1.5.1 Recursie, Spiegelsymmetrie en Complementariteit

John Keeley en Franz Hartmann: Alle ziekte is een verstoring van het equilibrium (natuurlijk evenwicht) tussen positieve en negatieve krachten.
Gulden regel: Wat gij wilt dat u geschiedt doe dat de ander.
Confucius: Doe nooit anderen aan wat je niet zou willen dat ze jou aan zouden doen.
Matteüs: Alle dingen die gij wilt dat u de mensen zouden doen, doet gij hun ook al zo, want dat is de wet van de Profeten.
Karl Marx Die Philosophen haben die Welt nur verschieden interpretiert; es kommt aber darauf an, sie zu verändern.
Karl Marx: ... eine Denkriese wie Aristoteles
Hegel: De mens leert uit de geschiedenis dat de mens niets leert uit de geschiedenis.
Pas in de schemering ontplooien de uilen van Minerva hun vlucht.
Das Wahre ist das Ganze
Martin Heidegger: Voor een waarlijk vreugdevol en heilzaam menselijk werk om te gedijen, moet de mens in staat zijn op te klimmen vanuit de diepten van zijn aarding thuis tot in de ether.
Prof. Perkamentus (Harry Potter): Veel meer dan onze talenten, zijn het onze keuzes die bepalen wie we werkelijk zijn.
Harry Nijhof Er zal een tijd komen dat de professionals die bottom up, met hun cliënten de problemen echt oplossen beter gewaardeerd zullen worden dan de politicals die zich met navelstaren bezig houden.

Monade + Duade (Triade, Eeuwige wederkeer, Leraar en leerling, Reciprociteit, Ken uzelve)

J. Krishnamurti: No man from outside can make you free... No one holds the Key to the Kingdom of Happiness. No one has the authority to hold that key. That key is your own self, and in the development and the purification and in the incorruptibility of that self alone is the Kingdom of Eternity....
Lama Anagarika Govinda: Het is… nodig een nieuwe wijze van denken te ontwikkelen, die vrij is van het dogmatisme van onze zelfgeschapen wetten die – hoewel ze bruikbaar en gerechtvaardigd zijn in een wereld van concrete voorwerpen en begrippen – niet verenigbaar zijn met de wetten van een universum dat onze zintuiglijke ervaring en onze gedachtevormen verre te boven gaat. [Het is noodzakelijk]… ons denken aan de feiten van het universum aan te passen.… Dit kan alleen worden bereikt door onze ééndimensionale logica te boven te komen die – terwijl ze in een rechte lijn naar een gegeven voorwerp gaat – de wereld doormidden snijdt met het mes van het `of-of’, om uit de levenloze stukjes van een ontlede wereld een zuiver begripsmatig en volledig abstract universum te bouwen.

In het leven gaat het er om ons op tegenstellingen gefundeerde oordeel, het ‘of-of’ denken te overstijgen en ons met het eenheidsbewustzijn (Unio Mystica) te verbinden. Om het in de mens ingebouwde ‘en-en’/‘of-of’-mechanisme (dualiteit van 'Golven en Deeltjes', Demon est deus inversus) van de bewustzijnstransformatie te duiden maakt het rapport ‘E i V’ van het begrip complementariteit (dualiteit, dichotomie, categorie) gebruik. Dichotomieën representeren paren van tegenstellingen (syzygieën). Het thema Egospelletjes en Unificatietheorie komt in de De Bhagavad Gita uitgebreid aan de orde. Er is niets nieuws onder de zon.

Het is de ‘Eeuwige wederkeer’ die de kwintessens tot uitdrukking brengt. De 1e -, 2e - 3e Grondstelling belichten het wederzijdse verband tussen Geest - Ziel - Lichaam.

Het boek Een scheurtje in de rand van de schepping van Marcelo Gleiser heeft op het fenomeen ‘Monade + Duade’ betrekking en maakt het Meta-leren mogelijk.

Het is wenselijk de vicieuze cirkel van het kip-en-eiprobleem (Lichaam-geestprobleem), het Hoe of Wat ('of-of') denken te doorbreken.
Twee van de grote denkstromingen die pogen het mind-body probleem op te lossen zijn het dualisme en het monisme.
Een middenweg ('en-en') tussen fysisch en psychisch monisme vormt neutraal monisme. Spinoza's Deus sive natura lijkt op een neutraal monisme.

G. de Purucker De vier heilige jaargetijden De ware betekenis van inwijding
Hoofdstuk 1. Winterzonnestilstand
Wat de zevende inwijding betreft, deze vindt plaats in een cyclus die ongeveer 2160 aardse jaren duurt, de tijd die een teken van de dierenriem nodig heeft om van het ene sterrenbeeld naar het volgende te komen in teruggaande beweging; met andere woorden wat onder de mystici in het Westen de messiaanse cyclus wordt genoemd. Wanneer de planeten Mercurius en Venus en de zon, de maan en de aarde in syzygy staan, kan de bevrijde monade van de verheven neofiet het magnetische pad door deze lichamen volgen en rechtstreeks doorgaan naar het hart van de zon. Veertien dagen lang verkeert de op aarde achtergebleven mens als in een trance of leeft hij in een toestand van verdoving, in een soort bedwelming; want het innerlijk deel van hem, het werkelijke deel van hem, reist door de sferen.

Manita Overweg schrijft in haar publicatie Van Tijdbeheer naar Energiemanagement: De bedrijfscultuur is gebaat bij een ontspannen sfeer, hetgeen weer resulteert in twee andere voordelen: Er vallen minder werknemers uit omdat men graag werkt en het volhoudt! Omdat er minder medewerkers uitvallen, hoeven er minder medewerkers vervangen te worden.

Naar de sportschool om de planeet te redden interview (Volkskrant 30 april 2011)
Peter Sloterdijk verwijst naar Friedrich Nietzsche: de mens kan alleen vooruit als hij naar het onmogelijke streeft. Natuurlijk zal ook de succesvolste mens nooit bereiken wat hem voor ogen staat, maar progresssie is slechts mogelijk door de ‘verticale spanning’ tussen dagelijkse werkelijkheid en onvervulbaar ideaal.
In de naoorlogse samenleving, het kristalpaleis, raakte de verticale spanning op de achtergrond. Het horizontale werd belangrijker gevonden: iedereen moest gelijk zijn.

Peter Sloterdijk: 'Ik zeg u: de crisis zal een nieuwe elite brengen' (Vrij Nederland 6 juni 2009):
U roept op om minder achteloos om te gaan met de wereld en de ruimte die wij innemen. U roept op om zelf gestalte te geven aan het leven in plaats van het te ondergaan. U spreekt van een noodzaak om te ‘oefenen’, te ‘trainen’. Oefeningen zijn belangrijk om mens te worden.
Wat men ook moge beweren over onze tijd: we kunnen niet spreken over een terugkeer van de religie, maar we kunnen ook niet zeggen dat mensen religie de rug toekeren. Ik spreek liever over spirituele oefeningen. We gaan inzien dat de mens door te trainen zichzelf kan vormen.
De filosoof als trainer?
Ik ben geen trainer. Ik ben een raadgever van de trainers, wat een heel andere functie is.

De kredietcrisis toont een ding de risicospreiding(beheersing) is volledig (vol en ledig/leeg). De cultuurfilosoof Peter Sloterdijk hanteert in zijn boek Sferen voortdurend het oxymoron. Een oxymoron is een speciaal geval van de paradox: daar is wel een zekere tegenspraak aanwezig, maar bij nadere beschouwing lost die tegenspraak zich op. Bij de oxymoron blijft de spanning van het betekenisverschil echter in stand.
De éne werkelijheid biedt een referentiekader aan de boeken van Peter Sloterdijk.

3. FLUXMAXIMALISATIE EN ATTRACTOREN IN DE GEMIDDELDE EVOLUTIE
De hiërarchische opbouw van het netwerk in het universum is ontegensprekelijk en is alomtegenwoordig. Zoals elke klassificatie door de mens gemaakt, is echter ook deze indeling in hiërarchische lagen artificieel. In werkelijkheid is het universum een enorm complex netwerk waarin op elk ogenblik tussen alle niveau’s interacties zijn. De indeling in een aantal hiërarchische niveau’s is echter nuttig om te begrijpen hoe de evolutie werkt.
Het eerste geval van niveauwijziging wordt "emergentie" genoemd, of het onstaan van een hoger niveau van organisatie ; het laatste geval noem ik verder "decompositie", of het terugvallen naar een lager niveau van organisatie. Bij emergentie is het nieuwe hiërarchische niveau in vele gevallen gekenmerkt door nieuwe eigenschappen, die nog niet aanwezig waren op het onderliggende niveau : dit noemen we verder de emergente eigenschappen. Door deze emergente eigenschappen is het nieuwe geheel meer dan de som van de onderliggende delen. Het proces waarbij, onder invloed van een gewijzigde informatie informatiestroom, een hogere of lagere orde van organisatie ontstaat, zal verder aangeduid worden met het woord "transitie". Emergentie en decompositie zijn dus twee vormen van transities.

Engelien Scholtes boek De verborgen dimensie in het werk van Jung en Pauli:
Wolfgang Pauli vatte de relatie tussen psyche en materie op als een spiegelsymmetrie.

 

Spontaneous Generation

Roodverschuiving en Blauwverschuiving (Dopplereffect):
Roodverschuiving in de astronomie en de natuurkunde is het verschijnsel dat het spectrum van uitgezonden licht of andere elektromagnetische straling bij ontvangst naar "rood" verschoven is, dat wil zeggen in de richting van de langere golflengten (lagere frequenties). Het tegengestelde effect, waarbij een verschuiving naar de kortere golflengten - naar "blauw" - plaatsvindt, heet blauwverschuiving. Roodverschuiving treedt op als gevolg van het dopplereffect wanneer de bron en de waarnemer zich van elkaar verwijderen en als gevolg van een sterk gravitatieveld waar de straling zich doorheen voortplant.

Het rapport ‘E i V’ maakt gebruik van een besturingsparadigma, dat in een 5Ddenkraam past. Het 5Ddenkraam maakt van de ruimte-tijd spiegelsymmetrie gebruik. Het Ether-paradigma gaat echter niet alleen van de materie, maar ook van de keerzijde, de ruimte ('energie'), de leegte (tzimtzum) uit. De schakel tussen materie en ruimte, de tijd staat in het Ether-paradigma centraal.

Het rapport ‘E i V’ geeft een nieuw perspectief op een oud vraagstuk. Primair gaat het om de kwaliteit van het recept - 'kwaliteitsmanagement', de Nieuwe levensrichting, het AOS-concept, BON, het Vierde Model of het Nieuwe Denken. Het rapport ‘E i V’ beoogt net als deze 'probleemgestuurde' modellen probleem en oplossing dichter bij elkaar te brengen. We zitten in ons eigen wereldbeeld gevangen. Het outside the box-denken komt centraal te staan.

De Geheime Leer Oorspronkelijke substantie en goddelijke gedachte (p. 357):
Wanneer ‘het ene twee wordt’, kan men het aanduiden als geest en stof. Iedere manifestatie van bewustzijn, weerspiegeld of direct, en van onbewuste doelgerichtheid (om een moderne uitdrukking uit de westerse zogenaamde filosofie te gebruiken), kan tot ‘geest’ worden teruggebracht, zoals blijkt uit het levensbeginsel en uit de onderwerping van de Natuur aan de majestueuze voortgang volgens de onveranderlijke wet.

De leerschool van het leven is een netwerk van mensen of groepen mensen, een sociaal netwerk, dat in het spraakgebruik als 'netwerk' wordt aangeduid. De netwerkconnecties (Communicatie, Trekkermechanisme, NLP) in de microwereld van het brein functioneren analoog aan een sociaal netwerk ('complementaire schismogenesis') in de macrowereld.

Wederkerig altruïsme, het verschijnsel waarbij men elkaar wederzijds helpt of een gunst verleent, is een veelvuldig onderzocht onderwerp binnen de evolutionaire psychologie. De reciprociteit van "voor wat hoort wat" is "heb uw naaste lief". Rita Smaniotto: Op basis van experimenten, simulatie-onderzoek en een heranalyse van een aantal antropologische studies naar het delen van voedsel in jagers-en verzamelaarsvolkeren concludeert Rita Smaniotto in haar proefschrift dat het "voor wat hoort wat" mechanisme niet zo wijdverspreid is als doorgaans wordt aangenomen. Volgens haar is er in veel gevallen sprake van een alternatief mechanisme, het "heb uw naaste lief" mechanisme. Dit mechanisme is vooral gericht op het welzijn van personen in iemands directe omgeving.
Promotie onderzoek Patrice van de Vorst: mijn te onderzoeken stelling is: Er is een biologische of anatomische grondslag voor het ontstaan van het menselijk bewustzijn en de menselijke moraal. Deze komt voort uit de evolutionaire veranderingen in de geslachtsorganen van de soort Homo.

