1.2 Samenvatting

Orpheus: Het eeuwige wezen van het getal is de oorsprong, die alles van tevoren bepaalt, de oorsprong van het heelal, de aarde en de daartussen liggende gebieden.
H.P. Blavatsky: … hetzij men zich naar de bloem van het oosten of naar de academies van het westen keert, het reizen langs het pad gebeurt zonder zich te bewegen. U bént het pad (De stem van de stilte).
J.J. van der Leeuw: Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie dat moet worden ervaren.
Mahatma_Gandhi De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.
Wij moeten de verandering zijn die we in de wereld willen zien.
Mahatma Gandhi: We need to be the change we wish to see in the world.

Inleiding (Evolutionaire kringloop, Bodhisattva Pad, 'Hoofdroute', Perceptie, Wederkerigheid, Tetrade)

Jezus zei, Wanneer zij die u leiden tegen u zeggen, ‘Kijk, het Koninkrijk is in de lucht’, dan zullen de vogels in de lucht u voorgaan. Als ze tegen u zeggen, ‘Het is in de zee’, dan zullen de vissen u voorgaan. Nee, het Koninkrijk is binnenin u, en het is buiten u. Wanneer u uzelf leert kennen, dan zult u ontdekken, en beseffen, dat u zelf een zoon van de levende Vader bent. – Gezegde 3
Aurelius Augustinus: In de Vader is de eenheid, in de Zoon de gelijkheid, in de Heilige Geest het harmonieuze samengaan van eenheid en gelijkheid.
Top-down versus bottom-up:
- Wiens brood men eet, diens woord men spreekt (Psalm 41:10, Johannes 6:26).
- Bertolt Brech:
Erst kommt das Fressen, dann die Moral.
Jiddu Krishnamurti: Het individuele probleem is het wereldprobleem.
Ilya Prigogine: In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen.
Emmanuel Macron: The Paris agreement remain irreversible and will be implemented not just by France but by all the other nations. We will succeed because we are fully committed, because wherever we live, whoever we are, we all share the same responsibility: make our planet great again.
Robbert Dijkgraaf: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter (NRC 27 december 2008).
Linda Rood Hoe meer je afdaalt in de stroom van het leven, hoe meer je beseft dat je deze stroom en zijn bedding bént.
Derk Jan Eppink: Culturen die snakken naar het 'voltooid leven' missen de wil tot overleven. (Derk Jan Eppink Volkskrant 19 juli 2017 p. 21)

Het onderzoeksrapport 'Eenheid in Verscheidenheid' verdedigt 27 stellingen:

Stelling 19: Alleen een interdisciplinaire grensoverschrijdende benadering, een integrale denktrant, de synthese van de alfa-, béta- en gammawetenschappen, het onderkennen van de twee kanten van één medaille brengt de Theorie van alles een stapje verder. De unificatietheorie kan niet worden uitgevonden want het is de status quo van de alfa-, béta- en gammawetenschappen. Kunst maakt het mogelijk, de 4e dimensie (4Ddenkraam), de synthese tussen de drie domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers weer te geven.
Stelling 20: Is het wetenschappelijk bezien interessant dat door ‘trial and error’ bestuur het wiel steeds opnieuw wordt uitgevonden? Aan de hand van het geweten laten zich herhalende patronen in de geschiedenis wel degelijk verifiëren. De herhalende patronen, de universele patronen, de unificatietheorie, het universele mechanisme, het universele en eeuwige perpetuum mobile, dat al in de Bijbel bekend was ligt vast. Het is zoals het is (antropisch principe), daar kan de wetenschap weinig aan veranderen.

De zoektocht in de Natuurkunde naar de bron van de kosmische straling staat tegenover de vrijheid, de nieuwe levensrichting van Spinoza, die vanuit de Geestkunde wordt verklaard. Hoe Geestkunde en Natuurkunde, 'Probleem en Oplossing' (complementaire polariteit), met elkaar samenhangen houdt de mensheid al millennia bezig. Het is het probleem van het ego, de Zielkunde, die het mogelijk maakt beide met elkaar te verbinden. De kwintessens heeft op het balansmechanisme van de weegschaal in het universum betrekking. Het op de wet van één, Wet van harmonie gebaseerde Zaaien en Oogsten maakt het mogelijk de waarheid dichter te benaderen.

Natuurkunde is op zoek naar de theorie van alles. Maar ook filosofie, geestkunde kent een theorie van alles. De psyche maakt het mogelijk beide inzichten met elkaar te verenigen, een integrale visie te ontwikkelen. Voor het bestuderen van de menselijke ziel, scheppingskracht en hoe verder te evolueren als mens, hoe richten we onze levensenergie maakte Plato van de allegorie van de wagenmenner gebruik. Mystici hebben beter begrepen dan politici, hoe de wereld, de éne werkelijkheid echt in elkaar zit. Maar de moraal van het verhaal is dat in elk mens schuilt ook een politicus. Het gaat er uiteindelijk om regisseur te worden van je eigen leven.

Ronald Plasterk heeft een te beperkte visie op natuurlijke selectie. In de kern draait het om universeel darwinisme, een interdisciplinaire aanpak. Uit het artikel 7 goedklinkende fabels van Jurre van den Berg in de Volkskrant van 21 september 2013 blijkt dat er aan de decentralisatie plannen van Plasterk geen enkele wetenschappelijke onderbouwing aan ten grondslag ligt. Frits Bolkestein en Ronald Plasterk vervullen een vergelijkbare rol om de politiek van een intellectueel jasje te voorzien. Al kun je je afvragen of het niet beter was geweest voor Plasterk dat hij in plaats van Binnenlandse Zaken, het Ministerie van Infrastructuur en Milieu was gaan leiden. Een terrein waarop hij als ex-hoogleraar enige kennis van zake heeft.

Universal Darwinism aims to formulate a generalized version of the mechanisms of variation, selection and heredity proposed by Charles Darwin, so that they can apply to explain evolution in a wide variety of other domains, including psychology, economics, culture, medicine, computer science and physics.

'Gek dat de aanstichter de broekriem niet hoeft aan te halen' (Ronald Plasterk Volkskrant 18 oktober 2011)
Met zeven maatregelen zou de financiële sector stabiel kunnen worden gemaakt.
Paul Kalma schrijft in zijn boek Makke schapen over volgzame burgers en vluchtige politie dat Bos van de bezuinigingen tot de belastingpolitiek, van de aanpak van de financiële sector tot de marktwerking in de semipublieke sector – hardnekkig bleef aanleunen tegen het gevestigd, neoliberale beleid (Volkskrant 25 februari 2012).
Marcel van Dam schrijft in zijn column ‘1991 – 2007’ in de Volkskrant van 18 oktober 2007: Tot mijn verdriet zag ik vanaf de jaren tachtig mijn partij wegzinken in een moeras van beginselloosheid. Onder Kok ging de PvdA door de knieën, onder Bos door zijn rug.

Ronald Plasterk stelt: 'Wetenschap en geloof hebben niets met elkaar te maken.'. Uit het onderzoeksrapport 'E i V' komt naar voren dat juist deze houding aan de struisvogelpolitiek (symboolpolitiek) in Nederland ten grondslag ligt. Ronald Plasterk is geobsedeerd door slechts één kant van de medaille.

Commissie Stiekem en ‘het lek’. Selectieve verontwaardiging en narcisme van de politiek
In de hype loopt iedereen als een kip zonder kop achter de hype aan. Met de focus op de rugnummers en de namen. Is er een staatsgeheim gelekt uit die commissie met die rare naam: Stiekem? Welnee. Het is allemaal een kwestie van perspectief. Een oude waarheid leert dat de overheid zelf overvloedig lekt als het zo uitkomt.
Lekken is nooit het probleem als het gelekte in lijn is met wat de regering naar buiten wil brengen. Lekken is pas een probleem als het daarmee strijdig is.
Zoals nu. Gaat het om de leugens van minister Ronald Plasterk (PvdA) die doorgeprikt werden door een artikel in NRC, maar niet doorgeprikt mochten worden? Leugens die door het nu ingestelde onderzoek niet vergeten worden, maar door de fractieleider van de VVD Halbe Zijlstra comfortabel in de lucht worden gehouden. Dit gaat werkelijk nergens over. Waarom gaan de politieke partijen niet aan het werk om de vluchtelingencrisis te beteugelen of het land beter te maken? Waarom laten partijen zich steeds maar weer afleiden door hun eigen functioneren? Als een narcist die in de spiegel blijft staren.

‘Werk is niet alleen een loonstrook’ (Richard Sennett De Groene Amsterdammer 1 november 2018 p. 20-23):
Socioloog Richard Sennett schreef een serie boeken over de sociale en persoonlijke betekenis van werk. Hij voorspelde de economie van onzekere contracten, arbeid die aan inhoud en status inboet en toenemende ongelijkheid. Maar hij is onverwacht optimistischer geworden.
Zoals welke?
‘In de ICT-sector zie je een terugkeer van het monopoliemodel dat je in de VS een eeuw geleden zag in staal, olie en dergelijke. Dat werd toen door de overheid opgebroken. Nu zal hetzelfde moeten gebeuren met Google, Amazon en de grote tech-firma’s als we greep willen krijgen op de kapitalistische structuur daaronder. Het meeste kapitaal in die sector wordt verdiend met vampiermodellen, waarbij via surveillance en gedragsmonitoring een beeld wordt gemaakt van mensen waar via reclame op kan worden verdiend.

Jan Kuitenbrouwer heeft gelijk de bekende neoliberale vluchtheuvel genaamd ‘zelfregulering’ heeft volledig gefaald. Om de risicobeheersing in de financiële sector te verbeteren en onze politici voor falen te behoeden, is het niet effectiever dat we eerst in betrouwbare informatiesystemen investeren? De homo sapiens heeft een moreel kompas. Daarentegen is het voor de mensheid onmogelijk een robot, lees de wereldwijde ICT-infrastructuur een moreel kompas aan te leren. Alleen een gebruiker van ICT heeft een geweten. Primair gaat het om een cultuurverandering binnen het politieapparaat en niet om een goed huwelijk tussen ict en agenten te smeden. Wanneer Deep learning waarmaakt wat sommige experts beweren, waarom wordt deze kennis dan niet ingezet dat politici betere beslissingen kunnen nemen.

Probleem daarbij is dat de ICT-sector volgens het vrijemarktfundamentalisme, de utopie van Ayn Rand is georganiseerd.

In essentie behandelt het rapport ‘E i V’ het mechanisme ‘en-en’/‘of-of’ (‘God en Darwin’/’God of Darwin’, ’Eenheid’/‘Gebroken symmetrie’, 'Emergentie'/'Decompositie' ('Emergence'/'Quantum decoherence'), ‘Monade’/’Duade’), de twee kanten van een medaille. Het is de ziel (psyche) die de twee kanten van een medaille met elkaar verbindt. Voor 'God en Darwin' kan ook gelezen worden 'Geloof en Rede'. Zowel Mozes Maimonides (1135 – 1204) als Raymond Lull (1232 – 1315) zijn wetenschappers, die zich al intensief hebben toegelegd op het schijnbaar onoplosbare conflict tussen geloof en wetenschappelijke kennis. Mozes Maimonides (BRES nr. 268 juni/juli 2011) in zijn boek Gids der verdoolden en Raymond Lull in zijn hoofdwerk Ars Generale Ultima.

Het rapport 'E i V' tracht door een tipje van de sluier, van de éne, onveranderlijke werkelijkheid, op te lichten aan het creëren van een duurzame samenleving en zonniger toekomst bij te dragen. De scheppingskracht zit in onszelf. Er geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf. Het is wel degelijk mogelijk het lot enigszins in eigen hand te nemen, door je met de juiste dingen bezig te houden die goed bij je kwaliteiten aansluiten.

Het rapport ‘E i V’ kiest voor de interdisciplinaire aanpak - de middenweg tussen de twee kanten van één medaille Geestkunde en Natuurkunde - de wisselwerking (wederkerigheid) tussen psychologie, sociologie, filosofie en ethiek of de synthese van de vier domeinen wetenschap, religie, filosofie en kunst. In het rapport ‘E I V’ staat religie in het bijzonder voor levenskunst, de moraal van het verhaal, te worden ingewijd in de oude mysteriën. Het vakgebied begeleidingskunde houdt de gemoederen al millennia bezig. Het rapport 'E i V' richt zich op de 'wederzijdse verbondenheid', de reciprociteit tussen ‘Geestelijk - Psychisch - Stoffelijk’ (Geestkunde - Zielkunde - Natuurkunde). In het rapport 'E i V' heeft het vakgebied begeleidingskunde op de 'Hoofdroute' betrekking.

Wij moeten nee leren zeggen (Adiaan Schout Volkskrant 4 september 2018 p. 22):
De beleefde diplomatie van Nederland is in de verharde Europese Unie onhoudbaar geworden.
Onder druk van Macron heeft Merkel haar steun al uitgesproken voor een eurozonebudget en een werkloosheidsfonds. Uit angst voor Oosterse invloeden in de Balkan stelt Juncker uitbreiding voor met Servië en Montenegro. Ondertussen wordt onderhandeld over solidariteit in het garanderen van elkaars spaargelden, en ligt soevereiniteitsoverdracht in het verschiet met de oprichting van een Europese grens- en kustwacht.
De tijd lijkt rijp voor Europese ambities. In antwoord op Trump, Poetin en Chinees mercantilisme schermen voorstanders met nieuwe geopolitieke realiteiten. De onderlinge achterdocht van een paar jaar geleden is vervaagd doordat het goed gaat met de Europese economieën. De puinhopen rondom Brexit hebben kritiek op de EU verbleekt. Steun voor de EU is toegenomen en Nederland geldt als zeer pro-Europees. De EU staat er dus goed voor en discussies over verdiepte integratie blijven in de luwte zonder aandachttrekkende crises.

Na crisis oogst Keynes meeste lof (Peter de Waard Volkskrant 29 mei 2015):
Bij het vorige onderzoek in 1995 vierden marktwerking en deregulering hoogtij. Maar de hoge verwachtingen daarvan zijn niet ingelost. 'Zelfregulering is een mooi theoretisch principe maar in de praktijk is het een recept voor uitvretersgedrag', aldus de samenstellers van de lijst. Nu geven economen toe dat 'het op afstand plaatsen van publieke organisaties van de rijksoverheid is mislukt, net als marktwerking in de bancaire sector'.
Deze beleidsmislukkingen en het misplaatste vertrouwen in zelfregulering hebben ertoe geleid dat economen de hoogmoed van zich hebben afgeschud en nu vooral deemoed tonen - 'als we dan degenen met de grote mond op de televisie even vergeten', aldus Van Dalen.
Keynes kan men toch beschouwen als de laatste politieke econoom van formaat. Hij pleitte met veel overtuigingskracht voor een meer activistische houding van de overheid om uit een crisis te geraken.' Maar de hernieuwde waardering voor de persoon Keynes betekent volgens hem niet dat de Nederlandse economen zich ook keynesiaans gedragen.
Keynes en ook iemand als Jan Tinbergen stelden de wetenschap in dienst van verhoging van de welvaart voor alle burgers: het landsbelang.
Daarvoor zijn geen grote nieuwe ideeën, al hebben economen wel duidelijke visies op deelgebieden, zoals Lans Bovenberg op pensioenen.

Rens van Tilburg Treuzelende politici vertragen de trein (Volkskrant 11 februari 2015 p. 26):
De eerste paarse coalities tilde marktwerking en deregulering naar ongekende hoogten. Nederland liep voorop met marktwerking in het openbaar vervoer, de energie-, telecom- en financiële sector. In 1995 werd, tegen het advies van de commissie Verzelfstandiging Spoorwegen in, spoorvervoerder NS afgescheiden van spoorbeheerder ProRail. Zo'n scheiding zou binnenkort verplicht worden in heel Europa, zo was de verwachting. De NS moest naar de beurs en de concurrentie aangaan met buitenlandse vervoerders.
Het vertrouwen dat 'de markt' alles beter en goedkoper zou maken, was eindeloos. Ten grondslag aan dit geloof ligt de notie van de 'survival of the fittest', de samenvatting die de Brit Herbert Spencer muntte van Darwins evolutietheorie. De vrije markt is volgens hem het strijdperk waarop de evolutionaire vooruitgang het hardst gaat, waar soortgenoten elkaar vrijelijk de maat nemen en de zwakke broeders elimineren.
Dit geloof in de zegeningen van de markt is inmiddels flink aangetast door een weerbarstige praktijk. De grootse beloftes uit de paarse jaren zijn veelal niet waargemaakt. De financiële crisis had de laatste twijfelaars moeten overtuigen.
In veel sectoren moet de wissel weer om. Niet omdat concurrentie slecht is, wel omdat je erin kunt doorslaan.
Het is zoeken naar de juiste balans tussen concurrentie en samenwerking. Beide hebben zo hun merites, elk tijdvak vereist een eigen mix.
Tegenover Spencers interpretatie van Darwin zette de Russische 'wetenschapper-prins-activist' Peter Kropotkin de notie dat soorten juist succesvol zijn doordat soortgenoten elkaar helpen (Social Darwinism).
Niet de meest egoïstische, maar de meest effectief samenwerkende soorten overleven. Kropotkin kreeg dit idee toen hij in 1882 in het aquarium van Brighton zag hoe verschillende krabben uren bezig waren een ongelukkig op zijn rug terechtgekomen soortgenoot overeind te helpen. Wederzijdse hulp verklaarde volgens Kropotkin het succes van veel soorten: krabben, mieren, bijen, papegaaien, wolven, apen en mensen.

De muze en de maîtres (Bor Beekman Volkskrant 24 februari 2018 Sir Edmund p. 60-67):
Charlotte Rampling (72), sinds deze week te zien in de film Hannah, voegde zich nooit naar de normen van Hollywood. Waarom Rampling het mannenpak, Lucian Freud en Sylvia Plath koestert - en de Seychellen níét kan aanraden.\\ 'Licht is belangrijk', zegt Charlotte Rampling, als haar vriendelijke verzoek om de spots te doven is ingewilligd. 'Spots. Ze storen me altijd. Een invasie van licht, zo op de hoofden van mensen.'
Ze wandelt een stukje door de kamer, staat stil bij het uitzicht, Rotterdam in helder winterlicht. Dan, opgeruimd: 'Anyway... Nu hebben we dit prachtige licht. God's licht. Wow.'
2. Maîtres: Helmut Newton/Luchino Visconti'''
'Wat Visconti voor mij bij film deed, deed Helmut Newton voor fotografie:
hij liet me zien hoe je iets op een andere wijze kunt beschouwen.'
Ze had geen idee wie Visconti was, toen ze de Italiaanse regisseur eind jaren zestig ontmoette als beginnend actrice. 'Hij was dé grootmeester. Maar ik had nooit ook maar iets van zijn cinema gezien. Of van welke cinema dan ook. Je moet weten: ik was 20, leefde buiten Londen, waar ze hooguit de film van de week vertoonden. Visconti zag iets in me, voor ik het zelf zag. Hij liet me zien dat film ook over de diepte van de menselijke ziel kon gaan.'

Zielkunde is de wetenschap, die de diepte van de menselijke ziel onderzoekt. Zielkunde, psychologie heeft op de relatie 'psyche' en 'logos', psyche (ziel) en pneuma (geest) betrekking. In essentie draait het om 'Mind over Matter' en dit was bij Pythagoras al bekend. Het ontwikkelingsproces van onze psyche vindt al millennia plaats. Frederik Anseel heeft zeker een punt dat het nut van coaches wetenschappelijk niet is bewezen. Maar voor managers geldt hetzelfde als voor coaches. Richard Engelfriet noemt de manier waarop professionals hun kwaliteiten etaleren 'clichédiarree'. Uiteindelijk gaat het erom dat we onze eigen leraar worden.

Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het kip-en-eiprobleem (Lichaam-geestprobleem), het Hoe of Wat (of-of) denken te doorbreken. Twee van de grote denkstromingen die pogen het mind-body probleem op te lossen zijn het dualisme en het monisme. De derde stroming is het kosmisch dualisme dat zich bezighoudt met de tegenstellingen tussen geest en materie, eindigheid en oneindigheid, tijdelijkheid en eeuwigheid. Deze Derde Weg (Axis Mundi, middenweg, 'en-en') tussen fysisch en psychisch monisme is neutraal monisme. Spinoza's Deus sive natura lijkt op een neutraal monisme.

Bij de presentatie van het boek Omhoog kijken in platland van Cees Dekker c.s. liet Plasterk blijken het grondig oneens te zijn dat het christelijk geloof uitstekend kan samengaan met de evolutietheorie door uit te gaan van een ‘intelligente ontwerper’. Wetenschap heeft geen argumenten voor of tegen het geloof; ze hebben niets met elkaar te maken, zei Plasterk tegen de verzamelde pers.
Daar zouden de oude wijsgeren als Pythagoras en Plato het zeker mee oneens zijn. De vraag is dan natuurlijk waarom weet Plasterk dit zo zeker? Wetenschap gaat juist over het zoeken naar antwoorden (Evolutie en Involutie, Theïst en Atheïst).

In de Volkskrant van 10 april 2010 bespreekt Pieter Klok het boek De utopie van de vrije markt van Hans Achterhuis. De grote ideoloog van het neoliberalisme is volgens Achterhuis een vrouw: Ayn Rand (1905-1982). Het boek Wereldschok/Atlas Shrugged van Ayn Rand wordt in de Verenigde Staten door velen beschouwd als het belangrijkste boek na de Bijbel. In Rands utopie staat het individu voorop. Het collectief, het idee dat je elkaar helpt, is uitgeroeid. Liefdadigheid bestaat niet. Het mechanisme van Ayn Rand is echter door politici in Europa en Nederland overgenomen. Is Ralph Hamers nu een goalgetter of een ballenjongen? De vraag van Peter de Waard in zijn column in de Volkskrant van 9 maart is al door Joris Luyendijk beantwoord. In Bankgeheimen, Tegenlicht 1 maart 2015, stelt Joris Luyendijk dat de banken zijn geglobaliseerd, maar de politiek is niet geglobaliseerd. Banken hebben nu vrij spel. Aan de vicieuze cirkel van de loonsverhogingen van Ralph Hamers gaat het om het patroon dat Joris Luyendijk al heeft onderkend, namelijk het korte lijntje naar de politiek in de personen van Tony Blair, Axel Weber, Wim Kok, Trude Maas-de Brouwer, Onno Ruding, Peter Balkenende, Joop Wijn, Karien van Gennip, Gerrit Zalm, Hans Wiegel en Ed Nijpels.

De controverse tussen wetenschappers komt in het debat tussen Mark Rutte en Sybrand Buma naar voren. Het verkooppraatje van Mark Rutte, het in de uitverkoop gooien van onze economie is op het gezichtspunt, het rücksichtslose individualisme van Ayn Rand gebaseerd. Terwijl de dominee in Sybrand Buma op het gezichtspunt van Pythagoras, Plato en H.P. Blavatsky voortborduurt. Of met andere woorden het 'Mind over Matter', dat bij Pythagoras al bekend was staat tegenover het 'Matter over Mind' van Ayn Rand.

Om te leren inzien, dat het niet gaat om Matter over Mind, maar om Mind over Matter is een ommekeer in het denken nodig. Het gevaar van mainstream-denken kan door een kantelpunt worden doorbroken. Het draait om het overbekende filosofische Geest en Lichaam vraagstuk dat de gemoederen al millennia bezig houdt.

Voor de machthebbers op aarde geldt het 'winner takes all'-principe, lees het principe van competitie, economie en politiek. Voor de natuur geldt echter het antropisch principe, het holografische principe en emergentie. Emergentie (spontaneous order) brengt de inversie, de ommekeer van de telling van Pythagoras tot uitdrukking. De metafoor van de wagenmenner heeft op 'de twee in één' (De Geheime Leer Deel I Proloog p. 46) betrekking.

De oplossing van de unificatietheorie wordt niet gevonden in het elementaire deeltje maar in de ruimte die de elementaire deeltjes van elkaar scheidt.

Deze stelling is gebaseerd op De Geheime Leer, Deel I p. 563: ‘De kracht is daarom niet in het atoom maar in de ruimte die de atomen van elkaar scheidt (zeropoint source, het neutrale centrum, eros = fohat). Evolutie vindt door emanatie plaats.

De behoeftehiërarchie van Maslow laat zien dat het in het leven niet alleen draait om materiële, maar ook om immateriële behoeften. Het gaat om welvaart, bijvoorbeeld het levensmiddelenpakket, maar ook om welzijn een gezonde lucht- en waterkwaliteit. Het leven is geen kosten/baten analyse. Het thema Het jaar van de schaamte (De Groene Amsterdammer 21 december 2017) biedt houvast om het zelfreinigende vermogen te verbeteren.

Financiële veldslag zoals Europa nog nooit heeft gezien (Marc Peeperkorn Volkskrant 22 februari 2018 p. 12-13):
'Als iedereen z'n centen gaat tellen, eindigt het in een scheiding', zegt huidig EU-voorzitter Bulgarije. Toch is dát wat de 27 lidstaten die na de Brexit overblijven de komende maanden gaan doen. Ziehier de 'cocktail': minder geld, meer wensen en extra eisen. En dat met 27 landen die allemaal een vetorecht hebben. 'Niemand wil meer betalen, niemand wil minder ontvangen', concludeerde voorzitter Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie begin dit jaar met lichte ironie. Oettinger sprak bij die gelegenheid zorgelijk over 'de kwadratuur van de cirkel'. Vorige week voegde hij eraan toe: 'Ik ben geen goochelaar, we hebben gewoon meer geld nodig.'
Zich bewust van de explosiviteit en complexiteit, slaat EU-president Donald Tusk een voorzichtige toon aan in zijn twee pagina's tellende 'agenda' die de leiders deze week ontvingen. Tusk geeft geen richting maar stelt drie vragen: waaraan moet het geld worden uitgegeven? Hoeveel kan worden uitgeven? Wanneer moet de meerjarenbegroting zijn afgekaart? 'Een verstandige aanpak', zegt een diplomaat. 'Maar let op: zodra de leiders hun prioriteiten aanvinken, begint de teller te lopen.'
Peinzend rolt Donchev in Sofia de door hem gekoesterde kaart weer op. 'Dé spitstechnologie om de budgetpuzzel te kraken heet compromisbereidheid', zegt hij. Oettinger gebruikt zwaarder verbaal geschut.
Als de leiders hun loopgraven niet verlaten, is het resultaat een minimale begroting die EU jarenlang verzwakt. 'De winnaars heten dan Poetin, Erdogan en Trump', aldus de Duitse eurocommissaris.

Is monetaire verslaving net zo erg als coke? (Peter de Waard Volkskrant 29 juni 2017 p. 31):
Dinsdag erkende Draghi in Portugal voor het eerst dat aan de maandelijkse stortvloed van euro's op de markt een einde moet komen. De ECB koopt al drie jaar lang het grootste deel van de nieuw uitgegeven staatsobligaties van de eurozonelanden: een totaalbedrag van 1.400 miljard euro.
Draghi is echter niet van plan een cold turkey door te voeren. Dan zouden de rentes van de zwakke eurolanden als Italë en Spanje ineens exploderen, omdat de grootste opkoper wegvalt. Sommige analisten houden rekening met een verviervoudiging.Dat betekent dat Italië ineens 8 procent rente moet gaan betalen over de schuld en Spanje 6 procent. De hele zeepbel wordt in één keer doorgeprikt.
Daarom zal geleidelijk worden afgebouwd. De patiënt krijgt elke dag een shot minder of moet via Cola Light van de gewone Cola naar bronwater overstappen.
In beide gevallen zal de ontwenning zeer moeizaam gaan.

De monteur van de Eurogroep (Marc Peeperkorn Volkskrant 10 februari 2018 Zaterdag p. 14-17):
Volgens de Griekse ex-minister van Financiën Varoufakis is hij de machtigste man van Europa, 'de geheim agent van Merkel'. Onzin, zegt Thomas Wieser, scheidend voorzitter van de Eurogroep Werkgroep. Maar zijn vingerafdrukken staan op alle Griekse reddingsprogramma's.
Behalve bijnamen, wat heeft acht jaar in de machinekamer van de euro u opgeleverd.
De wereld is veranderd, het besmettingsgevaar loert nu via de financiële markten en de bijbehorende psychologie. Die bepalen de grilligheid van de economieën vandaag de dag.
Hans Vijlbrief is uw opvolger. Wat voor baan krijgt hij?
'Ik was de monteur van de Eurogroepwagen. Ik moest zorgen dat de bandenspanning goed was, het oliepeil oké en dat er benzine in de tank zat, zodat Dijsselbloem de wagen in juiste richting kon sturen. Tot 2017 ging het grotendeels, soms uitsluitend, om een brandweerwagen. Die kan nu geparkeerd worden.
Hans moet zijn tijd besteden aan de nieuwe architectuur van de eurozone.'

EU-begroting amper te handhaven na Brexit (Marc Peeperkorn Volkskrant 26 juni 2017 p. 10):
De Europese Unie zoekt de kwadratuur van de financiële cirkel: meer doen, successen voorzetten, met minder geld, op efficiëntere wijze en met minder regels. Het is de uitdaging waarvoor de Unie zich gesteld ziet nu nettobetaler Groot-Brittannië de club verlaat en de burger om nieuwe taken (stop de migratie, sterkere defensie) vraagt. 'Een ding is zeker: de status quo is geen optie', zegt de Europese Commissie over de financiering van de Unie in een nog vertrouwelijk document.
Onevenwichtigheid
De 'ieder voor zich, niemand voor allen'-houding heeft de EU-begroting ongekend complex gemaakt. Volgens insiders zijn er minder dan vijf mensen in Brussel die de EU-begrotingssystematiek helemaal doorgronden. Zo wordt de onevenwichtigheid tussen nettobetalers als Nederland, Duitsland en Groot-Brittannië en netto-ontvangers als Polen, Griekenland, Roemenië en Bulgarije verzacht door 'kortingen op kortingen' die niets te maken hebben met meer waarde uit EU-geld halen.
'Ingrijpende keuzen zijn onvermijdelijk', schrijft de Commissie. Keuzen die de Europese regeringsleiders eensgezind (iedere premier heeft een veto) moeten maken. Eerdere pogingen het EU-budget grondig te hervormen, strandden omwille van de 'financiële vrede' (lees: status quo) tussen de lidstaten. Maar toen was er nog geen Brexit.

Brexit kan wel eens een 'blessing in disguise' zijn (Pieter Couwenbergh Financieele Dagblad 24 juni 2016):
Zal het een rimpeling in de geschiedenis van het Europees project blijken of het begin van het einde? Pas over een jaar of vijftig valt de invloed te beoordelen van het besluit van de Britten om voor zichzelf te kiezen en hun land als eerste lidstaat uit de Europese Unie te halen. Jeroen van der Veer denkt dat de Brexit wel eens een ‘blessing in disguise’ kan zijn. Het dwingt Europese politici de hervorming van de Unie voortvarend ter hand te nemen en deze weer dichter bij de burger te brengen. ‘De agenda van Frans Timmermans krijgt nu meer urgentie. De noodzaak om het over een andere boeg te gooien is onmiskenbaar.'
Alexander Rinnooy Kan, zoon van een Nederlandse vader en een Britse moeder, is ontdaan. Hij spreekt van een 'triomf voor het nationalisme', terwijl er zo veel grote problemen zijn die we niet nationaal kunnen regelen. 'Ik noem alleen al het klimaatprobleem.' Een voorspelling over de toekomst van Europa noemt Rinnooy Kan koffiedik kijken in het kwadraat. 'Feit is dat het wantrouwen en de angst het wint van de ratio. Te veel mensen ervaren de toekomst als bedreigend en verlangen terug naar het verleden. Dat moeten we ons aantrekken. De Brexit geeft stof tot nadenken, tot somber nadenken.'
Tien minuten later belt hij opgetogen terug. 'Ik vond een leeftijdsgrafiek bij een recente peiling.
De Britse jeugd is in meerderheid voor Europa. Het zijn de ouderen die tegen stemden. Dat biedt toch hoop voor de toekomst.'

De onevenwichtigheid van de EU-begroting van de homo sapiens in de microkosmos en verbonden door het eeuwige nu staat tegenover de evenwichtigheid van de 'de kwadratuur van de cirkel' in de macrokomos. Staatsmanschap, een paradigmawisseling in het denken, maakt het zeker mogelijk om de 'de kwadratuur van de cirkel', de 'kwadratuur van de financiële cirkel', die Marc Peeperkorn beschrijft te herstellen.

Als gevolg van de eenzijdige focus (neerwaartse causatie) zitten we duidelijk in een fase van degeneratie. Dit sluit aan op de recensie van Leo Klinkers (Civis Mundi 6 februari 2016) van het boek De ziekte van Europa en de herontdekking van het ideaal van Guy Verhofstadt en de opinie van Jan de Boer (Civis Mundi 6 februari 2016) De euforie voorbij........het klimaat is in Parijs niet gered.

Hoe racistische flutstudies er weer tussendoor glippen (Esma Linnemann interviewt Angela Saini Volkskrant 10 februari 2018 Opinie p. 6-8):
Zwarte mensen een lager IQ dan witte? Totale onzin, stelt de Britse wetenschapsjournalist Angela Saini. Toch ziet ze hoe rassentheorie en eugenetica terugkruipen in de wetenschap en zo ook het politieke debat beïnvloeden.
Even voor de goede orde: bestaan er verschillende menselijke rassen?
'Nee, er is maar een menselijk ras, en 'ras' heeft überhaupt weinig betekenis in de humane biologie. Wij mensen verschillen amper van elkaar, op oppervlakkige kenmerken als bijvoorbeeld huidskleur na, en als we al verschillen dan is de variatie tussen individuen binnen een groep velen malen groter dan de variatie tussen bevolkingsgroepen. Het zou bijvoorbeeld goed kunnen dat ik genetisch meer verwant ben aan jou, dan aan mijn Indiase schoonmoeder.
'Sociologisch is het begrip ras wel belangrijk, omdat ras inmiddels een maatschappelijke of politieke 5red% is. Ras is zo lang gebruikt om mensen te definiëren en te discrimineren, dat het een werkelijkheid heeft geschapen. Toch bestaat er een obsessie onder een kleine groep onderzoekers naar ras als biologisch verschijnsel. Ze publiceren hun bevindingen veelal in flutbladen, maar er glipt er steeds vaker eentje tussendoor, het reguliere wetenschappelijke debat in.'

Geschiedenis Prijs voor Van Oostrom (Binnenlandradactie Volkskrant 29 oktober 2018 p. 8):
De Libris Geschiedenis Prijs 2018 gaat naar letterkundige Frits van Oostrom voor zijn boek Nobel streven. Het boek beschrijft ‘het onwaarschijnlijke maar waargebeurde verhaal van ridder Jan van Brederode’. Aan de Libris Geschiedenis Prijs is een bedrag van 20.000 euro verbonden.
Voor zijn wetenschappelijk werk kreeg hij in 1995 de Spinozaprijs. Zijn boek Maerlants wereld werd in 1996 bekroond met de AKO Literatuurprijs.

Hella Haasse in ons literaire pantheon (Elsbeth Etty De Groene Amsterdammer 8 februari 2018 p. 56):
Frits van Oostrom heeft ons recent dat prachtige boek Nobel streven geschonken, ‘het onwaarschijnlijke maar waar gebeurde verhaal van ridder Jan van Brederode’. Want die sneuvelde in de slag bij Azincourt, waar hij als huurling aan dezelfde kant streed als Orléans.
Behalve een treffen op het slagveld blijkt Azincourt óók een literaire ontmoeting te zijn geweest. De virtuoze reconstructie die Van Oostrom maakte van het leven, maar vooral het geschrift van Jan van Brederode vereiste veel verbeeldingskracht. Hij moest zich inleven in zijn hoofdpersoon. Daarbij vroeg hij zich naar eigen zeggen af wat een literator als Hella Haasse van dit verhaal gemaakt zou hebben. En dat is precies wat bij mij opkwam toen ik Nobel streven las, maar geen zorg: ook dit boek, strikt wetenschappelijk als het is, leest ‘als een roman’.
Van Oostroms aanpak verschilt in essentie dan ook niet van die van Haasse, die over de biografie als genre opmerkte dat het erom gaat ‘een mens op het spoor te komen en te volgen in zijn maatschappelijke en privé-bestaan, als unieke persoonlijkheid én als representant van zijn tijd’. In de pas verschenen memoir van schrijfster Yvonne Keuls over haar vriendin Hella Haasse, Zoals ik jou ken, ken jij mij, komt dit ook ter sprake.
‘Als je schrijft gaat het in de eerste plaats om je woordkeuze, om verbeelding, stijl, poëzie, fantasie, ritme, de emotie die je kunt overbrengen. Je onderwerp is daaraan ondergeschikt’, zei Haasse in een kleine polemiek met haar collega over engagement in de literatuur.

Emotie en empathie Emoties raken aan het wezenlijke van ons als mens. Onze omgang ermee, de erkenning dat ze in ons leven en de verwoording van de emotie en de beleving ervan naar onszelf en anderen kleurt het beest in ons, niet alleen op het niveau van de sekse - vrouwen kunnen in het algemeen beter bij hun emotie dan mannen - maar ook op individueel niveau.
Emotie is een lichamelijke sensatie plus het besef van de sensatie in reactie op wat je meemaakt, ervaart of verwacht. In essentie is het een combinatie van racende zenuwen, hormonen die hun werk doen en veranderende spierspanning, en de registratie hiervan in ons brein.
Alle emoties zijn variaties op, en gradaties van deze vier: blijheid, woede, verdriet, angst. Daarvan is angst - levensangst - de basisemotie, namelijk, de emotie die ons verbindt met de wereld buiten ons en waarvan alle andere zijn afgeleid.

Jenny Slatman Vreemd lichaam Over medisch ingrijpen en persoonlijke identiteit
Hoofdstuk De macht van de blik (p. 130-131):
De Britse socioloog Anthony Giddens (1991) stelt dat wij sinds de jaren zestig in een tijdperk leven waarin we onze identiteit niet meer kunnen ontlenen aan vaste tradities en kaders, maar dat wij die identiteit steeds zelf moeten creëren. Zo zegt hij dat ons ‘zelf’ een ‘reflexief project’ is: wij creëren onze zelfidentiteit door ons steeds aan onszelf te spiegelen. Giddens gaat ervan uit dat dit reflexieve project voornamelijk bestaat uit het maken van je eigen keuzes uit een veelheid aan mogelijkheden.
Het was Giddens idee van
"Derde Weg"-politiek (Mind over Matter-politiek) die het politieke denken van Blair vorm gaf. Hij nam steeds actief deel in de Britse politieke debatten waarbij hij achter de centrumlinkse Labour Party stond. Hij kwam geregeld in de media en schreef vele artikels (waarvan een groot aantal verschenen zijn in New Statesman). Giddens draagt regelmatig bij tot het onderzoek en de activiteiten van de progressieve denktank Policy Network. In juni 2004 kreeg hij life peerage (lidmaatschap van het Hogerhuis voor de Labour Party) waarbij hij de titel van baron (van het Londense Southgate in de London Borough of Enfield in ontvangst kreeg. Daarnaast bezit Giddens ook 15 eredoctoraten van verschillende universiteiten.[4]

Kantelpunt (Mayke van Keep Volkskrant 10 februari 2018 Opinie p. 4):
Communicatiestrateeg Mayke van Keep veranderde van standpunt over engagement in het bedrijfsleven.
Nieuwe standpunt
'Een bedrijf dat de ogen sluit voor wat er in de samenleving leeft, kiest de snelste route richting reputatieschade en riskeert zijn voortbestaan. Het mist de kans een bijdrage te leveren aan maatschappelijke kwesties, zoals klimaatverandering. Dat is wat de samenleving nu van hen verwacht. Bij kritiek wachten tot de storm is overgewaaid, werkt niet. De media en publieke opinie zijn niet meer te negeren. Zeker in een tijd van sociale media, waarin discussies grote groepen bereiken, is het beter als een bedrijf open is over zijn dilemma's.

Verwar journalistiek niet met wetenschap (Merijn Oudenampsen Volkskrant 9 februari 2018 p. 22):
Wat Bolkestein mij bovenal aanrekent, is dat ik hem niet heb gesproken. En dat ik van alles beweer, zonder dat bij hem even telefonisch te hebben nagevraagd. Wie op vlinders promoveert, gaat toch vlinders kijken? Hij lijkt hier het journalistieke principe van hoor- en wederhoor te verwarren met de academische mores. Voor wie een literatuurstudie doet, zijn boeken de vlinders. En laat het nou net zo zijn, dat ik hier in mijn werkkamer een prachtige vlindercollectie heb.
Amerikaanse nieuw-rechtse denkers
Wat zijn precies de onjuistheden die Bolkestein mij aanwrijft? In een brief van 7 februari in NRC is hij daar wat preciezer over. Hij stelt dat hij 'weinig tot niets' weet van de Amerikaanse nieuw-rechtse denkers met wie ik hem associeer in mijn proefschrift. En dat hij de filosoof
Friedrich Hayek nooit heeft gelezen, die ik naar voren schuif als intellectueel inspirator van Bolkestein.
In de bundel Het heft in handen (1995), gebruikt Bolkestein Hayeks The constitution of liberty om zijn visie op het liberalisme te gronden.
Hayek is volgens Bolkestein 'misschien wel de belangrijkste liberale politieke filosoof van de twintigste eeuw'.
Van verzorgingsstaat naar waarborgstaat
De sociale zekerheid kon vervangen worden door een basisstelsel op zestig procent van het minimumloon.
Dit filosofisch op Hayek geïnspireerde hervormingsprogramma vond zijn concrete vertaling in de VVD-discussienota Liberaal bestek '90. De Volkskrant, toen nog een ietwat linksere krant, beschreef dit programma onder de kop 'restauratie' als 'onversneden burgerlijk conservatisme. Terug tot Dickens'.

