Ecce Homo

Johannes 19: 5: Jezus dan kwam uit, dragende de doornenkroon, en het purperen kleed. En Pilatus zeide tot hen: Ziet, de Mens!
Mahatma Gandhi: Zonder onze medewerking kan onrecht niet voortbestaan.
Zolang een volk onrecht en uitbuiting accepteert, blijven zowel
onderdrukker als onderdrukten verstrikt in onrecht.
Kies uw doel ( uitdaging) , onbaatzuchtig, zonder enige gedachten aan persoonlijke genoegens of persoonlijk gewin, en gebruik onbaatzuchtige middelen om uw doel te bereiken..
Gebruik liefde en eerbied als middel, met hart en ziel, voor het welzijn van uw mede mens of dier.
Elke nederlaag of tegenslag zal u dichter bij uw diepst innerlijke kracht brengen.
Mahatma Gandhi: Wanneer twijfel me overvalt en ik word geconfronteerd met grote teleurstellingen, terwijl ik geen sprankje hoop zie aan de horizon, dan wend ik mij tot de Bhagavad Gita en vind altijd een vers dat me troost. Dan kan ik weer glimlachen in het aangezicht van overweldigend verdriet.
Mahatma Gandhi: De aarde biedt voldoende om ieders behoefte te bevredigen maar niet ieders hebzucht.
Krishnamurti: En in die afstand, de verdeling tussen de ziener en het ding dat wordt gezien, in die verdeling ligt het gehele conflict van de mens.
Hoe meer we over 'de waarheid' praten of zelfs maar denken, hoe verder we die van ons wegduwen.
Geen enkele organisatie of georganiseerde religie kan de mens naar waarheid of naar zijn verlossing leiden.
Waarheid is een land zonder paden.
Er bestaat geen pad naar de waarheid.
Je moet je eigen leraar en je eigen leerling zijn.
De tijd is nu,
de tijd omvat … het verleden,
de toekomst is nu.
Dus de dood is nu (kies: 'uitspraken').
Bewustzijn is de inhoud van het bewustzijn.
Het denken projecteert de toekomst via het heden, door het heden te wijzigen, vorm te geven en te ontwerpen als de toekomst.

====

Geest - Ziel - Lichaam (Brein, Zeven zintuigen, Evolutie - Involutie, Atoom - Levensatoom)

Plato: Het lichaam is een gevangenis voor de menselijke geest?
Plato: De ware aard der dingen wordt door onze woorden niet onthuld maar verhuld.
Geometrie zal de ziel naar de waarheid leiden.
Plato: Ideeën regeren de wereld.
Stelling van Plato:
Alle kennis is herinnering.
Plato’s motto: God gaat meetkundig te werk. ( H.P. Blavatsky Een toelichting op de De geheime leer: stanza’s I-IV p. 123)

Wordt het de cadillac of de geit (Martijn van Calmthout de Volkskrant 24 mei 2024, katern Boeken & Wetenschap]], p. 22-23):
Wat gebeurt er in de
kansberekening als we verder kijken dan harde cijfers? Wiskundejournalist Tom Chivers laat helder en overtuigend zien hoe een 18de-eeuwse statistische methode hedendaagse controversen kan verklaren.
Interessant is
Chivers’ idee dat ons bayesiaanse brein zelfs een hoofdrol speelt in de hedendaagse controversen over bijvoorbeeld vaccins en klimaat. Dezelfde studies die voor voorstanders bevestigen dat prikken zin heeft en CO2-uitstoot een probleem is, zijn voor anderen juist een hard bewijs van het tegendeel, desnoods omdat de wetenschap immers niet deugt of door de kolenindustrie wordt betaald. Beide partijen, benadrukt Chivers, kunnen nadenken. Het zijn hun subjectieve vooronderstellingen die leiden tot totaal verschillende inschattingen van de kans dat het helemaal mis zal gaan.

Deze bijlage bevat een samenvatting uit het boek KOSMOS een integrale visie op de wereld van Ervin Laszlo en Jude Currivan.
Wat is tijd? komt op pagina 64 aan de orde.
Niets in de relativiteitstheorie komt overeen met de manier waarop wij tijd ervaren als een ‘pijl’ die zich vanuit het verleden via het heden naar de toekomst verplaatst.
Het grote probleem is het verschijnen respectievelijk verdwijnen van het heden. De fysici hebben, zonder dat van de daken te schreeuwen, de factor tijd op zijn minst sinds de dagen van Galileo in feite geëlimineerd.
De onvermijdelijke toename van entropie veroorzaakte de vlucht van de tijdpijl.
65: Die universele symmetrie betekent dat de werkelijkheid alle ‘nu’s’ vanaf het eerste begin van het universum tot aan zijn uiteindelijke einde moet omvatten, zonder enig onderscheid tussen verleden, heden en toekomst. Het universum wordt zonder onderbreking herschapen in het fractale ‘nu’ van de Planck-tijd, gelijk aan het nagenoeg onvoorstelbaar korte moment van 10 tot de macht -44 seconde.

De Geheime Leer Inleidende opmerkingen
over de oeroude stanza’s en de vier prehistorische continenten
Facies totius universi, quamvis infinitis modis variet,
Manet tamen semper eadem. –
Spinoza1
1) Vertaling:
Hoewel de aanblik van het gehele heelal op eindeloos veel manieren verandert, blijft ze toch altijd gelijk. Spinoza, Opera, ed. C.H. Bruder, 1844, deel 2, blz. 332 (Epistola 66).

Geheime Leer Deel II Stanza 10 DE GESCHIEDENIS VAN HET VIERDE RAS (p. 261):
Er is een eeuwige cyclische wet van wedergeboorten, en aan het hoofd van de reeks staan bij de dageraad van elk nieuw manvantara diegenen, die ontelbare eonen lang hun rust hadden genoten na reïncarnaties in voorafgaande kalpa’s – de hoogste en eerste nirvani’s.
264: Maar de ‘ontelbare incarnaties van de geest’ en ‘de onophoudelijke polsslag en stroom van begeerte’ hebben, wat de eerste betreft, betrekking op onze leer van karmische en cyclische wedergeboorten, en wat de tweede betreft op EROS, niet de latere god van stoffelijke, fysiologische liefde, maar op de goddelijke begeerte, zowel in de goden als in de hele natuur, om wezens te scheppen en deze leven te geven. De stralen van de ene ‘duistere’, want onzichtbare en onbegrijpelijke VLAM konden dit alleen bereiken door zelf in de stof neer te dalen.

Ilya Prigogine: tijd geeft het verschil aan tussen de rol van het verleden en die van de toekomst. Boek Order out of Chaos: We kunnen het oude a priori onderscheid tussen wetenschappelijke en ethische waarden niet langer accepteren…. Tegenwoordig weten we dat tijd een constructie is en daarom een ethische verantwoordelijkheid met zich draagt….Als gevolg daarvan is de individuele activiteit niet tot betekenisloosheid gedoemd.
De westerse filosofie is een voortgaande discussie tussen Herakleitos' wereld van het worden en Parmenides' wereld van het zijn. Deze discussie, die zo'n 2500 jaar geleden is gestart, is nog steeds niet ten einde.' De discussie draait om de vraag of er vaste en universele natuurwetten zijn of dat de natuur een wordingsproces zonder wetmatig-heden is. 'Geen van beide is volgens mij waar.'

De stelling lijkt gerechtvaardigd voor wat betreft tijd er van uit te gaan dat er maar een natuurlijke tijd bestaat, het eeuwige nu, het durée van Henri Bergson.

In een oude Nederlandse versie van het standaardmodel stond de C-, P- en T-symmetry (Symmetry and Symmetry Breaking) centraal. Deze drie symmetrieën werden aanvankelijk als evident beschouwd: Materiesymmetrie (elk deeltje heeft een tegendeel dat het doet verdwijnen als het dat ontmoet), Spiegelsymmetrie of pariteit (het heelal gezien in een spiegel zou kunnen bestaan) en de Tijdsymmetrie (het heelal zou op kleine schaal andersom in de tijd kunnen verlopen). De huidige versie van het standaardmodel belicht alleen de materiesymmetrie (Energie en Materie). De Engelse Wikipedia houdt gelukkig wel rekening met de spiegelsymmetrie (Energie en Tijd) en de tijdsymmetrie (Ruimte en Tijd). Het is een rijker model, dat de werkelijkheid dichter benadert.

IIya Prigogine: wordt wel als vader van de chaostheorie aangeduid. Ilya Prigogine toonde aan dat tijd onomkeerbaar is. Dit betekent niet dat de tijdsymmetrie een onjuiste aanname is, maar op het verleden, nu en toekomst betrekking heeft.

Ervin Laszlo en Jude Currivan boek KOSMOS een integrale visie op de wereld (p. 44):
Het verschijnsel van symmetriebrekingen wordt overal in de natuur aangetroffen.
Om de geheimen in de natuur af te leiden uit de kennis van de relaties in de symmetrieën staat bekend als de gauge theory (ijktheorie).

In de deeltjesfysica is een ijkboson een boson dat fungeert als drager van één van de fundamentele natuurkrachten.

Het onderstaande middelste 'dubbelkwadrant' illustreert de 'Zevenvoudige samenstelling van de mens'. Het mysterie van de gebroken symmetrie, van de 7 gemanifesteerde 'missing links', van de oerbron.

Joodse Kabbalah     Antroposofie Holistische fysiotherapie
Monade Triade     Mensenrijk Plantenrijk
Neshama NepheshTriade: (Atma-Buddhi-Manas) 4. Hogere wereld 2. Etherische wereld
4. Geest-2. Dierlijk-astrale Ziel5. Manas<7. Âtma  7./1. 5./3.
| || |Lagere viertal:  | |
1. Voertuig-3. Ziel6. Buddhi>4. Kama>2. Linga-sarira4.-6./2.
Guph Ruah  | |1. Fysieke wereld 3. Astrale wereld 
Tetrade Duade  1. Sthûla-sarira<3. PrânaMineralenrijk Dierenrijk

De 'Zevenvoudige samenstelling van de mens' heeft op de relaties tussen ‘Geest en Lichaam’ betrekking. Deze relatie brengt de spiegelsymmetrie tot uitdrukking.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Hoe ver reikt onze kennis?, De integrale werkelijkheid (p. 24):
We hebben al gezien hoe de non-lokaliteit van kwantumentiteiten – de verstrengelde aard van twee identieke elementaire deeltjes – aantoont dat het universum een geheel is waarin alles met alles samenhangt. Het is een ‘heel’.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Relativiteit, Deeltjes en golven (p. 45):
Tegenhangers die elkaar weerspiegelen en niet los van elkaar bestaan, maar elkaar aanvullen (ze zijn complementair), komen overal in de natuur voor.

De complementariteit tussen geest en lichaam is vergelijkbaar met de relatie 'Golven en Deeltjes', 'Energie en Materie' (materiesymmetrie). Een foton is een voorbeeld van een kwantum.

Het leven op aarde is een medaille met twee kanten, een geestelijke en een fysieke. Blavatsky en in haar voetspoor Ervin Laszlo legt de nadruk op de eerste en Darwin op de tweede. Net als Ervin Laszlo houdt Blavatsky zich bezig met zowel de symmetrie als de gebroken symmetrie (7 gemanifesteerde 'missing links'), die in de schepping zitten verborgen en de éne werkelijkheid, de oerbron tot uitdrukking brengen.

In het rapport ‘E i V’ is oerstof een synoniem van oerbron.
Met oerstof of oersubstantie wordt in de filosofie de ultieme substantie aangeduid waaruit, waarin, en waardoor alles bestaat. Het is dat wat als ondeelbaar overblijft, indien men analytisch en deductief elke gekende substantie gaat opdelen tot in haar kleinste samenstelling. Omgekeerd kan men ook inductief ervan uitgaan dat aan de basis van alles een enkel oergegeven moet liggen. In de mythologie en in de religies wordt eveneens het concept oerstof in verschillende termen genoemd en mee behandeld. En ook de wetenschap blijkt er al lang naar op zoek. In al deze gevallen is wat men zoekt: de eenheid in de verscheidenheid.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk 11 De integrale werkelijkheid, Eenheid in Verscheidenheid (p.158):
De interactieve, met elkaar verweven processen van de manifeste wereld voltrekken zich op alle bestaansniveaus. Ze maken het mogelijk dat de hele wereld zichzelf in de diversiteit van talloze uitdrukkingsvormen tot expressie brengt.

Het rapport E i V beoogt, net als de bewustzijnsfilosofie, aan het gezichtspunt van Ervin Laszlo een steentje bij te dragen. Dit aanvullende inzicht is niet alleen door E-learning tot stand gekomen, maar berust ook op het dualisme, tegenstellingen en de binaire code van machinetalen. Voor het delen van kennis is internet een uniek medium. In tegenstelling tot computers werken onze hersenen niet op basis van de digitale, binaire code maar op een analoge manier.

Volgens Ervin Laszlo is het kwantumvacuüm de oerbron van geest en materie. Het concept ‘in-formatie’ van David Bohm wordt gebruikt om de structuur, de relaties tussen beide te beschrijven. Het begrip ‘in-formatie’ licht Ervin Laszlo in zijn boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 67) toe. Sri Aurobindo: ‘Alles is bewustzijn (…). Op verschillende niveaus van zijn eigen manifestaties is dit universum een graduatie van bewustzijnsniveaus (p. 111)’.
David Bohm ziet alles als een geheel, waarin twee werkelijkheden bestaan: de geïmpliceerde (implicate) realiteit en de geëxpliciteerde (explicate) of ontvouwde (=zichtbare ) realiteit, die toch een zijn. Niet alleen is alles aan het veranderen, maar alles is flux. Wat wil zeggen, dat wat is, is het proces van worden zelf, terwijl alle objecten, gebeurtenissen, entiteiten, voorwaarden, structuren, etc. vormen zijn die vanuit dit proces kunnen worden geabstraheerd. Het is zoals het is. Verandering is niet tegen te houden, alles is aan het worden (the process of becoming) en de energie of bron komt altijd uit de onderliggende stroming (implicate reality) voort.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk 4 Akasha en de hele-wereld, Hoever zijn we nu? (p. 66):

  • De lichtsnelheid binnen de ruimtetijd, in combinatie met de realiteit van non-lokale connectie buiten ruimtetijd, stelt de hele-wereld in staat haar eigen innerlijke relaties te verkennen en haar eigen processen te genereren.

Hoofdstuk 10 De doorbraak op gang brengen, Spiraaldynamiek (p. 147):
In hun baanbrekende boek Spiral Dynamics beschrijven Don Beck en Christopher Cowan een model van de bewustzijnsevolutie van complete culturen.
Ons pad naar heelheid (p. 150):
Als uiterlijke rijkdom innerlijke armoede moet maskeren, zal geen enkele hoeveelheid bezit deze leegte kunnen vullen.
'Affluenza' genezen
In 2005 lieten de co-auteurs John de Graaf, David Wann & Thomas H. Naylor de tweede editie van een boek verschijnen dat de titel draagt van de door hen bedachte naam voor de ziekte van extreme overconsumptie, affluenza.

Blavatsky De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 45):
Geest (of bewustzijn) en stof moeten echter niet als onafhankelijke werkelijkheden worden beschouwd, maar als de twee facetten of aspecten van het Absolute (Parabrahm), die de basis vormen van het voorwaardelijke Zijn, hetzij subjectief of objectief.

Carl Woese (Syracuse (New York), 15 juli 1928) is een Amerikaanse microbioloog die bekend is vanwege het definiëren van de Archaea (oerbacteriën) als domein (rijk) van organismen in 1977. Daarnaast stelde hij de hypothese van een RNA-wereld op.
De
genetische code van Nirenberg schrijft voor hoe mRNA wordt gelezen om een eiwit te vormen. In 2006 hebben Andrew Fire (VS) en Craig Mello (VS) de Nobelprijs gekregen voor het ontdekken dat genen stilgelegd kunnen worden (RNA-interferentie).

Harun Yahya in zijn boek Het Bedrog van de Evolutieleer (HOOFDSTUK 13 Wat evolutionisten beweren en de feiten):
Noch de vergelijking om die uit de proteïnen gemaakt werden, noch die van rRNA's of genen bevestigden de vooronderstelling van de evolutietheorie.
Carl Woese, beroemd bioloog van de Universiteit van Illinois, heeft dit erover te zeggen:

"Er is geen consistent organisch fylogenie uit de vele individuele proteïne-fylogenies die tot dusver geproduceerd zijn, verschenen. Overal kunnen fylogenetische buitensporigheden gezien worden in de universele boom, van de wortel tot de belangrijkste takken en onder de verschillende (groepen) tot zelfs tot het uiterlijk van de belangrijkste groepen."182

Het feit dat de resultaten van de moleculaire vergelijking niet voor de evolutietheorie, maar eerder daartegen spreken, wordt ook toegegeven in een artikel met als titel "Is it time to uproot the tree of life?" gepubliceerd in het tijdschrift Science in 1999. Dit artikel door Elzibet Pennisi zegt, dat de genetische analyse en vergelijkingen die door de Darwinistische biologen zijn uitgevoerd om het licht over de 'levensboom' te laten schijnen, eigenlijk tot de tegenovergestelde resultaten leidden, en zegt dat: "de nieuwe gegevens vervuilen het evolutionistische plaatje"

Gerrit Teule stelt in zijn boek Wat Darwin niet kon weten (p. 48):
Hoe werkt dat dan, welke (natuur)wetten liggen hieraan ten grondslag? Hoe verloopt de interactie tussen het oerbewustzijn - als grondslag van al het bestaande – en de andere lagen (Energie en Materie?).
p. 315: De bewustzijnsevolutie die in de theorie van Darwin ontbreekt, is nog lang niet ten einde. De mens is nog maar net tot zelfbewustzijn gekomen, en we hebben nog miljarden jaren voor de boeg.

De bewustzijnsevolutie, het tot zelfbewustzijn (paren van tegenstellingen zoals ‘Adam en Eva’ en ‘Abel en Kaïn’) komen is het specialisme van de esoterie. Het is met name Blavatsky, die in de De Geheime Leer dit vakgebied ontsluit. Dat veranderingen in het bewustzijn moeilijk zijn te meten wil nog niet zeggen dat ze er niet zijn. De evolutie van het bewustzijn rekent in millennia, zo niet miljarden jaren.

Het antropisch principe houdt in dat er bepaalde natuurconstanten zijn, die het ontstaan van complexe elementen, zoals zuurstof, en daardoor ook van levensvormen, mogelijk maken. Het ‘Intelligent Design’ laat zien dat elke medaille twee kanten heeft, een bewuste en een onbewuste, een rationele en een irrationele, een theïstische en een atheïstische, incarnatie en reïncarnatie, regulier en seculier, een mentale en een gevoelsmatige.

Kosmische intelligentie heeft op het antropisch principe betrekking. Het heelal bestaat omdat we het kunnen waarnemen. Er moet tegenstelling zijn tussen subject en object, anders kan niet van bewustwording worden gesproken. Zintuigelijke waarneming is mogelijk omdat er een tegenstelling is tussen licht en donker. Verschijnselen als ruimte (oneindigheid), de 4e dimensie tijd (eeuwigheid) en het daaruit voortvloeiende, eeuwige, scheppende terugkoppelingsmechanisme, dat het nu met verleden en toekomst verbindt, brengen een ontwerp tot uitdrukking. David Bohm: ‘Niet langer kon een enkele tijds-orde het gehele universum omvatten; verleden; heden en toekomst konden niet meer in dezelfde absolute zin worden gehanteerd als dat voor Newton mogelijk was.’

We moeten er net als het antropisch principe van uitgaan dat de dingen zijn zoals ze zijn, het leven, het ontwerp is zoals het is. In dit kader is het interessant te verwijzen naar de 'De vier wie-vragen' Genen zijn niet belangrijker dan organismen (Richard Dawkins, NRC Handelsblad 22 mei 2004). De vierde vraag gaat over de zin van het leven, de waarde van ons gedrag om te overleven. Om de continuïteit van het leven op aarde voor de mensheid te waarborgen gaat het primair om de eenheid der tegendelen (kwalitatieve as), de hemelse triade en de natuurlijke selectie ('Survival of the fittest'). Het ‘ieder voor zich’ is een doodlopend spoor. De biologie belicht slechts de helft van het verhaal. De bewustzijnsevolutie laat zien dat in het leven juist samenwerking wordt beloond.

====

Morele kompas (Éne werkelijkheid, Blauwdruk)

Het onderzoeksrapport 'E i V' plaatst de relatie tussen 'Slachtoffers en Daders' in het licht van de evolutie van de mensheid, antropogenese (hominisatie). Met zijn pamflet beoogt Gustaaf Peek het cultuurmarxisme te bestrijden

Hoe het cultuurmarxisme Europa sloopt (Luc Pauwels Civis Mundi, 5 augustus 2015):
Crisissen zetten geen zoden aan de marxistische dijk
De
theorie van de mens die wordt geboren met een ‘onbeschreven blad’ is natuurlijk al veel ouder en dateert nog van vóór Marx. In moderne tijden werd ze het meest pregnant geformuleerd door John Locke (1632-1704): elke mens begint met een ‘leeg’ verstand en het hoofd wordt ‘gevuld’ door ervaringen en indrukken, opvoeding en indoctrinatie. De mens is dus ‘maakbaar’ en de samenleving bijgevolg evenzeer. Deze theorie houdt empirisch geen stand en is al jaren, om niet te zeggen eeuwen achterhaald. Ze werd met de grond gelijkgemaakt door de gerenommeerder Canadese neurowetenschapper Steven Pinker in Het onbeschreven blad (The Blank Slate, 2002).[8] Toch blijft het fabeltje van het ‘onbeschreven blad’ in de mode, want het is de sokkel van de gelijkheidswaan en het nivelleringsprincipe (‘gelijkheid met de heggenschaar’) die het credo van het cultuurmarxisme vormen.

(Carel Zuil de Volkskrant 3 mei 2018, p. 24):
Marx' kritiek op de geldcultuur is de belangrijkste reden hem op zijn 200ste geboortedag te herdenken, betoogt Carel Zuil.
Crises
Hoe interessant het ook is uit te zoeken of de economische theorieën van Marx uitkomen of niet, fundamenteler is zijn kritiek op de kapitalistische geest en de overheersende rol van het geld. 'Het verandert de trouw in ontrouw, de liefde in haat, de haat in liefde, de deugd in ondeugd, de ondeugd in deugd, de knecht in heer, de heer in knecht, de domheid in verstand, het verstand in domheid.' Zo citeert hij uit Shakespeares Timon van Athene. En in het Communistisch Manifest drukt Marx zich als volgt uit: '(De bourgeoisie) heeft geen andere band tussen mens en mens gelaten dan het naakte eigenbelang, dan de gevoelloze 'contante betaling'... Zij heeft de persoonlijke waardigheid opgelost in de ruilwaarde'.
Geld is de macht in de moderne maatschappij waaraan alles ondergeschikt gemaakt wordt. Gebieden waar de overheid in het recente verleden invloed op had zijn grotendeels prijsgegeven aan commerciële belangen zoals zorg, onderwijs, volkshuisvesting , openbaar vervoer en media. We leven in een genotzuchtige consumptiecultuur. Misschien is Marx' kritiek op de overheersende geldcultuur wel de belangrijkste reden om deze grote denker op zijn 200ste geboortedag te herdenken.

Camargue: Saintes-Maries-de-la-Mer
Saintes-Marie-de-la-Mer is bekend als een bedevaartplaats van met name Spaanse roma. Eén keer per jaar vindt hier traditiegetrouw een bedevaart plaats voor alle zigeuners uit Europa. Inclusief zigeunermuziek en de vurigheid van zigeuners… De bedevaart vindt ieder jaar eind mei plaats.

De Romería del Rocío in Huelva
Zeven weken na Pasen bezoeken
pelgrims van meer dan negentig Andalusische Broederschappen de Ermita del Rocío, een kerk uit 1964 en de thuisbasis van Nuestra Señora del Rocío (Onze Lieve Vrouw van El Rocío). Dit kleine houten beeld van de Heilige Maagd vind je meestal terug op het hoofdaltaar van de kerk, gekleed in prachtige gewaden.

Sybe Schaap boek Het rancuneuze gif de opmars van het onbehagen
Het rancuneuze gif gaat over een typisch kenmerk van de mens. Rancune, ook wel ressentiment of wrok genoemd, is een uiting van onvrede die zich kenbaar maakt door slachtoffergevoel, boosheid en beschuldigingen. De oorzaak van deze boosheid zoekt men in een ander. Deze treft het verwijt, heeft het gedaan en wordt dus als schuldig gezien. Daders laten zich altijd wel vinden, verdachtmaking is erg vindingrijk.
Het boek gaat in op de actualiteit van dit verschijnsel. Aan de hand van een groot aantal voorbeelden wordt duidelijk gemaakt, hoe rancune het samenleven kan ontwrichten. Ook nu infecteert dit gif de onderlinge verhoudingen in Nederland. Rancuneus gedrag dreigt zelfs normaal te worden en zich zonder schaamte te mogen uiten. Als de remmen wegvallen kan dit tot gevaarlijke uitwassen leiden, zoals het afwentelen van opgeklopte boosheid op gehele bevolkingsgroepen. Het spookbeeld van de jaren dertig dringt zich weer op.
Het rancuneuze gif biedt een analyse van dit probleem, maakt de vele gevaren duidelijk en wijst op mogelijke uitwegen.
Sybe Schaap heeft geconstateerd dat momenteel vele Nederlanders door boosheid gedreven worden. Een belangrijk filosoof voor hem is Friedrich Nietzsche (1844-1900), die dit verschijnsel reeds te berde bracht. Bij rancune neemt de burger zelf een
slachtofferrol aan en tracht de schuld van vele misstanden in de maatschappij bij anderen te leggen. Een ideale toestand in het verleden of een betere toekomst zijn vaak het uitgangspunt. Schaap noemt allerlei stromingen zoals het fascisme, nationaal-socialisme, communisme, het neo-marxisme van de Frankfurter Schule en het populisme van de PVV van Wilders als voorbeelden. Hij beschouwt dit ressentiment als gevaarlijk en noemt middelen om dit fenomeen terug te dringen.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Relativiteit, Verborgen symmetrieën (p. 45):
De oud-Griekse meetkundigen onderzochten al pakweg 2500 jaar geleden zulke dualiteiten die elkaar weerspiegelen in de zogeheten platonische veelhoeken (polyeders), vijf regelmatige veelvlakken waarvan zij geloofden dat het de archetypische bouwstenen van materie waren – de vijf klassieke elementen aarde, water, lucht, vuur en ether.

Tom de Booij 15. De Platonische vormen:

     Blavatsky Deel I, p. 228:
Tetraëder4gelijke vlakkenVUURAziluthBinah, Kether en Cockmah
Icosaëder20gelijke vlakkenWATERBriahGeburah, Tiferet en Chesed
Octaëder8gelijke vlakkenLUCHTYetzirahHod, Jesod en Netsach
Kubus6gelijke vlakkenAARDEAssiahMalkuth
Dodecaëder12gelijke vlakkenETHER 

De positieve - en negatieve as van het op het yin/yang-symbool gebaseerde kernkwadrant van Daniel Ofman zijn spiegelsymmetrisch. De beide polen illustreren het complementariteitsprincipe. Door een geleidelijke, kwantitatieve opeenhoping van kleine veranderingen kan de uitdaging uiteindelijk een kwalitatieve sprong ondergaan.
Dit fenomeen kan ook aan de hand van het Yin/Yang-symbool en de Vijf Fasen worden geïllustreerd. Het symbool brengt drie opties tot uitdrukking, de natuurlijke -, de beheers - en de vernietigende kringloop. Amit Goswami, maakt in zijn boek De kwantum dokter, de nieuwe wetenschap van gezondheid en genezing, op p. 175 van hetzelfde Yin/Yang-symbool gebruik.

De Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool laten zien dat het primair om 10 Dimensies (10 relaties) gaat. De 5 relaties die de bollen met elkaar verbinden, toont een pentagoon, de natuurlijke -, de scheppende kringloop, de oerbron, terwijl de 5 interne relaties een pentagram de beheers - en de vernietigende interacties uitbeelden.

Een rivier bezit je niet, je hebt alleen de plicht goed voor haar te zorgen (Ibtihal Jadib de Volkskrant 27 maart 2024, p. 2):
Nieuw-Zeeland is niet het enige land waarin het natuurrecht opkomt. In Ecuador zijn rechten van de natuur in de grondwet opgenomen, in Colombia werden meerdere natuurparken en rivieren erkend als rechtspersoon en in Spanje is dit gebeurd met de lagune Mar Menor. In Nederland gaan er stemmen op om de Waddenzee rechtspersoonlijkheid te geven en is er een petitie gestart om hetzelfde te doen voor de Maas.

Special Taizé (Petrus in het land 11 en 18 mei 2024):
Zo'n 100.000 jongeren bezoeken jaarlijks de Franse oecumenische kloostergemeenschap Taizé. Daar brengen ze tijd door om samen
te zingen, te bidden en elkaar te ontmoeten. Wat zoeken deze jongeren bij de broeders van Taizé? We volgene Nilis uit Alphen aan den Rijn, die samen met jongeren uit zijn kerk naar Taizé wil en cupcakes bakt om de reis te bekostigen. Broeder Sebastiaan heet ons welkom' Hier is de vrijheid om zelf antwoorden te vinden, in gezamenlijkheid met anderen.' We horen de karakteristieke muziek en we maken kennis met de Nederlandse broeder Bart, die al jarenlang woont en werkt in Taizé.

In plaats van God bestaat niet! kunnen we beter zeggen we weten niet wat ‘God’ is.
Essay Een zoektocht naar zingeving en geestverruiming
‘Ineens wist ik het zeker: God bestaat niet!’ (Michiel van Elk De Groene Amsterdammer 15 juli 2021 p. 86-91):
Als je van het geloof valt dat je met de paplepel is ingegoten, kan het een tijd duren voor je je daarvan hebt losgemaakt. En waarin vind je daarna
zingeving? Zenmeditatie, chakra-reading, ijsbaden met Wim Hof? Psychedelica kunnen ook inzicht bieden.
De warme gloed van die ervaring echode nog na toen ik een paar dagen later door de regen langs een kerk fietste waarvan de deuren openstonden. ‘Wees welkom!’ stond er op een bord. Terwijl ik normaal gesproken doorgefietst zou zijn, voelde ik nu de behoefte om de kerk waar ik al zo vaak langs was gefietst eens van binnen te bekijken. Druipend liep ik de kerk binnen, stak een kaarsje aan en ging zitten achter de piano. Ik twijfelde geen moment wat ik zou spelen: een
meditatief lied van Taizé, een kloostergemeenschap in Frankrijk: Nada te turbe – laat niets je rust verstoren. Het nummer kende ik van buiten, maar ik had het al heel lang niet meer gespeeld. Een paar vrijwilligers van de kerk kwamen op de muziek af en bleven op gepaste afstand staan luisteren. Een beetje muzikale troost in tijden van corona. Langzaam voelde ik hoe ik opging in de muziek en al improviserend voelde ik hoe de rillingen over mijn lijf liepen.

It was Pythagoras who was the first to teach the heliocentric system, and who was the greatest proficient in geometry of his century. It was he also who created the word “philosopher”, composed of two words meaning a “lover of wisdom”‎—‎philo-sophos. More especially, meaning, the Wisdom of Love. As the greatest mathematician, geometer and astronomer of historical antiquity, and also the highest of the metaphysicians and scholars, Pythagoras has won imperishable fame (onvergankelijk). He taught reincarnation as it is professed in India and much else of the Secret Wisdom.

De wijsheid van Pythagoras is met het esoterisch Boeddhisme verwand. De leer van Laozi en Confucius uit China is nauw met de filosofie van Pythagoras verweven. Het is namelijk ook op de drie kringlopen 'Scheppen, Behouden en Vernietigen' (Trimurti) gebaseerd. Dit komt ook naar voren wanneer de vijf-elementenleer van de Traditionele Chinese Geneeskunde met de boeddhistische invalshoek wordt vergeleken.

PRANA Mediums (nr. 165) bevat het boeiende artikel Divineren – Akasha’s toevalstaal lezen van Rob Docters van Leeuwen:
In het artikel refereert Doctors van Leeuwen aan het boek The Self-Aware Universe van Amit Goswami. Volgens Amit Goswami heeft een mens een EGO (Redeneren, Continu, Gedetermineerd, Lineair, Lokaal, Persoonlijk en Klassiek-logisch) en een KWANTUMZELF (Creatief, Discontinu, Synchronistisch, Holistisch, Non-lokaal, Transpersoonlijk en Kwantumlogica). Carl Jung noemt deze respectievelijk het ego en het Zelf.

Het morele kompas is op de levensboom en op twee andere modellen de Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool en het model van Ramundus Lullus gebaseerd. Het 5D-concept (Ether-paradigma) brengt de kwintessens tot uitdrukking brengen.

Het model van Ramundus Lullus (1232 - 1315) is een met het morele kompas vergelijkbaar universeel model (lullistische tabel, p. 5 en 6). De kolom Relatieve principes bevat drie Triades 'Eenheid der tegendelen (Verschil) - Eendracht - Tweedracht (Tegenstrijdigheid)', 'Begin - Midden - Eind' en 'Superioriteit - Gelijkheid - Inferioriteit'. De kolom met Absolute principes bevat een link met negen Sephiroth van de levensboom. De rechter kolom noemt de aspecten wat, hoe, wanneer, wie en waarom, welke bij elk leer - cq. besluitvormingsproces relevant zijn.

Ken Wilber, boek Zonder grenzen:
Aristoteles klassificeerde vrijwel elk verschijnsel en voorwerp in de natuur met zoveel precisie en overtuiging dat het de Europese mens eeuwen zou kosten eer hij zelfs maar aan de geldigheid van die grenzen durfde te twijfelen. Aristoteles definiëerde een 1e en fundamentele grens. Pythagoras ontdekte eerder dat hij verschillende klassen of groepen kon tellen.

Hierbij moet rekening worden gehouden dat de telling van Pythagoras afwijkt van de gewone rekenkunde. Pythagoras drukt met zijn telling (1 + 2 + 3 + 4 = 10) voor elk cijfer ook het beginsel van de complementariteit uit. Het principe van de ‘eenheid der tegendelen’ van Heraclitus of het mechanisme 'These + Antithese = Synthese' van Hegel, het 1 + 1 = 3. Pythagoras past de predicatenlogica toe.

Gottfried de Purucker behandelt in Deel I, hoofdstuk 7 van zijn boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte de Heilige tetraktys van Pythagoras.
Eerst de kroon; uit de kroon, wijsheid; uit de kroon en wijsheid, begripsvermogen; uit deze drie – kroon, wijsheid en begripsvermogen – komt de vierde; uit de vier tezamen komt de vijfde; uit de vijf tezamen de zesde, en zo verder omlaag tot de negende; en de negende, met alle krachten en eigenschappen van de andere daarachter brengt dit ronde wezen voort, een eivormig omhulsel, ‘drager’ of voertuig, een aurisch ei; en dit aurisch ei wordt, als de tiende, koninkrijk genoemd, of soms verblijfplaats, omdat het de uitkomst, het resultaat, de emanatie, of het werkterrein is van alle andere die zich door deze verschillende bestaansgebieden heen manifesteren.

‘Het getal zeven’, zegt de Kabbala, ‘is het grote getal van de goddelijke Mysteriën’; het getal tien is dat van alle menselijke kennis (de decade van Pythagoras); 1000 is het getal tien tot de derde macht en daarom is het getal 7000 ook symbolisch.

De 'Zevenvoudige samenstelling van de mens', ‘Het getal zeven’ is samengesteld uit een Tetrade (1 + 2 + 3 + 4) en een Triade (5 + 6 + 7). De Monade, Duade, Triade en Tetrade geven 'Ruimte en Tijd', het ruimte-tijd continuüm van het scheppingsverhaal, de Tetrade, de heilige Tetraktys van Pythagoras weer. De Monade, Duade en Triade samen geven de Logos, de Triade weer. Op het snijvlak van de Triade en de Tetrade bevindt zich de kwintessens.

Pythagoras heeft al onderkend dat: Een huis is meer dan een stapel bakstenen. Een melodie is meer dan een verzameling losse tonen. Een levend wezen is meer dan een verzameling cellen. Een cel is meer dan een verzameling moleculen. Het begrip emergentie verwijst naar het geheel is meer dan de som van de delen (definities van emergentie).
De basis voor zelfregulering (4.1.2.1. Het principe van de tegendelen) is zelfkennis. Het Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’. Er geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf. Het ontstaan van spontane zelfordening uit chaos wordt emergentie genoemd.

Elke duade in het morele kompas illustreert de synthese, het 1 + 1 = 3, de eenheid der tegendelen, de Triade. Deze situatie doet zich voor wanneer twee kwalitatieve assen elkaar overlappen, Transkritische bifurcatie, figuur rechts:

Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte . De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast (nous) met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de schijntegenstellingen op aarde staan tegenover de harmonie in de hemel of de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur.
Het brengt de
éne eeuwige en absolute waarheid tot uitdrukking. De aardse ziel staat tegenover de hemelse geest, het innerlijke bewustzijn tegenover het non-lokale universele bewustzijn, het Akasha-veld.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Krachten en wetten, Emergentie (p. 38):
Balancerend op de snijkant tussen orde en wanorde ondergaat een systeem in kritsche toestand voortdurend een kringloop binnen stabiliteitsgrenzen die door het archetypische patroon dat eraan ten grondslag ligt, de attractor, worden bepaald.

Het 5e element Ether verenigt, integreert de vier elementen van het ruimtetijd continuüm. Aan de ‘vierdimensionale’ kubus wordt een 5e element, toegevoegd. Het 5e element sluit de eeuwige kringloop, maakt de cirkel rond. Ether biedt de grondslag voor het bewustzijn.

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Relativiteit, Yin en yang (p. 41): Op deze stromende drempel tussen licht en donker, tussen positief en negatief, voltrekt zich wat wij 'co-creativiteit' noemen.

Tao: De subtiele oorsprong van het universum; de onbevattelijke oerenergie van het universum; de schepping is de expansie en polarisatie van tao in yin en yang. Het taoïsme, dat op vernieuwing en verjonging is gericht, kreeg altijd invloed in de perioden dat de gevestigde orde van een keizerrijk in verval raakte.

Een bekend voorbeeld van twee universele tegengestelde principes is het enantiodromie van Carl Jung.
Om de complexe werkelijkheid aanschouwelijk te maken worden kwadranten gebruikt. De positieve as van het op het yin/yang-symbool gebaseerde kernkwadrant, these + antithese = synthese, 1 + 1 = 3 duidt op het principe dat het geheel meer is dan de som der delen.

Elke categorie, klasse of groep geeft een relatie weer, die met behulp van een kwadrant kan worden weergegeven.
Kwadranten zijn een bruikbare tekentechniek om de complementariteit c.q. tegenstelling, die een relatie bevat te illustreren. Het brengt op eenvoudige wijze de in de schepping verborgen symmetrie in beeld. Het werken met de kwadranten biedt een optie de oorzaken en gevolgen van complexe vraagstukken beter te leren begrijpen. Diametraal tegenover de hokjesgeest, of wel groepsdenken, die de problemen veroorzaken staat de integrale denktrant, het 5D-concept. Er is in verband met de symmetrie in de schepping om de waarheid te achterhalen volgens Pythagoras geen complexe wiskunde nodig. Uiteindelijk draait het om de vraag investeren we in wat ons bindt, 'de boel bij elkaar houden' of in wat ons scheidt, in een ontspannen of een toenemende gespannen sfeer? Het herkennen van wisselwerkingen, patronen en reciprociteit biedt een opening naar een theorie van alles. Bij de theorie van alles gaat het om het inzicht in verborgen symmetrieën, de 5e dimensie.

In het kwadrant van Ofman vertegenwoordigt de negatieve as de gemanifesteerde werkelijkheid, de tegenstelling, het verdeeld-zijn op aarde, de identificatie met het afgescheiden bestaan en de positieve as de ongemanifesteerde werkelijkheid, het één-zijn, de complementariteit, de absolute waarheid in de hemel. Het principe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.

In het raport ‘E i V’ draait het om de twee basisprincipes spiegelsymmetrie (Spiegelsfeer) en complementariteit (zie ook hoofdstuk 2). Het is mogelijk de spiegelsymmetrie aan de hand van het boek Het spiegelende brein van Marco Iacoboni te verklaren.
Marco Iacoboni boek Het spiegelende brein (p. 15): De ontdekking van spiegelneuronen voor de psychologie wel eens dezelfde betekenis kon hebben als de ontdekking van DNA voor de biologie.
Het boek van Iacoboni geeft een wetenschappelijke verklaring van de ziel bezien als een psyche of spiegel van het zelf (hogere Zelf).

Met behulp van het morele kompas worden, met name op basis van de esoterie, de contouren van een oud paradigma, de getallensymboliek
(1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras, opnieuw uitgewerkt. Het morele kompas toont een inductieve, causale benadering. Uiteindelijk mond deze uit in de vraag wat is Ruimte en Tijd of hoe kijkt de wetenschappelijke wereld tegen dit fenomeen aan?

Het morele kompas is net als de M-theorie van Edward Witten een multidimensionaal verklaringsmodel, maar gaat van de hypothese van de eenheid van tegendelen uit. De tijdsdimensie maakt het mysterie van talloze heelallen mogelijk. Volgens wetenschappers als Lisa Randall zou de oerknal een gevolg kunnen zijn van de botsing van twee heelallen.
Het principe van de antagonistische harmonie (-paren) is de allesomvattende basiswet en als zodanig te vatten onder het - uit de oud Griekse filosofie voortkomende - woord Logos. In de huidige wetenschapsterminologie is het de allesomvattende theorie, ook wel de M-theorie.
These + Antithese = Synthese, het 1 + 1 = 3, brengt in het rapport ‘E i V’ antagonistische harmonieparen tot uitdrukking. De eenheid van tegendelen, de synthese ontstaat door de wisselwerking tussen geest en materie, tussen het spirituele en het materiële, tussen software en hardware.

In het rapport 'E i V' worden de kwadranten vooral gebruikt om de eigenschappen van personen, organisaties (verzameling, groep van personen) te ordenen.

Om de continuïteit van organisaties te bevorderen legt Daniel Ofman in zijn boek Bezieling en Kwaliteit in Organisaties de nadruk op de creërende organisatiecultuur. Volgens Ofman is de wereld een geïntegreerd geheel, voortdurend in beweging, een stroom van elkaar wederzijds beïnvloedende gebeurtenissen. Een manager, die van deze denktrant gebruik maakt zal eerder bezig zijn met het bundelen van energie. Voor het leren herkennen van kwaliteiten in jezelf, afdelingen en organisaties wordt van kernkwadranten gebruik gemaakt. Met dit soort schema's kan men het begrip eenheid in verscheidenheid verder op orde brengen. Spreken en luisteren, schrijven en lezen staan in een kernkwadrant op de positieve as tegenover elkaar. De valkuil van een goed spreker is dat hij gaat doordraven, dus niet meer goed luistert naar zijn publiek. Effectieve communicatie ontstaat wanneer zender en ontvanger goed op elkaar zijn afgestemd, elkaar begrijpen. Het geeft meteen de kern van het vraagstuk aan dat in het rapport ‘E i V’ wordt aangestipt, namelijk de wisselwerking, het ‘en-en’, de complementariteit tussen geest en lichaam. De misvattingen in deze wereld ontstaan doordat we onze gedachten en gevoelens, de inhoud van het bewustzijn met de werkelijkheid verwarren. Het zelfbewustzijn maakt het Meta-leren mogelijk.

Een organisatie, een multiculturele maatschappij bestaat uit een verzameling mensen. Het rapport ‘E i V’ gaat er van uit dat de eigenschappen van een persoon in de kenmerken van een organisatie worden weerspiegeld. Een organisatie is een groep individuen met gemeenschappelijke overtuigingen en opvattingen, met een collectieve psyche, ofwel organisatiecultuur. Het betekent dat de eigenschappen van de organisatie door die van de individuen die er deel van uitmaken worden bepaald. Of met andere woorden de managementstijl wordt in de organisatiecultuur weerspiegeld.

De 'Top down en Bottom up' wisselwerking komt in de organisatiecultuur naar voren.
Er bestaat een duidelijke overeenkomst tussen de Big Five (persoonlijkheidsdimensies) van Willem Hofstee en de vijf cultuurdimensies van Geert Hofstede, boek Allemaal andersdenkenden, omgaan met cultuurverschillen. Het is het Reflexief bewustzijn dat voor de interacties tussen de rechter- en linkerhersenhelft, individu en collectief zorgdraagt.

Het morele kompas wordt gebruikt om op het mechanisme achter de éne werkelijkheid grip te krijgen. Het morele kompas is net als NLP een metamodel, dat de wisselwerking tussen hersencellen en bewustzijn, tussen het innerlijke bewustzijn en het universeel bewustzijn illustreert. De symmetrie en de gebroken symmetrie die in de schepping zit verborgen brengen de éne werkelijkheid tot uitdrukking. Het morele kompas maakt het mogelijk het complementariteitsprincipe van de universele polariteiten het hoe van de Unificatietheorie tot uitdrukking te brengen.

Het morele kompas maakt het mogelijk de bewustzijnsevolutie, de matrixstructuur (infrastructuur), het hoe van de Unificatietheorie tot uitdrukking te brengen.

====

Unificatietheorie (Broederschap, Wederkerigheid tussen 'Individu en Collectief')

De boodschap, het nieuwe inzicht van Jezus (historisch-kritisch benaderd) Keer dan ook uw andere wang toe is de keerzijde van het Oog om oog, tand om tand uit het Oude Testament en berust op de Gulden Regel Wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook de ander niet (balansmechanisme van de wederkerigheid).
Pierre Teilhard de Chardins: De evolutie die zich van zichzelf bewust wordt’ of ‘In het voltooide christelijke universum (in het 'pleroma', zoals Paulus zegt) blijft God per slot van rekening niet alleen; nee, hij is alles in allen (en pâsi panta Theos) - de eenheid in en door de verscheidenheid.
Albert Einstein: Logic will get you from A to B, imagination will take you EVERYWHERE.
William Quan Judge: Karma is zowel barmhartig als rechtvaardig. Barmhartigheid en rechtvaardigheid zijn slechts tegengestelde polen van één enkel geheel; en barmhartigheid zonder rechtvaardigheid is niet mogelijk in de werkingen van karma. Dat wat mensen barmhartigheid en rechtvaardigheid noemen is gebrekkig, een dwaling en onzuiver. (W.Q. Judge boek Theosofische inzichten Aforismen over karma p. 268)
Linda Rood Hoe meer je afdaalt in de 5redblack%, hoe meer je beseft dat je deze stroom en zijn bedding bént.
Steven Pont: 'Zelfbeeld van een kind. Je wordt niet met een zelfbeeld geboren, maar dat bouw je met name gedurende de eerste periode van je leven langzaam op.
Léon Hanssen, ‘Want alle verlies is winst’ (biografie over Menno ter Braak):
Ter Braak maakte met een verwijzing naar het boek Prometheus, dat heel dit proces van zelfbevrijding voor hem had ingeluid, de balans op en hij noteerde met één enkele regel in zijn agenda deze Heraclitische gedachte:
Want alle
verlies is winst, alle nedergang opgang.
De Monadologie of Monadenleer is de term die de Duitse filosoof Gottfried Wilhelm Leibniz gaf aan zijn metafysische systeem zoals beschreven in zijn gelijknamige tekst uit 1714.
Zo kon Leibniz dus ook tot zijn uitspraak komen: "Tout est pour le mieux dans le meilleur des mondes possibles" ("Dit is de best mogelijke wereld") die in schril contrast staat met de uitspraak van Arthur Schopenhauer: "Dit is de slechtst mogelijke wereld". De citaten van Leibniz en Schopenhauer geven de in het heelal verborgen paradox weer.

De Bhagavad Gita beschrijft al hoe we onze hartstochten kunnen beheersen, de contouren van de unificatietheorie. Om onze hartstochten beter te reguleren, schreef H.P. Blavatsky De Stem van de stilte, het pad tot Zelfrealisatie, lees Dhammapada Wijsheid van de Boeddha. Het zijn in het bijzonder Étienne de La Boétie, Baruch de Spinoza en Friedrich Nietzsche, die de relatie tussen Slavernij en Vrijheid, Heer en Slaaf opnieuw uitwerken.

Dhammapada wijsheid van de Boeddha
The Evolution of Greek and Hindu Medicine; Clinical Application of Indian Medicine, dat de praktische toepassing van de sastrische geneeskunst uit de medische Sanskriet-literatuur beschrijft; Upavana Vinodah (De vreugde van het tuinieren), dat de oude Indiase land- en tuinbouwmethoden beschrijft; en een commentaar op Patañjali’s Yoga Sutra’s. Dr. Kaviratna heeft ook De stem van de stilte van H.P. Blavatsky in het Singalees vertaald. Hij is in januari 2007 overleden.
De eerbiedwaardige
G. Puññasara Maha Thero (spiritueel leraar aan het Government Central College, Madamba, Sri Lanka) schrijft over Kaviratna:
Ik kan me geen geleerde voorstellen in dit land of elders, die tot een betere vertaling van het
Dhammapada in staat is dan dr. Harischandra Kaviratna. Reeds jong verwierf hij kennis van Sanskriet, Prakriet, Magadhi, Hindi, Engels, Duits, Latijn, en andere talen en wetenschappen. Dr. Kaviratna heeft veel bijgedragen tot onze Singalese literatuur over een veelheid van onderwerpen zoals yoga, Indiase filosofie, mahayana, theravada, zen, tantrisme, Peruaanse en Maya cultuur, voorchristelijke Europese cultuur en Egyptologie.

De Maya-beschaving verder onthuld door laseronderzoek Jan de Boer Civis Mundi Digitaal #69 oktober 2018 - II):
De gegevens van de
lidar onthullen niet alleen het verre verleden van de regio, maar vertellen ons ook over de meer recente gebeurtenissen zoals over de moderne plundering: de beelden tonen talrijke uitgegraven diepe sleuven in de eeuwenoude bouwwerken en structuren in de hoop een tombe en andere objecten te vinden voor de illegale verkoop. De plunderaars weten precies waar ze moeten zijn. Hun kennis is – triest genoeg – ongetwijfeld groter dan die van de archeologen.

Na het lezen van het artikel Autisme wereldreligies moet doorbroken in de Volkskrant van 18 oktober 2003 is met het verzamelen van informatie voor het rapport ‘E i V’ daadwerkelijk een begin gemaakt. Het onderzoeksrapport ‘E i V’ borduurt voort op de dissertatie Liefde, solidariteit en recht: een interdisciplinair onderzoek naar het wederkerigheidsbeginsel (enantiodromie) van Dorien Pessers (Peter Brusse interviewt Dorien Pessers de Volkskrant 18 december 1999).
Het eerste concept is fragmentarisch van opzet. Om de
hoofdroute die in het rapport ‘E i V’ naar voren komt beter te illustreren is er een 'bewustzijnsschil' toegevoegd. Deze is uit de zes definities Ether-paradigma, Reflexief bewustzijn, Meta-leren (het Nieuwe leren), de Hermeneutische cirkel, de Unificatietheorie (zie onderstaande rechter kwadrant) en Morele kompas samengesteld. De hierbij gevolgde denkwijze wordt door de publicatie Het transcenderen van de conceptueel-symbolische kode van Francis Heylighens weergegeven.

Theorie van alles:Morele kompas:Rapport Eenheid in Verscheidenheid:Vier natuurkrachten:
  Uitbreidende kracht, MiddelpuntvliedendeSterke kernkracht
Ruimte (Energie)Zwakke beweging (Tijd-as)1.Zwaartekracht (Akasha)3. Materiesymmetrie
RelativiteitstheorieUnificatietheorie7. Hermeneutische cirkel ----5. Reflexief bewustzijn
||||
SnaartheorieQuantummechanica (Microkosmos)4.b Ether-paradigma ----6. Meta-leren
Sterke bewegingMaterie, Massa4.a Tijdsymmetrie2. Spiegelsymmetrie (Z.P.F.)
  Zwakke kernkrachtElektromagnetische kracht
   Samentrekkende kracht,
   Middelpuntzoekende

Albert Einstein, Relativiteitstheorie, de eenheid van Energie, Beweging (Tijd) en Massa (Ruimte, Materie en Tijd en het Standaardmodel).
Het morele kompas wordt gebruikt om de kwintessens, de samenhang tussen 4 elementen, de 5e Dimensie weer te geven. Op basis van de in het universum aanwezige supersymmetrie wordt geconcludeerd dat de Unificatietheorie, die in het rapport 'E i V' met behulp van het morele kompas en het 5D-concept tot uitdrukking wordt gebracht complementair is aan de Snaartheorie.

De Axis mundi (p. 70) in het boek Een vorm van beschaving van Klaas van Egmond - de verbinding tussen materiële en immateriële behoeften (p. 191) of oriëntaties (p. 203) - komt centraal te staan. Het gaat er uiteindelijk om hoe kunnen we op basis van het ‘integrale’ mens- en wereldbeeld (p. 272) vraag- en aanbodzijde, zowel voor de korte als voor de lange termijn, zo goed mogelijk op elkaar afstemmen.
De vraag komt naar voren in hoeverre de materiële wereld, de 'natheid van water' die Erik Verlinde onderzoekt de kloof tussen de immateriële wereld van Laozi, 'De volledigheid is als water' zal overbruggen? Elk mens is als het ware een druppel in een oceaan van leven.

Spectaculaire vondst: nóg een verborgen ruimte in de Piramide van Cheops (Maarten Keulemans de Volkskrant 2 november 2017):
Een ongelooflijke ontdekking in de
Piramide van Cheops, ook wel Grote Piramide genoemd; verstopt boven de beroemde 'grote galerij' moet zich nóg een enorme, langwerpige holte bevinden. Drie universitaire onderzoeksteams hebben dat onafhankelijk van elkaar vastgesteld door te meten hoe bepaalde deeltjes door de piramide schieten.
Muonen
De onderzoeksteams - twee uit Japan, een uit Frankrijk - kwamen de ruimten op het spoor door te bestuderen hoe
energierijke deeltjes genaamd 'muonen' van hoog in de dampkring door de piramide vallen. In gesteente worden muonen geremd of tegengehouden, door holtes gaan ze ongehinderd.

