie)3. Zwakke beweging (Tijd-as; 1)1.Zwaartekracht (Akasha)3. Spiegelsymmetrie (Pariteitsymmetrie - 'P')
RelativiteitstheorieUnificatietheorie7. Hermeneutische cirkel (SQ) ----5. Reflexief bewustzijn (EQ)
||||
SnaartheorieKwantummechanica (Microkosmos)4.b Ether-paradigma (PQ) ----6. Meta-leren (IQ)
4. Sterke beweging2. Materie, Massa4.a Materiesymmetrie - ('C')2. Tijdsymmetrie (2; Z.P.F. - 'T')
Relatieve tijdVerleden - Nu - ToekomstZwakke kernkrachtElektromagnetische kracht
(Arrow of time)  Samentrekkende kracht,
   Middelpuntzoekende

1) ‘Beweging is eeuwig in het ongemanifesteerde, en periodiek in het gemanifesteerde’ (De Geheime Leer Deel I Stanza 4 p. 128).
2) Tijdsymmetrie

Elektromagnetisme is een van de vier fundamentele natuurkrachten.

Gerrit Teule: Geest en ziel zijn de binnenkant van elektromagnetisme en elektromagnetisme is de buitenkant van geest en ziel.

De elektrozwakke wisselwerking is een begrip uit de deeltjesfysica. Daarbij gaat het om de geünificeerde beschrijving van twee van de vier fundamentele natuurkrachten: elektromagnetisme en de zwakke kernkracht. Deze twee krachten lijken bij alledaagse lage energieën zeer verschillend, maar de theorie van de elektrozwakke wisselwerking beschrijft hen als twee verschillende aspecten van dezelfde kracht.

De bosonen uit het standaardmodel brengen drie van de vier fundamentele natuurkrachten over: de sterke kernkracht, de zwakke kernkracht en de elektromagnetische kracht.

Binnenin de kernen van de atomen zijn, over ultrakorte afstanden, twee natuurkrachten (sterke kernkracht en zwakke kernkracht) actief. De zwaartekracht en de elektromagnetische kracht zijn daarentegen twee krachten, die over langere tot super lange afstanden werkzaam zijn.

De beide zijden van de medaille kunnen echter niet gelijk zijn anders is er sprake van een evenwichtssituatie. Het is de Oerbron van universeel leven (Solovjov), de complementariteit die zorgt voor de tegengestelde bewegingen tussen ‘Geest en Lichaam’, ’Materie en Bewustzijn’, ‘Involutie en Evolutie’. Van deze oerbron is echter nog niets bekend. Daar kunnen we alleen maar naar gissen.

Voor Darwinisten ligt het vermoedelijk net zo lastig om het nieuwe paradigma, het 5D-concept te accepteren dan eerder de Katholieke Kerk met het nieuwe inzicht van Galilei dat de aarde om de zon draait.

====

Samenvatting (Creatielemniscaat, Mededogen of Compassie, Structure follows Strategy)

L. Pasteur: Het toeval begunstigt alleen de voorbereide geest.
. . The assumption that the mind is a real being, which can be acted upon by the brain and which can act on the body through the brain, is the only one compatible with all the facts of experience. --George T. Ladd, in the Elements of Physiological Psychology
Albert Einstein: Mensen zoals wij, die geloven in de fysica, weten dat het verschil tussen Verleden, Heden en Toekomst slechts een koppige, volhardende illusie is.
Albert Einstein: Look deep into nature, and then you will understand everything better.
Everything is energy and that’s all there is to it. Match the frequency of the reality you want and you cannot help but get that reality. It can be no other way. This is not philosophy. This is physics.
Albert Einstein, bezocht het Spinozahuis op 2 november 1920. Kort daarna schreef hij een gedicht,
‘Zu Spinoza’s Ethik’, dat begint met de strofe:
Wie lieb ich diesen edlen Mann
Mehr als ich mit Worten sagen kann.
Doch fuercht ich, dass er bleibt allein
Mit seinem strahlenden Heiligenschein.
Stelling: Kenniscreatie is de kerncompetentie van de universiteit als lerende organisatie. Academisch onderwijs dient daarom gericht te zijn op kennisverwerving, onderzoeken en visievorming (Boudewijn Smits in zijn dissertatie Loe de Jong (1914-2005). Historicus met een missie).
Carl Jung boek Aion: Vroeg of laat zullen de kernfysica en de psychologie van het onbewuste elkaar naderen als ze allebei, onafhankelijk van elkaar en vanuit tegenovergestelde richtingen, vooruitstoten naar het gebied van het buitenzintuiglijke.
Robbert Dijkgraaf: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter (NRC 27 december 2008).
Stelling: De controverse tussen wetenschappers zal uiteindelijk een paradigmawisseling, een allesomvattend perspectief op de éne werkelijkheid tot gevolg hebben.
Tomáš Sedlácek: Het is niet de taak van politici en economen om het bruto nationaal product zoveel mogelijk te doen groeien, maar om het verschil tussen de vette en magere jaren te verkleinen (Arnon Grunberg Volkskrant 21 april 2012).

In 1929 antwoordde Einstein, op de vraag of hij in God geloofde: ‘Ik geloof in de God van Spinoza, die zichzelf openbaart in de wetmatige harmonie van het heelal, en niet in een God die zich bemoeit met het lot en de handelingen van mensen.’ Het onderzoeksrapport 'E i V' belicht de synthese tussen Wetenschap, Filosofie en Religie. Wanneer we naar de wetenschap kijken draait het niet primair om Robbert Dijkgraaf en de tv-serie The Mind of the Universe, maar om bijvoorbeeld de wetenschappelijke prestaties van Nobelprijswinnaars als Niels Bohr, Ilya Prigogine, Naguib Mahfouz, Joseph Stiglitz, Amartya Sen, Breyten Breytenbach en Brian Josephson. We kunnen in dit kader ook denken aan wetenschappers als Douglas Hofstadter, Fritjof Capra, Ken Wilber, Manfred Kets de Vries, Paul Verhaeghe, Jan Derksen, Herman Wijffels, Geert Hofstede en Willem Hofstee. Manfred Kets de Vries is een Nederlands psychoanalyticus, managementwetenschapper en econoom die als hoogleraar humanresourcemanagement en leiderschapsontwikkeling verbonden is aan INSEAD in Fontainebleau. Om conditioneringen beter te leren begrijpen is de rol van de Nederlandse psychiaters Manfred Kets de Vries en Jan Derksen vergelijkbaar met die van de Belgische psychiater Paul Verhaeghe. Wat betreft managementwetenschappen is ook het afscheidscollege over de De kloof tussen theorie en praktijk van Prof. dr. Godfroij interessant. Om de wetenschap te belichten zijn ook de cultuurgeschiedenis volgens W.W. Mijnhardt en de wetenschapsjournalisten David Brooks en Amanda Gefter van belang.
Het
filosofische gezichtspunt wordt in het bijzonder belicht door de wetenschapsfilosofen Nick Bostrom, Ervin Laszlo en Sir Karl Popper, door de politiek filosofen John Gray en Michael Sandel, de filosofen Hans Achterhuis en Emmanuel Lévinas en de godsdienstfilosofen Karen Armstrong en Martin Buber. Voor het religieuze perspectief wordt verwezen naar de verhalen, die zijn opgeschreven in de Veda’s, de heilige boeken van het Hindoeïsme, het Boeddhisme, en in het Oude - en het Nieuwe Testament.

De maatschappij waarin wij leven is niet alleen een reflectie van ons individuele bewustzijn, maar ook een manifestatie van ons collectieve bewustzijn (Universele bewustzijn). Alleen door het bewustzijn te transformeren, te bevrijden van hebzucht, van allerlei soorten illusies die het bewustzijn beheersen, is het mogelijk de crisissen in de maatschappij op te lossen. Voor een helder collectief bewustzijn is het wenselijk dat we leren de macht van het ego door het hogere Zelf te laten overnemen. De conditioneringen worden daardoor geleidelijk opgelost.

De kloof tussen Maakbaarheidsgeloof en Zelfvernietigingsdrang, de chaos in de wereld neemt toe doordat politici in het algemeen beter zijn in het doorschuiven dan in het oplossen van problemen. De relatie tussen Anthropogenesis en Cosmogenesis, de in de kosmos verborgen blauwdruk van het leven, het morele kompas (rechtvaardigheid, zelfreinigende vermogen), lees negentropie maakt het mogelijk de chaos te bedwingen.

Het is mogelijk de risicobeheersing in de wereld te verbeteren door met de verschillende perspectieven op de chaostheorie, de chaostheologie van Sjoerd Bonting, de in 2013 overleden anglicaanse priester, rekening te houden. De evolutie van de psyche, hominisatie, de esoterie spreekt over antropogenesis is een thema dat de gemoederen al millennia bezig houdt. De fout die steeds opnieuw wordt gemaakt is dat het er bij risicobeheersing niet om gaat het recht van de sterkste te laten domineren. Machtscontrole is op angst gebaseerd. De kredietcrisis laat zien dat er slechts van kortetermijn-winst sprake is. De toezichthoudende rol van de overheid schiedt ernstig tekort. In het rapport 'E i V' wordt er van uitgegaan dat juist een grotere betrokkenheid van alle burgers tot de beste resultaten leidt. Op dit moment neemt de sociale ongelijkheid, de 'tweedeling in de maatschappij' alleen maar toe.

De ontologie, de zijnsleer die Amanda Gefter is haar boek aanstipt is een filosofisch vraagstuk dat de gemoederen al millennia bezig houdt. Sinds Plato, Aristoteles en bijvoorbeeld Martin Heidegger, die zich heeft verdiept in de ontische versus ontologische benadering van de tijd. Essential ontological dichotomies include:
• universals and particulars (
Unificatietheorie en Eenheid in Verscheidenheid)
substance and accident (
Leven en Dood)
• abstract and concrete objects (
Abstract en Concreet)
• essence and existence (
Essentie en Existentie)
• determinism and indeterminism.(
Bepaald en Onbepaald)

Kijken in de ziel (Coen Verbraak interviewt Wetenschappers NPO 2 5 augustus 2016 2016):
De snaartheoreticus Robbert Dijkgraaf zegt (na ca. 23 minuten) dat het begrip van een quark of een electron een stuk eenvoudiger ligt dan van de mens en vooral van de psyche van de mens en hoe mensen met elkaar interageren.

Kijken in de ziel (Coen Verbraak interviewt Wetenschappers NPO 2 29 juli 2016):
In het programma vertelt Robbert Dijkgraaf over zijn synesthetisch brein (na ca. 32 min). Ook zijn er wetenschappers als Edward Witten die slimmer zijn dan hij (na ca. 37 min).

De financiering van de wetenschap (Coen Verbraak Kijken in de ziel: Wetenschappers NPO 2 2 september 2016) vergt miljarden investeringen. Deze miljardenexperimenten zijn dus weggegooid geld? De paradox is dat Grote leraren hun diensten op De levensweg, de Hoofdroute gratis aanbieden. De oplossing van de paradox geven zowel Amanda Gefter: 'we leven allen in ons eigen referentiekader' als Robbert Dijkgraaf: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter. Het betekent ook dat er dwazen blijven, die menen het wiel opnieuw te moeten uitvinden.

Monster Mens (Hein Janssen interviewt Arnon Grunberg en Josse de Pauw Volkskrant 7 augustus 2017 katern V4-5):
Schrijver Arnon Grunberg waagt zich weer op de planken, in een stuk op basis van zijn eigen werk. De Mensheid is een cynische poging onze inslechte soort te verdedigen.
De Mensheid van het Vlaamse theaterproductiehuis LOD is gebaseerd op zijn boek De Mensheid zij geprezen uit 2001.
Verdedigen
Grunberg schreef De Mensheid zij geprezen in 2001, een paar maanden voor 9/11, als een hedendaagse variatie op Erasmus' Lof der zotheid. Hij vond dan ook dat zijn versie net zo radicaal moest zijn als die van Erasmus. Het werd een nogal cynisch en misschien ook somber traktaat, in de vorm van een rechtszaak waarin een advocaat de verdediging van de beproefde mensheid op zich neemt.
Grunberg: 'Josse geeft mij het gevoel dat ik echt alles kan maken, dat ik kan doen wat ik wil doen op dat podium, dat het wel oké is - daaruit blijkt zijn professionaliteit. Hij is niet bang, hij zegt niet tegen mij: dit zijn de lijntjes en je blijft erbinnen.'
'Genoeg! Genoeg! Hou op mij toe te juichen. Ik wil geen applaus. Geld wil ik ook niet. Ik doe dit pro deo. Ik doe dit omdat de mensheid een prachtig ras is, een intelligent ras - het neusje van de zalm. Wij zijn denkers, grote denkers. Schoonmakers zijn wij ook, als het moet. Wij hebben het geld uitgevonden, de magnetron, de broederlijkheid, de koekoeksklok, de wollen trui, de gelijkheid. Ook het Rode Kruis is een uitvinding van mijn cliënt, en de humor.' (Fragment uit De Mensheid zij geprezen).
Grunberg:
'Het gaat over de discrete charme van de opportunist, waarbij het publiek mag uitmaken wie opportunistischer is: de schrijver of de advocaat.'

Compromis(Arnon Grunberg Volkskrant 7 augustus 2017):
'Politiek is als herpes, het blijft in je lichaam en komt terug op zwakke momenten', aldus Diederik Samsom in een vraaggesprek, waaraan ook Sheila Sitalsing meedeed, van Thijs Niemantsverdriet en Marike Stellinga in NRC.
Samsom hield verder, daar was ik het roerend mee eens, een pleidooi voor het compromis: 'Het leven is één groot compromis.' Sitalsing vond dat je de strijd zichtbaar moet maken voor kiezers.
De behoefte aan strijd van de kiezer lijkt me niet zozeer een democratische als wel een infantiele behoefte.