Frits Bolkestein heeft gelijk wanneer hij stelt: In der Beschränkung zeigt sich der Meister. Hij heeft ongelijk wanneer hij vindt dat politieke filosofen altijd achter op de geschiedenis en de politieke ontwikkelingen lopen.
Bolkestein is het niet eens met Benjamin Barber en Hans Feddema die een Derde Weg, Matter over Mind , lees een paradigmawisseling proberen te vinden die noch jihad noch McWorld is. Maar die Derde Weg is er niet volgens Bolkestein: McWorld is namelijk onlosmakelijk met de democratie verweven.

Waarom ik hoogleraren niet tot de orde roep (Carel Stolker Volkskrant 9 februari 2018 p. 23):
Bolwerk van vrijheid zijn is een dagelijkse opdracht. Het open debat vergt niet alleen de moed het debat te voeren, maar ook om goede omgangsvormen en een veilige omgeving. De universiteit is behalve een organisatie vooral een gemeenschap van mensen - en daarin zijn goede onderlinge relaties essentieel.
Maar een gemeenschap loopt altijd het gevaar van mainstream-denken.
Het is een traditie die universiteiten ook vandaag moeten koesteren. Zij staan voor vrijheid van geest, van denken en spreken, en voor een ongebonden ontwikkeling van onderzoek en onderwijs. Zij vormen vrijplaatsen waar iedere vraag gesteld kan worden en in vrijheid beantwoord.

De VVD onder leiding van Mark Rutte heeft zijn uiterste houdbaarheidsdatum bereikt. Bij leiderschap gaat het niet primair om het verdienmodel, het vrijemarktevangelie dat door de VVD wordt verkondigd, maar dienend leiderschap dient centraal te staan. De economie is door de eenzijdige korte termijn focus op de hefboomwerking en de aandeelhouderswaarde vastgelopen. De belangrijkste klanten van een bedrijf zijn niet de aandeelhouders, maar de werknemers. Het werkt contraproductief om de onzekerheid dat er iets mis is met onze cultuur te verhullen achter het verkondigen van het verdienmodel, het vrije marktevangelie van de VVD. Jan Bouwens houdt een drogreden. Wanneer je het foefje eenmaal doorhebt, is het een fluitje van een cent.

Hopelijk gaat Jesse Klaver niet serieus op het vaderlijke advies van de voorzitter van de Nederlandse Zorgautoriteit Frank de Grave in. Frank de Grave acteert het fundamentalisme van het VVD-foefje. De verwarring die de VVD rond het populisme zaait zal alleen maar toenemen. Volgens Mark Rutte is het verkeerde populisme verslagen. Is het populisme nu echt verslagen? (Jacobine Geel 19 maart 2017 NPO2) of met andere woorden betekent het dat het goede populisme nu heeft gewonnen? Nu de sociaal-democratie volgens het PvdA-recept vrijwel ter ziele is is Ronald Plasterk nog wel zo verstandig het advies een les voor Nederland van hoogleraar sociologie Charles Derber over te nemen.

James Kennedy (Buitenhof 19 maart 2017):
Identiteit was hét thema van de afgelopen verkiezingen. Wat leert onze geschiedenis ons over de Nederlandse identiteit? En welke lessen kunnen we trekken uit turbulente tijden in ons verleden? In Buitenhof een gesprek met historicus James Kennedy (UU).

Waarom ik nog steeds NeverTrumper ben (Bret Stephens Volkskrant 2 januari 2018 p. 19):
Kan ik mezelf nog wel conservatief noemen?
Het antwoord hangt af van de definitie. Deze is mij altijd bevallen: 'De kernwaarheid van het conservatisme is dat cultuur, en niet politiek, het succes van een samenleving bepaalt.' Dit is een uitspraak van wijlen Daniel Patrick Moynihan. Hij voegde eraan toe: 'De kernwaarheid van links is dat de politiek een cultuur kan veranderen.'
In plaats van een president die de eer en de integriteit van zijn eigen ambtenaren en instellingen verdedigt, hebben we er een die zijn eigen minister van Justitie vernedert, de FBI door het slijk haalt en onze inlichtingendiensten vergelijkt met de Gestapo.
Trump normaliseert dit allemaal.
En de aanhangers van Trump zullen ontdekken dat beide elementen van de bewering van Moynihan bewaarheid worden: niet alleen dat cultuur is wat er het meest toe doet, maar dat de politiek haar ook kan veranderen - in dit geval zeer ten kwade.

Wieringa en Europa (Chris van Gerwen Volkskrant 2 januari 2018 p. 19):
Tommy Wieringa wil een harde Europese buitengrens omdat deze noodzakelijk zou zijn. Hij toont hiermee in een waanwereld te leven. Europa's grillige grenzen kunnen nooit hermetisch gesloten worden en dat is ook helemaal niet nodig als Europa wat beter naar zijn innerlijk zou kijken.
Het is niet de politieke of federale eenheid die het pretendeert te willen zijn. Het is een los conglomeraat van naties, die elk een eigen agenda nastreven en dat enkel om economische redenen bestaat. Aan ideologie en democratische waarden bewijst het alleen lippendienst, wandt uiteindelijk is het de ECB, met haar onderdrukkende maatregelen, die de dienst uitmaakt. Een puur kapitalistisch systeem dus.
Wat Europa nodig heeft is een herbezinning op zijn innerlijke waarden, een herformulering van zijn ideologie waarin alle aangesloten landen zich kunnen vinden. Dan pas zal Europa ook innerlijk een hechte gemeenschap kunnen worden die een adequate oplossing zal weten te vinden voor al die verschoppelingen die, om wat voor reden dan ook, langs zijn grenzen binnenstromen.

Ankers in een veranderende wereld (Sabine van Osta Theosofia september 2015 p. 114-119):
114: Naast de vele negatieve implicaties die vastzitten aan dit gegeven, onder andere ten aanzien van het ecosysteem van de aarde en bijvoorbeeld voor zowel de lokale als de wereldeconomie, zitten in deze situatie ook interessante mogelijkheden verborgen. Dit heeft Tim Boyd eveneens aangegeven in zijn artikel: ... zij die hun bewustzijn voelen toenemen, voelen niet alleen de aard van de gedachtestromen aan, maar tevens de mogelijkheden om deze aard te wijzigen. In dit laatste element is nu juist het interessante element gelegen, in het bijzonder in omgevingen waar de intensiteit van de gedachtestromen zo hoog is als in gebieden met een zeer hoge bevolkingsdichtheid.
117,118:
Hij zegt iets verderop: De problemen waarmee we ons vandaag geconfronteerd zien, werden gecreëerd door mensen, of het nu gaat om gewelddadige conflicten, vernietiging van het milieu, armoede of honger. Deze problemen kunnen oplost worden dankzij menselijke inspanningen, door in te zien dat wij broeders en zusters zijn, en door het ontwikkelen van deze zin voor broederschap. We dienen een universele verantwoordelijkheid jegens elkaar te cultiveren en deze verantwoordelijkheid uit te breiden tot op het niveau van de planeet die we met elkaar moeten delen.

Steeds Erger (Sheila Sitalsing Volkskrant 27 december 2017 p. 2):
Toen kwam de kersttoespraak van de koning voorbij. Daarin maakt de vorst gewag van 'steeds meer mensen' die 'zich terugtrekken in hun eigen kamer, zonder besef van het huis dat we samen delen'. Het wordt ook, meent hij, 'steeds moeilijker om elkaar in het dagelijks leven te ontmoeten', al is hij daar niet helemáál zeker van, want hij voegt er voor de zekerheid 'het lijkt' bij. Kerk, kantoor, café, sportclub en school worden genoemd als locaties 'die de verbindende factor steeds meer verliezen'. Er zijn ook 'steeds meer mensen' die 'hun digitale deur het liefst dicht houden en alleen nog maar kennis nemen van ideeën en meningen die hun groepsgevoel en mening bevestigen'.
Leest die man weleens een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau, dat er met enige regelmaat met onderzoekers op uit trekt om te meten wat er écht leeft onder de mensen? Meestal is dat optimisme. En geluk, vrolijkheid, vrijwilligerswerk, mantelzorg en gemeenschapszin, op een stabiel tamelijk hoog niveau.

'Het touwtje uit de brievenbus is dubbelzinnig' (Ger Groot Trouw 3 december 2016):
Dubbelzinnig symbool
Het kwade niet benoemen uit eerbiediging van het goede is een ondeugd die de van de jaren '60 en '70 gretig wordt verweten. Intussen wordt ze door jongere cohorten kennelijk vrolijk voortgezet. Wie naar grotere maatschappelijke cohesie en vertrouwen terugverlangt, zo denkt de kleindochter, moet vrouwen wel opnieuw aan het aanrecht willen binden. Ik heb wel eens integerder vormen van kritiek gehoord. En logischer gedachtengangen ook. Want waarom zou je überhaupt in de weer gaan met truukjes om deuren te openen wanneer er tóch wel iemand thuis is dat voor je te doen?

Altijd vooruit (Hein Janssen Volkskrant 22 december 2017 p. 16-17):
Roem, het nieuwe toneelstuk waarin Renée Soutendijk (60) speelt, komt gevaarlijk dicht bij het lot van de oudere acteur. Maar zij is voorlopig nog niet uitgespetterd.
BN'er of anoniem door het leven gaan?
'Bekendheid en roem zijn ook het thema van onze nieuwe voorstelling Roem. Het gaat op een ironische manier over wat een BN'er overkomt als hij ineens ten val komt - in dit geval over een bekend acteur die uit een tv-serie wordt geschreven. Maar ook figuurlijk over het loslaten van een rol, zoals iedereen dat op z'n tijd overkomt - als je met pensioen gaat, bijvoorbeeld, of als je kinderen het huis uit gaan. Is je rol een deel van je identiteit geworden en hoe kom je daarvan los? Dat is een interessant thema dat in Roem aan bod komt.'
Narcisme of Bescheidenheid
'Acteren is een vorm van narcisme, laat ik daar helder over zijn. Het hoort bij het vak, dat vak is me lief, dus iets van narcisme zit ook in mij. Waarom zou je anders op dat podium gaan staan? Je hebt toch behoefte aan contact met het publiek. Dat er naar je gekeken wordt, is onderdeel van wat wij doen, van wat wij zijn. Maar verder heb ik weinig behoefte om in het middelpunt van de belangstelling te staan.'

'Rente is al nul met 0,05%' (Ruben Eg interviewt Matthijs Bierman Telegraaf 22 december 2017 p. 22-23):
Maar ondanks geen of bijna geen rente gebeurt in 2017 iets vreemds bij de Nederlandse banken: Nederlanders blijven onverminderd doorsparen. De totale tegoeden zijn blijven oplopen. "De maatregelen van de ECB, die de economie heeft willen aanvuren, hebben een averechts effect gehad", constateert Bierman. "Mensen zijn geschrokken, en meer gaan sparen. En op de financiële markten komt zoveel geld beschikbaar, dat niemand nog weet waarin ze moeten investeren. Dan gaan ze hele gekken dingen doen, zoals investeren in bitcoin. En dan hebben we het nog niet eens over de vraag hoe we uit deze extreme situatie komen. Ik denk dat de ECB met dit beleid véél te ver is gegaan.'

Triodos Bank zet woord duurzaam in ijskast (Ruben Eg Telegraaf 27 januari 2017):
De ‘duurzame’ Triodos Bank wil af van het woord ‘duurzaam’. „Consumenten en ondernemers worden duurzaamheidsmoe, omdat het woord te pas en te onpas wordt gebruikt. Het is een containerbegrip geworden, dat niemand meer iets zegt”, constateert Matthijs Bierman, directeur Triodos Bank Nederland.

Denkend aan Holland… Economie (Ewald Engelen De Groene Amsterdammer 21 december 2017 p. 11):
… zie ik mannen in grijze pakken politiek bedrijven met een rekenliniaal; zie ik toezichthouders keuvelen met de ondernemers die zij moeten controleren; zie ik bevoorrechte heren en een enkele dame op staande recepties eindeloos dezelfde marktclichés prevelen; zie ik dertienduizend ‘preventief geruimde’ eenden door een bulldozer op een grote hoop worden gedouwd; zie ik geduldig papier vol goede groene bedoelingen in een diepe lade langzaam vergelen terwijl het land op alle duurzaamheidslijstjes stijf onderaan staat; zie ik media-economen luid applaudisseren voor economische prestaties die matig, parasitair, duurzaam en uiterst fragiel zijn, alsof de status van hun professie staat of valt met de stand van het land; zie ik de vrijwel voltallige Kamer in antwoord op de grote uitdagingen van onze tijd een motie aannemen om de vergaderzaal op te fleuren met een driekleur; zie ik de ene na de andere megastal in vlammen opgaan, het land bedekkend onder de misselijkmakende geur van verbrand vlees, terwijl de financier ervan zich in advertenties opwerpt als antwoord op het wereldvoedselvraagstuk; zie ik bankiers die tien jaar na een crisis, die honderdduizenden hun baan of bedrijf heeft gekost, weer over de Zuidas paraderen alsof zij de wereld bezitten; zie ik politici cadeautjes aan multinationals uitdelen nadat zij acht jaar lang met een beroep op de rekenliniaal van Schaüble tientallen miljarden euro’s van burgers hebben gestolen; zie ik Amsterdamse adressen waar honderden bv’s en cv’s gevestigd zijn, waar geen mens werkt maar waar wel honderden miljarden euro’s doorheen stromen; zie ik Groningse gevels met diepe scheuren en barsten, veroorzaakt door aardbevingen, waar door Randstedelijke hebzucht niets aan wordt gedaan; zie ik woedende burgers op dichte loketten beuken waarachter zich toondove elites verbergen; zie ik politieke principes in de briesjes van alledag afknappen als luciferhoutjes; etc.

Nout Wellink: ECB is kamikazepiloot (FD 11 maart 2016):
De Europese Centrale Bank (ECB) gedraagt zich als een kamikazepiloot en gaat veel te ver bij het verruimen van het monetair beleid. Dat zei Nout Wellink, tussen 1997 en 2011 president van De Nederlandsche Bank, donderdagavond in Nieuwsuur. Hij reageerde daarmee op het pakket maatregelen van de Europese Centrale Bank om het monetair beleid verder te verruimen.
Volgens Wellink is de diagnose die ECB-president Mario Draghi stelt dat deflatie dreigt in de eurozone fout. 'Er is geen sprake van dalende lonen en prijzen op dit moment. Dokter Draghi blijft maar injecties geven en de dosis van het medicijn verhogen, terwijl hij zich af moet vragen of de diagnose juist is'.
Ook belemmert de ECB in de ogen van Wellink de noodzakelijke aanpassingsprocessen bij banken en bedrijven.
'Zij krijgen gratis geld en kunnen hun ondeugden continueren', zei Wellink. Hij wees er in dit verband op dat de Bank voor Internationale Betalingen (BIS) waarschuwt dat de lage rente de productiviteitsgroei in westerse landen heeft gehalveerd. Op de vraag hoe bezorgd hij is op een schaal van 1 tot 10 zei Wellink: 'negen'.

#Nepnieuws (Pieter Klok Volkskrant Zaterdag 23 december 2017 p. 29):
Is #Fakenieuws een tijdelijk fenomeen dat hoort bij de volwassenwording van internet? Tot de komst van internet bepaalden massamedia het wereldbeeld. Daarna werd de journalistiek gedemocratiseerd en dat was een goede ontwikkeling. De toegang tot informatie nam enorm toe, foute berichten werden snel gecorrigeerd en door de lage drempel om een medium te beginnen werd de pers alleen maar pluriformer. In de politiek is zeker in Angelsaksische landen sprake van een post-truthtijdperk. Kiezers laten zich vaak liever leiden door emoties dan door feiten en de ratio. Slimme politici spelen daarop in. Zowel de keuze voor Trump als de keuze voor de Brexit werden sterk door emotie bepaald.
De sociale media worden vaak aangewezen als broeinesten van nepnieuws, maar het zijn vooral ook broeinesten van emotie, niet alleen bij Brexiteers en Trumpianen, maar vaak ook bij hun tegenstanders. De opkomst van de emotie en het continue ondergraven van de feiten versterken elkaar. Waarom zouden feiten meer waard zijn dan emoties, als ze net zo grillig en onbetrouwbaar zijn?
Hoe kunnen we deze zichzelf versterkende cyclus doorbreken? Als krant door in de eerste plaats het goede voorbeeld te geven. Door gewetensvol om te gaan met de feiten, door eerlijk te zijn over wat je wel, maar vooral ook over wat je niet weet en door altijd open te blijven staan voor verschillende interpretaties en perspectieven.
Politici moeten wellicht ook eerst naar zichzelf kijken. Het nieuws dat het ministerie van Justitie onderzoeksresultaten manipuleert om beleid erdoor te drukken, kwam op een zeer ongelukkig moment. Hoe kun je geloofwaardig nepnieuws bestrijden als je tegelijkertijd zoveel dedain voor de feiten tentoonspreidt? Wie nepnieuws wil bestrijden, moet in de eerste plaats bij zichzelf beginnen.

Weekoverzicht (Pieter Klok Volkskrant 4 juli 2015):
Adjunct Pieter Klok blikt deze zondag, tijdens de vakantie van de hoofdredacteur, terug op de nieuwsweek en licht enkele bijzondere artikelen uit.
Ondanks de hitte moet ik deze dagen vaak denken aan IJsland. Ooit, in de herfst van 2008, werd ik daar heen gestuurd om de Apocalyps te verslaan. Het land was net failliet en de vrees was dat het zou terugvallen in totale armoede. Ik nam grote hoeveelheden cash mee en trok van supermarkt naar autohandelaar, van kroeg naar restaurant maar nergens was een crisis voelbaar. Het leven ging gewoon door.

Welkom in Gullivers EU (Arnout Brouwer Volkskrant 27 december 2017 p. 22):
In Oostenrijk beleefde de conservatiefbruine coalitie zijn vuurdoop. En zie, ook Kurz wil meer samenwerking op strategische gebieden als defensie en immigratie - maar ook hij is wars van een euroregering en haalt 'subsidiariteit' van stal om te onderstrepen dat niet alles in Brussel besloten hoeft te worden. De eurozone? Graag een door lidstaten zelf te voeren regie en strenge handhaving van de afgesproken fiscale regels.\\ Dit zijn maar twee recente voorbeelden van het nieuwe Gulliver's Europa in werking. De dynamiek van de Europese integratie is een totaal andere dan die van zelfs tien jaar geleden (toen Frankrijk en Nederland al een EU grondwet afschoten). Rutte en Kurz zijn daarvan voorbeelden: zij zoeken naar wegen om Europa te behouden in populistische tijden.\\ De recente eurobarometer onderstreept dat immigratie en terrorisme verreweg de grootste zorgen zijn voor EU-burgers. De EU heeft de steven al gewend in een richting die deze zorgen zou kunnen verminderen. Het zou mooi zijn als ook het Nederlandse debat over Europa zich in realistische zin zou aanpassen aan deze veranderde tijden. Een supereend wordt het niet, maar een eendje dat kan zwemmen - daar hebben we allemaal profijt van.

Tomáš Sedlácek: Het is niet de taak van politici en economen om het bruto nationaal product zoveel mogelijk te doen groeien, maar om het verschil tussen de vette en magere jaren te verkleinen (Arnon Grunberg Volkskrant 21 april 2012).

Om de corruptie te bestrijden werkt het door VVD'ers als Hans van Baalen aangehangen neoliberalisme, lees het pro-cyclische vrijemarktfundamentalisme contraproductief. De pieken en dalen van de conjunctuurbeweging worden daardoor alleen maar versterkt. Een anti-cyclisch beleid vlakt de pieken en dalen af en verkleint dus het verschil tussen de vette en magere jaren.

De VVD onder leiding van Mark Rutte heeft zijn uiterste houdbaarheidsdatum bereikt. Bij leiderschap gaat het niet primair om het verdienmodel, het vrijemarktevangelie , het ‘Ieder voor zich en God voor ons allen’ dat door de VVD wordt verkondigd, maar dienend leiderschap dient centraal te staan. De economie is door de eenzijdige korte termijn focus op de hefboomwerking en de aandeelhouderswaarde vastgelopen. De belangrijkste klanten van een bedrijf zijn niet de aandeelhouders, maar de werknemers. Het werkt contraproductief om de onzekerheid dat er iets mis is met onze cultuur te verhullen achter het verkondigen van het verdienmodel, het vrije marktevangelie van de VVD. Jan Bouwens houdt een drogreden. Wanneer je het foefje eenmaal doorhebt, is het een fluitje van een cent.

Wetenschap is juist in het christendom ontstaan (Rob Mutsaerts Volkskrant 27 oktober 2017 p. 23):
Het geloof heeft een esthetische en literaire component, maar is ook een drager van waarheid. Materialisten als Dawkins willen er niet bij stilstaan dat er buiten het empirische nog andere dimensies van realiteit kenbaar zijn op een niet-wetenschappelijke, maar toch rationele manier. Het zijn de blinde vlekken die het sciëntisme heeft voor literatuur, filosofie, metafysica en religie.
Geloof is geen wetenschap, maar veeleer verwant aan filosofie, poëzie en literatuur. Heeft het een esthetische dimensie? Zeker. Heeft het een literaire component? Zeker. Maar het is ook drager van waarheid. Sciëntisme, dat dit alles uitsluit, sluit de rijkdom van het menselijk kennen uit. Sciëntisme spreekt zichzelf ook tegen. Zijn bewering dat wetenschap de enige manier is om toegang te krijgen tot kennis, kun je niet empirisch vaststellen. Die bewering is filosofisch van aard. En van filosofie beweert het sciëntisme nu juist dat het geen drager van waarheid is.

Investeer in betrouwbare robots (Adelbert Bronkhorst Volkskrant 16 november 2017 p. 22):
We moeten Artificiële Intelligentie niet als heilig of duivels zien, maar zorgen dat ze ons helpt en begrijpt.
Singulariteit
Moeten we ons nu afvragen of de in 2005 door Raymond Kurzweil aangekondigde singulariteit zich niet reeds aan het voltrekken is? En of dat erg is? Singulariteit is de explosieve toename van intelligentie die ontstaat vanaf het moment dat AI zo slim en krachtig is dat ze zichzelf razendsnel kan verbeteren.
Sommigen, zoals Kurzweil zelf, zien het als een transcendentale, in wezen positieve gebeurtenis. Anderen vrezen doembeelden van onderdrukking zoals in The Terminator en The Matrix. Wie heeft er gelijk? Staan we inderdaad op de drempel van een radicale transformatie van de wereld?
Er komt nog geen enkel AI-systeem in de buurt van de vaardigheden die 'iemand' als goed teamlid moet hebben: begrip van doelen, behoeften en intenties van anderen.
Singularity lijkt dus niet dichtbij; volgens deskundigen kunnen we het rond 2040 verwachten.

Een grote miskleun van Bill Clinton is het niet meer relevant verklaren van de Glass-Steagall wet. Om de splitsing tussen retail- en zakenbanken opnieuw in te voeren is vermoedelijk voor Donald Trump van de 'fact-free-politics' niet meer dan verkiezingsretoriek. De praktijk is echter dat Trump de regelgeving voor Wall Street wil versoepelen (Volkskrant 14 november 2017p. 29). De beurzen nemen daar alvast een voorschot op (Feest op de beurzen Wilco Dekker Volkskrant 8 november 2017 p. 31). Opnieuw geldt dat de huid al wordt verkocht voordat de beer geschoten is. Of met andere woorden de mensheid bestaat uit goede en minder goede acteurs in een groot rollenspel. Er is wereldwijd behoefte het spel beter te leren spelen en broederschap te bevorderen.

Om de risicobeheersing in de financiële sector te verbeteren en onze politici voor falen te behoeden, is het niet effectiever dat we eerst in betrouwbare informatiesystemen investeren? De homo sapiens gebruikt een moreel kompas. Daarentegen is het voor de mensheid onmogelijk een robot een moreel kompas aan te leren. Primair gaat het om een cultuurverandering binnen het politieapparaat en niet om een goed huwelijk tussen ict en agenten te smeden.

Oppositie verheugt zich al op dividenddebat (Robert Giebels Volkskrant 15 november 2017 p. 11):
De oppositie laat zich het cadeau van de afschaffing van de dividendbelasting niet zomaar afnemen. Het debat daarover kan vooral GroenLinks, SP en PvdA niet lang genoeg duren. Want dat het kabinet een belasting voor grote bedrijven wil laten verdwijnen ten koste van 1,4 miljard euro voor gewone burgers is hét 'bewijs' van het linkse kernbezwaar tegen Rutte III de komende jaren: het verkiest multinationals boven mensen.

Wie gelooft het? (Pieter Klok Volkskrant 16 november 2017 p. 21):
We moeten mensen die in nepnieuws geloven zover krijgen dat ze zin en onzin kunnen scheiden.
De belangrijkste remedie tegen nepnieuws ligt bij onszelf. We moeten niet kijken naar de mensen die onzin verspreiden, maar naar de mensen die onzin willen geloven. Hoe kan dat? En hoe krijgen we ze weer zover dat ze zin en onzin van elkaar kunnen scheiden? Hoe vergroten we de mediawijsheid? Daar ligt een rol voor de overheid, maar gelukkig zijn er ook steeds meer internetgebruikers die manipulaties helpen ontmaskeren.
Voorstellen om van overheidswege te bepalen wat nepnieuws is, zijn gevaarlijk, omdat je daarmee raakt aan de vrijheid van meningsuiting. Politici moeten eerder voor leading by example kiezen, door uit te stralen dat feiten voor hen heilig zijn. Het debat gisteren waarin Kamerleden elkaar van nepnieuws beschuldigden, was in dit licht een ontluisterende vertoning.

Hysterie over Rusland werkt op lachspieren (Coen de Jong Volkskrant 16 november 2017 p. 23):
We moeten ons niet gek laten maken door speculaties over 'de machtige hand van Moskou'.
Laten we niet vergeten dat desinformatie en inmenging in buitenlandse verkiezingen sinds 1945 specialismen van de inlichtingendiensten van de Verenigde Staten zijn - lees hiervoor wederom David Talbot. In de jaren negentig hielpen de Verenigde Staten de Russische president Boris Jeltsin nog aan de macht. Het regime van Poetin is onaangenaam, maar feitelijk stelt Rusland weinig voor. De vaak aangehaalde Gerasimov-doctrine - hybride oorlogsvoering, de tegenstander verwarren door chaos te creëren - komt voort uit zwakte. Het hoogst bereikbare doel is het veroorzaken van interne tegenstellingen bij de vijand.
Door ons gek te laten maken over de machtige hand van Moskou schieten we onszelf in de voet. In de VS wantrouwt iedereen al iedereen en ook Nederland begint zijn verstand kwijt te raken. Poetin kan tevreden zijn.

Hillary Clinton heeft met haar uitspraak 'Ik ben de laatste tussen jullie en de apocalyps.' in zoverre gelijk dat door Trump c.s. de chaos in de wereld wordt versterkt. Het verkiezingsteam van Donald Trump heeft alles uit de kast gehaald om de publieke opinie te manipuleren. Net als George Bush schiet hij daarmee in eigen voet. Sheila Sitalsing heeft gelijk de oppertrol in het Witte Huis heeft de weg gewezen. Het oude vraagstuk dat Jan Zijderveld aanhaalt dat de taart alleen eerlijker kan worden verdeeld wanneer de economie groeit is een gotspe. Globalisering van kapitaalmarkten heeft niet geleid tot een verbetering van de risicodiversificatie van kapitaalverschaffers (L. Bovenberg en C.N. Teulings hebben met hun CPB Discussion Paper Rhineland exit ongelijk gekregen).

Het beleid van Georg W. Bush is gebaseerd op het principe van ‘wie niet voor ons is, is tegen ons’. De regering Bush verdeelt de wereld in vrienden en mensen die geen vrienden zijn van Amerika. Door een conflict al vanuit de zwart-wit, 'of-of' optiek te benaderen kom je niet dichter bij een oplossing. Te vaak hoor je de doctrine ‘Wat goed is voor Amerika is goed voor de rest van de wereld’. Amerika is bevangen door de ‘as van het kwaad’ en schiet daarmee in de eigen voet. Machteloosheid komt naar voren door de angst voor het gevaar van massavernietigingswapens in Irak, die achteraf nog steeds niet zijn gevonden. Opnieuw blijkt dat de angst voor gevaar gevaarlijker is dan het gevaar zelf.

Het is frappant dat juist Kajsa Ollongren van D66 dit onheil verkondigt. Sophie in 't Veld zit al te lang in de Brusselse bubbel, terwijl Kajsa Ollongren al te lang in de Haagse kaasstolp vertoeft. Het menselijk tekort hangt net als het democratisch tekort slechts met een contrast in ons denken samen, zoals 'Theïst en Atheïst', 'Altruïsme en Egoïsme', 'Goed en Kwaad' en 'Fysica en metafysica'. In het rapport ‘E i V’ staat niet de discussie ‘Geest of Stof’, 'Aristoteles of Descartes', what’s in a name centraal, maar de wederkerigheid (reciprociteit) tussen beide, het 'en-en'/'of-of' mechanisme (Dichotomieën, lees Complementariteit), de kwintessens.

Kijken in de ziel (Coen Verbraak interviewt Wetenschappers NPO 2 29 juli 2016):
In het programma vertelt Robbert Dijkgraaf over zijn synesthetisch brein (na ca. 32 min). Ook zijn er wetenschappers als Edward Witten die slimmer zijn dan hij (na ca. 37 min).

De in het rapport 'E i V' besproken Unificatietheorie is de tegenhanger van de M-theorie van Edward Witten. In de M-theorie zou "M" voor "membraan" kunnen staan, hoewel Witten zelf hier uitermate vaag over is.

De financiering van de wetenschap (Coen Verbraak Kijken in de ziel: Wetenschappers NPO 2 2 september 2016) vergt miljarden investeringen. Deze miljardenexperimenten zijn dus weggegooid geld? De paradox is dat Grote leraren hun diensten op De levensweg, de Hoofdroute (waarheidsvinding) gratis aanbieden. De oplossing van de paradox geven zowel Amanda Gefter: 'we leven allen in ons eigen referentiekader' als Robbert Dijkgraaf: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter. Het betekent ook dat er dwazen blijven, die menen het wiel opnieuw te moeten uitvinden.

Door metafysica, de verborgen 5e Dimensie buiten hun referentiekader te plaatsen, hebben politici het kind, het mysterie van leven en dood met het badwater weggespoeld. Hegel vertaalt de binnenwereld naar de buitenwereld, de geestelijke wereld naar de materiële wereld en Marx vice versa. Echter elke echte verandering komt nog altijd van binnenuit. Het mysterie van het leven zit in onszelf. Het gaat niet om ‘of-of’ 'Aristoteles of Descartes', ‘Hegel of Marx’, maar om ‘en-en’, Fysica en Metafysica. Mystici hebben in het algemeen beter begrepen dan politici hoe de wereld, de éne werkelijkheid in elkaar steekt.

De tekst van Erasmus sprak over bekering (metanoia), niet als een handeling maar als een innerlijke verandering. Wij moeten de dingen niet anders gaan doen, maar er moet van binnen iets gebeuren dat ons verandert en dan gaan wij de dingen pas anders doen. Luther raakte ervan overtuigd dat de volgorde van heiliging en rechtvaardiging anders moest. Wij worden niet rechtvaardig doordat wij ons heiligen, maar wij heiligen ons omdat wij gerechtvaardigd zijn. 'Het is dus niet zo, zoals Aristoteles meent, dat wij rechtvaardig worden door rechtvaardige dingen te doen. Het blijft een schijngerechtigheid. Pas wie rechtvaardig wordt en is, die doet rechtvaardige dingen. Eerst moet de mens veranderen dan pas de werken.

Met behulp van het 7 schillenmodel kan de boodschap van authentiek leiderschap worden weergegeven. De kern van Authentiek leiderschap is dat je je gedrag niet van buiten naar binnen moet laten bepalen (rode pijl), maar van binnen naar buiten (groene pijl). Dan praat je over authentiekleiderschap. Authentiek leiderschap laat zien hoe in het leven schommelingen tussen Leven en Dood, bijvoorbeeld kleine conjunctuurschommelingen en grote Kondratiev-cyclus ontstaan en kunnen worden opgelost. We zijn het zelf die in het leven orde en wanorde creëren. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘Het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

Vincent van Gogh: in 1885 aan broer Theo: Laat men lullen van techniek wat men wil met farizeese, holle, schijnheilige woorden. De ware schilders laten zich leiden door die consciëntie, die men sentiment noemt. Hun ziel, hun hersenen zijn niet voor ’t penseel, maar ’t penseel is voor hun hersenen.
De aanblik van de sterren zet me altijd aan het dromen, even gemakkelijk als ik tot dromen word aangezet door de zwarte stippen die op een landkaart de steden & dorpen aangeven. Waarom, denk ik dan, zouden die lichtende punten aan het firmament minder toegankelijk voor ons zijn dan de zwarte stippen op de kaart van Frankrijk? Als we de trein nemen om naar Tarascon of Rouen te gaan, dan nemen we de dood om naar een ster te gaan.

Professor Honkela en de verpletterende vredesmachine (John Schoorl interviewt Timo Honkela Volkskrant 21 oktober 2017 Magazine p. 28-34):
Ergens in Finland werkt een geleerde aan een computer die wereldwijd vrede moet brengen. Tegelijk rekent de professor af met zijn jeugdtrauma. John Schoorl toog naar Helsinki.
Wolkenridder
De universiteit van Helsinki heeft inmiddels in de gaten dat Honkela een wetenschappelijke ster in opkomst is en laat hem in alle rust in twee werkkamers rondscharrelen, werkend aan zijn uitvinding. Vrienden, collega's en andere betrokkenen begonnen een crowdfundactie zodat hij een boek kan afmaken, dat binnen een half jaar verschijnt, Peace Machine: the testament of an AI-researcher. Behalve over de uitvinding en de wetenschap gaat dat vooral over zijn persoonlijk leven. Want, zegt hij, je kunt pas begrijpen hoever hij is gekomen, als je weet van de cruciale gebeurtenis uit zijn jeugd - de dood van zijn moeder.
Spraaksoftware
Samen hardop dromen, daar is niks mis mee, zegt Honkela. 'Onderzoek heeft bewezen dat de manier waarop wij nadenken over de toekomst van invloed is op hoe die eruit zal zien (Structure follows Strategy). Zo heeft de onderzoeker ook een droom dat hij Barack Obama ontmoet. 'Want hij heeft het vermogen om de wereld te laten kennismaken met de Peace Machine.'
Overdosis
Timo Honkela was 8 jaar toen hij zijn moeder vond, achter de keukendeur. Ze had een overdosis medicijnen genomen en hij was de eerste van het gezin die haar dood aantrof. Dat ze depressief was vermoedde hij wel, al kende hij dat woord niet. Vaak zag hij haar zitten, kettingrokend, in stilte starend, ongelukkig, somber. Ze was ooit zo'n prachtige, stralende vrouw geweest, als laborant in Helsinki.

Optimisme verbetert de wereld (Marco Visscher interviewt Matt Ridley Volkskrant 21 oktober 2017 Opinie p. 6-8):
Ik bedoel te zeggen: u bent ex-bankier, grootgrondbezitter, eigenaar van een steenkoolmijn en lid van het Hogerhuis namens de Tories. Is uw optimisme niet een conservatieve dekmantel?
(Veert op.) 'Integendeel! Niet pessimisme, maar optimisme verbetert de wereld. Het zijn altijd de optimisten die mensen inspireren iets te doen. Innovatie, vooruitgang: het komt nooit van de doemdenkers.'
Vergelijkt u nu milieuactivisten met extreme islamisten?'''
'Inderdaad... Maar zónder het terrorisme, uiteraard...' (Denkpauze.)
'Oei, dat zou me weleens in problemen kunnen brengen, denkt u niet?'

Logica is niet altijd Ridleys sterkste punt (Martijn van Calmthout Volkskrant 24 september 2016 bijlage Sir Edmund p. 32):
De wetenschap is niet de moeder van de innovatie, maar de dochter, luidt Ridleys tegendraadse stelling. Nobelprijzen houden de illusie in stand dat briljante eenlingen de motor van vooruitgang zijn.
Ha, denk je opgetogen bij de inleiding van Matt Ridley De evolutie van alles - (Het heelal, Moraliteit, De genen, Cultuur, De economie, De technologie, De geest, Leiderschap, Religie, Geld, Alles), ha: eindelijk iemand die hardop schrijft wat je al jaren denkt. Dat onze werkelijkheid sterker dan we willen weten op toevalligheden, pech en mazzel berust. Ons leven, onze geschiedenis, lijkt een natuurlijk opeenvolging van gebeurtenissen en beslissingen. Maar in feite is het maar één route door de tijd. Alles had ook zomaar anders kunnen lopen.
Een van Ridleys interessantere hoofdstukken is dat over technologie. Nieuwe techniek, is zijn overtuiging, is niet het product van geniale en revolutionaire uitvinders, maar van een geleidelijke ontwikkeling, waarbij het slechte afvalt en het goede behouden blijft. De gloeilamp werd niet alleen door Edison uitgevonden, maar tegelijk ook door Joseph Swan en Aleksandr Lodygin en nog minstens twintig anderen. De telefoon door Bell en Gray en vele anderen.
Dat brengt hem uiteindelijk op de meest tegendraadse les van zijn ietwat oeverloze gang langs de velden van de vooruitgang:
de vaststelling dat wetenschap niet de moeder van de innovatie is maar de dochter. De wetenschap, is zijn stelling, komt vaak pas langszij als de technologie via evolutionaire trial and error cruciale stappen heeft gezet. De stoommachine, bijvoorbeeld, was er vóór de warmteleer en de thermodynamica. De chemie was het antwoord op vragen van textielververs. De astronomie ontstond uit de behoefte om te navigeren.
Of het echt zo simpel is, staat te bezien. Logica is niet altijd Ridleys sterkste punt. Maar een prikkelend tegengeluid is het zeker.

Tijdens het Brainwash Festival over data en algoritmes (Het Filosofisch Kwintet NPO2 29 oktober 2017):
Tijdens het Brainwash Festival op 28 oktober buigt Het Filosofisch Kwintet zich over data en algoritmes. In een tijd waarin meer en meer beslissingen worden genomen op basis van algoritmes, vraagt het Kwintet zich af wat dat betekent voor ons als mens.
Worden wij gereduceerd tot binaire combinaties, of vormt een algoritme juist een solide basis voor een beslissing? En kunnen wij de algoritmes voldoende doorgronden? Al deze algoritmes gebruiken data, die overal en uitgebreid verzameld worden. Springen wij te lichtvoetig om met onze data? In hoeverre zijn wij eigenaar van onze persoonlijke data?
Onder leiding van Clairy Polak laten deskundige denkers hun licht hierover schijnen. Een van de gasten is de Duits-Nederlandse historicus en romanschrijver Philipp Blom. De overige gasten zijn nog niet bekend.

Historicus Philipp Blom: 'Wij zijn aapjes die zin zoeken' (Peter Giesen Volkskrant 22 september 2012):
De mens is een dier dat verhalen vertelt, betoogt historicus Philipp Blom in de Van der Leeuwlezing die hij op 2 november houdt. Die verhalen zijn nodig, maar ze zijn ook gevaarlijk.
Voor zijn 18de heeft de gemiddelde Amerikaan naar schatting zestienduizend moorden gezien op televisie of in de bioscoop. Zonder enige schroom laat Hollywood zien hoe mensen worden mishandeld, gemarteld of met kogels doorzeefd. Maar seks is taboe op tv. Dat laat zien hoe de westerse cultuur nog altijd is doortrokken van christelijke waarden, zegt historicus Philipp Blom.
Het lichaam is vies. Daarom mogen we gerust zien hoe het lijdt, maar niet hoe het geniet.
Op 2 november 2012 geeft Blom in Groningen de Van der Leeuwlezing, over het vertellen van verhalen en de noodzaak van een tweede Verlichting die definitief afrekent met onze christelijke erfenis. Hij zal voortbouwen op zijn succesvolle boek Het verdorven genootschap, een portret van de kring rond de radicale Verlichters Diderot en d'Holbach.