Ilya Prigogine stelt: De ervaring van de pijl van de tijd en van de creativiteit is waar het in het leven om draait en we zijn zeker nog lang niet toe aan een kwantitatieve theorie van spontane zelforganisatie.

Een andere groep onderzoekers werkt aan de theorie van het nulpuntsveld, oftewel de zero point energy (ZPE, ZPF). En ook hier verschijnen opmerkelijke resultaten. Een breed georiënteerde onderzoeker als Harold Puthoff (EarthTech International, Austin, Texas) heeft, samen met de astrofysicus Bernard Haisch (California Institute for Physics and Astrophysics in Scotts Valley, California), uitgebreid onderzoek gedaan naar de eigenschappen van dit zero point field, en zij hebben daardoor grote toevoegingen gedaan aan de 'alternatieve' kwantumtheorie SED (Stochastische Electro Dynamica). Beiden zijn ook betrokken bij onderzoeken om de potentiële energie van het zero point field als nuttige energie- en voortstuwingsbron te kunnen gebruiken.

Sterren, kometen, planeten en nevelvlekken zijn allemaal entiteiten, levensverschijnselen, samengebracht in en omsloten door de levenskracht van een supergodheid. En zo is het overal in de eindeloze Ruimte.
Afmeting heeft niets te maken met bewustzijn. Sommige elektronen van bepaalde atomen zijn bewoond, en sommige van deze bewoners zijn net zo intelligent en zelfbewust als wij. Ze denken, voelen en streven. Zij zijn de ‘mensen’ van deze oneindig kleine werelden. Denk in de andere richting eens aan de verbazingwekkende ruimten die wij ons heelal noemen; de miljarden zonnen die de melkweg vormen en waarvan de meeste waarschijnlijk planeten om zich heen hebben waarvan er vele bewoond zijn.

René Meijer hoofdstuk 5 Het paradigma van de relatieve ether
De nieuwe manier van denken moet uiteindelijk de verschillende effecten die door de uitvinders werden gevonden verklaren. Er moet een antwoord gevonden worden op de vraag hoe we, naast wat we zagen in de afdeling onverklaarde fenomenen (UFO's, Graancirckels en Aliens), in één samenhangende visie de bevindingen kunnen verklaren van de besproken experimentele effecten.
De i t/m xii experimenteel (min of meer) bewezen effecten van de werkzaamheid van de ether, vormen de materiële tegenhanger van de vijf eigenschappen, de vijfde dimensie van het bewustzijn.

Het morele kompas wordt gebruikt om de samenhang tussen 4 elementen, het 5e element weer te geven. Tegenover 'Ether staat Aether', de Gemeenschappelijke horizon die door de driehoek (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras wordt gesymboliseerd. Het meta-leren staat net als water voor 20. Het is het reflexief bewustzijn dat een mens van een dier onderscheidt. De Triade 'Aarde - Lucht - Water' wordt met de twee duaden, 'Aarde - Ether' en 'Vuur - Water', de Tetrade verbonden. De unificatietheorie biedt de grondslag voor het begrijpen van het bewustzijn.

Krishna zegt in de Bhagavad Gita (hoofdstuk 4 sloka’s 7 en 8, tekst René Meijer):
(7) O zoon der Veelen, waar en wanneer er ook maar een afname is van de rechtschapenheid en het onrecht overweegt, manifesteer ik mezelf op dat moment. (8) Opdat zij die dorsten naar de waarheid een leven mogen hebben en de onverlaten een halt wordt toegeroepen, verschijn ik generatie na generatie ten tonele met de bedoeling de weg van de menselijke principes van de waarheid, de zuiverheid, de boete en het geweldloze mededogen opnieuw te vestigen.

Gerrit van Dalfsen Emergentie, Fysicalisme en Superveniëntie - 5.4. Conclusie (p. 50):
Het doel van de scriptie was het onderzoeken van de relatie tussen geest, leven en de materiële wereld. Het doel was het vinden van een derde weg tussen het reductionistisch fysicalisme en het non-reductionisme. Ik denk dat ik daarin geslaagd ben. Ik heb laten zien hoe niveaus van emergentie aan elkaar gerelateerd kunnen worden, een mogelijkheid die door emergentisten steeds ontkent is geworden.

André de Vries De Emergentie en Evolutie van Drie Werelden (dissertatie juni 2009)
Op p. 355 worden de drie werelden (fysiek/concreet) (psychisch/mentaal) (abstract) schematisch weergegeven.
Primair gaat het om de drievoudige evolutieStoffelijk - Psychisch - Geestelijk’.

Om de waarheid te achterhalen is er volgens Pythagoras - in verband met de supersymmetrie in de schepping - geen complexe wiskunde nodig. Om de 10 dimensies weer te geven is de gebruikte wiskunde van het metrieke stelsel eenvoudiger dan bij de snaartheorie. Er behoeft slechts tot tien te worden geteld:

3. Triade; Hegeliaanse filosofie, these + antithese = synthese (1 + 1 = 3)
9. Enneagram, Big Nine
1. Monisme; Monade;; Unus mundus; Een Lied van GelukÉne werkelijkheid, Zwaartekracht
2. Dualisme; Vesica Piscis; Dualiteit; Tegenstellingen; Geest-stof'Middelpuntvliedend en Middelpuntzoekend'
3. Triade; Drie logoi; Hegeliaanse filosofieThese + Antithese = Synthese
4. Tetrade; Systeemleer; Zelforganisatie; Arrow of time (Zeitraum); Ether-paradigmaVier oorzaken-leer; Kwadranten
5. Kwintessens; Ethica; Communicatie; 5e Chakra; Islam, Zeitgeist; Reflexief bewustzijn'Triade + Tetrade' = Kwintessens
6. Zes standpunten; Zes Darshana’s, Vedanta; Davidster; Weltstoff'; Meta-lerenAardse ’Iron triangle en hemelse drie Logoi’
7. 7*7; Esoterie; Bewustzijnsevolutie; 7S-model; Hermeneutische CirkelTriade + Tetrade = Zeven zintuigen
8. I Ching, 8*8; Lemniscaat; Möbiusband1 + 7 = 8
9. Enneagram; Big Nine; Scheppingsdriehoek 9 - 6 - 3’4e Dimensie + 5e Dimensie’
10. Unificatietheorie; Tien categorieënleer; Eenheid in Verscheidenheid'Akasha en Ether-paradigma'

Synthese: Het rapport 'E i V' staat echter niet achter de samenvatting die in het artikel van Rinus Kiel wordt weergegeven.

Het wekt verwondering dat in de snaartheorie het verschijnsel mens volledig wordt buitengesloten. Al stelt Robbert Dijkgraaf de architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter.

Zwaartekracht geen fundamentele kracht, maar een emergent verschijnsel?
De fysicus Erik Verlinde (47) die als theoretisch natuurkundige in zijn vakgebied een goede reputatie heeft opgebouwd, heeft een nieuwe visie op zwaartekracht ontwikkeld.
Erik Verlinde gebruikt informatie als bouwsteen om zwaartekracht op een nieuwe manier te bekijken. Ik doe dat door zwaartekracht te benaderen door de onderliggende processen te beschrijven, zoals dat binnen de thermodynamica gebruikelijk is. Volgens Erik Verlinde (Volkskrant 21 mei 2011 katern Wetenschap) is de zwaartekracht helemaal geen kracht, maar eerder een soort statische druk, het gevolg van de manier waarop informatie over massa en energie asymmetrisch in de ruimte verdeeld zijn. De redenering is subtiel, maar leidt met een minimum aan wiskunde zomaar tot de beroemde zwaartekracht wetten van Newton.
De oerknal is een illusie. En dat een paar grote raadsels in de kosmologie eenvoudig op te lossen zijn.
Het universum zoals we dat kennen, stelt Verlinde, is in essentie alleen informatie, die kan worden weergegeven in een abstracte zogeheten faseruimte. Daarvan is alles wat wij meemaken slechts een kleine uitsnede, een meanderend pad in en oceaan van ongerealiseerde mogelijkheid.
Per saldo is er maar iets van 4% zichtbare materie, de rest is donker. Volgens Verlinde is al die voortvluchtige materie puur de invloed van de rest van de faseruimte, en heeft het dus geen zin om bijvoorbeeld te willen meten uit welke deeltjes donkere materie bestaat.
De uiterste consequentie, zegt hij, is dat de oerknal als beginpunt van ruimte en tijd eigenlijk ook een illusie is. ‘Dat klinkt radicaal, en dat is het. Maar eigenlijk heb ik al nooit zo in die hele big bang geloofd’.

Matthijs Schouten over natuur en levensvragen “Wie vinden we dat we zijn?”
“De essentie van het boeddhisme is omgaan met ons lijden, onze pijn, ons onbevredigd zijn. We verlangen voortdurend iets voor onszelf. Dat kun je niet bevredigen, want er ontstaan voortdurend nieuwe verlangens. Terwijl als je dat verlangen weet te stillen, er ruimte ontstaat. Als je in rust bent tijdens de dagelijkse meditatie, de belangrijkste oefening in het boeddhisme, komt de hele wereld in je hart, is er automatisch mededogen met andere levende wezens. Dus ‘ja’ is het antwoord als je vraagt of het boeddhisme iets kan beteken voor onze samenleving. In onze cultuur is het verlangen tot deugd verheven. Ben je zelfs een beetje achterlijk als je niet voortdurend iets voor jezelf verlangt. Het is ook de belangijkste drijfveer van het kapitalisme met zijn voortdurende economische groei. ‘Waar is dat nu eigenlijk voor nodig, die economische groei?’, heb ik aan veel economen gevraagd. En als je er dan lang met ze over praat, dan moeten ze uiteindelijk toegeven dat het nergens voor nodig is.” Wanneer de Boeddha spreekt over minder verlangen, meer rust binnen jezelf en meer mededogen voor de wereld is dat trouwens in essentie niet veel anders dan Jezus heeft gezegd, volgens Schouten. “De zelfloosheid, liefde, zorg voor alles wat leeft, in alle religies vind je dat terug.”
Maar boeddhisme, was dat ook niet de werkelijkheid accepteren zoals die is? En dus ook allerlei maatschappelijke wantoestanden, waaronder milieu- en natuurvernietiging? “Mensen die dat zeggen, hebben het niet begrepen. De ene helft van de weg is inderdaad de werkelijkheid accepteren zoals die is, zodat begeerte en zelfzucht minder worden. Maar de andere helft is dat daardoor ruimte ontstaat in jezelf voor respect en liefde. In de harmonie van die twee ligt absolute betrokkenheid. Geen apathie dus. Ik ontdek steeds weer nieuwe dingen in het boeddhisme, maak zelf een ontwikkeling door, maar mijn vreugde over en betrokkenheid bij de wereld worden alleen maar groter.”

Peter Bakker (interview Volkskrant 21 mei 2011)
Vier weken geleden heeft een Mayadeskundige mijn ogen geopend. Wat er nu gebeurt, de veranderingen die elkaar steeds sneller opvolgen, de hele wereld die met elkaar is verbonden: de Maya’s hebben het allemaal al opgeschreven. Hij put er hoop uit. Kortgezegd voorspelt de Mayakalender dat mensen zich bewuster worden – van de wereld, van elkaar.
Conclusie, volgens de Maya’s: Als de aarde in een ander magnetisch veld komt, zou het kunnen dat mensen elkaar aardiger gaan vinden, dat het bewustzijn toeneemt. En dat ze meer overzicht krijgen: wat zijn we hier op aarde met ze allen aan het doen?

Editorial on James Allen
Relations of Creed to Conduct
Mr. Allen's writings are steeped in Theosophical thought and conceptions; but whereas Theosophy takes the form in the main of philosophy, Mr. Allen's opinions express themselves as a code of ethics. He has, in fact, if I may so phrase it, given a religion to Theosophy. In other words, he has shown the bearing of the main tenets of Theosophy upon life and conduct, and in doing so he seems to me to have filled a gap in the Theosophical ideal. The criticism, rightly or wrongly, has been leveled against Theosophy that whatever the Theosophist believes, he is in the main free to follow his own inclinations where life and conduct are concerned, and that for this reason he cannot be regarded from the point of view of good citizenship as the equal of his Christian brother. Mr. Allen has taught a high morality and a morality that is in harmony with, if it is not the natural outcome of, the noblest conceptions of Oriental faiths.