Jij gaat gewoon weer terug de politiek in, toch? (Marike Stellinga en Thijs Niemantsverdriet NRC 4 augustus 2017):
Oud-politicus Diederik Samsom maakt Sheila Sitalsing, columnist van de Volkskrant, duidelijk waarom het mis ging tussen hem en de PvdA. Zij: „Je wilt zó graag dat iedereen mee gaat in jouw verhaal”. Hij: „Ik had de overtuigingskracht van een stoomwals.”
Sitalsing: „Je gaat gewoon weer terug de politiek in, toch?”
Samsom: „Politiek is als herpes (lees het kwaad), het blijft in je lichaam en komt terug op zwakke momenten. Toen ik vertrok in december, was mijn doel helemaal niet: afstand nemen van de politiek. Ik ben gewoon van de wagen gegooid. Maar goed, er was ook geen andere manier om mij weg te krijgen. Je moet mij echt met een trein overrijden.”

Glenn Helberg (Willemstad, Curaçao, 1955) is lid van de Raad van Advies van het College voor de Rechten van de Mens en was tijdens de laatste verkiezingen lijstduwer van Artikel 1, de politieke partij van Sylvana Simons.
Over VPRO Zomergasten 6 augustus 2017 zegt Helberg: ‘Ik wil in mijn Zomergasten-avond graag met Nederland delen hoe relatief het is wanneer men zegt: “ik ben….” We bestaan op zoveel verschillende manieren. Ik wil de fundamenteel relationele kant van de mens tonen. Hoe wij onszelf zien wordt beïnvloed door de manier waarop anderen naar ons kijken.’
Volgens Helberg heeft de psychiatrie alles te maken met wat er in de samenleving gebeurt. ‘De sociale psychiatrie is de afvalplek van de samenleving. Daar zien we hoe contexten, beleidsveranderingen, politieke besluiten ervoor zorgen dat mensen in de problemen komen’.

Helberg (Frank Heinen Volkskrant 7 augustus 2017 katern V2):
Janine Abbring slaagt erin de sfeer bij 'Zomergasten' tegelijkertijd opgewekt en inhoudelijk te houden.
En hoe uiteenlopend de fragmenten ook leken, steeds weer keerden dezelfde, gerelateerde thema's terug, als stofjes die iedere keer weer het gesprek kwamen binnengedwarreld: jezelf zijn. Het recht om anders te zijn. Gelijkwaardigheid. Identiteit. Opstand. Eigenwaarde.
Onderwerp van gesprek: hoe Andries het had gedaan, als vader. De onbegrijpelijk krampachtige setting, het glaasje wijn, de afwijkende herinneringen aan een gedeeld verleden en de zin 'Wie! Had! Dat ooit gedacht! Dat wij! Samen! Op de camping zouden zitten!' voerden me terug naar Abbring en Helberg en toonden het verschil tussen iemand die het liefst van zijn gesprekspartner wil horen dat hij het al met al toch nog niet zo slecht heeft gedaan en iemand die misschien soms worstelt met de thematiek, maar zich voortdurend bereid verklaart zich werkelijk te verdiepen in de belevingswereld van de ander.

De ether definitie van Jan Börger representeert de basisbouwsteen, de complementariteit tussen 'Symmetrie en Gebroken symmetrie’, een scheurtje in de rand van de schepping, de asymmetrie (asymmetry) van Marcelo Gleiser, die door de 'positieve- en negatieve as' (‘en-en’/’of-of’ mechanisme) van het kernkwadrant van Daniel Ofman kan worden weergegeven. Tegenover het kernkwadrant staat het maskerkwadrant. Donald Trump c.s. maken bewust of onbewust van het maskerkwadrant gebruik en kunnen op deze manier voor relatief grote schommelingen op aarde zorgen.

De C-, P- en T-symmetrie (C-, P- en T-symmetry) van het standaardmodel beschrijft het universele patroon Triade + Tetrade = Kwintessens. Of met andere woorden het universele patroon van de mens is hetzelfde als het patroon in de gehele schepping.

De lemniscaat laat zien dat de aardse kringloop tegengesteld is aan de hemelse kringloop. Desintegratie, een gesloten lus, een loop ontstaat wanneer we bijvoorbeeld hokjesgeest laten overheersen. De chaostheorie leert dat het gedrag van de natuur daardoor onvoorspelbaar wordt. Is het dan niet logischer om te kiezen voor integratie? We moeten de regels van het spel beter leren spelen. Integratie, het creatief bezig zijn geeft energie en desintegratie kost energie. Leren is een groeiproces, een bewustwordingsproces. De bevindingen van het onderzoeksrapport 'E i V' borduren voort op:

Erwin Schrödinger knows that this statement is open to misconception and tries to clarify it. The main principle involved with "order-from-disorder" is the second law of thermodynamics, according to which entropy only increases. Schrödinger explains that living matter evades the decay to thermodynamical equilibrium by feeding on negative entropy [Entropy (arrow of time)].

Gelukkig zijn we nu de fase van ontkenning dat er wat aan de hand is met het ecologische systeem gepasseerd. De chaostheorie plaatst het toeval ('synchroniciteit', coïncidentie) in een ander licht. Uitgangspunt is vooralsnog dat de Chaostheorie, met inbegrip van Amor fati (Liefde voor het lot), een ontbrekende schakel is van de Algemene relativiteitstheorie. De chaostheorie beschrijft de verborgen ordening en complementeert de Unified field theory. Het laat zien hoe 'elektriciteit en magnetisme' in de Unified field theory kan worden ingepast. Anderzijds bevordert het een nieuwe bifurcatie, een kwantumshift in het wereldbrein volgens Ervin Lazlo. Praktisch komt het er op neer dat door bewustwording de publieke opinie verandert. Al zal het zeker niet mogelijk worden met behulp van de chaostheorie volledig op het onzichtbare grip te krijgen. Er wordt gebruik gemaakt van het inzicht van Spinoza om de dingen in hun ‘logische afhankelijkheid’ te leren zien.

De geschiedenis laat een diversiteit aan innovatieve, interdisciplinaire grensoverschrijdende wetenschappers (leraren) zien.
Pythagoras, Ammonius Saccas, Origenes, Dante Alighieri, Helena Blavatsky, Spinoza, Schelling, Nietzsche, Teilhard de Chardin, Einstein, Jung, Wittgenstein, Krishnamurti, David Bohm, Jean Charon en Ervin Laszlo zijn eminente wetenschappers (leraren) die zich hebben bewogen op het snijvlak van natuur en cultuur. Op dit snijvlak gaat het echter niet primair om wetenschap versus geloof, maar eerder om de samenhang en wisselwerking tussen natuur – en menswetenchappen. Deze kengebieden kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Het zijn twee verschillende, maar complementaire domeinen. Door beide als complementair te beschouwen ontstaat een completer zicht op de werkelijkheid. Het is wenselijk de tweespalt tussen de natuurwetenschappen en geesteswetenschappen te verkleinen. Vastgeroeste denkpatronen te doorbreken. Het domein van de materie met die van de energetische processen te combineren. Een ruimer denkmodel is nodig om op creatieve wijze (ideatie) de wereldvraagstukken op te pakken. Het zijn in het bijzonder de grenswetenschappers met een holistische visie die de samenleving een stapje verder brengen. Uiteindelijk draait het om de vraag welke leraar geeft je echt inspiratie?

De in het rapport 'E i V' besproken Unificatietheorie is de tegenhanger van de M-theorie van Edward Witten. In de M-theorie zou "M" voor "membraan" kunnen staan, hoewel Witten zelf hier uitermate vaag over is.

Om de supersymmetrie in het universum te symboliseren maakt het rapport ‘E i V’ gebruik van een pedagogisch denkmodel. Dit model is gebaseerd op de supersymmetrie tussen geest en stof. De M-theorie van Edward Witten is net als het morele kompas een multidimensionaal verklaringsmodel. Het morele kompas maakt gebruik van de hypothese van de eenheid van tegendelen van Heraclitus.
Het principe van de antagonistische harmonie (-paren) is de allesomvattende basiswet en als zodanig te vatten onder het - uit de oud Griekse filosofie voortkomende - woord Logos. In de huidige wetenschapsterminologie is het de allesomvattende theorie, de Unificatietheorie.

Om de snaartheorie (M-theorie) te beschrijven maakt Edward Witten van zowel spiegelsymmetrie als van supersymmetrie gebruik. Om de unificatietheorie te belichten past het rapport ‘E i V’ ook beide principes toe, maar belicht spiegelsymmetrie en supersymmetrie (complementariteit) vanuit een ander gezichtspunt. Dit gezichtspunt is gebaseerd op het Standaardmodel, de C-, P- en T-symmetry. De T-symmetry wordt door de eeuwige duur, het eeuwige nu, de absolute tijd tot uitdrukking gebracht.
De M van de M-theorie staat voor Magic, Mystery of Matrix. Het rapport ‘E i V’ heeft het liever over White Magic, Occultisme, het contrast van Black Magic. Om de spiegelsymmetrie en de supersymmetrie in het universum te symboliseren maakt het rapport ‘E i V’ gebruik van een pedagogisch denkmodel, het zogenaamde morele kompas. Het morele kompas is net als de M-theorie van Edward Witten een multidimensionaal verklaringsmodel. De 10 Dimensies van het morele kompas worden mede aan de hand van het Boek van de getallen verklaard. De tweede grondstelling brengt de integratie van polariteiten tot uitdrukking.

De lus van Robbert Dijkgraaf kan met de merkwaardige lus van Douglas Hofstadter worden vergeleken. In het rapport ‘E i V’ wordt in plaats van lus het begrip lemniscaat, de oneindige kringloop (Blavatsky: de absolute eeuwige universele beweging of trilling, svabhavat, ‘de veranderlijke uitstraling van de onveranderlijke duisternis, die onbewust is in eeuwigheid’) gebruikt. Het mysterie blijft dus uiteindelijk bestaan. Blavatsky geeft een oplossingsrichting van de absolute waarheid aan.

Epistemologie, wetenschappelijke kennis ontstaat door de integratie (Gnosis) van knower, het proces van knowing en know. Het samenvallen van de triade correleert met de uitspraak van Robbert Dijkgraaf dat de mens slechts een onmisbare schakel in de ultieme cirkelredenering is.
De waarnemer en het waargenomene zijn uiteindelijk één en hetzelfde. Robbert Dijkgraaf duidt met de mens als schakel tussen wetenschap en natuur op het fenomeen van waarnemer en waargenomene. Net als Simon Vinkenoog plaatst hij de mens in de ultieme cirkelredenering van de Eeuwige wederkeer centraal. De controverse zit als het ware in het universum ingebakken. De oplossing van het probleem, de complementariteit hangt met de Eeuwige wederkeer van 'Copernicus en Nietzsche', er is niets nieuws onder de zon samen.

De geschiedenis van de natuurkunde leert dat vanaf de zeventiende eeuw met de theoretische natuurkunde een begin is gemaakt en staat feitelijk nog in de kinderschoenen. 'VAN METEN TOT WETEN' DE OPKOMST DER EXPERIMENTELE FYSICA AAN DE NEDERLANDSE UNIVERSITEITEN IN DE NEGENTIENDE EEUW'.

Een en ander betekent dat de Unificatietheorie, die minimaal zes millennia teruggaat een grotere kans maakt de waarheid dichter te benaderen. Klimaatverandering en conjunctuurschommelingen kunnen met behulp van de 4e-dimensie en 5e dimensie, de Unificatietheorie worden verklaard.

Het bewijzen van het Higgsdeeltje heeft vele miljarden gekost en nu ligt er de uitdaging aan de metafysica, de keerzijde van de medaille, de onderliggende eenheid in verscheidenheid, de diepere samenhang te ontcijferen. Hoe richten we onze levensenergie, de oplossingsrichting, die aan het Higgsdeeltje ten grondslag ligt wordt door de esoterie gratis aangeboden. Anders gezegd de oplossingsrichting, de eenheidsvisie, de ‘E i V’ weerspiegelt het Higgsdeeltje, het Godsdeeltje. Maar wat het Higgsdeeltje is voor de Natuurkunde is het Tibetaanse dodenboek, de Derde weg voor de Geestkunde. Onze levensenergie, het Bodhisattvapad maakt het mogelijk te verenigen dat wat het Higgsdeeltje, de vier bij vier matrix, de symmetrie van het standaardmodel heeft doorbroken.

Dr Amit Goswami (hoogleraar natuurkunde) in de 2-delige documentaire (Afl.1): Wetenschap en spiritualiteit (21-08-2005) worden vaak als onverenigbare domeinen gezien. Amit Goswami, Quantum Physics & Consciousness Deel 1, Deel 2 en Deel 3. De teloorgang van de materiële wereld kan door de geestelijke wereld, het integrale denken (kringloopdenken) worden opgelost.

De basis van elk leerproces is: 'Wat' moeten we aan 'Wie', 'Wanneer' en 'Hoe' leren, en 'Waarom' vinden we dat?
We moeten het heft zelf in handen nemen, uiteindelijk zijn we door ons handelen zelf verantwoordelijk. Het gaat er om door zelforganisatie meer grip op het leven te krijgen. Het gaat er om waandenkbeelden te ontmaskeren en aan het licht te brengen. Wie zijn binnenwereld verandert, verandert de buitenwereld. De kwaliteit van het leven van de mens op aarde, het welzijn meer centraal plaatsen.