Van der Leeuw-lezing: Philipp Blom (Volkskrant 28 maart 2012):
Zijn bekendste werk, De duizelingwekkende jaren, gaat over de periode van 1900 tot 1914. Blom beschrijft de industriële ontwikkeling en de versnelling waarin de wereld vervolgens terechtkwam, voordat de Eerste Wereldoorlog deze turbulente en energieke periode overschaduwde.
In een andere roman, Het verdorven genootschap, blijkt Bloms passie voor de 18de-eeuwse Franse denkers, met name voor baron Paul-Henri Thiry d'Holbach en Denis Diderot die hun tijd ver vooruit waren. Blom vertaalde Geert Maks Een kleine geschiedenis van Amsterdam in het Engels.

De eerste op 23 september 1983 gehouden Van der Leeuw-Lezing Een onderzoek naar de koppige dwaasheid van regeerders door Barbara Tuchman:
Door Plato zijn er al voorzetten gedaan, een uitverkoren klasse tot beroepsbestuurders op te leiden. In een
rechtvaardige maatschappij zouden dan mensen uit de heersende klasse bij de verstandigen en wijzen in de leer moeten om in de kunst van het regeren onderricht te krijgen.
Het Meta-leren heeft op survival of the fittest, de waarden en normen betrekking.
In de op 30 oktober 2009 gehouden Van der Leeuw-Lezing haalt Alain de Botton een oud paard van stal.

Philipp Blom (Buitenhof 22 oktober 2017):
Een analyse over de grootste veranderingen van onze tijd: historicus Philipp Blom luidt met zijn nieuwe boek Wat op het spel staat de noodklok. Door de gevolgen van klimaatverandering en digitalisering staat onze manier van leven misschien wel op het spel. Of is er nog hoop? In Buitenhof: de Duitse historicus Philipp Blom, gerenommeerd auteur van spraakmakende boeken als Alleen de wolken en Het verdorven genootschap.

Philipp Blom Wat op het spel staat
Wat als een historica over vijftig jaar terugkijkt naar het begin van de 21ste eeuw? Zij zal versteld staan dat wij – verblind door onze dagelijkse beslommeringen en ons kortetermijnperspectief? – de twee grootste bedreigingen die homo sapiens te wachten stonden niet zagen: een wereldomvattende klimaatcrisis met alle gevolgen van dien, en de digitalisering van arbeid die leidde tot massawerkloosheid en een algeheel verlies van zin en betekenisgeving.
In Wat er op het spel staat analyseert Philipp Blom het historische scharnierpunt waarop wij ons bevinden aan de hand van verhelderende parallellen met andere historische aardverschuivingen, zoals het einde van het Romeinse Rijk, de Verlichting en de Duitse Weimarrepubliek. Het resultaat is een vlammend betoog vol sterke beelden en scherp verwoorde inzichten, dat iedereen zou moeten lezen die zich zorgen maakt over de toekomst van wat wij voor waardevol houden: vrijheid, tolerantie, het klimaat, arbeid, democratie en mensenrechten.

Soevereinen Korea-specialist (Sander van Walsum Volkskrant 23 oktober 2017 p. 12-13):
In kalme en gedecideerde media-optredens gaat hoogleraar en Korea-kenner Remco Breuker de westerse misverstanden over Noord-Korea te lijf. Het land en de taal - die hij vloeiend spreekt - hebben hem gegrepen. 'Hij zegt weleens: als je één verhaal van een Noord-Koreaan hebt gehoord, dan kun je niet anders dan aandacht vragen voor het land.'
Volgens Breuker is Noord-Korea 'de droom van elke kapitalistische ondernemer zonder geweten. De arbeiders werken knal- en knalhard, verdienen niets en hebben geen vakbonden. Wat wil je nog meer?'

Bert Wagendorp: Als Trump naar Noord-Korea gaat zul je zien dat hij het prima kan vinden met Kim Jong-un (Volkskrant 2017 5 september 2017):
Mijn favoriete Korea-duider komt gewoon uit Nederland, en heet Remco Breuker, hoogleraar Korea-studies in Leiden. Hij is tegenwoordig vaak op de radio, schrijft stukken in de krant of maakt een podcast bij De Correspondent. Hij is helder en komt vaak met verrassende inzichten. Bijvoorbeeld dat Noord-Korea eigenlijk een heel erg kapitalistisch, bijna neo-liberaal land is. De revenuen van dat kapitalisme komen terecht bij een kleine groep van machtige en superrijke families; het lijkt de gewone wereld wel. Geld verdienen en het behoud van macht, daar gaat het de leiders in Pyongyang om, volgens Breuker. Dat klinkt simpel en van alle tijden en het geeft je nog een beetje het idee dat je dingen begrijpt.

De open brief van Rutte was fantastische satire (Bert Wagendorp Volkskrant 26 januari 2017 p. 2):
Pagina 8 van The New York Times opende gisteren met een verhaal over Mark Rutte. Het ging over de open brief van onze premier over Normaal. Doen. die maandag in de krant stond. Het was voor het eerst sinds de onafhankelijkheid (1776) dat in een Amerikaans dagblad aandacht werd besteed aan een open brief van een Nederlandse partijleider. Dat was een hele troost voor de opstellers, die in eigen land op veel hoon konden rekenen.

Tsjechië kiest vol overgave voor managerspopulisme (Jenne Jan Holtland 23 oktober 2017 p. 7):
Oligarch Andrej Babis' can-do-optimisme spreekt veel Tsjechen aan
Met een straatlengte voorsprong heeft multimiljardair en oligarch Andrej Babis de parlementsverkiezingen in Tsjechië gewonnen. Babis' protestbeweging Actie voor Ontevreden Burgers (ANO) kreeg een kleine 30 procent van de stemmen. Geheel onfeilbaar is zijn reputatie echter niet.
Olifant in de kamer
Een blik op de uitslag leert dat het Babis-electoraat als een blok gevallen is voor diens can-do optimisme. ANO maakt net als de VVD en Verhofstadt deel uit van de liberale fractie in het Europees Parlement. Uitgesproken rechts of links is Babis niet, eerder centristisch naar het voorbeeld van Macron in Frankrijk.

Verwachte winnaar verkiezingen Tsjechië is een beetje Trump, een beetje Berlusconi (Jenne Jan Holtland Volkskrant 20 oktober 2017):
Populist wil democratie uitkleden
Onvoorspelbaar
'Babis heeft autoritaire trekjes', zegt Jiri Pehe, politiek analist en oud-adviseur van Vaclav Havel. 'Democratische procedures vindt hij traag en hinderlijk.' Zijn gebrek aan ideeën maakt hem net als Trump onvoorspelbaar. 'Hij is in alles een zakenman. Hij kan 's morgens opstaan en een volstrekt andere koers kiezen.'

De technology driven wetenschap, de alomtegenwoordigheid van markten, lees atomisering creëert platland. Filosofie zorgt dat de auto op de goede weghelft blijft rijden, creëert balans, namelijk dat we ons aan de nieuwe tijdgeest aanpassen. Terwijl de alomtegenwoordigheid van religie, kosmisering, de Eeuwige wederkeer leert ons dat er niets nieuws is onder de zon. Spirituele leraren laten zich niet door een retorisch foefje misleiden.

Het retorische foefje dat Mirra Alfassa in haar boek Het Goddelijke binnen je bereik beschrijft berust op een filosofisch vraagstuk, namelijk maak je gebruik van het niet-zijn, het metafysisch idealisme van Hegel, Kant en Plato of van de fundamenten voor alle kennis van Ayn Rand. Het boek Atlas Shrugged van Ayn Rand is het fundament van het marktfundamentalisme, het ultrakapitalisme. Daarentegen dient in het rapport 'E i V' als basis de natuurfilosofie uit de Griekse oudheid. De drie axioma’s (1e -, 2e - en 3e grondstelling) van H.P. Blavatsky staan diametraal tegenover de drie axioma’s van Ayn Rand. Het morele kompas is een medaille met twéé kanten. De tweede grondstelling (axioma) brengt de integratie van polariteiten, de complementaire polariteit tot uitdrukking.

Dualiteit in de evolutie Het begripsvermogen van de mens verdeelt het gemanifesteerde universum in twee onderling afhankelijke delen: de lichtzijde, de geestelijke of goddelijke zijde van de natuur; en de materiezijde, het voertuiglijke aspect. De lichtzijde wordt vertegenwoordigd door de architecten en de materiezijde door de bouwers. In werkelijkheid is het bijna onmogelijk een scheidslijn te trekken tussen de twee: beide worden opgebouwd door menigten kosmische monaden die alleen in hun graad van ontwikkeling verschillen, en op het overgangspunt vrijwel identiek zijn.
H.P. Blavatsky verdeelde deze monaden in twee parallelle triaden: de triade van het licht die bestaat uit goden-monaden-atomen; en de voertuiglijke triade die betaat uit chaos-theos-kosmos. Wanneer deze twee triaden zich verenigen, werken de goden in chaos, de monaden in theos en de atomen in kosmos. Wanneer we iedere triade individueel beschouwen, zien we dat aan de spirituele zijde de goden door de monaden werken, en de monaden door de atomen, terwijl aan de materiële zijde, chaos in theos werkt en theos in kosmos.

‘In-formatie’

Unificatietheorie (Broederschap)GeesteswetenschappenGammawetenschappenBètawetenschappenHolografisch universum
Homo sapiens (Antropisch principe, Cybernetica, Regelkringen)Geestkunde (Geest)BezielingNatuurkundeWereldbrein (Global brain)
Rapport Eenheid in VerscheidenheidRuimte en TijdEnergie en TijdEnergie en MaterieEnergie en Informatie, Éne werkelijkheid
 Zelfreflectie (Zelfregulering)RecursieEntropieNegentropie
 BewustzijnsevolutieWederkerigheidEvolutionaire kringloop
StandaardmodelTijdsymmetrieSpiegelsymmetrie (Weerspiegeling)MateriesymmetrieZwaartekracht (Communicatie)
 Classical MechanicsRelativistic MechanicsQuantum MechanicsQuantum Field Theory
Unificatietheorie (Universele quintessens)Probleem van het egoComplementariteitOplossing (Welvaart en Welzijn)Paradigmawisseling (Ommekeer in het denken)
Bewustzijnsschil (Ecosystemen)Ether-paradigmaReflexief bewustzijnMeta-lerenHermeneutische cirkel
De verborgen 5e Dimensie (Eeuwige nu)PsychologieSociologieFilosofieEthiek (Morele kompas)
 Maakbaarheidsgeloof ZelfvernietigingsdrangZelfreinigend vermogen

Het rapport 'E i V' onderzoekt de relatie tussen 'Wat en Hoe', Structure follows Strategy (These + Antithese = Synthese) of met andere woorden legt verbindingen, zoekt naar de complementariteit tussen Rechter - en Linker hersenhelft, Sympathische en Parasympathische zenuwstelsel, Man en Vrouw (Nature-Nurture-debat), Natuur en Cultuur, Sturing en Zelfsturing, Individu en Collectief, Burgerschap en Broederschap, Generalist en Specialist, Professionals en Politicals, Optimist en Pessimist, Positief en Negatief, Formeel en Informeel, Aantrekking en Afstoting en de kennis van Goed en Kwaad (Recht en Onrecht).

De relatie tussen Individu en Collectief kan zowel door een mandala als een lemniscaat worden gesymboliseerd. De cirkel, de levenscirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. We zijn het zelf die in het leven orde en wanorde creëren. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘Het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

Ernst Hirsch Ballin: 'Integratie heeft ongeveer op alle ministeries gezeten waar politici het wenselijk achtten, maar op het enige departement waar het thuishoort, het ministerie van Onderwijs, zat het nooit.'

In 1929 antwoordde Einstein, op de vraag of hij in God geloofde: ‘Ik geloof in de God van Spinoza, die zichzelf openbaart in de wetmatige harmonie van het heelal, en niet in een God die zich bemoeit met het lot en de handelingen van mensen.’ Het onderzoeksrapport 'E i V' belicht de synthese tussen Wetenschap, Filosofie en Religie. Wanneer we naar de wetenschap kijken draait het niet primair om Robbert Dijkgraaf en de tv-serie The Mind of the Universe, maar om bijvoorbeeld de wetenschappelijke prestaties van Nobelprijswinnaars als Niels Bohr, Ilya Prigogine, Naguib Mahfouz, Joseph Stiglitz, Amartya Sen, Breyten Breytenbach en Brian Josephson. We kunnen in dit kader ook denken aan wetenschappers als Douglas Hofstadter, Fritjof Capra, Ken Wilber, Manfred Kets de Vries, Paul Verhaeghe, Jan Derksen, Herman Wijffels, Geert Hofstede en Willem Hofstee. Manfred Kets de Vries is een Nederlands psychoanalyticus, managementwetenschapper en econoom die als hoogleraar humanresourcemanagement en leiderschapsontwikkeling verbonden is aan INSEAD in Fontainebleau. Om conditioneringen beter te leren begrijpen is de rol van de Nederlandse psychiaters Manfred Kets de Vries en Jan Derksen vergelijkbaar met die van de Belgische psychiater Paul Verhaeghe. Wat betreft managementwetenschappen is ook het afscheidscollege over de De kloof tussen theorie en praktijk van Prof. dr. Godfroij interessant. Om de wetenschap te belichten zijn ook de cultuurgeschiedenis volgens W.W. Mijnhardt en de wetenschapsjournalisten David Brooks en Amanda Gefter van belang.
Het
filosofische gezichtspunt wordt in het bijzonder belicht door de wetenschapsfilosofen Nick Bostrom, Ervin Laszlo en Sir Karl Popper, door de politieke filosofen John Gray en Michael Sandel, de filosofen Hans Achterhuis en Emmanuel Lévinas en de godsdienstfilosofen Karen Armstrong en Martin Buber. Voor het religieuze perspectief wordt verwezen naar de verhalen, die zijn opgeschreven in de Veda’s, de heilige boeken van het Hindoeïsme, het Boeddhisme en in het Oude - en het Nieuwe Testament.

Interview met Ilya Prigogine7
"Het belangrijkste is dat we de strikte scheiding tussen twee culturen kunnen overstijgen. De geschiedenis van de westerse filosofie is een ongelukkige geschiedenis die alleen maar tot dualisme of monisme heeft geleid. In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen. Dat is wel een heel raar beeld. Het past perfect bij de eeuwenoude retoriek die wil dat de menselijke geschiedenis contingent en de natuurlijke gedetermineerd is. Hoe kunnen deze twee zienswijzen gecombineerd worden? Wij handelen in de natuur. Als wij contingent zijn, is de natuur het dus ook, want wij zijn een deel van de natuur."

Macron is geen populist maar juist een pluralist (Jacob van de Beeten Volkskrant 11 juli 2017 p. 21):
Jan-Werner Müller ( Princeton University) geeft een specifieker kenmerk van populisme. Hij betoogt dat populisme fundamenteel anti-pluralistisch is, omdat populisten zich als de enige ware vertegenwoordiger van de volkswil zien. Juist hier geeft Macron - in tegenstelling tot politici als Trump, Le Pen en Wilders - geen blijk van. Hij heeft zelfs aangekondigd dat hij voortaan een deel van de zetels in de Assemblée National zal laten toekennen op basis van evenredige vertegenwoordiging, net zoals wij dat in Nederland doen. Zo wordt het makkelijker voor kleine en nieuwe partijen zetels te behalen. Met dit voornemen laat hij een bereidheid zien een rijker kleurenpalet van stemmen te laten horen in het parlement. Hij is dus niet populistisch, maar pluralistisch.
Waar populist Le Pen beloofde de fabriek open te houden, stelde Macron dat hij dit niet kon doen. Wel beloofde hij om in geval van sluiting te zorgen voor mogelijkheden tot omscholing. Dit is geen populistische tegenstelling, maar een geslaagde synthese van liberale en sociale principes.
Macrons mediaspektakels - van zijn overwinningsspeech op de binnenplaats van het Louvre, tot zijn ontmoeting met Poetin, zijn provocaties tegen Trump (
'The Planet First') en de nationale vergadering in Versailles - geven er blijk van dat hij deze woorden ter harte heeft genomen.
Macron heeft de kans om te bewijzen dat Mitterand ongelijk had. Macron heeft het Franse politieke landschap op spectaculaire wijze getransformeerd en treedt in de voetsporen van De Gaulle. Zijn succes zal afhangen van de mate waarin hij tegenstellingen binnen Frankrijk kan verkleinen of zelfs overbruggen én de mate waarin hij de rol van een Europees Frankrijk naast een Europees Duitsland zal weten in te vullen, twee doelen die Macron zichzelf gesteld heeft. Geen van beide doelen zijn te bereiken met een populistische repertoire.

De trap naar terreur (Bert Wagendorp Volkskrant 22 augustus 2017 p. 2):
Onze verslaggever Mark Misérus was afgelopen weekend in Ripoll, een stadje in de buurt van Barcelona waar een aantal van de aanslagplegers woonden die donderdag toesloegen op de Ramblas. Ook de imam die hen de waandenkbeelden en religieuze moordzucht in het hoofd had geprent kwam er vandaan.
De Ruijter was niet verbaasd. Volgens haar bleek uit veel onderzoek dat het 'heel normale mensen zijn die zoiets doen'. In aanleg normale mensen, bedoelde ze, tot ze zich in de Staircase to Terrorism - het trappenhuis naar terrorisme - begeven, hun normaliteit verliezen en achter het stuur van een moordbusje gaan zitten.
De Staircase to Terrorism is een metafoor, een model uit 2005 van Fathali M. Moghaddam, Iraans hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Georgetown in de VS. Na de aanslagen op de Twin Towers in 2001 verdiepte hij zich in het terrorisme, en vooral in de vraag hoe het kan dat uit een grote groep ontevredenen een klein aantal individuen uiteindelijk overgaat tot terreur.
Het trappenhuis van Moghaddam telt vijf etages. Leden van een samenleving die oneerlijkheid ervaren gaan naar de eerste, wie geen opties ziet voor verbetering gaat door naar de tweede. Ziet de ontevredene een duidelijke vijand, dan wacht de derde verdieping - daar ontstaat de bereidheid tot geweld. Op de vierde verdieping volgt het contact met een organisatie die geweld acceptabel verklaart en haar aanhangers isoleert. Dan is er geen weg meer terug: de vijfde verdieping is de etage van de terreur.

Kim Putters, Inge Mutsaers en Stan van Pelt volgen het inzicht in het onderzoeksrapport 'E i V', namelijk de wederkerigheid tussen micro en macro, dat we in onze eigen bubbel, lees referentiekader leven. Door grip te krijgen op onze eigen bubbel, kunnen we meehelpen een ongezonde bubbel in de financiële sector te laten verdwijnen. Of met andere woorden datgene waartegen we vechten definieert ons even duidelijk als datgene waarvoor we ons inzetten. Platland ontstaat wanneer politici de verborgen 5e Dimensie buiten hun referentiekader plaatsen, we door marionetten van het systeem worden geregeerd.

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425, 481, 482) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan ‘Verlossing en Verdoemenis’ in de esoterie en Genadeleer en Erfzondeleer in het christendom. Het belicht de in het universum verborgen 5e Dimensie. De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden. Wat Amanda Gefter zegt sluit aan op wat Jiddu Krishnamurti over waarnemer van het waargenomene al eerder naar voren heeft gebracht. De verborgen 5e Dimensie, de 5 bij 5 matrix biedt net als het 7 schillenmodel, de boodschap van authentiek leiderschap, het antwoord op De trap naar terreur van Fathali M. Moghaddam.

Zonder geborgenheid kunnen we niet ademen (Asha ten Broeke Volkskrant 14 juli 2017 p. 23):
Geestelijke uitholling is er wel. De onderzoekers spreken op Sociale Vraagstukken over 'flexibilisering van werk', 'de verminderde bescherming door een terugtrekkende overheid', en hoe 'uit gesprekken met groepen met een middeninkomen het aspect van onzekerheid naar voren komt als een dominant kenmerk van hun positie'.
Dat geldt des te meer omdat onzekerheid een goed leven in de weg staat. Neem die 'flexibilisering van werk'. Volgens socioloog Richard Sennett leidt dat tot een leven van 'permanente voorwaardelijkheid'. 'Samenwonen, een huis kopen, kinderen krijgen: het wordt noodgedwongen uitgesteld. Uiteindelijk pakt dat desastreus uit voor ons wezen zelf, ons karakter.' Dat blijkt ook uit de conclusie van een WRR-rapport uit februari: tijdelijke contracten werken verlammend en maken mensen onzeker. WRR-onderzoeker Monique Kremer zei toen: 'Hoe meer zekerheid mensen hebben, hoe meer risico's ze durven nemen.'
Hoe ver zou dit effect reiken? Dinsdag schreef Roxane van Iperen in haar Vrij Nederland-column over de verharde meningencultuur in ons land. 'De loopgraven waarin we ons verschansen worden dieper en dieper, en de mensen die het niet met ons eens zijn verworden in ons hoofd van dom tot krankzinnig, tot de regelrechte vijand.' Ik vraag me af: zou dat fanatieke verlangen naar intellectuele zekerheid een reactie zijn op het verdwenen gevoel van bestaanszekerheid?
Het is tijd dat politici onze vangnetten gaan herstellen. Zonder geborgenheid kunnen we niet ademhalen.

De moed van Xiaobo's staat in schril contrast met de twee handen op één buik politieke machtsspelletjes (you scratch my back and I'll scratch yours, vriendjespolitiek). De tijdgeest wordt door het individuele consumentengedrag (consumentisme), 'zelfexpressie door consumptie' en het collectieve stemgedrag tot uitdrukking gebracht. Zo hangen ook de kredietcrisis en de schuldencrisis met elkaar samen.

De schuldencrisis is voor een belangrijk deel het gevolg van egotripperij van topmanagers en topbestuurders, die elkaar op een prettige manier fêteren. Primair draait het om authentiek leiderschap namelijk hoe creëren we een gezonde, vitale maatschappij, een vitale cultuur. In een gezonde economie van 'Oikos en Ethiek' gaat het niet om de knikkers, maar om het plezier in het spel. Door 'Oikos en Ethiek' centraal te plaatsen verdwijnt de tegenstelling tussen ‘Eurofielen en Eurosceptici’ naar de achtergrond.

In de menselijke natuur wijst het kwade alleen op de polariteit van stof en geest, een strijd om het bestaan tussen de twee gemanifesteerde beginselen in Ruimte en tijd; deze beginselen zijn uit zichzelf één, omdat ze zijn geworteld in het Absolute. In de Kosmos moet het evenwicht bewaard blijven. De werkingen van de twee tegengestelden brengen harmonie voort, evenals de middelpuntzoekende en middelpuntvliedende krachten, die onderling afhankelijk en voor elkaar noodzakelijk zijn – ‘opdat beide kunnen leven’. Indien de ene wordt tegengehouden, zal de werking van de andere onmiddellijk tot zelfvernietiging leiden.

De langste nacht voor de Joodse Raad (25 juni 2017 NPO2):
Hans Knoop realiseert zich dat hij zijn leven aan het instinct van zijn vader heeft te danken. Na ca. 11 minuten stelt Knoop: 'dat de eenvoudige redenering van zijn vader was dat de Joodse Raad een verlengstuk was van de Nazi's en dat kon nooit veel goeds beloven.''
In deze documentaire gaat Hans Knoop op zoek naar de wortels van het kwaad.

Mag in fiscale wetgeving de geest weer uit de fles? (Peter de Waard Volkskrant 7 juli 2017 p. 28):
Het was 1970. Iedereen zou zogezegd een eerlijke bijdrage (fair share-plicht) aan het samenwerkingsverband tot wederzijds voordeel moeten geven, zoals de maatschappij werd gedefinieerd. Alleen op die manier zouden publieke diensten als onderwijs, politie en zorg in stand kunnen worden gehouden. Om free riders-gedrag - geen motorrijtuigenbelasting betalen en wel van de weg gebruik maken - te voorkomen, zijn dwingende regels nodig. Maar er werd ook een moreel appèl op de mensen gedaan.
Dat veranderde in de jaren zeventig. Belasting betalen is voor de dommen luidde de titel van de bestseller die Flip de Kam in 1977 schreef. Alleen sukkels deden dat.
Alleen zal alle reparatiewetving van de mazen in de wet (loopholes) weer tot het construeren van nieuwe loopholes leiden - een vicieuze cirkel die de wetgeving steeds complexer maakt. Regelgekte wordt een even grote plaag als belastingontwijking. Daarom zou in plaats van honderden regels één beginsel moeten worden vastgelegd: 'Men behoort geen fiscale constructies toe te passen die met het beginsel van fair share in strijd zijn.'
Hiermee is de geest van de wet uit de fles en valt niets te omzeilen.

De overlevingsstrategie, survival of the fittest heeft op goed en kwaad, de grondbeginselen van de ethiek die nooit veranderen betrekking. In essentie draait het nog steeds om ‘Goed en Kwaad’, ‘Zaaien en Oogsten’ en berust op de 2e grondstelling van de theosofie.

Kwartslag (NPO2 25 juni 2017)
Frank Meester vertelt welke levensles hij kreeg van Arthur Schopenhauer (1788-1860). Gelukkig worden. Kan een boze, witte, 19de-eeuwse filosoof je dat leren?
Muzikant en filosoof Frank Meester toont met behulp van Schopenhauers gezaghebbende werk De wereld als wil en voorstelling aan hoe geluk binnen handbereik kan komen.

Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie. Het 5Ddenkraam laat net als de levensboom en het enneagram zien dat het goede nieuws is dat er een zelfregulerend [zelfreinigend, zelfgenezend, zelfhelend vermogen, homeostase (sociologie) of (fysiologie)], als het ware een 'Checks and Balances' in het universum zit ingebakken. Het gaat er om de schijnwaarheden, de schijnheiligheid in het leven, de ingebakken clichés te demystificeren. Kamerlid Carola Schouten van de ChristenUnie vat de in het universum ingebakken paradox correct samen: 'Alles wat goed gaat is uw verdienste en alles wat fout gaat is de schuld van de afzonderlijke landen?'

De verticale as (Axis mundi) door het midden van het Ei van Assagioli symboliseert de door Maslow genoemde zelfrealisatie, de Derde weg in de psychologie of de weg van het universele soefisme. Door dis-identificatie is het mogelijk dat we ons met de ware identiteit, het hogere zelf verbinden. De psychosynthese van Assagioli is een transformatieproces, een leerproces waarbij in de mens de macht van het ego naar het hogere Zelf verschuift. Het maakt het laten oplossen van conditioneringen mogelijk.

Het evenwicht door tegenwicht, het balansmechanisme, these + antithese = synthese, dat Wim Kok en Tjeenk Willink van de PvdA hanteren was al in de Bijbel bekend en wordt wel met de allegorie van de grot van Plato weergegeven. In de woorden van ex-premier Wim Kok: De essentie van het 'poldermodel' is dialoog en evenwicht. Bij dialoog hoort tegenspraak en bij evenwicht tegenwicht. Het belangrijkste voor het goed functioneren van de overheid is tegenspraak, tegenwicht. Daarentegen was er juist bij de PvdA onder Ad Melkert sprake van een communistische kadaverdiscipline. In hoeverre is er van het peterprincipe of het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen c.q. de 4e macht sprake?

Met 'zo'n klein dingetje' laat onze premier zien dat hij in zijn eigen bubbel gevangen zit. Een variant op het peterprincipe, het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen is nog steeds actueel.

In vergelijking met het Westelijke falen in Irak en Srebrenica is het neerhalen van de MH17 een klein dingetje.

Het op de rem trappen is vermoedelijk eerder gekomen dan Coen Teulings heeft verwacht. De vraag komt naar voren hoe is het mogelijk dat een meerderheid van de politici alle kaarten op het managementdenken, het Westerse marktmodel hebben gezet, dus zich tot één kant van de medaille hebben beperkt? De denkfout die economen hebben gemaakt is dat om de economie stabiel te houden en niet in te storten groei nodig is. Tim Jackson laat in zijn boek zien dat Prosperity Without Growth ook mogelijk is.

Jeroen Dijsselbloem, president van de Eurogroep wekt in Nederland de indruk dat hij met de Big Bazooka de economie, de banken heeft gered, een probleem heeft opgelost, maar in Brussel is nog niet het begin van een oplossing in zicht. Het onderzoeksrapport 'E i V' toont aan dat juist het tegendeel het geval is. De Big Bazooka is slechts een losse flodder, die de economie heeft opgeblazen. Steeds duidelijker komt naar voren dat het eenzijdig inrichten van de BV-Nederland op basis van het Westerse marktmodel een politieke blunder is geweest. In plaats van in Nederland topprestaties te bevorderen staat nu de middelmatigheid, de zesjescultuur centraal. Brancheorganisaties als Vereniging Hogescholen, Aedes en de Nederlandse Zorgautoriteit hebben nog geen meerwaarde gecreëerd, dus niet echt aan de kwaliteitsverbetering bijgedragen.

Politici worden door probleem en oplossing met elkaar te verwarren onderdeel van het probleem en schieten daarmee in eigen doel. De bankencrisis is een gevolg dat er te lang op de pof is geleefd. Het is interessant om te zien dat het instrument van de ingenieuze hefboomwerking dat de slagkracht, de geldschepping van banken enorm heeft vergroot uit de kast wordt gehaald om het probleem op te lossen. China kan niet worden verweten dat ze daar niet intrappen. Ze kopen liever de krenten uit de pap dan dat ze hun geld in de bazooka, het nieuwe noodfonds - de inversie van de slagkracht van de banken - investeren. De vraag is nu hoeveel Diederik Stapel’s er in de financiële wereld rondlopen die probleem en oplossing met elkaar verwarren? De bazooka is niet meer dan een losse flodder.

In plaats van het milieuvraagstuk te ontkennen dient de de klimaat-, euro- en vluchtelingencrisis door politici en wetenschappers wereldwijd centraal te worden geplaatst. Het Westerse beschavingsmodel is een belangrijke oorzaak van de klimaatcrisis en watervervuiling. Het betreft een gigantische milieuvervuiling van moeder aarde. Niet alleen in water, maar ook voor de homo sapiens zit in het universum een zelfreinigend vermogen verborgen. Een integrale denktrant maakt het mogelijk een leefbare wereld te creëren. Door de dwaasheid, hoogmoed (Filosofisch kwintet 2 juli 2017 na ca. 31 minuten Ian Buruma) van Westerse politici neemt de chaos in de wereld toe. Tot slot gaat de discussie over identiteitspolitiek, ontzuiling en herzuiling. Ian Buruma stelt (na ca. 45 minuten) dat de Israëlische politiek is vastgelopen tussen Israëli's en Palestijnen. De politiek zou moeten gaan over waterrechten en elektriciteit en dat soort dingen, zaken waarover je tot overeenstemming kunt komen. Marjan Slob heeft gelijk Edith Schippers had niet met het migrantenvraagstuk, maar de onderhandelingen met de vergroening van de economie moeten beginnen.

In de kern gaan al de boeken van Ian Buruma over het thema verlossing. Ian Buruma belicht de vluchtelingenproblematiek in zijn boeken vanuit een universeel perspectief. VKK-priester professor J.E. Stok werkt in zijn voordrachten het thema verlossing, dat de mens ‘tegelijkertijd zowel offeraar als slachtoffer is’ ('heer en slaaf' van Nietzsche) uit. 'Heer en slaaf' zijn in een relatie niet gelijk maar complementair en kunnen worden gebruikt, zijn een metafoor, net als 'Mannelijk en Vrouwelijk' om de aard van de menselijke natuur tot uitdrukking te brengen.

De klimaatcrisis is voor de homo sapiens op aarde niet alleen door het stijgen van de temperatuur meetbaar en voelbaar, maar brengt ook een cultuurverandering teweeg. De eurocrisis hangt met het fenomeen Zaaien en Oogsten samen. De vluchtelingencrisis, migratie hangt enerzijds met de demografische verandering, die Peter de Waard signaleert en anderzijds met onze defensie, namelijk met risicobeheersing samen. Klimaatcrisis, eurocrisis en vluchtelingencrisis zijn onderling nauw met elkaar verweven en alleen een integrale denktrant, “Het geheel is meer dan de som van de delen.” van Aristoteles, de unificatietheorie biedt soelaas. De unificatietheorie van Robbert Dijkgraaf verbindt slechts twee inzichten, de relativiteitstheorie en de quantummechanica in de natuurkunde.

Je kunt niet alles met de ééndimensionale marktwerking, het neoliberalisme (Piketty) oplossen. De 21ste eeuw vraagt om nieuwe visies op de klimaat-, euro- en vluchtelingencrisis van nu, de uitdagingen zoals de verdeling van werk, de voor- en nadelen van artificial intelligence en de verdeling van inkomen. Een nieuw gezichtspunt, een paradigmawisseling ontstaat wanneer, de mens, een organisatie , een natie en een stelsel van natiestaten, maar ook het universum (universeel bewustzijn) als een levend organisme ("The Living Universe") met een eigen bewustzijn wordt opgevat. Of anders gezegd het gaat er om spiritualiteit met hedendaagse wetenschap in harmonie te brengen.

Hans Achterhuis De utopie van de vrije markt
‘Hoe een utopisch geloof letterlijk blind kan maken voor de harde feiten, blijkt uit de diepe overtuiging waarmee Alan Greenspan alle economische gegevens die op een kredietcrisis wezen, bewust negeerde.’
Veel mensen denken dat de vrije markt een objectief proces is dat niemand heeft bedacht en uitgevoerd. Niemand lijkt verantwoordelijk te zijn voor de ideologie en de utopie erachter. Er zou geen ‘kapitalistisch manifest’ bestaan.
Hans Achterhuis laat zien dat een dergelijk manifest wel degelijk bestaat. Dat is de fascinerende roman Atlas Shrugged (1957), geschreven door een in Amerika zeer invloedrijke filosofe van wie wij in Europa de naam nauwelijks kennen: Ayn Rand (Engelse versie). Atlas Shrugged geldt in de VS na de Bijbel als het belangrijkste boek van de afgelopen eeuw. Het gaat over een elite van neoliberale utopisten die de bestaande samenleving volledig kapotmaken, waarna ze de nieuwe wereld van het ultrakapitalisme op kunnen bouwen.

Aurelius Augustinus geeft een ingenieuze definitie van de Triade:
Heilige Drie-eenheid kan men misschien beter de ene God noemen, uit Wie, door Wie, in Wie alle dingen zijn. Vader, Zoon en Heilige Geest zijn elk afzonderlijk God en vormen samen één God. Elk van hun is een volledige substantie en samen zijn ze één substantie. De Vader is noch de Zoon noch de Heilige Geest, de Zoon noch de Vader noch de Heilige Geest, de Heilige Geest is noch de Vader noch de Zoon, maar de Vader is alleen Vader, en de Zoon alleen Zoon en de Heilige Geest alleen Heilige Geest. Alle drie hebben ze dezelfde eeuwigheid, dezelfde onveranderlijkheid, dezelfde majesteit, dezelfde macht. In de Vader is de eenheid, in de Zoon de gelijkheid, in de Heilige Geest het harmonieuze samengaan van eenheid en gelijkheid. Alle drie zijn één door toedoen van de Vader, gelijk door toedoen van de Zoon, verbonden door toedoen van de Heilige Geest.

Naar ratio (Roger Abrahams Volkskrant 1 november 2017 V4-7):
Voor zijn tweede avondvullende show reisde cabaretier Tim Fransen naar Kaliningrad, op zoek naar de erfenis van filosoof Immanuel Kant. De Volkskrant mocht mee. En had erna nog geen benul van hoe de grote Verlichtingsdenker uiteindelijk in de voorstelling terechtkomt.
Denker van de Verlichting
Immanuel Kant (1724-1804) geldt als een van de belangrijkste denkers van de Verlichting. Hij oefende grote invloed uit op de ontwikkeling van de westerse filosofie. Arthur Schopenhauer noemde Kants Kritik der reinen Vernunft (1781) het 'belangrijkste boek dat ooit in Europa verschenen is'. De opvatting over het godsbewijs is als een rode draad in Kants kritieken aanwezig. In zijn kritieken betoogt hij dat een godsbewijs volgens de zuivere rede onmogelijk is. Desondanks bleef hij theïst.
Driften
'Latere denkers, zoals Schopenhauer, Nietzsche en Freud, hebben laten zien dat de mens wordt geregeerd door allerlei driften en irrationele processen', doceert hij. 'En denkers uit de Romantiek - Herder, Schiller en Fichte - vonden dat de essentie van de mens niet ligt in zijn rationele vermogen, maar juist in de cultuur waarin hij is opgegroeid.
Dat speelt nu ook weer. Er wordt gehamerd op nationale identiteit. En identiteit gaat over verschillen tussen groepen mensen, niet over overeenkomsten of solidariteit.'
Daarom is Kant relevant voor onze tijd, stelt Fransen. 'Kants universele ethiek redden, dat is wat ik probeer te doen. Die kan mensen binden.' Maar als ze niet op de Rede gebaseerd mag zijn, waarop dan wel? 'Op onze fundamentele gebrekkigheid, denk ik. Daar wil ik het in mijn voorstelling over hebben. We zijn niet perfect en daar schamen we ons allemaal weleens voor. Toch moet iedereen uiteindelijk erkennen dat hij tekortschiet, langzaam uit elkaar valt en, zonder te weten wat de bedoeling is van dit leven, de dood tegemoet gaat. Die gedeelde gebrekkigheid drijft ons in elkaars armen. Althans, dat wordt mijn these.'

Is het morele risico in de zorgverzekering geen punt? (Peter de Waard Volkskrant 22 november 2017 p. 31):
Totale solidariteit is een mooi ideaal. Vooral in de zorg. De gezonden betalen voor de zieken - hoe vaak die ook de deur van de dokter plat lopen.
In de bancaire wereldje heet dit het moral hazard (morele risico). 'Too big to fail'-banken kunnen alle risico's nemen met kredieten en waardepapier omdat ze weten dat ze door de staat gered worden als het mis gaat. Zo lang handelaren geld voor de bank verdienen, mogen ze onverantwoorde risico's nemen. Iedereen - nou ja: bijna iedereen - vindt dat deze moral hazard moet worden aangepakt.
In de zorg is iedereen daarvan heel wat minder overtuigd. Maar 385 euro eigen risico moet kunnen.

‘Geprofessionaliseerd’ waar Plasterk het in het begin van zijn artikel over heeft is een eufemisme voor het immorele gedrag van bestuurders in de publieke sector (semioverheid) volgens de commissie-Halsema. Volgens de darwinist Plasterk levert deze vorm van ‘professionalisering’ (emancipatie in solidariteit) een evolutionair voordeel op. Het gaat er dan om hoe wordt de Derde weg, Matter over Mind emancipatie in solidariteit naar de praktijk vertaald. De austerity driven aanpak waar Plasterk voor gaat staat diametraal tegenover de route van het Ken uzelve, de moraal van het verhaal in het rapport ‘E i V’. Plasterk is duidelijk een marionet van het systeem geworden, oftewel er zijn nog steeds politici die hun handen in onschuld wassen. Al blijft het natuurlijk een kwestie van perceptie.

Om te leren vliegen, het fenomeen creativiteit te verklaren is het nuttig met het zelf-eon van de fysicus Jean Emiel Charon serieus rekening te houden. Dit komt ook in het boek 'Rusteloosheid' pleidooi voor een mateloos leven naar voren. Zolang we dat mechanisme niet doorhebben, blijft elke oproep tot rustiger leven gedoemd tot mislukken.

Mystici hebben in het algemeen beter begrepen dan politici hoe de wereld, de éne werkelijkheid in elkaar steekt. Net als in de tijd van Luther is er opnieuw behoefte aan een wereldwijde vernieuwing terug naar de Bron. Om de kloof tussen de hoofdzakelijk door reclame - en PR-bureau's gecreëerde beeldvorming en de door burgers ervaren werkelijkheid te overbruggen zijn in dit rapport niet 95, maar slechts 27 stellingen opgenomen.

Naast profeten, mystici en zieners (rishi’s) zijn er ook kunstenaars die met het heilige, het goddelijke in contact hebben gestaan.
Mirra Alfassa laat zien er is niets nieuws onder de zon. Het 'ziel-type' van Mirra Alfassa (p. 334) heeft op de verborgen perpetuum mobile (levensenergie), het zelf-eon van de fysicus Jean Emiel Charon betrekking. Het ziel-type komt individueel of als groep overeen met het dharma der dingen. Soms noemt men het ook de waarheid van de dingen, van ieder ding (p. 334).

De zoeker (The mind of the universe 25 juni 2017):
De in het universum verborgen paradox brengt Robbert Dijkgraaf na ca. 27 minuten ter sprake. Wiskunde wordt ervaren als pure kunst, die niet in gewone taal is uit te drukken. Er is maar een wiskunde, maar er zijn duizende talen.

De paradox is dat taal het mogelijk maakt dat mensen zich met elkaar verenigen. De schoonheid van wiskunde betekent nog niet dat een vogeltje ervan gaat vliegen.

De grote verscheidenheid aan dichotomieën worden in het rapport ‘E i V’ met behulp van het fenomeen Complementariteit tot uitdrukking gebracht. De een bestaat bij gratie van de ander. Uiteindelijk kan er maar één waarheid, ‘De blijde boodschap’ zijn. Door de interacties ('these + antithese', dialectische filosofie van Hegel en Engels) tussen de 'alfa- en de bètawereld' kan synthese ontstaan. De gedragswetenschap, in het bijzonder de gammawetenschappen pedagogiek, sociologie, economie en politicologie vormen de schakel tussen de alfa- en bètawetenschappen. Zij nemen dus een tussenpositie in tussen alfa- en bèta-wetenschappen.