Water stelt dus de dualiteit van zowel de macrokosmos als de microkosmos voor, in samenwerking met de levenschenkende GEEST, en de evolutie van de kleine wereld uit de universele kosmos. In deze betekenis wijst de watervloed op die laatste strijd tussen de botsende elementen, die de eerste grote cyclus van onze planeet afsloot. Geleidelijk gingen deze tijdperken in elkaar over. Er werd orde geschapen uit chaos of wanorde, en de opeenvolgende soorten organismen evolueerden naarmate de fysieke omstandigheden van de natuur op hun verschijning werden voorbereid, want onze huidige mensheid had in die tussenliggende periode op aarde niet kunnen ademen, omdat ze de allegorische rokken van vellen nog niet had.102
In hoofdstuk 4 en 5 van
Genesis vinden we de zogenaamde geslachten van Kaïn en Seth. Laten we ze eens beschouwen in de volgorde waarin ze daar staan. Het boek Das Zeitrechnungssystem der Bibel heb ik van mijn buurman ontvangen. In augustus 2002 heeft hij hulpgoederen naar een dorp in Roemenië gebracht. Van de dominee Dr. Károly Nagy in het dorp heeft hij het gekregen.

H.P. Blavatsky De Sleutel tot de Theosofie\key-9.htmHoofdstuk 9 (p. 130):
Wat wordt er precies met vernietiging bedoeld?
Vr.: Ik heb sommige theosofen horen spreken over een gouden draad waaraan hun levens waren geregen. Wat bedoelen ze daarmee?
HPB: In de
heilige hindoeboeken wordt gezegd dat wat periodiek incarneert de sûtråtman is, een woord dat letterlijk ‘draadziel’ betekent. De term is een synoniem voor het reïncarnerende ego – manas verenigd met buddhi – dat de månasische herinneringen van alle voorgaande levens in zich opneemt. Het wordt zo genoemd omdat de lange reeks levens van een mens als parels aan die ene draad zijn geregen. Een van de Upanishads vergelijkt deze herhaaldelijke wederbelichamingen met het leven van een sterveling dat regelmatig heen en weer gaat tussen slapen en waken.
132: Het ego krijgt altijd wat het verdient. Na de ontbinding van het lichaam begint er voor hem een periode van volledig ontwaakt bewustzijn, of een toestand van chaotische dromen, of een volstrekt droomloze slaap die niet van vernietiging is te onderscheiden, en dat zijn de drie soorten slaap. Als dromen en visioenen onbewust worden voorbereid in de waaktoestand, zoals onze fysiologen denken, waarom kan dan niet hetzelfde worden erkend voor de postmortale dromen?
Ik herhaal: de dood is een slaap. Na de dood wordt er voor het geestesoog van de ziel een schouwspel opgevoerd dat het programma volgt
van wat we hebben geleerd en dat we zelf, vaak onbewust, hebben opgesteld: de feitelijke uitvoering van juiste opvattingen of van illusies die we zelf hebben geschapen. In een volmaakt paradijs van illusies, dat ieder mens zelf heeft geschapen en gemaakt, zal de methodist een methodist zijn, de moslim een moslim, tenminste voor enige tijd. Dat zijn de postmortale vruchten van de levensboom.
135: Vr.: Maar dat is dan toch
vernietiging?
HPB: Helemaal niet. Iemand kan tijdens een lange treinreis diep in slaap zijn, verschillende stations passeren zonder het te weten of zich iets te herinneren, om bij een ander station wakker te worden en de reis te vervolgen langs talloze andere stopplaatsen, tot het einde van de reis of het doel is bereikt.
Ik heb u drie soorten slaap genoemd: de droomloze, de chaotische, en de slaap waarin de dromen voor de slapende mens tot volledige werkelijkheden worden. Als u wel in de laatstgenoemde gelooft, waarom kunt u dan niet in de eerstgenoemde geloven; het leven dat iemand na de dood zal hebben, is geheel overeenkomstig zijn voorstelling en verwachting daarvan. Hij die geen toekomstig leven verwachtte, zal in het tijdvak tussen twee wederbelichamingen een volstrekte leemte hebben, die neerkomt op vernietiging. Dat is niets anders dan de uitvoering van het programma waarover we spraken, een programma dat de materialisten zelf hebben opgesteld.
Hoofdstuk 11 (p. 162,163):
Vr.: Moet ik daaruit opmaken dat de
wet van karma niet noodzakelijkerwijs een individuele wet is?
HPB: Dat is precies wat ik bedoel.
Karma zou onmogelijk het evenwicht van krachten in het leven en de loop van de wereld kunnen herstellen, als het niet een brede en algemene werkwijze had. Theosofen zien het als een waarheid dat de onderlinge afhankelijkheid van mensen de oorzaak is van wat distributief karma wordt genoemd, en het is deze wet die de oplossing biedt voor het grote vraagstuk van het collectieve lijden en de opheffing daarvan.
Bovendien is het een occulte wet dat niemand boven zijn
individuele gebreken kan uitstijgen zonder – hoe weinig ook – het geheel waarvan hij deel uitmaakt te verheffen. Om dezelfde reden kan iemand niet als enige zondigen, of als enige de gevolgen van zonden ondergaan. In werkelijkheid bestaat er niet zoiets als ‘afgescheidenheid’; en de beste aanpak van die egoïstische toestand, die binnen de bestaande levenswetten mogelijk is, ligt op het terrein van de intenties of motieven.
BESLUII (p. 293):
Occulte Wetenschappen.
De wetenschap van de geheimen van de natuur — fysiek, psychisch, mentaal en geestelijk; hermetische en esoterische wetenschappen genoemd. In het Westen kan de Kabbala worden vermeld; in het Oosten mystiek, magie en de yoga-filosofie. Over laatstgenoemde wordt door de chela’s in India vaak gesproken als de zevende ”darshana” (filosofische school) daar er in India aan de wereld van de leken slechts zes darshana’s bekend zijn. Die wetenschappen zijn en waren eeuwenlang voor de massa verborgen gehouden, om de zeer goede reden dat ze nooit naar waarde zouden worden geschat door de zelfzuchtige ontwikkelde klassen, die ze ten eigen bate zouden misbruiken en zo de goddelijke wetenschap tot zwarte magie zouden omvormen, en evenmin door de niet onderlegde groepen, die ze niet zouden begrijpen.

H.P. Blavatsky Isis ontsluierd (Deel 2) Een sleutel tot de mysteries van oude en moderne wetenschap en religie
Inhoud
Hoofdstuk 1 De kerk waar is zij? (p. 11,12):
Terwijl de Man van Smarten de marteldood stierf aan het kruis, vergaf hij zijn vijanden. Zijn laatste woorden waren een gebed voor hen. Hij leerde zijn discipelen zelfs hun vijanden niet te vervloeken maar te zegenen. Maar de erfgenamen van Petrus, die zichzelf hebben opgeworpen als ver tegenwoordigers op aarde van diezelfde zachtmoedige Jezus, vervloeken zonder te aarzelen iedereen die zich verzet tegen hun despotische wil. Was bovendien de ‘zoon’ niet langgeleden door hen op de achtergrond gedrongen? Ze maken alleen een buiging voor de moeder-weduwe, want volgens hun leer – ook nu door ‘de rechtstreekse geest van God’ – treedt alleen zij als middelares op. Het Oecumenische Concilie van 1870 belichaamde die leer in een dogma; indien men dit niet gelooft, wordt men voor eeuwig tot de ‘bodemloze afgrond’ verdoemd. Het werk van Don Pasquale di Franciscis is op dit punt duidelijk, want hij zegt ons dat, omdat de koningin van de hemel ‘de mooiste edelstenen in haar diadeem’ aan de huidige paus te danken heeft – want hij heeft haar de onverwachte eer bewezen plotseling onbevlekt te worden – er niets is dat zij voor ‘haar kerk’ niet van haar zoon kan verkrijgen.1
De
‘onfeilbaarheid’ van de religie
Hoofdstuk 8 Jezuïtisme en vrijmetselarij (p. 410-411):
Het grootste kabbalistische werk van de Hebreeën – de Zohar, – werd samengesteld door rabbi Shimon ben Yochai. Volgens sommige critici gebeurde dit jaren vóór het begin van de christelijke jaartelling, volgens anderen pas na de verwoesting van de tempel. Het werd echter pas voltooid door de zoon van Shimon, rabbi Eleazar, en zijn secretaris, rabbi Abba; want het werk is zo ontzaglijk groot, en de erin behandelde onderwerpen zijn zo diepzinnig dat zelfs het hele leven van deze rabbi, die de koning van de kabbalisten wordt genoemd, voor deze taak niet lang genoeg was.
Omdat men wist dat hij deze kennis en ook die van de Merkabah bezat, die de ontvangst van het ‘woord’ zeker stelde, kwam zelfs zijn leven in gevaar, en moest hij naar de woestijn vluchten, waar hij 12 jaar in een grot leefde, omringd door trouwe leerlingen, en ten slotte te midden van tekenen en wonderen stierf.1
Sinds de dood van Shimon ben Yochai is deze verborgen leer voor de buitenwereld een ongeschonden geheim gebleven. Omdat ze alleen als een mysterie werd overgebracht, werd ze de kandidaat mondeling ‘van aangezicht tot aangezicht, en van mond tot oor’ meegedeeld.
412: In zijn La kabbale geeft Franck ons – terwijl hij aandacht besteedt aan de ‘esoterische wartaal’ ervan, zoals hij het uitdrukt – naast de vertalingen ook zijn toelichtingen daarop. Over zijn voorgangers zegt hij dat Shimon ben Yochai herhaaldelijk melding maakt van wat de ‘broeders’ in de oudere werken hebben onderwezen. En de schrijver citeert een zekere ‘Ieba, de oude, en Hamnuna, de oude’.2 Maar hij vertelt ons niet wat de twee ‘ouden’ in feite betekenen, of wie ze waren, want hij weet het zelf niet.
414: Het is een feit dat de
hele Openbaring, en ook het boek Job, eenvoudig een allegorisch verhaal is over de mysteriën en de inwijding daarin van een kandidaat, die Johannes zelf is. Iedere gevorderde vrijmetselaar die goed bekend is met de verschillende graden, zal dit inzien. De getallen zeven, twaalf en nog andere zijn evenzovele lichten die op de duisternis van het werk worden geworpen. Paracelsus beweerde enkele eeuwen geleden hetzelfde. En wanneer we ‘hem die is als de Mensenzoon’ zien zeggen (Openbaring 2:17): ‘Wie overwint, zal ik van het verborgen manna geven, en ook een WITTE STEEN waarop een nieuwe naam staat’ – het woord – ‘die niemand kent, behalve degene die hem ontvangt;’, welke meester vrijmetselaar kan dan eraan twijfelen dat dit naar inwijdingsallegorieën verwijst?
Hoofdstuk 9 De Veda’s en de Bijbel (p. 539):
Water stelt dus de dualiteit van zowel de macrokosmos als de microkosmos voor, in samenwerking met de levenschenkende GEEST, en de evolutie van de kleine wereld uit de universele kosmos. In deze betekenis wijst de watervloed op die laatste strijd tussen de botsende elementen, die de eerste grote cyclus van onze planeet afsloot. Geleidelijk gingen deze tijdperken in elkaar over. Er werd orde geschapen uit chaos of wanorde, en de opeenvolgende soorten organismen evolueerden naarmate de fysieke omstandigheden van de natuur op hun verschijning werden voorbereid, want onze huidige mensheid had in die tussenliggende periode op aarde niet kunnen ademen, omdat ze de allegorische rokken van vellen nog niet had.102
In hoofdstuk 4 en 5 van
Genesis vinden we de zogenaamde geslachten van Kaïn en Seth. Laten we ze eens beschouwen in de volgorde waarin ze daar staan.
De lijn van Seth beeldt het beginsel van het
goede , de opwaartse causatie en de lijn van Kaïn het beginsel van het kwaad , de neerwaartse causatie uit.
Dr Károly Nagy geeft in zijn boek
Das Zeitrechnungssystem der Bibel in het hoofdstuk Der strukturelle Aufbau des Geslechtsregisters (p. 15) een overzicht dat analoog is aan het goede beginsel van Seth. Het boek Das Zeitrechnungssystem der Bibel heb ik van mijn buurman ontvangen. In augustus 2002 heeft hij hulpgoederen naar een dorp in Roemenië gebracht. De dominee in het dorp, Dr. Károly Nagy heeft zijn boek aan mijn buurman gegeven.
Appendix
2 Mijn boeken (p. 779):
Zelfs bij
De Geheime Leer zijn een half dozijn theosofen druk bezig geweest met het redigeren ervan, die me hebben geholpen de inhoud te ordenen, het gebrekkige Engels te verbeteren en het voor uitgave gereed te maken. Maar geen van hen, van de eerste tot de laatste, zal ooit aanspraak maken op de basisleer, de filosofische conclusies en leringen. Niets daarvan is door mij bedacht, maar ik heb het eenvoudig weergegeven zoals het me is geleerd; of zoals Montaigne zegt, die door mij in De Geheime Leer (1:29) wordt geciteerd: ‘Ik heb hier alleen een boeket (De Geheime Leer, Deel 1 Inleiding, p. 29) van uitgezochte [oosterse] bloemen gemaakt en heb er niets van mezelf aan toegevoegd dan het touwtje dat ze samenbindt.
Is een van mijn helpers geneigd te zeggen dat ik voor het
touwtje niet de volle prijs heb betaald?
H.P. Blavatsky De stem van de stilte*
*) Bij elk vers in
De Stem van de Stilte wordt ook naar het betreffende vers in Drie Wegen, Eén Pad verwezen (eerst de pagina/betreffende versnr.).
Fragment I
De Stem van de stilte
12 (p. 44 59.): Laat uw ziel het oor lenen aan elke kreet van smart, zoals de lotus zijn hart opent om het morgenlicht in te drinken.
Laat niet de felle zon één
traan van smart drogen vóór u die zelf van het gezicht van iemand die lijdt heeft afgewist.
Fragment II
De Twee Paden
32,33 (p. 62 149.): Neem dan zoveel als u door uw verdiensten toekomt, u met een geduldig hart. Houd moed, en wees tevreden met uw lot. Dat is uw karma, het karma van de cyclus van uw geboorten, het lot van hen die in hun pijn en verdriet tegelijk met u worden geboren, zich verheugen en tranen vergieten van leven tot leven, geketend aan uw vroegere daden.
34 (p. 63 150.): Handel ‘vandaag’ voor hen, dan zullen zij ‘morgen’ voor u handelen.
39 (p. 68 183) : Maar het tweede pad is – ZELFVERLOOCHENING, en wordt daarom het ‘
pad van smart’ genoemd.
Fragment III
De Zeven Poorten
41,42 (p. 70 194.): Zie! Het doel van gelukzaligheid en het lange pad van smart wachten u aan het verre einde. U kunt één van beide kiezen, u die lijden op u wilt nemen, gedurende de toekomstige cyclussen! . . . .
49 (p. 76 229.): Is dat het geval? . . . U mag verdergaan. Maar vóór u voet zet op het
treurige pad van smart, is het goed om eerst de te leren kennen.
55 (p. 81 252.): Houd vol! U nadert nu de middelste poort, de
poort van smart, met haar tienduizend valstrikken.
64 (p. 88 290.): Weet, narjol van het verborgen pad, dat zijn reine zoete wateren moeten worden gebruikt om de bittere golven van de oceaan – die
machtige zee van smart, gevormd uit de tranen van mensen – te verzachten.
68 (p. 91 309.): U zult het zevende stadium bereiken en de poort van uiteindelijke kennis doorgaan, maar slechts om u met
lijden te verbinden. Als u een Tathågata wilt zijn, in de voetstappen van uw voorganger wilt treden, blijf dan onzelfzuchtig tot het eindeloze einde.

De Geheime Leer Stanza 7 Deel I, De voorvaderen van de mens op aarde (p. 284):
De elementen, hetzij enkelvoudig of samengesteld, konden sinds het begin van de evolutie van onze keten niet dezelfde zijn gebleven. Alles in het Heelal gaat in de grote cyclus gestaag vooruit, terwijl het in de kleinere cyclussen onophoudelijk op en neer gaat. De Natuur is tijdens het manvantara nooit stationair, omdat zij steeds wordt en niet slechts is. Het delfstoffen-, het plantaardige en het menselijke leven passen altijd hun organismen aan bij de dan heersende elementen, en daarom waren die elementen daar toen geschikt voor, zoals zij dat nu zijn voor het leven van de tegenwoordige mensheid. Pas in de volgende of vijfde Ronde zal het vijfde element, ether – het grove lichaam van akasa, als het zelfs zo mag worden genoemd – door voor alle mensen een bekend natuurfeit te worden, zoals de lucht ons nu vertrouwd is, ophouden zoals nu hypothetisch te zijn, en als ‘agens’ voor zoveel dingen te dienen. En pas in die Ronde zullen die hogere zintuigen, waarvan de groei en ontwikkeling door akasa worden bevorderd, vatbaar zijn voor een volledige ontplooiing.
De Geheime Leer Deel I, Samenvatting (p. 298,299):
Írì Ía¥karåchårya, de grootste ingewijde die in historische tijden heeft geleefd, schreef veel bhåshya’s (toelichtingen) op de Upanishads. Er zijn echter redenen om aan te nemen dat zijn oorspronkelijke verhandelingen nog niet in handen van de filistijnen zijn gevallen, want ze worden heel angstvallig in zijn matha’s (kloosters) bewaard. En er zijn nog veel belangrijker redenen om te geloven dat de onschatbare bhåshya’s op de esoterische leer van de brahmanen, geschreven door hun grootste vertolker, voor de meeste hindoes nog eeuwenlang een gesloten boek zullen blijven, behalve voor de Smårta-brahmanen. Deze school, door Ía¥karåchårya gesticht, en die in Zuid-India nog steeds sterk is vertegenwoordigd, is nu bijna de enige die leerlingen voortbrengt die voldoende kennis hebben bewaard om de letterlijke betekenis van de bhåshya’s te begrijpen. Zoals me is meegedeeld, is de reden hiervoor dat alleen zij van tijd tot tijd echte ingewijden aan het hoofd van hun matha’s hebben, zoals in de ‘Íri¥gerì’ in de westelijke Ghats van Mysore. Daar staat tegenover dat er in die hopeloos exclusieve brahmanenkaste geen school méér exclusief is dan de Smårtava’s (); en de terughoudendheid van haar volgelingen om mee te delen wat ze van de occulte wetenschappen en de esoterische leer zouden weten, wordt alleen door hun trots en geleerdheid geëvenaard.
304: De hele orde van de natuur toont een voortgaande beweging naar een hoger leven. Aan de werking van de schijnbaar meest blinde krachten ligt een plan ten grondslag. Het hele evolutieproces met zijn eindeloze aanpassingen is een bewijs daarvan. De onveranderlijke wetten die de zwakke en krachteloze soorten uitroeien om plaats te maken voor de sterke, en die zorgen voor het
overleven van de geschiktsten, werken alle naar het grootse doel toe, al zijn ze nog zo wreed in hun directe werking. Juist het feit dat er aanpassingen voorkomen, dat de geschiktsten inderdaad overleven in de strijd om het bestaan, toont aan dat wat ‘onbewuste Natuur’ wordt genoemd, in werkelijkheid een samenstel van krachten is, die worden gehanteerd door half-intelligente wezens (elementalen), die worden geleid door hoge planeetgeesten (Dhyan-Chohans). Deze laatsten gezamenlijk vormen het gemanifesteerde woord van de ongemanifesteerde LOGOS en vormen tegelijkertijd het DENKVERMOGEN van het Heelal en zijn onveranderlijke WET.
H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk 2 De mysterietaal en haar sleutels (p. 342):
Ze bezaten die kennis ongetwijfeld, en op deze ‘kennis’ was het programma van de MYSTERIËN en van de reeks inwijdingen gebaseerd: zo werd de bouw van de piramiden mogelijk, de eeuwigdurende getuigenis en het onverwoestbare symbool van deze mysteriën en inwijdingen op aarde, zoals de banen van de sterren dit aan de hemel zijn. De cyclus van de inwijding was een weergave in het klein van die grote reeks kosmische veranderingen waaraan de astronomen de naam tropisch of siderisch jaar hebben gegeven. Evenals aan het einde van de cyclus van het siderische jaar (25.868 jaren) de hemellichamen terugkeren tot dezelfde stand ten opzichte van elkaar als zij aan het begin daarvan innamen, heeft ook de innerlijke mens aan het einde van de cyclus van inwijding zijn oorspronkelijke staat van goddelijke zuiverheid en kennis herkregen, van waaruit hij begon aan zijn cyclus van aardse incarnaties.

H.J. van Ginkel De Groote Pyramide
Thans kunnen wij ons een denkbeeld vormen van den kandidaat en zijn evolutie tot op het oogenblik van zijn inwijding in de Pyramide, en dat deze inwijding daar plaats vond kan (behalve de vele bewijzen die wij vroeger reeds vermeldden) ook in het aangehaalde werk van Annie Besant gevonden worden: Alleen zij konden erkend worden als kandidaten voor Inwijding, die reeds goed waren zooals menschen goedheid rekenen, volgens de gestrenge maat van de wet. Rein, heilig, zonder bezoedeling, zuiver van zonde, levende zonder overtreding—zoodanig waren enkele van de beschrijvende gezegden die omtrent hen gebruikt werden. Verstandig ook moeten zij zijn, met welontwikkeld en welgeoefend denkvermogen. De ontwikkeling die in de wereld leven na leven voortgezet wordt, het ontwikkelen en meester worden van de vermogens van het denkvermogen, de aandoeningen en den redelijken zin, het leeren door exoterische godsdiensten, het uitoefenen van plichtsvervulling, het streven anderen te helpen en op te heffen—dit alles behoort tot het gewone leven van een ontwikkeld mensch. Wanneer dit alles gedaan is, is de mensch “een goed mensch” geworden, de Chrêstos van de Grieken, en dit moet hij ook zijn vóór hij de Christus, de Gezalfde kan worden. Het exoterisch leven goed vervuld hebbende, wordt hij een kandidaat voor het esoterisch leven en vangt de voorbereiding tot Inwijding aan, hetgeen bestaat in het vervullen van zekere voorwaarden. De voorwaarden bepalen de eigenschappen die hij verkrijgen moet en terwijl hij hard werkt om deze te scheppen, zegt men soms van hem dat hij het Proefpad betreedt, het Pad dat tot de Enge Poort leidt, aan gene zijde waarvan de Smalle Weg is, of het Pad van Heiligheid, de Kruisweg.”5
5) Esoterisch Christendom, blz. 188, 189

H.P. Blavatsky Geselecteerde artikelen deel 3: 1887 –1889
Laat ieder mens zijn eigen werk toetsen (p. 86,87):
Er is een belangrijk verschil tussen de theosofen (en wanneer we deze term gebruiken, bedoelen we niet leden van de Society, maar mensen die de organisatie ook echt gebruiken als een middel om meer te weten te komen over de
ware wijsheid-religie die als een bezielend en eeuwig feit achter al zulke pogingen staat) en de praktische filantropen, hetzij religieuze of wereldse. Het antwoord dat waarschijnlijk niemand van hen al sterk genoeg is om een leven zoals dat van Christus te leiden, is maar een deel van de waarheid. De situatie kan heel duidelijk kort worden uiteengezet: de religieuze filantroop neemt een heel eigen positie in, die op de theosoof niet van toepassing is. Eerstgenoemde doet het goede niet alleen om goed te doen, maar ook als een middel tot zijn eigen verlossing. Dat is het resultaat van de egoïstische en persoonlijke kant van de menselijke natuur, die een grootse religie zozeer heeft gekleurd en aangetast dat haar volgelingen weinig beter zijn dan afgoden-dienaren, die hun lemen godheid vragen hun geluk in zaken te brengen en geld om hun rekeningen te betalen. De religieuze filantroop die door goede werken verlossing hoopt te verkrijgen, heeft eenvoudig de gehechtheid aan deze wereld ingeruild voor gehechtheid aan de andere wereld.
Het esoterische karakter van de evangeliën (p. 101):
De
eerste sleutel die men moet gebruiken om de diepe geheimen te ontrafelen die besloten liggen in de mystieke naam Christus, is de sleutel die de deur ontsloot tot de oude mysteriën van de oorspronkelijke Indo-Europeanen, sabeeën en Egyptenaren. De gnosis, waarvoor het christelijke stelsel in de plaats is gekomen, was universeel. Ze was de echo van de oorspronkelijke wijsheid-religie die eens het erfdeel van de hele mensheid was; en daarom kan terecht worden gezegd dat de geest van Christus (de goddelijke logos), zuiver metafysisch beschouwd, al van begin af aan in de mensheid aanwezig was. De schrijver van de Clementijnse homilieën heeft gelijk: het mysterie van christos – waarvan nu wordt verondersteld dat het door Jezus van Nazareth werd onderwezen – ‘was identiek’ met dat wat vanaf het begin was meegedeeld ‘aan hen die waardig waren’, zoals in een andere lezing wordt geciteerd.1

Water stelt dus de dualiteit van zowel de macrokosmos als de microkosmos voor, in samenwerking met de levenschenkende GEEST, en de evolutie van de kleine wereld uit de universele kosmos. In deze betekenis wijst de watervloed op die laatste strijd tussen de botsende elementen, die de eerste grote cyclus van onze planeet afsloot. Geleidelijk gingen deze tijdperken in elkaar over. Er werd orde geschapen uit chaos of wanorde, en de opeenvolgende soorten organismen evolueerden naarmate de fysieke omstandigheden van de natuur op hun verschijning werden voorbereid, want onze huidige mensheid had in die tussenliggende periode op aarde niet kunnen ademen, omdat ze de allegorische rokken van vellen nog niet had.102
In hoofdstuk 4 en 5 van
Genesis vinden we de zogenaamde geslachten van Kaïn en Seth. Laten we ze eens beschouwen in de volgorde waarin ze daar staan. Het boek Das Zeitrechnungssystem der Bibel heb ik van mijn buurman ontvangen. In augustus 2002 heeft hij hulpgoederen naar een dorp in Roemenië gebracht. De dominee in het dorp, Dr. Károly Nagy heeft zijn boek aan mijn buurman gegeven. Károly Nagy (behaalde in 1996, toen 59 jaar zijn Ph.D) gebruikt net als Del Washburn Theomatics The mathematical methodology for the study of the Bible.

Om de relatie tussen geest en lichaam te illustreren wordt van de systeembenadering gebruik gemaakt.

Mahatmabrieven aan A.P. Sinnett
DEEL II, Filosofische en Theoretische Leringen, 1881\1883, Brieven 9 t/m 25 (p. 92):
92:
Plato en Confucius waren mensen van de vijfde ronde en onze Heer een mens van de zesde ronde (het mysterie van zijn avatara wordt in mijn volgende brief behandeld) en zelfs de zoon van Gautama Boeddha was niet anders dan een mens van de vierde ronde.
121: Wij keren nu terug tot de kwestie van de identiteit tussen de
oude en de nieuwe “Ego”. Ik wil U er nogmaals aan herinneren dat zelfs Uw Wetenschap het oude, zeer oude feit heeft aanvaard dat door onze Heer* duidelijk werd onderwezen, t.w. – dat een mens, van welke leeftijd ook, al heeft hij het gevoel dezelfde te zijn, lichamelijk toch niet dezelfde is als enkele jaren daarvoor (wij zeggen zeven jaar en zijn bereid het te verdedigen en te bewijzen): Boeddhistisch gesproken zijn zijn Skandha’s veranderd. Tegelijkertijd werken ze voortdurend en zonder ophouden aan de bereiding van de abstracte vorm, de “kern” van het toekomstige nieuwe wezen.
*) Zie de
Abhidharma Kosha Vyakhya, de Sutta Pitaka, of een ander Noordelijk Boeddhistisch boek; alle tonen dat Gautama Boeddha zegt dat geen enkele van deze Skandha’s de ziel is; het lichaam verandert immers voortdurend en mens, noch dier, noch plant is ooit dezelfde gedurende twee opeenvolgende dagen of zelfs minuten. “Bedelaars! bedenkt dat er in de mens geen enkel blijvend beginsel is, en dat alleen de geleerde discipel, die wijsheid verwerft, weet wat hij zegt als hij zegt – ‘ik' ben’.”