Mgr. Everard de Jong (GAMMA: jrg. 16 nr. 2- juni 2009) stelt in zijn publicatie Verklaart de biologie God of verklaart God de biologie? de vraag: waarom geen herinvoering van het teleologische denken in de biologie? De Jong verwijst naar de vier oorzaken-leer van Aristoteles en hoe deze grondlegger van de biologie de epistemologie van de teleologie onderbouwt (p. 21).
Een omissie in zijn publicatie is dat hij niet aan een voor de R.K belangrijke wetenschapper als de zalig verklaarde Raymond Lull refereert. Raymond Lull reikt met zijn Ars generalis ultima een methode aan om eenheid onder alle mensen, volkeren en geloofsovertuigingen op aarde te bewerkstelligen. Raymond Lull gebruikt, net als Thomas van Aquino, in plaats van de vier oorzaken-leer de tien categorieënleer van Aristoteles.

De essentie van elk leerproces draait nog steeds om de interacties tussen wat in aanleg gegeven is en welke invloeden er uit de omgeving zijn.
Een mens heeft een persoonlijkheid, bij een organisatie kan daarentegen van een cultuur worden gesproken. Net als een mens is een organisatie een levend organisme dat vreselijk kan blunderen. Door de geleidelijke overgang van het Rijnlandse naar het neoliberale model heeft een cultuuromslag plaatsgevonden en laat zien dat een land, politici ook kunnen blunderen.

Niet alleen hypothesen van de natuurkunde, maar ook hypothesen van de geestkunde berusten op creativiteit. Het grote verschil is dat de stellingen van de natuurkunde, zoals bijvoorbeeld het Higgsdeeltje kunnen worden geverifiëerd. De stellingen van de geestkunde gelden voor een individu en een collectief - we leven allen in ons eigen referentiekader (Amanda Gefter) - en worden door er is niets nieuws onder de zon, de eeuwige wederkeer van de geschiedenis onderbouwd. Om dichter bij de waarheid te komen volgt het onderzoeksrapport ‘E i V’ de middenweg, het pad van de Axis Mundi.

Natuurkundigen vertrouwen op de statistiek waarmee het Higgsdeeltje is aangetoond. Daarentegen vertrouwen esoterici op quasideeltjes, een nieuwe categorie deeltjes, die het wellicht mogelijk maken de hypothese van het bestaan van Aions - Aeonen - Eonen, holon - psychon - integron te duiden, om dus op langere termijn het inzicht in Akasa te verdiepen.

De monaden van Leibnitz (psycho-fysisch parallellisme) lijken verdacht veel op de eonische tijdruimten of psychons van John Eccles. Een veelbelovende kandidaat voor het psychon van John Eccles is het majorana fermion - 'Het is half God, half duivel' (Demon est deus inversus) - van Leo Kouwenhoven (interview Elsevier 21/28 december 2013).

De hamvraag is nu zal het de wetenschap, mede aan de hand van het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter lukken aan te tonen dat we de Éne werkelijkheid vanuit ons eigen referentiekader waarnemen?

Hoe we waarnemen hangt van onze interpretatie (hermeneutiek) af. Het ‘Hoe en Wat’ in de gemanifesteerde wereld staat tegenover het ‘Wat en Hoe’ in de ongemanifesteerde wereld. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

Het wiskundige model van de chaostheorie maakt het mogelijk het wiskundige model, de Tetractys, de driehoek van Pythagoras te ontcijferen (‘E i V’ hoofdstuk 7.2). Anderzijds toont John Major Jenkins in zijn boek Het einde van de Maya-kalender 2012 de Decodering van de Maya-kosmogenesis (kosmogonie).
Het ONKENBARE en het onbekende is de bron en oorzaak van al deze emanaties . . . De mens is de alfa en de omega van de objectieve schepping.

De wet van behoud van energie staat bekend als de eerste hoofdwet van de thermodynamica. De wet van behoud van energie hangt volgens de esoterie met ons karma samen. Op aarde geldt de relatieve ruimtetijd, het Zaaien en Oogsten. Een basiswet in de natuur(kunde), in Indiase termen, de wet van karma. Karma betekent dat ons lot niet in de handen van een of andere aardse of hemelse macht ligt. Het thema lotsbestemming wordt in het rapport ‘E i V’ uitgebreid behandeld.

De inductieve, bottom-up-benadering van Gerard ’t Hooft van het standaardmodel staat tegenover de deductieve ‘top-down’-kosmologie van de Quantum field theory (History of quantum field theory) waar Pythagoras de basis voor heeft gelegd. Wel sluit het holografisch universum van Gerard ’t Hooft aan bij het weerspiegelen en weerkaatsen in het rapport ‘E i V’. Matthew D. Schwartz beschrijft in zijn boek de relatie Quantum Field Theory and the Standard Model.

Of zoals Amanda Gefter in haar boek In Einsteins achtertuin (p. 474): Helaas voor Einstein liet John Stewart Bell weinig heel van de EPR-werkelijkheid. Na een vernietigende overtuigende laboratoriumtest in 2007 verscheen er in Physics World een artikel met de kop ‘Kwantumfysica zegt werkelijkheid vaarwel’.
395: ‘E r lijkt een ingrijpende verandering op til in de kosmologie. Misschien zelfs een paradigmaverschuiving, van een godperspectief naar het perspectief van één enkele waarnemer. Denk je dat dat inderdaad zo is?’ ‘Ja’, zei Susskind. ‘Ik denk dat dat idee steeds meer aanhang krijgt. Maar het is soms ook zinvol om de boel vanuit het globale perspectief te bekijken. Etc.’

Wanneer we het inzicht van Amanda Gefter: ‘Waarnemers: ja; een universum: nee. Er is één waarnemingsuniversum per referentiekader, en je kunt maar over één referentiekader tegelijk praten.’ van Amanda Gefter (p. 508) consequent doortrekken betekent dit dat elk individu de Éne werkelijkheid vanuit zijn eigen referentiekader waarneemt. In de kern gaat het om wat Amanda op p. 127 schrijft: ‘Maar de symmetrie is niet echt weg, zegt Wilczek. Die is alleen maar verborgen. Op p. 129 verwijst zij in dit kader naar Nick Bostrom. In het rapport ‘E I V’ draait het om de interdisciplinaire aanpak. Wetenschapsfilosofen als Nick Bostrom en Ervin Laszlo laten zien hoe het mogelijk is de verschillende inzichten in de natuurkunde beter op elkaar te laten aansluiten. Door haar boek doorbreekt Amanda Gefter het gesloten bolwerk van de fysici en daarmee hun tunnelvisie op de werkelijkheid. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat ongeveer 97% van de klimaatwetenschappers zegt dat het klimaat verandert en dat dit wordt veroorzaakt door invloed van de mens. Al leert de controverse rond de hockeystick dat de relatie tussen ons gedrag en de opwarming van de Aarde veel discussie uitlokt. De VS heeft het Kyoto protocol niet ondertekend. Wel hebben zij hun eigen ‘kerk met gelovigen’ (Australië, China, Japan, India en Zuid-Korea) opgericht.
Alles hangt echter samen met de grens tussen verleden en toekomst, de absolute tijd, het eeuwige nu.
Wheeler: ‘Er is geen opmerkelijker eigenschap van deze kwantumwereld dan de vreemde koppeling die wordt bewerkstelligd tussen toekomst en verleden. Als waarnemingen die we nu doen een verleden van een miljard jaar oud kunnen creëren, kunnen waarnemingen die in de toekomst worden gedaan ook bijdragen aan de constructie van het universum dat we nu zien (Amanda Gefter p. 141).’

De absolute tijd van Albert Einstein kan niet worden waargenomen.
U (Einstein) hebt toch benadrukt dat men niet kan spreken over een absolute tijd, want men kan geen absolute tijd waarnemen. De 5e dimensie, de absolute tijd staat voor het eeuwige nu. Het aardse nu, de 4e Dimensie, de relatieve tijd, de illusoire tijd is met verleden en toekomst verbonden. We kunnen het heden alleen begrijpen door over het verleden na te denken.

De logica is waarnemer afhankelijk (p. 487). Dit nieuwe inzicht van de kwantumfysica betekent dat de logica in de natuurkunde zoek is. Één enkele waarnemer kan nooit getuige zijn van polygame verstrengeling (p. 476). Pythagoras had al door dat er op aarde geen hypothetische superwaarnemer bestaat (p. 475). Carlo Rovelli: '‘Interferentie‘ is geen term die aangeeft wat er werkelijk gebeurt; het is een term die verwijst naar een vergelijking tussen wat door één waarnemer wordt waargenomen en wat door een andere waargenomen zou worden. In jouw bewoordingen is het een term die verwijst naar de vergelijking van twee verschillende referentiekaders (p. 477).’ Totdat men uiteindelijk begreep dat er geen echt ‘boven’ en ‘onder’ is, dat dat relatieve begrippen zijn (p. 478).
Uit de hele structuur van de kwantummechanica blijkt dat onze informatie altijd beperkt is. De kwantummechanische wereld is intrinsiek probabilistisch, we beschikken slechts over een deel van de informatie. Een waarnemer die zichzelf volledig zou kunnen meten, zou formeel gesproken de wetten van de kwantummechanica kunnen overtreden.
‘Er lijken aanwijzigingen te zijn voor een verband met de onvolledigheidsstelling van Gödel.’
‘Ja,’zei hij. ‘Absoluut. Ik ben er alleen nog niet uit hoe precies (p. 480/481)'.
De grenzen waren de crux. Als we de grenzen konden vinden, konden we de werkelijkheid vinden. Of het gebrek daaraan.
‘De logica als bouwmateriaal,’ had Wheeler in zijn dagboek gekrabbeld. Maar de logica was waarnemer-afhankelijk gebleken: ‘ja’ in het ene referentiekader en ziet er in een ander referentiekader uit als ‘nee’ (p. 487).

In het rapport ‘E i V’ hangt het antwoord op deze vraag van Rovelli met de wet van analogie samen. Voor bijzonderheden zie het boek Surfaces and Essences: Analogy as the Fuel and Fire of Thinking van Douglas Hofstadter co-authored with Emmanuel Sander. In Nederland kreeg dit boek als titel ANALOGIE De kern van ons denken.

In het rapport 'E i V' wordt een verband gelegd tussen het standaardmodel en de driehoek, de getallensymboliek van Pythagoras. Of met andere woorden de onzichtbare krachten, die aan de schepping, de gemanifesteerde werkelijkheid ten grondslag liggen. Marjan Slob brengt met haar column heyena's onze relatie met het dierenrijk tot uitdrukking, het eten en gegeten worden. Het is een aanzet, niet om vanuit de natuurkunde, maar met name vanuit de geestkunde verschillende disciplines in één model samen te voegen. Het ontstaan en de eerste ontwikkeling van de mensheid heeft zich niet op aarde maar in de geestelijke wereld afgespeeld. De relatie tussen geest (ongemanifesteerde, hogere Zelf) en lichaam, de ziel staat nog steeds centraal. Wij zijn zelf voor onze beeldvorming verantwoordelijk.

Amanda Gefter In Einsteins achtertuin een duizelingwekkende toer langs de mooiste ideeën uit de natuurkunde (p. 34):
Vier typische Wheeler-vragen dienden als inspiratiebron voor het symposium: 'Waarom het kwantum?', 'It from bit?', 'Een participatief universum?' en 'Hoezo existentie?'
64: Er is alleen maar wat we meten. De hele zaak deed verdacht veel denken aan een paradox, maar zoals Feynman zegt: 'De "paradox" is slechts een conflict tussen de werkelijkheid en je gevoel van wat de werkelijkheid "zou moeten zijn".'

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan ‘Verlossing en Verdoemenis’ in de esoterie en Genadeleer en Erfzondeleer in het christendom. .

De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden.

Het samenbundelende principe de grens van een grens dat door Amanda Gefter op p. 349 wordt verwoord komt verdacht veel met de drie manifestaties van fohat - eenheid van alle eenheden DGL Deel I p. 467) of eenheid van eenheden DGL Deel I p. 698) of eenheid weerspiegeld in alle eenheden en elke eenheid DGL Deel II p. 668) - overeen. Het trekken van een grens op aarde is mensenwerk.

De oplossing, die Amanda Gefter voor het verenigen van de relativiteitstheorie en kwantummechanica aanreikt staat beschreven op p. 494/495, de H-toestand, die zo mooi volgt uit de drie vanouds bekende natuurwetten. De eerste sleutel was de tweede wet van de thermodynamica. De tweede sleutel van verandering was het doorbreken van symmetrie. De derde sleutel was de kwantummechanica. Volgens de wetten van de kwantummechanica ‘kan niets in het universum een perfect gedefinieerd energieniveau hebben. Zo is het ook met de H-toestand. De onzekerheid eist dat de H-toestand zijn homogeniteit loslaat.’
Amanda Gefter schrijft op p. 247 dat de snaartheorie was een aantrekkelijk idee, maar binnen een paar jaar was door de succesvolle ontwikkeling van QCD (kwantumchromodynamica) alle belangstelling van snaren uitgewist en bevestigt daarmee de mening van de Nobelprijswinnaar Martinus Veltman: De snaartheorie is een religie en daarom irrelevant voor de wetenschap. Hij stelt ook dat de snaartheoretici: decennialang doorrommelen met een theorie die geen contact maakt met de werkelijkheid. Wel is de C-, P- en T-symmetrie van Martinus Veltman relevant of zoals Amanda Gefter stelt (p. 195): 'CPT-symmetrie onthult een diepe relatie tussen de structuur van de ruimtetijd en de structuur van de materie.'