Het bewijzen van het Higgsdeeltje heeft vele miljarden gekost en nu ligt er de uitdaging aan de metafysica, de keerzijde van de medaille, de onderliggende eenheid in verscheidenheid, de diepere samenhang te ontcijferen. Hoe richten we onze levensenergie, de oplossingsrichting, die aan het Higgsdeeltje ten grondslag ligt wordt door de esoterie gratis aangeboden. Anders gezegd de oplossingsrichting, de eenheidsvisie, de ‘E i V’ weerspiegelt het Higgsdeeltje, het Godsdeeltje. Maar wat het Higgsdeeltje is voor de Natuurkunde is het Tibetaanse dodenboek, de Derde weg voor de Geestkunde. Onze levensenergie, het Bodhisattvapad maakt het mogelijk te verenigen dat wat het Higgsdeeltje, de vier bij vier matrix, de symmetrie van het standaardmodel heeft doorbroken.

Om een cultuuromslag te realiseren gaat het uiteindelijk om een integrale denktrant (de synthese tussen de domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers) die het parochiale denken, de symboolpolitiek van het ’eigen koninkrijkje’, de 'bv Ego' overstijgt. In het rapport 'E i V' wordt de stelling verdedigd dat een duurzame samenleving mogelijk is door met de Geestkunde en de Natuurkunde, de beide zijden van de medaille, de éne werkelijkheid rekening te houden.

De 'Bewustzijnsschil', de 5 bij 5 matrixstructuur biedt een nieuw perspectief om de metafysica, de keerzijde van de medaille , de christogenesis van Teilhard de Chardin, Akasha van H.P. Blavatsky, het Akasha-veld van Ervin Laszlo, het Global Brain, de vijf gezichtspunten ‘Sensation, Awareness, Experience, Self-awareness en First-person experience’ van Francis Heylighen te verklaren. Op de microkosmos aarde draait het om het aanmaken van nieuwe hersenpaden (Neurale plasticiteit) van H.P. Blavatsky.

Na het lezen van het artikel Autisme wereldreligies moet doorbroken in de Volkskrant van 18 oktober 2003 is met het verzamelen van informatie voor het rapport ‘E i V’ daadwerkelijk een begin gemaakt. De kwintessens die in het rapport ‘E i V’ naar voren komt wordt aan de hand van een zogenaamde 'Bewustzijnsschil', een 5 bij 5 matrix geïllustreerd. De schil is uit de vijf definities Ether-paradigma, Reflexief bewustzijn, Meta-leren (het Nieuwe leren), de Hermeneutische cirkel en de Unificatietheorie samengesteld. De hierbij gevolgde denkwijze wordt door de publicatie Het transcenderen van de conceptueel-symbolische kode van Francis Heylighens weergegeven.

Om dus voor de homo sapiens op aarde het evenwicht, de harmonie te herstellen laten de gammawetenschappen zien hoe het mogelijk is de alfa- en bèta-wetenschappen, Geestkunde en Natuurkunde, de 5 bij 5 matrix met de 4 bij 4 matrix te verbinden.

Het rapport ‘E i V’ is door mijn belangstelling voor het fenomeen organisatiecultuur ontstaan. Gewenste cultuurveranderingen in een organisatie worden in een 5Ddenkraam geplaatst. Het is de spin-off (serendipiteit) van de zoektocht. Uiteindelijk draait het om de vraag: is het mogelijk de beschaving een stapje verder te brengen? Is het laagje vernis dat beschaving heet sinds de oudheid toegenomen?

Leo Bormans Geluk. The World Book of Happiness
Europees Voorzitter Herman Van Rompuy stuurt het boek Geluk. The World Book of Happiness als nieuwjaarscadeau aan alle wereldleiders. In de aanbevelingsbrief die hij daarbij voegt, pleit hij er uitdrukkelijk voor om geluk, levenskwaliteit en welbevinden van mensen bovenaan de politieke agenda te zetten. We kunnen met z’n allen kiezen voor andere prioriteiten in de politieke en economische agenda maar ook in ons eigen leven en dat van wie ons omringt. Het lijkt misschien een softe boodschap maar dat is het niet.

Herman van Rompuy heeft gelijk dat het welbevinden van de mensheid centraal dient te staan. Maar de kwintessens van het verhaal is Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en in het hiernamaals gelukkig te worden. Of met andere woorden er dient ook met de metafysische wereld van Teilhard de Chardin en Jiddu Krishnamurti rekening te woorden gehouden. Om de spanning tussen Oost en West te verminderen biedt het werk van Ulrich Libbrecht, het Comparatief Model en van C.A. van Peursen het Trekkermechanisme een belangrijk houvast.

De éne werkelijkheid, de eeuwige wederkeer beweging drukt de eenheid uit. Teilhard de Chardin: Alles divergeert en moet ook weer convergeren, zich samensluiten. Het bewustwordingsproces bestaat uit de uitwisseling tussen het vrouwelijk en het mannelijk, tussen 'Chaos, Gaia en Eros' en het 'Goede, Ware en Schone', tussen de lagere en de hogere Triade, tussen chaos en harmonie, tussen materie en geest, tussen begin en het einde, tussen Alpha en Omega. Er is maar één waarheid, die door de 1e grondstelling naar voren wordt gebracht.

Vergeet het geluk (Margreet Vermeulen interviewt Emily Esfahani Smith Volkskrant 24 juni 2017 Bijlage Sir Edmund p. 24-27):
De hedonistische hang naar blijheid maakt de westerse mens eerder treurig en eenzaam, zegt Emily Esfahani Smith. Voor een zinvol leven heb je meer aan verdriet en tegenslag.
Emily Esfahani Smith (29) groeide op in een soefi-gebedshuis in Montreal, dat werd gedreven door haar Iraanse moeder en Amerikaanse vader, beoefenaars van de mystieke islam. Er werd gemediteerd, thee gedronken en poëzie gelezen. Als een dakloze aanklopte, werd hij hartelijk ontvangen. Ze was onder de indruk van hun onbaatzuchtigheid, hun gevoel voor zingeving en de manier waarop ze ook haar het gevoel gaven verbonden te zijn met iets groters.
Ze brak door in 2014 met een artikel (30 miljoen hits) in The Atlantic: 'Er is meer in het leven dan gelukkig zijn', waarin ze onze obsessie met geluk op de korrel neemt. Het was de basis van haar boek De kracht van betekenis, dat inmiddels in vijftien talen is vertaald. Eind mei was ze in Nederland om haar boek te promoten. Ze heeft de looks van een Iraanse, maar ze heeft zich de ratelende spreekstijl eigen gemaakt die we kennen van veel Amerikanen.
Voor haar boek baseerde Esfahani zich op tientallen studies uit de psychologie. Daarnaast sprak ze met totaal verschillende mensen over hoe zij geluk vonden door zinvolle activiteiten te doen, zoals een voormalige drugsdealer die een sportschool begint voor andere ex-criminelen. Ze citeert uitgebreid de beroemde Joodse psychiater en neuroloog Viktor Frankl die in het concentratiekamp Theresiënstad ervoer dat zelfs daar het leven nog zin kan hebben. Her en der krijgt het boek ongewild wat 'zelfhulp-trekjes' die we kennen uit de geluksliteratuur. Esfahani lacht.
'Als kind wilde ik dokter worden om het lichamelijk lijden van mensen te verminderen. Dat ben ik niet geworden. Maar met een boek als dit kan ik mensen misschien een klein beetje helpen om zich beter te voelen.'

Rinnooy Kan kroonlid en ex-voorzitter van de Nederlandse Sociaal-Economische Raad.
Rinnooy Kan (inaugurele rede Daadkracht door draagvlak 25 augustustus 2006) onderkent het chaospunt,
Onze traditie van eenheid in verdeeldheid: Voor Nederland-watchers zijn het verwarrende tijden. Wie Nederland van een afstand waarneemt, ziet een land dat zijn evenwicht verloren heeft. De ooit door Baudelaire bezongen cultuur van ‘luxe, calme et volupté’ lijkt wel verworden te zijn tot een cultuur van onzekerheid, ontevredenheid en onverdraagzaamheid. Etc. Wie zijn toekomst in dit kleine Europese land onvoorspelbaarder acht dan ooit tevoren, heeft gelijk. Maar onze problemen zijn oplosbaar. Het kan alleen door het creëren van authentiek nieuw zelfvertrouwen, van een breed gevoel dat de inwoners van Nederland meer dan voldoende zijn geëquipeerd om aan een inherent steeds onvoorspelbaarder toekomst het hoofd te kunnen bieden. Dat is de feitelijke betekenis van het ideaal van de ‘weerbare burger’ die dankzij een voortdurend proces van onderwijs en scholing zijn weg kan blijven vinden in een veranderende wereld, en die zich op de omslagpunten van zijn levensloop gesteund weet door een modern systeem van sociale zekerheid.

Bonussen zijn de pest voor het bedrijfsleven (Laura de Jong Volkskrant 24 juni 2017 Bijlage Opinie p. 8):
Hoogleraar financiële geografie Ewald Engelen (54) veranderde radicaal van mening over bonussen.
'Mijn publiek is veranderd. Vroeger werd ik met enige regelmaat uitgenodigd door banken en andere ondernemingen om daar te spreken over ons financiële stelsel. Dat soort uitnodigingen van de economische en politieke elite krijg ik niet meer. En die zou ik nu ook niet meer accepteren. Ik ben meer terechtgekomen in een hoek waar de kritiek op het kapitalisme en de kapitalistische economie centraal staat. Men is mij steeds meer een populist gaan noemen. Dat heeft alles te maken met mijn nieuwe opvattingen, neem ik aan. Ik ben daar trots op. Opkomen voor de belangen van de kwetsbaarsten is wat mij betreft een moreel gebod. En dat is niet te combineren met de roofzucht aan de top.'

Lucian Freud: ‘Inderdaad, dit zijn wij, dénken we’ (Lucette ter Borg Vrij Nederland 17 september 2005):
Meer dan een eeuw geleden, in 1898, tekende de Oostenrijkse kunstenaar Gustav Klimt een beeldschone, naakte vrouw met lange donkere haren. Hij beeldde haar frontaal af, verleidelijk, en drukte haar een spiegel in de hand. Nuda Veritas, noemde hij haar, en voor Klimt was zij het symbool van de nieuwe, revolutionaire kunst die hij voorstond. Een kunst die de moderne mens liet zien zoals hij werkelijk was. Vandaar ook die spiegel, die niet naar de vrouw toe was gekeerd, maar naar de kijker. De spiegel als wapen, de spiegel van de waarheid.
Die spiegel houdt de kunst van de twintigste en ook in de eenentwintigste eeuw sindsdien in haar ban. Want sinds Klimt, kunnen we stellen, heeft de kunst er een functie bij: die van waarheidsserum. Eindelijk kan de moderne mens, dankzij de kunst, zien wat er werkelijk onder dat dunne laagje vernis schuilgaat dat we beschaving noemen. Kunstenaars als Oscar Kokoschka, Otto Dix, Georg Grosz en vele anderen na hen tekenden, schilderden en beeldhouwden het voor ons uit. Moordenaars in rokkostuums, nymfomanes in avondjurk, pathetische leugenaars, in zelfbeklag zwelgende egoïsten, eenzame zelfmoordenaars, in liefdesverdriet stikkende zielepoten.

'Beschaving is een dun vernislaagje' (interview Tobias Reijngoud Trouw 21 februari 2012):
Werkelijke vrijheid betekent: vrij zijn van het najagen van begeerten en behoeftes, geen slaaf zijn van je driften. Dat zegt cultuurfilosoof Rob Riemen. De schuldencrisis is volgens hem het gevolg van een perverse vorm van vrijheid.

Libido: In Jungs opvatting wordt het gedrag van de mens in belangrijke mate bepaald door een algemene levensdrang die hij libido (levenskracht) noemde. Hiervoor zag hij, en daarin verschilde hij sterk van inzicht met Freud, niet in de eerste plaats een seksuele oorsprong, maar eerder een religieuze (in de ruimste zin van het woord).
Voor Jung betekent eros de religieuze hartstocht, geestesdrift (moslimfundamentalisme), voor Freud de seksuele drift, het hebben en in bezit nemen, de emotie egoïsme (marktfundamentalisme). Alles heeft zijn tegenstelling, aardse begeerte inbegrepen. Of met andere woorden mannen zijn fysiek zo geschapen dat ze achter hun … aanlopen, maar ze hebben ook een hoofd gekregen waarmee ze tot in de hemel kunnen reiken.
Carl Jung legt een accent op de schaduwzijde en Roberto Assagioli op de verborgen keerzijde, de lichtzijde. Primair draait het om hoe balanceren we tussen de religieuze - en sexuele energie en sturen we onze werkdrift. In het rapport ‘E i V’ wordt de synthese van
vier gezichtspunten, de kwintessens uitgewerkt.

Bij Hoofd, Hart en Onderbuik moet er onderscheid worden gemaakt tussen wat van het hoofd is (ratio, cultuur), wat van het hart (gevoelens, intuïtie) is en wat van de buik is (begeerten, verlangens, het primitieve beest). Narcisme, onderbuikgevoelens, navelstaren zijn sterk egocentrisch gericht. Een tweestrijd tussen het algemeen belang en individueel sentiment (hart versus buik) zal altijd blijven bestaan.

Tobias Reijngoud boek Weten is meer dan meten (een uitgebreid verslag staat in de Volkskrant 23 februari 2012):
Spraakmakende opinieleiders over de economisering van de samenleving:
Hans Achterhuis, filosoof en publicist * Frank Ankersmit, historicus * Jan Blokker, publicist * Peter Blom, directievoorzitter Triodos Bank * Arnoud Boot, hoogleraar financiële markten * Arjo Klamer, hoogleraar economie van kunst en cultuur * Jos van der Lans, cultuurpsycholoog en publicist * Grahame Lock, hoogleraar filosofie * Rob Riemen, directeur Nexus Instituut * Abram de Swaan, socioloog * Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap * Marian Verkerk, hoogleraar zorgethiek * en anderen.
In zijn boek laat Tobias Reijngoud zien dat het in de kern nog steeds draait om het eerder door Aristoteles onderkende spanningsveld tussen ’Kwaliteit en Kwantiteit’. Of met andere woorden Plato's Ideeën wereld, de Allegorie van de grot is nog steeds actueel: Kenmerkend voor Plato’s idealisme is dat de abstracte wereld van de Ideeën meer realiteit bezit dan de materiële wereld van de tastbare dingen.

VS dalen in aanzien sinds Trump president is (Bert Lanting Volkskrant 28 juni 2017 p. 8-9):
Het aanzien van de Verenigde Staten in de wereld heeft een enorme deuk opgelopen sinds president Donald Trump in het Witte Huis zit. Volgens een opiniepeiling van het Pew Research Center onder veertigduizend mensen in 37 landen heeft driekwart van de ondervraagden geen vertrouwen in Trump als het gaat om zijn rol op het wereldtoneel. Vergeleken met zijn voorganger, Barack Obama, scoort Trump in vrijwel alle landen dramatisch slecht.

Rutte zoekt nieuwe vrienden (Natalie Righten Volkskrant 23 juni 2017 p. 6-7):
Met het vertrek van de Britten verliest Nederland een natuurlijke bondgenoot binnen de EU. Een waar diplomatiek offensief moet voorkomen dat Parijs en Berlijn straks over Den Haag heen walsen.
De Britse en Nederlandse ideeën over Europese defensie, de begroting, maar ook vrijhandel, de interne markt en regeldruk vanuit Brussel lagen de afgelopen 25 jaar nooit ver uiteen. In bijna alle belangrijke dossiers - behalve de euro, want die wilden de Britten niet - trokken de twee landen samen op. Oud-minister en oud-diplomaat Ben Bot: Als iets je niet beviel, dan kreeg je de Britten mee, omdat het hen meestal ook niet beviel.'
Maar daar komt nu een einde aan. Als een beetje vaart wordt gemaakt, zitten de Britten vanaf maart 2019 niet meer in de EU. En net zoals bij een baan opzeggen geldt: wie eenmaal zegt dat hij weg gaat, is al een beetje weg.

Burgers van Europa kom in actie! (Jonathan Holslag Volkskrant 24 juni 2017 Bijlage Zaterdag p. 8):
De bevolkingsexplosie in Afrika en het Midden-Oosten wordt dé strategische uitdaging van deze eeuw. Elk jaar komen er in Afrika en het Midden-Oosten dertig miljoen inwoners bij, vaak in een context van armoede, geweld en onderdrukking. Laten we er niet flauw over doen: de stroom vluchtelingen en migranten is slechts de voorhoede van een veel grotere exodus, tenminste als de toestand in de regio niet verbetert. Dit dreigt de verdeelde Europese samenleving verder te versplinteren. Maar wat doen we eraan?
De komende jaren zullen we de migratie moeten doseren. We zullen een strategie moeten uitdokteren om onze plicht tegenover medemensen in nood na te komen zonder de leefbaarheid van onze steden in het gedrang te brengen. We hebben een vluchtelingenbeleid nodig van menselijkheid en nuchterheid. Op langere termijn moet het echter onze ambitie zijn om veiligheid, welvaart en waardigheid uit te dragen, om kansen te delen met de landen rondom ons, om Europa in te bedden in een positieve invloedssfeer waarin onze samenleving opnieuw als rolmodel fungeert. De beste remedie tegen onzekerheid is zélf sterker worden.

Universiteit van de leegte (Martin Sommer Volkskrant 24 juni 2017 Opinie p. 5):
Onzekerheid wordt gemaskeerd met stoere wetenschap.
De nieuwe intellectueel is de voordenker. Hij is niet van de sociale wetenschappen, maar van de harde bètakennis. Hij is geen tobber, maar vrolijk gestemd en draagt uit wat de wetenschap presteert. Robbert Dijkgraaf is het voorbeeld. Het dominante kennisprogramma is niet langer Buitenhof maar DWDD.
Laatst zag ik de gerespecteerde socioloog Joop Goudsblom voorbijschuifelen. Hij leeft dus nog. Indertijd noemde Goudsblom de socioloog een 'mythenjager'. Het afschieten van onzin was voor zijn generatie een wetenschappelijke levenstaak. Karel van het Reve kon het als de beste. De mythenjager van toen is tegenwoordig een feitenjager. Dertig jaar geleden ging het debat nooit over de feiten. Feiten waren bouwstenen, pas daarna begon de wetenschap. Nu gaat het niet langer om het ontkrachten van mythen maar om van wie de feiten zijn.
De oplossing vloeit rechtstreeks voort uit de nuchtere feiten en wie er anders over denkt, heeft het niet begrepen. Wetenschap werd stoere wetenschap en lijkt sterk op stoere politiek. Bestuurders maskeren hun onzekerheid door steeds harder 'ik heb besloten' of 'ik heb opdracht gegeven' te roepen, om er geen misverstand over te laten bestaan dat zij aan de touwtjes trekken. Het kan niet verbloemen dat onze instituties steeds meer opereren in een onrustbarend luchtledige. Juist daarover moet de universiteit eens duchtig nadenken.

Livestro beschuldigt zonder bewijs (Wierd Duk Volkskrant 8 juni 2017 p. 24):
'Joshua Livestro lijkt het tot zijn opdracht te hebben gemaakt mij te framen als gevaarlijke oproerkraaier.'
In de Volkskrant (Opinie, 3 juni) krijgt publicist Joshua Livestro uitgebreid de ruimte om mij en andere auteurs weg te zetten als 'extreem-rechtse complotdenkers'. Het is niet voor het eerst dat Livestro deze ernstige beschuldiging aan mijn adres uit.
Sinds het Oekraïne-referendum toen hij, met geld van de miljardair George Soros, pleitte voor een 'ja', lijkt hij het tot zijn opdracht te hebben gemaakt om mij te framen als een gevaarlijke oproerkraaier.

Het debat, de controverse tussen Wierd Duk en Joshua Livestro, is een hoofdthema in het onderzoeksrapport 'E i V'. Het is een thema dat de gemoederen, lees filosofie al millennia bezig houdt. De leugenaarsparadox, het Münchhausentrilemma, de Paradox van Epimenides, Third man argument van Plato en ten slotte Harry Mulisch stelt voor deze bespiegelingen over Het Ene (dass in der Vielheit Einheit, in der Einheit Vielheit bestehen kann), de These-antithese-synthese te zien als intuïties betreffende het moment vlak 'voor' de oerknal, waarop iets ontstaan is terwijl er niets was: dat punt dat dus niet bestond, maar, ogenblikkelijk ontploffend, toch weer wel bestond.7.
7) De Zuilen van Hercules, blz. 112-118.
Het is de Bhagavad Gita die voor dit vraagstuk een oplossing aanreikt. Het laat zien dat zowel de Oosterse filosofie als de Westerse filosofie van het mechanisme These-antithese-synthese gebruik maakt.

Positie over positie Groningse Universiteitskrant (Jurre van den Berg Volkskrant 9 juni 2017 p. 18):
Volgens een opgestapte redacteur van de Groningse Universiteitskrant wordt onder druk van het universiteitsbestuur zelfcensuur gepleegd. De laatste ontkent de druk.
Die spagaat geldt voor alle media in het hoger onderwijs, maar met de komst van Rob Siebelink als hoofdredacteur, vorig jaar, werd er volgens White steeds minder weerstand geboden aan het universiteitsbestuur of geïnterviewde medewerkers die teksten wilden aanpassen. Zoals toen White schreef over het voornemen van de RUG een campus op te richten in Yantai, China. White: 'Dat moet je kritisch volgen. Het gaat om miljoenen. Maar wij kregen steeds te horen dat we te negatief waren, zelfs toen ik in een artikel de voor- en nadelen op een rij zette.'
'Zeker een hoofdpijndossier als Yantai leidt soms tot venijnige discussies met het universiteitsbestuur', zegt Siebelink. 'Als universiteitskrant opereer je in een spanningsveld. Ik had het het liefst dat we onszelf konden bedruipen, maar zo is het nu eenmaal niet. Soms is het wheelen en dealen.'
Er is meer aan de hand dan 'een verstoorde arbeidsverhouding', zegt eindredacteur Sjef Weller, die het vertrek van White 'een aderlating' noemt. Ook hij ondertekende de kritische brief.
'Dat artikelen worden aangepast om rekening te houden met belangen van hogere machten stuit me enorm tegen de borst. Dat past niet bij een ¬publieke, democratische instelling als een universiteit.'
Kritische keffers
'Universiteitsbesturen zeggen niet snel dat ze klaar zijn met de kritische pers. Maar als plannen waar ze veel energie in steken kritisch belicht worden, zijn ze daar niet blij mee.' Aldus Jaap de Jong, hoogleraar Journalistiek en Nieuwe Media en voorzitter van de redactieraad van het Leidse universiteitsblad Mare.

Noodzakelijk optimisme (Margriet Oostveen Volkskrant 9 juni 2017 p. 21):
Micha de Winter begon al onderzoek te doen naar radicaliserende jongeren, toen die nog op Hyves zaten. De vraag 'Wij zoeken radicaliserende jongeren' leverde lange tijd geen reactie op. Toen veranderden de onderzoekers die tekst in 'Wij zoeken jongeren met extreme idealen'. En bingo.
Idealen zijn een vorm van hoop, een uitweg zelfs, die soms dus ook kunnen doorschieten in extremisme. De Winter pleit voor meer optimisme en praten over idealen in de opvoeding, juist ook als het om radicaliserende jongeren gaat, want radicaliseren hóórt bij jeugd en het is de taak van volwassenen de rem te vinden.
Na een kleine boutade over de hersenwetenschappers ('hersenfundamentalisten') die tieners reduceren tot machteloze, onrijpe prefrontale cortexen, besluit hij: 'Kan wel wezen, maar des te belangrijker dat ouderen bij risicovol gedrag die prefrontale cortex voor jongeren zijn.' Ofwel: niet afhaken maar grenzen stellen aan kinderen, afremmen, blijven praten als idealen op drift raken. En dat gebeurt veel te weinig.
Het
optimisme van Micha de Winter is ook niet dat ergerniswekkende soort van 'verandercoaches' of 'inspirerende' quotes. Zijn optimisme is sinds zijn vroegste jeugd een vorm van doorbijten. De Winters moeder verloor haar verloofde in de oorlog, waarschijnlijk in Treblinka. Zijn vaders eerste echtgenote en hun baby zijn vermoord in Auschwitz. Zijn ouders vonden elkaar na de oorlog en durfden in Oss toch weer opnieuw te beginnen: twee zonen kregen ze, eerst Harry (die televisieproducent werd), daarna Micha. Dit optimisme is door de broers ervaren als een opdracht 'waardoor je je realiseert dat je niet alleen maar voor jezelf leeft'. Zin geven aan het verleden, hoop scheppen voor de toekomst: noodzakelijk optimisme. Wie dat niet meer kan overdragen op jongeren, die is verloren.
De idealen van onze ouders waren vaak te dwingend en nu worden idealisten weer voor gutmensch uitgescholden, zeg ik. Je kunt het i-woord dus maar beter niet meer in de mond nemen. 'Minder ideologie is ook goed', zegt De Winter. 'Maar van de weeromstuit niet meer over idealen praten, is gevaarlijk.'
Maar alles is geïndividualiseerd, ook idealen, zeg ik. Hij: 'Precies, idealen zijn nu ook maar een mening.' We maakten idealen eerst onschadelijk en krijgen ze van geradicaliseerde jongeren nu keihard terug. Volwassenen zetten er 'normen en waarden' tegenover, maar geen alternatieve idealen. Jongeren met heftige idealen voelen zich vaak vernederd, blijkt uit De Winters onderzoek. Als die geen ruimte krijgen om te praten, gaan ze ondergronds. Intussen lijken ook volwassenen ongenuanceerder en egocentrischer dan ooit. Net kinderen eigenlijk.
'Dat is het leuke van pedagogiek', zegt Micha de Winter, 'je praat over kinderen, maar hebt het tegen volwassenen.'
Schreeuw en dwing zelf eens wat minder, daarom. Haal het taboe van idealen. 'En kom dan zelf eens met betere argumenten: In het belang van je kinderen.'

Met lange tanden (Raoul du Pré Volkskrant 9 juni 2017 p. 21):
Er is één excuus voor het getreuzel: de versnippering van het politieke landschap maakt het niet eenvoudig. Maar van de politieke leiders mag nu worden verwacht dat zij de situatie gemakkelijker maken in plaats van nog ingewikkelder. Dat begint met een beetje bereidwilligheid: zoek de overeenkomsten in plaats van de verschillen. Op een coalitie die vanaf dag één met lange tanden aan de klus begint, zit niemand te wachten. Als Rutte, Buma, Pechtold, Klaver en/of Segers dat vooruitzicht nu niet snel weten weg te nemen, wordt het tijd serieus te gaan nadenken over een minderheidskabinet.

Frank Miedema toont in zijn boek de keerzijde, het zit in de mens om extreme uitdagingen te zoeken. Wetenschappers zijn bijvoorbeeld bezig om een reis naar mars voor te bereiden en een zelfrijdende auto te ontwikkelen. Maar er zijn ook politici als Nigel Farage die er voor zorgen dat Engeland uit de EU stapt. In Nederland is het Geert Wilders die het debat tussen eurofielen en eurosceptici op scherp zet. Om op aarde eeuwige roem te bereiken gebruiken mensen hun creativiteit ook om zaken te vernachelen, bijvoorbeeld in de wetenschap Diederik Stapel en in de wielersport Lance Armstrong. Het zijn met name Dick Swaab en Victor Lamme die met 'we zijn onze hersenen' een fundamentalistisch standpunt innemen. Hun controversiële inzichten voor wat betreft onze hersenen staan diametraal tegenover die van andere wetenschappers als de internationaal bekende wetenschappers als Fritjof Capra en Paul Davies. Seculiere vormen van fundamentalisme zijn het neoliberalisme, lees het marktfundamentalisme en hooliganisme.
Maar bij de huidige formatie zien we ook fundamentalistische trekjes bij politieke partijen, die op basis van hun partijprogramma weigeren met elkaar samen te werken. Donald Trump is met zijn America First en de consequenties daarvan voor het klimaatvraagstuk een fundamentalist pur sang. Fundamentalisme is een uiting van menselijk gedrag, waarmee we in meer of mindere mate zijn behebt.

Het idee om op basis van complementariteit fysica en metafysica met elkaar te verbinden is ook door Werner Heisenberg en door Fritjof Capra in zijn boek The tao of physics, naar voren gebracht. Het boek van Capra beschrijft een onderzoek naar de parallellen tussen de moderne fysica en de oosterse mystiek. Het 5D-concept wil benadrukken dat het universele patroon van het wat vastligt. Het is zoals het is (antropisch principe), daar kan de wetenschap weinig aan veranderen.

We verkeren in een fase, die voortvloeit uit de Spiltijd (Het wezen van religie - Gert J. Peelen Volkskrant 2 december 2005 of Angstige godsdienst - Michaël Zeeman 12 mei 2001 of Alleen, met de wereld op zijn nek - Michaël Zeeman Volkskrant 11 november 2005), die door Karen Armstrong in haar boek De Transformatie het begin van onze religieuze tradities wordt beschreven. Of met andere woorden zij vormen de contouren van de huidige samenleving. We beleven nu de fase van secularisatie, de overgang die op het Oude - en Nieuwe Testament volgt. Al blijven Wie zegt gij dat ik ben? (Matteüs 16-15), het verhaal over de splinter en balk (Mattheüs 7:3-5) en het bouwen van torens van Babel in de EU actueel. Het is een illusie in Europa, dat men meent de financiële crisis te kunnen oplossen door de geldpers te laten draaien. De pensioenen van onze jongeren komen daardoor stevig onder druk te staan. Maar ten opzichte van andere EU landen staat Nederland er met zijn enorme pensioenreserves er relatief gezien gunstig voor. Maar deze relatief gunstige positie wordt door demografische ontwikkelingen, lees vergrijzing en het lage geboortecijfer weer ongunstig beïnvloed. Seculiere vormen van het fundamentalisme zijn het neoliberalisme en hooliganisme.

De paradox is dat de onvolmaaktheid van de mens op aarde in contrast staat met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de schijntegenstellingen op aarde staan tegenover de harmonie in de hemel of de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur. Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte mens. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast (Nous) met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur.
Het brengt de éne eeuwige en absolute waarheid tot uitdrukking. De aardse ziel staat tegenover de hemelse geest, het innerlijke bewustzijn tegenover het non-lokale, universele bewustzijn, het Akasha-veld.

Het boek DE GROTE WERELDRELIGIES en de twee vormen van elke religie van Antony Fernando bespreekt de middenweg (p. 58,62,63,64,68,69,73,74 en 76) van onvolwassenheid naar volwassenheid (p. 3,91,92,93,174,181).
185/186: Maar het ziet er naar uit, dat de wereld in de toekomst voor de vorming van een verenigde mensheid, een spirituele theologie nodig heeft, die de aandacht vestigt op de gemeenschappelijke wortels van alle godsdiensten. Zo'n theologie zal de realiteit moeten uitleggen van leven en dood, waarover alle religies het eens en waarvan alle mensen in hun onderbewustzijn overtuigd zijn. Samengevat zou deze deze op het vlak van de ervaring berustende realiteit zijn: Zonde en lijden horen wezenlijk bij het mens-zijn.
Maar alle mensen ongeacht hun kleur, kaste of geloof zijn begiftigd met de spirituele kracht deze belemmeringen draaglijk te maken en het eeuwige goddelijke leven deelachtig te worden.

Het brein is symmetrisch van opzet. Veel functies zijn zowel links als rechts aanwezig en vormen een complementaire spiegel. Het corpus callosum of de hersenbalk is een structuur in de hersenen die de twee hersenhelften met elkaar verbindt en zorgt dat ze informatie kunnen uitwisselen.
De linker- en rechter hersenhelft moeten in balans zijn. Globaal regelt de sensibele, visuele linkerhelft verbale, logische, analytische, rationele, redenerende, conceptuele en lineaire activiteiten. De linkerhelft deduceert, redeneert, verwerkt, weegt feiten tegen elkaar af, ordent waarden, vergelijkt en analyseert om tot een beslissing te komen. Terwijl de motorische rechterhelft regelt non-verbale, scheppende, holistische, visuele, ruimtelijke, intuïtieve en perspectivische functies; ze verwerkt informatie meer rechtstreeks door middel van instinct en intuïtie in plaats van door een logische gedachtegang. De rechterkant is sterk op de grote lijnen gericht. Met deze helft herken je gezichten van mensen. We dienen wel degelijk met
Door gene zijde bezien, de keerzijde van de medaille rekening (Trust Building Activities) te houden.

Van de hand van prof. dr. James Kennedy (hoogleraar Moderne Nederlandse Geschiedenis en decaan van University College Utrecht) verscheen onlangs het boek Een beknopte geschiedenis van Nederland. In het boek worden historische gebeurtenissen geplaatst in een internationaal perspectief. Wereldwijd geloven veel mensen dat Nederland een uniek land is. Dat heeft te maken met de onttrekking van veel land aan de zee, maar ook met de Nederlandse handelsgeest, de markante culturele erfenis, de religieuze diversiteit en een eeuwenoude traditie van tolerantie. Sinds de negentiende eeuw zien de Nederlanders ook zelf hun land als moreel voorbeeld, een land waarvan de morele superioriteit in buitenlands en binnenlands beleid een inspiratie kan zijn voor anderen. In recente jaren maakt het positieve zelfbeeld over Nederland plaats voor negatieve percepties, nu het land zich volgens velen in een identiteitscrisis bevindt.
James Kennedy, zoon van een Amerikaanse vader en een Nederlandse moeder en zijn leven lang al geïnteresseerd en gespecialiseerd in de Nederlandse geschiedenis, is de perfecte auteur voor deze Beknopte geschiedenis van Nederland, van het vroegste begin tot nu. Hij beschrijft niet alleen de historische gebeurtenissen, maar plaatst deze ook in internationaal perspectief en vergelijkt ze met ontwikkelingen in andere Europese landen.
MEDIA-AANDACHT
Kennedy werd door nrc.next geïnterviewd (24 februari) naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek.
James Kennedy en de moeizame tolerantie van Nederlanders (Bernard Hulsman NRC 24 februari 2017):
Over Trump heeft u eens geschreven dat u zich niet kon voorstellen dat hij president zou worden.
„Ik kan me dat nog steeds niet voorstellen. Voor het eerst van mijn leven heb ik slapeloze nachten over de toekomst van mijn land.”
Bijna niemand zag hem president worden. Is er iets over het hoofd gezien? De ‘basket of deplorables’ misschien?
„Achteraf kun je vaststellen dat de fixatie op de persoon Trump tot een tunnelvisie heeft geleid. Ook bij mij. In het najaar van 2016 heb ik in de VS lezingen gehouden waarin ik de verweesdheid van de Trump-aanhangers vaststelde. Verweesd, ja, inderdaad: dat woord gebruikte Fortuyn ook al. Maar toch dacht ik steeds: nee, zo’n verschrikkelijke man, dat kan niet, die kan onmogelijk president worden. Misschien is de les dat we ons niet zo moeten fixeren op Trump nu hij aan de macht is, maar meer acht moeten slaan op de krachten om hem heen.”
Sommige historici geloven dat het Europese en Amerikaanse populisme het einde betekent van de neoliberale orde waarvan Thatcher en Reagan de pioniers waren. ‘There is no alternative’, zei Thatcher altijd, maar populisten lijken er wel een te hebben, beweren ze.
„Ik moet het nog zien. Om te beginnen zijn niet alle populisten tegen het neoliberalisme. Maar ook bij de anti-globalistische populisten is het nog maar afwachten of ze wezenlijke veranderingen in de economische orde tot stand kunnen brengen. Je ziet nu dat de verweesde kiezers in veel landen tegemoet worden gekomen in hun zorgen over bijvoorbeeld flexibele arbeid, maar het is heel goed mogelijk dat dit bij symboolpolitiek blijft. Een van de spannendste vragen van nu is of Trump met zijn bilaterale handelsverdragen waarop hij zijn kaarten zet, een nieuwe economische orde weet te scheppen. Dat wordt de proof of the pudding.”

Stelling: Voor een juiste balans tussen individuele en collectieve belangen dienen net als 'Kerk en Staat' het 'publieke en private' domein duidelijk door Zielkunde (op basis van Zaaien en Oogsten, Complementariteit, carbage in carbage out), een derde weg (middenweg 'Hoofdroute', rechtvaardigheid, ‘bron van harmonie’) van elkaar te worden onderscheiden. Het privatiseren van de publieke sector komt er in feite op neer dat de overheid, lees de bureaucratie in eigen doel schiet. Door het stuur uit handen te geven los je geen problemen op. Het mechanisme evenwicht door tegenwicht, these + antithese = synthese, heeft gefaald. Hoofdoorzaak van het onbehagen in de maatschappij is dat de overheid religie buiten hun referentiekader heeft geplaatst.

Het onderzoeksrapport ‘E i V’ draagt een methodologisch karakter. Het biedt een universeel referentiekader, namelijk de ‘bewustzijnsschil’ om aan de unificatietheorie handen en voeten te geven. Of met andere woorden te laten zien hoe de 'Kwantumshift in het wereldbrein' geleidelijk plaatsvindt. Door het zelfbewustzijn, zelfreferentie maken we deel uit van onze eigen evolutie. Waar kiezen we voor evolutie of devolutie? Het is net als met Geest en Lichaam, hemel en aarde, Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, deductief en inductief. Het zijn de twee complementaire kanten van een medaille, het is de psyche, de schakel tussen geest en lichaam waar het in de Kwantumshift, de Unificatietheorie echt om draait.

De unificatietheorie impliceert dat we leren begrijpen dat ons hele leven onze Weg is. Er is maar een 'hoofdroute'. Deze route sluit op de vier oorzaken-leer, het evolutionair ontwikkelingsmodel en op de nieuwe levensrichting van Spinoza aan. De 'hoofdroute', de middenweg, het hoe wordt aan de hand van de 'bewustzijnsschil' geïllustreerd. Hoe deze schil tot stand is gekomen wordt in de bijlage Unificatietheorie, hoofdstuk 6. Integrale visie toegelicht. De unificatietheorie bevat het kader voor de hoofdroute. Het laat zien hoe klasseverschillen in deze tijd kunnen worden opgelost.

Politici dienen in plaats van hun verantwoordelijkheid voor de collectieve sector aan de markt uit te besteden weer zelf het stuur in handen te nemen.

Er is een cultuuromslag nodig om een nieuwe manier van samenwerken te creëren, die niet alleen op het marktmechanisme van produceren en consumeren is geënt. Religies hebben in Nederland hun greep voor een belangrijk deel verloren. Volgens een in de systeemleer bekende regel ‘Garbage in - garbage out’ is het voor het verkrijgen van de gewenste uitvoer nodig eerst de invoer te veranderen. Het leven bestaat niet alleen uit consumeren, de Stof, maar zoals de wijsheidsboeken ons eerder hebben laten zien ook uit de Geest. Ons voortbestaan is sterk afhankelijk of we bereid zijn een nieuw paradigma, een andere geesteshouding te accepteren.

Authentiek gedrag (individuatieproces van Carl Jung, zelfrealisatie op basis van de Veda's, zelfverwerkelijking op basis van geestkunde , levenskunst op basis van begeleidingskunde en pelgrimstocht, zelf-ontplooiing, zelfreinigend vermogen, individualiteit, inwijdingsweg op basis van esoterie), ontstaat wanneer de bewuste, rationele en onbewuste, irrationele delen, gevoelens van de geest in harmonie met elkaar samenwerken. We kunnen leren boven onszelf uit te stijgen. De door de prefabcultuur overgedragen conditioneringen weer los te laten. Het draait uiteindelijk allemaal om authenticiteit en autonomie. In hoeverre zitten we zelf aan het stuur of laten we ons leiden door impulsen van buitenaf om aan bepaalde verwachtingen te voldoen? Wat vinden we zelf belangrijk? Het gaat om het varen van je eigen koers, je eigen geweten laten spreken.

Jerry Katz boek Non-Dualiteit in het boeddhisme, christendom, hindoeïsme, taoïsme, soefisme en de kabbala (p. 197):
Bevrijd van de identiteit van de rol die we spelen, zijn we authentieker, doorzichtiger, bereikbaarder en gaan we creatiever om met het moment. We zijn niet langer iemand die een probleem oplost voor iemand die een probleem heeft, we zijn het Zijn in één van zijn oneindige en boeiende vermommingen.
Als we onszelf niet langer als probleemoplossers zien, kunnen we ook geen werkelijke problemen meer ontdekken.