James Allen boek Zoals je denkt
Meer dan een eeuw terug schreef James Allen, een Engelsman over wie verder niet zo gek veel bekend is, As a Man Thinketh. Het is het tweede van meer dan twintig boeken die hij tot aan zijn dood schreef. Deze bondige en afgewogen tekst is wellicht de beste belichaming van zijn gedachten, al had hij daar zelf de nodige aarzelingen over. Het vergde overtuiging door zijn vrouw om hem het boek in 1902 te doen uitgeven.

====

Integratie (Ilya Prigogine, Marcelo Gleiser en Teilhard de Chardin, Akasha-veld)

De Monadologie of Monadenleer is de term die de Duitse filosoof Leibniz gaf aan zijn metafysische systeem zoals beschreven in zijn gelijknamige tekst uit 1714.
Zo kon Leibniz dus ook tot zijn uitspraak komen: "Tout est pour le mieux dans le meilleur des mondes possibles" ("Dit is de best mogelijke wereld") die in schril contrast staat met de uitspraak van Arthur Schopenhauer: "Dit is de slechtst mogelijke wereld".
Henri Bergson: De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.

Het boek van Marcelo Gleiser Een scheurtje in de rand van de schepping is, zoals Gerrit Teule1 aangeeft, zeker een aanrader. Maar bij het boek kunnen toch een aantal kanttekeningen worden geplaatst. Marcelo Gleiser schrijft namelijk (p. 273): "De kern van mijn betoog komt erop neer dat er geen ultieme waarheid te ontdekken valt en dat er geen verheven plan achter de schepping steekt". Aan de hand van de chaostheorie laat Ilya Prigogine in zijn boek Order out of Chaos een ander geluid horen. Ook Benedict Broere onderkent in zijn publicatie Het Heelheidprincipe en de opkomst van een creatief wereldbeeld2 wel degelijk convergentie tussen Gods plan en de evolutie. Of zoals eerder door Jan van der Veken geformuleerd: "De vraag die in alle discussies steeds weer opduikt is de volgende: wat is de plaats van de mens in het wordende heelal? En is dat een zinvolle plaats? Zijn 'waarheid, goedheid, schoonheid' ten diepste verbonden met de aard van het universum zelf, of zijn het louter menselijke, en misschien illusorische scheppingen?"3

Twee andere punten van kritiek hebben op de mystieke getallenleer van Pythagoras en spontane generatie betrekking. Spontane generatie wordt in dit artikel met neurogenese in verband gebracht. Gleiser stelt dat Pasteur aan het idee van de spontane generatie een beslissende slag toebracht (p. 228). Neurogenese is een feit en de volgende vraag is dan hoe ontstaan nieuwe neuronen? Door drie duidelijke manco's in het boek van Gleiser te duiden wordt beoogd aan de oplossing van het geest-lichaamprobleem4 een steentje bij te dragen. Als uitgangspunt maak ik graag van de eindconclusie van Freek van Leeuwen in deze GAMMA (GAMMA jrg 18/nr. 2) gebruik, namelijk: “Met behulp van de geestkundige eigenschappen van de vermogens is er een brug te slaan tussen geestes- en natuur-wetenschappen door vanuit de geest de stof te beschrijven. Op hun beurt zijn de natuurwetenschappen op hun onderzoekingstocht naar de eigenschappen van de stof zover gevorderd, dat zij bezig zijn vanuit de stof de geestelijke eigenschappen ervan te ontdekken”.

De zienswijze van Freek van Leeuwen sluit naadloos aan op wat Jan van der Veken in zijn publicatie De plaats van de mens in de evoluerende kosmos zegt: "De relatie tussen natuurwetenschappen en geloof wordt vandaag niet meer als antithetisch gedacht. Het geloof is door toedoen van de vooruitgang in de positieve wetenschappen zeker niet verdwenen. Beide hebben aan elkaar iets te zeggen. Het gaat eerder om een interplay. Vandaag zien wij beter in dat geloof en wetenschap twee verschillende werkelijkheidsbenaderingen zijn."3 In wat volgt zal ik een pleidooi houden voor de 'continuïteitsthese'. Er ligt mijns inziens namelijk een grote mate van continuïteit tussen de aard en structuur van de kosmos en de emergentie van het leven dat tot nog toe culmineert in een wezen met heel ingewikkelde hersenen, die de mogelijkheidsvoorwaarde zijn voor reflexief bewustzijn en voor wat A.N. Whitehead noemt: the finer experiences of mankind (d.w.z. de openheid van de mens naar 'het ware, het goede en het schone').

In dit kader is ook het afscheidscollege over de managementwetenschappen De kloof tussen theorie en praktijk van Prof. dr. Godfroij interessant.
Ik trek vijf conclusies:
1. Het gebrek aan relevantie van de managementwetenschappen is een reëel probleem. Een koerswijziging is nodig.
2. De hoofdoorzaak van dit probleem is de dominantie van een denkmodel en methodologie die niet voldoende aansluiten bij de praktijk. Alternatieve of zelfs klassieke benaderingen moeten de veelzijdigheid herstellen.
3. Ook de interactie tussen wetenschappers en praktijkmensen moet hersteld worden.
4. Onderzoeksgroepen die doorgaan hun koers te laten afhangen van tactisch gedrag binnen de wereld van de zuivere wetenschap, brengen hun eigen toekomst in gevaar door gebrek aan toegevoegde waarde voor de samenleving.
5. Het is dringend nodig het afrekensysteem ter discussie te stellen. Ik denk eerder aan afschaffen dan aan perfectioneren.

Door de interacties ('these + antithese') tussen de 'alfa- en de bètawereld' kan synthese ontstaan. De gammawetenschap is als het ware de schakel tussen de alfa- en bèta-wetenschappen. Om de complexe werkelijkheid te duiden gaat het om de synthese, de status quo van de alfa, bèta en gammawetenschappen, tussen these, antithese en synthese, namelijk de unificatietheorie. Of met andere woorden de synthese van religie, wetenschap en filosofie. Het thema 'Egospelletjes en Unificatietheorie' komt in de De Bhagavad Gita uitgebreid aan de orde. Er is niets nieuws onder de zon.

Emergentie
In dit artikel wordt in het bijzonder de 'emergentie' van het leven aan de hand van de chaostheorie toegelicht. Pythagoras heeft al onderkend dat: Een huis is meer dan een stapel bakstenen. Een melodie is meer dan een verzameling losse tonen. Een levend wezen is meer dan een verzameling cellen. Een cel is meer dan een verzameling moleculen. Emergentie verwijst naar het geheel is meer dan de som van de delen en heeft op de telling (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van Pythagoras betrekking. De éne werkelijkheid kan worden gezien als een medaille met twee kanten, met de mens als schakel tussen geesteswetenschappers en natuurwetenschappers. Of - met andere woorden - de gammawetenschap is als het ware de intermediair tussen de alfa- en bètawetenschappen, die de synergie tussen beide in beeld brengt. Het artikel kan dan ook worden gezien als een aanvulling op de publicatie Prigogine en Teilhard de Chardin van Rolf Kasper6. In het universum is asymmetrie een gegeven. In de kern draait het om het fragment dat in dit artikel uit het boek Orde uit chaos van Prigogine wordt geciteerd:

We kunnen ons niet langer aansluiten bij het oude a-priori-onderscheid tussen wetenschappelijke en ethische waarden. Dit onderscheid was nog mogelijk in de tijd dat de uitwendige wereld en onze innerlijke wereld met elkaar in conflict leken, zelfs haaks op elkaar leken te staan. Tegenwoordig weten we dat de tijd een constructie is en dus een ethische verantwoordelijkheid draagt.

Het is mogelijk psychomaterie met de eigenschap zelfgelijkvormigheid van fractals te vergelijken. Door eenzijdig op marktwerking, lees concurrentiekracht de nadruk te leggen wordt slechts een kant van de medaille belicht. De mensheid wordt op aarde juist uitgedaagd voor zijn survival of the fittest slimme 'en-en' oplossingen, lees betere vormen van samenwerken, die echt meerwaarde creëren te bedenken. Voordat we bereid zijn ons aan te passen moeten we in de evolutie als soort vaak door een crisis heen.

Geldt de tweede hoofdwet van de Thermodynamica alleen voor gesloten systemen?
"Deze bewering is onjuist"
Ilya Prigogine1 heeft laten zien dat in het zand ribbels kunnen ontstaan door willekeurige energiestromen; maar hij zag over het hoofd dat deze ribbels niet in stand worden gehouden door deze willekeurige energiestromen; de volgende dag verdwijnen ze weer en worden vervangen door andere ribbles in een andere richting. Ook heeft Perigone laten zien dat de levende natuur voortdurend moleculen, cellen en organismen transformeert tot meer complexe structuren; maar hij zag over het hoofd dat deze ordening wordt aangedreven door het DNA programma dat aanwezig is in elke cel, en niet door willekeurige energiestromen. Conclusie
Gedachte-experiment 1 bewijst dat de evolutietheorie (“natuurlijke processen kunnen de levende natuur tot stand brengen”) in tegenspraak is met de tweede hoofdwet van de Thermodynamica. Meer in het algemeen: De evolutietheorie is in tegenspraak met de natuurlijke gang der dingen en met de fundamentele eigenschappen van onze fysieke werkelijkheid.3
1. Ilya Prigogine and Isabelle Stengers, Order Out of Chaos: Man’s new dialogue with nature (New York: Bantam Books, 1984); Ilya Prigogine, End of Certainty (New York: The Free Press, 1997); Stuart Kaufman, At Home in the Universe (New York: Oxford University Press, Inc., 1995); and Christian De Duve, Vital Dust: Life as Cosmic Imperative (New York: Basic Books, 1995).
2. Zie: Tien misverstanden over hoe het DNA verandert.
3. Voor een meer uitgebreide discussie, zie: De evolutietheorie in het licht van de Thermodynamica en de ervaring van alledag.