Radha Burnier De weg van zelfkennis
HPB heeft zonder aarzelen verklaard dat theosofie niet zozeer een religie is, alswel Religie zelf. Het is de wijsheidsreligie die de bron is waaruit alle godsdiensten voortkwamen, die onderwezen zijn in de wereld. Het is 'die Goddelijke Wijsheid die alleen de Goden bezitten.'2 Het is het ontsluieren van oude, heel oude waarheden.
Het is een zo universele en allesomvattende band van eenheid, dat geen mens en geen stofje van goden en stervelingen tot aan dieren, grassprietjes en atomen - buiten het licht ervan kan vallen. Op de
waarheid van zo’n wijsheidsreligie, die ook als 'theosofie' bekend staat, is het eerste Doeleinde van de Theosofische Vereniging gebaseerd. Dit omvat de bevordering van een universele broederschap zonder onderscheid.
2) HPB,
De Sleutel tot de Theosofie.

Vragen & Antwoorden verklaren in De Sleutel tot de Theosofie in het bijzonder het innerlijk aspect, de verborgen 5e Dimensie, de Twee kanten van één medaille (p. 12,13):
Het misverstand is ontstaan door een verkeerd begrip van de werkelijke betekenis van de titel van het uitstekende werk van de heer Sinnett,
”Esoteric Buddhism”; het laatste woord had ''met één d, in plaats van met twee d’s moeten zijn gespeld en dan zou ‘Budhism’ hebben betekend wat ermee was bedoeld, namelijk ”wijsheid-isme(bodha, bodhi, ”intelligentie”, ”wijsheid”) in plaats van boeddhisme, de religieuze filosofie van Gautama. Zoals reeds gezegd is de theosofie de WIJSHEIDSRELIGIE.
Deze
vidya is overgegaan in wat nu bekend staat als de innerlijke leringen van de Mahayana school van het noordelijke boeddhisme. Zij die dit ontkennen zijn eenvoudig onwetend en hebben geen recht zich oriëntalisten te noemen. Ik raad u aan Chinese Buddhism van de eerw. heer Edkins te lezen — vooral de hoofdstukken over de exoterische en esoterische scholen en leringen — en dan de getuigenis van de hele klassieke wereld over dit onderwerp daarmee te vergelijken.
21: B: Moeten wij hieruit begrijpen dat de
innerlijke groep van de T. S. er aanspraak op maakt dat wat ze leert, ontvangen is van werkelijke ingewijden of meesters in esoterische wijsheid?
27: Hoe meer die belemmeringen uit de weg worden geruimd, met andere woorden, hoe meer het stoffelijk lichaam, wat zijn onafhankelijke activiteit en bewustzijn betreft, is verlamd, zoals in diepe slaap of diepe trance, of ook wel tijdens ziekte, des te meer kan het innerlijk Zelf zich op dit gebied openbaren. Dit is onze verklaring van die werkelijk wonderlijke verschijnselen van een hogere orde, waar onloochenbare intelligentie en kennis ten toon worden gespreid.

G. Barborka Het Goddelijke plan menswording en evolutie Deel 1 p. 8*
*) Onze dank en waardering gaat in het bijzonder uit naar de Trustees van de Mahatma Letters Trust — de huidige eigenaars van het copy-right van het boek
The Mahatma Letters to A. P. Sinnett — die de schrijver toestemming gaven uit dat werk te citeren. Studerenden zullen begrijpen dat men, door De Brieven van de Meesters te raadplegen, een verklaring en aanvulling van menige passage in De Geheime Leer vindt.
**) Bij elk vers in
De Stem van de Stilte wordt ook naar het betreffende vers in Drie Wegen, Eén Pad verwezen (eerst de pagina/betreffende versnr.).
Hoofdstuk III DE LEER VAN DE HIËRARCHIEËN (p. 120):
'Zij zijn, om zo te zeggen, de eeuwige prototypen der Buddhas [Manushy-Buddhas], die op deze aarde verschijnen, van welke ieder zijn bijzonder goddelijke prototype heeft. Zo is bij voorbeeld Amitabha de Dhyani-Buddha van Gautama Sakyamuni, zich telkenmale door deze openbarende wanneer deze grote Ziel op aarde incarneert, zoals Hij deed in Tzon-Kha-pa.’ (Fr. I 86-87; Terw. I 161 – De Geheime Leer I p. 139).
121: H.P.B. voegde ter verklaring een voetnoot toe aan de passage die handelt over de beginselen van de Buddha:
’Dit betekent dat elk beginsel van de Buddha het hoogste was dat op aarde kon worden ontwikkeld, terwijl dat bij andere mensen die
Nirvana bereiken niet noodzakelijk het geval hoeft te zijn. Zelfs als een louter menselijke (Manushya) Buddha was Gautama een voorbeeld voor alle mensen. Doch zijn Arhats waren dat niet noodzakelijk ook.’ (III, 421).

Deel 2 Hoofdstuk IX DE LEER VAN DE RONDEN (p. 464):
Gautama de Buddha ‘is een uitzondering’, omdat hij gerangschikt wordt als een Zesde-Ronder. De woorden ‘de tweede helft van onze zevenvoudige kring’ kunnen we als volgt verklaren: Daar de aarde haar kring moet doorlopen, zoals de Scharen van Monaden hun kringen hebben, betekent ‘een aardse kring’ de voltooiing van een planeetmanvantara voor de aarde — het planeetmanvantara bestaat uit zeven Ronden. Het midden van de periode van zeven ronden zou dus liggen bij drie en een halve Ronde.

W.Q. Judge boek Theosofische inzichten
Mededelingen van ‘geesten’ (p. 350):
Zelfs hindoefolklore kan veel ideeën oproepen. In alle vormen van ‘volksbijgeloof’ ligt een belangrijk element van waarheid verborgen dat kan worden ontdekt als de volksopvatting in het licht van de wijsheid-religie wordt beschouwd.
379: Ten zesde: Het astrale licht, de ether, het
åkåßa, de anima mundi.
Punten van overeenkomst in alle religies (p. 366,367):
Deze overeenkomst bleek op zo treffende wijze uit het
waarheidsgetrouwe verslag van de katholieke priester Abbé Huc dat de verontruste kerk eerst verklaarde dat dit het werk was van de duivel, die wist dat het christendom op komst was en al deze dingen voor de boeddhisten verzon door middel van een soort ante facto kopieerkunst met het doel onschuldige katholieken daarmee in verwarring te brengen; en toen verbrandden ze het boek van de arme Abbé Huc. Wat de staties van de kruisweg betreft, waarmee we nu goed bekend zijn, of de rozenkrans, de biecht, kloosters, enz., dit alles kunnen we in de oudere religie terugvinden. De rozenkrans werd van oudsher in Japan gebruikt, waar men meer dan 172 soorten kende. En een onderzoek van de mummies van het oude Egypte onthulde dat zij in het graf rozenkransen meekregen en dat ook daar verschillende soorten werden gebruikt. Sommige daarvan heb ik gezien. Als we de schimmen van de priesters van Babylon konden oproepen, zouden we ongetwijfeld ook daar dezelfde rituelen aantreffen.

Occulte verhalen (H.P. Blavatsky & W.Q. Judge Een behekst leven p. 7):
Een aantal jaren liepen mijn zaken voorspoedig. Ik won het vertrouwen van veel invloedrijke Japanners; door hun bescherming kon ik reizen en zaken doen op plaatsen waar vooral in die tijd vreemden niet gemakkelijk toegang kregen. Onverschillig voor alle religies kreeg ik belangstelling voor de
filosofie van het boeddhisme, het enige religieuze stelsel dat ik de term filosofisch waard achtte. Zo bezocht ik in mijn vrije uren de merkwaardigste tempels van Japan, de belangrijkste en meest bijzondere van de zesennegentig boeddhistische kloosters van Kyoto. Achtereenvolgens bracht ik een bezoek aan DaiBoetsoe, met zijn reusachtige klok, Tseonene, Enario-Yassero, Kai-Missoe, Higadsi-Hong-Vonsi en vele andere beroemde tempels.
8: Op een dag die ik nooit zal vergeten, een
noodlotsdag, maakte ik kennis met een eerbiedwaardige en geleerde bonze, een Japanse priester, Tamoera Hideyerî genaamd.
9: Op een dag deed hij de
paradoxale uitspraak: ‘We kunnen niet hopen in het volle genot van ons bewustzijn in het hiernamaals te leven, tenzij we tevoren een stevige en vaste, geestelijke grondslag hebben gelegd.
9,10: Zelfs dan! Men kan ongelovig zijn en toch in zijn geestruimte voor twijfel openlaten, hoe klein die ruimte ook is; en dan op een dag, al was het maar voor één ogenblik, trachten de deur van de
innerlijke tempel te openen; en dit zal voor het doel voldoende blijken te zijn.’
U bent bepaald poëtisch en bovendien
paradoxaal, eerbiedwaardige heer. Wilt u zo vriendelijk zijn me iets meer over het mysterie te vertellen?’
11: Ze zijn bovendien nauw verwant en verbonden met de
Yamaboeshi’s (de asceten of kluizenaars) die de leringen van Lao-Tse volgen. Geen wonder dat de priester zich bij de geringste uitdaging van mij in de hoogste metafysica begaf, in de hoop me daardoor van mijn ongeloof te genezen.
13: Maar zoals de zaken stonden, hoe meer persoonlijke genegenheid en achting ik voor hem voelde, hoe minder kon ik me neerleggen bij zijn wilde denkbeelden over het leven na de dood en in het bijzonder over het verwerven van
bovennatuurlijke vermogens door enkele mensen. Vooral zijn eerbied voor de Yamaboeshi’s, de bondgenoten van elke boeddhistische sekte in het land, stuitte me tegen de borst. Hun aanspraken op het ‘wonderbaarlijke’ waren volgens mij eenvoudig weerzinwekkend. Dat iedere mij bekende Jap in Kyoto, zelfs mijn compagnon, de meest geslepen zakenman die ik in het Oosten had ontmoet, over deze volgelingen van Lao-Tse met neergeslagen ogen en eerbiedig gevouwen handen sprak en hun ‘grote’ en ‘wonderlijke’ gaven erkende, was meer dan mijn geduld in die tijd kon verdragen. En wie waren zij tenslotte, deze grote magiërs, met hun belachelijke aanspraken op bovenaardse kennis, deze ‘heilige’ bedelaars die, zoals ik toen dacht, opzettelijk in de schuilhoeken van verlaten bergen en op ontoegankelijke, rotsige steile hellingen woonden om nieuwsgierige indringers geen kans te geven hen op te sporen en hen in hun eigen schuilplaats gade te slaan? Eenvoudig, brutale waarzeggers, Japanse zigeuners, die tovermiddelen en talismannen verkopen, en niet meer dan dat. Als antwoord aan hen die probeerden mij te verzekeren dat de Yamaboeshi’s, hoewel ze een mysterieus leven leiden en aan geen enkele niet-ingewijde hun geheimen bekendmaken, niettemin leerlingen aannamen, hoe moeilijk het ook is hun volgeling te worden, en dat ze dus hun levende getuigen hebben van de grote reinheid en heiligheid van hun leven – als antwoord op zulke verklaringen gaf ik uiting aan de krachtigste ontkenning, en vastbesloten hield ik me daaraan. Ik beledigde meesters en leerlingen beide door hen in dezelfde categorie van dwazen, zo niet schurken, onder te brengen en ik ging zover ook de Shinto’s daartoe te rekenen.
16: ‘Vriend,’ zei
Tamoera Hideyerî, mijn enige vertrouweling, op een dag, ‘Vriend, raadpleeg een heilige Yamaboeshi en u zult zijn gerustgesteld.
20: Ik had vroeger niet alleen van deze spiegels gehoord die regelmatig in de tempels worden gebruikt, maar ik had ze vaak gezien. Men beweert dat onder de leiding en de wil van geoefende priesters daarin de Dai-Dzin verschijnen, de grote geesten die aan de vragende gelovigen hun lot bekendmaken. Eerst dacht ik dat het zijn bedoeling was zo’n geest op te roepen, die mijn vragen zou beantwoorden. Wat er gebeurde had echter een heel ander karakter.
29: Even plotseling als mijn verdriet volgde toen een reactie. In mijn denken rees twijfel, die onmiddellijk aangroeide tot een hevig verlangen om de waarheid van wat ik had gezien te ontkennen. Een gevoel van koppige vastbeslotenheid maakte zich van mij meester om alles als een onbetekenende, zinloze droom te beschouwen, het gevolg van een overspannen geest. Ja, het was slechts een bedrieglijk visioen, een stompzinnig bedrog van mijn eigen zintuigen, die beelden van dood en ellende opriepen als gevolg van weken van
onzekerheid en depressiviteit. ‘Hoe kon ik in minder dan een halve minuut alles zien wat ik heb gezien?’ riep ik uit. ‘De theorie over dromen, de snelheid waarmee de stoffelijke veranderingen – waarop onze gezichtsbeelden berusten – in de zenuwknopen van de grote hersenen worden opgewekt, vormt een voldoende verklaring voor de lange reeks gebeurtenissen die ik scheen te hebben doorgemaakt.
36: Sinds de dag van mijn ervaring met de
magische spiegel, merkte ik een grote verandering in mijn hele wezen, en eerst schreef ik die toe aan de depressiviteit waarmee ik maandenlang had geworsteld. Overdag constateerde ik herhaaldelijk in gedachten zo afwezig te zijn voor de mij omringende gebeurtenissen, dat ik verschillende minuten lang de voorwerpen en personen uit het oog verloor.
50: Zo zag ik, telkens als ik even alleen werd gelaten, mijzelf veroordeeld tot de hulpeloze martelingen van een
geketende Prometheus. In de stille uren van de nacht was het als voerde een genadeloze, ijzeren hand mij naar het bed van mijn zuster, waar ik werd gedwongen uur na uur de stille ontbinding van haar verwoeste gestel en het lijden, dat haar eigen onbewoonde brein niet meer kon weerspiegelen of aan haar gewaarwording kon overbrengen, gade te slaan en te voelen. Maar de pijlpunt die nooit zou worden verwijderd had een nog vreselijker weerhaak. Overdag moest ik mijn nichtje gadeslaan van wie het kinderlijk onschuldige gezichtje in haar bezoedeling een verheven eenvoud en argeloosheid had bewaard, en ’s nachts moest ik getuige zijn hoe, zodra ze insliep, in haar dromen de herinnering van haar ontering en het volle besef van haar voor altijd verwoeste jonge leven tot haar kwam.
52: Drie maanden later was ik weer in mijn huis in Japan en zocht onmiddellijk mijn oude, eerbiedwaardige bonze,
Tamoera Hideyerî, op, die ik nu smeekte mij zonder een uur uitstel bij de Yamaboeshi, de onschuldige oorzaak van mijn dagelijkse martelingen, te brengen.
De bezielde viool (p. 102):
Hij sprak over zichzelf als
Prometheus, gekluisterd aan de rots met vier banden gemaakt van menselijke ingewanden. Aan de voet van de Kaukasus stroomden de zwarte wateren van de rivier de Styx. Ze hadden Arcadië verlaten, en probeerden nu in een zevenvoudige omarming de rots te omcirkelen waarop hij leed.
Kent u de naam van de rots van Prometheus, oude man?’ bulderde hij in het oor van zijn aangenomen vader. ‘Luister dan, de naam ervan is . . . Samuel Klaus.’

Het wereldspel is uitgespeeld (Agnus Mol de Volkskrant 23 oktober 2021 Opinie p. 20):
Het
neoliberale beschavingsmodel verliest aan invloed en daarmee verandert het razend populaire computerspel Civilization van aard. Sinds 1991 verspreidde het spel het westerse evangelie, maar het wacht een toekomst als nostalgie-game.
Menschelijke beschaving komt op en ontplooit zich als spel, in spel’, schreef historicus Johan Huizinga in 1938 op de eerste pagina van Homo ludens, zijn baanbrekende boek over de ‘spelende mens’. Het is daarom hoog tijd om dertig jaar na het verschijnen de cruciale rol te benoemen die Sid Meier’s Civilization heeft gespeeld in de bejubeling van het westerse beschavingsidee na de val van de Muur. Het is meer dan zomaar een computerspelletje. De vraag is alleen of het nog een toekomst heeft, nu de invloed afneemt van het wereldbeeld dat aan het spel ten grondslag ligt.
Als we dan Huizinga’s idee — dat stelt dat
hoe en wat we spelen in directe relatie staat met de ontwikkeling van onze beschaving — naar een logische conclusie volgen, zegt het voortdurende succes van Civ meer dan dat oude spellen soms leuk blijven. Het geeft inzicht in hoe het Westen maar blijft spelen met de ideeën van de jaren negentig, veelal op manieren die wringen met de realiteit van nu. Als artefact uit die tijd laat het zien hoe we ons maar moeilijk kunnen losmaken van deze geschiedenis, omdat het simpelweg makkelijker is om succesverhalen opnieuw te spelen, met de hoop op betere uitkomsten.
Het zelfverzekerde optimisme van de jaren negentig, dat we trots moeten zijn op waar we vandaan komen en controle moeten hebben over waar naartoe we op weg zijn, belichaamt het succes van
Sid Meier’s Civilization. Het is een simpele, behoudende geschiedenis over onszelf, verleidelijk genoeg om in te blijven geloven.

Het rapport 'E i V' ondersteunt de visie van Ervin Laszlo met betrekking tot het Akasha-veld. Het biedt de basis voor ‘de integrale theorie van alles’, de unificatietheorie. In aansluiting op de filognosie, wordt voor het ‘allesverbindende informatieveld’ aan de term ether (rapport p. 58: psi-vermogens) de voorkeur gegeven. Dit rapport wil aantonen dat de holos-beschaving gecreëerd kan worden door de absolute waarheid, de éne werkelijkheid als vast referentiepunt te kiezen.
In het leven draait het om de natuurlijke -, de scheppende - en de vernietigende kringloop. Het is niet handig de vernietigende kringloop met ons denken nog een extra handje te helpen. De beschavingstransformatie die in het holos tijdperk plaats vindt bouwt op eerdere transformaties voort. Het kernkwadrant (5D-concept) brengt de ommekeer, de kwintessens tot uitdrukking. Het is het mogelijk ons weer met de natuurlijke kringloop, de oerbron te verbinden.

Natuurlijke kringloopTriade + Tetrade:Accent van het aanzicht ligt op:Kernkwadrant (5D-concept):
1. Mythos (-???? -500)1. Oude TestamentRechtvaardigheid4. Creativethink
2. Theos (-500 - 1500)2. Nieuwe TestamentUniversaliteit van mensenrechten3. Zelfregulering
3. Logos (1500 - 2000)3. VerlichtingGelijkheid, gelijke kansen voor iedereen2. Groupthink
4. Holos (2000 - ????)4. IntegratieRechtvaardigheid en Gelijkheid1. Chaos

De aspecten mythos, theos, logos en holos zijn in potentie gelijktijdig in het grote bewustzijnsveld (kwantumvacuüm) van beweging aanwezig. De tijdsperioden geven slechts een accent aan. Net als er in werkelijkheid niet zoiets bestaat als een toekomstig "komen" van rassen, bestaat er de komst van een holos-beschaving. Er is wel sprake van een eeuwig worden, de wenselijkheid dat aan de holos-beschaving handen en voeten wordt gegeven. Het leven bestaat alleen in het eeuwige nu. Waar kiezen we voor in het leven?

Net als in de visie van Luther komt in het holos-tijdperk het eigen geweten van de mens voorop te staan. Eigenlijk was de reformatie al in de middeleeuwen begonnen. Aanleiding was dat de priesters dronken, gokten en dobbelden op kerkelijke feestdagen. Erasmus van Rotterdam was daar bijzonder verontwaardigd over en schreef er een boek over: Lof der zotheid. In het holos-stadium komt de mens als beheerder van de natuur, als rentmeester van de aarde centraal te staan. Met het huidige potverteren zijn we uiteindelijk allemaal slechter af. De macht verschuift daarmee van top down naar bottom up.

Het is nuttig meer bewust te worden van de achtergronden van noodzakelijke lange termijn veranderingen en niet alleen ad hoc korte termijn vraagstukken op te lossen. De begripsverwarring ontstaat hoofdzakelijk doordat we ons met halve waarheden bezig houden. Binnen de traditionele hiërarchische structuren zijn de huidige complexe vraagstukken niet meer op te lossen. In plaats van dat we de systemen steeds complexer en ondoorzichtiger maken moeten we terug naar wat al in 1973 door de econoom E.F. Schumacher: in zijn boek Small Is Beautiful is aangegeven.

Momenteel bestaat het probleem dat langzamerhand elke monodiscipline zijn eigen werkelijkheid gaat creëren. Gelukkig biedt de schepping een mogelijkheid door schade en schande wijs te worden. In plaats van het materiële, lineaire denken dient aan het immateriële, cyclische denken meer aandacht te worden gegeven. Er bestaan meer opties om naar de wereld te kijken. Met name de interdisciplinaire benadering brengt de wetenschap een stapje verder. In de esoterie zijn geest en lichaam de twee toestanden van het ENE, dat noch geest noch stof is; beide zijn latent het absolute leven.

Het rapport ‘E i V’ laat zien dat het cyclische denken slechts de halve waarheid is en dat het uiteindelijk om het lemniscaatdenken, de kwintessens draait. Zoals we in de inleiding hebben laten zien is het mogelijk ons weer met de oerbron te verbinden. Een voorwaarde voor de holos-beschaving is om de artificiële illusionaire geschapen twee-eenheid (Dualiteit), Religie en Wetenschap opnieuw met elkaar te verenigen. Biologen hebben zeker gelijk wanneer ze culturen vergelijken met plantaardige organismen, die opbloeien, rijpen, verwelken en tenslotte afsterven. De fase waarin Nederland zich bevindt begint al duidelijk minder fris te ruiken.

De verticale as gaat door het snijpunt van de materiële - en de immateriële as. De verticale as stelt als het ware de verbinding voor tussen de ‘aardse’ materiële as en de ‘hemelse’ immateriële as. Het verticale bewustzijn laat zien dat er een weg is om de afstand tussen de onvolmaaktheid op aarde en de volmaaktheid in de hemel te verkleinen. Een oorzaak van de kredietcrisis is dat te veel bestuurders primair op de worst ('carrot and stick') waren gefocused.
Het loopt mis wanneer te eenzijdig aan een kant van de medaille aandacht wordt besteed. De welvaartelite, die alleen door het voorhouden van een worst wordt aangestuurd. De tegenstelling tussen de elites en de bevolking is schrijnend. In een 'Old boys network' voelt men aan zijn water haarfijn aan of je een van de boys bent.

Het boek 'Balanceren aan de top' van Manfred Kets de Vries & Miller stelt als conclusie:
Te vaak ontstaan de problemen in een slecht lopende organisatie doordat de ongrijpbare, wisselvallige en soms zelfs tegenstrijdige balans tussen actie en overweging verloren is gegaan. Vaak raken topmanagers verstrikt in een specifiek draaiboek, een bepaalde zienswijze (groepsdenken) en één manier van handelen, waar ze niet meer uitkomen. Hun bekrompen visie op de wereld versterkt de wens naar meer van hetzelfde. De enige keuze die zij als praktisch ervaren, zijn de zich herhalende, zinloze, routine-managementtaken die nu bijna een ritueel zijn geworden. Obsessies voeden de drang om alles onder controle te houden, angst brengt achterdocht voort, dramatisch gedrag leidt tot grootdoenerij. En zo gaat het steeds verder. Het resultaat? Een algehele afstomping van de organisatie. Het vermogen om kritisch te denken en te overwegen is verdwenen. Misschien dacht Goethe hieraan toen hij zei: ‘Ken uzelve? Als ik mezelf kende, zou ik op de loop gaan.’
In het Volkskrant magazine van 27 september 2008 stond een interview met de managementgoeroe Manfred Kets de Vries. Als voorbeeld haalt hij de debacles bij Ahold en ABN Amro aan om te illustreren hoe belangrijk het is voor leiders dat ze mensen om zich heen hebben die hen durven tegenspreken. Hovelingen rond een leider hebben sterk de neiging een leider naar de mond te praten. Kenneth Galbraith lanceerde ruim een halve eeuw geleden de beroemde frase dat het falen van het marktmechanisme meestal niet voortkomt uit kwaadaardigheid, maar uit kritiekloos denken.

Herman Wijffels waarschuwt al een paar jaar dat het financiële systeem op ‘zeepbellenblazen’ begint te lijken. Sinds het kapitalisme zegevierde op het communisme zijn alle remmen losgegaan. Ook in Nederland is door het kamerbreed invoeren van de marktwerking op het eendimensionale, op winst gerichte Angelsaksische model de nadruk komen te liggen. De controlemechanismen, de check & balances (Evenwicht door Tegenwicht) tussen overheid en bedrijfsleven, het algemeen welzijn en welvaart zijn daardoor danig ontwricht geraakt. De teloorgang van het Angelsaksische model, het failliet van de eendimensionale politiek, biedt kansen aan een sociaal-democratische koers, gebaseerd op de menselijke maat. Uiteindelijk draait het om de vraag: is het mogelijk de beschaving een stapje verder te brengen? Is het laagje vernis dat beschaving heet sinds de oudheid toegenomen?

Om op langere termijn te overleven (survival of the fittest) is het wenselijk dat we ons gedrag aanpassen. Het lemniscaatdenken, het complementaire denken levert een morele bijdrage tot het overleven van het individu, de samenleving en het leven op aarde.