Net als in 1989 met het vallen van het ’IJzeren Gordijn’ is het moeilijk te voorspellen op welke termijn een 'Kwantumshift in het wereldbrein' zich duidelijker gaat manifesteren. In eerste instantie is het wenselijk dat de extra aandacht die na 1989 voor het mechanisme ‘u vraagt, wij draaien’ is ontstaan weer terug in de fles te krijgen. Het gaat bij het ‘u vraagt, wij draaien’ om de 'dubbele’, de verborgen agenda die in het verkoopspel een belangrijke rol kan spelen.
Anthony Stevens boek ‘Over Jung- leven en werk’ (p. 51): Zoals de structuur van de psyche bepaald wordt door de in wezen biologische idee van het archetype, zo voltrekt zich psychisch functioneren in overeenstemming met de biologische principes van aanpassing, homeostase en groei.
De homeostase brengt voor een individu de keerzijde, de onbewuste as in beeld. In het 5D-concept wordt op de homeostase van een sociaal systeem de nadruk gelegd.

Zowel de Theory of everything (philosophy) als de Theory of everything (physics) bestaat. Ligt het dan niet voor de hand beide inzichten met elkaar te verbinden?

Het nieuwe inzicht van Carl Woese sluit bij de epigenetica aan. Het impliceert dat in een universum waar alles met alles samenhangt dat wij zowel scheppers als medescheppers zijn en daardoor de culturele evolutie beïnvloeden. Het milieu, de omgevingsfactoren waarin wij leven kunnen wel eens een doorslaggevender rol gaan spelen dan de natuurlijke selectie volgens Darwin. Of met andere woorden wij kunnen er met zijn allen zo’n rommeltje van maken dat de holos-beschaving van Ervin Laszlo een illusie wordt. Ook menselijke samenlevingen ondergaan een evolutieproces dat analoog is aan dat in de biologische sfeer van opbloeien, rijpen, verwelken en tenslotte afsterven. Het wordt nu duidelijk dat de mythe van de schijnmarkt aan vervanging toe is.

Stelling: Binnen de context van de groepsdynamiek dient om te overleven, elke organisatie niet alleen als een lerend systeem, maar vooral als een levend systeem te worden benaderd.

Er bestaat 'leraar en leerling', 'psychoanalyse en psychosynthese', 'onderzoek en ontwerp', ‘dharma en karma’, 'wijsheid of dwaasheid', ‘hyperindividualisme en depressie’. Het gaat echter om de wisselwerking tussen beide. Waar kiezen we, bewust of onbewust, voor in het leven? De vier oorzaken-leer van Aristoteles biedt daarvoor een kader. Aristoteles verenigt ‘theorie en praktijk’, 'metafysica en fysica', 'idealisme en materialisme'.

Met behulp van het morele kompas worden, met name op basis van de esoterie, de contouren van een oud paradigma, de getallensymboliek
(1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras, opnieuw uitgewerkt. Het morele kompas maakt het mogelijk de kwintessens de samenhang tussen 4 elementen, de 5e Dimensie weer te geven.Op basis van de in het universum aanwezige supersymmetrie wordt geconcludeerd dat het concept van de Unificatietheorie, lees morele kompas het spiegelbeeld van de Snaartheorie is.

Robbert Dijkgraaf (NRC 27 december 2008: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter):
De mens is slechts een onmisbare schakel in de ultieme cirkelredenering . U kunt deze lus zo vaak doorlopen als u wilt, net zoals de monikken de eindeloze trap op- en aflopen in de bekende prent Klimmen en dalen van M.C. Escher – een prent die trouwens geïnspireerd was door het werk van Penrose en zijn vader.
Op het eerste hoekpunt van de driehoek staat de wetenschap. Deze is verbonden met het tweede hoekpunt waar de mens staat, de bedenker van vele nutteloze en nuttige zaken, waarvan de wetenschap er slechts één is. Op zijn beurt vormt de mens weer een verbintenis met het derde hoekpunt, de natuur, wederom als onderdeel van een groter geheel, want de natuur brengt naast de mens ontelbaar andere verschijningsvormen voort. Ten slotte wordt de natuur weer verbonden met de wetenschap, een terrein dat veel meer bestrijkt dan alleen de beschrijving van de fysieke werkelijkheid.

De geschiedenis laat een diversiteit aan innovatieve, multi-disciplinaire grenswetenschappers zien.
Ammonius Saccas, Origenes, Helena_Blavatsky, Spinoza, Schelling, Nietzsche, Jung en Wittgenstein zijn coryfeeën die zich hebben bewogen op het snijvlak van natuur en cultuur. Op dit snijvlak gaat het echter niet primair om wetenschap versus geloof, maar eerder om de samenhang en wisselwerking tussen natuur – en menswetenchappen. Deze kengebieden kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Het zijn twee verschillende, maar complementaire domeinen. Door beide als complementair te beschouwen ontstaat een completer zicht op de werkelijkheid. Het is wenselijk de tweespalt tussen de natuurwetenschappen en geesteswetenschappen te verkleinen. Vastgeroeste denkpatronen te doorbreken. Het domein van de materie met de energetische processen te combineren. Een ruimer denkmodel is nodig om op creatieve wijze de wereldvraagstukken op te pakken.

De basis voor het rapport ‘E i V’ is in 1993/1994 gelegd tijdens het door Hoogovens aangeboden traject Ondernemen met talenten bij het outplacementbureau Van Ede & Partners onder leiding van Hans Leeuwens. Het boek Oosterse wijsheid en westerse renaissance dat Hans Leeuwens heeft vertaald en van commentaar heeft voorzien reikt de oplossing aan voor het probleem waar ik bij Hoogovens tegen aan ben gelopen. Hans Leeuwens spreekt in dit boek de verwachting uit dat in de 21ste eeuw, een paradigmawisseling plaats vindt, namelijk de Westerse Renaissance onderbouwd door Oosterse wijsheid. Of met andere woorden mijn werkervaring staat symbool voor een groter verhaal, namelijk hoe de levensbeschouwing, het morele kompas tussen professionals & politicals in Nederland en Europa, maar ook tussen Oost en West zich doet gelden.

Jared Diamond, Wees zuinig op de polder (Volkskrant 12 juni 2004):
Er zijn twee scenario’s voor de komende vijftig jaar: een prachtig scenario dat we kiezen of een minder prettig (doemscenario) dat we niet kiezen. Of de Haïti’s, Rwanda’s, Iraks en Afghanistans vermeerderen zich, we kappen de laatste bossen, pompen de laatste olie op en gaan ten onder in oorlog en terrorisme, of we erkennen de problemen en doen er wat aan. De Eerste Wereld moet zijn ecologische impact matigen. Dat kan op twee manieren: minder bevolkingsgroei, en dat lukt al aardig. En minder consumptie. Er is vis en hout genoeg, als we het beter managen. Onmogelijk? Misschien. Maar doorgaan is geen optie. Daarom zeg ik: de toekomst wordt bepaald door de keuzes die we maken.
De balanceerdraad zien als een verbinding een brug, naar een betere toekomst op korte en langere termijn. Er is innerlijke moed voor nodig om over de draad te lopen. Het gevoel zegt dat we ons evenwicht kunnen verliezen, dat we kunnen vallen en ons gezicht kunnen verliezen. We worden angstig. De gedachte dat we kunnen vallen krijgt de overhand, gaat overheersen. De hindernis vermijden is kiezen voor de gemakkelijkste weg, niets doen. Alleen door onze denkgewoonten door ons voelen te laten beïnvloeden kunnen we een hoopvollere toekomst creëren, we hebben het zelf in handen. Door te ontspannen en rustig na te denken over wat ons aan de overkant wacht is het wel mogelijk de hindernis van de balanceerdraad te nemen. Voor het nemen van een innerlijke hindernis moeten we vaak eerst door een muur breken. Het spontane, argeloze kind in ons wakker schudden.

De duplex veritas heeft op het Deus sive Natura, God als ‘achterkant’ van de natuur (“God in de natuur en de natuur in God”) van Spinoza betrekking. In organisaties draait het primair om hoe kunnen we de kwaliteit van de besluiten verbeteren. Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid, entelechie in de natuur sprake is. Het gaat er dus om, zoals eerder Jared Diamond heeft betoogd, een manier te vinden om mensenmassa’s in bedwang te houden. Volgens Jared Diamond zijn daarvoor de religies uitgevonden. Maar dit is niet waar. Religies zijn niet uitgevonden, maar maken deel uit van ons innerlijke bewustzijn. De wet van harmonie, de karmische wet is met antropogenese verbonden. Antropogenese geeft een aanwijzing voor de oplossing van het lastige vraagstuk van de oorsprong van het kwaad, en laat zien dat de mens zelf het ENE scheidt in verschillende tegengestelde aspecten (De Geheime Leer Deel II p. 309).

De psyche (reflexief bewustzijn, zelfreflectie) werkt als een spiegel (weerspiegeling). Het is deze spiegel, het spiegelneuron, dat zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (Standaardmodel, de gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

Het referentiekader van het 5Ddenkraam van de evolutionaire 'Bewustzijnsschil' en het gezichtspunt van de Unificatietheorie hebben vrijwel dezelfde uitkomst als het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter opgeleverd. Het 5Ddenkraam is op het oeroude ether-paradigma gebaseerd.

In het onderzoeksrapport ‘E i V’ is de absolute - en relatieve ruimtetijd (Ongemanifesteerd en Gemanifesteerd) - de absolute ruimtetijd van de hemel en relatieve ruimtetijd op aarde - analoog aan het vijfdimensionale binnenste van de ruimte en de vierdimensionale grens.

Het vraagstuk dat aan de orde wordt gesteld kan worden vergeleken met de principaal-agentproblematiek, met wederkerigheid (enantiodromie volgens Carl Jung), een situatie waarin van asymmetrische informatie sprake is. Uiteindelijk draait het om het reflexief bewustzijn, dus vanuit welk perspectief of perceptie naar de éne werkelijkheid wordt gekeken.

De op – en neergaande lijn in de conjunctuurbeweging wordt vanuit het psychologische ('Psyche en Logos') gezichtspunt met behulp van het zelfbewustzijn, de zelfreferentie verklaard. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. Door het cliëntelisme ('ondernemende' bestuurscultuur), de te nauwe verstrengeling tussen overheid, lees politici en bedrijfsleven en het mismanagement dat daardoor is ontstaan, is er decennia lang een feestje gebouwd. De rekening van dit feestje wordt nu aan de burger gepresenteerd. De wederkerigheid, de rekening van dit feestje wordt nu, met als camouflage de zogenaamde participatiesamenleving, aan de burger gepresenteerd.

Door mismanagement met de mantel der liefde te bedekken wordt de meerwaarde, die politici kunnen creëren tot het nulpunt gereduceerd. Het probleem is dat politici niet de moed hebben gehad hun kiezers de waarheid te vertellen.

Het in de mens ingebouwde 'en-en'/'of-of'-mechanisme (Alles divergeert en moet ook weer convergeren) is een eenvoudig model van een complex verschijnsel dat door het kruis wordt gesymboliseerd. Het ’en-en’ staat voor de ‘aardse werkelijkheid’, de fysica in verbinding met de ‘hemelse werkelijkheid’, de metafysica (Fysica of metafysica?). Dus het aardse leven in relatie met het eeuwige leven. In de theosofie heet dit symbool monade of de twee in één, ook wel geest en ziel, of atma-buddhi. Het ‘of-of’ symboliseert de aardse werkelijkheid van ‘Individueel en Collectief’ (organisatie, land, werelddeel etc.). Het laat zien hoe de getallensymboliek van Pythagoras kan worden verklaard.

De verticale as van het morele kompas staat voor het verticale bewustzijn. Het slaat op het bewustwordingsproces, de synergie die tot stand komt door de wisselwerking tussen chakra’s. De chakra`s vormen de verbindingsschakels tussen de ons omringende energie en de energiebanen in ons lichaam. Voor het bereiken van evenwicht speelt de 6e chakra, het beheerscentrum van de hypothalamus en de hypofyse een belangrijke rol: Je bewustzijn is een spiegel voor het Goddelijk Zijn.
De Skandha’s brengen de spiegelsymmetrie en ‘Ruimte en Materie’ ('Energie en Materie') de complementariteit tot uitdrukking.
Er zijn in de mens drie hoofdmiddelpunten: hart, hoofd en navel, waarvan twee ten opzichte van elkaar + of – zijn, al naar het betrekkelijke overwicht van de middelpunten (Blavatsky, Deel III, p. 647).

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe
Hoofdstuk 9 Over tijd en causaliteit (p. 215):
Causaliteit in de klassieke of newtoniaanse zin is, zoals we weten, lineair en deterministisch. Zij stelt dat als je op dit moment de posities, massa’s en snelheden wist van alles in het universum, je de hele toekomst kon voorspellen, alles wat er zal gebeuren. Deze visie neemt aan dat op basis van huidige informatie (altijd ervan uitgaand dat deze volledig is) een waarnemer het gehele toekomstige verloop van de gebeurtenissen zou kunnen voorspellen volgens de wetten van het determinisme. Dit veronderstelt natuurlijk dat je je buiten het systeem zou kunnen plaatsen, wat zoals we nu weten onmogelijk is. Het strikte causaliteitsbegrip is zelfs verlaten door de hiervoor beschreven ontwikkelingen in de wetenschap, alsook door verschijnselen als synchroniciteit, of zinvolle toevalligheid, en andere mysteries waarbij de tijd een rol speelt. We leven nu in een wereld die gekenmerkt wordt door relativiteit, dubbelzinnigheid, niet-plaatselijkheid en andere niet-lineaire oorzakelijke toestanden.
Hoofdstuk 14 Religie en Wetenschap (p. 272,273):
Deze ontwikkelingen hebben een wederzijdse ontmoeting en een vrijwel samengaan tot stand gebracht van alles waar mensen mee bezig zijn, met inbegrip van culturen en religies; we komen bijvoorbeeld elkaars religies en mythen tegen op de gedrukte pagina, op het televisiescherm, en door daadwerkelijk exotische heiligdommen en tempels tijdens onze toeristische en andere reizen te bezoeken.
De vermenging van culturen en religies die nu plaatsvindt is zeker een verrijkende en verruimende ervaring. (Deze ontwikkelingen vormen echter een tweesnijdend zwaard. De toegenomen onderlinge afhankelijkheid van volkeren, die door de massale industrialisatie is ontstaan, speelt bijvoorbeeld een rol bij de grotere religieuze wrijvingen en conflicten, maar dwingt volkeren anderzijds ook tot samenwerking, het met elkaar delen en wederzijdse verdraagzaamheid). Om terug te keren tot Einsteins woorden, de volledige passage (in zijn boek Out of My Later Years) is het waard in zijn geheel te citeren:
Ook al zijn de werelden van religie en wetenschap zelf scherp van elkaar gescheiden, er bestaan niettemin tussen deze twee sterke, wederzijdse relaties en afhankelijkheden. Hoewel religie datgene is wat het doel bepaalt, heeft zij niettemin van de wetenschap, in de breedste zin van het woord, geleerd welke middelen zullen bijdragen tot het bereiken van de doelen die zij zich gesteld heeft. Maar wetenschap kan alleen maar geschapen worden door mensen die grondig doordrongen zijn van de aspiratie naar waarheid en inzicht.

Illustratief voor de psychologie van Carl Jung is het plaatje waarvan de horizontale as de relatie tussen causaliteit en synchroniciteit weergeeft en de verticale as de relatie tussen Ruimte en Tijd. De horizontale as toont de relatie tussen de non-lokale causaliteit in de hemel en de lokale causaliteit op aarde, het verbinden en staat symbool voor religie. Verbinden, unificatie staat tegenover het principe van verdeel en heers (Divide et impera). De verticale as geeft naast de relatie ‘Ruimte en Tijd’, ook de relatie tussen indestructible energy en spacetime continuum weer. In het rapport 'E i V' wordt verondersteld dat indestructible energy staat voor de oerbron, levensatoom.

Het is de schakel tussen 'Geest en Lichaam' (psychomaterie), die het probleem van het ego en het hogere Zelf, van involutie en evolutie (emanationisme), de neergaande en opgaande boog (Neer - en Opwaartse causatie) kan oplossen. In essentie draait het om ‘Levensatoom en Atoom’, ‘Geest en Lichaam’, ‘These + Antithese = Synthese', de Kwintessens. De Triade toont de blauwdruk, het ‘en-en’/’of-of’ mechanisme ('deeltje of golf', Demon est deus inversus), dat aan de menselijke evolutie ten grondslag ligt. Charles Poncé boek Kabbalah (p. 115): In de levensboom symboliseert Malchoeth het vrouwelijke alter-ego van God. Maar er is niets nieuws onder de zon, Étienne de La Boétie had dit mechanisme al door.

De levensboom, het boek der schepping heeft 32 paden en laat een kant van de medaille zien. De andere kant wordt door de boom van de kennis van goed en kwaad gerepresenteerd. In de voorstelling van het Boeddhistische Levensrad wordt op een iconografische manier het proces aangeduid waardoor wij voortdurend de echte werkelijkheid vervormen tot onze eigen relatieve ervaring daarvan, die gekenmerkt is door de kwaliteit van lijden (vergelijk de Eerste Edele Waarheid). Dit universele proces, volgens welke elke mentale en materiële manifestatie tot stand komt, verloopt via twaalf stadia, die tezamen ‘de Keten van Ontstaan in Voorwaardelijkheid’, of ‘de Twaalf Nidanas’ worden genoemd. Of met andere woorden het Westen maakt gebruik van de levensboom in de Bijbel, terwijl het Oosten het levenswiel van het Boeddhisme toepast.

Plato heeft al onderkend dat nous, de relatie tussen ‘Thumos en Epithumia’, het bekende Lichaam-geestprobleem, één medaille met twee kanten is.
De negatieve betekenis van Eros (fohat) staat voor wellust, driftleven, epithumia. Voor Jung betekent eros de religieuze drift (moslimfundamentalisme), voor Freud de seksuele drift, het hebben en in bezit nemen, de emotie egoïsme (marktfundamentalisme). Alles heeft zijn tegenstelling, aardse begeerte inbegrepen. Of met andere woorden mannen zijn fysiek zo geschapen dat ze achter hun … aanlopen, maar ze hebben ook een hoofd gekregen waarmee ze tot in de hemel kunnen reiken. Freud baseerde zijn droomanalyse op vroegkinderlijke verlangens naar seks met de ene en de dood van de andere ouder. Carl Jung legt een accent op de schaduwzijde en Roberto Assagioli op de verborgen 5e Dimensie, de keerzijde van de medaille, de lichtzijde ('Psychoanalyse en Psychosynthese'). In het rapport ‘E i V’ wordt een grote verscheidenheid aan gezichtspunten uitgewerkt.

De open ruimte Volledig werk en blogbiografie van R.A. (Rudy) Cornets de Groot
De polaire spanningen tussen werkelijkheidsbeginsel en Eros leggen meteen de ambiguïteit van De Groots optiek bloot. Hij werd door De Nieuwe Taalgids als literatuurtheoloog buiten spel gezet. Welnu, naar mijn gevoel is er in Intieme optiek weinig theologie, theosofie, astrologie of alchemisterij te vinden.

Europees migratiebeleid (Inge Schouten Volkskrant 27 juni 2017 p. 23):
Annemarie Loof, operationeel manager van Artsen zonder Grenzen:
'Wij redden mensen in nood, dat is wat we altijd doen. We zeggen niet dat je als land geen migratiebeleid mag hanteren. Maar wij zeggen wel dat wij niet het probleem noch de oplossing zijn. Het gaat om mensen die hun wens om te leven met de dood bekopen. Daar moet een structurele oplossing voor komen. Dáár moet alle energie naartoe. In plaats van tijd en woorden te verspillen aan het bekritiseren van hulporganisaties.'

Verdrinken migranten schuld van EU (Arnold Karskens Volkskrant 26 juni 2017 p. 18):
De eerste heet Frans Timmermans. Als eerste vicevoorzitter van de Europese Commissie is hij medeverantwoordelijk voor het bepalen en uitvoeren van het Europese migratiebeleid. Het komt erop neer dat iedere migrant asiel kan aanvragen in de Europese Unie en ook na afwijzing zelden daadwerkelijk vertrekt. Het gevolg is een aanzuigende werking waardoor de laatste 3,5 jaar naar schatting 14.750 migranten (bron: Missing Migrants) zijn verdronken in de Middellandse Zee, het gros vertrekkend vanuit Libië.
Timmermans wil nu dezelfde Turkije-afspraak maken met Afrikaanse landen, maar wie houdt migranten tegen bij de lange Afrikaanse grenzen en kuststroken? Zelf ziet hij een taak in het oprollen van bendes 'gewetenloze smokkelaars' die profiteren van 'wanhopige mensen', zoals hij in de Volkskrant van 15 juni schreef. Maar dat beeld gaat voorbij aan de pure logistieke rol die smokkelbendes spelen en ontkent zijn eigen verantwoordelijkheid. Immers het aanbod (toegang tot vleespotten) bepaalt de vraag (want zonder migranten geen smokkelbendes).
Om een eind te maken aan de dodelijke wantoestanden aan de Europese zuidgrens heb ik als voorzitter van de stichting Onderzoek Oorlogsmisdaden op 21 april, mede namens tientallen nabestaanden van verdronken migranten uit Mali, aangifte gedaan bij het Openbaar Ministerie tegen Frans Timmermans wegens 'dood door schuld', artikel 307 Wetboek van Strafrecht, en tegen de Nederlandse ngo's, als Artsen Zonder Grenzen, bovendien hulp bij mensensmokkel, artikel 197 WvS. Het Landelijk Parket heeft vorige week laten weten dat de zaak 'in behandeling' is genomen. Terecht. Door hun aanpak aanvaarden Frans Timmermans en Nederlandse ngo's, of reddingsschepen die onder Nederlandse vlag varen, willens en wetens het risico dat migranten nemen en is de Middellandse Zee verworden tot het grootste kerkhof van Europa.

Trump valt niet mee en Wilders straks ook niet (Thomas von der Dunk Volkskrant 30 januari 2017 p. 18):
Het valt dus niet mee. De hele tut-tut-ho-ho-brigade van VVD-ers en rechtse geestverwanten (Frits Bolkestein, Koen Petersen, Derk-Jan-Eppink) die de afgelopen weken verkondigden dat het met Trump in het Witte Huis best mee zou vallen en de nieuwe president vooral niet 'gedemoniseerd' (het standaardwoord in die kring om kritiek dood te slaan) moest worden, kan voorlopig beter inpakken.
Muur
Tijdens de Amerikaanse verkiezingscampagne viel herhaaldelijk te lezen dat de pers de fout maakte Trump niet serieus, maar wel letterlijk te nemen ('hoe had U dat dan gedacht met die Muur?'), terwijl zijn aanhangers hem wel serieus, maar niet letterlijk namen. Beiden zaten er vermoedelijk evenzeer naast: het is beter Trump zowel serieus als letterlijk te nemen.
Brief-advertentie
De gewraakte brief-advertentie vormt er een bedenkelijk voorbeeld van: stemmingmakerij tegen 'onaangepaste' immigranten, waarbij veel van het als niet-normaal gehekelde huftergedrag evenzeer door autochtonen wordt bedreven. VVD-fan Marianne Zwagerman moest althans op tv erkennen dat zij ook erg graag aan bumperkleven deed en helaas voor Rutte toch niet oprotten zou.
Ook op fact-free-gebied blijkt de VVD inmiddels niet voor Trump onder te doen. Of moeten wij het opereren van Ard van der Steur in de bonnetjesaffaire als het nieuwe Normaal Doen gaan beschouwen? Hier wordt inmiddels even brutaal de waarheid ontkend als in het geval van de 'alternatieve feiten' van Trump.

Één Leven en Wet (‘Law of One’, 'Zaaien en Oogsten') van Karma-nemesis wordt door het rechter- en linkerpad, de wet van harmonie (rechterpad) is analoog aan de wet van vergelding (linkerpad) tot uitdrukking gebracht. Of met andere woorden de evolutie, het leerproces (internalisering) van het leven berust op de wet van harmonie, het altruïsme en de wet van vergelding, het egoïsme. Waar kiezen we nu voor?

'Rusteloosheid' van de Vlaamse filosoof Ignaas Devisch is gekozen tot het beste spirituele boek van 2017 (KRO-NCRV televisieprogramma Jacobine op Zondag 29 januari 2017):
Al eeuwenlang zoekt de mens een uitweg voor een probleem dat hij zelf veroorzaakt: een te vol leven. Maar is die rusteloosheid werkelijk een probleem, of is het juist een van onze voornaamste drijfveren? Passie, creativiteit en verlangen bestaan bij gratie van ongedurigheid, aldus filosoof en medicus Ignaas Devisch.
In het tweede deel bespreekt hij veranderingsprocessen in de moderne samenleving als versnelling, secularisatie en individualisering, en maakt hij duidelijk dat die enerzijds deze aandacht voor rusteloosheid verklaren, maar anderzijds de positieve kanten ervan: passie, creativiteit en verlangen, ten onrechte over het hoofd zien.

Eudaimonia heeft betrekking op de 4e Dimensie van de Zwaartekrachtruimte die Gerrit Teule in zijn boek Hebben wij een ziel? of van het Blokuniversum waar Jim van de Heijden gebruik van maakt. Het blokuniversum is niet volledig gedetermineerd, zoals Wim Rietdijk tracht te bewijzen. Het is onze vrije wil, het is het vermogen van de mens zich aan de veranderende omgeving aan te passen en de mogelijkheid van creativiteit die het leven zinvol maakt. Creativiteit, verbeeldingskracht (imaginatie) zorgt dat het lichtpuntje aan het eind van de tunnel feller gaat schijnen. De gangbare methode om de wils- en verbeeldingskracht te verenigen is yoga, contemplatie, meditatie.

Het 4Ddenkraam, de 4e Dimensie hangt ook samen met de noögenese van Teilhard de Chardin, de vierde produktiefactor ondernemerschap en met de feedback – en feedforward besturing van bv-Ego of ‘Ik’ of bewuste zelf, het ahamkara. De feedback besturing heeft of op positieve feedback of op negatieve feedback betrekking.

Pierre Teilhard de Chardin Macrokosmos:Carl Jung projectie enMikrokosmos:Onderzoeksrapport'E i V' 'Bewustzijnsschil'
5. ChristogenesisUnus Mundus 5e DimensieUnificatietheorie
4. Noogenesis (Akasha-kronieken)Collectief onbewuste4. Alchemist4e DimensieHermeneutische cirkel
3. PsychogenesisCollectief bewustzijn3. Soror3e DimensieMeta-leren
2. Biogenesis (beginning of life)Onbewuste persoonlijkheid2. Anima2e DimensieReflexief bewustzijn
1. Geogenesis (beginning of Earth)Bewuste persoonlijkheid1. Animus1e DimensieEther-paradigma

In het boek Wat Darwin niet kon weten start Gerrit Teule zijn gezichtspunt met betrekking tot psychomaterie vanuit de hardware. Het rapport ‘E i V’ vertrekt daarentegen ook vanuit de 'mentale software' (Geert Hofstede), het 5D-concept, namelijk de doelmatige ordening van de informatievoorziening.
De Booleaanse logica vormt de basis van de moderne digitale computerlogica. Booleaanse algebra bestudeert algebraïsche structuren met de logische operatoren AND (en), OR (of) en NOT (niet). Deze operatoren zijn direct gerelateerd aan de begrippen doorsnede, vereniging en complement uit de verzamelingenleer. Elke beslissing vindt zowel in de hardware als de software in het eeuwige nu plaats.

Pythagoras denkt in klassen, groepen, categorieën, verzamelingen. Pythagoras toont net als Ervin Laszlo en Ken Wilber een integrale denktrant. De unificatietheorie bevat het kader voor de hoofdroute. Het laat zien hoe klasseverschillen in deze tijd kunnen worden opgelost.

De ’Hoofdroute’ heeft betrekking op de Gulden middenweg, het Rechterpad op Balancerend leiderschap. Het biedt een oplossing voor het menselijk tekort. Het beginsel van de enantiodromie van Carl Jung is nog steeds werkzaam.

Er bestaat maar één pedagogische hoofdroute, maar er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Elk mens gaat door een leerproces (internalisering), ervaart in het leven op zijn manier ‘lijden’. Elke levenssituatie is uniek. Met de vier edele waarheden geeft Boeddha een pad naar het beëindigen van het ‘lijden’ aan.
De mensheid houdt zich al millennia bezig om de kloof tussen probleem en oplossing te verkleinen. Primair draait het om vanuit welk perspectief, welke levensbeschouwing naar een vraagstuk wordt gekeken.

Wat betreft levensbeschouwing kan ook de vraag worden gesteld in hoeverre zijn we ons bewust welke rollen spelen we in het leven?

De maakbaarheid van een rechtvaardige samenleving behoort zeker tot de mogelijkheden. Voorwaarde is dan wel dat de Axis Mundi, het emancipatieproces (Derde weg), de spreiding van 'Geld, Kennis en Macht' centraal komt te staan en dat we onze verbeeldingskracht gebruiken om realistische oplossingen aan te reiken.

Het is mogelijk de éne werkelijkheid vanuit een nieuw gezichtspunt te belichten. Het op de zeven wijsheidssleutels gebaseerde nieuwe gezichtspunt heeft op de zeven eigenschappen, perspectieven van de éne werkelijkheid, lees aggregatieniveaus van het bewustzijn betrekking. Het rapport 'E i V' wil aantonen dat op basis van de vijfde wijsheidssleutel de kwintessens van het verhaal echter gelijk blijft. Het is de ‘Eeuwige wederkeer’ die de kwintessens tot uitdrukking brengt. De 1e -, 2e - 3e Grondstelling (Axioma) belichten het wederzijdse verband tussen Geest - Ziel - Lichaam.

TheosofieHoofdstuk 1.LevensboomMorele kompas
1e grondstellingHoofdstuk 1.5Blauwdruk; Mercabah‘Evolutie en Involutie’
Anima mundiHoofdstuk 1.3.3, 1.5Tijdsymmetrie, Lemniscaat‘Innerlijk en Uiterlijk’ (Iteratie)
MacrokosmosHoofdstuk 1.3, 1.3.1, 7.4Negentropie, Hogere TETRAKTISHoofdroute , Symmetrie
Eeuwige wederkeer, DodecaëderHoofdstuk 2.2, 4.1, 4.5Leerproces, Sutratman, Recursie‘Zo Boven zo Beneden’
Ene eeuwige BeginselHoofdstuk 4.3, 7.4.1Éne werkelijkheid, Ruimte en TijdEvolutionaire kringloop en Bewustzijnsevolutie
   
2e grondstellingHoofdstuk 1.1, 1.1.1, 1.4‘Geest en Lichaam’, PolariteitDe verborgen 5e dimensie (Wederkerigheid)
Tussennatuur (Ziel, Ken uzelve)Hoofdstuk 2.1.1, 4.3, 5.3SpiegelsymmetrieSpiegelneuronen (Gelijkvormigheid)
Periodiciteit (Cycliciteit),Hoofdstuk 1.5.1, 2.2.1‘Law of One’'5D-concept en Ether-paradigma'
Antropisch principeHoofdstuk 4.6, 4.7StandaardmodelC-, P- en T-symmetrie
Leven na levenHoofdstuk 1.3.2, 8.3.2Er is niets nieuws onder de zonReïncarnatie
   
3e grondstellingHoofdstuk 1.2Unificatietheorie; Complementariteit‘Bewustzijnsschil’
MicrokosmosHoofdstuk 7.3Materiesymmetrie, Lagere TETRAKTISGebroken symmetrie
Intelligent DesignHoofdstuk 5, 8.1, 8.2Spirituele evolutieDuurzame ontwikkeling
ChaostheorieHoofdstuk 1.3.1, 7Bewustzijns-Besturings-Model, Entropie, ChaosEpigenetica, 'Genetica en Celbiologie'
Karma-NemesisHoofdstuk 6.1, 6.4Levensloop, Zaaien en Oogsten‘Persoonlijkheid en Individualiteit’

De 3e sleutel (3e grondstelling, 3e axioma) betreft de leerstelling van hiërarchieën (leerstelling van de emanaties). (c) De fundamentele gelijkheid van alle zielen met de Universele Overziel, die zelf een aspect is van de Onbekende Wortel; en de verplichte pelgrimstocht voor iedere ziel – een vonk van eerstgenoemde – door de cyclus van incarnatie (of ‘noodzakelijkheid’) in overeenstemming met de cyclische en karmische wet gedurende het hele tijdperk.
Een flits van geluk, synthese ontstaat wanneer ‘binnen en buiten’ samenvloeien. Op zo’n moment is een mens volledig in evenwicht. De aardse vicieuze cirkel, het wiel van oorzaak en gevolg, wordt doorbroken. De vrije wil geeft richting aan deze sturing. In de natuur geldt het complementariteitsprincipe.

Paul Zwollo: Men realiseert zich dat achter het woord Waarheid een hele wereld verborgen ligt. Dat niemandsland te ontdekken, dat onbetreden gebied binnen te geen, is de taak en het voorland van ieder mens op zijn lange pelgrimstocht.
Er is inderdaad een manier om de menselijke geest los te maken van de boeien en ketenen van zijn lager ik, zodat hij vrij, als een pelgrim van planeet en van planeet naar de zon kan trekken, voor hij in zijn aardse lichaam terugkeert dat hij tijdelijk had verlaten.

Om de éne werkelijkheid van de bewustzijnsevolutie te beschrijven komen in het rapport ‘E i V’ tweevoudige tot en met twaalfvoudige classificaties ter sprake. De telling van Pythagoras geeft een houvast om te laten zien hoe deze classificaties met elkaar samenhangen. In beginsel draait het om de binaire classificatie ‘geest en lichaam’, ‘purusha en prakriti’, ‘yin en yang’ en ‘mannelijk en vrouwelijk’.
De samenhang tussen Big five, Big seven en Big nine.

Tussen de Oosterse en Westerse cultuur, aan de culturele diversiteit in de wereld ligt de lerende mens en de moraal van het verhaal ten grondslag. Op dit moment wordt het steeds duidelijker dat het naïeve geloof van politici in de mythe van de vrijemarktgedachte en het zelfregulerende vermogen van de financiële sector, onderwijs, zorg en woningcorporaties op illusies blijkt te berusten. Met behulp van het maskerkwadrant kunnen politieke machtsspelletjes worden verklaard. Te veel politici beperken zich tot het besturen van hun 'bv-Ego'. Mismanagement kan ook met het verschijnsel ‘schaap in wolfskleren’ worden geduid.

Volgens het kernkwadrant werkt de politiek van eerst het zuur en dan het zoet van ex-premier Peter Balkenende effectief. De weg naar verbetering verloopt nu contraproductief omdat te veel politici, de brokkenpiloten elkaar de hand boven het hoofd houden en geen contact meer hebben met de werkvloer.

Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid, entelechie, een blauwdruk in de natuur sprake is. Om de kwaliteit van de besluitvorming in organisaties te verbeteren dient niet het Angelsaksisch model, maar het Rijnlands model centraal te worden geplaatst. Er is behoefte om aan religie opnieuw inhoud te geven. Of met andere woorden het is wenselijk dat aan de bekende emotionele, mentale en lichamelijke dimensies een spirituele dimensie wordt toegevoegd.

De Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool laten zien dat het primair om 10 Dimensies (10 relaties) gaat. De 5 relaties die de bollen met elkaar verbinden, een pentagoon toont de natuurlijke -, de scheppende kringloop, de oerbron, terwijl de 5 interne relaties een pentagram de beheers - en de vernietigende kringloop uitbeelden.

De wijsheid van Pythagoras is met het esoterisch Boeddhisme verwand. De leer van Laozi en Confucius uit China is nauw met de filosofie van Pythagoras verweven. Het is namelijk ook op de drie kringlopen 'Scheppen, Behouden en Vernietigen' (Trimurti) gebaseerd. Dit komt ook naar voren wanneer de vijf-elementenleer van de Traditionele Chinese Geneeskunde met de boeddhistische invalshoek wordt vergeleken.

Éne werkelijkheid, Ongemanifesteerd Triade en Gemanifesteerde Tetrade (De Gulden Verzen van Pythagoras).

Het leerproces op aarde was al bekend bij Socrates en Plato, maar ook al bij Zarathoustra en Vyâsadeva (Vyasa), auteur van de Bhagavad Gita (Tegenstellingen, 5D-concept en Ethisch reveil). Zonder te streven naar waarheid en rechtvaardigheid is een duurzame vrede niet mogelijk. Dus door waarheid en rechtvaardigheid centraal te plaatsen is een betere risicobeheersing, lees kwaliteitsbeheersingssysteem op aarde mogelijk. De Bhagavad Gita beschrijft al de contouren van de unificatietheorie. Of met andere woorden de Bhagavad Gita laat al zien dat, de ‘Grondtoon van de waarheid’, de verborgen 5e dimensie, die aan de schepping, de Éne werkelijkheid ten grondslag ligt al millennia bekend is. Om in het universum de Éne werkelijkheid te illustreren wordt van de Hoofdroute gebruik gemaakt.

De interacties tussen 'ego en het Zelf' leiden tot wijsheid. Het ligt dan voor de hand te veronderstellen dat het Zelf links laten liggen in dwaasheid (Vikarma, Lof der zotheid) resulteert. De eerste zes hoofdstukken van de Bhagavad Gîtâ gelden als representatief voor de bezinning op de gevolgen van het baatzuchtig handelen, het karma dat men heeft. De overige twaalf hoofdstukken handelen over de toewijding in bewustzijnsvereniging en de kennis, de wijsheid van de bewustzijnsvereniging die de yoga is.

Het korte termijn denken prevaleert bij politici en bedrijven. Bij marktdenken gaat het niet om collectieve, maar om deeloplossingen. Het op de korte termijn gefixeerde marktdenken bevordert de graaicultuur. Het wordt tijd om het dilemma markt versus moraal te doorbreken. Er is niets nieuws onder de zon. Door alle eeuwen heeft de ontkenning van de waarheid tot lijden en dood geleid. Het zijn in hoofdzaak de onschuldigen die van menselijk falen de prijs betalen. Zaken lopen mis wanneer in de politiek de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden.

Dit hoofdstuk geeft een samenvatting van de opbouw van de bewustzijnsschil. De bijlage Wat is tijd? bij hoofdstuk 7.4.1 heeft een zelfde doorsnede als dit hoofdstuk. In deze bijlage worden punten uit het boek KOSMOS een integrale visie op de wereld van Ervin Laszlo en Jude Currivan aangestipt, die op het rapport ‘E i V’ aansluiten. In hoofdstuk 4.6 is van de betreffende punten een samenvatting opgenomen.

Karen Hamaker-Zondag schrijft in PRANA nr. 174 'Zelfrealisatie en verlichting' (augustus/september 2009):
Want alleen een leraar die de innerlijke leerling voedt is in staat om in de leerling buiten hem de innerlijke leraar te doen ontwaken.
Het is dus een proces waarbij je je persoonlijkheid zo ontwikkelt dat de jouw kenmerkende kwaliteiten en talenten tot ontplooiing kunnen komen. Jungs individuatieproces is niet een solitair proces, maar een proces dat alleen kans van slagen heeft wanneer iemand ten volle functioneert in een gemeenschap of sociale groep. Individuatie bestaat dus uit twee met elkaar samenhangende processen:
Een innerlijk proces waarin we de inhouden van ons onbewuste integreren en in een actieve wisselwerking met dat onbewuste staan om zowel de inhouden daarvan bewust te worden als signalen uit de diepte van onze psyche te kunnen ervaren die ons helpen koersen in het leven.
Een uiterlijk proces waarin we een balans moeten vinden tussen wie we zijn en de normen en waarden van de gemeenschap waarin we functioneren. Er is geen vorm van individuatie zonder dat de medemens daarin betrokken is.

De Éne werkelijkheid heeft betrekking op de wederkerigheid tussen Zo binnen, zo buiten en Zo boven, zo beneden, die met behulp van de lemniscaat tot uitdrukking wordt gebracht. Om de éne werkelijkheid te duiden maakt Ken Wilber van het "Wilber-Combs-rooster" gebruik.

Kwintessens van de Unificatietheorie ('5D-concept en Ether-paradigma'):
Hoofdstuk 5.1 licht de telling (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagora toe. Pythagoras denkt in groepen, categorieën, verzamelingen. Pythagoras drukt met zijn telling voor elk cijfer ook het beginsel van de complementariteit uit. Het principe van de ‘eenheid der tegendelen’ van Heraclitus of het mechanisme 'These + Antithese = Synthese' van Hegel, het 1 + 1 = 3. Pythagoras maakt van het irrationaal getal gebruik. Pythagoras toont net als Ervin Laszlo en Ken Wilber een integrale denktrant. De oud-Griekse meetkundigen onderzochten al pakweg 2500 jaar geleden zulke dualiteiten die elkaar weerspiegelen in de zogeheten platonische veelhoeken (polyeders), vijf regelmatige veelvlakken waarvan zij geloofden dat het de archetypische bouwstenen van materie waren – de vijf klassieke elementen aarde, water, lucht, vuur en ether.

De getallen van Pythagoras brengen een relatie, een specifieke categorie van betrekkingen tot uitdrukking.

Hoofdstuk 5.2 licht het verschijnsel dualiteit, complementariteit toe. Het hoofdstuk laat vooral zien dat het morele kompas op de levensboom en op twee andere modellen namelijk de Vijf Fasen van het Yin/Yang-symbool en het model van Ramundus Lullus is gebaseerd.