Het is een genot Hoyle’s ‘nieuwe visie op schepping en evolutie’ op te slaan, een boek dat – hoe controversieel ook – het religieuze denken benadert op nuchtere en gezonde wijze. Sir Fred Hoyle staat allang bekend als een origineel mens in een gemeenschap van originele geesten waar men het onorthodoxe kan verwachten, en in The Intelligent Universe brengt hij aan de hand van waarnemingen en conclusies tot uitdrukking waarover anderen speculeren of waarin ze graag geloven. Zijn stelling betreft een heelal dat is ontworpen en wordt geleid door een intelligentie die ons begrip te boven gaat – niet een superkosmische god, een personage met onbeperkte macht die het lot van wezens bepaalt, maar een inherent bewustzijn van zijn eigen soort dat is belichaamd in de totale kosmos en dat zich aan onze waarneming onttrekt.

Fred Hoyle, beroemd maar omstreden astrofysicus, is overleden.
Tijdens de oorlog werkte Hoyle samen met Bondi en Gold aan militaire projecten. Uit discussies tijdens die periode ontstond zijn theorie van de Steady State of het stationair heelal. Die zou hij, samen met Bondi en Gold, blijven verdedigen "tegen" de bekende theorie dat het heelal ontstaan is uit een oerknal of "Big Bang". Hoyle was trouwens de uitvinder van de term "Big Bang", die hij in de vijftiger jaren ironiserend gebruikte tijdens een radio-interview voor de BBC (de naam verloor evenwel al snel zijn ironiserende betekenis).

De getallensymboliek (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras heeft niet alleen op symmetrie, maar vooral op de eeuwige beweging, op verandering betrekking. In dit kader kan ook verwezen worden naar het Panta rheialles stroomt of alles is in beweging’ van Heraclitus, een tijdgenoot van Pythagoras. Aan de emanaties in het heelal ligt de relatie beweging ten grondslag. Of met andere woorden de verborgen beweging in de schepping heeft op het basisprincipe these + antithese = synthese, op de psychosynthese van Roberto Assagioli, het blijvend beginsel van eenheid betrekking. Paren van tegenstellingen worden door het principe these + antithese tot uitdrukking gebracht.

In physics, the world line of an object is the unique path of that object as it travels through 4-dimensional spacetime (ruimtetijd).
In physics, a field is a physical quantity associated to each point of spacetime.

De twee soorten ervaringen waar Prigogine naar verwijst hangen samen met de kloktijd en de psychologische tijd van Claudia Hammond, de kloktijd en innerlijke tijd van Joke Hermsen, met Chronos en Kronos van H.P. Blavatsky, chronologische en psychologische tijd van Krisnamurti en Rohit Mehta, de standaardtijd en psychologische tijd van René Meijer en met de relatieve en absolute tijd, de tijd en eeuwigheid in het rapport ‘E i V’.

De kloktijd (Zeitraum) ervaren we op aarde, de innerlijke tijd, de arrow of time verbindt ons met de hemel. De 'pijl van de tijd' is een intuïtief ervaarbaar verschijnsel en komt overeen met de 'wereldlijn' uit de relativiteitstheorie: een gebeurtenis gezien als een beweging door de ruimte, waardoor sprake is van een 'ruimtetijd'.

De 'nieuwe intuïties' van quatumpionier Anton Zeilinger zijn al millennia bekend. De uitwerking ervan zal nog wel millennia in beslag nemen.

De relatieve tijd staat voor de arrow of time (Zeitpfeil) op microscopisch niveau, thermodynamic asymmetry in time, magnetische richting, specifieke tijdrichting en
de absolute tijd voor het eeuwige nu (spacetime, Planck-tijd, Kronos, kairos), world line, wereldlijn, de verborgen 5e dimensie. Voor het uitbeelden van het eeuwige nu wordt de cirkel of de lemniscaat gebruikt. Een nieuwe tijdgeest ontstaat doordat een cultuur continu aan veranderingen onderhevig is. Waarmee willen wij ons verbinden (religare) of met andere woorden waar kiezen wij nu voor?

Het eindige, gemanifesteerde universum is volledig gevuld met atomen ('Atoom en Levensatoom'). Elk atoom (organisme, mens) in het fractale ‘nu’ neemt in de ruimte een unieke positie in. Deze atomen staan door het eeuwige nu met elkaar in verbinding. De theorie van Einstein (Einstein e=m.c² of 'Energie = Materie') leert dat er tussen de atomen onderling wel degelijk tijdsverschillen arrow of time bestaan.

Martijn van Calmthout zegt in zijn recensie van het boek TROUBLE with PHYSICS dat de snaartheoretici nemen volgens Lee Smolin 'Ruimte en Tijd' als fundamentele gegevens aan.

Voetnoot Droomuitlegger (Arnon Grunberg Volkskrant 21 april 2012):
Tijdens een literair festival in Praag kwam ik de econoom tegen. Hij schreef het boek De economie van goed en kwaad.
In een lezing die op YouTube is te zien, legt hij uit dat in de Bijbel de macro-economie begint als de farao droomt over zeven vette en zeven magere koeien, de magere koeien eten de vette op.
Jozef verklaart die droom en tegelijkertijd het begrip conjunctuur. Hij adviseert de farao gedurende de vette jaren niet al het graan op te eten, maar om wat te bewaren voor de magere jaren.
Dan doet Sedlácek een interessante uitspraak. Volgens hem is het niet de taak van politici en economen om het bruto nationaal product zoveel mogelijk te doen groeien, maar om het verschil tussen de vette en de magere jaren te verkleinen.
Gingen politici maar af en toe te rade bij intelligente droomuitleggers als Sedlácek.

Het model van Ruth Cohn brengt de Axis mundi in het boek Een vorm van beschaving van Klaas van Egmond tot uitdrukking. De Axis mundis beeldt de complementariteit tussen Idealisme en Materialisme (Immateriële- en Materiële wereld, Geestkunde en Natuurkunde), de Lichtzijde en Schaduwzijde, Alfa en Omega, de twee kanten van één medaille uit. In navolging van Leo Apostel beoogt het onderzoeksrapport 'E i V' een steentje bij te dragen aan interdisciplinair onderzoek en het overbruggen van de kloof tussen de exacte en de humane wetenschappen.

De crux van 'Welzijn en Welvaart' is hoe richten wij onze levensenergie (levenskracht, oerbron, levensbron, astraallichaam) om de geestelijke gezondheid te bevorderen? Of anders gezegd wat bezielt ons? Of hoe voorkomen we dat onze carrière politici gebakken lucht verkopen of met andere woorden "na ons de zondvloed!" beleid verkopen?

Het gaat om 'Authentiek leiderschap en de natuurlijke gang van zaken’ van Jan Bommerez (zie diapresentatie).

Leiders, die zich met hart en ziel voor de mensheid hebben ingezet, zijn Mahatma Gandhi, Martin Luther King, Olaf Palma, Anwar Sadat, Itzhak Rabin en Daphne Caruana Galizia. Het zijn ‘wereldverbeteraars’ en wellicht op hun manier ‘klokkenluiders’, die op imposante wijze de andere kant van een zaak lieten zien. Het maakt deze personen tot een natuurlijke vijand van ééndimensionale denkers en dogmatici.

Piet Steenbakkers Benedictus de Spinoza (1632-1677) een overzicht
Voor zover hij kritiek uitoefent op Descartes gebeurt dat impliciet of terughoudend. De geometrische betoogtrant is nauw verbonden met Spinoza's eigen visie dat alles gedetermineerd is, door causale relaties onderling samenhangt, en uiteindelijk zijn oorzaak vindt in God. Daarmee verandert ook het godsbegrip zeer radicaal van inhoud: in Spinoza's eigen filosofie valt God geheel samen met de alomvattende Natuur.
Opvallend is de snelle inperking van het onderwerp: in duizelingwekkende schreden daalt het betoog van de allerhoogste abtracties - God - af tot het niveau van de mens. Het is Spinoza's diepste overtuiging dat de mens geen zelfstandig koninkrijkje binnen het grote rijk van de natuur is, geen imperium in imperio,[17] maar een integraal onderdeel van die natuur, waarin alles in een oneindig causale samenhang met elkaar verbonden is: 'Elk afzonderlijk iets ofwel ieder willekeurig ding dat eindig is en een bepaald bestaan heeft, kan niet bestaan noch tot werken worden bepaald als het niet tot bestaan en tot werken wordt bepaald door een andere oorzaak, die ook eindig is en een bepaald bestaan heeft; en deze oorzaak wederom kan evenmin bestaan noch tot werken worden bepaald als ze niet door een andere, die ook eindig is en een bepaald bestaan heeft, tot bestaan en werken wordt bepaald, en zo verder tot in het oneindige.'[18]

Prof. dr. P.M.L. Steenbakkers (Bewerkt door drs. H. Simissen) Benedictus de Spinoza (1632-1677)
Uitgangspunt van Spinoza’s filosofie is de volledige identiteit van God en de natuur: God is immanent, en niet (zoals in de joods-christelijke traditie) transcendent, dat wil zeggen een wezen dat zich buiten de wereld bevindt. Dit godsbegrip formuleert Spinoza in wijsgerige termen aldus: er bestaat maar één substantie. Alle afzonderlijke, eindige dingen maken deel uit van die ene, oneindige substantie; zij zijn modificaties (ook wel bestaanswijzen genoemd) van de substantie. De oneindigheid en alomvattendheid van de substantie houdt in dat deze oneindig veel eigenschappen ofwel attributen heeft. De beperkte menselijke kennis van God ziet slechts twee van zijn oneindig vele attributen: uitgebreidheid en denken (in hedendaagse termen: materie en geest). Door dit in elkaar schuiven van een wijsgerige terminologie (natuur, substantie, modificaties, attributen) en de centrale theologische categorie God veranderen al deze begrippen revolutionair van karakter. Dat blijkt ook uit de consequenties die Spinoza uit dit wijsgerig godsbegrip trekt.

Het godsbegrip van Spinoza is voor ons gemakkelijker te vatten, omdat drie eeuwen wetenschap ons hebben geoefend de samenhang der dingen, de betrekkelijkheid en onderlinge afhankelijkheid van alle vormen van leven en activiteit te zien. Hij ontkende het onderscheid dat voortdurend wordt gemaakt tussen geest en stof, zonder de werkelijkheid van bewustzijn te ontkennen. Beide zijn parallelle kenmerken van God of Substantie – de laatste term heeft het voordeel vrij te zijn van misleidende theologische associaties. Door de beperktheid van ons begripsvermogen kennen wij van Substantie slechts de twee kenmerken van denken en uitgebreidheid of ruimtelijkheid. Maar God is meer dan dat. Zijn aard is als een eindeloos heilig geschrift dat een oneindig aantal malen in vele talen is vertaald, of als een kosmische symfonie die een oneindig aantal malen voor verschillende instrumenten of spelers is getoonzet. Er bestaan waarschijnlijk ontelbare soorten van leven die onze stoutste verbeelding te boven gaan, al kunnen we niet gissen hoe die zijn. Spinoza eerde de rede, maar beschouwde de grenzen van ons vernuft niet als de grenzen van de waarheid. Vragen naar onsterfelijkheid en de grondslagen van geloof, behoren tot het grensgebied, de verder gelegen grenzen van de wetenschap. Ze voeren ons in het gebied van de filosofie en de religie.

De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 3 Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 356):
Ook nu begrijpen ze het niet. De evolutie van het GODSBEGRIP houdt gelijke tred met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf. Dit is zo waar, dat het hoogste ideaal waarnaar de religieuze geest in een tijdperk kan opstijgen, aan de filosofische geest in een volgende periode slechts een grove karikatuur zal toeschijnen! De filosofen zelf moesten worden ingewijd in de waarnemingsmysteriën, voordat zij de juiste opvatting van de Ouden in verband met dit heel metafysische onderwerp konden begrijpen.

James A. Long Mens, Vonk der Eeuwigheid (p. 61):
Hoofdstuk Een brug van begrip
Wanneer we eenmaal inzien dat het godsbegrip van ieder van ons verschilt, maar dat het wezen van de godheid hetzelfde is en dat de goddelijke essentie woont in het hart van al wat leeft, dan hebben we de basis gelegd waarop een brug van broederschap kan worden gebouwd, die de mens uit de duisternis van vroegere eeuwen kan voeren naar het licht van de toekomst.

De oplossing die de theosofie voor het theodiceevraagstuk aanreikt is dat de evolutie van het GODSBEGRIP gelijke tred houdt met de verstandelijke ontwikkeling van de mens zelf.

De cirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

Het zal duidelijk zijn dat het eenzijdig door politici aangestuurde marktdenken, het verkoopverhaal niet strookt met de verborgen 5e Dimensie, de verticale as, Axis mundi, de Staf van Hermes, de gouden keten van Homerus, de staf van Mercurius, Sutratman (levensdraad), draad van Ariadne, Caduceus, Esculaap, de kosmische Lichtzuil en ook de Middenzuil van de levensboom. De Axis mundi (de verborgen 5e Dimensie, de verticale as) representeert de weg naar welzijn.

De Swabhawat, zelf-ontplooiing toont aan, dat we 'dit' aan 'dat' kennen , en 'dat' aan 'dit', maar 'dit' op zichzelf staand kennen wij niet, evenmin als 'dat', want we kennen beide slechts aan de wederkerige verschillen met elkaar. Wat is dus het begrip van iets, anders dan uitsluitend het verschil tussen twee dingen? Wanneer een bepaald bedrag gegeven wordt dat een verschil tussen twee kapitalen is, dan is het niemand mogelijk daaruit af te leiden, welke kapitalen er bedoeld worden, maar met het verschil, het bedrag, kan worden gewerkt. Dit is de feitelijke betekenis van de oude Oosterse uitspraak: 'twee verborgen, één geopenbaard'.