De pijl van de tijd bestaat echt interview met Ilya Prigogine7
De westerse filosofie is een voortgaande discussie tussen Herakleitos' wereld van het worden en Parmenides' wereld van het zijn. Deze discussie, die zo'n 2500 jaar geleden is gestart, is nog steeds niet ten einde.' De discussie draait om de vraag of er vaste en universele natuurwetten zijn of dat de natuur een wordingsproces zonder wetmatig-heden is. 'Geen van beide is volgens mij waar.'
Bepleit u een uitbreiding van de oude Newtoniaanse wetenschap, of wilt u naar een totaal nieuw paradigma?
"De Newtoniaanse wetenschap moet een heel belangrijke, maar ook een heel specifieke tak van de fysica worden. Het is die tak die toepasbaar is wanneer je een aantal deeltjes uit het geheel kunt isoleren. Maar de concrete natuur kan dat niet. Om die te benaderen heb je een holistische aanpak nodig, die ieder reductionisme overstijgt. Dat is een nieuw paradigma” en zegt hij verder: ”De natuur zit dus vol creativiteit en vernieuwing en daarom hebben we een fysica nodig die in termen van mogelijkheden en probabiliteiten denkt."
Ook als het om anorganische materie gaat, moet je in termen van mogelijkheden en probabiliteiten denken, stelt Prigogine: "Zo ontwikkelen we bijvoorbeeld nieuwe structuren en materialen. De meeste daarvan, ook die materialen die worden gebruikt voor supergeleiding, worden in een niet-evenwichtstoestand gemaakt."
Deze visie moet toch ook een diepgaande invloed hebben op ons gehele denken?
"Dat hoop ik. De westerse filosofie is een voortgaande discussie tussen Herakleitos' wereld van het worden en Parmenides' wereld van het zijn. Deze discussie, die zo'n 2500 jaar geleden is gestart, is nog steeds niet ten einde."
"De discussie draait om de vraag of er vaste en universele natuurwetten zijn of dat de natuur een wordingsproces zonder wetmatigheden is. Geen van beide is volgens mij waar."
Dus er bestaan geen universele natuurwetten?
"Dat hangt af van wat u onder universele wetten verstaat. U kunt ze net als Parmenides zien als symmetrisch met betrekking tot het verleden en de toekomst. Maar u kunt er ook iets anders onder verstaan, als u een wet ziet als tijdsgericht en mogelijkheden aanreikend, dan zit u bij Herakleitos. Bij Goethe, Schelling, Bergson, Whitehead en Heidegger zien we dit ook."
U noemt Bergson regelmatig in uw boeken. Hoezeer bent u door hem beïnvloed?
"Grofweg gesproken heeft een menselijk wezen twee soorten ervaringen. Er is de ervaring van de herhaling, die leidt tot wetten. Maar er is ook de ervaring van creativiteit. Ik bewonder Henri Bergson wanneer hij zegt dat dit een volwaardige ervaring is, die toont dat ik een deel van het universum in mezelf kan zien: de creativiteit. Tot daar volg ik hem."
"Maar Bergson benadrukte de rol van de creativiteit en besloot daaruit, net als Whitehead en Heidegger trouwens, dat we daarom de wetenschap maar moeten opgeven of beperken tot de herhaalbare processen. Dat is het onderwerp van zijn L'évolution créatrice. Wat ik probeer te doen, is aantonen dat Bergsons conclusie voortvloeit uit een simplificatie van de wetenschap. Misschien kunnen we nu voor het eerst een meer samenhangende, niet-dualistische visie op de wereld ontwikkelen, waarin zowel voor de wetenschap als voor de filosofie plaats is."
Bergson stelde dat er twee kenwijzen zijn, een wetenschappelijke en een intuïtieve.
"Ik zal nooit het bestaan van verbeelding ontkennen. Het is functioneel om te speculeren over mogelijkheden, ook al is deze speculatie niet in wiskundige taal om te zetten. Ik gaf onlangs een lezing over Giordano Bruno. Ik was sterk onder de indruk van zijn verbeelding. Zo spreekt hij over het multiversum in plaats van het universum en hij bewijst daarmee niet-deterministisch te zijn. De materie ziet hij als mogelijkheid en de wereld als een oneindigheid."
"Veel van wat Bruno zei is belachelijk gemaakt door de toen-malige wetenschap. Hij was immers maar een paar jaar ouder dan Galilei. Toen het determinisme vaste voet aan de grond had gekregen, leken zijn ideeën gewoon gek. Bruno was tegen de mathe-matisering van het universum. Achteraf bezien heeft hij daar gelijk in gehad in zoverre dat wiskunde maar één aspect van een benadering van het universum is, en meestal niet de eerste. Het fysische contact komt ervóór. Pas dan moet de geschikte wiskunde gevonden worden om dit fysische te vatten. Ik denk dus zeker niet dat we de wereld alleen in een wiskundige taal kunnen beschrijven."
Marionetten
"Het belangrijkste is dat we de strikte scheiding tussen twee culturen kunnen overstijgen. De geschiedenis van de westerse filosofie is een ongelukkige geschiedenis die alleen maar tot dualisme of monisme heeft geleid. In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen. Dat is wel een heel raar beeld. Het past perfect bij de eeuwenoude retoriek die wil dat de menselijke geschiedenis contingent en de natuurlijke gedetermineerd is. Hoe kunnen deze twee zienswijzen gecombineerd worden? Wij handelen in de natuur. Als wij contingent zijn, is de natuur het dus ook, want wij zijn een deel van de natuur."
"De grote fysicus - maar niet zo grote filosoof - David Bohm heeft een boek geschreven over het overstijgen van de tijd. Hij had het ook over een expliciete en een impliciete orde. Dit is een heel conservatieve en deterministische zienswijze omdat ze ervan uitgaat dat we alleen maar kunnen ontdekken wat al op voorhand is gegeven. Maar zo werkt het niet. In de natuur is niets aanwezig wat aanleiding kan geven tot Mozarts muziek of Michelangelo's schilderijen. De mens doet meer dan het gegevene herhalen."
"De ervaring van de pijl van de tijd en van de creativiteit is waar het in het leven om draait. En wanneer de wetenschap er geen vat op heeft, ligt dit aan de wetenschap en niet aan de realiteit. Je moet niet de fout maken van Einstein, die zei dat de tijd een illusie is. Degene die hem gelooft, hecht meer belang aan een wiskundige vergelijking dan aan de realiteit."
Bent u optimistisch gestemd over de toekomst?
'Ik had het net over Bruno en ik denk dat we in zijn situatie verkeren: we wachten op een vernieuwing van het denken. We staan op een bifurcatiepunt. Vele uitkomsten zijn mogelijk, maar we weten niet welke het uiteindelijk zal halen. Gaan we ten onder te midden van conflicten of wacht ons een vredige toekomst? We zullen het zelf moeten waarmaken. Vijftig jaar geleden opende Malraux de stichtingsconferentie van de Verenigde Naties met de woorden dat hij beschaamd was over het geringe aantal boeken van Verlaine, Baudelaire of Zola dat er gelezen werd. Dat is toch totaal anders geworden. Iedereen leest ze. Iedereen reist de wereld rond en maakt kennis met andere culturen. Dat heeft natuurlijk ook zijn schaduwzijden. Wanneer je bijvoorbeeld Egyptische piramiden wilt zien, heb je maar een paar minuten de tijd. Dan moet je plaats maken voor degenen achter je. Maar uiteindelijk is ook dat een verbetering. Net zoals Karl Popper ben ik waarschijnlijk de meest optimistische pessimist.'

Prigogine concludeert samenvattend8
Ilya Prigogine zei in 1981 "Onze tijd wordt inderdaad gekenmerkt - en dat zal nog duidelijker blijken aan het einde van deze eeuw - door een zoeken naar eenheid-in-verscheidenheid. Een van degenen die het best de noodzaak inzag van dat zoeken naar een eenheid die verder reikt dan het domein van de wetenschap, was Teilhard de Chardin. Voor mij is de belangrijkste les van de twintigste eeuw dat de toekomst niet 'bestaat'. De toekomst wordt door ons 'gemaakt'. Een van de belangrijkste feiten van de twintigste eeuw is dat wij zelfs ideologisch niet meer geloven dat de toekomst 'bestaat' - en dat om talrijke redenen. We zijn ons bewust geworden dat de toekomst binnen in ons eigen innerlijk 'aanwezig' is!" Dit is al een ware evolutiesprong van 'waarheid' te noemen. Prigogine voegt er echter waarschuwend aan toe: "Maar we moeten het nog wel eerst eens worden over wat we met 'eenheid' bedoelen! Aan het einde van deze eeuw gekomen moeten wij namelijk gewetensvol de diversiteit van het pluralisme aanvaarden. Het zoeken naar een te sterke eenheid, vaak ingevuld als uniformiteit, heeft de mens en zijn geschiedenis veel kwaad berokkend omdat het vaak gepaard ging met een gevoel van superioriteit en van totalitair denken. En dat moeten we met alle middelen zien te vermijden."

Het is juist dit zoeken naar 'eenheid-in-verscheidenheid' dat Marcelo Gleiser op de pagina's 14 en 136 in zijn boek afserveert. Straks komen we op dit thema terug.

De gemeenschappelijke basis van fractals9 Fractals vertonen drie eigenschappen tegelijkertijd: iteratie (recursie), gebroken dimensie en zelfgelijkvormigheid. Enkel het laatste is visueel zichtbaar. De zelfgelijkvormigheid is de eigenschap waarbij men de oorspronkelijke figuur terugziet als men een stukje van een fractal vergroot. Deze eigenschap houdt tevens in, dat men de volledige fractal kan verkrijgen als men slechts een stukje ervan kent.

Jules Ruis het Bewustzijns Besturings Model (BBM):
De rode draad door alle informatie is het woord 'fractal', een sterk groeiend begrip, dat naar verwachting de komende jaren ons leven en werken op vele fronten zal gaan beïnvloeden. Een klassiek voorbeeld van fractale structuur is de set van in elkaar passende Russische poppetjes, matruschka's genoemd. 'Fractals' zijn (van origine wiskundige) objecten van een ongekende schoonheid bestaande uit zich steeds herhalende patronen. Links ziet u enkele elkaar opvolgende voorbeelden van fractals. Wolken, kustlijnen,rivieren, maar ook planten en dieren, alsmede longen, bloedvaten en hersenen van de mens zijn voorbeelden van fractale structuren in de natuur. Zowel de stoffelijke als de levende natuur blijkt fractaal te zijn georganiseerd.
Deze grafische presentatie toont aan dat de fractale wereld is opgebouwd uit zich steeds herhalende patronen van interacterende (sub)systemen. Klassieke hiërarchische organisatiestructuren zullen de komende jaren vervangen gaan worden door fractale netwerken van relaties, beschikkend over een groot zelforganiserend en innoverend/aanpassend vermogen.

Jules Ruis is de expert op het gebied van fractals in Nederland. Een paar jaar geleden heb ik aan Jules Ruis de volgende vragen voorgelegd:
Is zelfgelijkvormigheid een eigenschap die zelfbewustzijn mogelijk maakt?
Hierbij zijn antwoord: "Ten aanzien van fractals kan ik het volgende opmerken. Van belang is, dat het construeren van wiskundige fractals (zoals ik ze maak) gebeurt middels de iteratie van wiskundige formules bestaande uit complexe getallen. Een iteratief proces is een operatie waarbij de uitkomst van een bepaalde formule weer als input wordt gebruikt voor een herhaling van de operatie met dezelfde formule. De operatie vindt plaats voor elke x/y-plek (= pixel) op een computerscherm. We herhalen de operatie voor een bepaalde pixel totdat de uitkomst van de operatie een bepaalde, door mij vastgestelde, waarde heeft bereikt. Het aantal uitgevoerde operaties is een indicatie voor de kleur van dat pixel in die x/y- positie op het scherm. Daarna voeren we de operatie uit voor het volgende pixel, tot dat alle pixel zijn afgewikkeld en aldus een mooie, veelal kleurrijke figuur is ontstaan. Inzoomen en uitzoomen (vooral op de rand van de kleurrijke figuur) en dus het uitvoeren van de operaties levert veelal opnieuw een soortgelijke figuur op. Zo ontstaat de zelfgelijkvormigheid van de door mij gemaakte, zogenaamde Juliasets. Het mooie nu is dat de toepassing van de operatie in een 3D-vorm in bepaalde gevallen vormen en structuren oplevert die erg lijken op vormen in de natuur, zoals een boom of een bloedvat. We zijn inmiddels zover dat we het aansturen van de pixel op het computerscherm kunnen vervangen door het aansturen van een printerkop (zoals bijv. van een kleurenprinter). We kunnen de inkt vervangen door andersoortig materiaal en aldus laagje voor laagje printen. Over enige tijd gaan we het materiaal vervangen door menselijke cellen, zodat we kunstmatige organen kunnen printen en deze kunnen implanteren in het menselijke lichaam.

Heeft zo’n puur rationele bewerking iets met bewustzijn te maken?
Het antwoord is ja, als we veronderstellen dat het ontstaan van elementen in de natuur (net zo als dat pixeltje op het scherm) door bepaalde informatie wordt aangestuurd. Die veronderstelling is mijn uitgangspunt. Ik veronderstel dat in het DNA informatie ligt opgesloten in de vorm van een grote chemische verbinding van 4 soorten basen. Die informatie stuurt andere chemische samenstellingen aan hetgeen leidt tot de aanzet van de bouw van een eiwit. De jongste aanname11 veronderstelt nu dat deze aansturing opnieuw een iteratief/recursief proces is en dat er terugkoppeling plaatsvindt naar het gebied van het tot voor kort genoemde junk-DNA. Ook hier zou dan gelden dat de operatie doorgaat totdat een bepaalde (in het DNA opgeslagen en door externe omstandigheden beïnvloede) waarde (c.q. samenstelling van chemische stoffen) is bereikt. De opgeslagen informatie heeft naar mijn mening iets met genen, memen en zelfbewustzijn te maken. Het samenspel van genen en memen noem ik het speelveld van de ziel. Er zouden dan bijvoorbeeld ook gemen kunnen bestaan."

Bij het zelfbewustzijn, het reflexief bewustzijn gaat het om de interacties, de synchronisatie van de rechter- en de linkerhersenhelft. De wisselwerking heeft op de lateraliteit van de rechter- en de linkerhersenhelft betrekking.

Terug naar Marcelo Gleiser
Hieronder volgen nu ter vergelijking met de opmerkingen van Jules Ruis over fractals enkele citaten uit Marcelo Gleisers boek Een scheurtje in de rand van de schepping (p. 67):
"De kosmische expansie impliceert een arrow of time (een pijl of richting van de tijd): terwijl het universum groeit, beweegt de tijd voorwaarts".
92: "Ook de tijd wordt beïnvloed. Sterkere zwaartekracht vertraagt de tijd. Voor de tijdsdimensie zijn er het heden en het verleden".
170: De CP-schending heeft zelfs een nog diepere en geheimzinniger implicatie: deeltjes kiezen ook een favoriete tijdrichting. De asymmetrie van de tijd, het kenmerk van een expanderend universum, doet zich ook op microscopisch niveau voor!. Dit soort systemen worden invariant onder tijdsomkering genoemd: ze hebben geen duidelijke tijdrichting".