Hoofdstuk 5.3 brengt de schakel tussen 'Geest en Lichaam' ('5D-concept en Ether-paradigma') de psyche ter sprake. Het is deze relatie waar het in de unificatietheorie, lees het morele kompas om draait. Het morele kompas heeft een zelfde structuur als de unificatietheorie. Het brengt de complementariteit op een niveau, maar ook in de systeem hiërarchische structuur tot uitdrukking (Merkwaardige lus en Verstrengelde hiërarchie).

De ontdekking van dualiteit in een golfdeeltje (de dubbelsoortigheid van het licht) vormt de grondslag van de quantummechanica. Golven bleken niet slechts deeltjes te zijn, maar deeltjes ook golven! Het betekent dat bewustzijn geen duidelijke grenzen kent. Er wordt van uitgegaan dat een monodiscipline ook geen eenduidige grenzen kent, maar altijd een raakpunt met andere disciplines heeft. Juist het innoveren op grensgebieden zoals ‘ecologie en economie’ biedt nieuwe perspectieven.

Willem Otterspeer boek Bolland (p. 561): Er bestaat een grote overeenkomst tussen de opvattingen van Hegel en die van Hofstadter. De ‘strange loops’ van Hofstadter vervullen dezelfde functie als bij Hegel de ‘logische Satz’, die zegt dat het negatieve tegelijk positief is. Voor beide staat de samenhang ervan met het zelfbewustzijn en de vrije wil in het het centrum van hun redenering. Maar dat was nu juist het probleem met Bolland. Hij zei dat zijn filosofie de hoogste zelfkennis verschafte. Maar hij heeft zichzelf nooit gekend.

De discrepantie tussen Hegel en Engels is al eerder tussen Pythagoras en Aristoteles naar voren gekomen. De fysica en de metafysica zijn complementair.

Het was Goethe die meer dan wie dan ook een heldhaftige poging heeft gewaagd de wetenschap te integreren met de traditionele wijsheid.
Een wetenschap van de gehele persoon, de basis voor een ééngeworden cultuur. Het verenigen van de tegenstellingen gebeurt op een hoger niveau.
Carl Jung spreekt in dit kader van het “Gegensatzprinzip” en Goethe van “Die geeinte Zweinatur”.

Anthony Stevens boek ‘Over Jung- leven en werk’ (p. 60):
Thans is wel duidelijk dat alle essentiële lichaamsfuncties volgens dit principe van dynamische oppositie werken: ze zijn ondergebracht in tegengestelde systemen, die bij de gezonde mens in evenwicht worden gehouden via het proces van positieve – en negatieve feedback. Aldus staat tegenover 'honger verzadiging', 'seksuele begeerte bevrediging', 'dorst vochtretentie', 'slaap slapeloosheid', 'spanning ontspannig'. Homeostase vormt ook de grondslag van de cybernetica, met haar brede toepassing van de principes van de positieve en negatieve feedback. Jung was er van overtuigd dat de psyche net als het lichaam een zelfregulerend systeem is. 271: Mysterium coniunctionus: De aan tegenstellingen inherente onderlinge affiniteit, die hen naar elkaar toetrok tot een vereniging waaruit een nieuwe vorm voortkwam die meer was dan zijn onderdelen, werd de centrale inspiratie van zijn leven en werk: de these van de onbewuste uitspraak, de antithese van het antwoord van het ik, synthese door de hierbovenuit stijgende symbolische functie, met de geboorte van nieuw bewustzijn – telkens weer herhaald, om en om, op en neer, het doel van het opus (werk) omcirkelend.

Gottfried de Purucker boek Grondslagen der Esoterische Wijsbegeerte, Deel I, Hoofdstuk 12 Psychologische natuur van de mens
Want als de mens zichzelf begrijpt, begrijpt hij dat waaruit hij voortkwam en dat wat hijzelf is – begrijpt het heelal in de mate waarin zijn geest en denken zich hebben ontwikkeld, en zijn waarnemingsvermogens zich door die ontwikkeling hebben verscherpt.
Hoofdstuk 15: Goed en kwaad ontstaan uit de tegenstrijdige werking van de multimyriaden willen in de verschijningswereld.
Het goede is relatief; er is geen absoluut goed. Het kwade is relatief; er is geen absoluut kwaad. Beide zijn evenwel relatieve begrippen. ..etc.
Zij contrasteren met elkaar. Deze beide groepen representeren twee fundamentele Paden in de Natuur, het ene het Pad der Rechter -, het andere dat der Linkerhand en worden aldus in het Oude Occultisme genoemd. Het ‘Pad der Linkerhand’ is Pratyeka-Yâna; en wij kunnen Pratyeka in dit verband door de omschrijving ‘ieder voor zich’ vertalen. Het ‘Pad der Rechterhand’ is Amrita-Yâna; dat het Onsterfelijk Voertuig of Pad der Onsterfelijkheid wordt genoemd. Het ene, het eerstgenoemde, is het pad der persoonlijkheid; het andere het laatstgenoemde, is het pad der individualiteit; het ene is het pad der stof, het andere is het pad van de geest; het ene leidt naar beneden; het andere Pad verliest zich in de onuitsprekelijke glorie van het bewuste onsterfelijke in de ‘eeuwigheid’. Dit nu zijn de twee groepen van wezens, die de beide zijden der Natuur vertegenwoordigen, en de conflicten en tegenstellingen van deze beide zijden der Natuur, tezamen met de strijd van wil tegen wil van de scharen wezens in het gemanifesteerde bestaan, veroorzaken het zogenaamde kwaad in de wereld, dat uit de zelfzuchtige werkzaamheid van de lagere of minder ontwikkelde of geëvolueerde wezens ontstaat.

In de systeemleer staat de ‘4’ voor het terugkoppelingsmechanisme, dat op de invoer, de verwerking en de uitvoer volgt. De hemelse ‘1 2 3’ ontstaat wanneer de aardse ‘4’, het terugkoppelingsmechanisme harmonie creëert. Dit terugkoppelingsmechanisme heeft op de levenskunst, de zin van het leven betrekking. Een tipje van de sluier wordt opgelicht. De driehoek van Pythagoras is nog steeds actueel. Het ultieme ordeningsprincipe, de negentropie is al millennia bekend.

Het is de vertikale as, de 3e dimensie (imaginaire 5e dimensie), die de wisselwerking tussen 'goed en kwaad', 'positief en negatief', 'symmetrie en gebroken symmetrie' ,'kwantitatieve - en de kwalitatieve as' symboliseert.
Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen verleden en toekomst in het nu, tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de psyche de schakel tussen lichaam en geest.

Wat betreft 'ego en het Zelf' ligt er een verband met de biologische principes van aanpassing, groei en homeostase. De homeostase brengt voor een individu de keerzijde, de onbewuste as in beeld. In het 5D-concept wordt op de homeostase van een sociaal systeem de nadruk gelegd.

Het snijpunt van de drie assen van het morele kompas toont het punt waar de synthese tussen hemel en aarde plaatsvindt, de psyche de relatie tussen de microkosmos en de macrokosmos. Dit snijpunt symboliseert het eeuwige nu. Er kan ook verwezen worden naar de doorsnede die het Boek van de schepping (zoeken: Titel 'Sefer Yetsirah' en Auteur: 'Kirsten van Dijkhuizen') in hoofdstuk 1:13 geeft. In het snijpunt, het nulpunt van de drie assen, zit de alles samenvattende 9, vindt de synthese plaats.
'Sefer Yetsirah' hoofdstuk 2.1: De 3 moederletters zijn Mêm, Sjien en Alef (Chochmah, Binah en Kether) de G'ddelijke these-antithese-synthese structuur. Dit gegeven staat in de Sefer Jetsiràh centraal, omdat de these-antithese-synthese het basisdrietal zijn. These staat gelijk met het non-verbale bewustzijn (vertikale bewustzijn) Chochmah. Antithese staat gelijk met het verbale bewustzijn (horizontale bewustzijn) Binah en de synthese staat gelijk met de 6 daarop volgende Sefiroth.

Om de complexe werkelijkheid te duiden wordt van kwadranten gebruik gemaakt. Kwadranten zijn een bruikbare tekentechniek om tegenstellingen weer te geven. Het brengt op eenvoudige wijze het patroon van de in de schepping verborgen symmetrie in beeld. Het werken met de kwadranten biedt een optie de oorzaken en gevolgen van complexe vraagstukken beter te leren begrijpen. Diametraal tegenover de hokjesgeest, of wel groepsdenken, die de problemen veroorzaken staat de integrale denktrant, het 5D-concept.

Om de waarheid te achterhalen is er volgens Pythagoras geen complexe wiskunde nodig. De wederkerigheid, de symmetrie in de schepping, het ordenenen (categoriseren) vindt op basis van de kwantummechanica plaats.

Uiteindelijk draait het om de vraag investeren we in wat ons bindt, 'de boel bij elkaar houden' of in wat ons scheidt, in een ontspannen of een toenemende gespannen sfeer? Het herkennen van wisselwerkingen, patronen en reciprociteit biedt een opening naar een theorie van alles. Bij de theorie van alles gaat het om het inzicht in verborgen symmetrieën, de 5e dimensie.

Geert Mak (Volkskrant 20 november 2004): ‘Omdat de mentaliteit van topmanagers en topbestuurders langzaam maar zeker die van de hele samenleving wordt.’ Door zijn positie zet de manager de toon, stelt Mak. Hij bepaalt de richting die de samenleving opgaat. ‘En dat is nu totaal de verkeerde kant uit.’ Mentaliteit is volgens Mak allesbepalend.
‘Kijk naar de topambtenaren op het ministerie van Onderwijs. Daar is geen enkel besef meer van good-taxpayers’ money. Het is als in de nadagen van de Gouden Eeuw: de staatskas is een ruif waar je uit eet. Wie kan, die graait.’

Leven we naar de geest van de wet of zoeken we de mazen van de wet op, zodat we de wet aan onze laars kunnen lappen?
Huub Willems, voorzitter van de Ondernemingskamer zegt in een interview (Volkskrant 23 juni 2009):
‘In de discussie tussen Bos en Balkenende over de vraag of de crisis nu door mensen of door het systeem is veroorzaakt, geef ik Balkenende gelijk. Het gaat er veel meer om hoe mensen met elkaar omgaan, of ze hun rug recht houden bijvoorbeeld. Je kunt elk systeem bedenken dat je wilt. Met goede mensen werkt het goed en anders werkt het niet.’
Nee als je het dichttimmert met regels, ontneem je bestuurders hun moreel besef. Je moet ze meer aanspreken op fatsoenlijk gedrag, op hun verantwoordelijkheid.’

Een klassieke tegenstelling is dat de liberalen vinden dat de overheid het probleem is en de markt de oplossing en de socialisten vice versa. Door de kredietcrisis is deze controverse opnieuw aangezwendeld. Of zoals de discussie over dit thema tussen Jan Peter Balkenende en Wouter Bos laat zien ligt de oorzaak van de graaicultuur voor de een bij de menselijke hebzucht en voor de ander dat de financiële systemen niet deugen. De een denkt vanuit de markt, het individu, de ander vanuit de overheid het collectief. De waarheid ligt in het midden en heeft op het complementaire 'en-en' denken betrekking.
In de eerste plaats gaat het er echter om hoe sta je zelf in het leven, waar kies je voor? Er is vrijwel niemand die in zijn leven niet met verlies of tegenslag te maken krijgt. Dat kan zijn doordat een dierbare is overleden, maar het kan ook een handicap of het verlies van een baan zijn. Uiteindelijk ben jezelf verantwoordelijk voor de keuzes die je maakt. Daarbij kan het handig zijn wanneer je over enige zelfkennis beschikt. De overheid kan omstandigheden creëren die kunnen helpen bij tegenvallers, maar je kunt de overheid natuurlijk niet de schuld geven van je eigen falen. Wel is het zo dat nu de marktwerking faalt van de overheid al het heil wordt verwacht.

De Delen I t/m VII van dit rapport laten zien hoe 'probleem en oplossing' van de culturele evolutie met elkaar zijn verbonden. Het is mogelijk met behulp van de zeven wijsheidssleutels de chaos te helpen beheersen. Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’.

In Deel I wordt de relatie tussen de microkosmos en de macrokosmos uitgewerkt. Hoofdstuk 2. Ruimte, Materie en Tijd toont, aan de hand van het ingenieuze, reflexieve model “Macrokosmos = Microkosmos” van de esoterie, de Spiegelsymmetrie tussen de binnenwereld en de buitenwereld, de innerlijke wereld en de uiterlijke wereld. Bewustzijnsontwikkeling vindt op de grenslijn tussen binnen en buiten plaats. De keuze-vrijheid die we hebben ligt als het ware op deze grenslijn verborgen. Maar vrijheid houdt ook in dat je voor je eigen handelen verantwoordelijk bent. Vrijheid zit nog steeds in onszelf. Het NU, de Tijdsymmetrie is niet meer dan een imaginaire grens, die de toekomst van het verleden scheidt. Het mysterie van het leven zit in deze dimensie verborgen. Het nu is al sinds Aristoteles een illusie.

Deel II, de schakel tussen I en III geeft uitsluitsel hoe het morele kompas als hulpmiddel kan worden gebruikt om de positie te bepalen en een nieuw perspectief op de toekomst te ontwikkelen. Het 5D-concept kijkt op een andere manier tegen de wereld aan, het bevat een aanzet om evolutiepatronen mede vanuit de geestkunde en de binnenwereld versus buitenwereld te benaderen. Maar zoals we weten moet een model niet met de werkelijkheid worden verward. Met het model wordt beoogd de kaart, het patroon, de structuur van een gebied weer te geven. Er wordt van uitgegaan dat de wetenschap de komende decennia de kennis met betrekking tot deze structuur uitbreidt.

Deel III van het onderzoeksrapport 'E i V' behandelt de C-, P- en T-symmetry van het standaardmodel.

Het kwadrantenmodel van Ken Wilber laat zien hoe innerlijk en uiterlijk, de psychologische (Deel IV) en individueel en collectief, de sociale (Deel V) discipline met elkaar worden verbonden. De samenhang tussen beide disciplines wordt door het vakgebied filosofie (Delen VI en VII) tot uitdrukking gebracht.

De onderlinge wisselwerking tussen individu en groep komt in de delen IV t/m V, en de wisselwerking tussen materiële welvaart en het immateriële, psychisch welzijn in de delen VI t/m VII ter sprake.

De delen V t/m VIII tonen hoe de evolutie, de ommekeer kan worden bereikt.

De kwintessens van de éne werkelijkheid gaat niet alleen van de materie, maar ook van de keerzijde, de ruimte ('energie'), de leegte (tzimtzum) uit. Het rapport 'E i V' gaat er vanuit dat het misloopt wanneer de moraal buiten het verkoopverhaal wordt gehouden. Er is niets nieuws onder de zon.
Technologie zal uiteindelijk de wereld niet redden. Het gaat in eerste instantie om de keerzijde van de medaille. Mannen geloven in technologie, vrouwen daarentegen in de keerzijde.

De Oosterse filosofie, de Esoterie, de Hegeliaanse (dialectische) - en de Natuurfilosofie bieden een goed houvast om dit gezichtspunt te belichten.
René Meijer belicht in zijn boek De Ether Bestaat! het Vedische gedachtegoed. Deel III, de Persoon en de Politiek is het vertrekpunt van het rapport 'E i V '. Of met andere woorden het boek De Ether Bestaat! kijkt vanuit een top down benadering, terwijl daarentegen het rapport 'E i V' bottom up. In het rapport 'E i V' komt de keerzijde aan de orde. Het morele kompas laat zien dat beide zienswijzen perfect op elkaar aansluiten. Het morele kompas, de schakel tussen het boek en het rapport is een handig hulpmiddel om het nieuwe perspectief op de 'theorie van alles' en het daarmee samenhangende zelfreinigende vermogen verder uit te werken. De relatie tussen het boek en het rapport, tusen de 'Triade en de Tetrade' wordt in het hoofdstuk Idealisme en Materialisme aan de hand van de systeembenadering besproken.

De websites van Jules Ruis, Rini Sips en Edgard Jarvis hebben een structuur (these - antithese - synthese) die op het 5D-concept aansluit.

====

Unificatietheorie (Broederschap, Wederkerigheid tussen 'Individu en Collectief', Mijn ideeën)

Stelling 1: Zonder de Kwintessens in het debat te betrekken is het oplossen van wereldvraagstukken niet mogelijk. De Kwintessens, wordt met behulp van de verborgen 5e Dimensie ('verborgen pad') van Roberto Assagioli en Enantiodromie van Carl Jung tot uitdrukking gebracht. Zaaien en Oogsten, het overlevingsmechanisme gericht op het goede, ware en schone, de verborgen 5e Dimensie en Enantiodromie zorgen voor het herstellen van het balansmechanisme.

Het realistische midden van René Cuperus heeft op de eerste apocalyps, het Anti-darwinisme (Religie, Geestkunde, alfamannetjes), de tweede apocalyps Darwinisme (Wetenschap, Natuurkunde) en de derde apocalyps Filosofie (Zielkunde, Probleem van het ego) betrekking. Om de realiteit te duiden vervallen te veel redacteurs in de obsessie met de actualiteit. Een samenleving moet beducht zijn op mogelijk onheil en ooit waarschuwde de dorpsomroeper met luide stem op het plein als er gevaar dreigde.

Om leven en de oorsprong van het leven te begrijpen maken religies van godsbeelden gebruik. Wat God uiteindelijk betekent blijft onkenbaar. Alhoewel onkenbaar, is God of Allah of Brahman, paradoxaal genoeg, overal aanwezig en zo nabij en intiem als je adem. Leraar en Leerling vinden elkaar 'voorbij de tegenstellingen', op de top van de piramide, waar alle tegenstellingen in het niets oplossen. Het Grote Mysterie (Unio Mystica) van het leven kan alleen als Niet-Zijn geduid worden. Alles hangt in een groot ecologisch systeem met elkaar samen. Doel van het bewustwordingsproces (evolutieproces, emancipatie in solidariteit, emanatieproces) is om met het Mysterie tot eenheid te komen, een duurzame relatie met de natuur op te bouwen. Karma kan echter goede of slechte resultaten opleveren.

Tegenover de these, de algemene levensdrang (levenskracht), de geestesdrift (libido) van Carl Jung staat de antithese, de sexuele impuls van Sigmund Freud. De hamvraag is nu hoe bereik je synthese? Sinds de scheiding van kerk en staat in Nederland in 1795 door de Fransen werd ingevoerd heeft de Staat de besturing van Nederland geleidelijk geheel overgenomen. Of met andere woorden de invloed vanuit Rome is geleidelijk door Den Haag en later door Brussel, lees het grootkapitaal overgenomen. In de 21 eeuw komt het verbinden van de twee kanten van één medaille, het bevorderen van de innerlijke harmonie (wet van harmonie) centraal te staan. Om harmonie te bereiken vormt de psychosynthese van Roberto Assagioli als het ware de derde weg tussen de geestesdrift van Carl Jung en de seksuele drift van Sigmund Freud. De paradox is echter dat politici in zowel Nederland, Europa en Amerika de kloof tussen rijk en arm niet proberen te verkleinen, maar juist beogen te vergroten. Het vrijemarktfundamentalisme in het Westen en het moslimfundamentalisme in het Oosten zijn op hetzelfde ressentiment, dezelfde onderbuikgevoelens gebaseerd.

De unificatietheorie kan niet worden uitgevonden want het is de status quo van de alfa-, béta- en gammawetenschappen. De filosofische opvatting van de Indiase metafysica plaatst de wortel van het kwaad in de differentiatie van het homogene in het heterogene, van het ene in het vele. Het is juist religie, de keerzijde van de medaille, de verborgen 5e Dimensie, het metafysische perspectief, dat het fundament bevat om de mensheid te verenigen, met elkaar te verbinden of met andere woorden Burgerschap en Broederschap te bevorderen.

De verborgen 5e Dimensie akasa, de kwintessens brengt de heelheid, de energetische samenwerking op het emotionele, mentale en spirituele vlak tot uitdrukking. De evolutie (creativiteit en wijsheid) is coherent met materiesymmetrie (Evolutiepsychologie en Culturele psychologie), spiegelsymmetrie (emotionele intelligentie) en tijdsymmetrie, evolutie identiteit (waarnemer van IQ, intelligentiemeting).

Uitgangspunt is dat de voortschrijdende 'Creativiteit en Wijsheid' (Danah Zohar: spiritual intelligence, SQ, 'Sociale intelligentie en Cultuursociologie) een resultante is van intelligentie, die samenhangt met de stoffelijke evolutie (PQ), verstandelijke evolutie (IQ) en emotionele intelligentie (EQ). Een goede sociale antenne, sociale intelligtie heeft op SQ betrekking.

Stelling 10: De Vierde, Vijfde (Vijfde colonne) en Zesde macht (Media) in Nederland en Brussel zorgen voor de feedforward besturing, de groepsdynamiek in de samenleving en de 1e, 2e en 3e macht in Nederland voor feedback. Door het technocratische beleid, met een sterke focus op het marktmechanisme is zowel in Den Haag als in Brussel, de politieke deugd een liefde voor allen, de geest van gelijkheid van Montesquieu voor een belangrijk deel door het fêteren van het grootkapitaal vervangen.

In een introductie leg ik graag aan de hand van de stellingen 1 en 10 mijn ideeën aan u voor.

De in het onderzoeksrapport gebruikte kwadranten zijn op een eenvoudig schema gebaseerd. Om broederschap op basis van de natuurlijke kringloop (Essence, supra-mentale, Kwintessens, Ommekeer in het denken, Paradigmawisseling) in de wereld te bevorderen staan de vier vereisten op het Pad (Edele Achtvoudige Pad, 'Hoofdroute') uit het boek Aan de voeten van de Meester van Jiddu Krishnamurti centraal, namelijk:
-
Onderscheidingsvermogen (De zeven betekenissen van maya Richard Brooks Theosofia april 2001),
-
Begeerteloosheid (Zeven poorten),
-
Goed gedrag (Zeven chakra's),
-
Liefde (Agapae, De zeven liefdes John Algeo Theosofia augustus 2007),
Wat de meester mij over elk van deze heeft gezegd, zal ik trachten u mede te delen.

H.P. Blavatsky Geselecteerde artikelen deel 2: 1882 –1887
Vraag 5 (p. 245,246):
Over de mineraalmonade (minerale rijk)
Er zijn zeven natuurrijken. De eerste groep omvat drie graden van elementalen, of krachtcentra in wording – vanaf het eerste stadium van differentiatie van mulaprakriti tot de derde graad ervan – d.w.z. van volkomen onbewustheid tot semi-gewaarwording. De tweede of hogere groep omvat de natuurrijken van plant tot mens. Het mineralenrijk vormt dus het middelste of keerpunt in de graden van de ‘monadische essentie’, als men deze beschouwt als een evoluerende energie. Drie stadia aan de elementalenkant; het mineralenrijk; drie stadia aan de objectieve fysieke kant – dit zijn de zeven schakels van de evolutieketen. Een neerdalen van de geest in de stof, dat overeenkomt met een opgang in de fysieke evolutie; een wederopstijgen uit de diepste diepten van stoffelijkheid (het mineraal) naar haar vroegere toestand, met een daarmee gepaard gaand verdwijnen van concrete organismen – omhoog naar nirvana, het punt waar gedifferentieerde stof verdwijnt. Misschien kan een
eenvoudig schema ons helpen.

 

De drie verenigende Logoi van de Esoterie:

Rapport'E i V': Danielle AudoinTheosofie (1 - 2 - 3 - 4): 
Pythagoras 1e Logos, Monade3e Logos, TriadeRudolf SteinerAntroposofie: 
EthiekSociologie  4. Hogere Zelf (Wijsheid)2. Astrale lichaam (Intelligentiequotiënt)
Monade (Liefde)Triade (Begeerteloosheid)God ----Geest4. Geestmens ----3. Geestzelf (omgevormd Astraallichaam)
||||||
Tetrade (Onderscheidingsvermogen)Duade (Goed gedrag)Lichaam ----Zoon1. Fysiek lichaam ----2. Levensgeest (omgevormd Etherlichaam)
PsychologieFilosofieTetrade2e Logos, Duade1. Fysieke lichaam (EI)3. Lagere denken (Sociale intelligentie)

Krijgt Timmermans Polen in het gareel (Arie Elshout s Volkskrant 21 december 2017 p. 3):
Geen kerstbestand in de al twee jaar durende uitputtingsslag tussen Polen en de Europese Commissie. EU-commissaris Frans Timmermans zette woensdag vol de aanval in door een zware, nooit eerder gebruikte strafprocedure in gang te zetten tegen de rechts-nationalistische regering in Warschau. Volgens hem brengt zij de rechterlijke macht onder politieke controle en schendt zij daarmee de democratische waarden van de EU.
Emotioneel
Timmermans weigert te buigen omdat er democratische principes op het spel staan. Maar voor de PiS-regering gaat het om een niet minder heilige zaak: de nationale soevereiniteit. We hebben het juk van Moskou niet afgeworpen om ons aan Brussel onderschikt te maken, heet het. Zo botsen verschillende waarden en geschiedenissen, wat de strijd heel emotioneel maakt.
Een hoge Brusselse bron vreest dat er uiteindelijk slechts verliezers zullen zijn. Polen ontloopt dan misschien sancties, maar wel op straffe van een isolement en een 'vernietigde' reputatie, zoals EU-president Donald Tusk (een Pool) zei. De andere lidstaten kunnen achterblijven met de scherven van een mislukte operatie om een onwillige lidstaat tot de orde te roepen.
Timmermans gaf geen krimp. Hij heeft de steun van het Europees parlement, Merkel, Macron en verreweg de meeste lidstaten. 'Het ontkracht de Poolse mythe dat zij alleen een probleem hebben met één gek in Brussel', zei hij.

Zijn kerstcadeaus orgie van welvaartsvernietiging? (Peter de Waard Volkskrant 21 december 2017 p. 31):
De Amerikaanse econoom Joel Waldfogel, die in 2009 zijn boek Scroogenomics. Why you shouldn't buy presents for the holidays publiceerde, noemde Kerst zelfs een 'orgie van welvaartsvernietiging' en riep op tot gedragsverandering. In de VS geven mensen elkaar tijdens de kerstdagen voor 70 miljard dollar aan kerstgeschenken. Volgens onderzoek van Yale University bedraagt het verspillingspercentage 10 tot 33 procent. Wat wil zeggen dat in twee dagen 7- tot 20 miljard dollar door het putje wordt gespoeld. 'Als geld zou zijn gegeven, zou het risico van ontevredenheid minder groot zijn, het geluk van anderen beter zijn gediend en zou ook nog de economie een dienst worden bewezen', aldus Waldfogel.
Scrooge-economics is het bewijs dat de formules van de economie niet zonder gedragswetenschappen kunnen, zoals psychologie.

'Lidstaten EU moeten soeverein blijven' Marcel van Hamersveld (Volkskrant 8 juli 2011)
Is dat de kant die we op willen in Europa? Die van een nieuwe dictatuur? Dan is het hoog tijd de feiten onder ogen te zien en ons te realiseren dat de oplossing niet ligt in meer, maar juist in minder Brussel, in minder bureaucratie en niet in meer bevoegdheden afstaan. Om de vrijheid in Europa voor de komende generaties veilig te stellen, is het hoogst noodzakelijk de soevereiniteit van natiestaten niet alleen te handhaven, maar ook te versterken. Hoog tijd daarom dat Europese burgers - en niet alleen de Griekse - hun stem laten horen en gehoord worden. Economische samenwerking, ja graag. De vorming van een VSE, nee, dank u beleefd.

'Soevereine staat volkomen uit de tijd' Pepijn Corduwener (Volkskrant 12 juli 2011)
Staatssoevereiniteit is niet meer te verdedigen, het verlies ervan is de andere kant van de medaille van globalisering en daarmee van economische groei. Staten kunnen anno 2011 dus niet meer soeverein zijn, en de relatie tussen democratie en staatssoevereiniteit moet daardoor inderdaad opnieuw worden gedefinieerd. Een zekere opkomst van een Europese dictatuur betekent dit echter, gelukkig, niet.

Marcel van Hamersveld en Pepijn Corduwener verwoorden twee standpunten die haaks op elkaar staan. Het gaat er primair om de systemen minder complex, dus minder bureaucratisch en juist transparanter te maken. Frans Timmermans heeft gelijk dat er democratische principes op het spel staan. Maar het is net als met de kerstcadeaus, die we aan elkaar geven, een soevereiniteitsvraagstuk dat Polen uiteindelijk zelf moet oplossen. Tom Eijsbouts heeft gelijk wanneer hij stelt dat juristen van president Macron kunnen leren dat nationale en Europese soevereiniteit elkaar aanvullen. Voorwaarde voor dit synergie-effect is dat met de moraal van het verhaal rekening wordt gehouden en dat was in de Bijbel al bekend.

Dick Swaab, die de geest ziet als het produkt van de honderd miljard hersencellen (neuronen) die we hebben, heeft zeker voor een deel gelijk. Wellicht kan de schade in de hersenen die bij Alzheimer patiënten tot geheugenverlies leidt op basis van psychische beweging worden verklaard. De aardse levenscyclus van het brein laat zien dat op oudere leeftijd verbindingen teruglopen.

Is de demografische tijdbom te ontmantelen? (Peter de Waard Volkskrant 23 juni 2017 p. 28):\\ In Japan worden meer luiers verkocht voor incontinente ouderen dan voor niet zindelijke baby's. Het Japanse kabinet heeft het volk opgeroepen voor meer nageslacht te zorgen omdat andere maatregelen om de economie uit het dal te halen niet helpen.
Als tienermoederschap moet worden voorkomen en vrouwen daarna carrière moeten maken, zouden er meer mogelijkheden moeten komen om met een beetje hulp na je 40ste of 45ste nog kinderen te baren. Dat hoeft geen probleem te zijn nu mensen veel langer en langer gezond leven. En anders rest alleen nog van overheidswege kinderen te produceren via een reageerbuisprogramma.
Als groei en welvaartstoename in stand moeten blijven, moet vruchtbaarheid niet meer worden gerelateerd aan jeugd.

Vakmensen worden niet meer vertrouwd (Willem Riemersma Volkskrant 23 juni 2017 p. 23):
Het onderwijs gaat ten onder aan een heilloze symbiose van respectloze afrekencultuur en toetsgekte.
En er wordt geoefend, gestampt, gedrild en herhaald, al of niet met extra programma's en hulp binnen of buiten de klas en in formats gegoten die leeg worden aangeleverd door de gespecialiseerde interne begeleider.
En de meester en de juf worden gevraagd en uitgevraagd en nagelopen op het dagelijks en eindeloos repeteren van een Gebetsmühle bij alle onderdelen: terugblik, doelstelling (aan de kinderen!), interactieve instructie, gedifferentieerde instructie, begelei-de inoefening, verwerking en evaluatie (met de kinderen) van de les. De leerkrachten moeten deze hoofdcategorieën en een onderliggende oceaan aan subcategorieën internaliseren. Dat wil zeggen, ze moeten er 's nachts wakker voor gemaakt kunnen worden om het riedeltje van voren naar achteren zonder nadenken te kunnen opzeggen. Zowat als ten tijde van de maoïstische Culturele Revolutie.
Het basisonderwijs is één groot Walibi-pretpark voor commerciële organisaties. In het kader van zogenaam-de professionalisering van het onderwijs. Een andere titel voor een bijna gelijk programmaatje is snel bedacht, wordt door de kippenbrilletjes van overheid en inspectie vlotjes goedgekeurd en vindt dan snel een plaats in de verkoop via old boys and young ladies networks. De Kamers van Koophandel hebben er zo ook alle dagen weer klanten en inkomsten bij. De ene hand warmt de andere.

Moet Frans van Houten bang zijn voor Dan Loeb (Peter de Waard Volkskrant 22 juni 2017 p. 29):
Dat hij zijn pijlen richt op een Nederlands bedrijf is vreemd. Ten eerste is hij daar al een keer een blauwtje gelopen. In 2015 drong hij zonder succes aan op splitsing van DSM in een goedrenderende voedingspoot en een lager renderende divisie die kunststoffen voor de industrie en grondstoffen voor plastics maakt.
Maar belangrijker is dat bij Philips geen eer is te behalen. Jan Timmer, Cor Boonstra, Gerard Kleisterlee en nu Frans van Houten zijn zelf fulltime bezig geweest het concern in stukken te hakken. Daar hebben ze geen hulp van outside-aandeelhouders voor nodig.

Werknemers, vult u deze vragenlijst even in? (Jolan Douwes Volkskrant 22 juni 2017 p. 26):
Bij grote bedrijven zijn tevredenheidsonderzoeken vaste prik. Werknemers doen er vaak pas na aandringen van de leiding aan mee. Geldt hier 'gissen is missen' of 'meten is weten'?
Van der Veer zet vraagtekens bij de effectiviteit van anonieme tevredenheidsonderzoeken. Gissen is missen, schrijft hij, omdat de nuance en de context ontbreken. Hoogleraar strategisch human resource management Paul Boselie van Universiteit Utrecht is juist overtuigd van het tegendeel: 'Meten is weten.' Met zijn studenten doet hij uitgebreid onderzoek naar het welzijn van medewerkers in (semi-)publieke organisaties als ziekenhuizen, scholen en de rijksoverheid. Een criticus en een fan over de bedrijfsthermometer.

De Geheime Leer, Deel III, PSYCHISCH ZIEN (p. 601):
Het psychische zien moet men echter niet begeren, daar de psyche aards en boos is. Naarmate de wetenschap verder vordert zal het psychische bereikt en begrepen worden; het psychisme heeft niets geestelijks in zich. De wetenschap heeft op haar gebied, van haar standpunt, gelijk. De wet van arbeidsvermogen (eerste wet van de thermodynamica) sluit in zich dat psychische beweging voortgebracht wordt door beweging. Daar psychische beweging slechts beweging is op het psychische gebied, een materieel gebied, heeft de psycholoog, die er niets dan stof in ziet gelijk. Dieren hebben geen geest, maar hebben psychisch gezicht en zijn gevoelig voor psychische toestanden; men sla gade hoe die op hun gezondheid, hun lichamelijke toestand reageren.
Psychic Vision (Engelse versie p. 424):
Psychic vision, however, is not to be desired, since Psyche is earthly and evil. More and more as Science advances, the psychic will be reached and understood; Psychism has in it nothing that is spiritual. Science is right on its own plane, from its own standpoint. The law of the Conservation of Energy implies that psychic motion is generated by motion. Psychic motion being only motion on the Psychic Plane, a material plane, the Psychologist is right who sees in it nothing beyond matter. Animals have no Spirit, but they have psychic vision, and are sensitive to psychic conditions; observe how these react on their health, their bodily state.

M.H. Jacobs maakt in zijn rapport Kwaliteit leefomgeving Kennisontwikkeling gebruik van het conceptuele model 'Psychisch, Sociaal, Biologisch en Metafysisch'.

'Survival of the fittest' wordt vaak verward met 'het recht van de sterkste'. Een organisme hoeft echter niet de 'sterkste' te zijn om betere overlevingskansen te hebben dan anderen. Een betere camouflage of beter vluchtgedrag kunnen overlevingskansen vergroten en er voor zorgen dat een organisme 'the fittest' is. Het dier dat het best is aangepast aan diens omgeving en daardoor de beste overlevingskansen heeft, is de 'fittest'.
Het betekent al helemaal niet dat de 'sterkste' het morele recht heeft te doen wat hij wil met de 'zwakkere' met de motivatie dat dat nu eenmaal zo werkt in de natuur.

Een uitzicht op wereldvrede in eenheid en verscheidenheid ontstaat wanneer de mensheid er geleidelijk in zal slagen de drie gesignaleerde problemen van onwetendheid, politiek en identiteit integraal tot een oplossing te brengen. Een nieuwe syncretische benadering in de liefde voor de kennis die een mens tot mens maakt: de filognosie als de verzamelterm voor alle kennisgebieden gemoeid met het nieuwe natuurkundige paradigma van de etherfysica.

Het 5D-concept biedt een handvat voor het creëren van eenheid in verscheidenheid, en een basis voor een pluriforme samenleving. Het morele kompas biedt een denkkader om scherper aan te geven wat de verschillende levensbeschouwingen in de kern gemeenschappelijk hebben.

Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het kip-en-eiprobleem (Lichaam-geestprobleem), het Hoe of Wat (of-of) denken te doorbreken.
Twee van de grote denkstromingen die pogen het mind-body probleem op te lossen zijn het dualisme en het monisme.
Een middenweg (en-en) tussen fysisch en psychisch monisme vormt neutraal monisme. Spinoza's Deus sive natura lijkt op een neutraal monisme.

Volgens Heinrich Heine leverde Spinoza met zijn panentheïsme de oplossing voor de tegenstelling tussen geest en lichaam.

Het holistische denken laat de verbindende schakel, het andere denken zien. De verbindende schakel, de ziel tussen geest en lichaam, geeft een nieuwe kijk op de verborgen blauwdruk, het drievoudige evolutieplan (H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk Een drievoudige evolutie in de Natuur (p. 210):
Het wordt nu duidelijk, dat er in de Natuur een drievoudig evolutieplan bestaat voor het vormen van de drie periodieke upadhi’s, of liever drie afzonderlijke evolutieplannen, die in ons stelsel op elk punt onontwarbaar zijn dooreengeweven en vermengd. Dit zijn de monadische (of geestelijke), de verstandelijke en de stoffelijke evolutie. Deze drie zijn de eindige aspecten of de weerspiegelingen op het gebied van de kosmische illusie van ATMA, het zevende beginsel, de ENE WERKELIJKHEID.

Om de relatie tussen geest en lichaam tot uiting te brengen wordt van de systeembenadering gebruik gemaakt.

Het rapport 'E i V' ondersteunt de visie van Ervin Laszlo met betrekking tot het Akasha-veld. Het biedt de basis voor ‘de integrale theorie van alles’, de unificatietheorie. In aansluiting op de filognosie, wordt voor het ‘allesverbindende informatieveld’ aan de term ether (rapport p. 58: psi-vermogens) de voorkeur gegeven. Dit rapport wil aantonen dat de holos-beschaving gecreëerd kan worden door de absolute waarheid, de éne werkelijkheid als vast referentiepunt te kiezen.
De beschavingstransformatie die in het holos tijdperk plaats vindt bouwt op eerdere transformaties voort. Het 5D-concept brengt de ommekeer, de kwintessens tot uitdrukking. Het is het mogelijk ons weer met de oerbron te verbinden.

Natuurlijke kringloopTriade en Tetrade:Accent van het aanzicht ligt op:Kernkwadrant:
1. Mythos1. Oude TestamentRechtvaardigheid4. Creativethink
2. Theos2. Nieuwe TestamentUniversaliteit van mensenrechten3. Zelfregulering
3. Logos3. VerlichtingGelijkheid, gelijke kansen voor iedereen2. Groupthink
4. Holos4. IntegratieRechtvaardigheid en Gelijkheid1. Chaos

De kwintessens die in het rapport ‘E i V’ naar voren komt wordt aan de hand van een zogenaamde 'Bewustzijnsschil' geïllustreerd. De schil is uit de vijf definities Ether-paradigma, Reflexief bewustzijn, Meta-leren (het Nieuwe leren), de Hermeneutische cirkel en de Unificatietheorie (zie onderstaande middelste kwadrant) samengesteld. De hierbij gevolgde denkwijze wordt door de publicatie Het transcenderen van de conceptueel-symbolische kode van Francis Heylighens weergegeven.

Francis Heylighen licht bewustzijn toe aan de hand van vijf gezichtspunten ‘Sensation, Awareness, Experience, Self-awareness en First-person experience’. Net als bij NLP wordt er van een metamodel (Meta-model, Metamodeling) gebruik gemaakt. Al zijn in dit kader ook de inzichten van Ned Herrmann, Carl Jung, David Kolb en Timothy Leary interessant.

Theorie van alles:Morele kompas:Rapport Eenheid in Verscheidenheid 
  Uitbreidende kracht, MiddelpuntvliedendeSterke kernkracht
Ruimte (Energie)Zwakke beweging (Tijd-as)1.Zwaartekracht (Akasha)3. Spiegelsymmetrie (Z.P.F.)
RelativiteitstheorieUnificatietheorie7. Hermeneutische cirkel ----5. Reflexief bewustzijn
||||
SnaartheorieQuantummechanica (Microkosmos)4.b Ether-paradigma ----6. Meta-leren
Sterke bewegingMaterie, Massa4.a Materiesymmetrie2. Tijdsymmetrie (absolute tijd)
  Zwakke kernkrachtElektromagnetische kracht
   Samentrekkende kracht,
   Middelpuntzoekende

Het morele kompas wordt gebruikt om de kwintessens, de samenhang tussen 4 elementen, de 5e Dimensie weer te geven. Op basis van de in het universum aanwezige supersymmetrie wordt geconcludeerd dat de Unificatietheorie, die in het rapport 'E i V' met behulp van het morele kompas en het 5D-concept tot uitdrukking wordt gebracht complementair is aan de Snaartheorie.