Het ‘Hoe en Wat’ in de gemanifesteerde wereld staat tegenover het ‘Wat en Hoe’ in de ongemanifesteerde wereld. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

Het leven is een wonder, het gaat ons begrip te boven. Voor we het 'wat en hoe' (reciprociteit, cybernetica, regelkringen) van de emergentie (that it does not emerge through some spontaneous generation of mind, noogenesis, kosmisering, spontaneous order) van het leven, het holografisch universum van Eric Verlinde, de zwaartekracht volledig begrijpen - waarbij we eerder in millennia dan in honderden jaren moeten denken - is het zeker nuttig de boodschap van Marcelo Gleiser (p. 299) ter harte te nemen:
"Mensen! Word wakker en red het leven, met alles wat je ter beschikking staat! Leven is zeldzaam. Vereer het, koester het, laat het voortduren, verspreid het door het universum. Dat is ons allerhoogste doel als de denkende geesten van de kosmos".

Gleiser beschrijft in zijn boek Een scheurtje in de rand van de schepping eminente wetenschappers als Aristoteles, Pythagoras, Plato, Kepler en Pasteur, die ook in De Geheime Leer ter sprake komen. Door een aantal thema’s uit het boek van Gleiser aan de hand van De Geheime Leer van commentaar te voorzien komen een aantal omissies in zijn boek, met name wat betreft 'spontane generatie' (levenskracht) duidelijk naar voren.

Hoofdstuk XIII van de Bhagavad Gita heeft op de relatie tussen ‘Kshetra en Kshetrajna’, ’Kenner en Kenproduct’ (Kenproduct: Kennis, Wijsheid en Waarheid van het hogere Zelf) het leerproces betrekking. Het feedforward-feedback-mechanisme, de 4e Dimensie van onze psyche verandert deze Triade in een Tetrade. Door de verborgen 5e Dimensie, aan de Tetrade toe te voegen ontstaat een 5Ddenkraam, die de Kwintessens tot uitdrukking brengt. Blavatsky borduurt voort op de wijsheidstraditie van vele millennia.

Individuatie is het algemene begrip dat Carl Jung gebruikte voor het leren kennen van de totaliteit van de psyche en het toekennen van de centrale plaats aan het ‘Zelf’, en die niet uit te leveren aan het ego. De theosofie maakt daarentegen van het begrip individualiteit gebruik. Om de dynamiek van biologische evolutieprocessen te beschrijven kan van de chaostheorie gebruik worden gemaakt. De 1e, 2e, en 3e grondstelling beschrijven het basispatroon dat met de cyclische evolutie van de mens samenhangt. Langzamerhand wordt bevestigd wat de oude wijsheidstradities al door hadden.
Het rapport ‘E i V’ laat zien dat de oude wijsheidstradities probleem en oplossing dichter bij elkaar brengen. Of met ander woorden Plato’s hemel of Ideeënrijk: een transcendente werkelijkheid waar geen tijd of ruimte bestaat staat tegenover de gemanifesteerde ruimtetijd.

De 'Derde weg' heeft in het onderzoeksrapport 'E i V' op de relatie tussen 'Chaos - Gaia - Eros' en het Eeuwig 'Goede - Ware - Schone', op de synthese tussen 'vrouwelijk en mannelijke' energie (aantrekken en afstoten) betrekking.

In het onderzoeksrapport ‘E i V’ draait het om de verborgen 5e dimensie levenskracht, de Kwintessens. Elasticiteit, veerkracht in de gemanifesteerde wereld is analoog aan levenskracht in de ongemanifesteerde wereld. Net als Ervin Laszlo gaat Jean E. Charon uit van een levend Universum.

Er is een duidelijk verschil tussen introverte en extraverte types bij prikkels uit de omgeving. Van Lieshout brengt liever een ander onderscheid aan tussen overcontrolers, undercontrolers, en veerkrachtige individuen. De veerkrachtige houden het (gulden) midden tussen beide extremen. De biologische bepaaldheid van persoonlijke eigenschappen verklaart mede de verschillen tussen 'mannen en vrouwen' . Overcontrolers zijn relatief vaak vrouwen, undercontrolers relatief vaak mannen. De overcontrolers met hun introverte aanleg zullen zich overigens eerder bij een psychotherapeut melden dan hun tegenhangers. Undercontrolers hebben de neiging anderen als de oorzaak van problemen aan te wijzen. Zij gedragen zich in de ogen van hun medemens vaak ook nogal ongevoelig, bot, agressief, antisociaal. Overcontrolers zoeken het probleem eerder bij zichzelf. Zij zijn plichtsgetrouw, hechten veel waarde aan de verwachtingen van hun omgeving.

Elasticiteit (materiaalkunde) Veerkracht op Microscopische - en Macroscopische schaal
Op microscopisch niveau berust de stabiliteit van een vaste stof op een stabiele evenwichtspositie van atoomkernen. Hierbij bewegen de elektronen zich ofwel vrij tussen de kernen (scheikundigen spreken van een covalente binding) of hoofdzakelijk rond één kern (ionbinding). Met iedere mogelijke onderlinge positie van de atoomkernen komt een minimale kwantummechanische energietoestand van de elektronen overeen; deze minimale toestand bepaalt de potentiële energie van het geheel (kernen + elektronen). Een stabiel evenwicht betekent dat iedere kleine verandering van de positie van één of meer kernen, een verhoging van de potentiële energie vereist.
De veerkracht van materiaal op macroscopische schaal, die gepaard gaat met een kleine vervorming van het vaste lichaam, komt overeen met de gradiënt (ruimtelijke eerste afgeleide) van de energie.

Wim van den Dungen: Levenskracht (ongedifferentieerde Chaos)
Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.
Chaos-in-orde & orde-in-chaos zijn de relatieve, verbindende termen die in het denken over chaos zeer vaak gemist worden. Door orde te statisch te denken (beweging eraan ondergeschikt te maken) bleef de chaospool verdrongen. Door chaos te dynamisch te denken, kon de quasi-coherentie van proto, quasi-, & volstrekte chaos niet aan de oppervlakte komen. Het was noodzakelijk om het materiebegrip te herzien.

Het ontstaan van spontane zelfordening (spontaneous order) uit chaos wordt emergentie genoemd. Zou het verschijnsel spontane generatie (Autopoiese niet te verwarren met Abiogenese) daarmee kunnen worden verklaard? (zie ook De Geheime Leer Deel II, Spontane generatie p. 167/168)

De controverse tussen Marcelo Gleiser en H.P. Blavatsky heeft op het evolutieplan betrekking. Volgens Marcelo Gleiser bracht Pasteur aan het idee van de ‘spontane generatie’ een beslissende slag toe (p. 228). De kern van mijn betoog komt erop neer dat er geen ultieme waarheid te ontdekken valt en dat er geen verheven plan achter de schepping steekt (p. 273). Daarentegen stelt de Theosofie dat er wel degelijk een evolutieplan, de moraal van het verhaal ('Immanentie – Periodiciteit – Transcendentie') aan de schepping ten grondslag ligt.

Wat zegt de Nobelprijswinnaar Ilya Prigogine (interview met Jan Bor en Marnix Verplancke 1997) op een vraag over universele natuurwetten:
Bepleit u een uitbreiding van de oude Newtoniaanse wetenschap, of wilt u naar een totaal nieuw paradigma?
'De Newtoniaanse wetenschap moet een heel belangrijke, maar ook een heel specifieke tak van de fysica worden. Het is die tak die toepasbaar is wanneer je een aantal deeltjes uit het geheel kunt isoleren. Maar de concrete natuur kan dat niet. Om die te benaderen heb je een holistische aanpak nodig, die ieder reductionisme overstijgt. Dat is een nieuw paradigma.'

Verbeeldingskracht (universeel bewustzijn, kosmisch bewustzijn, autopoiese, biogenesis, aion, ideatie, scheppingsdriehoek 9 - 3 – 6, actieve imaginatie van CarlJung), de kernkwaliteit creativethink - Ilya Prigogine heeft het over de ervaring van creativiteit - is het positief tegenovergestelde van chaos. Middels een ideologische ommekeer is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop (flow), te verbinden. We zijn medescheppers van iedere situatie die in ons leven ontstaat. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. De chaostheorie leert dat alles met elkaar verbonden is en de onderzoeker niet af te scheiden is van het onderzoek. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.

Ervin Laszlo boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 134):
Sir Roger Penrose omschrijft de geboorte van ons universum als een ‘eenmaligheid’ waarin de wetten van de fysica niet langer geldig zijn.
145: De werking van het subtiele maar reële A-veld verklaart de non-lokaliteit van niet alleen de kleinst meetbare bestanddelen van het universum, maar ook die van de grootste waarneembare structuren ervan. Het verklaart de coherentie van levende organismen én hun coherentie met de omgeving waarin ze leven en evolueren.

Om op aarde de tijd van je leven te creëren (verbeeldingskracht) gaat het er om in je levensstijl, in de werking van de netwerkpatronen (interferentiepatronen) waar je onderdeel van uitmaakt inzicht te verwerven. Wat geeft ons bezieling in het leven of zijn we marionetten zonder dit zelf te beseffen? Individuatie, zelfverwerkelijking heeft op de kennis van het hogere zelf, op de zin van het leven betrekking. De individuele ziel raakt zich bewust deel uit te makken van de Superziel (anima munidi) en dus van alle levende wezens.

De natuur is de inhoud en werking van het heelal zoals door de mens waargenomen, en die als zodanig bestudeerd wordt door de natuurwetenschappen. Hiertoe behoort de niet-levende en de levende natuur. Hoewel de mens zelf tot de natuur behoort, wordt de menselijke invloed, het gecultiveerde, het kunstmatige niet tot de natuur gerekend. De natuur wordt ook onderscheiden van het bovennatuurlijke en van de wildernis, de ongerepte natuur.

Het is de mens, die met behulp van zijn brein , de beide hersenhelften (spiegelneuron , weerspiegeling), 'Lichaam en Geest', 'Macrokosmos en Microkosmos', 'God en Zoon', 'Hemel en Aarde', 'Micro-economie en Macro-economie', met elkaar verbindt. Pythagoras telt deductief van boven naar beneden (hemel) en Aristoteles inductief van beneden naar boven (aarde). De relatie tussen de Microkosmos en Macrokosmos is analoog aan de Economische structuur tussen Micro-economie en Macro-economie (Algemene economie).

Hoogleraar Jan de Boer De toekomst van theoretische natuurkunde:
Er bestaat een hele goede theorie van zwaartekracht, de algemene relativiteitstheorie van Einstein. Ook deze theorie staat als een huis. Er is echter een conceptueel probleem, de algemene relativiteitstheorie is een klassieke theorie, terwijl het standaardmodel een quantumtheorie is. Het samenvoegen van deze twee theorieën gaat daarom niet. Voor experimenten die we op aarde kunnen doen is zo'n gecombineerde theorie niet nodig, maar als we hele extreme situaties in het heelal willen begrijpen, zoals zwarte gaten en de big bang, dan is zo'n theorie wel degelijk noodzakelijk. Een veel fundamentelere vraag dan die van de oorsprong van het heelal is moeilijk denkbaar.

Quantumraadsels ontrafeld (Martijn van Calmthout - Volkskrant 9 mei 2015 - bijlage Sir Edmund p. 42-44):
Nu we dagelijks met de quantum-wereld te maken hebben, al is het maar door de smartphone in onze broekzak, is het volgens Martijn van Calmthout tijd dat natuurkundigen ophouden er zo moeilijk en geheimzinnig over te doen.
Tot slot
Wordt het quantum met dit alles minder vreemd? Waarschijnlijk niet direct, maar het geeft wel een ander perspectief op het idee dat quantumwetten nu eenmaal onbegrijpelijk zijn. In feite zijn die wetten niet mysterieuzer dan de wetten die we wél denken te bevatten, die van vallende en bewegende voorwerpen, het licht in onze huiskamers, de warmte die de radiatoren geven, of de zon. En in dat geval is het tijd dat we ook de quantumwetten accepteren zonder ons voortdurend af te vragen of we ze wel echt snappen. Accepteren is een goed begin en wennen aan de quantumwerkelijkheid is gewoon een kwestie van tijd.

Hans Koppen Het fenomeen van de geografische ervaring (p. 8):
De filosoof en cognitiewetenschapper Gallagher noemt het op deze manier waarnemen en ervaren van de omgeving ‘actieve waarneming’ (enactive perception)2 en voor de filosoof Heidegger is dit ‘het zorgend en handelend in de wereld staan’. 3 Ook de filosoof Merleau-Ponty omschrijft het menselijk bewustzijn niet als een ding of als een substantie, maar als een dialogische activiteit. Een activiteit die altijd een gericht-zijn op iets inhoudt, op een wisselwerking tussen subject en object.4 Vanwege die actieve dialoog tussen mens en wereld kunnen we ook zeggen dat het werkwoord ervaren de waarnemer niet onberoerd laat.

De hamvraag is nu zal het de wetenschap, mede aan de hand van het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter lukken aan te tonen dat we de Éne werkelijkheid vanuit ons eigen referentiekader waarnemen?

Hoe we waarnemen hangt van onze interpretatie (hermeneutiek) af. Het ‘Hoe en Wat’ in de gemanifesteerde wereld staat tegenover het ‘Wat en Hoe’ in de ongemanifesteerde wereld. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld), 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.

De inductieve, bottom-up-benadering van Gerard ’t Hooft van het standaardmodel staat tegenover de deductieve ‘top-down’-kosmologie van de Quantum field theory (History of quantum field theory) waar Pythagoras de basis voor heeft gelegd. Wel sluit het holografisch universum van Gerard ’t Hooft aan bij het weerspiegelen en weerkaatsen in het rapport ‘E i V’. Matthew D. Schwartz beschrijft in zijn boek de relatie Quantum Field Theory and the Standard Model.