H.P. Blavatsky Isis ontsluierd Deel 1 Vóór de sluier (p. 24):
Maar de
zwaartekracht wordt in veel gevallen opgeheven, onder andere door levitatie van personen en levenloze voorwerpen; hoe verklaren we dit? De toestand van ons fysieke lichaam hangt volgens de theürgische filosofen grotendeels af van de werking van onze wil. Indien deze beheerst is, kunnen er ‘wonderen’ geschieden; onder andere een verandering van deze elektrische polariteit van negatief naar positief; de relaties van de mens met de aardmagneet zouden dan afstotend worden, en ‘zwaartekracht’ zou voor hem niet meer bestaan. Het zou voor hem dan even natuurlijk zijn om de lucht in te vliegen tot de afstotende kracht zich heeft uitgeput, als het tevoren was om op de grond te blijven.
27: ASTRAAL LICHT. Dit is hetzelfde als het siderische licht van Paracelsus en andere hermetische filosofen. Fysisch gezien is het de ether van de huidige wetenschap. Metafysisch en in zijn spirituele, occulte betekenis is ether veel meer dan men zich vaak voorstelt. In de occulte natuurkunde en in de alchemie is aangetoond dat het binnen zijn oeverloze golven niet alleen Tyndalls ‘belofte en vermogen van iedere eigenschap van het leven’ omvat, maar ook de verwerkelijking van alle vermogens van de geest. Alchemisten en hermetici geloven dat hun astrale of siderische ether, naast de bovengenoemde eigenschappen van zwavel en wit en rood magnesium of magnes, ook de anima mundi is, de werkplaats van de natuur en van de hele kosmos, zowel spiritueel als fysiek. Dit ‘grote magisterium’ laat zich gelden in het verschijnsel van het mesmerisme, in de ‘levitatie’ van mensen en voorwerpen; het spirituele aspect ervan kan men ether noemen.
221/222: Omdat de scheppende energie in het oorspronkelijke punt is ontstaan, zijn de religieuze symbolen van elk volk evenzoveel illustraties van deze metafysische hypothese die door Pythagoras, Plato en andere filosofen is uiteengezet. ‘Deze Chaldeeën’, zegt Philo5, ‘waren van mening dat de kosmos onder de bestaande dingen één enkel punt is, en óf dit is God (theos) zelf, óf God is daarin, en bevat de ziel van alle dingen in zich.’ Ook de
Egyptische piramide stelt symbolisch dit denkbeeld van de wereldboom voor. Haar top is de mystieke schakel tussen hemel en aarde, en betekent de wortel, terwijl het grondvlak de uitgespreide takken weergeeft, die zich naar de vier hemelstreken van het stoffelijke heelal uitstrekken. Ze geeft het denkbeeld weer dat alle dingen hun oorsprong in de geest hadden, want de evolutie begon oorspronkelijk van bovenaf en ging daarna naar omlaag, in plaats van omgekeerd, zoals volgens de theorie van Darwin. Met andere woorden, er heeft een geleidelijke verstoffelijking van de vormen plaatsgevonden tot een bepaald uiterst punt van afdaling wordt bereikt. Dit is het punt waar de moderne evolutieleer de arena van de speculatieve hypothesen binnengaat.
5) De migratione Abrahami, §32.
222: Maar wat zit er achter de darwinistische afstammingslijn?
Wat Darwin betreft alleen maar ‘onverifieerbare hypothesen’. Want hij beschouwt, zoals hij het uitdrukt, alle wezens ‘als afstammelingen in rechte lijn van een klein aantal wezens dat leefde lang vóór de eerste laag van het siluur werd afgezet’.2 Hij doet geen poging ons mee te delen wie dit ‘kleine aantal wezens’ was. Maar dit beantwoordt toch heel goed aan ons doel; want alleen al doordat hun bestaan wordt erkend, verkrijgt ons beroep op de Ouden om dit denkbeeld te bevestigen en uit te werken het stempel van wetenschappelijke goedkeuring.
2) Origin of Species, 1ste ed., blz. 488-9.
Hoofdstuk 6
Psychofysieke verschijnselen (p. 268):
Nu de
waarschijnlijkheid dat zulke mensen de zaken verkeerd voorstellen zo duidelijk door een wetenschapper is aangegeven, is het voor ons niet meer nodig die vraag te bespreken in verband met Van Helmont en zijn vermaarde maar ongelukkige meester, de vaak verguisde Paracelsus. Hoewel Deleuze in werken van eerstgenoemde veel ‘mystieke, bedrieglijke denkbeelden’ vindt – misschien alleen omdat hij ze niet kon begrijpen – kent hij niettemin een uitgebreide kennis en ‘een scherp onderscheidingsvermogen’ aan hem toe, en gelooft ook dat hij de wereld ‘grote waarheden’ heeft geschonken. ‘Hij was de eerste’, voegt hij eraan toe, ‘die de naam gas gaf aan luchtvormige vloeistoffen. Zonder hem zou het staal waarschijnlijk geen nieuwe impuls aan de wetenschap hebben gegeven.’1 Door welke toepassing van de kansrekening zouden we de waarschijnlijkheid kunnen bepalen dat onderzoekers die in staat zijn om scheikundige stoffen op te lossen en nieuwe verbindingen te maken – het wordt algemeen erkend dat ze dit hebben gedaan – onbekend waren met de aard van elementaire stoffen, met hun krachten om zich te verbinden, en met het oplosmiddel of de oplosmiddelen, die ze zouden doen uiteenvallen als we dat wilden? Als ze alleen een reputatie als theoretici hadden zou het anders zijn, en zou onze bewering haar kracht verliezen, maar hun scheikundige ontdekkingen, door hun ergste vijanden met tegenzin erkend, rechtvaardigen het gebruik van veel krachtiger taal dan we ons hebben veroorloofd, uit angst om als te partijdig te worden beschouwd.
1) Deleuze, ‘De l’opinion de Van Helmont sur la cause, la nature et les effets du magnétisme’, in Bibliothèque du magnétisme animal, Parijs, 1877, deel 1, blz. 45 en deel 2, blz. 198.'' Hoofdstuk 11 Psychische en fysieke wonderen (p. 526):
In een door
Eusebius bewaard fragment doet Porphyrius, in zijn Brief aan Anebo, een beroep op Chaeremon, de ‘hiërogrammatist’, om te bewijzen dat de leer van de magische kunsten – adepten daarin ‘konden zelfs de goden schrik aanjagen’ – door Egyptische wijzen werkelijk werd gesteund.1 Wanneer we nu de door Huxley in zijn toespraak in Nashville opgestelde regel voor het historisch bewijs in gedachten houden, dan dringen zich met onweerstaanbare kracht twee conclusies aan ons op: ten eerste dat Porphyrius, die zo’n onbetwiste reputatie als een ethisch hoogstaand en achtenswaardig mens genoot, die zich in zijn uitspraken niet aan overdrijving overgaf, niet in staat was over deze zaak een leugen te vertellen, en niet loog; en ten tweede dat het, omdat hij zo geleerd is in elke tak van menselijke kennis die hij behandelt,2 hoogst onwaarschijnlijk is dat hij met betrekking tot de magische ‘kunsten’ zou zijn bedrogen, en dat hij dan ook niet werd bedrogen. Daarom dwingt de leer van de kansberekening, waarop de theorie van prof. Huxley steunt, ons om aan te nemen: 1. dat er werkelijk zoiets als magische ‘kunsten’ bestond, en 2. dat deze bekend waren aan en beoefend werden door de Egyptische magiërs en priesters, van wie zelfs Sir David Brewster erkent dat ze mensen waren met grote wetenschappelijke kennis.
1) Vgl. T. Taylor, Iamblichus on the Mysteries, etc., Londen, 1821, blz. 1-16; Eusebius, Praeparatio evangelica, boek 5, hfst. 10. 2 ‘Porphyrius’, zegt Un dictionnaire classique van Lemprière, ‘was een man met universele kennis die, volgens het getuigenis van de Ouden, zijn tijdgenoten in kennis van geschiedenis, wiskunde, muziek en filosofie overtrof.’

H.P. Blavatsky Isis ontsluierd Deel 2 (p. 585):
En vervolgens: ‘Wie is het die mijn besluit verduistert onder woorden vol onbegrip?’ spreekt de
stem van God door zijn spreekbuis – de natuur.
Waar was jij toen ik de aarde grondvestte? Vertel het me, als je zoveel weet. Wie stelde haar grenzen vast?
Jij weet dat toch? . . . toen de morgensterren samen zongen, en alle zonen van God juichten van vreugde? . . . Was jij erbij toen ik tegen de zee zei: ‘Tot hier en verder niet, dit is de grens die ik je trotse golven stel?’. . . Weet jij wie het heeft doen regenen op de onbewoonde aarde, op de woestijn waarin geen mensen leven . . . kun jij de lieflijke invloed van de Pleiaden aan banden leggen of de ketenen van Orion losmaken? . . . kun jij de bliksem uitsturen, zullen ze jou zeggen: ‘Wij staan klaar’?3
3)
Job 38:1, 4, 7, 11, 25-6, 31, 35.

1887
H.P. Blavatsky Geselecteerde artikelen deel 2: 1882 –1887
Bestond de schrijfkunst vóór Påñini? (p. 333):
De benaming
Devanågarì is synoniem met de hermetische en hiëratische neter-khari (godentaal) van de Egyptenaren. Omdat de bespreking van dit onderwerp op een natuurlijke manier in twee delen uiteenvalt – hoewel het eindresultaat een algemene synthese moet zijn – zullen we eerst het eerste deel ervan onderzoeken, namelijk de verklaring dat het Sanskriet-alfabet afkomstig is van de Feniciërs. Als een westerse filoloog beweert dat de schrijfkunst niet vóór een bepaald tijdstip heeft bestaan, dan nemen we aan dat hij bij benadering enige zekerheid moet hebben over hoe de uitvinding ervan tot stand is gekomen. Dit is helemaal niet het geval, en men erkent dat niemand weet waar de Feniciërs hun lettertekens vandaan hadden, die nu (het eerst door Gesenius) de oorsprong worden genoemd waaruit elk modern alfabet is afgeleid. Het onderzoek van Emmanuel de Rougé1 maakt het heel waarschijnlijk dat ze ‘werden ontleend aan, of beter gezegd aanpassingen zijn van, bepaalde archaïsche hiërogliefen van Egypte’. Deze theorie wordt gesteund door de Prisse Papyrus, ‘de oudste die er bestaat’, doordat deze ‘frappante overeenkomsten met de Fenicische lettertekens’ vertoont.
Oude magie in de moderne wetenschap (p. 501):
Pauthier, de Franse indoloog, kan al dan niet worden beticht van een te groot enthousiasme als hij zegt dat India zich aan hem voordoet als het grote en oorspronkelijke brandpunt van het menselijk denken, waarvan de voortdurend brandende vlam zich ten slotte heeft verspreid over de gehele oude wereld, en deze in vuur en vlam heeft gezet1 – en toch is deze bewering juist. Het is Indiase metafysica2 die het denken naar occulte kennis heeft geleid – de oudste en de moeder van alle wetenschappen, want ze sluit alle andere wetenschappen in zich.
1) H.T. Colebrooke, Essai sur la philosophie des Hindous, uit het Engels in het Frans vertaald door J.P.G. Pauthier, voorwoord van de vertaler.
2) Alleen door toedoen van Barthélemy Saint-Hilaire heeft de wereld vernomen dat ‘het hindoe-genie met betrekking tot de metafysica altijd in een soort infantiel onderontwikkeld stadium is gebleven’!
506: De tekst van
De geheime leer zal de goddelijke dynastie van manes uitvoeriger behandelen; maar er kunnen enkele van dat soort feiten uit echte papyrussen en op basis van ontdekkingen van de archeologie worden vermeld. De oriëntalisten hebben een reddingsboei gevonden: hoewel ze gedwongen zijn om de inhoud van een aantal beroemde papyrussen te publiceren, noemen ze ze nu verhalen uit de tijd van farao zo-en-zo. De vondst is ingenieus, hoewel niet helemaal eerlijk. De letterknechten kunnen zich verheugen. Een daarvan is de zogenaamde Lepsius Papyrus1 van het Museum van Berlijn, nu door laatstgenoemde aangekocht van de erfgenamen van Richard Lepsius. Het is geschreven in hiëratisch schrift in de archaïsche Egyptische (oude Koptische) taal, en wordt beschouwd als een van de belangrijkste archeologische ontdekkingen van onze tijd, omdat het vergelijkingsdata levert, en een aantal fouten in de volgorde van dynastieke heersers rechtzet. Helaas ontbreken de belangrijkste fragmenten ervan. De geleerde egyptologen die de grootste moeite hadden om het te ontcijferen, hebben geconcludeerd dat het ‘een historisch verhaal uit de 16de eeuw voor Christus was, 2 en teruggaat tot gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens het bewind van farao Cheops, de veronderstelde bouwer van de piramide van die naam, die leefde in de 26ste [?] eeuw voor onze jaartelling’. Het toont het Egyptische leven en de toestand aan het hof van die grote farao, bijna 900 jaar vóór de kleine incidenten tussen Jozef en Mw. Potifar (Joseph and Potiphar's) Wife (Rembrandt).

De Geheime Leer Deel I Stanza 1 De nacht van het heelal (p. 66,67):
(a) Tijd is alleen maar een illusie, voortgebracht door de opeenvolging van onze bewustzijnstoestanden op onze reis door de eeuwige duur; hij bestaat niet waar er geen bewustzijn is waarin die illusie kan worden teweeggebracht, maar ‘ligt dan te slapen’. Het nu is slechts een wiskundige lijn die dat deel van de eeuwige duur dat wij de toekomst noemen, scheidt van het gedeelte dat wij het verleden noemen. Niets op aarde heeft werkelijke duur, want niets blijft ook maar tijdens het miljardste deel van een seconde onveranderd of gelijk. De gewaarwording die wij hebben van de werkelijkheid van het deel van de ‘tijd’ dat bekend staat als het nu, wordt veroorzaakt door het vervagen van dat kortstondige beeld, of opeenvolging van beelden, die door onze zintuigen worden opgevangen, terwijl de waargenomen dingen overgaan van het gebied van idealen dat wij de toekomst noemen, naar dat van herinneringen dat wij het verleden noemen.
74: Wat is de tijd bijvoorbeeld anders dan de opeenvolging in panorama’s van onze bewustzijnstoestanden? Met de woorden van een Meester, ‘Het irriteert mij deze drie onhandige woorden – verleden, heden en toekomst – te moeten gebruiken, die armzalige begrippen van de objectieve fasen van het subjectieve geheel; zij zijn vrijwel even weinig geschikt voor het doel als een bijl voor fijn houtsnijwerk.’ Men moet paramartha verkrijgen opdat men niet een te gemakkelijke prooi wordt voor samvriti – dit is een filosofisch axioma7.
7) Duidelijker gezegd: ‘Men moet waar zelfbewustzijn verkrijgen om samvriti, de ‘oorsprong van de misleiding’, te begrijpen.’ Paramartha is synoniem met de Sanskrietterm svasam-vedana of ‘de bespiegeling die zichzelf analyseert’. Er is een verschil in interpretatie van de betekenis van ‘paramartha’ tussen de Yogacharya’s en de Madhyamika’s, maar geen van beiden verklaren de werkelijke en ware esoterische betekenis van de uitdrukking. Zie verder Sloka 9.
De Geheime Leer Deel I, Stanza 5
Fohat: kind van zevenvoudige hiërarchieën (p. 137,138):
FOHAT IS HET STRIJDROS EN DE GEDACHTE IS DE RUITER (d.w.z. hij staat onder invloed van hun leidende gedachte). HIJ SCHIET EEN BLIKSEM DOOR DE VURIGE WOLKEN (kosmische nevels) (b); DOET DRIE, VIJF EN ZEVEN SCHREDEN DOOR DE ZEVEN GEBIEDEN BOVEN EN DE ZEVEN BENEDEN (de wereld die moet komen). HIJ VERHEFT ZIJN STEM, ROEPT DE ONTELBARE VONKEN (atomen) EN VOEGT ZE SAMEN (c).
139: Ze zijn zogezegd de
eeuwige oervormen van de boeddha’s die op deze aarde verschijnen, van wie ieder zijn specifieke goddelijke oervorm heeft. Zo is bijvoorbeeld Amitåbha de dhyåni-boeddha van Gautama Såkyamuni, die zich door middel van hem manifesteert telkens wanneer deze grote ziel op aarde incarneert, zoals hij deed in Tsongkha-pa2. Zoals Avalokiteßvara, de synthese van de zeven dhyåni-boeddha’s, de eerste boeddha (de logos) was, zo is Amitåbha de innerlijke ‘god’ van Gautama, die in China Amita(-boeddha) wordt genoemd. Ze zijn, zoals Rhys Davids terecht zegt, ‘de glorierijke tegenhangers in de mystieke wereld, vrij van de verlagende omstandigheden van dit stoffelijk leven’,3
2) De eerste en grootste Tibetaanse hervormer, die de orde van de ‘geelkappen’, de Gelukpa’s, stichtte. Hij werd geboren in 1355 n.Chr. in Amdo, en was de avatåra van Amitåbha, de hemelse naam van Gautama Boeddha.
3) Buddhism: being a Sketch of the Life and Teachings of Gautama, The Buddha, Londen, 1886, blz. 204.
Deel I Stanza 5
De theogonie van de scheppende goden (p. 160):
De monotheïsten hebben handig gebruikgemaakt van de
diepzinnige esoterie van de kabbala – en doen dat nog – door de naam waaronder de ene hoogste essentie bekend is, toe te passen op de manifestatie daarvan, de sefiroth-elohim, en die Jehovah te noemen. Maar dit is volkomen willekeurig en geheel in strijd met rede en logica, want de term elohim is een zelfstandig naamwoord in het meervoud, en identiek met het in het meervoud staande woord chajim, waarmee het vaak wordt verbonden.1 Bovendien zijn er in de occulte metafysica eigenlijk twee ‘enen’– het ene op het onbereikbare gebied van absoluutheid en oneindigheid, waarover men niet kan speculeren, en het tweede ‘ene’ op het gebied van de emanaties. Het eerste kan noch emaneren noch worden verdeeld, want het is eeuwig, absoluut en onveranderlijk. Het tweede is bij wijze van spreken de weerkaatsing van het eerste ene (want het is in het heelal van illusie de logos, of Isvara), en kan dit alles wél.40 Het emaneert uit zichzelf – zoals de bovenste triade van de sefiroth de zeven lagere sefiroth emaneert – de zeven stralen of dhyani-chohans; met andere woorden, het homogene wordt het heterogene, de ‘protyle’ differentieert zich in de elementen. Maar deze kunnen nooit voorbij het laya- of nulpunt komen, tenzij ze terugkeren tot hun oorspronkelijke element.
1) De zin in de
Sefer Jetsirah en elders: ‘achath-ruach-elohim-chajim’ maakt de elohim op zijn hoogst androgyn, waarbij het vrouwelijke element bijna overheerst, want de vertaling ervan luidt: ‘Eén is zij, de geest van de elohim van het leven.’ Zoals hierboven is gezegd, is achath vrouwelijk, en echad mannelijk, en beide betekenen één.
H.P. Blavatsky Deel I hoofdstuk 12
De theogonie van de scheppende goden, p. 476):
Aan het begin van elke cyclus van 4.320.000 daalden de zeven (of volgens enkele volkeren acht) grote goden af om de nieuwe orde van zaken te
vestigen en de impuls te geven tot de nieuwe cyclus. Die achtste god was de verbindende cirkel of LOGOS, in het exoterische dogma van zijn menigte afgescheiden en afgezonderd, evenals de drie goddelijke hypostasen van de oude Grieken nu in de kerken als drie afzonderlijke personen worden beschouwd. ‘De MACHTIGEN verrichten hun grote werken, en laten, telkens als ze onze måyåvische sluier (atmosfeer) binnendringen, eeuwigdurende monumenten na als herinnering aan hun bezoek’, zegt een toelichting.2 Zo leert men ons dat de grote piramiden onder hun directe toezicht werden gebouwd, ‘toen Dhruva (in die tijd de Poolster) zich in zijn laagste stand bevond, en de Krittikås (de Pleiaden) over zijn hoofd heen keken (op dezelfde meridiaan stonden, maar hoger) om het werk van de reuzen te kunnen volgen’.
2) Ze verschijnen bij het begin van de cyclussen, en ook van elk siderisch jaar (van 25.868 jaar); op grond daarvan kregen de
kabiren hun naam in Chaldea, deze betekent namelijk de maten van de hemel, van kob – maat van, en urim – hemelen.
550:
Hypothesen over de oorsprong van de zeven planeten en kometen
(a) De geboorte van de planeten is te danken (1) aan een explosie van de zon – een voortbrenging uit zijn centrale massa;4 of (2) aan nevelringen die zich op een bepaalde manier afscheiden.
(b) ‘De kometen zijn vreemdelingen in ons planetenstelsel.’5 ‘De kometen zijn ontegenzeglijk in ons zonnestelsel voortgebracht.’6
(c) De ‘vaste sterren zijn onbeweeglijk’, zegt de ene autoriteit. ‘Alle sterren zijn in feite in beweging’, antwoordt een andere autoriteit. ‘Ongetwijfeld is elke ster in beweging.’7
(d) ‘Meer dan 350.000.000 jaar lang heeft de langzame en majestueuze beweging van de zon rond zijn as nooit één ogenblik opgehouden.’8
(e) ‘Mädler gelooft dat . . . de zon, die Alcyone in de Pleiaden als centrum van zijn baan heeft, 180.000.000 jaar nodig heeft om zijn omloop te voltooien.’9
Etc.
790: Dankzij de liefhebberij van enkele
Duitse oriëntalisten hebben Engelse en Amerikaanse sanskritisten de opvatting van prof. Weber aanvaard dat de volkeren van India vóór de Macedonische inval geen idee of kennis van de dierenriem hadden, en dat de oude hindoes deze uit Griekenland in hun land hebben ingevoerd. En dan zeggen verschillende andere ‘autoriteiten’ ons dat geen enkel oosters volk de dierenriem kende voordat de Grieken zo vriendelijk waren hun buren met hun uitvinding bekend te maken. Dit ondanks het boek Job, dat zelfs volgens hun eigen verklaring het oudste van de Hebreeuwse canon is, en ongetwijfeld van vóór Mozes dateert, en dat spreekt over het maken ‘van Arcturus, Orion en de Pleiaden (Ash, Kesil en Kimah) en de kamers van het zuiden’,2 van de Schorpioen en de mazzaroth – de TWAALF TEKENS. 3 Deze woorden houden, als ze al iets betekenen, kennis van de dierenriem in, zelfs bij de nomadische Arabische stammen. Het boek Job, zeggen ze, bestond minstens duizend jaar eerder dan Homerus en Hesiodus, de twee Griekse dichters die zelf ongeveer acht eeuwen voor de christelijke tijdrekening (!!) hebben geleefd.
720:
Bailly berekende de tijd waarin de sterrenbeelden de atmosferische invloed manifesteerden die door Job de ‘lieflijke invloeden van de Pleiaden’2 wordt genoemd; van Kesil (Orion); en die van de woestijnregens in verband met de Schorpioen, het achtste sterrenbeeld. Omdat men steeds dezelfde indeling van de dierenriem en dezelfde namen van de planeten aantreft, die overal en altijd in eenzelfde volgorde worden gebruikt, en gelet op de onmogelijkheid dit alles aan toeval of aan een samenloop van omstandigheden toe te schrijven, ‘die nooit zulke overeenkomsten schept’, concludeerde hij dat aan de dierenriem werkelijk een hoge ouderdom moet worden toegekend.3
2) In het Hebreeuws Kimah, zie
Job 38:31. De Pleiaden zijn, zoals men weet, de zeven sterren voorbij de Stier, die aan het begin van de lente verschijnen. Ze hebben in de esoterische filosofie van de hindoes een heel occulte betekenis, en staan in verband met geluid en andere mystieke beginselen van de natuur
3) Vgl. Bailly,
Histoire de l’astronomie ancienne'', 1775, boek 3, blz. 63.
737:‘Het lijkt onmogelijk te twijfelen aan het bestaan in de
oudheid van waarnemingen van deze datum. De Perzen zeggen dat vier mooie sterren als wachters aan de vier hoeken van de wereld waren geplaatst. Nu wil het geval dat bij het begin van het kaliyuga, 3000 of 3100 jaar vóór onze tijdrekening, ‘het oog van de Stier’ en het ‘hart van de Schorpioen’ precies op de nachteveningspunten stonden, terwijl het ‘hart van de Leeuw’ en de ‘zuidelijke Vis’ zich heel dicht bij de zonnestilstandspunten bevonden. Een waarneming van het opgaan van de Pleiaden ’s avonds, zeven dagen vóór de herfstevening, behoort ook tot het jaar 3000 vóór onze tijdrekening. Deze en vergelijkbare waarnemingen – verzameld in de kalenders van Ptolemeus, hoewel hij niet aangeeft wie ze hebben verricht die ouder zijn dan die van de Chaldeeën, kunnen heel goed het werk van de hindoes zijn. Ze zijn goed op de hoogte van het sterrenbeeld de Pleiaden, en terwijl wij het in de volkstaal de ‘Poussinière’ (Kuikenmand) noemen, geven zij het de naam Pillålu-kodi – de ‘hen met kuikens’. Deze naam is dus van volk op volk overgegaan, en komt van de oudste volkeren van Azië tot ons. We zien dat de hindoes het opgaan van de Pleiaden moeten hebben waargenomen, en ervan hebben gebruikgemaakt om hun jaren en maanden te regelen, want dit sterrenbeeld wordt ook Krittikås genoemd.
Van
John Bentley tot en met de SûryaSiddhånta van Burgess is niet één astronoom tegenover het geleerdste volk uit de oudheid eerlijk genoeg geweest. Hoe vervormd en hoe verkeerd begrepen de hindoesymboliek ook is, iedere occultist moet deze wel recht doen als hij eenmaal iets over de geheime wetenschappen weet. Hij zal zich dan ook niet afkeren van hun metafysische en mystieke interpretatie van de dierenriem, al zouden alle Pleiaden van de Koninklijke Sterrenkundige Genootschappen in het geweer komen tegen hun wiskundige weergave ervan. Het neerdalen en weer opstijgen van de monade of ziel kan niet los worden gezien van de tekens van de dierenriem, en het lijkt natuurlijker, in de zin van passender, om te geloven in een mysterieuze sympathie tussen de metafysische ziel en de heldere sterrenbeelden, en in de invloed van laatstgenoemde op eerstgenoemde, dan in het absurde denkbeeld dat de scheppers van hemel en aarde de symbolen van twaalf ondeugdzame joden aan de hemel hebben geplaatst.