Ervin Laszlo en Jude Currivan boek KOSMOS een integrale visie op de wereld hoofdstuk Spiraaldynamiek (p. 148/149):
Er begint consensus te ontstaan over het inzicht dat er vijf van deze transpersoonlijke chakra’s zijn, voor steeds hogere bewustzijnsniveaus, zodat deze samen met de zeven bekende chakra’s een uit twaalf poorten bestaand chakrasysteem vormen, dat in zijn geheel het dertiende niveau of ‘octaaf’ van ons huidige bewustzijn belichaamt.

Voor de vijf transpersoonlijke chakra’s kan van de 'bewustzijnsschil' gebruik worden gemaakt.

Het morele kompas (linker kwadrant) wordt gebruikt om op het mechanisme achter éne werkelijkheid grip te krijgen. Het morele kompas is net als NLP een metamodel, dat de wisselwerking tussen hersencellen en bewustzijn, tussen het innerlijke bewustzijn en het universeel bewustzijn illustreert. De symmetrie en de gebroken symmetrie die in de schepping zit verborgen brengen de éne werkelijkheid tot uitdrukking.

H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 24 Het kruis en het pythagorische tiental (p. 652):
Voor hen bestond het hele metafysische en stoffelijke Heelal in, en kon het worden uitgedrukt en beschreven door, de cijfers van het getal 10, het pythagorische tiental.
Dit tiental, dat het Heelal en zijn evolutie uit de stilte en de onbekende diepten van de geestelijke ziel of anima mundi voorstelde, bood de onderzoeker twee kanten of aspecten. Het kon in het begin worden gebruikt voor en toegepast op de macrokosmos en werd dit ook, waarna het afdaalde tot de microkosmos, of de mens. Er waren dus de zuiver intellectuele en metafysische, of de ‘innerlijke wetenschap’ en de even zuiver materialistische of ‘oppervlak-wetenschap’, die beide konden worden verklaard en omvat door het tiental. Kortom, het kon worden bestudeerd uit de algemene begrippen van Plato en volgens de inductieve methode van Aristoteles.

In de esoterie is het inductieve denken van Aristoteles complementair aan het deductieve denken van Plato.

Konrad Dietzfelbinger boek Mysterie scholen (p. 87): Het ontvangende staat tegenover het verwekkende. Uit het ontvangende ontstaat in de loop der eonen de materie waarin de krachten en ordening van de verwekkende Geest werkzaam zijn. Deze materie en de zich ontwikkelende zichtbare schepping zijn dus 'de helft van het geheel'. Met de twee is het het 'begin' gemaakt, de tijd.
P. 88: De getallen waren voor de pythagoreeërs een middel om de opbouw en de scheppingsprocessen van de wereld te verduidelijken, en dan niet alleen de uiterlijke, zichtbare kant maar vooral ook de geestelijke kant, de innerlijke krachten en hun werkzaamheid.
P. 92: Dat de mens de eenheid met de Geest heeft 'verscheurd' en verdwaald is in de veelheid van de uiterlijke dingen, blijkt vooral uit zijn opvatting over wetenschap. Bij Pythagoras had elke wetenschap twee kanten: een geestelijke en een aardse. De aardse zijde was van de geestelijke afgeleid. De moderne wetenschappen hebben alleen nog een uiterlijk aanzicht. Aan de hand van wat zij waarnemen stellen zij wetmatigheden vast. De mens is zich er niet meer van bewust dat het uiterlijk waarneembare uitdrukkingsvormen, 'nabootsingen' van structuren op het gebied van ziel en Geest zijn.

Madame Blavatsky over de studie van de Theosofie:
Wat je ook in De Geheime Leer wilt bestuderen , houd steeds de volgende denkbeelden voor ogen, die de basis moeten zijn van je ideeën-vorming:
(d) Het vierde en laatste basis-idee dat je moet vasthouden is dat wat uitgedrukt wordt in het grote Hermetische axioma. Het somt alle anderen op en vat ze samen:
Zo binnen, zo buiten
zo groot, zo klein
zo boven, zo beneden\\er is slechts één Leven en Wet
en de besturende Kracht is één
Er is geen binnen, geen buiten
geen groot, geen klein
geen hoog, geen laag
in het goddelijk bestel

De Éne werkelijkheid heeft betrekking op de wederkerigheid tussen Zo binnen, zo buiten en Zo boven, zo beneden, die met behulp van de lemniscaat tot uitdrukking wordt gebracht. Om de éne werkelijkheid te duiden maakt Ken Wilber van het "Wilber-Combs-rooster" gebruik.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 41):
De occulte catechismus bevat de volgende vragen en antwoorden:
Wat is het dat altijd is?’ ‘Ruimte, de eeuwige anupadaka12.’
Wat is het dat altijd was?’ ‘De kiem in de wortel.’
Wat is het dat altijd komt en gaat?’ ‘De grote adem.’
Is er dus drie keer iets eeuwigs?’ ‘Neen, de drie zijn één. Wat altijd is, is één; wat altijd was, is één; wat altijd bestaat en wordt, is ook één: en dit is Ruimte.
Verklaar dit, o lanoo (leerling).’ ‘Het Ene is een ongebroken cirkel (ring) zonder omtrek, want het is nergens en overal; het Ene is het grenzeloze vlak van de cirkel, die alleen gedurende de tijdperken van een manvantara een middellijn manifesteert; het Ene is de ondeelbare punt die tijdens die perioden nergens wordt gevonden en overal wordt waargenomen; het is het verticale en het horizontale, de vader en de moeder, de top en de basis van de vader, de twee uitersten van de moeder, dat in werkelijkheid nergens heen reikt, want het Ene is de ring en evenzo de ringen die binnen die ring zijn. Licht in duisternis en duisternis in licht: de ‘adem die eeuwig is’. Het beweegt zich van buiten naar binnen wanneer het overal is en van binnen naar buiten als het nergens is – (dat is maya13, een van de middelpunten14). Het breidt zich uit en trekt samen (uitademing en inademing). Als het zich uitbreidt, verspreidt en verstrooit de moeder zich; wanneer het samentrekt, trekt de moeder zich terug en verzamelt zich. Dit brengt de perioden van evolutie en ontbinding teweeg, manvantara en pralaya. De kiem is onzichtbaar en vurig; de wortel (het vlak van de cirkel) is koel; maar tijdens evolutie en manvantara is haar kleed koud en stralend. Hete adem is de vader die het kroost van het element met de vele gezichten (het heterogene) verslindt en die met één gezicht (het homogene) ongemoeid laat. Koele adem is de moeder, die ze ontvangt, vormt, voortbrengt en terugontvangt in haar schoot, om ze te hervormen bij de dageraad (van de dag van Brahma, of manvantara). . . .
12) Dit betekent ‘ouderloos’; zie hierna.
13) De esoterische filosofie die ieder eindig ding als maya (of de illusie van de onwetendheid) beschouwt, moet noodzakelijk iedere planeet en ieder lichaam binnen de kosmos in hetzelfde licht zien, en wel als iets dat tot stand is gebracht en dus eindig. De uitdrukking ‘het beweegt zich van buiten naar binnen, enz.’ heeft dus in het eerste deel van de zin betrekking op de dageraad van het maha-manvantarische tijdperk, of de grote nieuwe evolutie na een van de volledige periodieke ontbindingen van iedere samengestelde vorm in de Natuur (van planeet tot molecule) in zijn uiterste essentie of element, en in het tweede deel van de zin op het gedeeltelijke of plaatselijke manvantara, dat een zonne- of zelfs een planetair manvantara kan zijn.
14) Met ‘middelpunt’ wordt een energiecentrum of een kosmisch brandpunt bedoeld; als de zogenaamde ‘schepping’ of vorming van een planeet wordt teweeggebracht door die kracht die de occultisten LEVEN noemen en de wetenschap ‘energie’, dan heeft het proces van binnen naar buiten plaats. Men zegt dat ieder atoom in zichzelf de scheppende energie van de goddelijke adem bevat. Dus, na een absolute pralaya, of wanneer het vooraf bestaande materiaal slechts bestaat Uit EEN element en de ADEM ‘overal is’, werkt laatstgenoemde van buiten naar binnen. Na een kleine pralaya daarentegen, wanneer alles in statu quo is gebleven – in een bevroren toestand, om zo te zeggen, zoals de maan – beginnen bij de eerste trilling van het manvantara de planeet of planeten hun wederopstanding tot het leven van binnen naar buiten.
H.P. Blavatsky: De Geheime Leer Deel I, (p. 81):
‘Geest en stof, of purusha en prakriti’, zo wordt ons geleerd, ‘zijn slechts de twee oorspronkelijke aspecten van het Ene en Ongeëvenaarde’.
308: Fichte, de Duitse filosoof, onderscheidde het Zijn (Seyn) als het Ene, dat wij alleen kennen door het Bestaan (Daseyn) als het veelvuldige. Deze opvatting is door en door Hermetisch. De ‘ideale vormen’ zijn de archetypische of vormgevende ideeën van de neoplatonisten; de eeuwige en subjectieve voorstellingen van de dingen die in de goddelijke geest bestaan vóór het ‘worden’.

UnificatietheorieMorele kompas:Drie aanzichten: Filognosie, De Ether Bestaat!:
RuimteKwalitatieve as2. Top down en Bottom upFilosofie en EthiekI Methode en Wetenschap
MaterieKwantitatieve as1. Segulier en RegulierPsychologie en SociologieIII Het Persoonlijke en De Politiek
TijdVerticale as3. Analyse en OntwerpMorele kompas en CultuurII De analyse en Spiritualiteit

Met behulp van het morele kompas laten we zien dat het reflexief bewustzijn, zowel Micro als Macro, het beste op de éne werkelijkheid aansluit. De éne, natuurlijke werkelijkheid bestaat uit tegengestelde, complementaire krachten. Er wordt van uitgegaan dat de Materiesymmetrie (Akasha en Elektromagnetische kracht) zorgt voor de wisselwerking tussen Energie (Ruimte) en materie (Ruimte). Door de wisselwerking tussen de universele krachten ontstaat synthese. Zelf heb ik het liever over Creative Design. De natuur zit vol creativiteit en vernieuwing.

Morele kompas:Culturele evolutieReciprociteit:Innovaties:Principes:Ethiek:
4. LemniscaatZo beneden, Zo bovenWatUnificatie
3. Verticale asMorele kompasHoeDuurzaamheidBroederschapIntegratie
2. Kwalitatieve asFilosofie en EthiekWatKerk en StaatVrijheidRechtvaardigheid
1. Kwantitatieve asPsychologie en SociologieHoeDemocratieGelijkheidGelijkheid

De doorsnede van het morele kompas komt met die van de filognosie overeen. Dezelfde thema’s worden gerepresenteerd.

Effectieve communicatie, succesvolle interactie ontstaat wanneer tussen spreken en luisteren balans wordt gecreëerd. Om van elkaar te kunnen leren, moeten we elkaar eerst leren te begrijpen (Ouspensky, p. 11).

Anna Lemkow, ‘Een naschrift over de samenhang tussen Religie, eeuwige Wijsbegeerte, Wetenschap en Samenleving’: Ieder van ons is zowel het produkt van een lange evolutionaire reis als een zelforganiserende, zelfevoluerende deelnemer aan het onophoudelijke proces van ontwikkeling. Sommigen hebben dat ontwikkelingsproces een Goddelijk Plan genoemd – een Goddelijk Plan dat onbepaald is wat betreft de gedetailleerde uitvoering ervan maar niet in zijn aard en richting. De westerse cultuur heeft individuele vrijheid bovenaan staan, maar vrijheid met welk doel? Ons verkeerde idee van vrijheid is dat vrijheid bestaat in de ongelimiteerde bevrediging van persoonlijke behoeften. Dit type ‘vrijheid’ leidt in werkelijkheid tot diepgaande onvrede, en komt in feite neer op gebondenheid aan de behoefte aan genot. Vrijheid kan vanzelfsprekend niet aan iemand worden geschonken, al helemaal niet door regeringen. Vrijheid betekent het vermogen om te kiezen, maar keuzen moeten gebaseerd zijn op kennis. Ieder individu moet dus een mate van vrijheid verwerven door de hogere wetten van zijn of haar aard te volgen en tot uitdrukking te brengen. Want, zoals we eerder betoogden, vrijheid en noodzakelijkheid of wetmatigheid vormen een paar van onafscheidelijke polariteiten. Het toppunt van vrijheid, dat in de religieuze tradities onder verschillende namen bekend staat – zoals verlichting, bevrijding, nirvana, moksha, satori – wordt beschreven als een ervaring waarin de betrokkene zich verbonden voelt met alle andere wezens en met alles wat bestaat. Het is een toestand waarin degene die de ervaring heeft zijn of haar lot gelijkstelt aan dat van anderen.

====

Ether-paradigma (5Ddenkraam, Materiesymmetrie, Ruimte en Tijd, 'Spiraallijnen')

Het Ether-paradigma en het 5D-concept worden naast elkaar gebruikt en passen in een 5Ddenkraam. Het Ether-paradigma heeft als vertrekpunt de materie, elektromagnetisme, de relatieve ether van René Meijer. Het 5D-concept belicht de 5e Dimensie vanuit een filosofisch perspectief. Het is net als met Geest en Lichaam, hemel en aarde, Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, deductief en inductief. Het zijn de twee complementaire kanten van een medaille, die beide de kwintessens tot uitdrukking brengen. Of met andere woorden het Ether-paradigma begint bij 4 en eindigt bij 5 en het 5D-concept begint bij 5 en eindigt bij 4.

Het 'Ether-paradigma en 5D-concept' is net als 'psychologie en sociologie' een aggregatieniveau. De relatie tussen psychologie en sociologie verdient meer aandacht. Op het snijvlak van beide disciplines gaat het niet primair om individu versus collectief, maar eerder om de samenhang en wisselwerking daartussen. Psychologie en sociologie kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Door beide disciplines (Bio-psycho-sociale model en Sociale psychologie) als complementair te beschouwen ontstaat een completer zicht op de complexe werkelijkheid.

Het rapport ‘E i V’ maakt gebruik van een 'bewustzijnsschil', die uit de vijf schakels 4. Ether-paradigma, 5. Reflexief bewustzijn, 6. Meta-leren 7. Hermeneutische cirkel en Unificatietheorie is opgebouwd. De microkosmos, de Zevenvoudige samenstelling van de mens bestaat uit zes niveaus.

De torus wordt als een multidimensionale vortex opgevat. De draaikolk stuctuur van de vortex wordt door de lemniscaat weergegeven. De lemniscaat symboliseert de eeuwige wederkeer, de reciprociteit van het Reflexief Bewustzijn, de reflectie tussen de 'macrokosmos en microkosmos'. Het Ether-paradigma brengt als het ware verschillende aggregatieniveaus van zeer dynamisch tot statisch tot uitdrukking.
De boeken van Benjamin Adamah, Ervin Laszlo, Jules Ruis (website), Gerrit Teule en Jan Wicherink hebben een punt gemeenschappelijk en dat is de chaostheorie. Ook in het onderzoek ‘E i V’ is de chaostheorie als verbindende schakel naar voren gekomen.
Benjamin Adamah bespreekt in zijn boek de torus op pagina 112, Gerrit Teule op p. 149 en Jan Wicherink op p. 179.

Het 5Ddenkraam berust op psychologische, sociologische en filosofische (Delen IV t/m VII) gezichtspunten. Bij dit concept gaat het om de juiste transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. De ziel, de schakel tussen 'geest en lichaam' staat daarbij voorop. Bij de individuele kant gaat het om de zelfkennis. De grote leraren van de mensheid, zoals Christus, Boeddha, Plato en Confucius, hebben over ethiek eigenlijk hetzelfde gedacht ‘Alle dingen dan die gij wilt dat u de mensen doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de Wet van de Profeten’.

Het 5D-concept heeft betrekking op de relatie tussen de 'gemanifesteerde wereld en de ongemanifesteerde wereld', op de 'microkosmos en de macrokosmos', op de 'Snaartheorie en Unificatietheorie', op ‘Energie en Materie’ en ‘Ruimte en Tijd’, op de 'mens en de 5e dimensie'. Deze relatie wordt door ‘Energie en Tijd’, de kwintessens tot uitdrukking gebracht.

De positieve as van het kernkwadrant, these + antithese = synthese, 1 + 1 = 3 is de trigger van het 'E i V' onderzoek geweest. De verzameling van alle 'positieve assen' toont het ultieme punt van volmaaktheid. Het duidt ook op het principe dat het geheel (kwantum) meer is dan de som der delen. Een foton is een voorbeeld van een kwantum.

In het rapport ‘E i V’ wordt de relatie ‘Absoluut en Relatief’ aan de hand van Ain-Soph (Parabram, éne Werkelijkheid) en het Ether-paradigma (Het paradigma van de relatieve ether) verklaart. De relatie ‘Absoluut en Relatief’ berust op het principe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht en heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.
Eerder heeft Ramundus Lullus een met het morele kompas vergelijkbaar universeel model (lullistische tabel, p. 5 en 6) uitgewerkt. De kolom Relatieve principes bevat drie Triades 'Eenheid der tegendelen (Verschil) - Eendracht - Tweedracht (Tegenstrijdigheid)', 'Begin - Midden - Eind' en 'Superioriteit - Gelijkheid - Inferioriteit'. De kolom met Absolute principes bevat een link met negen Sephiroth van de levensboom. De rechter kolom noemt de aspecten wat, hoe, wanneer, wie en waarom, welke bij elk leer - cq. besluitvormingsproces relevant zijn.
De theosofie gebruikt de 7 bij 7 matrix, met de skanda’s horizontaal en de zeven beginselen van de samenstelling van de mens verticaal.
De I Tjing kent de 8 bij 8 matrix, de 64 hexagrammen. Deze supersymmetrische systemen hebben gemeen dat ze zowel op micro - als op macroniveau levenscycli, transformatie -, bewustwordings -, leerprocessen in kaart brengen.

Het is mogelijk de éne werkelijkheid vanuit een nieuw gezichtspunt te belichten. Het rapport 'E i V' wil aantonen dat de kwintessens van het verhaal echter gelijk blijft. Het is de ‘Eeuwige wederkeer’ die de kwintessens tot uitdrukking brengt.

Fysica en metafysica zijn complementair. De kwintessens van de éne werkelijkheid wordt in het 'Ether-paradigma en 5D-concept' tot uitdrukking gebracht.

H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel I, Proloog (p. 39):
De ene onbekende altijd-tegenwoordige god in de Natuur, of de Natuur in abscondito verwerpen wij niet, maar wel de God van het menselijke dogma en zijn vermenselijkte ‘woord’. In zijn oneindige verwaandheid en aangeboren trots en ijdelheid schiep de mens deze zelf met zijn heiligschennende hand uit de elementen die hij vond in zijn eigen kleine hersenweefsel en drong deze aan de mensheid op als een rechtstreekse openbaring uit de ene ongeopenbaarde RUIMTE10.
10) Dit is precies wat werd gedaan door degenen die geloven in een antropomorfe Schepper, een buitenkosmische, in plaats van een binnenkosmische God. Veel van Pratts onderwerpen – de meeste, mogen wij wel zeggen – zijn oude kabbalistische denkbeelden en theorieën die hij in een heel nieuw kleed aanbiedt: inderdaad ‘nieuwe aspecten’ van het occulte in de Natuur. Maar de Ruimte, gezien als een ‘werkelijk bestaande eenheid’ – de ‘levende levensbron’; –, als de ‘onbekende oorzaakloze oorzaak’, is het oudste dogma van het occultisme, duizenden jaren ouder dan de Pater-Aether van de Grieken en de Latijnse volkeren. Zo zijn ook ‘kracht en stof als vermogens van de Ruimte onscheidbaar, en de onbekende openbaarders van het onbekende’. Men kan ze alle vinden in de Arische filosofie, in de personen van Visvakarman, Indra, Vishnu, enz. Toch worden zij in het aangehaalde boek heel filosofisch en vanuit veel ongebruikelijke gezichtspunten omschreven.

De Geheime Leer Deel II, Stanza 4 Schepping van de eerste rassen (p. 101):
Nadat de voorvaderen hun schaduwen hebben uitgeworpen en mensen hebben gemaakt uit één element (ether), stijgen zij weer omhoog naar mahaloka, vanwaar zij periodiek neerdalen wanneer de wereld wordt vernieuwd, om nieuwe mensen voort te brengen.

====

Reflexief bewustzijn (Geestelijke gezondheid, Geest en Lichaam, Energie en Tijd)

J.J. van der Leeuw: Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie dat moet worden ervaren.
Douglas Hofstadter: Het zelf ontstaat op het moment waarop het zichzelf kan weerspiegelen.
Onzekerheidsprincipe
Er is geen einde, geen begin, wat is dat was en zal ook tot in alle eeuwigheden zijn.
Het heelal is koud en veel te groot. Wij bouwen een huis in de lucht, ons roepen slaat dood in lichtjaren ver.
Wij bouwen een wereld onder de grond, zoeken de zin van ons zijn in iets wat niet is waar te nemen.
Kijk, het jonge poesje speelt, het kind lacht, een vrouw streelt, vogels trekken op hun tijd.
Atze van Wieren

De voormalig VVD-coryfee Henry Keizer staat in Nederland symbool voor de (olie) maffia olichargen van de Oekraine en de superkapitalisten in Amerika. Door welke bril proberen we in de westerse wereld probleem en oplossing met elkaar te verbinden?

In essentie draait het om ‘Levensatoom en Atoom’, ‘Geest en Lichaam’, Geestkunde en Natuurkunde, ‘These + Antithese = Synthese', de kwintessens of met andere woorden de verbeeldingskracht van de mens.

Geest en lichaam zijn de twee complementaire kanten van een medaille, die beide de kwintessens van de éne werkelijkheid, de relatie tussen de microkosmos en macrokosmos tot uitdrukking brengen. Deze relatie heeft betrekking op Zo boven, Zo beneden, top down en bottom up, hemel en aarde, deductief en inductief. Een organisatie, een multiculturele maatschappij bestaat uit een verzameling mensen. Het rapport ‘E i V’ gaat er daarom van uit dat de eigenschappen van een persoon in de kenmerken van een organisatie worden weerspiegeld. Dit geldt ook vice versa. Een persoon heeft een persoonlijkheid, terwijl bij een organisatie over een organisatiecultuur wordt gesproken. De problemen die we veroorzaken en de oplossingen die we bedenken blijven uiteindelijk allemaal mensenwerk. Uiteindelijk draait het om hoe creëren we een gezonde, vitale maatschappij.

Een gemeenschappelijk verhaal, de co-evolutie rust op twee pijlers, namelijk hoe creëer je meerwaarde (toegevoegde waarde) en hoe beoog je de grote verscheidenheid aan inzichten met elkaar te verenigen. Hoe de grote verscheidenheid aan inzichten met elkaar samenhangen wordt door de Kwintessens tot uitdrukking gebracht. Het verschijnsel Synchroniciteit hangt met de doelgerichtheid in de natuur, met de ‘natuurlijke selectie’, het zo boven zo beneden; zo binnen zo buiten samen. In de macrowereld heeft de co-evolutie (coevolution), de ‘Gaia hypothese’ op de twee pijlers Anthropogenesis (hominisatie) en Cosmogenesis betrekking. Via de ommekeer (paradigmawisseling), menselijke individualiteit is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop (flow), te verbinden. We zijn medescheppers van iedere situatie die in ons leven ontstaat. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. Alle keuzes en initiatieven van individuen vormen samen een kritieke massa die een doorbraak kan realiseren. De chaostheorie leert dat alles met elkaar verbonden is en de onderzoeker niet af te scheiden is van het onderzoek. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.

Freddy Trump was het geweten van deze wereld (Erdal Balci Volkskrant 23 mei 2017 p. 24):
In 2016 hadden acht multimiljardairs net zoveel geld als drie miljard mensen bij elkaar. De rijken worden in rap tempo nog rijker. Die enkelingen hebben inmiddels zoveel rijkdom vergaard dat je gerust kunt spreken over een nieuwe wereldorde.
Maar Freddy kon niet meer, omdat hij eerder dan iedereen de demonen in de ogen heeft gekeken en geen zin had in de toekomst die zij voor ons in pacht hebben. Freddy Trump was het geweten van deze wereld. Dat geweten is op die regenachtige dag begraven. Het is de tijd van de Donald, die met een zwaard in de hand niet alleen de deal van de miljarden dollars viert, maar ook feest voor de miljoenen moslims die de komende jaren in achterlijke sekte-oorlogen zullen sneuvelen.
Kun je niet meer tegen de realiteit van deze stille, bloedige revolutie van de rijken, neem dan een voorbeeld aan Freddy. De beste remedie voor alle pijn is het bijtijds kunnen omarmen van een verslaving.

De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld, religie en wetenschap, 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden. Richard Dawkins is van dezelfde school als de wetenschappers Dick Swaab en Victor Lamme, die zich op een kant van de medaille concentreren. Juist de denkwijze van Richard Dawkins c.s. heeft tot gevolg dat politici zich tot marionetten van het systeem reduceren. De huidige tijdgeest vraagt om een nieuwe invulling van de getallenleer van Pythagoras. Er is behoefte aan een nieuw paradigma in de wetenschap in de geest van The Advancement of Learning van Francis Bacon of de natuurlijke theologie volgens Alfred North Whitehead (m.i.v. Henri Bergson, Jiddu Krishnamurt, Teilhard de Chardin, ea.).

Stelling: De controverse tussen wetenschappers zal uiteindelijk een paradigmawisseling, een allesomvattend perspectief op de éne werkelijkheid tot gevolg hebben.

Richard Dawkins maakt zich zorgen (Martijn van Calmthout Volkskrant 21 oktober 2017 Sir Edmund p. 12-15):
En in het leven.
'De belangrijkste vragen, en ook de mooiste om aan te werken. Wie open staat voor de verwondering over de natuur en het universum, maakt prachtige dingen mee.'
Een van de redenen om toch weer op tournee te gaan, is de nieuwe editie van The Ancestor's Tale uit 2006. Dat boek leest haast als een ode aan het leven op aarde, elke wending in de evolutie passeert de revue. En op een bijzondere manier: u maakt met de lezer een pelgrimage naar de voorvader van alle leven op aarde.
'Dat idee van een pelgrimage terug in de tijd is essentieel. Het grootste misverstand over het leven op aarde is dat de mens de kroon op de schepping zou zijn.
In werkelijkheid zijn we een van de vele uitkomsten van de evolutie van het leven, we zijn niets belangrijker dan een bloemkool of een kolibrie.

Met we zijn niets belangrijker dan een bloemkool of een kolibrie neemt Richard Dawkins een fundamentalistisch standpunt in. Hij heeft gelijk om met de lezer een pelgrimage naar de oerbron van alle leven op aarde, de eerste trilling, de energie die aan het Higgsdeeltje, zwaartekrachtsgolven of bloemkool ten grondslag ligt te ondernemen. Echter de opdracht tot goed rentmeesterschap is een van de eerste opdrachten die de mensheid van de Schepper meekreeg: God plaatste de mens, zo staat in het eerste bijbelboek, in het paradijs om dat ‘te bewerken en te bewaren’. Politici in het Westen hebben het paard achter de wagen gespannen door de verantwoordelijkheid voor het rentmeesterschap aan het grootkapitaal over te dragen. Het probleem is nu dat door het gebrek aan tegenwicht het grootkapitaal in zijn eigen spelletjes, lees sprookjes is gaan geloven en geleidelijk het casinokapitalisme is ontstaan.

Voor Dawkins telt alleen de wetenschap (Jean Bronzwaer Volkskrant 24 oktober 2017 p. 22):
Dawkins is tegen alles wat religieus is, waarbij hij zich gesteund voelt door de wetenschap, zonder enige nuance. Het enige wat dus telt is de wetenschap, waarbij Dawkins voorbij gaat aan het feit dat de wetenschap 'slechts' het universum, waarin wij ons bevinden, van binnenuit kan onderzoeken. Een mogelijkheid te weten wat buiten het universum is, hebben we niet, laat staan wat de functie van het heelal is c.q. of er wellicht meerdere universa bestaan.
Zijn vriend en geestverwant Lawrence Krauss noemt het universum een cadeau 'en hoe beter je dat cadeau bekijkt, hoe beter je begrijpt wat een prachtcadeau het is'. Mijn vraag aan Dawkins c.s. zou zijn aan wie hebben we dit cadeau te danken? Echt bescheiden ben je m.i. als wetenschapper als je de bijdrage van de wetenschap in deze relativeert in plaats van het geloof, in welke vorm dan ook, lui en laf te vinden.

Bekeren in het Nieuwe Testament.
In het NT vinden we, in tegenstelling tot het OT, niet één maar twee woorden die al of niet terecht met bekeren worden vertaald. We zullen merken dat hier twee verschillende zaken mee worden bedoeld. Metanoia.
Het eerste is "metanoia"(Strong# 3341) en we vinden het voor de eerste keer in Matt. 3:8 "Brengt dan vrucht voort, die aan de bekering beantwoordt;"
De letterlijke vertaling van "metanoia" is "na-DENKEN". Strong's geeft hier: Een verandering van gedachten. Denk hier aan Rom 12:2 "En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken..."
Metanoia komt 22 maal in het NT voor, waarvan 14 maal in de evangeliën, het begin van Handelingen en in de brieven ná Paulus. Paulus gebruik het 8 maal in Handelingen en in zijn brieven.

De overtuigingen theïst en atheïst, links en rechts, kunnen naast elkaar bestaan. De ene overtuiging is niet per se beter dan de andere. Complexe maatschappelijke vraagstukken kunnen alleen dan effectief worden opgelost wanneer het krachtenspel van de verschillende politieke richtingen, dus zowel van de seculiere als van de reguliere wereld worden gemobiliseerd (eenheid der tegendelen). De discussies die nu mede in het kader van het nieuwe boek ‘God als misvatting’ van Richard Dawkins zich afspelen zijn niet echt interessant. De discussie beperkt zich tot de biologische evolutie. De manifesten van de atheïst Herman Philipse en de theïst Willem Ouweneel op Internet laten zien dat beide partijen diametraal tegenover elkaar staan. Veelzeggend is dat geen van beide al een doorslaggevend bewijs heeft gevonden. Relevanter is volgens Ervin Laszlo de vraag hoe heeft het universum zich kunnnen ontwikkelen tot een toestand waarin de biologische evolutie überhaupt heeft kunnen plaatsvinden.

Darwin heeft gelijk wanneer hij stelt dat het leven de 'natuurlijke selectie' continu richting hogere, meer complexe vormen ontwikkelt. Dit geldt echter niet alleen voor de materie maar ook voor een zich ontwikkelend bewustzijn, de geest. Bij levensprocessen gaat het om natuurlijke selectie, om de door Richard Dawkins ingevoerde memen.
Richard Dawkins stelt dat het ontstaan van uiterst gecompliceerde levensprocessen (bijvoorbeeld een levende cel, het proces van de fotosynthese in planten) door ‘natuurlijke selectie’ kan worden verklaard.

Het verschijnsel synchroniciteit hangt met de doelgerichtheid in de natuur, met de ‘natuurlijke selectie’, het zo boven zo beneden; zo binnen zo buiten samen.

Het gaat er om dat we ons weer met de natuurlijke eenheid, de oerbron verbinden. Het volmaakte getal 10 (1 + 2 + 3 + 4) wordt in de metafysische wereld verzinnebeeld door de 4 of de Tetraktys. Het laat zien dat er aan de wereld van de eeuwig wederkerende verschijnselen (Aldous Huxley: ‘perennial’, Friedrich Nietzsche: ‘ewige Wiederkehr’), een eeuwige natuurlijke ordening, een blauwdruk, het mystieke factorelement (x), een bepaalde natuurconstante? aan ten grondslag ligt. De Triade vormt de natuurlijke eenheid en de Tetrade vormt de natuurlijke selectie. Bij levensprocessen gaat het om de natuurlijke eenheid en de natuurlijke selectie, namelijk om de Weltstoff van Teilhard de Chardin, de memen van Richard Dawkins, de geest-substantie Swabhâva (Mind stuff) in de Theosofie.

(x) Het getal zeven, als een samenstelling van 3 en 4 (Triade en Tetrade), is dus het factorelement in elke oude religie, omdat het het factorelement in de natuur is. Zeven is het grondtal van het gemanifesteerde heelal (Purucker).
Het factorelement 7 staat symbool voor een natuurconstante.

Het rapport ‘E i V’ gaat er van uit dat het ‘onbewust absoluut bewustzijn’ een synoniem is voor non-lokaal bewustzijn.
Het zelfbewustzijn en het non-lokale bewustzijn zijn net als het persoonlijk bewustzijn en het Christusbewustzijn complementair.

De Geheime Leer Deel I, Samenvatting (p. 314):
‘Werkelijkheid bestaat niet op aarde, mijn zoon, en kan daar niet bestaan. . . . Niets op aarde is werkelijk, er is slechts schijn. . . . Hij (de mens) is als mens niet werkelijk, mijn zoon. Het werkelijke bestaat alleen in zichzelf en blijft wat het is. . . . De mens is vergankelijk en hij is daarom niet werkelijk, hij is maar schijn en schijn is de hoogste illusie.

De definitie van het Reflexief bewustzijn biedt, net als de Allegorie van de grot van Plato of het Hologram-paradigma (Cultuur holografisch gespiegeld, Het holografische paradigma) een model om de spiegelwerking van de psyche, het bewustwordingsproces te verklaren.

Het zelfbewustzijn, het reflexief bewustzijn brengt als ware verschillende aggregatieniveaus van het bewustzijn (communicatie) tot uitdrukking. Het zelfbewustzijn, het innerlijk bewustzijn breidt zich weer tot het universeel bewustzijn uit.

Er wordt van uitgegaan dat de unificatietheorie uiteindelijk over het verschijnsel bewustzijn uitsluitsel zal geven. Eerder hebben Amit Goswami en Arthur Young aangegeven dat bewustzijn de basis van alle bestaan is. Om het bewustzijn toe te lichten wordt zowel gebruik gemaakt van het oude reflexieve ‘Macrokosmos = Microkosmos’ model van de esoterie als van de nieuwe doorsnede ‘Sensation, Awareness, Experience, Self-awareness, reflection en First-person experience’ van Francis Heylighen. De processen die zich binnen een deel afspelen kunnen door de eigenschappen van het geheel worden verklaard. De éne werkelijkheid zit holistisch in elkaar.

Het innerlijke, reflexieve bewustzijn in combinatie met de zeven zintuigen maken het mogelijk om balans te creëren.

====

Meta-leren (Tijdsymmetrie, Spiegelsymmetrie, 'Wijsheid of Dwaasheid')

Willem Schulte Nordholt laat in zijn boek Mens tussen hemel en aarde zien dat de mens nog niet zo gemakkelijk van de geschiedenis leert. Maar is het wetenschappelijk bezien interessant dat door ‘trial and error’ bestuur het wiel steeds opnieuw wordt uitgevonden? Het rapport 'E i V' wil aantonen dat het wiel al is uitgevonden en dat het wel nuttig kan zijn van de geschiedenis te leren. Cultuuroverdracht, gedragsverandering, de wenselijk geachte mentaliteitsverandering kan alleen wat worden als we fouten durven maken, ze ruiterlijk toegeven en ervan leren. Solide, sterke ego’s durven hun fouten toe te geven. Grote ego’s geven externe omstandigheden de schuld. Dit geldt top down en bottom up, dus zowel voor de bestuurlijke elite als voor de man en vrouw in de straat.

De kwintessens van het rapport 'E i V', het Meta-leren berust op het bewustzijn van bewustzijn (helicopterview, Top down perspective).
Het innerlijke bewustzijn (zelfbewustzijn, reflexief bewustzijn, bewustzijn van bewustzijn) is een levenscyclus (Huwelijksquaterniteit) die in het universele bewustzijn ligt besloten. Bewustzijn manifesteert zich door een levenscyclus. Er bestaat niet alleen bewust en onbewust, maar ook het verschijnen en verdwijnen van het bewustzijn. De manifestatie van het bewustzijn is continu aan verandering onderhevig. Geesteswetenschappen leggen op het innerlijke universum de nadruk.

Helmut Kohl (Arnout Brouwers Volkskrant 3 juli 2017 p. 17):
Daarbij werd hij geholpen door een duidelijke visie over de toekomst van Duitsland en Europa - en door het besef dat 'fouten in het buitenlands beleid zeer kostbaar kunnen zijn', zoals hij de journalist Christoph Bertram vertelde. Het vermogen grote zaken van bijzaken te scheiden heeft aan belang gewonnen nu het Europese project van vele kanten onder vuur ligt - en niet in de laatste plaats van veel Europese burgers.
Inmiddels hebben we ook de keerzijde gezien van Kohls grote project. Zo wordt bijvoorbeeld de euro geplaagd door problemen die zich niet laten oplossen met visionaire redes. En een Europese Unie van 27 lidstaten laat zich niet besturen als een veel kleiner clubje van gelijkgezinde landen.
Kortom, het succes van Kohls project heeft Europa een nieuw tijdperk binnengeloodst, met nieuwe problemen en uitdagingen. Nog even urgent evenwel is de behoefte aan staatsmanschap en aan Europese politici die in staat zijn strategisch te denken.

Hier die bonus (Maaike van Gilst Volkskrant 3 juli 2017 p. 19):
Hulde aan de Betrouwbare Mannetjes in Opinie van de krant van 1 juli! Het is een regelrechte schande dat nu alweer de poten onder de bonuswetgeving worden weggezaagd. In dit land bestaat er geen idealisme, zelfs niet als het om de veroorzakers van een wereldwijde crisis gaat die bijna tien jaar geduurd heeft. Nee, zodra de koopman weer geld ruikt legt de dominee, die toch al weinig populair is de laatste jaren, het loodje.

Principes (Marjan Slob Volkskrant 3 juli 2017 p. 19):
Hier een dagdroom: stel dat Schippers op dag één van de onderhandelingen de vergroening van de economie had aangesneden. Dat is nog eens een win-win-dossier! Hier zijn schuttersputjes nog niet gegraven en hadden ondernemers en milieuactivisten elkaar spannend en zinvol kunnen aanvullen. Een historische doorbraak lag in het verschiet - en nog wel op een cruciaal en fundamenteel onderwerp! In de roes daarna zouden de ijzeren principethema's vermoedelijk opeens oude politiek hebben geleken. Leuke bijkomstigheid: groene economie is ongeveer het enige thema dat die zelfgenoegzame Buma uit de comfortzone zou hebben gedwongen.
Helaas, de realiteit is dat de formatie hapert vanwege non-discussies over starre principes. Hoe heeft juist de pragmatische VVD het zo ver kunnen laten komen?
Ik denk dat dit, ironisch genoeg, komt doordat de VVD zo weinig gevoel heeft voor principes.

Naar een ecologisch georiënteerd humanisme (Fernando Suárez Müller Civis Mundi 29 november 2015):
2. Paden in Utopia
In het communale model wordt zowel de productie van goederen als de consumptie ervan gereguleerd door coöperatieve organisaties. In Bubers ideale samenleving bestaan er dus niet alleen productieve coöperaties, maar ook consumentenorganisaties die samen de economie reguleren. De economie zou dus volgens Buber alles behalve een vrije markt moeten zijn. De politieke utopie van het neoliberalisme moest toen nog worden geschreven en verscheen in 1957. Hans Achterhuis wijst in zijn Utopie van de vrije markt terecht op het feit dat de vrije markt geen natuurgegeven is. Zij is gebaseerd op een filosofische stellingname en een visie op de mens die hij in de romans van Ayn Rand het best ziet uitgebeeld.[12]
In het model van Buber staan decentralisatie en vrije associatie centraal. Hij neigt in feite naar het ideaal van de kibboets. Socialiteit is voor Buber tegelijkertijd ook een uitdrukking van spiritualiteit, zoals reeds in zijn boek Ich und Du uit 1926 wordt beargumenteerd.[13]
In het communale idee staan de principes van gelijkheid, vrijheid en solidariteit centraal.
6. Een nieuwe verhouding tot de natuur
De verhouding van de mens tot de natuur werd al bij Callenbach gekarakteriseerd als in wezen poëtisch en religieus. Deze verhouding maakt ook duidelijk waarom het nieuwe humanisme – dat het antropocentrisme en de menslievendheid niet zozeer opgeeft, maar overstijgt – ecocentrisch en eigenlijk ‘deontocentrisch’ is. Dit veronderstelt in zekere zin een sterke sensibiliteit voor religie en spiritualiteit. De mens blijft in het nieuwe humanisme van eminent belang, niet alleen omdat hij de drager is van een bepaald type rechten, maar vooral ook omdat hij als enig aardse wezen inzicht heeft in zijn plichten. Als enige heeft hij een rationele toegang tot wat ik de ‘deontosfeer’ zou willen noemen – tot het domein der plichten. Dit rationele plichtsbesef maakt de mens tot een wezen met echte verantwoordelijkheid. De mens heeft meer plichten dan rechten omdat hij ook plichten heeft jegens dieren, planten en natuurverschijnselen.
7. Dionysische dithyramben
Het volstaat niet om schaarste te bestrijden; men moet ook overvloed vermijden.