Spontane generatie
Recent onderzoek heeft uitgewezen dat neurogenese zich ook voordoet bij volwassen individuen, onder meer in de hippocampus bij de mens en andere zoogdieren. We blijven ons leven lang nieuwe neuronen creëren. Vooralsnog wordt ervan uitgegaan dat niet alleen sport, maar ook authentiek engagement, meditatie en bidden de groei van hersencellen positief (favoriete tijdrichting) kunnen beïnvloeden. Of in de woorden van Ilya Prigogine dat we dus géén marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen. Voor de vormgeving van de toekomst zijn we zelf verantwoordelijk. Het rentmeesterschap is nog steeds actueel. Dit wordt ook naar voren gebracht in het boek van de arts Arie Bos Hoe de stof de geest kreeg - De evolutie van het ik, en wel met name in het hoofdstuk Nieuwe neuronen (p. 285): "Het idee 'je raakt alleen maar hersencellen kwijt' hield stevig stand totdat in november 1988 de Zweed Peter Eriksson en de Amerikaan Fred H. Gage het nieuws publiceerden dat in de menselijke hippocampus, en wel in het gedeelte dat de gyrus dentatus heet, nieuwe neuronen ontstaan, ofwel 'neurogenese' voorkomt.

Hersencellen groeien door lichaamsbeweging12
Sport doet meer dan het stimuleren van de groei van spiercellen. Lichamelijke training zorgt ook voor ontwikkeling van de hersencellen. Dit verklaart misschien waarom hardlopen en een andere sportieve activiteit depressie bestrijden. Bjornebekk van het Karolinska Institute in Zweden concludeert dat uit een onderzoek met ratten, waarover zij publiceert in de International Journal of Neuropsychopharmacology. Bij deze ratten was sprake van genetisch bepaalde depressiviteit. De onderzoekers kunnen uit het passieve gedrag van de ratten afleiden dat ze depressief zijn. Wanneer depressieve ratten in het water terechtkomen dobberen ze maar wat rond, terwijl normale ratten zwemmen. Uit het onderzoek bleek dat depressieve ratten, die in hun kooi dertig dagen lang een tredmolentje hadden gehad, tot zwemmen kwamen. Dat lag geheel anders bij de groep depressieve ratten die geen tredmolen in hun kooitje hadden gekregen. In de hersenen van de ratten bleek het aantal neuronen in het gebied rond de hippocampus door de beweging te zijn gegroeid. De hippocampus speelt een rol bij leerprocessen en het geheugen. Er is al bekend dat dit gebied krimpt bij mensen met een depressie, en het groeit als deze mensen SSRI’s krijgen.

Marco Iacoboni Het spiegelende brein (p. 221): In Vrees en beven stelde Kierkegaard dat ons bestaan alleen betekenis krijgt door onze authentieke engagement bij het eindige en tijdelijke, en dat dit engagement ons definieert. De neurale resonantie tussen het zelf en de ander die door spiegelneuronen mogelijk wordt gemaakt, is volgens mij de belichaming van zulk engagement. Onze neurobiologie, met andere woorden het samenspel van onze spiegelneuronen, verbindt ons met anderen. Spiegelneuronen belichamen de diepste manier waarop we met elkaar in relatie staan en elkaar begrijpen: ze tonen aan dat we gemaakt zijn voor empathie, en dat zou ons moeten inspireren invloed uit te oefenen op onze samenleving en onze wereld te verbeteren.

De emergentie van het leven is bij ratten onderkend, hij moet mogen groeien anders is er verval. Voor de mens is de eigen evolutie geen blind proces zonder enige bedoeling. Door de vergaande individualisering en secularisering komen de mensen wel steeds losser van de zingeving, de ‘waarheid, goedheid en schoonheid’ van Plato en de van oudsher stabiele sociale netwerken in de maatschappij te staan. De middenweg, de verborgen 5e dimensie Axis mundi (oplossingsrichting) heeft op de levenskunst, de zingeving van het leven betrekking.

Mystieke getallenleer
Marcelo Gleiser boek Een scheurtje in de rand van de schepping (p. 14): "De hoeksteen van iedere unificatietheorie is de gedachte dat een diepgaandere beschrijving van de natuur hand in hand gaat met een hoger niveau van wiskundige symmetrie. Deze idee – een nagalm van de lessen van Pythagoras en Plato – gaat impliciet uit van het esthetisch oordeel dat dergelijke ideeën 'mooier' zijn.
"Als de mystieke getallenleer van Pythagoras met dit platonisch idealisme wordt gecombineerd, leidt dat tot een daverende conclusie: wiskundige relaties tussen vormen en getallen verbergen het geheim van de ultieme aard van de werkelijkheid. De verborgen code van de natuur is geschreven in de perfecte vormentaal. Het wachtwoord voor deze wereld is symmetrie" (p.136).

Mgr. Everard de Jong stelt in zijn publicatie13 Verklaart de biologie God of verklaart God de biologie? de vraag: waarom geen herinvoering van het teleologische denken in de biologie? De Jong verwijst naar de vier-oorzakenleer van Aristoteles en hoe deze grondlegger van de biologie de epistemologie van de teleologie onderbouwt. Een omissie in zijn publicatie is dat hij niet verwijst naar Raymond Lull14, die op zijn beurt weer door Thomas van Aquino15 is geïnspireerd.

Om de éne werkelijkheid te begrijpen borduren zowel Raymond Lull als Thomas van Aquino op het werk van Aristoteles voort. Raymond Lull maakt in zijn hoofdwerk Ars Magna (vert.: de grote kunst) of ook wel Ars Generale Ultima gebruik van de tien categorieënleer van Aristoteles en reikt met zijn Ars generalis ultima een methode aan om eenheid onder alle mensen, volkeren en geloofsovertuigingen op aarde te bewerkstelligen.

Wim van den Dungen16 schrijft in zijn publicatie Chaos: "Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of vitale kracht".

Om de getallenleer in de gemanifesteerde wereld te illustreren maken we gebruik van de economische kringloop van François Quesnay, de kringloop van geld en goederenstromen, de import en export. Wereldwijd is de invoer van alle landen gelijk aan de uitvoer van allen: 'invoer + uitvoer' = 0. Het exportoverschot van het ene land hangt samen met de schuldenberg van een ander land. De getallensymboliek zegt in essentie dat wanneer 'probleem en oplossing' elkaar volledig dekken er van symmetrie sprake is, of met andere woorden these + antithese = synthese. Gleiser schrijft op pagina 185: "De zoektocht is tot dusverre mislukt, de supersnaar-theorie is werk in uitvoering, dat nog wel eens honderden jaren zou kunnen duren".

Het leven is een wonder, het gaat ons begrip te boven. Voor we het 'wat en hoe' (reciprociteit, cybernetica, regelkringen) van de emergentie (that it does not emerge through some spontaneous generation of mind, noogenesis, kosmisering, spontaneous order) van het leven, het holografisch universum van Eric Verlinde, de zwaartekracht volledig begrijpen - waarbij we eerder in millennia dan in honderden jaren moeten denken - is het zeker nuttig de boodschap van Marcelo Gleiser (p. 299) ter harte te nemen:
"Mensen! Word wakker en red het leven, met alles wat je ter beschikking staat! Leven is zeldzaam. Vereer het, koester het, laat het voortduren, verspreid het door het universum. Dat is ons allerhoogste doel als de denkende geesten van de kosmos".

====

Samenvatting (De mens, Geestelijke gezondheid, 'Blauwdruk en Zelfregulering')

H.P. Blavatsky: De kennis van het zelf is de wijsheid zelf.
H.P. Blavatsky: De theosofie is de oeverloze wereldzee van universele waarheid, liefde en wijsheid, die haar schittering op aarde weerkaatst; terwijl de Theosofische Vereniging slechts een zichtbare waterbel op die weerkaatsing is. (Uit: Diamanten)
Katha Upanishad: Wie de diversiteit ziet en niet de eenheid, blijft dwalen van dood naar dood.
Bhagavad Gita: Hij die sympathie noch antipathie koestert, is evenwichtig en beheerst van denken. (kernthema van het verwerven van kennis)
Jan Börger: De Basis van alle cultuur is de ether, d.w.z. de eenheden voor zich gedacht en de eenheden in-een gedacht en dat tegelijkertijd.

De beroemdste uitspraak van de legendarische strateeg Sun Tzu: Het toppunt van bekwaamheid is de vijand verslaan zonder te vechten. De Bhagavad gita leert dat het al millennia bekend is oorlog te voeren zonder wapens. Hoe het dus mogelijk is om de vrede te bewaren. Maar een platte organisatiestructuur leidt niet automatisch tot een kwalitatief betere besluitvorming.

Of je nu theïst bent of atheïst dat is voor het Ether-paradigma minder relevant. De evolutie komt alleen een stapje verder wanneer aan de kwaliteit van het bestaan (de kwalitatieve as), het welzijn meer aandacht wordt besteed. Bij welvaart ligt te eenzijdig het accent op materiële zaken. In onze woorden betekent de tegenstelling tussen 'Theïst en Atheïst' slechts een contrast.

De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld, religie en wetenschap, 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden. Richard Dawkins is van dezelfde school als de wetenschappers Dick Swaab en Victor Lamme, die zich op een kant van de medaille fixeren. Juist de denkwijze van Richard Dawkins c.s. heeft tot gevolg dat politici zich tot marionetten van het systeem reduceren. De huidige tijdgeest vraagt om een nieuwe invulling van de getallenleer van Pythagoras. Er is behoefte aan een nieuw paradigma in de wetenschap in de geest van The Advancement of Learning van Francis Bacon of de natuurlijke theologie volgens Alfred North Whitehead (m.i.v. Henri Bergson, Jiddu Krishnamurt, Teilhard de Chardin, ea.).

Het leerproces op aarde was al bekend bij Socrates en Plato, maar ook al bij Zarathoustra en Vyâsadeva (Vyasa), auteur van de Bhagavad Gita (Tegenstellingen, 5D-concept en Ethisch reveil). Zonder te streven naar waarheid en rechtvaardigheid is een duurzame vrede niet mogelijk. Dus door waarheid en rechtvaardigheid centraal te plaatsen is een betere risicobeheersing, lees kwaliteitsbeheersingssysteem op aarde mogelijk. De Bhagavad Gita beschrijft al hoe we onze hartstochten kunnen beheersen, de contouren van de unificatietheorie. Of met andere woorden de Bhagavad Gita laat al zien dat, de ‘Grondtoon van de waarheid’, de verborgen 5e dimensie, die aan de schepping, de Éne werkelijkheid ten grondslag ligt al millennia bekend is. Om in het universum de Éne werkelijkheid te illustreren wordt van de Hoofdroute gebruik gemaakt.

De kwintessens van het rapport 'E i V' is dat de tegenstelling aan elke crisis ten grondslag ligt. De eenheid der tegendelen (('sleutel-en-slot-mechanismen', 'complementaire eenheid en/of de monade') toont de essentie. Alle dingen hebben de monade als een gemeenschappelijke oorsprong in eindeloze vrede en harmonie. Alles in het leven is een onvrijwillig verbond tussen tegengestelde energieën, de schakel tussen Microkosmos en Macrokosmos. Problemen worden echter niet opgelost door tegenstellingen te simplificeren.

Door zelfrealisatie (Bhagavad Gita) is het mogelijk dat we op aarde niet meer als marionetten acteren. Hoofd, Hart en Onderbuik: Er moet hier onderscheid worden gemaakt tussen wat van het hoofd is (ratio, cultuur), wat van het hart is (gevoelens, intuïtie) en wat van de buik is (begeerten, verlangens, het primitieve beest).

De zelfrealisatie, die in de Bhagavad Gita van Vyâsadeva tot uitdrukking wordt gebracht. Het sluit bij de ommekeer, een paradigmawisseling in het denken aan. Er geldt van je hart geen moordkuil maken. Andere oplossingen die de paradigmawisseling weergeven:

Hoofdstuk XIII van de Bhagavad Gita heeft op de relatie tussen ‘Kshetra en Kshetrajna’, ’Kenner en Kenproduct’ (Kenproduct: Kennis, Wijsheid en Waarheid van het hogere Zelf) het leerproces betrekking. Het feedforward-feedback-mechanisme, de 4e Dimensie van onze psyche verandert deze Triade in een Tetrade. Door de verborgen 5e Dimensie, aan de Tetrade toe te voegen ontstaat een 5Ddenkraam, die de Kwintessens tot uitdrukking brengt.

De ether definitie van Jan Börger representeert de basisbouwsteen, de complementariteit tussen 'Symmetrie en Gebroken symmetrie’, een scheurtje in de rand van de schepping, de asymmetrie (asymmetry) van Marcelo Gleiser, die door de 'positieve- en negatieve as' (‘en-en’/’of-of’ mechanisme) van het kernkwadrant van Daniel Ofman kan worden weergegeven. Tegenover het kernkwadrant staat het maskerkwadrant. Donald Trump c.s. maken bewust of onbewust van het maskerkwadrant gebruik en kunnen op deze manier voor relatief grote schommelingen op aarde zorgen.