De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 19 Is pleroma de legerstede van Satan? (p. 581):
Hierin staat niets
onwaars, alleen een overvloed aan verkeerd toegepaste beeldspraak, zoals het noemen van Adam – een mythe – om de astrale gevolgen te illustreren. Åkåßa, het astrale licht,2 kan in een paar woorden worden omschreven; het is de universele ziel, de moederschoot van het heelal, het ‘mysterium magnum’ waaruit alles wat bestaat wordt geboren door scheiding of differentiatie. Het is de oorzaak van het bestaan; het vult de hele oneindige ruimte; het is in zekere zin de ruimte zelf, of zowel haar zesde als zevende beginsel.3
3) De
geest van de natuur [het astrale licht] is een eenheid die alles schept en vormgeeft, en als hij door middel van de mens handelt, kan hij wonderbaarlijke dingen voortbrengen. Zulke processen vinden plaats overeenkomstig de wet. U zult de wet waardoor deze dingen tot stand komen leren kennen, wanneer u uzelf leert kennen. U zult haar kennen door de kracht van de geest die in uzelf is, en dit bereiken door uw geest te laten versmelten met de essentie die uit uzelf komt. Als u hierin wilt slagen, moet u weten hoe u geest en leven in de natuur moet scheiden, en bovendien hoe u de astrale ziel in uzelf scheidt en tastbaar maakt, en dan zal de substantie van de ziel zichtbaar en tastbaar verschijnen, objectief gemaakt door de kracht van de geest.’ (Geciteerd in dr. Franz Hartmann, The Life of Paracelsus, 1887, blz. 164-5vn.)
583: En nu is bewezen dat satan of de rode, vurige draak, de ‘
Heer van de Phosphorus’ (zwavel was een theologische verbetering), en Lucifer of de ‘lichtdrager’ in ons is: het is ons denkvermogen, onze 'verleider en verlosser', onze intelligente bevrijder en redder uit zuivere dierlijkheid. Zonder dit beginsel – de emanatie van de essentie zelf van het zuivere goddelijke beginsel mahat (intelligentie), dat rechtstreeks van het goddelijke denkvermogen uitstraalt – zouden we beslist niet beter dan dieren zijn. De eerste mens Adam werd slechts tot een levende ziel (nephesh) gemaakt, de laatste Adam tot een levendmakende geest – zegt Paulus, waarbij zijn woorden betrekking hebben op de bouw of de schepping van de mens. Zonder deze levendmakende geest, of het denkvermogen of de ziel van de mens zou er geen verschil zijn tussen een mens en een dier, zoals er in feite ook geen verschil is tussen dieren wat hun handelingen betreft.
460: Laten we ons weer wenden tot sterrenkundige uiteenzettingen, die dit volkomen duidelijk maken, als men met de genoemde adept aanneemt, dat in de tijd dat het zomerpunt in de Pleiaden stond, toen het hart van de Leeuw1 op de evenaar stond, en toen de Leeuw bij zonsondergang loodrecht boven Ceylon stond, dat toen de Stier op het middaguur loodrecht boven het eiland Atlantis zou staan.2
2) Mackey, Op.cit., deel 2, blz. 70.
492: Omdat de maansverduistering precies veertien dagen na het begin van de zwarte eeuw viel, vond deze plaats op een punt dat lag tussen de Tarweaar van de Maagd (Spica) en de ster q van hetzelfde sterrenbeeld. Een van hun meest esoterische cyclussen is ge baseerd op bepaalde conjuncties en de standen van respectievelijk de Maagd en de
Pleiaden (Krittikås). De esoterische betekenis was duidelijk dezelfde, want de Egyptenaren brachten hun dierenriem mee uit Zuid-India en La¥kå3
3) Ceylon
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 18 Over de mythe van de ‘gevallen engel’ in haar verschillende aspecten (p. 549):
De goden van het licht komen voort uit de goden van de duisternis
Nergens is de metafysische waarheid duidelijker, wanneer zij esoterisch wordt verklaard – of meer verborgen voor het gemiddelde begripsvermogen van hen die in plaats van de verhevenheid van het denkbeeld te waarderen, het alleen kunnen verlagen – dan in de Upanishads, de esoterische toelichtingen op de Veda’s. De Rig Veda, zoals Guignault deze kenschetste, ‘is de meest verheven voorstelling van de grote wegen van de mensheid’. De Veda’s zijn in de esoterie van de Vedanta en de Upanishads ‘de spiegel van de eeuwige wijsheid’, en zullen dat altijd blijven.
Meer dan zestien eeuwen lang hebben de nieuwe maskers die men de oude goden heeft opgedrongen, hen voor de nieuwsgierigheid van het volk verborgen, maar tenslotte bleken ze toch niet te passen. Toch hebben de metaforische VAL en de even metaforische verzoeningsdood en kruisiging de westerse mensheid langs wegen gevoerd waarop zij tot de knieën door het bloed waadde. Erger nog, zij brachten de mensheid ertoe te geloven in het dogma van de boze geest, duidelijk verschillend van de geest van al het goede, terwijl toch de eerstgenoemde in alle stof leeft en bij uitstek in de mens. Tenslotte werd het godslasterlijke dogma van de hel en de eeuwige verdoemenis geschapen, en werd een dichte sluier gehangen tussen de hogere intuïties van de mens en de goddelijke waarheden; en het meest verderfelijke gevolg van dit alles was dat de mensen onwetend werden gehouden van het feit dat er geen duivels, geen duistere demonen in het Heelal waren vóór het verschijnen van de mens zelf op deze en waarschijnlijk op andere aarden. Van toen af werden de mensen ertoe gebracht als twijfelachtige troost voor de smarten van deze wereld het denkbeeld van de erfzonde te aanvaarden.
De filosofie van die natuurwet die zowel in de mens als in elk dier een hartstochtelijk, ingeboren en instinctief verlangen naar vrijheid en zelfbeschikking inplant, behoort tot de psychologie en hierop kan nu niet worden ingegaan. Om dit gevoel in hogere intelligenties aan te tonen, om het te analyseren en er een natuurlijke reden voor te geven, zou bovendien een eindeloze filosofische toelichting nodig maken, waarvoor hier geen ruimte is.
625: Intussen geven de zeven rishi’s de tijd en de duur aan van de gebeurtenissen in onze zevenvoudige levenscyclus. Ze zijn even mysterieus als hun
veronderstelde vrouwen, de Pleiaden, van wie er slechts één – zij die zich verbergt – heeft bewezen deugdzaam te zijn. De Pleiaden (Krittikås) zijn de voedsters van Kårttikeya, de god van de oorlog (Mars van de westerse heidenen), die de bevelhebber van de hemelse legers wordt genoemd – of beter gezegd van de siddha’s (in de hemel opgenomen yogì’s, en heilige wijzen op aarde) – ‘Siddhasena’, wat Kårttikeya gelijk zou maken aan Michaël, de ‘leider van de hemelse legers’ en, evenals hijzelf, een maagdelijke kumåra.1 Hij is werkelijk de ‘Guha’, de mysterieuze, evengoed als de saptarshi en de Krittikås (de zeven rishi’s en de Pleiaden), want de interpretatie van al deze gecombineerd, onthult aan de adept de grootste mysteries van de occulte natuur. Eén punt in deze bespreking van kruis en cirkel verdient te worden genoemd, omdat het in nauw verband staat met de elementen vuur en water, die zo’n belangrijke rol spelen in de symboliek van de cirkel en het kruis. Zoals Mars volgens Ovidius alleen uit een moeder (Juno) zou zijn geboren, zonder dat een vader daarbij een rol speelde, of zoals in het Westen en Oosten de avatåra’s (bijvoorbeeld Krishña) worden geboren, zo is ook Kårttikeya geboren, maar op nog veel wonderbaarlijker manier, zonder vader of moeder, maar uit een zaadje van Rudra-Íiva, via Agni, die dit in de Ganges liet vallen. Zo is hij geboren uit vuur en water – een ‘jongen, schitterend als de zon en mooi als de maan’. Daarom wordt hij Agnibhû (zoon van Agni) en Ga¥gå - putra (zoon van de Ganges) genoemd. Voeg hierbij het feit dat de Krittikås, zijn voedsters, zoals het Matsya-Puråña aantoont, door Agni worden geleid, of, in de oorspronkelijke woorden: ‘De zeven rishi’s staan op één lijn met de schitterende Agni’, en de Krittikås worden daarom Ågneya genoemd2 – en het verband is gemakkelijk te volgen. 626: Er was, en er bestaat nog steeds, een schijnbaar eindeloze discussie over de chronologie van de hindoes. Hier volgt een overweging die ertoe kan bijdragen om bij benadering de tijd vast te stellen waarin de symboliek van de zeven rishi’s en hun verband met de Pleiaden begon. Toen Kårttikeya door de goden aan de Krittikås werd overgedragen om te worden groot - gebracht, waren het er nog maar zes – daarom wordt Kårttikeya afgebeeld met zes hoofden; maar op het moment dat de dichterlijke verbeelding van de vroegste Indo-Europese kenners van de symboliek ze tot echtgenoten van de zeven rishi’s maakte, waren het er zeven.
627: De oudste Sanskrietmanuscripten over astronomie beginnen hun reeks nakshatra’s (de 27 maanhuizen) met het teken Krittikå, en op grond daarvan kunnen ze nauwelijks ouder zijn dan 2780 v.Chr. (zie de ‘vedische kalender’, die zelfs door de oriëntalisten wordt aanvaard).1 Maar die oriëntalisten redden zich uit de moeilijkheid door te zeggen dat de genoemde kalender niet bewijst dat de hindoes toen iets over astronomie wisten, en ze verzekeren hun lezers dat ondanks de kalenders, de Indiase pandits hun kennis over de maanhuizen met Krittikå voorop, van de
Feniciërs, enz., kunnen hebben verkregen. Hoe dan ook, de Pleiaden zijn de centrale groep van het stelsel van siderische symboliek. Ze liggen in de hals van het sterrenbeeld Stier, dat in de astronomie door Mädler en anderen beschouwd wordt als de centrale groep van het melkwegstelsel, en dat in de kabbala en de oosterse esoterie wordt opgevat als het siderische zevenvoud, voortgekomen uit de eerste gemanifesteerde zijde van de bovenste driehoek, de verborgen . Deze gemanifesteerde zijde is de Stier, het symbool van de EEN (het cijfer 1), of de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet, alef a (stier of os), waarvan de synthese tien (10), of y jod, is, de volmaakte letter en het volmaakte getal. De Pleiaden (Alcyone in het bijzonder) worden dus zelfs in de astronomie beschouwd als het centrale punt waaromheen ons heelal van vaste sterren draait, het brandpunt waaruit en waarin de goddelijke adem, BEWEGING, tijdens het manvantara onophoudelijk werkt. Daarom spelen deze cirkel en het sterrenkruis in de siderische symboliek van de occulte filosofie een heel belangrijke rol.
De Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 24 |Het kruis en het pythagorische tiental
(p. 655):
De eerste massieve figuur is het
viertal, het symbool van de onsterfelijkheid. Het is de piramide: want de piramide staat op een driehoekig, vierkant of veelhoekig grondvlak en eindigt met een punt aan de top; zo brengt zij het drietal en het viertal voort, of de 3 en de 4. De pythagoreeërs onderwezen het verband en de betrekking tussen de goden en de getallen – in een wetenschap die arithmomantie wordt genoemd. De ziel is een getal, zeiden zij, en beweegt uit zichzelf en bevat het getal 4; en de geestelijke en lichamelijke mens is het getal 3, omdat het drietal voor hen niet alleen het oppervlak, maar ook het beginsel van de vorming van het stoffelijke lichaam voorstelde.
660: Het is gemakkelijk om in de twee ‘geesten’ – de Griekse accenten of tekens (‘,) waarover Ragon spreekt (zie boven) – atma en buddhi, of ‘de goddelijke geest en zijn voertuig’ (geestelijke ziel) te herkennen.
661: Als we nu aandacht schenken aan het Egyptische kruis
of de tau, kunnen we ontdekken dat deze letter, die door de Egyptenaren, Grieken en Joden zo hoog werd vereerd, in een geheimzinnig verband staat met de decade. De tau is de alfa en de omega van de geheime goddelijke wijsheid, die wordt gesymboliseerd door de eerste en de laatste letter van Thot (Hermes). Thot was de uitvinder van het Egyptische alfabet en de letter tau stond aan het eind van de alfabetten van de Joden en de Samaritanen, die dit letterteken het ‘einde’ of de ‘vervolmaking’, ‘culminatie’ en ‘veiligheid’ noemden.
664/665: Het is volkomen waar, al is het ook naar voren gebracht door die
geïncarneerde paradox Eliphas Lévi, dat ‘de mens God op aarde is, en God de mens in de hemel is’. Dit kon echter niet van toepassing zijn, en was het ook nooit, op de Ene Godheid, maar alleen op de menigten van haar geïncarneerde stralen, die wij Dhyan-Chohans noemen en die door de Ouden goden worden genoemd; en die nu door de kerk zijn omgezet in duivels op het linker-, en in de Heiland op het rechterpad!
670: Maar voor de aanhanger van de ware oosterse archaïsche wijsheid, voor hem die in de geest niets vereert buiten de absolute Eenheid, dat altijd kloppende grote hart dat overal en in elk atoom van de natuur klopt, bevat elk zo’n atoom de kiem waaruit hij de boom van de kennis kan laten groeien, waarvan de vruchten het eeuwige leven schenken en niet alleen het fysieke leven. Voor hem zijn het kruis en de cirkel, de boom of de tau, nadat elk symbool dat hiermee in verband staat is toegepast en gelezen, wat hun verleden aangaat nog steeds een diepzinnig mysterie, en alleen op dat verleden richt hij zijn verlangende blik. Hij geeft er weinig om of het het zaad is waaruit de stamboom van het Zijn, Heelal genaamd, groeit. Evenmin stelt hij belang in de drie in één, het drievoudige aspect van het zaad – zijn vorm, kleur en substantie – maar eerder in de kracht die de groei ervan bestuurt, de eeuwig geheimzinnige en de eeuwig onbekende. Want deze
levenskracht, die het zaad laat ontkiemen, openbarsten en uitlopen, dan de stam en de takken laat vormen, die op hun beurt omlaagbuigen zoals de takken van de aśvattha, de heilige boom van Bodhi, en die hun zaad laat uitwerpen, wortel schieten en andere bomen voortbrengen – dit is de enige kracht die voor hem werkelijkheid heeft, omdat die de nooit-stervende levensadem is.
704: Het getal zeven staat verder in nauw verband met de occulte betekenis van de
Pleiaden, die zeven dochters van Atlas, ‘zes aanwezig, de zevende verborgen’. In India zijn ze verbonden met hun pleegkind, de oorlogsgod Kårttikeya. De Pleiaden (Sanskriet: Krittikås) gaven hun naam aan de god, want Kårttikeya is sterrenkundig de planeet Mars. Als god is hij de zoon van Rudra, geboren zonder tussenkomst van een vrouw. Hij is verder een kumåra, een ‘maagdelijke jongeling’, voortgebracht in het vuur uit het zaad van Íiva – de heilige geest – en wordt daarom Agnibhû genoemd. Wijlen dr. Kenealy geloofde dat in India Kårttikeya het geheime symbool van de neros-cyclus is, bestaande uit 600, 666, en 777 jaar, al naar gelang men zonne- of maan-, goddelijke of sterfelijke jaren telt; en dat de zes zichtbare, of de zeven werkelijk bestaande zusters, de Pleiaden, nodig zijn voor de voltooiing van dit meest geheime en mysterieuze van alle sterrenkundige en religieuze symbolen.
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 1
Archaïsche of hedendaagse antropologie? (p. 733):
Telkens wanneer men een onbevooroordeelde, eerlijke en ernstige wetenschapper de vraag stelt naar de oorsprong van de mens, komt onveranderlijk het antwoord: ‘Wij weten het niet.’ De Quatrefages is met zijn agnostische houding een van dergelijke antropologen.
Dit betekent niet dat de overige wetenschappers niet oprecht of niet eerlijk zijn, want in dat geval zou onze opmerking weinig tactvol zijn. Maar naar schatting zijn 75 procent van de Europese wetenschappers evolutionisten.
742: Het zou interessant zijn om een idee te krijgen van het beeld dat het wetenschappelijke brein van een materialist van
evolutie heeft. Wat is EVOLUTIE? Wanneer men Huxley of Haeckel zou vragen de volledige betekenis van dit woord te omschrijven, zou geen van beiden dat beter kunnen doen dan Webster: ‘de werking van het ontvouwen; het proces van groei, ontwikkeling; zoals de evolutie van een bloem uit een knop, of een dier uit het ei.’ Maar de knop moet via de moederplant worden teruggevoerd tot een zaadje, en het ei tot het dier of de vogel die het heeft gelegd; of in elk geval tot het klompje protoplasma waaruit het zich ontwikkelde en groeide. En zowel het zaadje als het klompje moeten de latente vermogens in zich hebben voor de voortplanting en geleidelijke ontwikkeling, het ontvouwen van de duizend-en-een vormen of evolutiefasen waar ze doorheen moeten gaan vóór de bloem of het dier volledig is ontwikkeld.

873: De Griekse allegorieën kennen aan Atlas, of Atlantis, zeven dochters (zeven onderrassen) toe, met de namen Maia, Êlektra, Taygetê, Asteropê, Meropê, Alkyonê, en Kelaenõ. Dit moet etnologisch worden opgevat, omdat men van hen zegt dat ze met goden zijn gehuwd en dat ze de moeders zijn geworden van beroemde helden, de stichters van veel volkeren en steden. In sterrenkundige zin zijn de Atlantiden de zeven Pleiaden (?) geworden. In de occulte wetenschap zijn deze twee met het lot van volkeren verbonden – lotsbestemmingen die overeenkomstig de karmische wet worden bepaald door gebeurtenissen uit hun vorige levens.
892: Astraea, de godin van de rechtvaardigheid, is de laatste godheid die de aarde ontrouw wordt, wanneer, zoals men zegt, de goden de aarde verlaten om door Jupiter weer in de hemel te worden opgenomen. Maar zodra Gany - mêdês (het verpersoonlijkte lustobject) door Zeus van de aarde wordt geroofd, werpt de vader van de goden Astraea weer op aarde terug, waarbij ze op haar hoofd valt. Astraea is de Maagd, het
sterrenbeeld van de dierenriem. Sterrenkundig heeft dit een heel duidelijke betekenis, die de sleutel tot de occulte bedoeling geeft. Maar ze is onlosmakelijk verbonden met de Leeuw, het teken dat eraan voorafgaat, en met de Pleiaden en hun zusters, de Hyaden, waarvan Aldebaran de schitterende leider is.
892,893: De rol die zelfs in de christelijke mystiek aan de Stier wordt toegekend, is te goed bekend om nog eens vermeld te hoeven worden. De beroemde orfische hymne over de grote periodieke ramp onthult de hele esoterie van de gebeurtenis. Pluto (in de onderwereld) ontvoert Eurydikê, die door de (pool)slang is gebeten. Dan wordt de Leeuw overwonnen. Wanneer de Leeuw in de onderwereld is, of beneden de zuidpool staat, komt de Maagd na hem als het volgende teken, en wanneer haar hoofd tot haar middel onder de zuidelijke horizon staat, is zij omgekeerd. De Hyaden daaren - tegen zijn de regen- of zondvloed-sterrenbeelden; en Aldebaran (hij die dedochters van Atlas, of de
Pleiaden, volgt) kijkt neer uit het oog van de Stier. Uitgaande van dit punt van de ecliptica werden de berekeningen van de nieuwe cyclus begonnen. De lezer moet ook bedenken dat, wanneer Ganymêdês (de Waterman) naar de hemel (of boven de horizon van de noordpool) is gestegen, de Maagd of Astraea, die Venus-Lucifer is, met het hoofd naar beneden afdaalt onder de horizon van de zuidpool, of de onderwereld; deze onderwereld, of de pool, is ook de Grote Draak, of de vloed. Laat de lezer zijn intuïtie gebruiken door deze feiten bij elkaar te brengen; er kan niet méér over worden gezegd.

In verband met de symmetrie in de schepping is om de waarheid te achterhalen volgens Pythagoras geen complexe wiskunde nodig. Om de 10 dimensies weer te geven is de gebruikte wiskunde eenvoudiger dan bij de snaartheorie. Er behoeft slechts tot tien te worden geteld:

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk Hoe ver reikt onze kennis?, Het branenuniversum (p. 20):
Om de betekenis van branen te doorgronden, moeten we de aandacht richten op een van de meest extreme omgevingen van de kosmos, het zwarte gat.

De Law of One impliceeert dat er maar één hoofdroute is. De fundamentele waarheid is dat er maar één oneindige Schepper, een oerbron is. De geschiedenis leert dat het morele kompas een proven technology laat zien. Dit in tegenstelling tot de 5e Dimensie, die door Lode Stevens wordt onderkend:
Elementaire deeltjes zijn in feite golfachtige vibraties van uiterst dunne zogenaamde strings. Driedimensionale membranen (het ruimtelijk equivalent van een string) drijven hierin in de vijfde dimensie (tijd is de vierde dimensie). Parallele branen botsen (dit geeft een big bang) en drijven terug uit elkaar. Dit proces kan zich herhalen in een voortdurende cyclus van creatie en destructie. Maar laat ons wel wezen, alhoewel de superstringtheorie successen kent, die dan wel (nog) steeds louter theoretisch zijn, ontbreekt elk experimenteel bewijs.

Er is maar van één scheppingsgolf, één eeuwige cybernetische kringloop sprake. Het is voor de mensheid niet mogelijk de oerbron te verklaren. Wel het antropisch principe, het ontwerp is zoals het is, het hoe experimenteel vast te stellen.

De quintessens van het verhaal is dat om een duurzame samenleving te creëren er maar een pedagogische 'Hoofdroute' is, er een ommekeer in het denken nodig is. Met het inzicht dat ether biedt is het wel mogelijk de levenscycli op aarde beter te beheersen. Voor dit inzicht wordt ook de term 5Ddenkraam (5D-concept) gebruikt. Het geeft aan op welke wijze synthese kan worden bereikt. Het accent ligt in het rapport ‘E i V’ niet specifiek op het systeemdenken, de levenscycli op aarde, maar op het 5e element, de blauwdruk achter de levenscycli. De teloorgang van de materiële wereld kan door de geestelijke wereld worden opgelost. De 5e dimensie, het zelf-bewustzijn, maakt het bewustzijn van het bewustzijn, het meta-bewustzijn, het kosmisch bewustzijn, het non-lokaal bewustzijn zichtbaar. De 6e dimensie laat zien dat we bereid zijn van onze ervaringen te leren. De Triade en de Tetrade vormen samen een lemniscaat. Bij de 8e dimensie (1+7, 2 + 6, 3 + 5) staat complementariteit, het individueel en het collectief bewustzijn centraal en opent de weg tot het hogere bewustzijn. De 9e dimensie toont dat we openstaan voor nieuwe ervaringen en stelt ons in staat om oude patronen en conditioneringen los te laten.
3 + 5 staat voor Logos en Kwintessens (Vijf bomen).
In het hindoeïsme spreekt men over de gelijkheid van Atman en Brahman (7 + 1). Atman is het persoonlijk zelf, Brahman het kosmisch zelf.

Een vraag die in het kader van het rapport ‘E i V’ kan worden gesteld is hoe correleren de membranen (brane cosmology) in de macrokosmos (M-theorie) met de membranen in de microkosmos, de celbiologie. In beide gevallen is van creatie en destructie sprake. Er wordt van uitgegaan dat het antwoord met Brahma (God als Schepper), Vishnu (God als Onderhouder) en Shiva (God als Transformerende Entiteit) van de hindoeïstische Drie-eenheid samenhangt. De gemanifesteerde werkelijkheid (de drie vormen van Vishnu) staat tegenover de ongemanifesteerde Trimurti.

Michael Fromfeld (artikel Een Elektrisch Universum Prana nr. 171, feb/mrt 2009) verbindt de lineaire beweging met Shiva, de spiraal beweging met Vishnu en de circulaire beweging met Brahma. De spiraal beweging is als het ware de combinatie van een lineaire (eerste aspect) en circulaire (tweede aspect) beweging. In een zwaartekrachttheorie is een spiraal beweging uitzondering, in een elektrodynamische theorie praktisch regel. Van het kleinste deeltje tot de grootste galactische formatie is er een web van elektrische circuits dat alles in de natuur verbindt en verenigt, sterrenstelsels organiseert, sterren energie geeft, planeten geboren doet worden, en op onze eigen wereld het weer controleert en biologische organismes tot leven brengt. In een elektrisch universum zijn er geen geïsoleerde eilanden.

====

Ether-paradigma ()

H.P. Blavatsky De stem van de stilte*
*) Bij elk vers in
De Stem van de Stilte wordt ook naar het betreffende vers in Drie Wegen, Eén Pad verwezen (eerst de pagina/betreffende versnr.).
Voorwoord
xi (p. 32): Want tenzij een mens ernstig volhardt in het streven naar
zelfkennis, zal hij nooit aan zulke raadgevingen een gewillig oor lenen. En toch staat boek na boek van de oosterse literatuur vol met dat soort ethiek, vooral de Upanishads. ‘Dood elk verlangen naar leven,’ zegt Krishña tegen Arjuna. Dat verlangen bestaat alleen in het lichaam, het voertuig van het belichaamde zelf, niet in het ZELF dat ‘eeuwig en onvernietigbaar is, en dat niet doodt noch wordt gedood’ (Ka†ha Upanishad ).
Het 'Ether-paradigma en het 5D-concept' zijn net als 'Psychologie en Sociologie' twee polen en vormen samen een aggregatieniveau, lees categorie.

Het 5Ddenkraam berust op psychologische, sociologische en filosofische (Delen IV t/m VII) gezichtspunten. Bij dit concept gaat het om de juiste transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. De ziel, de schakel tussen geest en lichaam staat daarbij voorop. Bij de individuele kant gaat het om de zelfkennis. De grote leraren van de mensheid, zoals Christus, Boeddha, Plato en Confucius, hebben over ethiek eigenlijk hetzelfde gedacht ‘Alle dingen dan die gij wilt dat u de mensen doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de Wet van de Profeten’.

Het Ether-paradigma en het 5D-concept worden naast elkaar gebruikt en passen in het 5Ddenkraam van de Bewustzijnsschil. Het Ether-paradigma heeft als vertrekpunt de materie, elektromagnetisme, de relatieve ether van René Meijer. Het 5D-concept belicht de 5e Dimensie vanuit een filosofisch perspectief. Het is net als met Geest en Lichaam, hemel en aarde, Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, deductief en inductief. Het zijn de twee complementaire kanten van een medaille, die beide de kwintessens tot uitdrukking brengen. Of met andere woorden het Ether-paradigma begint bij 4 en eindigt bij 5 en het 5D-concept begint bij 5 en eindigt bij 4.

Het 5D-concept heeft betrekking op de relatie tussen de gemanifesteerde wereld en de ongemanifesteerde wereld, op de microkosmos en de macrokosmos, op de Snaartheorie en de Unificatietheorie, op ‘Energie en Materie’ en ‘Ruimte en Tijd’, op de mens en de 5e dimensie. Deze relatie wordt door ‘Energie en Tijd’, de kwintessens tot uitdrukking gebracht.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, STANZA VI De voorvaderen van de mens op aarde (p. 246):
De theorie van Darwin over de overdracht van verkregen eigenschappen wordt echter in het occultisme niet onderwezen en niet aanvaard. Het occultisme zegt dat de evolutie volgens een heel ander patroon plaatsheeft; het stoffelijke ontwikkelt zich volgens de esoterische leer geleidelijk uit het geestelijke, het verstandelijke en het psychische. Deze innerlijke ziel van de stoffelijke cel – dit ‘geestelijke plasma’, dat het kiemplasma beheerst – is de sleutel die eens de poorten moet openen van de terra incognita van de bioloog, die nu het duistere mysterie van de embryologie wordt genoemd.
247: (f) De vijfde groep is heel geheimzinnig, omdat zij in verband staat met het microkosmische pentagon, de vijfpuntige ster die de mens voorstelt.

De drie verenigende Logoi van de Esoterie:

Rapport'E i V': Danielle AudoinTheosofie (1 - 2 - 3 - 4): 
Pythagoras 1e Logos, Monade3e Logos, TriadeRudolf SteinerAntroposofie: 
    4. Hogere Zelf (Wijsheid)2. Astrale lichaam (Intelligentiequotiënt)
MonadeTriadeGod ----GeestGeestmens ----Geestzelf (omgevormd Astraallichaam)
||||||
TetradeDuadeLichaam ----ZoonFysiek lichaam ----Levensgeest (omgevormd Etherlichaam)
  Tetrade2e Logos, Duade1. Fysieke lichaam (EI)3. Lagere denken (Sociale intelligentie)

Ervin Laszlo en Jude Currivan KOSMOS een integrale visie op de wereld, hoofdstuk 8 Ervaring, Geest en stof (p. 121):
Echter, de stimuli die de stoot geven tot activiteiten in de cel, kunnen – zo tekent Bruce Lipton hierbij aan – verstoord zijn; als zodanig weerspiegelen ze onze overtuigingen over de werkelijkheid.
Emotionele intelligentie (p. 125):
In 1996 besprak de psycholoog Daniel Goleman het belang van het hart voor de manier waarop wij de wereld ervaren en ermee in wisselwerking staan.

H.P. Blavatsky: Geheime Leer Deel III (p. 650):
1. De twaalf oorzaken van gewaarwordend bestaan door middel van de twaalf schakels tussen de subjectieve en de objectieve natuur, of tussen de subjectieve en de objectieve naturen.
Dit is de eerste grondstelling in de Boeddhistische wijsbegeerte: elk atoom begint op het ogenblik, waarop het geboren is, te sterven. De vijf skandka’s zijn er op gegrond, zij zijn de uitwerkingen of voortbrengselen ervan. Het is bovendien op zijn beurt op de vijf skandha’s gegrond. Zij zijn wederkerige dingen, het een geeft aan het ander.