Of zoals Amanda Gefter in haar boek In Einsteins achtertuin (p. 474): Helaas voor Einstein liet John Stewart Bell weinig heel van de EPR-werkelijkheid. Na een vernietigende overtuigende laboratoriumtest in 2007 verscheen er in Physics World een artikel met de kop ‘Kwantumfysica zegt werkelijkheid vaarwel’.
395: ‘E r lijkt een ingrijpende verandering op til in de kosmologie. Misschien zelfs een paradigmaverschuiving, van een godperspectief naar het perspectief van één enkele waarnemer. Denk je dat dat inderdaad zo is?’ ‘Ja’, zei Susskind. ‘Ik denk dat dat idee steeds meer aanhang krijgt. Maar het is soms ook zinvol om de boel vanuit het globale perspectief te bekijken. Etc.’
Wanneer we het inzicht van Amanda Gefter: ‘Waarnemers: ja; een universum: nee. Er is één waarnemingsuniversum per referentiekader, en je kunt maar over één referentiekader tegelijk praten.’ van Amanda Gefter (p. 508) consequent doortrekken betekent dit dat elk individu de Éne werkelijkheid vanuit zijn eigen referentiekader waarneemt. In de kern gaat het om wat Amanda op p. 127 schrijft: ‘Maar de symmetrie is niet echt weg, zegt Wilczek. Die is alleen maar verborgen. Op p. 129 verwijst zij in dit kader naar Nick Bostrom. In het rapport ‘E I V’ draait het om de interdisciplinaire aanpak. Wetenschapsfilosofen als Nick Bostrom en Ervin Laszlo laten zien hoe het mogelijk is de verschillende inzichten in de natuurkunde beter op elkaar te laten aansluiten. Door haar boek doorbreekt Amanda Gefter het gesloten bolwerk van de fysici en daarmee hun tunnelvisie op de werkelijkheid. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat ongeveer 97% van de klimaatwetenschappers zegt dat het klimaat verandert en dat dit wordt veroorzaakt door invloed van de mens. Al leert de controverse rond de hockeystick dat de relatie tussen ons gedrag en de opwarming van de Aarde veel discussie uitlokt. De VS heeft het Kyoto protocol niet ondertekend. Wel hebben zij hun eigen ‘kerk met gelovigen’ (Australië, China, Japan, India en Zuid-Korea) opgericht.
Alles hangt echter samen met de grens tussen verleden en toekomst, de absolute tijd, het eeuwige nu.
Wheeler: ‘Er is geen opmerkelijker eigenschap van deze kwantumwereld dan de vreemde koppeling die wordt bewerkstelligd tussen toekomst en verleden. Als waarnemingen die we nu doen een verleden van een miljard jaar oud kunnen creëren, kunnen waarnemingen die in de toekomst worden gedaan ook bijdragen aan de constructie van het universum dat we nu zien (Amanda Gefter p. 141).’

De absolute tijd van Albert Einstein kan niet worden waargenomen.
U (Einstein) hebt toch benadrukt dat men niet kan spreken over een absolute tijd, want men kan geen absolute tijd waarnemen. De 5e dimensie, de absolute tijd staat voor het eeuwige nu. Het aardse nu, de 4e Dimensie, de relatieve tijd, de illusoire tijd is met verleden en toekomst verbonden. We kunnen het heden alleen begrijpen door over het verleden na te denken.

De logica is waarnemer afhankelijk (p. 487). Dit nieuwe inzicht van de kwantumfysica betekent dat de logica in de natuurkunde zoek is. Één enkele waarnemer kan nooit getuige zijn van polygame verstrengeling (p. 476). Pythagoras had al door dat er op aarde geen hypothetische superwaarnemer bestaat (p. 475). Carlo Rovelli: '‘Interferentie‘ is geen term die aangeeft wat er werkelijk gebeurt; het is een term die verwijst naar een vergelijking tussen wat door één waarnemer wordt waargenomen en wat door een andere waargenomen zou worden. In jouw bewoordingen is het een term die verwijst naar de vergelijking van twee verschillende referentiekaders (p. 477).’ Totdat men uiteindelijk begreep dat er geen echt ‘boven’ en ‘onder’ is, dat dat relatieve begrippen zijn (p. 478).
Uit de hele structuur van de kwantummechanica blijkt dat onze informatie altijd beperkt is. De kwantummechanische wereld is intrinsiek probabilistisch, we beschikken slechts over een deel van de informatie. Een waarnemer die zichzelf volledig zou kunnen meten, zou formeel gesproken de wetten van de kwantummechanica kunnen overtreden.
‘Er lijken aanwijzigingen te zijn voor een verband met de onvolledigheidsstelling van Gödel.’
‘Ja,’zei hij. ‘Absoluut. Ik ben er alleen nog niet uit hoe precies (p. 480/481)'.
De grenzen waren de crux. Als we de grenzen konden vinden, konden we de werkelijkheid vinden. Of het gebrek daaraan.
‘De logica als bouwmateriaal,’ had Wheeler in zijn dagboek gekrabbeld. Maar de logica was waarnemer-afhankelijk gebleken: ‘ja’ in het ene referentiekader en ziet er in een ander referentiekader uit als ‘nee’ (p. 487).

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 34):
Steeds weigerde Socrates te debatteren over het mysterie van het universele zijn, en toch zou niemand er ooit aan hebben gedacht hem te beschuldigen van atheïsme, behalve degenen die uit waren op zijn ondergang. Bij het aanbreken van een periode van activiteit, zegt de Geheime Leer, heeft er volgens de eeuwige en onveranderlijke wet een uitbreiding plaats van deze goddelijke essentie, van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, en het heelal van de verschijnselen of het zichtbare heelal is het uiteindelijke resultaat van de lange keten van kosmische krachten die zo achtereenvolgens in beweging worden gebracht. Op soortgelijke manier heeft, als de passieve toestand weer intreedt, een samentrekking plaats van de goddelijke essentie en wordt het voorafgaande scheppingswerk geleidelijk en stap voor stap tenietgedaan. Het zichtbare heelal wordt ontbonden, zijn bouwstoffen worden verspreid en eenzaam en alleen hangt de ‘duisternis’ weer over de ‘afgrond’. Om een beeldspraak uit de Geheime Boeken te gebruiken, die de bedoeling nog duidelijker overbrengt: een uitademing van de ‘onbekende essentie’ brengt de wereld voort en een inademing doet deze verdwijnen. Dit proces heeft al een eeuwigheid plaatsgevonden en ons tegenwoordige heelal is er maar één uit een oneindige reeks, die geen begin had en geen einde zal hebben.’ (Zie ‘Isis Ontsluierd’ Deel 2 p. 310 en ‘De dagen en nachten van Brahma’ in Afdeling II.)
De Geheime Leer Deel I, Stanza 1 De nacht van het heelal (p. 73):
De Geheime Leer verkondigt de steeds verdergaande ontwikkeling van alles, van werelden zowel als van atomen; en deze indrukwekkende ontwikkeling heeft noch een denkbaar begin, noch een einde dat men zich kan voorstellen. Ons ‘Heelal’ is er slechts één uit een oneindig aantal Heelallen, alle ‘zonen van noodzakelijkheid’, omdat zij schakels vormen in de grote kosmische keten van Heelallen, waarvan ieder zich tot zijn voorganger verhoudt als een gevolg, en tot zijn opvolger als een oorzaak.
Het verschijnen en verdwijnen van het Heelal wordt voorgesteld als een uitademing en inademing van ‘de grote adem’, die eeuwig is en die, omdat hij beweging is, een van de drie aspecten van het Absolute is; de andere twee zijn abstracte Ruimte en duur. Als de ‘grote adem’ wordt geprojecteerd, wordt hij de goddelijke adem genoemd en wordt hij beschouwd als het ademen van de onkenbare godheid – het ene Bestaan – die als het ware een gedachte uitademt die de Kosmos wordt. (Zie Isis Ontsluierd.) Zo verdwijnt ook, als de goddelijke adem weer wordt ingeademd, het Heelal in de schoot van ‘de grote moeder’, die dan slaapt ‘gewikkeld in haar onzichtbare gewaden’.

Thomas Piketty auteur van het boek Capital in the Twenty-First Century stelt in de Vokskrant van 19 april 2014: ‘De toenemende ongelijkheid is geen gevolg van ijzeren economische wetten, maar van politieke keuzen. Volgens de Voetnoot Piketty van Arnon Grunberg in deze krant is Grunberg er zelfs van overtuigd dat theologen binnenkort zullen bewijzen dat God met het paradijs een belastingparadijs bedoelde. De hamvraag voor de 21e eeuw wordt hoe kan arbeid tegenwicht bieden om de macht van het kapitaal te beteugelen?

Het lijkt aannemelijk dat verder onderzoek zal aantonen dat het microkader van de kwantummechanica nauw met de manifestatie van de neuronale netwerken samenhangt. Tegenover het standaardmodel in de gemanifesteerde wereld staat het, volmaakte vierkant, het magisch vierkant in de ongemanifesteerde wereld. Het speculeren op de financiële markten, het zeepbel(casino)kapitalisme in de materiële wereld kan met het speculeren over de immateriële wereld worden vergeleken.

Aan bankiers kan de vraag worden voorgelegd wat is de toegevoegde waarde voor de samenleving de AEX, het ballonnetje, eerst voorbij de reële economie, op te blazen en later weer te laten leeglopen? Bij het opblazen verdienen weinig mensen relatief veel en bij het leeglopen verliezen veel mensen relatief weinig. Wat de een wint verliest de ander, eenvoudiger kunnen we het niet maken. Uiteindelijk moet economische groei op uitbreiding van de markten voor reële producten, die waarde toevoegen zijn gebaseerd. Om ons geluk op aarde te bevorderen hebben de banken toestemming gekregen om vrijwel onbeperkt geld te scheppen. Of met andere woorden het opblazen van het ballonnetje heeft de valkuil van de schijnmarkt opgeleverd. Zowel de samenleving als de banken hebben er belang bij dat zeepbellen worden vermeden.

Voor het leiden en besturen van bedrijven en overheidsinstellingen gaat het veelal om ondernemers, leiders en managers, die het gezichtspunt van de Natuurkunde als vertrekpunt gebruiken. De theosofie daarentegen heeft, om het functioneren van de ziel te verklaren, als vertrekpunt de alfawetenschappen, de Geestkunnde en is op de kennis van profeten, mystici en zieners (rishi’s) gebaseerd.

Blavatsky borduurt in haar boeken met behulp van meta-leren, het Ken uzelve voort op het werk van profeten, mystici en zieners, die zich al millennia op het functioneren van de ‘kennissamenleving’ concentreren. Door het Ken uzelve centraal te plaatsen is het mogelijk de controverse tussen wetenschappers te verkleinen. De basis voor zelfregulering (4.1.2.1. Het principe van de tegendelen) is zelfkennis. Het Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’. Er geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf.

Het boek De vernieuwers de zegeningen van tegenslag in wetenschap en kunst, 1500-2000 van Anton Blok werkt het thema Insider & Outsider uit. Misschien wel een van de grootste radicale vernieuwers is H.P. Blavatsky. Anton Blok behandelt in zijn boek een periode van 500 jaar. Blavatsky beschrijft in haar in 1988 gepubliceerde magnum opus De Geheime Leer een geschiedenis van meer dan 7000 jaar. Blavatsky begint bij Vyasa de auteur van de Bhagavad Gita. De kwintessens, de wederkerigheid in het rapport ‘E i V’ laat zien dat Insider & Outsider - Innerlijke en Uiterlijke wereld (Binnen- en Buitenwereld) namelijk voor elk mens geldt.

In zijn De revolutionibus orbium coelestium (Over de omwentelingen der hemellichamen) beschrijft Copernicus drie eeuwige omwentelingen. De aarde die elke dag om haar eigen as (centrum) draait en elk jaar een omwenteling rond de zon maakt. De derde beweging heeft op de precessie van de equinox betrekking, die ongeveer 25.765 jaar duurt. Johan Oldenkamp hanteert voor de precessie 25.920 jaar, DGL 25.868 jaar en Avani van Leeuwe in zijn boek Het heilige pad van de leider 26.000 jaar (p. 51/56).

Quasideeltjes zijn een nieuwe categorie deeltjes, die het wellicht mogelijk maken de hypothese van het bestaan van Aions - Aeonen - Eonen te duiden, om dus op langere termijn het inzicht in Akasa te verdiepen. Maar het terrein van de verborgen 5e dimensie ('Waarnemer = Waargenomene'), de Kwintessens blijft een complex vraagstuk, waarvoor de hypothese ‘Geest = Licht = Creativiteit’ geldt. Het meditatie-diagram van Blavatsky maakt het mogelijk 'Waarnemer = Waargenomene', de dualiteit op te heffen. De disidentificatie oefening van Roberto Assagioli is op het meditatie-diagram van Blavatsky gebaseerd. Meditatie is geen middel tot een doel. Zij is beide, ‘Middel en Doel’, ’Vorm en Inhoud’, het ‘Hoe en Wat’ (reciprociteit).
Wat betreft ‘Geest = Licht = Creativiteit’ verwijs ik graag naar het boek Hebben wij een ziel? Zo ja, waar dan? (p. 43 en hoofdstuk 16 p. 291) van Gerrit Teule.

De eonenhypothese, de supersymmetrie in de schepping wordt mede op basis van biofotonen, constructieve – en destructieve interferentie, Meissner-effect en de eeuwige wederkeer van Nietzsche onderbouwd.