De technology driven wetenschap, de alomtegenwoordigheid van markten, lees atomisering creëert platland. Filosofie zorgt dat de auto op de goede weghelft blijft rijden, creëert balans, namelijk dat we ons aan de nieuwe tijdgeest aanpassen. Terwijl de alomtegenwoordigheid van religie, kosmisering, de Eeuwige wederkeer leert ons dat er niets nieuws is onder de zon. Spirituele leraren laten zich niet door een retorisch foefje misleiden.

De controverse tussen Wierd Duk en Joshua Livestro is een hoofdthema in het onderzoeksrapport 'E i V'. Het is een thema dat de gemoederen, lees filosofie al millennia bezig houdt. De leugenaarsparadox, het Münchhausentrilemma, de Paradox van Epimenides, Third man argument van Plato en ten slotte Harry Mulisch stelt voor deze bespiegelingen over Het Ene (dass in der Vielheit Einheit, in der Einheit Vielheit bestehen kann), de These-antithese-synthese te zien als intuïties betreffende het moment vlak 'voor' de oerknal, waarop iets ontstaan is terwijl er niets was: dat punt dat dus niet bestond, maar, ogenblikkelijk ontploffend, toch weer wel bestond.7.
7) De Zuilen van Hercules, blz. 112-118.
Het is de Bhagavad Gita die voor dit vraagstuk een oplossing aanreikt. Het laat zien dat zowel de Oosterse filosofie als de Westerse filosofie van het mechanisme These-antithese-synthese gebruik maakt.

Ook in de 21e eeuw blijft gelden dat de andere wang toekeren symbool staat voor het leren kijken vanuit het perspectief van de tegenstander. Dit wordt al in de Bhagavad Gita tot uitdrukking gebracht. Of met andere woorden al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt hem wel.

Het Beweeg! van Jean-Pierre Geelen heeft op onze levensweg betrekking, een ommekeer in het denken, een paradigmawisseling, de Nieuwe levensrichting van Spinoza en op de 'Hoofdroute' in het rapport 'E i V'. Voor de 'Hoofdroute' is het niet nodig fysiek te bewegen. Het tijdschrift MANTRA herfst 2016 heeft als thema Levensweg. De essentie van Jungiaanse psychologie Word wie je bent en het thema anima en animus wordt door Karen Hamaker-Zondag in de publicatie De levensweg als voltrekking van een tijdbeeld besproken. In GAMMADELTA september 2016 wordt het boek De weg wat Chinese filosofen ons over het goede leven leren van Michael Puett Christine Gross-Loh besproken. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden.

In essentie behandelt het rapport ‘E i V’ het mechanisme ‘en-en’/‘of-of’ (‘God en Darwin’/’God of Darwin’, ’Eenheid’/‘Gebroken symmetrie’, 'Emergentie'/'Decompositie' ('Emergence'/'Quantum decoherence'), ‘Monade’/’Duade’), de twee kanten van een medaille. Het is de ziel (psyche) die de twee kanten van een medaille met elkaar verbindt. Voor 'God en Darwin' kan ook gelezen worden 'Geloof en Rede'. Zowel Mozes Maimonides (1135 – 1204) als Raymond Lull (1232 – 1315) zijn wetenschappers, die zich al intensief hebben toegelegd op het schijnbaar onoplosbare conflict tussen geloof en wetenschappelijke kennis. Mozes Maimonides (BRES nr. 268 juni/juli 2011) in zijn boek Gids der verdoolden en Raymond Lull in zijn hoofdwerk Ars Generale Ultima.

Het ‘en-en’/’of-of’ mechanisme (Alles divergeert en moet ook weer convergeren) is een eenvoudig model van een complex verschijnsel dat door het kruis wordt gesymboliseerd. Het ’en-en’ staat voor de ‘aardse werkelijkheid’, de fysica in verbinding met de ‘hemelse werkelijkheid’, de metafysica (Fysica of metafysica?). Dus het aardse leven in relatie met het eeuwige leven. In de theosofie heet dit symbool monade of de twee in één, ook wel geest en ziel, of atma-buddhi. Het 'en-en'/‘of-of’ symboliseert de aardse werkelijkheid van ‘Individueel en Collectief’ (organisatie, land, werelddeel etc.). Het laat zien hoe de getallensymboliek van Pythagoras kan worden verklaard. Uitgangspunt in het rapport 'E i V' is dat op aarde ook geldt dat door het ‘en-en’-denken, het zoeken naar waarheid, het complementaire denken (dialectisch denken) centraal te plaatsen, het 'of-of' denken wordt doorbroken of met andere woorden wordt verkleind. Het is de randvoorwaarde van onze evolutie. Het is de in het universum ingebakken dualiteit (dichotomieën) die persoonlijke groei mogelijk maakt.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen verleden en toekomst in het nu, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de psyche de schakel tussen lichaam en geest. Wat kristallografie is op het materiële, zichtbare vlak is holografie op het geestelijke onzichtbare vlak. Maurits Escher is door de kristallografische kennis van zijn halfbroer Berend George Escher beïnvloed.

De Geheime Leer Deel II, Edens slangen en draken (p. 243):
Zo weinig hebben de eerste christenen (door wie de joden van hun bijbel werden beroofd) de esoterische betekenis van de eerste vier hoofdstukken van Genesis begrepen, dat zij nooit bemerkten dat met deze ongehoorzaamheid niet alleen geen zonde werd bedoeld, maar dat de ‘slang’ in werkelijkheid ‘de Heer God’ zelf was, die evenals de Ophis, de logos of de drager van goddelijke, scheppende wijsheid, aan de mensheid leerde op hun beurt scheppers te worden29. Zij hebben nooit beseft dat het kruis zich heeft geëvolueerd uit de ‘boom en de slang’ en zo de verlossing van de mensheid werd. Hierdoor zou het het eerste fundamentele symbool van de Scheppende Oorzaak worden, toepasbaar op de meetkunde, op getallen, op de sterrenkunde, op maten en op dierlijke voortplanting. Volgens de Kabbala kwam de vloek over de mens bij het vormen van de vrouw30. De cirkel werd gescheiden van zijn middellijn.

Op welke bipolaire as leggen we in het leven het accent?
Tijdens de uiteenzetting over de samenstelling van de mens hebben we gesproken over een zeer belangrijke schakel midden in het mentale gebied, die als het ware een scheidslijn vormt tussen de persoonlijkheid en de individualiteit of het hogere Zelf.

In de ’bewustzijnsschil’ staan het ’Ether-paradigma en het Reflexief bewustzijn' diametraal tegenover elkaar en de interacties tussen de rechter- en linkerhersenhelft hebben op cultuuroverdracht betrekking.

Het referentiekader van het 5Ddenkraam van de evolutionaire 'Bewustzijnsschil' en het gezichtspunt van de Unificatietheorie hebben vrijwel dezelfde uitkomst als het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter opgeleverd. Het 5Ddenkraam is op het oeroude ether-paradigma gebaseerd.

Wim van den Dungen boek Levensboom (Sepher Yetzirah):
Deze Naam (YHVH) verdeelt het licht. Dit betekent dat T een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Dit betekent dat Tetragrammaton een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Een 'getetragrammatoniseerd' bewustzijn is een 'Goddelijk bewustzijn'.
Indien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie' (in De Geheime Leer: Sepher, Saphar en Sipur of ‘door middel van getal, getallen en getelden’) en sluit op hoofdstuk 13 De kenner, het gekende en de kennis van de Bhagavad Gita aan:
(13) Laat me je op de hoogte stellen van het kenbare waar ik de scepter over zwaai: het is het opperste van de Absolute Waarheid21, dat zijn begin niet kent en smaakt als nectar, en niet iets is dat gebeurt, noch iets is dat niet bestaat.
(20) De combinatie van de persoon en de materiële natuur22 moet je zien als zijnde zonder een oorsprong, en ook moet je de drie geaardheden23, tezamen met hun afgeleiden, zien als een tijdgebonden effect teweeggebracht door die materiële natuur.
21) Dit wordt in het Sanskriet ook wel het Brahman genoemd. Het staat voor God, geest en de Absolute Waarheid, bestaat zowel van binnen als van buiten en vormt het geheel van de kenner, het gekende en de kennis.
(20) De combinatie van de persoon en de materiële natuur22 moet je zien als zijnde zonder een oorsprong, en ook moet je de drie geaardheden23, tezamen met hun afgeleiden, zien als een tijdgebonden effect teweeggebracht door die materiële natuur.
22) Het onpersoonlijke van de materiële natuur, prakriti, en het persoonlijke van het mannelijk principe, de persoon, de purusha, kan men niet los van elkaar zien, net zoals men licht en duister niet los van elkaar kan bezien. Tezamen vormen ze de fundamentele dualiteit van de werkelijkheid die men de grotere ziel noemt of het universele zelf van Brahman, God of het Absolute, dat alle elementen van de materie en de geest bevat die het zichtbare en kenbare uitmaken van alles wat er bestaat.
23) De drie geaardheden van de onwetendheid, de goedheid en de hartstocht, tamas, sattva en rajas, waarover al eerder gesproken werd in het Lied, worden ondersteund door de drie disciplines van de goddelijkheid van respectievelijk de vernietiging (persoon: Siva, werkelijkheid: Paramatma - de Superziel), de handhaving (persoon: Vishnu, werkelijkheid: Bhagavan - de Fortuinlijke) en schepping (persoon: Brahma, werkelijkheid: Brahman - de Absolute Waarheid), welke ieder respectievelijk de kenmerken dragen van de traagheid, de kennis en beweging.

Bhagavad Gita leert al dat tat tvam asi het uiteindelijke doel van elk mens is, dus uit te vinden wie hij werkelijk is.

Dr. I.K. Taimni boek De Śiva-Sūtra De hoogste werkelijkheid en hoe deze te realiseren
De eerste Sutra in deel III is bijna gelijk aan de eerste Sutra in deel I. Het is verstandig om dan ook meteen even te kijken naar de eerste Sutra in deel II. Er volgt dan een mooie aanhaling uit de Katha Upanishad 1-2-20: Het Paramatma dat in het hart van het individuele Atma verblijft, is ijler dan het ijlste en groter dan het grootse. Alleen degenen die volledig vrij zijn van alle soorten begeerte en zorgen kunnen het aan zijn glorie her-kennen. Door middel van de teksten uit de Upanishaden kunnen we een beter inzicht krijgen in: DAT ben jij; jij bent DAT (Tat Tvam Asi). We zijn wezenlijk van dezelfde aard als het Allerhoogste...
Deel III heeft mij persoonlijk het meest getroffen. Daarin wordt onder andere over het Wezen van een Mahatma gesproken. Dit deel is minder abstract en daardoor toegankelijker. Er wordt gezegd dat de Meesters ons willen doen inzien dat we goddelijk zijn.
De mens, ieder mens, is goddelijk kan voor ons zeer inspirerend en toepasbaar zijn. Deze zin kan een echte mantra worden. Het innerlijk herhalen van deze mantra kan onze benadering van de ander veranderen, immers: hij/zij is in wezen goddelijk…

Het in de mens ingebouwde verborgen 'en-en'/'of-of'-mechanisme is het onderliggende idee dat voor het rubriceren van de gegevens in het rapport 'E i V' wordt gebruikt, dwarsverbanden tussen disciplines worden zichtbaar gemaakt. Het mechanisme kan als een crossover voor het creëren van de maatschappelijke orde worden gebruikt.

Volgens het onderzoeksrapport 'E i V' is er geen sprake van een complot, maar van 'Spiegelsymmetrie en het Complementariteitsbeginsel'. Recursie staat voor de evolutionaire kringlopen in het universum. Om de in de kosmos verborgen repeterende patronen te ontdekken behoef je geen complotdenker te zijn. De chaostheorie leert hoe de spiegelsymmetrie, complementariteit en recursie integraal met elkaar zijn verbonden. In het onderzoeksrapport ‘E i V’ draait het om de verborgen 5e dimensie levensenergie (levenskracht, oerbron, levensbron, astraallichaam), de Kwintessens.

De cultuurfilosoof Peter Sloterdijk hanteert in zijn boek Sferen voortdurend het oxymoron. Een oxymoron is een speciaal geval van de paradox: daar is wel een zekere tegenspraak aanwezig, maar bij nadere beschouwing lost die tegenspraak zich op. Bij de oxymoron blijft de spanning van het betekenisverschil echter in stand.
De éne werkelijheid biedt een referentiekader aan zowel de boeken van Peter Sloterdijk als aan het boek Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op de bijna-dood ervaring van Pim van Lommel.

De twee kanten van een medaille weerspiegelen zich als het ware in elkaar, maar er is echter niet van een volledige (vol en ledig/leeg), maar van een gebroken symmetrie sprake. In een open, dynamisch systeem gaat het om een gebroken symmetrie (Broken symmetry). Volledig gelijk duidt immers op een evenwichtstoestand.
Symmetry and Symmetry Breaking (First published Thu Jul 24, 2003; substantive revision Wed Feb 13, 2008).
Bij fractals is er van een gebroken dimensie sprake.