Om de complexe werkelijkheid te duiden wordt van kwadranten gebruik gemaakt. Kwadranten zijn een bruikbare tekentechniek om tegenstellingen weer te geven. Het brengt op eenvoudige wijze de in de schepping verborgen symmetrie in beeld. Het werken met de kwadranten biedt een optie de oorzaken en gevolgen van complexe vraagstukken beter te leren begrijpen. Diametraal tegenover de hokjesgeest, of wel groepsdenken, die de problemen veroorzaken staat de integrale denktrant, het 5D-concept. Uiteindelijk draait het om de vraag investeren we in wat ons bindt of in wat ons scheidt, in een ontspannen of een toenemende gespannen sfeer? Het herkennen van wisselwerkingen, patronen en reciprociteit biedt een opening naar een theorie van alles.

Het 5D-concept is een model dat laat zien dat er langzamerhand wel degelijk van verifieerbare feiten kan worden gesproken. Het punt is namelijk dat de geschiedenis zich tot het einde der dagen zal blijven herhalen. Wanneer is, in tegenstelling tot wat Hegel stelt, de mensheid bereid van de geschiedenis te leren? Het mechanisme survival of te fittest bestaat echt, daar is geen twijfel over. Wel over de interpretatie van dit fenomeen. Het rapport ‘E i V’ gaat er van uit dat de psychologie, de sociologie en de filosofie het plaatje van de biologen kan completeren. Het is de arrogantie van de biologen die menen dat zij het alleenrecht hebben om het verschijnsel mens te verklaren. Hoe dom kunnen wetenschappers zijn te pretenderen de wijsheid met betrekking tot het ontstaan van leven in pacht te hebben?

====

Reflexief bewustzijn (5D-concept, Garbage in - garbage out)

Hoe wordt digitale technologie inclusiever?
Rotzooi in, rotzooi uit''' (Marieke Rotman De Groene Amsterdammer 12 juli 2023, p. 22-25):\\ Wat je in zelflerende AI-systemen stopt, krijg je terug. Technologie, veelal ontwikkeld door witte mannen, versterkt en verbergt daardoor de vooroordelen. Met name vrouwen (van kleur) luiden de alarmbel.

Het Spiegelneuron geeft een wetenschappelijke onderbouwing van het projectiemechanisme van Carl Jung e.a. Zowel de Radboud Universiteit, de Universiteit Leiden als de Vrije Universiteit Amsterdam besteden aan het thema spiegelneuron serieus aandacht. De hamvraag is nu in hoeverre politici echt bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen?
Het onderzoeksrapport ‘E i V’ verklaart de spirituele bewustzijnsverandering (4e dimensie, ‘Pad der Rechterhand’) mede aan de hand van:
- Mimese (Plato)
- Deus sive Natura (Spinoza)
- Weerspiegelingstheorie (Hegel en Engels)
- Weerspiegeling, Weerkaatsing (Blavatsky)
- Co-reflectie (Chardin)
- Projectiemechanisme (Freud, Herrmann, Jung, Kolb en Leary)
- Spiegelneuron (Iacoboni)
- Spiegelsymmetrie (Standaardmodel)
- Zelfbewustzijn, Reflexief bewustzijn (Bewustzijnsschil)

Het is mogelijk het bewustzijn aan de hand van de zeven eigenschappen van de éne werkelijkheid, lees aggregatieniveaus, bewustzijnstoestanden (bewustzijnsniveaus), de Unificatietheorie te beschrijven:

De paren van tegenstellingen ‘1 + 7’, ‘2 + 6’ en ‘3 + 5’ brengen de spiegelsymmetrie tot uitdrukking.
De integrale denktrant van het 5D-concept wordt gebruikt om het bewustzijn beter te begrijpen.

H.P. Blavatsky Geheime Leer Deel II, Hoofdstuk 24 Het kruis en het pythagorische tiental (p. 660):
Het achttal of de 8 symboliseert de eeuwige en spiraalvormige beweging van de cyclussen, de 8, ∞, en wordt op zijn beurt gesymboliseerd door de Mercuriusstaf. Het geeft de regelmatige ademhaling van de Kosmos aan, bestuurd door de acht grote goden – de zeven uit de oorspronkelijke moeder, de ene en de triade.

De mystieke tienheid [van Pythagoras] (1 + 2 + 3 + 4 = 10) is een denkbeeld om de emanatie in het heelal weer te geven.
Elk cijfer toont een nieuwe dimensie, een nieuw aspect van de complementariteit. Op deze wijze ontstaat een enorme diversiteit van paren van tegenstellingen.

Sociaal-democraten voetballen beter
Europa wereldkampioen (Simon Kuper De Groene Amsterdammer 13 juni 2018):
Als topvoetballer in spe kun je het best in een
West-Europees rijtjeshuis opgroeien. Want alleen welvarende sociaal-democratische landen zijn consequent goed in sport. Zij innoveren – en dat is Nederland vergeten.
Pim Mulier bijvoorbeeld, grondlegger van de sport in Nederland, beleefde zijn eerste voetbalervaringen als vijfjarig jongetje op een Noordwijkse kostschool die ook Britse leerlingen had.

Captain van Jong Holland Een biografie van Pim Mulier, 1865-1954
Proefschrift
door Daniël Maurice Ferdinand Rewijk geboren op 26 juni 1975 te Den Helder
Een aristocratische sport (p. 131):
Het bezoek van de Rambling Britons in augustus 1891 was spraakmakend omdat in dit team
Sir Arthur Conan Doyle mee speelde. Mulier vervulde als bondsvoorzitter een prominente rol in de ontvangst van dit elftal, en vooral van de beroemde schrijver. Mulier herinnerde het zich bijna veertig jaar later, toen Conan Doyle in de Haagse dierentuin een lezing verzorgde over het spiritisme. Hij wijdde een aflevering van zijn rubriek Pim Pernel aan Conan Doyle. Het stuk veronderstelde een grote mate van vertrouwelijkheid tussen de auteur en de schepper van Sherlock Holmes.
133: Het liefst zie ik
Conan Doyle (…) als sportsman, als mannetjesputter, die zich bij voorkeur bewoog temidden van het allergevaarlijkste gespuis, de boeven en moordenaars, waarvan hij zo kostelijk weet te verhalen. Ik zocht hem op, een dag voor de lezing in het hotel Des Indes en we praatten over den tijd, toen hij hier in het land kwam om te cricketen. (…) En ook haalden wij weer op, hoe hij op een anderen avond, zittende op een der banken van de Witte Sociëteit, mij opeens den wensch te kennen gaf om donkerst Den Haag te zien: ‘I want to see darkest The Hague.

Arthur Conan Doyle en het mysterie van Hotel Des Indes (Kunst & Cultuur 1850-1950):
In 1929 bracht
Arthur Conan Doyle een bezoek aan Den Haag. De bekende Sherlock Holmes-auteur zou als onderzoeker van het spiritualisme in de Dierentuinzaal een lezing geven over ‘Het leven na de dood’. Hij logeerde met zijn vrouw in Hotel des Indes, waar zich een mysterieuze gebeurtenis voordeed. De hoteldirectie verzocht speurneus Conan Doyle om die te onderzoeken…
De uitkomst verklappen we niet, die vindt u in Geheim Den Haag.
Vrijmetselaarstempels en andere esoterische gebouwen in Den Haag rond 1900. Dit ‘zakboekje’ belicht de geschiedenis van vrijmetselarij, spiritualisme, theosofie, antroposofie en andere esoterische stromingen. In deze opmerkelijke stadsgids passeren tientallen ‘geheime’ locaties in de Hofstad de revue: van vrijmetselaarstempels voor rituele bijeenkomsten tot woonhuizen waar seances werden gehouden, en van antroposofische gebouwen met organische architectuur tot de tranceruimtes van somnabulisten.
Het eerste exemplaar werd op 10 juni door gepresenteerd aan professor
Wouter Hanegraaff (UvA) tijdens een lezingenmiddag over het onderwerp in de Koninklijke Bibliotheek. Bijzonder was dat vertegenwoordigers van alle genoemde esoterische stromingen aanwezig waren, evenals geïnteresseerde niet-ingewijden en onze eigen vakgenoten.
De belangstelling bleek onverwacht groot: de zaal zat vol en de meegebrachte voorraad boekjes bleek zelfs ontoereikend. Kans om bij de borrel zelf een drankje of bitterbal te nuttigen kregen K&WH niet, maar het was erg fijn om zoveel aardige reacties op onze
nieuwe publicatie te mogen vernemen.

Spiegelsymmetrie (Bespiegelingen) de relatie tussen Microkosmos en Macrokosmos.
Om de complexe, éne werkelijkheid te leren begrijpen gaat het niet alleen om de immateriële en de materiële kant, de microkosmos en macrokosmos, maar met name om de relatie tussen beide, de zogenaamde 'bewustzijnsschil', een 5D-concept. De schil is uit zes definities samengesteld:

De hierbij gevolgde denkwijze wordt door de publicatie Het transcenderen van de conceptueel-symbolische kode van Francis Heylighen weergegeven. De bewustzijnsschil bestaat uit verschillende aggregatieniveaus (Diagram of the Zodiac). De definities geven een toelichting op meta-niveau om de samenhang, de eenheid van de grote verscheidenheid aan thema’s beter te illustreren. Opnieuw is daarvoor de doorsnede van het morele kompas gebruikt. Elke definitie biedt successievelijk het kader voor de volgende definitie met een hoger abstractieniveau. De definitie Unificatietheorie bevat het algemene raamwerk, het morele kompas geeft de verbijzondering. Het morele kompas wordt gebruikt om de samenhang tussen 4 elementen (de Triade en de Tetrade), het 5e element weer te geven. Tegenover 'Ether staat Aether', dat door de driehoek (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras en de categorieënleer van Aristoteles, kan worden gesymboliseerd.

Francis Heylighen: De cursus 'Complexiteit en Evolutie' is gegroeid uit mijn eigen onderzoek, en poogt een synthese te geven van de verschillende wetenschappelijke (en filosofische) domeinen waarop ik actief ben geweest. Ik ben als .onderzoeksprofessor. (d.w.z. dat ik slechts één cursus geef) verbonden aan het Centrum Leo Apostel van de VUB. Het doel van dit Centrum, geformuleerd door de bekende wijsgeer Leo Apostel, is de transdisciplinaire integratie van de verschillende exacte en humaan-wetenschappelijke disciplines, en in het bijzonder de constructie van integrerende wereldbeelden. Daarnaast ben ik als .editor. verantwoordelijk voor het internationale Project Principia Cybernetica, dat zich tot doel stelt een wereldbeeld te ontwikkelen dat specifiek gebaseerd is op de evolutie van complexe systemen. Dit onderzoek heeft praktische toepassingen, o.a. in het ontwikkelen van een intelligent, zelforganiserend web.

De samenstelling van de bewustzijnsschil of de matrixstructuur van het thema Eenheid in Verscheidenheid:

Morele kompas, Ruimte, Materie en TijdPythagorasFysicaUnificatietheorieEther-paradigmaReflexief bewustzijnMeta-leren   Metafysica, Hermeneutische cirkel
2e DimensieMonadeLeegte, EnergieEther-paradigmaPersoonlijkheidTrias politicaGrenzen doorbreken SprekenMythos
3e DimensieDuadeRuimteReflexief bewustzijnCommunicatieDe Ander als spiegelDe Ander centraal LuisterenLogos
4e DimensieTriadeMaterieMeta-lerenCultuuroverdrachtCultuuroverdrachtVier edele waarheden SchrijvenTheos (Zenders)
5e DimensieTetradeTijdHermeneutische cirkel5DdenkraamVierde machtHoofdroute LezenHolos (Ontvangers)

De categorie alles van Wikipedia heeft vijf categorieën. De definitie Unificatietheorie sluit op deze Wikipedia categorieën aan:

Categorie: AllesCategorie: Unificatietheorie
Culturele evolutie (filosofie)GechiedenisFilognosieMorele kompasTriade en Tetrade
ReligieTechniekReligie7. Hermeneutische CirkelTetrade
WetenschapWikipediaWetenschap6. Meta-lerenMorele kompas
NatuurPersoonNatuur5. Reflexief BewustzijnCommunicatie
HeelalMens en MaatschappijPolitiek4. Ether-paradigmaKen uzelve

In het boek Psychosynthese van de psychiater Roberto Assagioli staat de oefening in dis-identificatie. Deze oefening laat je als het ware vanuit een helicopterview naar je eigen gedachten kijken. Hierdoor dringt men door tot de kwintessens van de eenheid in de verscheidenheid. Via de organisatieadviseur Daniel Ofman drong Assagioli door op het gebied van de organisatiekunde. Voor de continuïteit van organisaties is het van essentieel belang dat de ordening binnen de organisatie op de buitenwereld wordt afgestemd.

====

Meta-leren (Zaaien - Oogsten, 5Ddenkraam, 'Hoofdroute')

Stelling: Zonder de Kwintessens in het debat te betrekken is het oplossen van wereldvraagstukken niet mogelijk. De Kwintessens, wordt met behulp van de verborgen 5e Dimensie ('verborgen pad') van Roberto Assagioli en Enantiodromie van Carl Jung tot uitdrukking gebracht. Zaaien en Oogsten, het overlevingsmechanisme gericht op het goede, ware en schone, de verborgen 5e Dimensie en Enantiodromie zorgen voor het herstellen van het balansmechanisme op aarde.

Je reinste filmadel (Bor Beekman interviewt Isabella Rosellini Volkskrant Magazine 24 mei 2024, p. 62-67):
Als dochter van cineast
Roberto Rossellini en actrice Ingrid Bergman wilde Isabella Rossellini juist géén actrice worden – maar ze werd het toch. Tegenwoordig is ze ook boerin, bioloog en regisseur. En onze Weekendgids, voor de gelegenheid. Waar loopt ze zoal warm voor?
Zijn boek was gericht op een groot publiek:
niet wetenschappelijk in de strikte zin. Als ik later groot ben, dacht ik toen ik het las, wil ik films gaan maken over ethologie (gedragsbiologie, red.). En nu heb ik dat ook eindelijk gedaan.’ verstond de kunst om wetenschap op een interessante én leuke manier te presenteren. Mama’s Last Hug (Mama’s laatste omhelzing, 2018, over het gevoelsleven van dieren), wat een ongelofelijk boek.

Philipp Blom heeft gelijk om een rijker en dieper leven te kunnen leiden, heb je creatieve discipline nodig, maar dat was in de Bijbel, bij de optekenaars of geschiedschrijvers van het Oude en Nieuw Testament al bekend. In tegenstelling tot wat John Gray meent kan de mensheid wel degelijk van zijn fouten leren. De éne werkelijkheid wordt gesymboliseerd door de levensboom en de ommekeer, de boom van kennis van goed en kwaad, de bewustzijnsevolutie van de mens. De levensboom en de boom van goed en kwaad geven samen een weerslag van de blauwdruk van de schepping en van de wetmatigheden die ten grondslag liggen aan het ontstaan, zich voordoen en voorbijgaan van alle verschijnselen. De complementariteit tussen de twee bomen toont de wetmatigheid achter alle inspanningen, blokkades, op- en neergaande bewegingen, successen en mislukkingen.
Marionetten
"Het belangrijkste is dat we de strikte scheiding tussen twee culturen kunnen overstijgen. De geschiedenis van de westerse filosofie is een ongelukkige geschiedenis die alleen maar tot dualisme of monisme heeft geleid. In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen. Dat is wel een heel raar beeld. Het past perfect bij de eeuwenoude retoriek die wil dat de menselijke geschiedenis contingent en de natuurlijke gedetermineerd is. Hoe kunnen deze twee zienswijzen gecombineerd worden? Wij handelen in de natuur. Als wij contingent zijn, is de natuur het dus ook, want wij zijn een deel van de natuur."
"De grote fysicus - maar niet zo grote filosoof - David Bohm heeft een boek geschreven over het overstijgen van de tijd. Hij had het ook over een expliciete en een impliciete orde. Dit is een heel conservatieve en deterministische zienswijze omdat ze ervan uitgaat dat we alleen maar kunnen ontdekken wat al op voorhand is gegeven. Maar zo werkt het niet. In de natuur is niets aanwezig wat aanleiding kan geven tot Mozarts muziek of
Michelangelo's schilderijen. De mens doet meer dan het gegevene herhalen."

De machtselite
Deel 5A: Biografische achtergronden van Thorstein Veblen (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #106 januari 2021):
Bespreking van Jan Seijbel,
VEBLEN'S VISIE Het belang van Thorstein Veblen's ideeën voor zijn en onze tijd
De relatie tussen
industriële productie en oorlogsindustrie is ontstaan in de Amerikaanse Burgeroorlog en is een hoofdthema in diverse werken van Veblen. Het heeft zich verder ontwikkeld tot het Militair Industriële Complex, waar President Eisenhower bij zijn afscheid voor waarschuwde. De wapenindustrie is nog steeds een machtige bedrijfstak. The Power Eilte van Charles Wright Mills gaat onder meer over de belangenverstrengeling van de militaire en politieke elite met het bedrijfsleven. Oorlogs- en wapenproductie vormen een uitbreiding van de afzetmarkt en geeft betrokken bedrijven de kans hun winst en omzet te vergroten. In combinatie met patriottisme kan dit gevaarlijke vormen aannemen, waarover Veblen belangwekkende dingen heeft geschreven, met name in Imperial Germany and the Industrial; Revolution en An Inquiry into the Nature of Peace and the Tems of Its Perpetuation.
Laatste jaren
In 1918 en 1919 publiceert hij twee kritische boeken, resp.
The Higher Learning In America en The Vested Interest and The Common Man. In 1921 volgt The Engineers and the Price System en in 1923 Absentee Ownership, waarin hij een radicaal standpunt inneemt als een kritische wetenschapper die niet gehinderd wordt door zakelijke belangen. Bewonderaars en collega’s van hem richten een ondersteuningsfonds voor hem op.
In 1920 komt er weer een conservatieve president, Warren G Harding en daarna de eveneens conservatieve Calvin Coolidge. Ze voeren een
laissez faire politiek van deregulering en belastingverlaging voor de rijken. De vakbonden worden weer ingeperkt. The Big Money is (weer) aan de macht. De term komt uit de trilogie U.S.A. (1930-36) van John Dos Passos. “In 1928 wordt de Republikein Herbert Hoover president ,... een ''selfmade man... maar als Quaker gelooft hij in humanitaire activiteiten... Hoover voelt niets voor het aantasten van de bestaande orde” (p 75).
Deel 5B:
Veblen’s economische visie
“De ouderwetse politieke econoom vereerde het glorieuze beginsel van de individuele hebzucht als alleenzaligmakend om het mensengeslacht te redden. Omdat dit beginsel, wil het werken, hypocrisie en fraude vereist, voegde hij er in het algemeen wat inconsistente concessies aan??? de deugdzaamheid” (p 125). Dit komt overeen met de kritiek van Veblen op de (neo)klassieke economie die in het volgende deel aan de orde komt.
Deel 5C:
Kritiek op de de economie
Het is verhelderend om de problemen, hun ontstaan en de kritiek en pogingen van toen om ze op te lossen te bestuderen aan de hand van de werken van Veblen in een vroeger en minder complex stadium dan de huidige mondiale economie en maatschappij. Alsof de huidige problemen overzichtelijker en meer hanteerbaar worden door de economie en maatschappij van toen beter te begrijpen. Deze heeft zich verder heeft ontwikkeld in de huidige mondiale maatschappij, die nog steeds wordt bepaald door een geldcultuur. Hoofdmotief is het maken van winst en de accumulatie van kapitaal ten koste van milieu, mensen en maatschappij.\\ Het boek van Seijbel biedt een veelzijdige introductie, die Veblen in verband brengt met hedendaagse ontwikkelingen. Het neoliberalisme, dat zijn langste tijd gehad lijkt te hebben, sluit aan bij de (neo)klassieke economen, op wie Veblen kritiek had. Hij had ook kritiek op Marx, maar respecteerde hem als baanbrekend denker.
Kritiek op het vrijemartktdenken dat problemen niet oplost maar verergert
De Nieuwe Institutionele Economie (NIE) bekritiseert o.m. het vrijemarktdenken, dat door monopolievorming en prijsbepaling wordt beheerst en dus geen vrije markt betreft. Bovendien leidt dit tot onrechtvaardigheid. Het grootste deel van de winsten gaat naar rijke ondernemers in rijke landen. “Het grootste bezwaar tegen de markt is dat het individueel, agressief en antisociaal gedrag bevordert. De markt ondermijnt hierdoor de economische en politieke democratie... Actoren zijn niet altijd volledig rationeel en kunnen zich opportunistisch gedragen... Ze misleiden soms bewust de andere partij, wat ertoe leidt dat contractpartijen bescherming zoeken... Een rol van de overheid lijkt onontkoombaar, hoewel Veblen daar absoluut geen voorstander van is (Seijbel, p 105-06). Dat geldt ook bij het nemen van maatregelen tegen de ‘ongeprijsde lasten’ waarmee bedrijven de samenleving belasten, zoals vervuiling en onttrekken van grondstoffen aan het milieu.
Overheidsbemoeienis heeft ook zijn
keerzijde, die door critici loop der tijden breed is uitgemeten. Toevallig verscheen bij het afronden van dit artikel een column van Marcia Luyten, ‘Het failliet van centrale sturing’ (de Volkskrant 6 jan.) met kritiek op het coronabeleid. “Waar ooit professionals zaten, heersen nu managers.”

Jan Wicherink Ontheemde Zielen Ontwaken (p. 58):
Waarom zouden we Heilige Geometrie introduceren in een boek dat handelt over hedendaagse vernieuwende wetenschap? De reden daarvoor is dat de Heilige Geometrie een sleutelrol lijkt te vervullen in een nieuwe, in opkomst zijnde postkwantumfysica. Deze nieuwe fysica lijkt beter in staat te zijn om het nulpuntsveld te verklaren en is een heropleving van de 19e eeuwse
etherfysica.
61: De Bijbel vertelt hoe God het licht schiep op de tweede dag. Welnu van de Vesica Pisces wordt nu, zoals we zullen uitleggen aan het einde van dit hoofdstuk aangenomen dat dit de geometrie is van de fotondeeltjestoestand van licht!
65: Misschien wel het meest belangrijke onderwerp in de Heilige Geometrie is de
Gulden snede. De Gulden snede is een speciale verhouding die wordt aangeduid met de Griekse letter d, Phi genaamd (spreek uit als fi).
Ze voldoet aan d = ½ * f5 + ½ = 1,618
66: Een variant van de
Gulden snede spiraal is de Fibonacci-spiraal (Spiraal).
69: We weten ondertussen dat veel musici zoals
Beethoven, Mozart, Chopin, Bartók, Shubert en Debussy de Fibonacci-reeks en de Gulden snede opzettelijk gebruikt hebben, niet zozeer in de noten van het stuk, maar in de compositie zelf.
Beethoven gebruikte de Gulden snede in zijn beroemde Vijfde Symfonie. Zijn beroemde openingsmotto komt niet alleen in de eerst en de laatste maat van de symfonie voor, maar ook in de maat die precies de Gulden snede vormt van deze symfonie. Bela Bartók gebruikte de Gulden snede en de Fibonacci-reeks bewust in zijn composities in de maten 5, 8, 13, 21, 34, 55 en 89 waarin hij nieuwe instrumenten introduceerde zoals strijkers, cello’s en percussie-instrumenten. De vraag is dan ook waarom voegden deze componisten Heilige Geometrie toe aan hun muziek? Misschien waren ze niet alleen musici maar ook vrijmetselaars?
Een klassiek wiskundig probleem dat stamt uit de tijd van Plato wordt ook wel de ‘
kwadratuur van de cirkel'; genoemd. In de laatste driehonderd jaar hebben wiskundigen tevergeefs geprobeerd met een oplossing te komen voor het probleem om met een passer en een winkelhaak een cirkel en een vierkant te construeren, zodanig dat beide dezelfde omtrek hebben. Pas in 1882 bewees Lindemann dat er helemaal geen oplossing bestaat voor dit probleem. Omdat Lindemann’s bewijs nogal complex is zullen we in simpele bewoordingen uitleggen waarom de cirkel niet vierkant gemaakt kan worden. De omtrek van een cirkel met een straal 1 is 2 * h en h (Pi) is een irrationeel getal (een transcendent getal, h kan nooit berekend worden, alleen benaderd). Maar wanneer h irrationeel is en niet berekend kan worden, dan moet dit dus ook gelden voor de omtrek van de cirkel! De omtrek van het vierkant is echter een reëel getal omdat het vier maal de zijde van een vierkant bedraagt, hetgeen een reëel getal is dat gemeten kan worden. Dientengevolge kunnen de omtrek van cirkel en het vierkant in mathematische zin nooit gelijk zijn, ze kunnen hoogstens oneindig dicht bij elkaar liggen.
71: Er valt nog een mysterieuze relatie te ontdekken in de schets van de Man van Vitruvius van Leonardo Da Vinci. De Grote Piramide van Gizeh in Egypte genoemd naar farao Khufu (Cheops in het Grieks) die er begraven zou liggen, onderhoudt een perfecte relatie met de kwadratuur van de cirkel en de afbeelding van de Man van Vitruvius van Leonardo Da Vinci!

(Ionica Smeets de Volkskrant 11 mei 2024, katern Boeken & Wetenschap p. 17):
Pim Steman vraagt aan Ionica Smeets
: Een vriendelijk geleide organisatie heeft minder technische defecten. Hoe zou u dat kunnen verklaren?

Het sentiment waar Ira Helsloot over schrijft, laat zich analoog aan de controverse tussen wetenschappers, niet door een algoritme, lees mobiele apps oplossen. Zo Ari Helsloot de huidige tijdgeest met het thema sentiment beoogt te duiden, zo schreef Alice Schwarz het boek Zo'n genie ben je nu ook weer niet Harry Mulisch en de brieven van zijn ouders, een boek over het leven van Harry Mulisch. Eerder was het Dmitry Merezhkovsky, die de historische roman Deus, ecce Deus over Leonardo Da Vinci schreef. De christelijke wereld kan niet langer bestaan zonder te begrijpen dat ze aan Christus toebehoort. ‘Mens agitat molem.’1 Of met andere woorden met behulp van esoterie is het mogelijk te laten zien dat de puzzelstukjes steeds beter in elkaar passen. Het was voor mij aanleiding om dit boek op internet te bestellen. Het boek is in 1911 door J.P. Wesselink van Rossum uit het Russisch vertaald. Het boek eindigt op pagina 407 met het gedicht:
"Gij zijt u eigen God, uw eigen naaste:
O, wees ook uw eigen schepper;
Wees de afgrond boven, de diepte onder u;
Tegelijk uw eigen einde en uw eigen begin."

De wereld eindigt steeds weer (Hans Bouman de Volkskrant 11 mei 2024, katern Boeken7 Wetenschap p. 8-10):
Na een dramatische periode in zijn leven kreeg de Ierse schrijver
Paul Lynch dit jaar onverwacht de Booker Prize voor zijn vijfde roman Lied van de profeet. In zijn boeken wil hij niet zozeer een verhaal vertellen, maar de lezer onderdompelen in zijn heden. Hoe krijgt hij dat voor elkaar?
Zijn er passages in
Lied van de profeet waarmee u bijzonder gelukkig bent?
‘Ha, ik verraad nu een geheim. Voor Beyond the Sea schreef ik een passage die in de buurt komt van wat je mijn artistieke filosofie zou kunnen noemen, maar die uiteindelijk niet in dat boek paste. In Lied van de profeet vond ik er een plek voor. Het is een scène waarin Eilish op Eerste Kerstdag met de kinderen naar het strand gaat.’
Lynch pakt het boek en leest voor: ‘Ze kijkt naar het licht boven het strand, denkt: het licht op dit uur, hoe we het verstrijken van de dagen afmeten aan het licht dat eerst sterker wordt en dan afneemt, de dag die in nacht overgaat, en wat voorbijgaat, of lijkt voorbij te gaan, kunnen we niet aanraken of meenemen, de droom van de tijd.’ Een lichte grijns. ‘That’s me.