Of zoals Gerrit Teule het in zijn boek WDNKW uitdrukt (p. 107): een fijnzinnige fotonenbeweging kan leiden tot grove spierbewegingen.
Een bijzonder kenmerk van elektromagnetische straling is, zoals gesteld, dat er extreem nauwkeurig afgestemd kan worden op een bepaalde golflengte/frequentie.
151: De kleine eonische tijdruimte is gevuld met een extreem heet ‘fotonengas’, dat Charon aanduidt als (black body radiation).
152/153: Eonen zijn tijdens de oerknal ‘gebakken’ en sindsdien overal in en om ons heen aanwezig. Ze zijn door onze hele zwaartekrachtruimte verspreid in een verborgen 5e dimensie. Ze kunnen niet verbranden of verteren.
Negatieve entropie De evolutietheorie van het neo-darwinisme heeft moeite met een belangrijk struikelblok, de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica (de wet van de entropie). Die wet zegt dat er uit chaos geen blijvende en toenemende orde kan voortkomen, zonder een voortdurende en stimulerende invloed.
292: Wat in de eonenhypothese van binnenuit wordt benaderd, vanuit de eonen dus, benadert de chaostheorie van buitenaf: namelijk vanuit chaotisch aandoende structuren die overal om ons heen en in ons lichaam te vinden zijn.
299: In één tekening wordt zelfgelijkvormigheid, de absolute - en relatieve ruimtetijd weergegeven. Eon staat voor de absolute ruimtetijd (wormgat) en atoom, molecuul, cel, lichaam en aarde voor de relatieve ruimte ('Openbare ruimte'). Aan deze reeks kunnen het brein, sterrenstelsels en miljoenen, zo niet miljarden andere universa worden toegevoegd. Het verschil tussen een absolute - en relatieve ruimtetijd is de levensduur. In werkelijkheid bestaan er slechts virtuele scheidslijnen.
De absolute ruimte (non-lokale ruimte) heeft een eeuwige levensduur, bij de relatieve ruimte kan de levensduur zelfs vele miljarden jaren bedragen. Het universum heeft op haar beurt een langere levensduur dan een sterrenstelsel binnen het universum. Een eindig universum maakt onderdeel uit van het heelal (meta-universum). Een relatieve ruimte heeft een duidelijk beginpunt en eindpunt, alpha en omega.

De 'steen der wijzen', het mechanisme achter de metafoor van de ‘steen in de vijver’, om de onbalans in de verdeling van energie te verminderen is al bekend.
Net als in het boek Wat Darwin niet kon weten van Gerrit Teule wordt de schakel tussen ‘Geest en Lichaam’ met de kwantumverstrengeling, de ‘linker- en rechterhand’ (pad), de linker- en rechterhersenhelft in verband gebracht. Kwantummechanica en chiraliteit bieden een degelijke grondslag om de eonenhypothese van Jean Charon te onderbouwen. De hypothese geeft ook een boeiende visie op oorspronkelijk bewustzijn/dharmadhatu.
De onbalans op aarde wordt verkleind door bewust voor het symbool van de verticale as (Axis mundi, het zevenvoudige pad) door het midden van het Ei van Assagioli, de zelfrealisatie van Maslow te kiezen.

Het gegeven dat de spiegel, de weerspiegeling de soms harde werkelijkheid laat zien wordt vaker gebruikt in literatuur en andere kunstvormen, waaronder films. Zodra het spiegelbeeld de realiteit laat zien, wordt de droom vaak verkozen boven de werkelijkheid en wordt het spiegelbeeld vernietigd door de spiegel te breken of een steen in de vijver te gooien.

De geschiedenis leert dat de oplossing van de Unificatietheorie, het levensmysterie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. Hoe selectief zijn we als waarnemer? Gerrit Teule verklaart Waarneming creëert deeltje in zijn boek Ethiek, schoonheid en eonen (p. 181).

Gerrit Teule beschrijft in zijn boek Ethiek, schoonheid en eonen (p.16/19) het ‘en-en’/‘of-of’-mechanisme aan de hand van ‘schering en inslag’, of met andere woorden de relatie tussen 'Geest en Materie', het 'verticaal - en horizontaal' bewustzijn.
Hoofdstuk 18 Kwantummechanica en ethiek – Onzekerheid en creativiteit (p. 179)
Vanuit de schutter gezien is het balgedrag echter gewild en nauwkeurig bepaald. Voor de schutter is dit het creatieve moment. Het hangt er dus vanaf aan welke kant van de bal je staat. Het creatieve eonische bewustzijn staat achter de bal.
Waarschijnlijkheidsgolven en superpositie (p. 180)
Dat elektron kan dus, indachtig Heisenbergs principe, net zoals de bal op de stip, alle kanten op vliegen (al zal het bij voetbal wel beperkt zijn tot de doelmond, of er vlak naast of overheen) en we weten niet welke. Het elektron kan dus overal rondom de bron opduiken. We tekenen daarom een waarschijnlijkheidsgolf, die zich cirkelvormig uitbreidt vanaf het middelpunt, net zoals in een plas water gebeurt als je er een steen in gooit.

't Hooft en Veltman maakten in hun rekenmodel van '3,999' gebruik. Het is aannemelijk dat dit getal met de relatieve tijd, de gebroken symmetrie in de materiële wereld correspondeert. De oplossing van de gebroken symmetrie hangt met de vorming en evolutie van zwarte gaten samen. Het heeft in het standaardmodel, de ‘C-, P- en T-symmetry’ volgens Martinus Veltkamp op de '4e Dimensie', op het fenomeen Zwaartekracht betrekking, oftewel Triade + Tetrade = 5e Dimensie. Robbert Dijkgraaf volgt in zijn loopbaan het spoor van Gerard ’t Hooft.

In de systeemleer staat de ‘4’ voor het terugkoppelingsmechanisme, dat op de invoer, de verwerking en de uitvoer volgt. De hemelse ‘1 2 3’ ontstaat wanneer de aardse ‘4’, het terugkoppelingsmechanisme harmonie creëert. Dit terugkoppelingsmechanisme heeft op de levenskunst, de zin van het leven betrekking. Een tipje van de sluier wordt opgelicht. De driehoek van Pythagoras is nog steeds actueel. Het ultieme ordeningsprincipe, de negentropie of het IBS (integraal besturingssysteem) van Ken Wilber is al millennia bekend.

Het is niet ondenkbaar dat onder invloed van het leerproces, de levensenergie van de mens, de microkosmos, in de verborgen 5e dimensie de tijd als het ware terugdraait en op de zeer lange termijn een nieuwe ‘oerknal’ plaatsvindt. Al is het wel een intrigrerende gedachte wanneer we aan het mechanisme achter het ontstaan van 'oerknallen' of de overgang naar andere planetenstelsels zouden meewerken. Astronomen hebben, met behulp van gegevens afkomstig van de Hubble Ruimtetelescoop, berekend dat de Melkweg waarschijnlijk over 4 miljard jaar zich zal samenvoegen met het Andromeda-sterrenstelsel. Dit is dus ongeveer gelijk met de al voorziene ingrijpende veranderingen van de Zon en de Aarde. Kringlopen hebben op het verschijnen en verdwijnen, de eeuwig durende cycli van het multiversum betrekking.

David Bodanis E=MC2 de biografie van de formule die de wereld veranderde, recensie:
Deze blik in de geschiedenis van de wetenschap stimuleert de eigen gedachten van de lezers. Zo kreeg ik het idee dat Einsteins vergelijking betrekking heeft op de geboorte, het leven, en de dood van het heelal, hoeveel triljoenen jaren er ook voor nodig zijn om dat proces te doorlopen. En ook dat er in de hele oneindigheid geen absolute ‘geboorte’ of ‘dood’ is, maar in plaats daarvan een eindeloze stroom of opeenvolging van heelallen gevormd uit eindeloos evoluerende samenstellende delen, waarvan elk meer en meer van zijn eigen innerlijke kwaliteiten openbaart. – I.M. Oderberg

In het rapport 'E i V' hebben de condities op het antropisch principe betrekking.

Bij leven gaat het om doelgerichtheid (telos, entelechie de vier oorzaken-leer) van Aristoteles, de emergente eigenschap zelfgelijkvormigheid. Elke nanoseconde veranderen wij bewust of onbewust de wereld. Door in verbinding te blijven met het zelfregulerend principe, de negentropie, de blauwdruk van het leven is het mogelijk de chaos te bedwingen. In Prigogines ogen was de tijd van de zekerheden definitief voorbij. Meer nog, hij zag onzekerheid als een bron van rijkdom. Daarmee demonstreerde hij een rotsvast geloof in de kracht van de mens. Net zoals Karl Popper noemde hij zich de waarschijnlijk meest optimistische pessimist.

Zoals E. F. Schumacher stelt: ‘We hebben grote behoefte aan een betrouwbare kaart van de werkelijkheid’. De mens maakt deel uit van de triade Kenner, Kenproces en Kenproduct (Knower, Knowing, and Known). Het betekent dat we deel uitmaken van het leerproces en dat we nooit met de werkelijkheid die we onderzoeken, of met andere woorden de kaart, het ruimtetijd-continuüm dat we hebben getekend, zullen samenvallen.

Stelling: Het Akasha-veld vormt de basis voor ‘de integrale theorie van alles’, de unificatietheorie. In het onderzoeksrapport 'E i V' wordt om het ‘allesverbindende informatieveld’ te verklaren het Ether-paradigma gebruikt. Dit rapport wil aantonen dat de holos-beschaving een stapje dichterbij komt door de absolute waarheid (G. de Purucker: Drie stadia van het zien van Waarheid), de éne werkelijkheid als vast referentiepunt te kiezen.

De Oosterse filosofie, de Esoterie, de Hegeliaanse (dialectische) - en de Natuurfilosofie bieden een goed houvast om dit gezichtspunt te belichten.
René Meijer belicht in zijn boek De Ether Bestaat! het Vedische gedachtegoed. Deel III, de Persoon en de Politiek is het vertrekpunt van het rapport 'E i V '. Of met andere woorden het boek De Ether Bestaat! kijkt vanuit een top down benadering, terwijl daarentegen het rapport 'E i V' bottom up. In het rapport 'E i V' komt de keerzijde aan de orde. Het morele kompas laat zien dat beide zienswijzen perfect op elkaar aansluiten. Het morele kompas, de schakel tussen het boek en het rapport is een handig hulpmiddel om het nieuwe perspectief op de 'theorie van alles' en het daarmee samenhangende zelfreinigende vermogen verder uit te werken. De relatie tussen het boek en het rapport, tusen de 'Triade en de Tetrade' wordt in het hoofdstuk Idealisme en Materialisme aan de hand van de systeembenadering besproken.

Wanneer we beschikken over een kloppend standaardmodel betekent dat het verklaren van het waarom van het beginsel van de complementariteit, de medaille met twee kanten van de Materiële- en Immateriële wereld een stapje dichterbij komt. De keerzijde van het gemanifesteerde standaardmodel is de ongemanifesteerde supersymmetrie. De praktische bruikbaarheid van een kloppend standaardmodel heeft betrekking op het verklaren van het waarom van de C-, P- en T-symmetrie ('Materiesymmetrie en Wederkerigheid' (Eternal recurrence), 'Spiegelsymmetrie en Spiegelneuron' en 'Tijdsymmetrie en het Eeuwige nu'). De klinisch psycholoog René Meijer brengt met behulp van matrices de supersymmetrie in het universum in beeld. Een ommekeer, een keerpunt in het denken is nodig. Als we de zaken werkelijk willen veranderen dienen we aan het geestelijke kapitaal, de geestelijke gezondheid meer aandacht te besteden. Het 5Ddenkraam is op de randomized controlled trial (Evidence based practice) van vele millennia gebaseerd.

De titel van het boek Een scheurtje in de rand van de schepping van Marcelo Gleiser heeft op evolutie door emanatie betrekking.
Voor Marcelo Gleiser zijn faseovergangen (‘Waterdamp - Water - IJs’) de belangrijkste inspiratie (p. 111) voor het thema dat hij in hoofdstuk 34 Een universum in de overgang beschrijft.
178: Faseovergang: proces waarbij een verandering in externe omstandigheden tot een kwalitatieve verandering in het systeem leidt zoals water in ijs verandert na een temperatuurdaling. We zullen zien dat processen lijkend op faseovergangen ook de kwalitatieve veranderingen in de interne symmetrieën van de deeltjesfysica beschrijven.
Het is vermoedelijk overbodig te vermelden dat in De Geheime Leer de faseovergangen ‘Vuur - Lucht - Water - Aarde’ uitgebreid worden behandeld.

Waarom is er na de oerknal iets en niet niks? van Frans W. Saris, emeritus-hoogleraar fysica in de Volkskrant 19 augustus 2013:
Maar als ons heelal een zwart gat is dan is het heelal gesloten, dan zal het ooit stoppen met uitdijen en zal het weer inkrimpen. En als ons heelal voldoende krimpt tot een superzware superdichte grapefruit, als de film van het heelal niet alleen heen maar ook terugdraait , is er dan niet weer een oerknal? Misschien was er nooit echt een begin noch een einde en is ons heelal het resultaat van de zoveelste oerknal waarin de condities precies zo waren dat ons huidige heelal kon ontstaan?

De 4e – en 5e Dimensie hangen met de vierde – en vijfde wijsheidssleutel, de kwintessens samen.

De kwintessens laat zien dat het wel degelijk mogelijk is Ruimte en Tijd in de Unificatietheorie te incorpereren.
Het is Blavatsky die in De Geheime Leer aantoont dat in het Akasha-veld ruimte en tijd één zijn. BDE personen met een verruimd bewustzijn bevinden zich in de verborgen 5e dimensie waar tijd en ruimte geen rol meer speelt.