'Ik ben dol op discipline' (Annette Embrechts interviewt Anna Tsygankova Volkskrant Magazine 11 november 2017 p. 14-20):
Ze groeide op in Siberië, danste bij het Bolsjoj Theater in Moskou en is nu de grote ster van Het Nationale Ballet. Maandag ontvangt Anna Tsygankova, zeven maanden zwanger, de Prijs van Verdienste. 'Ik kan niet wachten tot ik moeder ben.'
Waarom koos je in zo'n muzikale omgeving toch voor ballet?
'Ik wist sinds ik me kan herinneren al dat ik later zou gaan dansen. Ik kon niet stilzitten, pianospelen was me te traag. Toch wilde ik per se ballet én piano studeren, omdat ik al jong wist hoezeer de kennis van muziek mijn kijk op ballet zou verrijken. Het was niet makkelijk om beide studies te combineren. Maar ik heb nooit aansporing nodig gehad, ik heb een aangeboren voorkeur om me te focussen. Ik ben dol op discipline. Ik hou van orde. Als kleuter al wreef ik de vleugel op tot-ie glom en stalde daaronder netjes mijn favoriete speeltjes uit. Ik creëer graag harmonie.'
Je zegt dat je spiritueel in het leven staat.
'Er zit altijd groei verborgen in de omgang met tegenslag, hoe heftig ook. Daar kun je naar op zoek gaan. Het is belangrijk je krachtbron aan te boren die zorgt dat je doorgaat. Dat heb ik van het leven geleerd: nooit opgeven, no matter what.'

Het weegschaaltje van Paul Brill laat juist zien dat de Russen niet voor de manipulatieve spelletjes van de Amerikanen onderdoen. De inzichten van de twee Russinnen H.P. Blavatsky en Ayn Rand en hun drie axioma's staan diametraal tegenover elkaar. Het is belangrijk je krachtbron, lees eeuwige levensbron aan te boren die zorgt dat je doorgaat. Het gaat uiteindelijk om de éne werkelijk waarin zowel het gezichtspunt van H.P. Blavatsky als van Ayn Rand naar voren komt. Ayn Rand baseert zich op het bestaan. H.P. Blavatsky belicht niet alleen het niet-‘bestaand’ (onbestaande) maar ook het ontstaan, de blauwdruk, die aan de schepping ten grondslag ligt. H.P. Blavatsky en Ayn Rand, Poetin en Trump en de Russinnen Natalja Veselnitskaja en Anna Tsygankova belichten één kant van de medaille en hebben op de relatie De Ander als spiegel betrekking.

Politieke correctheid: horen, zien en dan zwijgen (Sander van Walsum Volkskrant 20 januari 2016 p. 12-13):
Wanneer ben je eigenlijk politiek correct?
Dat je politiek correct bent, zeggen niet veel mensen van zichzelf. Daarvoor is het begrip te beladen. Maar wat is politiek correct eigenlijk? Een onverbloemde verkenning.
Voor de Amerikaans-Nederlandse historicus James Kennedy, decaan van het University College Utrecht, getuigt de verheimelijking van de gebeurtenissen in Stockholm echter meer van politiek opportunisme dan van politieke correctheid. 'Er zijn dingen verdoezeld die de regering in verlegenheid zouden hebben gebracht. Dat is heel onverstandig geweest, maar de weigering om onwelgevallige feiten niet onder ogen te zien, is volgens mij toch iets anders dan politieke correctheid.'
Die zienswijze strookt met de klacht die voormalig topambtenaar Roel Bekker uitte in zijn boek Marathonlopers (2012) dat ambtenaren niet langer worden geselecteerd op hun bereidheid hun politieke bazen tegen te spreken, maar meer op hun vermogen hun bazen voor politieke problemen te behoeden. Het politiek opportunisme waarover Kennedy het had, is dus geïnstitutionaliseerd - niet alleen in Nederland, maar ook elders.
Henk en Ingrid
Politiek correct: dat is volgens Geert Wilders de Haagse elite die Henk en Ingrid niet heeft willen behoeden voor een moskee om de hoek en een azc in de stad. Wilders vertolkt heel effectief de oeroude angsten voor 'de vijand in ons midden', de 'vijfde colonne' waarover Theo van Gogh en Pim Fortuyn al spraken in verband met de islamisering van Nederland.
Elk tijdvak heeft z'n eigen vijfde colonne en meestal moest achteraf worden vastgesteld dat het met de gevreesde dreiging nogal meeviel. Maar na de aanslagen door moslims die in Europa zijn opgegroeid, na de moord op Theo van Gogh en na de gebeurtenissen in Stockholm en Keulen kan Wilders op akelige feiten wijzen. Dat doet hij dan ook met overgave.

De afschaffing van de dividendbelasting in Nederland berust zuiver op politiek opportunisme.

Waarom het Russinnen wel is gelukt (Maartje Laterveer Volkskrant 4 februari 2017 katern Vonk p. 14-15):
Allemaal leuk meiden, al die marsen met pussy hats en zo, maar zal het iets uithalen? Maartje Laterveer roept vrouwen op het anders aan te pakken en vooral te leren van de geschiedenis.
Hetzelfde geldt voor het hele feministische discours, voor zover dat verder reikt dan Beyoncés Flawless. Geregeld lees ik een jonge feminist iets verkondigen wat al een halve eeuw geleden door Simone de Beauvoir is opgeschreven, of door Gloria Steinem of Dorothy Parker.
Is het niet eens tijd dat we voortborduren op het intellectuele klimaat dat onze voormoeders schiepen? Blijkbaar waren hun inzichten niet afdoende, anders stonden we niet weer op de barricaden. En dat staan we, wereldwijd. We willen nog steeds hetzelfde: vernieuwing. Een verandering van de status quo. Een wereld waarin we niet allereerst als vrouw worden gezien, maar als mens. Kennelijk hebben we daarvoor nog iets anders nodig dan wetswijzigingen. Een revolutie in denken, in perceptie. Maar wil je een revolutie, dan zul je revolutionair moeten zijn.
Misschien helpt het als we onszelf om te beginnen gaan zien als mens. Niet als vrouw, niet als 'prachtig', maar als mensen met ideeën, theorieën en alternatieven voor Trump, Poetin en al die andere despoten. Als iemand daar een denktank voor wil beginnen, dan ben ik je mens.

Theo Witvliet (1939) werkte aan de Universiteit van Amsterdam als hoogleraar ‘Geschiedenis van het christendom in de moderne tijd’ en was gasthoogleraar aan de Universiteit van Genève. Internationale bekendheid kreeg hij door vertalingen van zijn publicaties over de bevrijdingstheologie, Een plaats onder de zon (1984) en De weg van de zwarte Messias (1984). Verder schreef hij onder meer Gebroken traditie (1999) en Het geheim van het lege midden (2004).
Een mens is vóór alles een relationeel wezen: zonder de ander kan hij nooit tot zichzelf komen. Eenzijdige nadruk op het vieren van het ‘ik’ veroorzaakt veel teleurstelling en ongeluk; niet alleen individueel, maar ook voor de samenleving. Dit is de kern van het gedachtegoed van Martin Buber (1878-1965), die samen met Freud en Einstein behoort tot de invloedrijkste Joodse denkers uit de vorige eeuw. Hij verwoordde zijn visie in onder andere Ik en Jij, Chassidische vertellingen en Godsverduistering – boeken die wereldwijd generaties hebben bezield.
In Kwaliteit van leven laat theoloog Theo Witvliet zien dat Bubers humanisme ook in de gepolariseerde wereld van vandaag van grote betekenis kan zijn: werkelijke ontmoeting, echt gesprek, vertrouwen ondanks alles. In dit essay volgt Witvliet Bubers levensweg en gaat met deze godsdienstfilosoof in gesprek. Het resulteert in een spannende, intensieve ontmoeting.

Het zijn altijd mensen, die de religie vormgeven. Volgens Karen Armstrong schuilt in religie een tweeslachtigheid, die de ene keer tot verzoenende vreedzaamheid leidt en in een andere context zomaar kan omslaan naar de meest onverzoenlijke gewelddadigheid. Karen Armstrong: De profeet Mohammed was de Volmaakte Mens van zijn generatie en een bijzonder doelmatig symbool van het goddelijke.
De moslims konden bogen op hun soefische ideaal van de Volmaakte Mens, het eindpunt van de schepping en het doel van haar bestaan.

Het is mogelijk een religieuze en (tegelijkertijd) democratische staat te hebben, betoogt de Iraanse dissidente islamist Abdolkarim Soroush. De fout die mensen telkens maken, is dat ze hun identiteit zien als iets dat vaststaat, niet als iets dat in ontwikkeling is. Maar de eigen identiteit veranderen, is een deel van de eigen identiteit. Worden is een deel van Zijn.

Het moderniseren van de islam is dus niet een radicale innovatie, maar een voortzetting van de oude praktijk.

Als je de overtuiging bent toegedaan dat de heilige teksten je veel wijsheid kunnen schenken, hoef je niet bang te zijn dat de vrijheid ze te interpreteren zal leiden tot secularisatie. De behoudzucht van de conservatieven komt dus eigenlijk voort uit een diepgeworteld wantrouwen ten aanzien van de rijkdom van de religieuze bronnen.

Prof. Koningsveld schrijft dat de gedachte van de Egyptische Nobelprijswinnaar Najib Mahfuz is dat de islam, als godsdienst van de ‘Gulden middenweg’, de beide voorafgaande godsdiensten van 'jodendom en christendom' heeft overstegen door beider grondbeginselen in zich te verenigen, een lange islamitische voorgeschiedenis heeft en ook gezien kan worden als in overeenstemming met de Koran ('De Jezuslezingen' publicatie Volkskrant).

'Hollands DNA' schokt Britten (Maarten Keulemans Volkskrant 23 mei 2017 p. 25):
Aanleiding voor de archeologische ophef is de eerste grote genetische studie hoe de zogeheten 'klokbekercultuur' zich door Europa verspreidde. Die cultuur, gekenmerkt door fraaie, kerkklokachtige potten en grafheuvels vol opvallend boogschuttersgerei, verspreidde zich vanaf ongeveer 2700 voor Christus vanuit het huidige Spanje noordwaarts.
De hoop is gevestigd op nader onderzoek van hele grafvelden, en van isotopen waaruit is af te lezen waar de mensen in kwestie ongeveer moeten hebben gewoond, zegt Fokkens. Nu al lukt het om van bepaalde prehistorische doden aan te tonen dat ze van ver kwamen, of bijvoorbeeld tijdens hun leven moeten hebben rondgereisd.
In elk geval zal de studie de annalen in gaan als de eerste archeologische dna-studie over de prehistorie waarin Nederlandse skeletten een belangrijke rol spelen, zegt Altena. Zijn de 'Hollandse horden' tenminste nog érgens binnengevallen.

Christian Vandekerkhove, proefschrift Johannes Jacobus Poortman, het Hylisch Pluralisme en de Multicorporaliteit als mogelijk epistemologisch sluitstuk in de kloof tussen wetenschap en religie en tussen de religies onderling, promotor: Hans Gerding.

In het Het Witte Lotusblad (Belgische Theosofische Vereniging, Loge Witte Lotus) zijn twee artikelen van Christian Vandekerkhove over Rudolf Steiner verschenen, kies categorie: Nieuwsbrief en vervolgens nr. mei 2007 en juni 2007. De Nieuwsbrief van juni 2007 bevat de volgende eindconclusie die op mijn rapport aansluit:
Christian Vandekerkhove: Ik zou durven stellen dat de breuk tussen de Antroposofische Vereniging en de Theosofische voor beide stromingen één grote gemiste kans is geweest om samen aan een groot monument te bouwen in een sfeer van eenheid in verscheidenheid.

Kiezen we voor integrale verhoging van de kwaliteit of van de kwantiteit?\\ Door de sterk toegenomen hoeveelheid informatie wordt het lastiger waarheid van onwaarheid te onderscheiden. Het gaat er om te leren vraagstukken vanuit een breder perspectief te benaderen. Bewustzijnsverruiming verhoogt de levenskwaliteit. Gedragsverandering treedt op wanneer het kwartje valt. Bij kwantiteit gaat het om bewustzijnsvernauwing. Nadruk op kwantiteit leidt uiteindelijk tot ‘Big Brother’, een door de omgeving gestuurd robotgedrag. Het is wenselijk dat het onderwijs aan dit mechanisme, aan het leren interpreteren meer aandacht besteed.

De essentie van het 'poldermodel' is dialoog en evenwicht. Bij dialoog hoort tegenspraak en bij evenwicht tegenwicht. Het belangrijkste voor het goed functioneren van de overheid is tegenspraak, tegenwicht. De WRR reflecteert op macroniveau.

WRR en het tegengeluid
Peter Scholten, ‘De WRR is van groot belang voor het debat’, Volkskrant 19 oktober 2007: De ironie van veel kritiek op de WRR is dat deze kritiek uitgaat van een achterhaald beeld van ‘de wetenschap’. Enerzijds wordt de WRR regelmatig verweten zich te veel met politiek te bemoeien in haar keuze voor een bepaald perspectief op het integratievraagstuk. Dit ‘politiek perspectief’ zou bovendien herhaaldelijk zijn veranderd; waar het rechten en plichten-verhaal van het rapport uit 1989 werd gezien als ‘rechts’, worden de recente rapporten gezien als uitgeproken ‘links’. Anderzijds zou de wetenschap ‘objectieve waarheden’ moeten aanleveren; maar wetenschappelijke kennis wordt voortdurend gerelativeerd, zeker wanneer het weerbarstige problemen betreft als integratie. Het idee dat het integratievraagstuk ‘maakbaar’ zou zijn met behulp van voldoende onderzoek zou toch inmidels verworpen moeten zijn in zowel politiek als wetenschap.

Een belangrijk deel van de problemen die we nu signaleren hebben we mede door het afschaffen van checks & balances zelf gecreëerd. De vraag dringt zich op welke debacles moeten zich voordoen voordat echt actie wordt ondernomen. Met name het vrijblijvende Nieuwe Leren draagt niet aan het oplossen van het integratievraagstuk bij. Het gaat er juist om dat de jeugd echt leert waar het in het leven om draait. Deze kennis moet dan wel top down worden aangeboden.

In de Miljoenennoata staat dat het beleid voor de opgave staat om voorwaarden te scheppen voor het welzijn van komende generaties. 5D gaat er vanuit dat wetenschap en politiek de randvoorwaarden voor het macrokader bepalen waarbinnen het individu zijn mogelijkheden kan benutten. Daartoe is het wel van belang dat met de twee kanten van één medaille rekening wordt gehouden.

Het vervolg van deze inleiding geeft de blauwdruk van het 5D-concept. De essentie van het verhaal is dat we de slinger steeds opnieuw te ver laten doorschieten. Slimmer zou zijn met de verborgen 5e dimensie rekening te houden. De blauwdruk, het zelfreinigende vermogen berust op het oeroude principe van zaaien en oogsten. Dit geldt zowel voor de korte als de langere termijn.

Het op grotere schaal accepteren van het zelfreinigende vermogen moet er uiteindelijk toe leiden dat het korte termijn denken door een evenwichtiger lange termijn visie wordt gedragen.

De ‘Eenheid in Verscheidenheid’, de eenheid van het leven en het veelvoud van de vormen wordt met behulp van de kubus c.q. bol tot uitdrukking gebracht. In het snijpunt van de kwantitatieve, de kwalitatieve en de verticale as, ofwel de as van resp. de persoon, de feiten en de principes, vinden we de alles samenvattende 6 gezichtspunten van de filognosie, het neutrale punt waar de synthese en de realisatie plaatsvindt.

In de in 2007 gehouden Nexus Conferentie verlangt discussieleider Rob Riemen terug naar Plato’s academia, naar het ideaal dat je door onderwijs leert hoe goed te leven. Dus uiteindelijk het goede leven van Plato deelachtig te worden. Ronald Plasterk vindt dit echter onzin, daar is de universiteit niet voor. Hoeveel boter heeft Ronald Plasterk op zijn hoofd?

====

Hermeneutische cirkel (Zwaartekracht, Energie en Informatie, Authentiek leiderschap)

Guy Consolmagno: Religie is waarheid op zoek naar begrip, wetenschap is begrip op zoek naar de waarheid, en dat zijn twee fundamenteel verschillende dingen. (The mind of the universe NPO2 9 juli 2017)
Ben Verwaayen: Wanneer je authentiek bent, ben je ook transparant
Een leider moet iemand zijn die creëert wat moet komen.
(Pieter Broertjes en Wilma de Rek Volkskrant 6 november 2010)
Griet Op de Beeck: Ik ben ervan overtuigd dat we allemaal een blinde vlek hebben en dat daar de kern van alle waarheden ligt.
Stelling: In bureaucratisch aangestuurde organisaties leert het management wel problemen door te schuiven, echter niet om problemen op te lossen. Het management 'wast zijn handen in onschuld'.

Wacht niet op anderen, doe nú iets groen (Daphne van Paassen Volkskrant 10 februari 2018 Zaterdag p. 10-13):
Wat doe je als je letterlijk depressief wordt van alle onheilsboodschappen over het klimaat en apathisch onder een dekentje wilt kruipen? Daphne van Paassen zoekt uit hoe ze in actie kan komen.
Duurzaamheid en gedrag
Linda Steg, hoogleraar omgevingspsychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, doet onderzoek naar duurzaamheid en gedrag. 90 à 95 procent van de Europeanen gelooft in klimaatverandering, blijkt uit een grote nog ongepubliceerde Europese studie. En bijna net zo'n grote groep is ook overtuigd van de menselijke invloed hierop, zegt Steg, die vanuit Nederland meewerkte aan het onderzoek. 'Maar hele grote zorgen? Dat maken ze zich niet', zegt ze.
Onze psyche
Die
paradox - mensen zijn overtuigd van klimaatverandering, maar maken zich slechts enigszins zorgen - zou er weleens de reden van kunnen zijn dat ze nog niet massaal in actie komen, vermoedde de Noorse psycholoog en econoom Per Espen Stoknes, schrijver van What We Think About When We Try Not To Think Of Global Warming.
Angsttherapie
Hoogleraar Steg adviseert te beginnen met iets makkelijks. Maakt niet uit wat. 'Onderzoeken laten zien dat als je je groen gedraagt je over jezelf gaat denken als duurzaam persoon waardoor je je gedrag daarmee in overeenstemming wilt brengen - we willen immers consistent zijn en dus ons gedragen naar het beeld dat we van onszelf hebben.'
Hybride warmtepomp
Misschien is hij wel de 'blockleader' waar Steg het over had: bewoners die inspireren en een voortrekkersrol spelen. Wil je mensen duurzaam maken, dan is de inzet van dit soort types de meest effectieve manier. 'Mensen nemen het meest aan van mensen die op hen lijken en die ze meer vertrouwen dan bedrijven of de overheid.'
Betekenisvol leven
Vol goede moed, verlaat ik het huis in de storm - weer zo'n omineus teken - die later heel Nederland platlegt. Het kán dus. Ook in onze huizen. Dit is wat Steg de warm glow noemt: mensen die iets duurzaams doen, voelen zich gelukkig. 'Als je iets
altruïstisch doet, krijgt je zelfbeeld een boost. Mensen willen immers betekenisvol leven; een bijdrage leveren aan het grotere geheel.' Eudemonia - Aristoteles had het er al over.

'Het is totaal niet lonely at the top' (Pieter Broertjes en Wilma de Rek Volkskrant 6 november 2010):
Een politiek leider wil per definitie behagen, anders raakt hij zijn achterban kwijt. 'Hij wíl zijn achterban misschien wel behagen, maar hij is niet gekózen om zijn achterban te behagen. Hij is gekozen om die dingen te doen die juist zijn voor de samenleving. 'Neem het moment van vandaag. Wat is de kern van de samenleving? Dat zijn banen. Banen creëren welvaart, banen creëren welzijn, banen creëren cohesie. Nou, we leven in een wereld die aan het veranderen is, waarin de machtscentra aan het verschuiven zijn, en waarin de criteria voor deelname aan de economie zodanig verruimd zijn dat mensen die vroeger niet konden deelnemen, dat nu wel kunnen. Omdat de fysieke afstand tot de economie geen rol meer speelt. Daarom kunnen die miljoenen en miljoenen mensen in de achterlanden van Brazilië en Peru en India ook meedoen. In die wereld staat de huidige balans van banen op de tocht, in het westen, in Europa. 'En wat doen wij: we vragen aan onze leiders te behouden wat we hebben. Dat is niet per se goed. Als je al in een baan zit die in beton wordt gegoten, oké; maar ben je een jongere die aan de kant staat en binnen wil komen, dan heb je dus pech. Een leider is iemand die pijn kan toedienen. In een samenleving, een organisatie, een bedrijf. Ik ben een veranderingsmanager. Mijn ambitie is dingen te veranderen, ten goede. Ik ben een slechte beheerder, ik heb ook niet zoveel beheerbanen gehad.'

Zo boven, zo beneden en Geestkunde
De kwantumveldentheorie
Nadat in de moderne natuurkunde de kwantummechanica (de de leer van 'deeltjesbeweging') tot ontwikkeling was gekomen, ontstond er ook een kwantumveldentheorie (de veldentheorie van een 'kwantum': een 'hoeveelheidje' of 'deeltje'); alle bekende deeltjes ontstaan vanuit de 'aangeslagen toestand' van hun veld (elektronen uit een elektronenveld, fotonen uit een elektromagnetisch veld, enz.). In de bewoordingen van de kwantumtheorie verkeren al deze deeltjesvelden - velden waaruit deeltjes voortkomen - in een bepaalde 'energietoestand'; de laagste is de grondtoestand. Deze grondtoestand (a) kan door allerlei oorzaken 'worden aangeslagen' (worden geëxiteerd). Daardoor ontstaan ‘trillingstoestanden’ in het veld, die met een ‘energiepakketje’ (b, c) overeenkomen, dat zich aan de onderzoeker voordoet in de vorm van een ‘deeltje’ (d).
a golf in veld, b,c golfpakketje, d deeltje
de golf-deeltje dualiteit
deze veldtoestanden vormen een evenwicht
Het natuurkundige verschijnsel dat een deeltje wordt genoemd, is de aangeslagen toestand van zijn veld: het deeltje komt uit het veld voort! Velden zijn daardoor de grondslag van de deeltjes... en daardoor ook van de stoffelijke wereld.
Hiermee hangt ook de 'golf-deeltje dualiteit' van licht samen. Licht is als veld een elektromagnetische straling en als deeltje een foton... dat uit het veld voortkomt. Afhankelijk van de wijze van onderzoek doet licht zich de ene keer voor als straling (vastgesteld door Huygens) en de andere keer als deeltje (vastgesteld door Newton).
Het ontstaan van een deeltje kan als de plaatselijke verdichting van een veld worden beschreven. Dat komt volkomen overeen met mijn godservaring. De
kwantumveldentheorie beschrijft de wijze, waarop God deeltjes laat ontstaan en daarmee deze stoffelijke schepping schept.

In het onderzoeksrapport 'E i V' heeft het emancipatieproces (begeleidingskunde), de ’Hoofdroute’ (waarheidsvinding) betrekking op de Gulden middenweg van balancerend - en authentiek leiderschap, op het Rechterpad. Het biedt een oplossing voor het menselijk tekort. De levenskiem, het beginsel van de enantiodromie van Carl Jung is nog steeds werkzaam.

Ken Wilber: Denken als Passie (Frank Visser GAMMA nr. 2 juni 2007):
En ook op het gebied van de esoterische filosofie zou men van een 'richtingenstrijd' kunnen spreken. Veel auteurs op dit gebied, waaronder Réné Guenon, Fritjof Schuon en Huston Smith, staan gereserveerd tot vijandig tegenover de moderne en postmoderne cultuur. Zij zien de geschiedenis van de westerse cultuur als een neergang van een diepgaand spirituele cultuur — vaak wordt daarvoor naar de Middeleeuwen verwezen — naar een cultuur die oppervlakkig en materialistisch is geworden. Op basis daarvan pleitten zij voor een herstel van verloren gegane spirituele waarden. Lijnrecht daartegenover staat de visie van Wilber, die juist in een culturele evolutie gelooft — hoezeer ook hij de huidige materialistische cultuur bekritiseert, die hij beeldend als 'platland' omschrijft. Om die reden heeft Wilber zijn visie wel eens als neoperennial philosophy omschreven, een visie waarvan juist de evolutiegedachte de kern uitmaakt.
En dan zegt KW iets wat hem direct met Teilhard de Chardin verbindt: "In de basisstructuur van de Kosmos is scheppingskracht ingebouwd (ook wel 'eros' geheten), welke aanstuurt op het ontstaan van steeds grotere holonen. Dit is in innerlijke domeinen zichtbaar als 'expansie van identiteit'. [...] Als we de beperkingen van Platland afwijzen, wordt duidelijk dat de subjectieve en intersubjectieve ruimten (LB-LO) eenvoudig de binnenzijde zijn van holonen op elk niveau van de Kosmos." (p. 143)

The Self, Science, and Religion (Anna Lemkow):
Psychologies of East and West allude to the process of decentering from the empirical ego. Wilber, a Zen Buddhist, remarks that the more we decenter from that ego, the closer we approach "an intuition of the very Divine as one’s very Self . . . . The completely decentered self is the all-embracing Self (as Zen would say, the Self that is no-self)" (231).
A widely influential “ism” related to empirical science that scientists do not necessarily claim is scientism. Scientism holds that what science does not discover is not true. As Huston Smith remarks in The Way Things Are, this stance "reduces the stature of the human self. The highest reaches of humanity are beheaded, you might say, by a single stroke of the scientistic sword" (270). Smith calls scientism ''tunnel vision." He documents its pervasiveness in academia. Wilber often expatiates on what he calls flatland (reflecting the absence of the vertical dimension of consciousness). Plato’s metaphor, remember, was the cave.

AOS CONCREET VI-A: SJAMANEN, MYSTICI (Benedict Broere GAMMA nr. 4 augustus 2000):
Q: Dus je accepteert een ingrijpen van God in het menselijk bewustzijn, dat God daarin een bepaalde informatie kan brengen?
B: Ik denk dat dat kan, ja. Maar dat ingrijpen is alleen mogelijk bij mensen die daarvoor een bepaalde aanleg hebben, een goed ontwikkelde religieuze synthese, een hersenfunctie die is afgestemd op het goddelijke. Ik denk dan aan sjamanen, mystici, kunstenaars, profeten, stichters van religies, filosofen, theologen, wetenschappers15, enz.

Avani van Leeuwe is arts, Inca sjamanistisch heler en oprichter van Inner Quest. Hij is ingewijd in de helingtradities van de Inca sjamanen door José Luis Herrera, Alberto Villoldo, Don Sebastian, Don Ignatio, Don Adolfo Hittoo, Don Juan Nunez del Prado en andere sjamanen uit het regenwoud en de bergen van Peru.
Naast de westerse geneeskunde heeft Avani van Leeuwe tal van andere vormen van geneeskunde en bewustwordingswegen ervaren en bestudeerd. Hij heeft gewerkt als huisarts en heeft zich verdiept in orthopedie, inspanningsfysiologie, acupunctuur, manuele geneeskunde en energie geneeskunst.
Na zijn studie medicijnene en huisarts heeft hij opleidingen gevolgd in psychosynthese, trans-actionele analyse, neuro linguïstisch programmeren, neo-hypnotherapie, neuro emotionele integratie, meditatie en mystieke wijsheid. Hij heeft jarenlange ervaring in het trainen van groepen en individuele begeleiding.
zet zich in voor heling van de mens en de aarde door mensen bezieling aan de wereld terug te laten geven en hen te begeleiden in het zich beschikbaar maken voor hun bestemming. Inner Quest heeft als missie mensen en organisaties te coachen naar de oneindigheid, opdat zij vanuit innerlijke bevrijding leiding geven en de zaden van de meest ultieme toekomst creëren, planten en tot wasdom brengen.
Leiders zijn er niet alleen om de meest ultieme toekomst van het bedrijf te realiseren; zij zijn er ook om het onmogelijke mogelijk te maken en te komen tot vervullend en creërend leiderschap.

Parasiteren (Arnon Grunberg Volkskrant 3 juli 2017):
In het Europees Parlement in Straatsburg is zaterdag afscheid genomen van Helmut Kohl. Over zijn kist lag de Europese vlag gedrapeerd. Terecht werd verwezen naar 1984 toen Kohl en Mitterrand hand in hand stonden om de slagvelden van Verdun te herdenken - voor het eerst sinds de Eerste Wereldoorlog betrad een Franse president een Duitse militaire begraafplaats. Wie wil weten waarom de Europese vlag over Kohls kist lag gedrapeerd, heeft aan één woord voldoende: Verdun.
Merkels rede in Straatsburg was ontroerend. Ja, indertijd heeft zij het mes in Kohls rug gestoken, maar je kunt ook de mensen liefhebben in wier rug je een mes steekt. Dat is politiek, en als bekend is ook privé politiek.
Extreem-rechts wil de 20ste eeuw ontkennen. Wie het verleden ontkent, is niet zozeer gedoemd het te herhalen, wie het ontkent parasiteert op zijn eigen cultuur tot er niets meer van die cultuur over zal zijn.

De paranoia, oftewel de marktfundamentalisten in het Westen kunnen met de moslimfundamentalisten in het Oosten worden vergeleken. Deze 'scoringsdrift', deze mentaliteit heeft dezelfde wortels Demon est deus inversus (Hogere – en Lagere Tetraktis). Fundamentalisme is op haar beurt weer een reactie op het secularisme en is vermoedelijk op dezelfde onderbuikgevoelens, epithumia van Plato gebaseerd. Maar gelukkig bestaat er ook thumos.

Uitgangspunt is dat de horizontale cirkel in de wereldklok van Pauli de ‘huwelijksquaterniteit’, de relatie tussen 'Alchemist en Soror', tussen het eigen ego en de 'anderen' toont. De horizontale ordening is de werkelijkheid zoals wij deze in het aardse leven ervaren. Het eeuwige nu van de verticale ordening staat voor negentropie, het "zelf-organiserende principe" dat met synchroniciteit samenhangt. De cirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

De kloof tussen Maakbaarheidsgeloof en Zelfvernietigingsdrang, de chaos in de wereld neemt toe doordat politici in het algemeen beter zijn in het doorschuiven dan in het oplossen van problemen. De relatie tussen Anthropogenesis en Cosmogenesis, de in de kosmos verborgen blauwdruk van het leven (rechtvaardigheid, zelfreinigende vermogen), lees negentropie maakt het mogelijk de chaos te bedwingen.

De levenscyclus, het levenswiel, de levenscirkel, de Eeuwige wederkeer omschrijft de vier punten van het kruis, die achtereenvolgens geboorte, leven, dood en ONSTERFELIJKHEID voorstellen. Onsterfelijkheid heeft op de verborgen 5e Dimensie betrekking. De Bewustzijnsschil is een model om de verborgen 5e Dimensie, de Christogenese van Teilhard de Chardin te duiden. Om het evenwicht, de harmonie tussen Maakbaarheidsgeloof en Zelfvernietigingsdrang te herstellen schiet het zelfreinigend vermogen van de democratie ernstig tekort. Dit wordt door de 'Staatscommissie parlementair stelsel' onder voorzitterschap van Johan Remkes onderkend.

Zes zwakke punten in onze democratie (Remco Meijer Volkskrant 19 oktober 2017 p. 14):
De in januari ingestelde 'staatscommissie parlementair stelsel' ziet zes kwetsbaarheden van de parlementaire democratie. Daartoe behoren het 'functieverlies' van politieke partijen en de soms onduidelijke rolverdeling tussen Tweede en Eerste Kamer.
Erosie van politieke partijen
De commissie gaat nu zes kwetsbaarheden in het stelsel verder onderzoeken. Dat is allereerst de vraag of de belangen van burgers goed worden vertegenwoordigd door de leden van de Eerste en Tweede Kamer. Soms worden in de politiek meerderheden gevormd over een onderwerp waar een minderheid van de bevolking voorstander van is. Dat komt mede doordat het parlement geen afspiegeling is van de (heterogene) Nederlandse bevolking.

De zes zwakken punten, die de 'Staatscommissie parlementair stelsel' onderkent hebben volgens het onderzoeksrapport 'E i V' op de moraal van het verhaal, de kwintessens betrekking op:
Punt 1

De éne werkelijkheid heeft net als bij Ayurveda op de "kennis van het leven", de oerbron, de 11e dimensie En-soph betrekking. De oerbron, bron(code), het onkenbare manifesteert zich middels het eeuwige nu.
De verborgen 5e Dimensie, de verticale as, de Axis mundi, de Staf van Hermes, de gouden keten van Homerus, de staf van Mercurius, Sutratman (levensdraad), draad van Ariadne, Caduceus, Levensladder, Esculaap, de kosmische Lichtzuil en ook de Middenzuil van de levensboom. Primair draait het om het boek
Peace Machine: the testament of an AI-researcher van Timo Honkela. Behalve over de uitvinding en de wetenschap gaat dat vooral over zijn persoonlijk leven. Want, zegt hij, je kunt pas begrijpen hoever hij is gekomen, als je weet van de cruciale gebeurtenis uit zijn jeugd - de dood van zijn moeder.
Maarten Luther borduurt voort op Novum instrumentum omne, Griekse tekstuitgave van het Nieuwe Testament van Desiderius Erasmus. In het kader van er is niets nieuws onder de zon, zie ook het werk van de mystici Raymond Lull (1232/1233 - 1315/1316) en Meister Eckhart (1260-1328), Jiddu Krishnamurti (1895-1986) en Teilhard de Chardin (1881-1955). Het boek Lof der zotheid van Erasmus (27 oktober 1466, 1467 of 1469(?) - 12 juli 1536) is een nieuwe versie van de De goddelijke komedie van Dante (14 mei en 13 juni 1265 – 13/14 september 1321).

Punt 2

Het Koninkrijk van God, lees een gloedvol Groot Verhaal wordt door Mattheüs 6:33, lees mensenrechten onderbouwd. De paradox is dat de geestelijkheid, die dit verhaal verkondigde door het retorische foefje, het verhullende taalgebruik van politici en PR-medewerkers is vervangen. Om een cultuuromslag te realiseren gaat het uiteindelijk om een integrale denktrant (de samenhang tussen de domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers) die het parochiale denken, de symboolpolitiek van het ’eigen koninkrijkje’, de 'bv Ego' overstijgt.
Stelling: Het informele circuit, de achterkamertjes politiek en sociale -, diplomatieke - en lobbynetwerken van het grootkapitaal regeren voor een belangrijk deel de Westerse wereld.

Punt 3

Het bewijzen van het Higgsdeeltje heeft vele miljarden gekost en nu ligt er de uitdaging aan de metafysica, de keerzijde van de medaille, de onderliggende eenheid in verscheidenheid, de diepere samenhang te ontcijferen. Hoe richten we onze levensenergie, de oplossingsrichting, die aan het Higgsdeeltje ten grondslag ligt wordt door de esoterie gratis aangeboden. Anders gezegd de oplossingsrichting, de eenheidsvisie, de ‘E i V’ weerspiegelt het Higgsdeeltje, het Godsdeeltje. Maar wat het Higgsdeeltje is voor de Natuurkunde is het Tibetaanse dodenboek, de Derde weg voor de Geestkunde. Onze levensenergie, het Bodhisattvapad maakt het mogelijk te verenigen dat wat het Higgsdeeltje, de vier bij vier matrix, de symmetrie van het standaardmodel heeft doorbroken.
Onze levensweg, het leerproces op aarde heeft op het emancipatieproces, burgerschapsonderwijs (begeleidingskunde), de ’Hoofdroute’ (waarheidsvinding) betrekking, de Gulden middenweg van balancerend - en authentiek leiderschap, op het Rechterpad. Het biedt een oplossing voor het menselijk tekort. De levenskiem, het beginsel van de enantiodromie van Carl Jung is nog steeds werkzaam.

Punt 4

In het rapport 'E i V' staan niet de organisatieadviseurs centraal, maar het Ken uzelve. De overheid daarentegen beoogt het moreel kompas met behulp van nudging op te krikken of te manipuleren. In de kern gaat het om een cultuuromslag, die het evenwicht, de harmonie herstelt. Of met andere woorden het draait om inspirerend, het morele leiderschap. Gelukkig zijn er inspirerende leiders als en de gynaecoloog Denis Mukwege (College tour 9 oktober 2015) en de Zweedse arts en professor Internationale Gezondheid Hans Rosling (Volkskrant 10 oktober 2015 - katern Vonk p. 14-15).
In Buitenhof van 24 september 2017 werd door Sandra Phlippen, chef Economie van het AD onthuld dat durfinvesteerder Masayoshi Son binnen de ICT sector als een messias wordt gezien. In Nederland zijn met name Neelie Kroes, hoofd adviesraad Uber, Melanie Schultz van Haegen met haar promotie van de zelfrijdende auto en ASML-topman Peter Wennink de belangsrijkste adepten van Masayoshi Son.

Punt 5

Stelling: Het is juist religie, de keerzijde van de medaille, de verborgen 5e Dimensie, het metafysische perspectief, dat het fundament bevat om de mensheid te verenigen, met elkaar te verbinden of met andere woorden Burgerschap en Broederschap te bevorderen.
Stelling: De werking van het reflexieve bewustzijn laat zien hoe probleem (het lijden, onze schaduw) en oplossing, de zelfreflectie van ‘Microkosmos en Macrokosmos’ met elkaar samenhangen. Het rapport ‘E i V’ beoogt aan de hand van de levensboom (morele kompas), ‘Bewustzijnsschil’ en met name het 5Ddenkraam, ‘5D-concept en Ether-paradigma’ een nieuw paradigma aan te reiken. Of met andere woorden in contact te komen met de innerlijke, leven gevende kosmische geest achter de uiterlijke kant.

Punt 6

Stelling: De controverse tussen wetenschappers zal uiteindelijk een paradigmawisseling, een allesomvattend perspectief op de éne werkelijkheid tot gevolg hebben.
J.A.A. van Doorn: Intellectuelen hebben zich te veel opgeworpen als ideologen, vertegenwoordigers van de wetgevende rede die de ervaringswijsheid van de gemiddelde burger bij voorbaat afdoen als een manifestatie van vooroordelen, onbegrip en onwetendheid. Democratie is de politiek van het menselijk tekort en in die politiek dient commen sense het uitgangspunt te vormen.

Voor acceptatie van de nieuwe unificatietheorie dient aan één voorwaarde te worden voldaan namelijk dat de wetenschappelijke wereld akkoord gaat dat er maar een natuurlijke tijd bestaat, het eeuwige nu, het durée van Henri Bergson. De theorie kan dan een houvast bieden voor de toekomst.

Net zoals Samsara en Nirwana geeft Om Mani Padme Hoem de eenheid der tegendelen aan. Het eeuwige nu voltrekt zich in het hart van de gemanifesteerde, illusoire (maya) werkelijkheid, het tijdelijke.

Baruch de Spinoza boek Ethica (p. 318): ‘De zelfstandigheid staat wegens zijn natuur voor alle zijne Toevallen’ (modifications). Dit vòòrgaan is niet in tijdelijke, maar in logische zin bedoeld. Strikt genomen is de toepassing van het woord oorzaak op het volstrekte zijn niet toelaatbaar. Oorzakelijkheid geldt alleen voor een verband van verschijnselen. Maar Spinoza’s causaliteitsbegrip is niet de gewone ‘oorzaak en gevolg’-voorstelling, maar die van wiskundige afhankelijkheid, van logisch in iets anders begrepen zijn. Vandaar ook dat hij oorzaak (causa) en reden (ratio) als synoniemen gebruikt. Causa sui, zijns-zelfs oorzaak, wordt daarom ook niet gedefinieerd als iets dat zichzelf zou hebben geschapen, maar als datgene wat krachtens (om reden van) zijn eigen wezen bestaat in eeuwigheid.

Voor de volledige ontdekking (van de etherische kracht) is het (volgens Blavatsky) enige duizenden jaren te vroeg – of zullen we zeggen honderdduizend? Zij zal pas op haar juiste plaats en tijd zijn, als de grote razende vloedgolf van hongersnood, ellende en onderbetaalde arbeid is weggeëbd – zoals zal gebeuren, wanneer gelukkig eindelijk in de rechtmatige verlangens van de velen wordt voorzien; als het proletariaat alleen in naam zal bestaan en het meelijwekkende geroep om brood, dat onverhoord door de wereld klinkt, is weggestorven.

De Nederlandse graficus Maurits Escher heeft de penrose-driehoek vaak toegepast in zijn werk.

Prof. Ohmann zegt in zijn boek Spreuken dat de kwintessens van het boek gaat over personen die nu eens als ‘de dwaas’, dan weer als ‘de goddeloze’ worden opgevoerd, al of niet vergeleken met hun tegenpool ‘de wijze’ of ‘de rechtvaardige’. Het Oude Testament zegt dus al dat de weg tussen wijs en rechtvaardig heil brengt en het kiezen voor goddeloze dwaas, cq. tussen dwaas of goddeloos voor onheil zorgt.

De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren al hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld, 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden.
De éne werkelijkheid, de reflecties van de metafysica op de werkelijkheid vormen een samenhangend symmetrisch geheel.

====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.