Citaat uit column van Caroline Gruyter (1 maart 2018):
Een Frans boek maakt furore in Duitsland: Retour à Reims van de socioloog
Didier Eribon. Het is een openhartige roman over zijn ooit communistische familie: fabrieksarbeiders in Noordoost-Frankrijk, die nu vrijwel allemaal op het Front National stemmen.
Eribon velt een hard oordeel over links, van de traditionele Franse Parti Socialiste en de Britse Labour Party tot ‘vernieuwde’ linkse partijen als Podemos in Spanje of zelfs Occupy Wallstreet, die de ‘andere 99 procent’ zegt te vertegenwoordigen. Hij verwijt ze allemaal dat ze in hun strijd tegen de uitwassen van de globalisering en het neoliberalisme – uitwassen die zijn familie hard treffen en moedeloos maken – alsmaar nationalistischer worden. Het valt hem op dat linkse partijen steeds vaker termen als patrie of Heimat gebruiken. Dat ze steeds meer accent leggen op de strijd van ‘het volk’ tegen de elite, oligarchen en immigranten. Maar de volgende vraag is dan: wie horen er wel en niet tot dat volk? Zo kom je in een onsmakelijke Blut-und-Boden discussie terecht die iedereen, arbeiders incluis, alleen maar verder van huis brengt.
Enkele andere boeken over dit onderwerp (dat vaak neerbuigend wordt weggezet als
populisme):
- Jay-Werner Müller. Wat is populisme (2017),
- Joris Luyendijk. Kunnen we praten (2017),
- David Van Reybrouck. Pleidooi voor populisme: pamflet (2008)
- Ferdinand Grapperhaus. Rafels aan de rechtsstaat (2017)
- Jos de Mul. Paniek in de polder: polytiek in tijden van populisme (2017)
- Rob de Wijk. De nieuwe revolutionaire golf: waarom burgers zich van hun leiders afkeren (2016)
- Kees Vuyk. Oude en nieuwe ongelijkheid: over het failliet van het verheffingsideaal (2017)
- Bob Crébas. Het land van goed naar beter: op zoek naar Blue Zone NL (2017)
-
Philipp Blom. Wat op het spel staat (2017)

Plank misgeslagen (Thomas von der Dunk de Volkskrant 12 maart 2019, p. 24):
In zijn kritiek op Dirk-Jan van Baar slaat Frank Ankersmit zelf op groteske wijze de
historische plank mis (O&D, 8 maart). Hij stelt dat aan het ‘miraculeuze wonder van het Renaissance-Italië van de 15de eeuw’ een einde kwam door de inval in Italië van de Franse koning Karel VIII in 1494.
Gezien de gekozen woordkeus moet dat wonder betrekking hebben op de culturele bloei. Het opmerkelijke is echter dat de door Ankersmit benadrukte politieke machteloosheid van Italië vanaf 1494 tot ver in de zeventiende eeuw noch de bloei als zodanig, noch de Europawijde aantrekkingskracht en dominantie van de Italiaanse kunst in de weg heeft gestaan.
Ik noem hier slechts de namen van
Bramante, Raffael, Michelangelo, Titiaan, Tintoretto, Veronese, Palladio, Giulio Romano, Caravaggio, Bernini en Borromini. Daar konden toentertijd ook de Franse ‘bezetters’ niet tegenop.

We beleven een transitie als in de Renaissance (Thomas Friedman de Volkskrant 24 juni 2016 p. 21):
Net als van 1450 tot 1550 is dit de beste tijd om te leven en toch hebben velen het gevoel slechter af te zijn.
Ian Goldin, hoofd van de Oxford Martin School aan Oxford University, en Chris Kutarna, ook van Oxford Martin, hebben zojuist een boek gepubliceerd - Age of Discovery: Navigating the Risks and Rewards of Our New Renaissance - over lessen die we kunnen trekken uit de periode van 1450 tot 1550 die bekend staat als het Tijdperk van de Ontdekking. De wereld maakte toen grote stappen voorwaarts - aangejaagd door Da Vinci, Michelangelo, Copernicus en Columbus - waaruit de Renaissance voortkwam. Wetenschap, onderwijs, de maakindustrie, communicatie, politiek en geopolitiek gingen op de schop.
De establishment-politici van die tijd 'onderschatten de macht van die nieuwe informatierevolutie om verder te gaan dan bestaande wetenschappelijke en culture ideeën' en populistische stemmen te versterken die de autoriteiten uitdaagden.
Bah! Hoe stoppen we dat?
'Er moeten meer risico's worden genomen als de veranderingen sneller gaan, zowel voor de werkers die van baan moeten veranderen als voor de bedrijven die constant moeten innoveren om bij te blijven', meent
Goldin. De taak van de overheid is om de vangnetten en de infrastructuur te versterken opdat individuen en bedrijven zo gewaagd mogelijk kunnen opereren als nodig - wat betreft leren, aanpassen en in zichzelf investeren. Tegelijkertijd moet Amerika 'meer, niet minder betrokken zijn bij de rest van de wereld' omdat 'dreigingen vanuit het klimaat, pandemieën, cyberaanvallen of terrorisme niet kleiner zullen worden door Amerika's terugtrekking'.
Destijds, net als nu,
hielpen muren niet meer. 'Kanonnen en buskruit kwamen naar Europa; zij konden door muren of eroverheen en boeken konden ideeën erlangs sluizen.' Destijds, net als nu, maakten muren je slechts armer, dommer en onveiliger.

Oneerlijkheid schuilt in elke democratie (Hans Wansink de Volkskrant 13 augustus 2016, p. 26-27):
De
ongelijkheid van invloed die je in alle democratieën tegenkomt, maakt gewone burgers tot tweederangsburgers, betoogt de Amerikaanse politiek filosoof Jeffrey Green.
Om het begrip
democratie hangt een geur van heiligheid, het is onze civiele religie. Menselijke waardigheid veronderstelt dat we onszelf besturen. Alleen op die manier ontkomen we aan de willekeur van koningen, aristocraten, dictators en veldheren. Het idee van een vrij en gelijk burgerschap is de van onze liberale democratie.
Tweederangsburgerschap
De conclusie die Jeffrey Green uit de ongelijke verdeling van macht en invloed trekt, is dat gewoon burgerschap in feite tweederangsburgerschap is. De jaloezie van deze tweederangsburgers ten opzichte van meest bevoorrechte leden van de maatschappij, met name de superrijken, acht Green dan ook redelijk. Deze plutocratenklasse mag wat hem betreft een speciale 'economische' behandeling (in de vorm van extra belastingheffing) krijgen om excessieve ongelijkheid tegen te gaan.
De verontwaardiging, die als gevolg van de '
schaduw van oneerlijkheid' bij de tweederangsburger kan oplaaien, ontslaat hem wat Green betreft van het braaf volgen van de democratische spelregels inzake beschaafde beraadslagingen. Zoals Machiavelli, de grondlegger van de moderne politieke filosofie, zijn vorst in sommige omstandigheden toestond te liegen, bedriegen, stelen en doden om zijn verantwoordelijkheden jegens de staat effectief uit te oefenen, zo mag de tweederangsburger op een vulgaire, abrupte, ongearticuleerde manier uiting geven aan zijn frustraties en verlangens.
De
nationale verkiezingen leiden weliswaar tot een wisseling van de wacht in de regering, maar - bij gebrek aan een heldere opdracht van de kiezer - niet tot een heldere nieuwe politieke agenda.
De mythe van de actieve burger
In een eerdere studie,
The Eyes of the People uit 2010, heeft Jeffrey Green al afgerekend met de mythe van de actief aan de democratie deelnemende burger. Een grote groep maakt geen gebruik van zijn stemrecht en zoekt ook geen andere wegen om meningen en belangen onder de aandacht van de volksvertegenwoordigers te brengen.
In een
massademocratie is de 'mondige, participerende burger' voor de meesten een onhaalbaar ideaal. Zij beleven de politiek passief: door te kijken naar het optreden van politici in de media. Om de kiezers de kans te geven een goede beoordeling te maken van (het karakter van) de politieke leiders vindt Green het van groot belang dat zij bekeken kunnen worden in situaties die ze zelf niet kunnen regisseren: tijdens live uitgezonden open persconferenties en spontane debatten.
'Candor' (oprechtheid), is dan ook volgens Jeffrey Green de belangrijkste deugd voor politici van de 21ste eeuw.

Het probleem is niet dat er te weinig politieke economie is, maar dat de politieke economie een gebrekkig begrip van kapitalisme heeft, zowel van de ontstaansgeschiedenis als van het huidig functioneren ervan. De thema's, die Rogier van Reekum & Willem Schinkel bespreken hebben in het bijzonder op polaire twee-eenheid, de complementaire polariteit, 'these, antithese en synthese' betrekking. Door de interacties ('these + antithese') tussen de 'alfa- en de bètawereld' kan synthese ontstaan. De gammawetenschap is als het ware de schakel tussen de alfa- en bèta-wetenschappen. Om de complexe werkelijkheid te duiden gaat het om de synthese, de status quo van de alfa, bèta en gammawetenschappen, tussen 'these, antithese en synthese', namelijk de unificatietheorie, die ook geldt voor de eenheid der tegendelen, paren van tegenstellingen (Twee Domeinen):
-
Verlichting en Anti-verlichting
-
Moreel en Immoreel gedrag (Moraal van het verhaal)
-
Poëtrie en Anti-poëtrie
-
Institutionalisme en Anti-institutionalisme
- Democratie en Anti-democratie, (Rechtvaardigheid en Onrechtvaardigheid, Democratie- en Anti-democratiepartijen, Menselijkheid en Onmenselijkheid, Verlichtingsbeweging en Antiverlichtingsbeweging)
-
Psychiatrie en Anti-psychiatrie (Geestelijke gezondheid)
-
Intellectualism and Anti-intellectualism
-
Zionisme en Antizionisme (Semitisme en Antisemitisme)
- Establishment en Anti-establishment
- Klimaatwetenschappers en Climategate
- Machiavellisme en Anti-machiavellisme
- Kapitalistisch en Anti-kapitalistisch
- Consumentisme en Anti-consumentisme
- Seksisme en Anti-seksisme
- Racisme en Anti-racisme
- Liberalisme en Neo-liberalisme
- Neoliberalisme en Anti-Neoliberalisme
- Globalisering en Anti-globalisering (
Controversy, Mondialisering en Lokalisering)
-
Darwinisten en Anti-Darwinisten (Modern synthesis - 20th century)
- Pluralisme en Anti-pluralisme
- Realisme en Anti-realisme
-
Zwaartekracht en Anti-zwaartekracht
-
Succesvolle risicobeheersing en Mislukking (markt- en overheidsfalen).

Is het erg dat de formatie zo lang duurt? Nee, laat ze vooral verder treuzelen (Frank Kalshoven de Volkskrant 4 mei 2024, p. 17):
De economie trekt zich niets aan van het Haagse geneuzel en getreuzel. Het nationaal inkomen groeide het eerste kwartaal licht; de werkloosheid blijft (zeer) laag. Dankzij de Europese Centrale Bank (ECB) komt de inflatie onder controle, terwijl tegelijkertijd de stijging van de lonen records breekt. In veel huishoudens wordt de koopkracht dezer dagen daarom krachtig hersteld. Het demissionaire kabinet houdt het overheidstekort en de overheidsschuld dit jaar binnen redelijke marges. Wat de (macro-)economie betreft, kunnen de formerende partijen er voorlopig dus nog hun gemak van nemen.

‘Laten we wat minder praten over plastic rietjes, en wat meer over wat je met je centen doet’ (Marieke de Ruiter en Jonathan Witteman interviewen Rutger Bregman de Volkskrant 16 maart 2024, katern Zaterdag p. 2-4):
De
nieuwe missie van schrijver Rutger Bregman heet morele ambitie. Concreet: mensen die in eigen ogen hun talent verspillen, helpen om het goede te doen. Maar wie bepaalt wat een goede morele ambitie is?
De lancering van zijn stichting valt samen met de publicatie van Morele ambitie, een zelfhulpboek doorspekt met de levenslessen van verzetshelden, abolitionisten en andere wereldverbeteraars.

Bestuurscultuur (Buietnhof 25 februari 2024 NPO1):
Hanke Bruins Slot over steun voor Oekraïne, Simon Shuster over 'The Showman' Volodymyr Zelensky, Rutger Bregman sluit aan om te praten over verzet en eigen verantwoordelijkheid.

Rutger Bregman: '|Was WEF maar een complot, de werkelijkheid is veel erger' (BNNVARA 19 januari 2023):
Het blijft een gênante aangelegenheid, een soort van safe space voor miljardairs. De rijken der aarde komen daar aan in een privéjet. Greenpeace berekende dat dat goed is voor een totale uitstoot van 300.000 wagens. En dan wordt hun brandstof nog niet eens belast.”

‘Ik zie meer het absurde van ons bestaan’ (Fokke Obbema interviewt Joyce Hes de Volkskrant 7 september 2020 p. 12-13):
Haar leven lang is Joyce Hes al een strijder tegen onrecht. Maar verblind door de goede zaak heeft ze lang te weinig oog gehad voor
emoties van anderen. Alles draaide om kennis en controle. ‘Ik moest leren dat los te laten.’
Bent u uw achterdocht kwijtgeraakt?
‘Wanneer (historicus en schrijver) Rutger Bregman stelt dat
‘de meeste mensen deugen’, vind ik dat schattig, maar zo sta ik er niet in. Bepalend is de context waarin mensen leven. Die moet veiligheid bieden, maar vooral ook het gevoel dat ze worden gezien. Daar draait het altijd om: bij zwarten, joden, homo’s, maar ook bij de rechtse jongeren van Forum voor Democratie – iedereen wil worden gezien. Als we ons daarvoor niet hard maken, krijg je geen gezellige wereld.
‘Ieder mens heeft
vervelende, zwarte kanten. Neem de coronatijd: ik bleek ook gevoelig voor een sfeer waarin je van het ene op het andere moment de ander als een risico gaat zien. Zo snel kan het gaan. Mensen zijn heel beïnvloedbaar, zo heeft de geschiedenis ons geleerd. Om te voorkomen dat het met mensen de verkeerde kant opgaat, moeten we onze verantwoordelijkheid nemen en betrokken blijven. In die zin ben ik een humanist: wij maken zelf onze wereld.

‘Hoop houden is een morele plicht’ (Nathalie Huigsloot interviewt Hedy d'Acona, Claudia de Breij en Rutger Bregman Volkskrant Magazine 2 mei 2020 p. 12-20):
Rutger Bregman:
‘Ik hoop heel erg dat we naar een tijd gaan met andere waarden. Waarin het meer gaat over solidariteit en gemeenschapszin.’
Hedy d'Acona: ‘Dat mensen eens bedenken wat echte schoonheid in je leven is, wat betreft cultuur, wat betreft muziek, wat betreft natuur.’
Claudia de Breij: ‘Ik hoop dat als we straks weer iedereen mogen aanraken, er een grote serotoninebom ontploft, eentje waarbij de jaren zestig niks zijn.’
‘Daarmee komen we terug op het beginpunt van dit gesprek, over hoop en optimisme, en wat Claudia zei over dat het ieders taak is om te proberen zo veel mogelijk licht te geven. Dat is een heel basaal punt. Gedrag is besmettelijk. Daarom is hoop houden ook een beetje een morele plicht.
‘Als we allemaal zo veel mogelijk een beetje het goede voorbeeld proberen te geven, dan denk ik dat we een heel eind kunnen komen samen. En dat we een heel sterk land kunnen zijn.’
d’Ancona: ‘Amen.’

Tegenlicht documentaire Kijken naar de rijken 12 april 2020 NPO2:
Nederland is een belastingparadijs voor de superrijken. Tegelijkertijd hebben we te maken met schrijnende tekorten in de publieke sector, zoals het onderwijs en de zorg. Moet dit niet anders, na deze crisis?
'Belastingen, belastingen, en de rest is bullshit!', riep historicus Rutger Bregman vorig jaar op het World Economic Forum in Davos, waar de superrijken zich jaarlijks verzamelen voor hun onderonsje.
Daarmee wees hij de hele wereld op een pijnlijk feit:
de superrijken betalen véél te weinig belasting en dragen daarmee bij aan de toenemende ongelijkheid en aan de armoede van de publieke dienstverlening.
Nederland is een onderdeel van dat probleem: het is een belastingparadijs voor de superrijken. Filantropen geven gul, maar ontwijken vaak de normale belastingen. Volgens de Amerikaanse schrijver en politiek analist Anand Giridharadas is deze liefdadigheid een sigaar uit eigen doos: 'Veel rijke mensen geven liever tien miljoen aan goede doelen dan vijf miljoen aan belastingen. Filantropie in de Verenigde Staten omvat meer dan 400 miljard dollar per jaar.'
Waarom belasten we de rijken niet net als gewone burgers? En wat zou het opleveren als we dat wel zouden doen?

Wouter Snip, Bram Snoek, Jo Versteijnen De markteconomie voorbij opzet van een economie van het algemeen belang
De 'vrije' markteconomie en het neoliberale groeimodel zijn aan het einde van hun Latijn, ze hebben hun grens bereikt. Dat is het lot van iedere geldeconomie. Dit boek, 'de markteconomie voorbij' wijst op het 'waarom' van het onvermijdelijk onheil van deze economie, en schetst de noodzaak en trekt de lijnen van een fundamenteel ander model, zonder geld, namelijk het postkapitalisme, als alternatief voor de desastreuze 'vrije' markt.
Zonder geld heeft in het onderzoeksrapport ‘E i V’ op het balansmechanisme van de wederkerigheid, de weg van de pelgrim, Gulden middenweg, de 'Hoofdroute betrekking.

Domrechts is niet dom, maar houdt zich van de domme. Dat maakt het zo verwerpelijk (Sander Schimmelpennick de Volkskrant 6 mei 2024, p. 2):
Met de werkelijke arbeidersklasse heeft domrechts
helemaal niks, al is het maar omdat die in toenemende mate een kleurtje heeft. Men jammert gratuit over de deugende grachtengordel, maar o wee de leraar die het waagt de bloedjes van kinderen vmbo te adviseren. De overheid is de roverheid en klimaatbeleid is voor woke losers, maar als je die Tesla-subsidie niet pakt, ben je een dief van je eigen portemonnee.

God is opium, net als geld en seks. Geniet, maar met mate (Voetnoot) - (Arnon Grunberg de Volkskrant 14 maart 2018):
Het bestrijden van
opium is nutteloos.

Geert Mak (de Volkskrant 20 november 2004): ‘Omdat de mentaliteit van topmanagers en topbestuurders langzaam maar zeker die van de hele samenleving wordt.’ Door zijn positie zet de manager de toon, stelt Mak. Hij bepaalt de richting die de samenleving opgaat. ‘En dat is nu totaal de verkeerde kant uit.’ Mentaliteit is volgens Mak allesbepalend.
‘Kijk naar de topambtenaren op het ministerie van Onderwijs. Daar is geen enkel besef meer van good-taxpayers’ money. Het is als in de nadagen van de Gouden Eeuw: de staatskas is een ruif waar je uit eet. Wie kan, die graait.’

Jan Salie mentaliteit, Column van Ronald Plasterk zondag 8 oktober 2006
Al dat rondpompen en netwerken en gedwongen uitwisselen helpt niets. Het is die spruitjesgeest, Jan Salie mentaliteit, Zeeuws meisje-houding van boter bij de vis, die maakt dat we er in Nederland en in Europa niet uithalen wat erin zit.
Het onderzoek dat deze week de Nobelprijzen won was fundamenteel onderzoek over wormen, en op het moment dat het werd gedaan leidde het totaal niet tot uitwisseling met bedrijven. Dit Nobelprijwinnend onderzoek, daar had ons Nederlands innovatieplatform nooit geld in gestoken. Dat is een grote reden tot zorg.

De als het maar leuk is cultuur in het onderwijs is een rem op het leveren van echte prestaties. De vraag kan worden opgeworpen in hoeverre heeft de Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen'' onder voorzitterschap van Jeroen Dijsselbloem echt een aanzet tot vernieuwing van het onderwijs gegeven?

In de in 2007 gehouden Nexus Conferentie verlangt discussieleider Rob Riemen terug naar Plato’s academia, naar het ideaal dat je door onderwijs leert hoe goed te leven. Dus uiteindelijk het goede leven van Plato deelachtig te worden. Ronald Plasterk vindt dit echter onzin, daar is de universiteit niet voor. Hoeveel boter heeft Ronald Plasterk op zijn hoofd?

Ook bij de presentatie van het boek Omhoog kijken in platland van Cees Dekker e.a liet Plasterk blijken het grondig oneens te zijn dat het christelijk geloof uitstekend kan samengaan met de evolutietheorie door uit te gaan van een ‘intelligente ontwerper’. Wetenschap heeft geen argumenten voor of tegen het geloof; ze hebben niets met elkaar te maken, zei Plasterk tegen de verzamelde pers.
Daar zouden de oude wijsgeren als Pythagoras en Plato het zeker mee oneens zijn. De hamvraag is dan natuurlijk waarom weet Plasterk dit zo zeker? Wetenschap gaat juist over het zoeken naar antwoorden (Evolutie en Involutie, Theïst en Atheïst). De Geheime Leer beschrijft Werk-hypothesen (axioma's), geen dogma’s.

De vraag kan worden gesteld of het niet beter zou zijn dat de minister zich drukker maakt om de emancipatorische werking die van goed onderwijs, cultuuroverdracht uitgaat dan met een eigen boot tijdens de Gay Pride mee te varen? Is hier wel van een doordacht emancipatiebeleid sprake?
Door juist in het onderwijs het cliché denken, het navelstaren te doorbreken vangt hij twee vliegen in een klap. Een minister is er juist voor om grenzen te verleggen. Is Plasterk een marionet van het systeem, van de vierde macht geworden?

Door Plato zijn er al voorzetten gedaan, een uitverkoren klasse tot beroepsbestuurders op te leiden. In een rechtvaardige maatschappij zouden dan mensen uit de heersende klasse bij de verstandigen en wijzen in de leer moeten om in de kunst van het regeren onderricht te krijgen.

De hoofdroute is eerder door Pythagoras en later opnieuw door bijvoorbeeld Spinoza onderkend.

Uit het onderzoek naar het verschijnsel organisatiecultuur is als belangrijkste conclusie naar voren gekomen dat het nuttig is om management by trial and error aan te vullen met management by learning. Om het zelfregulerende vermogen van markten te herstellen dient de overheid zich meer op het gelijkheids- en gemeenschapsmodel van A.P. Fiske toe te leggen. De eenzijdige nadruk op het marktmodel, het marktdenken veroorzaakt de problemen. Om het Ether-paradigma te kunnen onderbouwen is er de afgelopen millennia ruimschoots voldoende geëxperimenteerd. De overheid moet verhinderen dat de geschiedenis zich schaamteloos blijft herhalen.
De conclusie berust op het feit dat de supersymmetrie in het universum zowel voor de materiële wereld als voor de immateriële wereld, de Macrokosmos en Microkosmos geldt. De ongemanifesteerde Triade geeft inhoud aan de vorm van de gemanifesteerde Tetrade en vice versa. Het is godsonmogelijk dat er inhoud bestaat zonder vorm. Het is niet nodig nog meer leergeld te investeren.

====

Hermeneutische cirkel

Het Evangelie van Thomas:
29 Jezus zei: Als het lichaam ontstaan is vanwege de geest, dan is dat een wonder. Maar als de geest is ontstaan vanwege het lichaam, dan is dat een wonderlijk wonder. Maar ik verbaas mij erover hoe deze grote rijkdom is geplaatst in deze armoede (vertaling Jos Stollman).
29 Jezus heeft gezegd: Als het vlees ontstaan is wegens de geest is het een wonder, maar als de geest ontstaan is wegens het lichaam is het wonder boven wonder. Maar ik, ik verwonder mij over het volgende: hoe deze grote rijkdom in deze armoede heeft gewoond (vertaling Eric van Ruysbeek).

Hans Stolp De Nag Hammadi-geschriften voor het leven van alledag'' (Prana nr. 147 februari/maart 2005):
Toch bevat het Thomas-evangelie één spreuk, die ik zelf altijd maar het kerstverhaal van Thomas noem. We vinden die spreuk in logion 29. Daarin staat dat als het lichaam van de mens Jezus is ontstaan om de hoge Christusgeest te mogen ontvangen en te dragen, dat dat op zich al een wonder is. In deze visie is het lichaam dus de dienaar van de geest, want dat lichaam maakt het de geest mogelijk hier op aarde te leven.

De 'wederkomst' van Christus is een nieuwe manifestatie van de Logos, de Christos (Christusgeest). Bhagavad Gita, hoofdstuk 4 slokas’ 7 en 8:
(7) O zoon der Veelen, waar en wanneer er ook maar een afname is van de rechtschapenheid en het onrecht overweegt, manifesteer ik mezelf op dat moment. (8) Opdat zij die dorsten naar de waarheid een leven mogen hebben en de onverlaten een halt wordt toegeroepen, verschijn ik generatie na generatie ten tonele met de bedoeling de weg van de menselijke principes van de waarheid, de zuiverheid, de boete en het geweldloze mededogen opnieuw te vestigen.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel III (617): Tussen 5 en 4 (Kâma-Manas en Manas) komt het antahkarana. De ‘driehoek’ stelt de Christos voor, het slachtoffer dat tussen twee boosdoeners is gekruisigd; dit is het wezen met twee aangezichten.

De beschavingstransformatie die in het holos tijdperk plaats vindt bouwt op eerdere transformaties voort.

Carl Jung wees erop dat zelfs de christelijke traditie, in het bijzonder het boek Openbaring, rekening houdt met de waarschijnlijkheid van een enantiodromie, waarmee hij het dilemma Christus-antichrist bedoelt.
In de schepping zit een zelfreinigend vermogen (Ain-Soph, blauwdruk) verborgen. De Openbaring van Johannes is nog steeds actueel. Het rapport 'E i V' is op deze openbaring van negenenveertig constellaties gebaseerd. De Geheime Leer van Blavatsky sluit volledig op dit vertrekpunt aan.

H.P. Blavatsky maakt van het gezichtspunt Zo boven, Zo beneden van Hermes Trismegistus (Lucifer nr. 3/4 2006) gebruik.
Madame Blavatsky over de studie van de Theosofie:
Wat je ook in De Geheime Leer wilt bestuderen , houd steeds de volgende denkbeelden voor ogen, die de basis moeten zijn van je ideeën-vorming:
(d) Het vierde en laatste basis-idee dat je moet vasthouden is dat wat uitgedrukt wordt in het grote Hermetische axioma. Het somt alle anderen op en vat ze samen:
Zo binnen, zo buiten
zo groot, zo klein
zo boven, zo beneden
er is slechts één Leven en Wet
en de besturende Kracht is één
Er is geen binnen, geen buiten
geen groot, geen klein
geen hoog, geen laag
in het goddelijk bestel.

Deel II, hoofdstuk 25 De mysteriën van het zevental (p. 697):
Ruimte en tijd zijn één. Ruimte en tijd zijn naamloos, want ze zijn het onkenbare DAT, wat alleen kan worden gevoeld door middel van zijn zeven stralen – die de zeven scheppingen, de zeven werelden, de zeven wetten zijn’, enz. . . .

====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.