De Theorie van alles heeft op de evolutie van onze zielen, die uiteindelijk in het omegapunt, het Koninkrijk van God zullen convergeren, betrekking. Het probleem van het ego (twéé kanten van een medaille), de Unificatietheorie omvat al de Theorie van alles, de oplossingsrichting, die in De Geheime Leer van Blavatsky wordt uitgewerkt.

Het rapport ‘E i V’ maakt gebruik van een besturingsparadigma, dat in een 5Ddenkraam past. Het 5Ddenkraam wil benadrukken dat het universele patroon van het wat vastligt. Het onbepaaldheidsprincipe van Heisenberg geldt ook voor de tijd: wat in de toekomst verborgen ligt, is niet te meten. Het is zoals het is, daar kan de wetenschap weinig aan veranderen. Uit het onzekerheidsprincipe van Heisenberg volgt dat er soms in een lege ruimte 'spontaan' deeltjes kunnen verschijnen of verdwijnen.

In het 5Ddenkraam, lees Dodecaëder van Plato zijn de metafysica, het bovennatuurlijke en de fysica, ‘Geestkunde en Natuurkunde’, Levensbeschouwing en Ruimte - Materie – Tijd, Bewustzijnsevolutie en Evolutietheorie, Unificatietheorie (evolutie van het leven, lees epigenetica) en de Snaartheorie, twee complementaire kanten van één medaille. Het is de ziel (psyche, reflexieve bewustzijn) of met andere woorden het projectiemechanisme, de spiegelsymmetrie die beide met elkaar verbindt. Het gaat er om dat we leren ons met de natuurlijke kringloop te verbinden.

In het rapport ‘E i V’ staat niet de discussie ‘Geest of Stof’, 'Aristoteles of Descartes', what’s in a name centraal, maar de wederkerigheid (reciprociteit) tussen beide, het in de mens ingebouwde 'en-en'/'of-of'-mechanisme (Alles divergeert en moet ook weer convergeren), de kwintessens. Het 'en-en'/'of-of', het 'verdienmodel' mechanisme (Complementariteit/Dichotomieën) achter de 'natuurlijke selectie' wordt door de Heilige tetraktys van Pythagoras weergegeven. De getallen van Pythagoras brengen een relatie, een golfbeweging (ceta stroom) tussen twee polen, een specifieke categorie van betrekkingen tot uitdrukking. Pythagoras was een cyberneticus. De mens maakt deel uit van auto- en kruiskatalytische systemen (Ervin Laszlo). Primair gaat het om de weerspiegeling, de wederkerigheid tussen Geestkunde en Natuurkunde.

Het ‘en-en’/‘of-of’-mechanisme, de tegenstelling tussen ‘Entropie en Negentropie’ kan met de tegenstelling tussen 'Sat-Asat' worden vergeleken. Sat is de onveranderlijke, de altijd aanwezige en eeuwige wortel (Oer-chaos, oerbron, bron(code) ,oerstof), waaruit en waardoor alles voortkomt. Sat wordt geboren uit Asat, en Asat wordt voortgebracht door Sat. Het mechanisme ‘Sat-Asat' (Karma-Nemesis) brengt de eigenschap emergentie van de chaostheorie al tot uitdrukking.

Het beginsel achter ‘Ruimte en Tijd’ is de zelfgelijkvormigheid. Zelfgelijkvormigheid van de chaostheorie brengt de weerkaatsing, het projectiemechanisme (geweten, zelfreferentie) tussen 'Leraar en Leerling' (incarnatie van God op aarde) tot uitdrukking. René Meijer De Ether Bestaat! Uiteindelijk draait het om hoe herstellen we de harmonie in de schepping?

De innerlijke harmonie is verbroken omdat we hebben gegeten van de boom der kennis van goed en kwaad. De mens wordt zich van zijn morele autonomie, van zijn waarden en normen bewust. Primair draait het dus om het morele besef van een ieder.

De stelling wordt verdedigd dat de evolutietheorie van Darwin slechts een van de puzzelstukjes van de wet van evolutie is. Een ander cruciaal puzzelstukje heeft op wat is tijd? betrekking. Het is de schakel tussen 'Geest en Lichaam', die het probleem van het ego en het hogere Zelf, van involutie en evolutie, de neergaande en opgaande boog kan oplossen. In essentie draait het om ‘Levensatoom en Atoom’, ‘Geest en Lichaam’, ‘These + Antithese = Synthese', de kwintessens of met andere woorden de verbeeldingskracht van de mens.

Jude Currivan boek Het 8e Chakra (p. 28):
Bruce Lipton en anderen hebben aangetoond dat niet de celkern, maar de celmembraan, de uiterste begrenzing van de cel en het enige orgaan dat alle organismen met elkaar gemeen hebben, het eigen 'brein' van de cel moet zijn.
Hoofdstuk 10 De reis van de zielenheld
169: Stap 6 - Wederkerigheid in liefde, respect en dankbaarheid
We moeten nu kiezen: blijven we deel uitmaken van het materialistische probleem of kunnen we deel hebben aan de integrale oplossing?
De paren van tegenstellingen ‘1 + 7’, ‘2 + 6’ en ‘3 + 5’ laten zien wat Jude Currivan in haar boek Het 8e Chakra (Dharmadhatu) beschrijft.

Een atoomkern bestaat uit protonen en neutronen. De magnetische richting van atoomkernen wordt spin genoemd.
Het natuurkundig fenomeen kernspinresonantie of NMR (van Nuclear Magnetic Resonance) wordt in MRI-scanners gebruikt. Een MRI-scanner is een medisch apparaat voor de beeldvorming van het binnenste van het lichaam, zonder dat dit daarvoor hoeft te worden geopend.

Voor (bio)fotonen geldt hetzelfde als voor neutronen, moleculen, synapsen, gedachten en gevoelens ze verschijnen en verdwijnen. Een neurotransmitter is een molecuul dat wordt gebruikt voor de signaaloverdracht tussen zenuwcellen ('neuronen') in het zenuwstelsel. De plek waar deze signaaloverdracht plaatsvindt heet een synaps. Een synaps is een verbinding tussen twee neuronen waardoor een impuls kan worden overgedragen.

Zo epigenetica 'nature en nurture' verbindt zo legt Weltstoff (Memetica) een relatie tussen de genen van het DNA en de hersencellen (neuronen), tussen genetica en celbiologie. Een "succesvolle" meme past zich steeds en gemakkelijk aan, aan de veranderende tijden en omstandigheden. Sommigen zien de secularisatie van bepaalde richtingen in de christelijke godsdienst als een teken van een succesvolle meme. Een "starre" en moeilijk veranderende godsdienst zal volgens deze memetheorie versplinteren in een "succesvol" geseculariseerd deel en (talloze) kleine afsplitsingen.

Door het ‘u vraagt, wij draaien’ van het cliëntelisme, de twee handen op een buik politieke spelletjes kan van een gesloten systeem worden gesproken waarvoor de tweede wet van de thermo dynamica geldt en waarop dus de entropie van toepassing is. Of met andere woorden in een gesloten systeem blijft de kwantiteit, de totale hoeveelheid energie gelijk, maar de kwaliteit van de totale hoeveelheid energie zal na verloop van tijd lager zijn dan ervoor. Maar gelukkig bestaat er ook negentropie.

Het maskerkwadrant laat zien dat we in een loop terecht kunnen komen wanneer we niet meer met onze spirituele oerbron, het ’verticaal bewustzijn’ in het Ei van Roberto Assagioli zijn verbonden. De transformatie van het 'horizontale bewustzijn' naar het ’verticaal bewustzijn’ in het 'Ei van Roberto Assagioli' laat het doen ontwaken en de ontwikkeling van ons spirituele wezen zien. Of met andere woorden het geeft een antwoord hoe het mogelijk is van de vaak onbewuste werking van het ‘maskerkwadrant’ te worden verlost.

Voor alsof het een wiel was in het midden van een wiel (Deel I, p. 157) of als het ware een wiel in het midden van een wiel was (Deel II p. 629) kan ook gelezen worden een kleine kringloop binnen een grote kringloop of de levenscyclus van een mens (menselijke natuur) binnen de levenscyclus van een universum (Het wiel van dharma). Op aarde vinden analoge energetische processen plaats (Wet van analogie: ‘Zo Boven zo Beneden’). Een elektronenschil (SCHILLEN) kan met de baan die een planeet beschrijft worden vergeleken. De Éne werkelijkheid maakt het mogelijk de in de kosmos verborgen repeterende patronen, van heel klein (atoom) tot heel groot (meta-universum) te duiden en de huidige tijdgeest te leren begrijpen.

Ervin Laszlo schrijft tot slot in zijn boek Kwantumshift in het wereldbrein (p. 175): De logische plaats om naar een wetenschappelijke verklaring voor het mysterie van transcommunicatie (ITC) te zoeken, is niet metafysica van zielen en geesten, maar gewoon de fysica van de complexe-veldtheorie.

Ervin Laszlo boek KWANTUMSHIFT in het wereldbrein (p. 13):
We hebben de keus: met de veranderende wereld mee veranderen – en dat kúnnen we, als we het vereiste inzicht verwerven en de nodige bereidheid daatoe opbrengen – óf steeds grotere crises riskeren, leidende tot een uiteindelijke ineenstorting.
97: Het veel geroemde ‘complementaire beginsel’ van Niels Bohr – dat zegt dat een deeltje zich kan gedragen als een deeltje óf als een golf, maar nooit allebei tegelijk is – geeft aan dat de alternatieve eigenschappen van het deeltje complementair zijn: hoewel ze zich niet tegelijkertijd manifesteren, beschrijven ze alleen tezamen de volledige toestand van het elementaire deeltje. Echter, in het experiment van Afshar is het golfaspect wel degelijk aanwezig wanneer het deeltjesaspect wordt geobserveerd, terwijl het deeltjesaspect niet aanwezig is als het golfaspect wordt onderzocht.

In het boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn stelt Ervin Laszlo (p. 145): De werking van het subtiele maar reële A-veld verklaart de non-lokaliteit van niet alleen de kleinst meetbare bestanddelen van het universum, maar ook die van de grootste waarneembare structuren ervan. Het verklaart de coherentie van levende organismen én hun coherentie met de omgeving waarin ze leven en evolueren.

Ervin Laszlo boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 35):
De fysicus Erwin Schrödinger heeft erop gewezen dat elementaire deeltjes in de kwantumtoestand niet in een individueel gedefinieerde toestand verkeren, maar collectieve toestanden bezetten, en dat die toestanden altijd intrinsiek met elkaar ‘verstrengeld’ zijn.
boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 64):
Het A-veld verbindt alle stoffelijke systemen tot een coherent geheel. Dat betekent dat zuiver toeval – een worp met de dobbelstenen – in de evolutie geen fundamentele rol speelt, zoals Darwins theorie over lukrake mutaties, leidend tot het overleven van de sterkste, betoogde.
89: De stoffelijke wereld is een afspiegeling van energietrillingen van subtielere werelden die op hun beurt afspiegelingen zijn van nog subtielere energievelden. De schepping – en al wat later is komen te bestaan – is een neer- en buitenwaartse progressie vanuit de Oerbron.
124: De ontbrekende massa: Dit mondt uit in de bevinding dat slechts 4 procent van de materiële inhoud van het universum uit objecten van zichtbare materie bestaat, zoals spiraalnevels, sterren, planeten, interstellair stof en andere hemellichamen waarvan het bestaan met behulp van optische telescopen werd onthuld.
130: Niettemin leveren de verbluffend nauwkeurig op elkaar afgestemde wetten en kosmische constanten vooralsnog geen sluitende verklaring van de wijze waarop het universum zich uit het oerstralingsveld zou hebben ontwikkeld. Er zouden zich uit dit stralingsveld spiraalnevels hebben gevormd indien de temperatuur van het uitzettende universum was gedaald tot 3000 graden op de schaal van Kelvin.

In verband met de zichtbare en onzichtbare tijdruimten (eonische) spreekt Ervin Laszlo over De ontbrekende massa.

De Twee domeinen van de werkelijkheid – het domein van de actuele entiteiten (het ‘ruimtetijddomein’) en het domein van het kosmisch plenum (het ‘velddomein’) correleren met de relatieve respectievelijk absolute ruimtetijd, met de gemanifesteerde en ongemanifesteerde werkelijkheid.

Het rapport ‘E i V’ gaat uit van wat staat op pagina 131 van het boek het CHAOSPUNT de wereld op een tweesprong van Ervin Laszlo: Het levende organisme laat zich niet reduceren tot de wisselwerking van zijn bestanddelen zonder dat de ‘kenbaar wordende eigenschappen’ – nota bene de karakteristieken die het tot een levend organisme bestempelen – verloren gaan.
Het metafysische aspect wordt met name in het werk van Henri Bergson en Alfred North Whitehead belicht.

De chemie van de microwereld is zeker zo complex als de chemie van de macrowereld. In de microwereld gaat het om de membranen van Bruce Lipton en in de macrowereld om de membranen van Lisa Randall (antagonistische harmonie).

Er bestaat zeker buitenaards leven, maar daarvoor gelden nog steeds de woorden van
Xenophanes: De stervelingen menen dat de goden verwekt zijn evenals zij, en kleren, een stem en gestalte hebben als zij... ja, als de ossen en paarden en leeuwen handen bezaten en kunstwerken konden scheppen, zoals de mensen, zouden de paarden de goden als paarden afbeelden, de ossen daarentegen als ossen.
E.T. houdt zich tot nu toe stil. ====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.