Voor alsof het een wiel was in het midden van een wiel (Deel I, p. 157) of als het ware een wiel in het midden van een wiel was (Deel II p. 629) kan ook gelezen worden een kleine kringloop binnen een grote kringloop of de levenscyclus van een mens (menselijke natuur) binnen de levenscyclus van een universum (Het wiel van dharma). Op aarde vinden analoge energetische processen plaats (Éne werkelijkheid: ‘Zo Boven zo Beneden’). Een elektronenschil (SCHILLEN) kan met de baan die een planeet beschrijft worden vergeleken. De Éne werkelijkheid maakt het mogelijk de in de kosmos verborgen repeterende patronen, van heel klein (atoom) tot heel groot (meta-universum) te duiden en de huidige tijdgeest te leren begrijpen.

De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie, het levensmysterie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. Hoe selectief zijn we als waarnemer? Het rapport ‘E i V’ geeft een nieuw perspectief op een oud vraagstuk. Net als de Nieuwe levensrichting, het AOS-concept, BON, het Vierde Model of het Nieuwe Denken beoogt het rapport probleem en oplossing dichter bij elkaar te brengen. Het rapport ‘E i V’ borduurt voort op Waarheid is een land zonder paden van Krishnamurti en heeft op de ‘draad-ziel’ Sutratman, de verborgen 5e dimensie Axis mundi betrekking. De Axis mundis staat symbool voor één van de vijf cultuurdimensies van Geert Hofstede, die op de universele normen en waarden (natuurrecht, deugdethiek), die in alle culturen is terug te vinden, betrekking.

Krishna zegt in de Bhagavad Gita (hoofdstuk 4 sloka’s 7 en 8, tekst René Meijer):
(7) O zoon der Veelen, waar en wanneer er ook maar een afname is van de rechtschapenheid en het onrecht overweegt, manifesteer ik mezelf op dat moment. (8) Opdat zij die dorsten naar de waarheid een leven mogen hebben en de onverlaten een halt wordt toegeroepen, verschijn ik generatie na generatie ten tonele met de bedoeling de weg van de menselijke principes van de waarheid, de zuiverheid, de boete en het geweldloze mededogen opnieuw te vestigen.

Wim van den Dungen: Het licht is 'neutraal'. Wijsheid is 'positief', d.w.z. brengt iets voort. Begrip is 'negatief'; 'spiegel', 'matrix', 'grote zee' of 'baarmoeder' waarin de Wijsheid een zaadje plant.
De verticale as van het morele kompas staat voor het verticale bewustzijn. Het slaat op het bewustwordingsproces, de synergie die tot stand komt door de wisselwerking tussen chakra’s. De chakra`s vormen de verbindingsschakels tussen de ons omringende energie en de energiebanen in ons lichaam. Voor het bereiken van evenwicht speelt de 6e chakra, het beheerscentrum van de hypothalamus en de hypofyse een belangrijke rol: Je bewustzijn is een spiegel voor het Goddelijk Zijn.
De Skandha’s brengen de spiegelsymmetrie en ‘Ruimte en Materie’ ('Energie en Materie') de complementariteit tot uitdrukking.
Er zijn in de mens drie hoofdmiddelpunten: hart, hoofd en navel, waarvan twee ten opzichte van elkaar + of – zijn, al naar het betrekkelijke overwicht van de middelpunten (Blavatsky, Deel III, p. 647).

De twee principes spiegelsymmetrie (Spiegelsfeer) en complementariteit staan in het rapport ‘E i V’ centraal (zie ook hoofdstuk 2). Het is mogelijk de spiegelsymmetrie aan de hand van het boek Het spiegelende brein van Marco Iacoboni te verklaren.
Marco Iacoboni boek Het spiegelende brein (p. 15): De ontdekking van spiegelneuronen voor de psychologie wel eens dezelfde betekenis kon hebben als de ontdekking van DNA voor de biologie.
Het boek van Iacoboni geeft een wetenschappelijke verklaring van de ziel bezien als een psyche of spiegel van het zelf (hogere Zelf).

Zowel in het boek van Miller als in de kunstwerken van Escher wordt het fenomeen recursie (zelfreferentie) tot uitdrukking gebracht.

Het fragment in het boek van Miller kan ook gelezen worden als een manier om de complexiteit van het recursieve karakter, het Droste-effect te duiden. De gelaagdheid in het boek wordt gecreëerd door verhalen in verhalen te vertellen. De mens speelt een verscheidenheid aan rollen in zijn leven. De theosofie veronderstelt dat de evolutie van de mens, de microkosmos, analoog is aan die van het Heelal, de macrokosmos.

Het iteratief/recursief proces legt de link naar de chaostheorie, lees systeemtheorie. De zelfgelijkvormigheid wordt door de spiegelsymmetrie tot uitdrukking gebracht.

Verbeeldingskracht (kosmisch bewustzijn, ideatie, actieve imaginatie van CarlJung), de kernkwaliteit creativethink - Ilya Prigogine heeft het over de ervaring van creativiteit - is het positief tegenovergestelde van chaos. Middels de ommekeer is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop (flow), te verbinden. We zijn medescheppers van iedere situatie die in ons leven ontstaat. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. De chaostheorie leert dat alles met elkaar verbonden is en de onderzoeker niet af te scheiden is van het onderzoek. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.
Het is de chaostheorie die zichtbaar maakt dat er in het universum een ordeningsprincipe ligt besloten. In de verkorte versie van het thema Ilya Prigogine, Marcelo Gleiser en Teilhard de Chardin gepubliceerd in GAMMA juni 2011 laat ik zien dat het primair draait om het universele (natuurlijke) ordeningsprincipe, het drievoudige evolutieplan (geestelijke, psychische en stoffelijke) van de schepping.

Spiegelsymmetrie (Bespiegelingen) in de Microkosmos en Macrokosmos.
Om de complexe, éne werkelijkheid te leren begrijpen gaat het niet alleen om de immateriële en de materiële kant, de microkosmos en macrokosmos, maar met name om de relatie tussen beide, de zogenaamde 'bewustzijnsschil', een 5D-concept.
Het nu is met verleden en toekomst verbonden. De reflectie, de spiegelsymmetrie brengt het nu, de tijdsymmetrie tot uitdrukking.
Meer algemeen geformuleerd komt het complementariteitsprincipe door spiegelsymmetrie naar voren.
In het complementariteitsprincipe komt de Eeuwige wederkeer, de wet van ‘Wat je zaait zul je oogsten’ naar voren. Volgens een in de systeemleer bekende regel ‘Garbage in - garbage out’, voor de secularisatie ‘Zaaien en Oogsten’, is het voor het verkrijgen van de gewenste uitvoer nodig eerst de invoer te veranderen.

Het uitgangspunt van 5D is dat elke medaille twee kanten heeft, die niet los van elkaar staan maar via de psyche innig met elkaar zijn verbonden, elkaar completeren. Zo bestaat er subjectieve kennis en objectieve kennis, geesteswetenschappen en natuurwetenschappen, Antropisch principe en Evolutietheorie, Kerk en Staat, metafysica en fysica, cultuur en natuur, nurture en nature, psychosociale en biologische processen, elitecultuur en massacultuur (sentiment van de massa), geest en lichaam, hart en ziel, gevoel en begrip, actie en reactie, orde en chaos, schepping en vernietiging, Apollo en Dionysus, binnenwereld en buitenwereld, innerlijke universum en universum, microkosmos en macrokosmos, verstrooiingsindustrie en oorlogsindustrie, eigenlijkheid en oneigenlijkheid (Heidegger), verleden en toekomst, nu en eeuwige duur, eindigheid en oneindigheid, zaaien en oogsten, geboorte en sterfte. Elke aardse levenscyclus toont één opgaande en één neergaande lijn. Het leven bestaat uit allebei.

In het 5D-concept zijn de 'metafysica, het bovennatuurlijke en de fysica', 'geestkunde en natuurkunde', 'Bewustzijnsevolutie en Evolutietheorie', 'Unificatietheorie en Snaartheorie', twee complementaire kanten van één medaille. Het is het projectiemechanisme, de spiegelsymmetrie die beide met elkaar verbindt. Of met andere woorden door alleen beide kanten de ‘natuurwetenschappen + geesteswetenschappen’these + antithese = synthese - van de éne werkelijkheid te belichten komt de theorie van alles een stapje verder. Als we de zaken werkelijk willen veranderen dienen we aan het geestelijke kapitaal meer aandacht te besteden.

De eenheid en interpenetratie van tegengestelden
Overal waar we kijken in de natuur zien we tegengestelde tendensen dynamisch samenleven. Het is deze creatieve spanning die leven en beweging veroorzaakt. Dit werd reeds 2.500 jaar geleden begrepen door Heraclitus. Het is zelfs in embryonale vorm aanwezig in sommige oosterse godsdiensten, zoals in het idee van de ying en de yang in China en in het boeddhisme. De dialectiek treedt hier op in een mystieke vorm, die niettemin een intuïtie weerspiegelt van de werking van de natuur. De hindoegodsdienst bevat de kiem van een dialectisch idee, wanneer ze de drie fasen van de schepping (Brahma), het behoud of orde (Vishnu) en vernietiging of wanorde (Shiva) naar voren brengt. In zijn interessante boek over de wiskunde van de chaos (Ian Stewart Does God Play Dice? The New Mathematics of Chaos) legt Ian Stewart uit dat het verschil tussen de goden Shiva (‘de Ongetemde’) en Vishnu niet de tegenstelling is tussen goed en kwaad, maar dat de twee principes van harmonie en disharmonie samen aan de basis liggen van heel het bestaan.

Carl Jung schrijft in zijn ‘Psychologische typen’:‘Het lijden is gelegen in de spanning der tegendelen’ (enantiodromie). Niemand die de kerk en haar onthouding koppelt aan dit probleem. Het probleem van de tegenstellingen. Het snakken naar aanraking, bevrediging en tegelijkertijd het opstijgen uit het stof.

Het rapport 'E i V' berust op het principe van de tegendelen, de ‘eenheid der tegendelen’ of met andere woorden (Complementariteit). Rudolf Steiner heeft er al op gewezen dat de Heilige Geest aan de aarde haar definitieve bestemming geeft. Geest en lichaam (psychomaterie) zijn twee tegendelen, die al bij de eerste openbaringen aan de profeet Mozes naar voren zijn gekomen. Volgens Dion Fortune is het etherisch dubbel (Antahkarana) de enige schakel, tussen geest en materie.

Filosofisch wordt de ziel bezien als een psyche of spiegel van het zelf bestaande uit rede, geest en verlangens.
De psyche is de schakel, het regelmechanisme tussen vier krachten. In het rapport ‘E i V’ wordt de werking van de psyche aan de hand van het Reflexief Bewustzijn toegelicht. Ons bewustzijn slechts een deel van een veel groter bewustzijn. Het laat zien hoe alles in geest en stof met elkaar verbonden is. Hier ligt een aanknopingspunt met de boeken van Ervin Laszlo en het nieuwe gezichtspunt op de Unificatietheorie.

Ervin Laszlo schrijft in zijn boek Kwantumshift in het wereldbrein (p. 10):
Wij leven in een tijdsgewricht van bifurcatie waarin zich een fundamentele verandering in onze wereld voltrekt: een macroshift.
27: Bifurcatie doet zich onveranderlijk voor waar complexe systemen een onomkeerbare verandering ondergaan.
De evolutie van complexe biologische én maatschappelijke systemen verloopt via bifurcaties.

Er is een ommekeer in het denken nodig. Het is wenselijk dat het ‘en-en’-denken, het complementaire denken, de interdisciplinaire aanpak, de integrale denktrant meer centraal komt te staan. Zorg voor het zelf, Westerse - en Oosterse levenslessen maken het mogelijk de Westerse - en Oosterse supermachten daadwerkelijk in evenwicht te houden. Het draait niet om Westerse of Oosterse suprematie, maar om de wederkerigheid, de complementariteit. De lemniscaat symboliseert dit transformatieproces. De vraag komt centraal te staan wat kunnen we van elkaar leren?

Bhagavad Gita
Hoofdstuk 2 De zaken op een rijtje zetten - vers 20:

(20) Derhalve, om het maar eens duidelijk te stellen: feitelijk begon je nooit met leven noch zal je er ooit mee ophouden te leven; je werd nimmer geboren, noch zal je ooit echt sterven. Evenzo reïncarneer je ook niet in dat opzicht; de ziel zoals die is, wordt nooit geboren, is eeuwig en constant. Hij is er vanaf de eerste dag van de schepping en hij houdt nooit op te bestaan als het lichaam zijn einde vindt.
Hoofdstuk 4 Het bewustzijn verenigen in het brengen van offers en in filognosie:
(7) O zoon van Bharata, waar en wanneer er ook maar een afname is van de rechtschapenheid en het onrecht overweegt, manifesteer ik mezelf op dat moment. (8) Opdat zij die dorsten naar de waarheid een leven mogen hebben en de onverlaten een halt wordt toegeroepen, verschijn ik generatie na generatie ten tonele met de bedoeling de weg van de menselijke principes van de waarheid, de zuiverheid, de boete en het geweldloze mededogen opnieuw te vestigen.
(22) Tevreden met wat hij op zijn weg vindt is hij, vrij van afgunst, de materiële dualiteit ontstegen en is hij, dan stabiel in geval van falen en slagen, nimmer verstoord met wat hij ook doet.

Verkorte versie van het thema Ilya Prigogine, Marcelo Gleiser en Teilhard de Chardin gepubliceerd in GAMMA juni 2011.
"Het belangrijkste is dat we de strikte scheiding tussen twee culturen kunnen overstijgen. De geschiedenis van de westerse filosofie is een ongelukkige geschiedenis die alleen maar tot dualisme of monisme heeft geleid. In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen."

Epistemologie, wetenschappelijke kennis ontstaat door de integratie (Gnosis) van knower, het proces van knowing en know. Het samenvallen van de triade correleert met de uitspraak van Robbert Dijkgraaf dat de mens slechts een onmisbare schakel in de ultieme cirkelredenering is.
De waarnemer en het waargenomene zijn uiteindelijk één en hetzelfde. Robbert Dijkgraaf duidt met de mens als schakel tussen wetenschap en natuur op het fenomeen van waarnemer en waargenomene. Net als Simon Vinkenoog plaatst hij de mens in de ultieme cirkelredenering centraal. De controverse zit als het ware in het universum ingebakken. De oplossing van het probleem, de complementariteit hangt met de Eeuwige wederkeer van 'Copernicus en Nietzsche', er is niets nieuws onder de zon samen.

Gaan we voor wijsheid of de onderbuik van het volk? Om de complexe werkelijkheid te duiden wordt van kwadranten gebruik gemaakt. Kwadranten (kernkwadranten) zijn een bruikbare tekentechniek om schijntegenstellingen, paren van tegenstellingen, de relatie tussen Geest en Lichaam, Verleden en Toekomst, Leven en Dood weer te geven. De kleinschalige wereld van het individu wordt met de geschiedenis van het multiversum verbonden. Het brengt op eenvoudige wijze de in de schepping verborgen symmetrie in beeld. Het werken met de kwadranten biedt een optie de oorzaken en gevolgen van complexe vraagstukken beter te leren begrijpen. Diametraal tegenover de hokjesgeest, of wel groepsdenken, die de problemen veroorzaken staat de integrale denktrant, het 5D-concept.

‘De Draad van de Bewustzijnsvereniging’ - de Yogasoetra's van Patañjali - toont hoe paren van tegenstellingen (syzygieën) te verenigen. In tegenstelling tot de spirituele draad van Patanjali en de draad van Ariadna is voor een leek aan het casinokapitalime geen touw meer aan vast te knopen.

In de kern draait het om een structureel en goed vormgegeven ‘een-tweetje’ tussen twee polen (leraar en leerling). Aan het hoofdthema van de duade in de Bhagavad Gita, namelijk hoe paren van tegenstellingen te verenigen geeft Peter Sloterdijk in zijn trilogie 'Sferen' een nieuw jasje. Met zijn opmerking ‘Ik ben geen trainer. Ik ben een raadgever van de trainers, wat een heel andere functie is.’ brengt Peter Sloterdijk de relatie, het Meta-leren tussen ‘Leraar en Leerling’ in beeld.

Het 5Ddenkraam brengt de reciprociteit tot uitdrukking. In de bijlage Triade + Tetrade zijn belangrijke innovaties gerubriceerd die onze huidige maatschappij in sterke mate hebben gevormd. Het 5Ddenkraam heeft een 'hybride context' (Twee zijnssferen van Plato, 'Microkosmos en Macrokosmos' van H.P. Blavatsky, 'Twee religies' van Henri Bergson, 'Twee soorten ervaringen' van Ilya Prigogine, 'Twee domeinen' van Ervin Laszlo, Mikrosphärologie en Makrosphärologie van Peter Sloterdijk, ‘Wereldbeeld en Mensbeeld’ van Klaas van Egmond en de 'Kwantummechanica en Relativiteitstheorie') en biedt zowel een verfijning in etherische zin (verborgen dimensie) als een samenhangende toekomstvisie voor het bereiken van de éne werkelijkheid (Cosmic consciousness van Teilhard de Chardin).

Ín 1994 was Daniel Ofman als organisatieadviseur bij de cultuuromslag van Hoogovens betrokken. Eerder was Hoogovensbreed de kwaliteitscirkel Plan – Do - Check – Act van de lerende organisatie geïntroduceerd. Het zijn de managers die hun eigen koninkrijkjes bestieren die een bedrijf in de problemen brengen. Managers met NPS werden niet gecorrigeerd. Geconcludeerd kan worden dat de afdeling bij Hoogovens die met psychologisch onderzoek was belast door het stockholmsyndroom was bevangen.

In het kwadrant van Ofman vertegenwoordigt de negatieve as de gemanifesteerde werkelijkheid, de tegenstelling, het verdeeld-zijn op aarde, de identificatie met het afgescheiden bestaan en de positieve as de ongemanifesteerde werkelijkheid, het één-zijn, de complementariteit, de absolute waarheid in de hemel. Het basisprincipe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.

De onderliggende oorzaken van de financieel economische crisis hangen samen met een absolute en eeuwige wet, de 'law of one' 'Zaaien en Oogsten' (KARMA).

De belangrijkste Universele Wet is de Wet van Eén, die stelt dat alles in de kosmos met elkaar verbonden is.
De ‘Law of One’ (zoekopdracht: Law) heeft op het universele ordeningsprincipe karma, de 2e grondstelling betrekking.
Jan Wicherink (p. 194): Men zou kunnen beargumenteren dat de Oosterse spirituele tradities hun universele wijsheid niet bereikten via wetenschappelijke methoden, maar door esoterische principes zoals introspectieve meditatie. In een hogere staat van bewustzijn kregen ingewijden toegang tot de oerkennis die opgeslagen ligt in de Akasha-kronieken. Hoewel dit best waar zou kunnen zijn, geloof ik nog steeds dat er voldoende redenen bestaan om aan te nemen dat de oude vedische cultuur haar initiële wijsheid van eerdere beschavingen ontving.

Ook de manifesten van de atheïst Herman Philipse en de theïst Willem Ouweneel op Internet laten zien dat beide partijen diametraal tegenover elkaar staan. Veelzeggend is dat geen van beide al een doorslaggevend bewijs heeft gevonden.

Eerder heeft Gerrit Teule in zijn boek WDNKW de rode draad (chaostheorie) in de boeken van Ervin Laszlo toegelicht.
Zowel Klaas van Egmond in zijn boek Een vorm van beschaving (p. 55) als Gerrit Teule in het boek Wat Darwin niet kon weten (p. 133) maken van i (wortel -1), de imaginaire 5e dimensie gebruik.
De nieuwe bestaansdimensie in het boek Licht van de wereld van Benedictus XVI komt zowel met imaginaire 5e dimensie van Klaas van Egmond en Gerrit Teule als met de ‘verticale spanning’ van Peter Sloterdijk overeen.

Met zijn Warum es keine Weltformel gibt treedt Ernst Peter Fischer in de voetsporen van Marcelo Gleiser Blavatsky, Martinus Veltman, Machiel Karskens, Roger Penrose en Lee Smolin. Ernst Peter Fischer onderschrijft wat Ilya Prigogine al eerder over het panta rhei heeft gezegd.

Wellicht zal op termijn blijken dat Erik Verlinde’s ‘zwaartekracht-informatie’ (Volkskrant 12 december 2009 en 21 mei 2011) complementair is aan het concept ‘in-formatie’ van David Bohm. Ernst Peter Fischer stelt dat de hele wereld communicatie is.

Het Über-ich, ook het superego genoemd, functioneert in de theorieën van Sigmund Freud als een censurerende kracht t.o.v. het Es. Het ontstaat door een identificatieproces met de sanctionerende (= belonende en straffende) ouders. De ouderlijke attitudes en gedragsregels worden overgenomen (= introjectie), voornamelijk gedurende de fallische fase. Het Über-ich is dus het innerlijke, verbiedende aspect van de persoonlijkheid (= geweten).
In hoeverre is het Über-ich, Ich en Es een nieuwe doorsnede van het oude inzicht thumos, nous en epitumia van Plato?

De negatieve betekenis van Eros (fohat) staat voor wellust, driftleven, epithumia. Voor Jung betekent eros de religieuze drift, voor Freud de seksuele drift. Alles heeft zijn tegenstelling, begeerte inbegrepen.
Carl Jung legt een accent op de schaduwzijde en Roberto Assagioli op de verborgen keerzijde, de lichtzijde ('Psychoanalyse en Psychosynthese'). In het rapport ‘E i V’ wordt een grote verscheidenheid aan gezichtspunten uitgewerkt.
Het bewustwordingsproces bestaat uit de uitwisseling tussen het vrouwelijk en het mannelijk, tussen 'Chaos, Gaia en Eros' en het 'Goede, Ware en Schone', tussen 'Chaos-Theos-Kosmos' en 'Goden-Monaden-Atomen', tussen materie en geest, tussen lagere en hogere Triade, tussen chaos en harmonie, tussen navel (Epithumia) en hart (Thumos), tussen begin en het einde, tussen Alpha en Omega.

De getallen 3 (mannelijk) + 4 (vrouwelijk) = 5 (vijfpuntige ster van leven, Prana). Het pentagram met haar twee punten (horens) naar de hemel gericht staat in het occultisme symbool voor de ‘linkerhand’.

Het verschijnsel symmetriebreking (spiegelsymmetrie en complementariteit) wordt overal in de natuur aangetroffen. Om de geheimen in de natuur af te leiden uit de kennis van de relaties in de symmetrieën staat bekend als de gauge theory.

De onbepaalde Tweeheid en het Ene-Goede
Voor Aristoteles is alles een samenstel uit vorm en materie, en in zijn visie zou deze Platonische leer begrepen moeten worden als:
De Ideeën hebben als 'materie' de Onbepaalde Tweeheid, en als 'vorm' Het Ene.

De 1e en 4e sleutel, de 1e en 4e dimensie weerspiegelen zich als het ware in elkaar waardoor de macrokosmos en de microkosmos met elkaar worden verbonden. De 5e sleutel (1 + 4) staat symbool voor het reflexieve bewustzijn, de wederkerigheid, de kwintessens. Chronische ziekten komen dikwijls voort uit een onbalans tussen genetische factoren en omgevingsfactoren.
De microkosmos en macrokosmos zijn door energiestructuren van de menselijke aura en de stertetraëdervormige energiestructuren (Jan Wicherink, boek Ontheemde Zielen Ontwaken p. 95) met elkaar verbonden.

Volledige synthese (Bevrijding) drukt volmaaktheid uit. Het Christendom spreekt over de wijsheid voor de volmaakten, het Boeddhisme heeft het over volmaakte geestelijke gezondheid, het Taoïsme over spirituele volmaaktheid en de Islam spreekt over de volmaakte mens. De onvolmaaktheid van de mens op aarde staat in contrast met de volmaaktheid van God in de hemel. We kunnen ook zeggen de schijntegenstellingen op aarde staan tegenover de harmonie in de hemel of de imperfecte mens staat tegenover de perfectie in de natuur.
De verzameling van alle positieve assen symboliseert het ultieme punt van volmaaktheid. Het brengt de éne eeuwige en absolute waarheid tot uitdrukking. De aardse ziel staat tegenover de hemelse geest, het innerlijke bewustzijn tegenover het non-lokale, universele bewustzijn, het Akasha-veld.

Uiteindelijk draait het om de vraag investeren we in wat ons bindt of in wat ons scheidt, in een ontspannen of een toenemende gespannen sfeer? Het herkennen van wisselwerkingen, patronen en reciprociteit biedt een opening naar een theorie van alles.

De top down & bottom up wederkerigheid komt in de organisatiecultuur tot uitdrukking. Er bestaat een duidelijke overeenkomst tussen de Big Five (persoonlijkheidsdimensies) van Willem Hofstee en de vijf cultuurdimensies van Geert Hofstede, boek Allemaal andersdenkenden, omgaan met cultuurverschillen. ====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.