Het nieuwe leren = Paradigmawisseling (Meta-Leren)

György Konrád: Op de vraag naar de zin van het leven antwoordt iedereen met zijn levensloop.
J.J. van der Leeuw: Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie dat moet worden ervaren.
Mondriaan: Kunst is alleen maar een vervangingsmiddel zolang de schoonheid van het leven nog afwezig is. Naarmate het leven aan evenwicht wint, zal de kunst geleidelijk verdwijnen.
In het algemeen is het menselijke leven een mengeling van tragedie en komedie. Het verandert en verandert, net als het weer. Alles gaat voorbij. Maar in alles is er leven, eenheid. (Louis Veen: Het geschreven werk van Piet Mondriaan; voorstel tot een editie. 1997)

Samenvatting (Paradigmawisseling, Ommekeer in het denken, Ethiek)

Johannes 1:1: In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. Het was in het begin bij God.
Johannes 1:3: Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.
Lukas 1 77: Om Zijn volk kennis der zaligheid te geven, in vergeving hunner zonden,
78
door de innerlijke bewegingen der barmhartigheid onzes Gods, met welke ons bezocht heeft de Opgang uit de hoogte;
Lukas 11 52: Wee u, gij wetgeleerden, want gij hebt den sleutel der kennis weggenomen; gijzelven zijt niet ingegaan, en die ingingen, hebt gij verhinderd.
Mattheüs 7:7-12 Alles nu wat gij wilt, dat u de mensen doen, doet gij hun aldus: want dit is de wet en de profeten.
Mattheüs 18:20 Want waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn Naam, daar ben Ik in het midden van hen.
De aanroep van Annie Besant:
O Verborgen Leven, trillend in elk atoom;
O Verborgen Licht, stralend in ieder wezen;
O Verborgen Liefde, alles omvattend in Een Zijn;
Moge ieder die zich een voelt met U,
Zich daarom een weten met elk ander.
Paus Franciscus: Bij de geboorte van Jezus zongen de engelen een boodschap van vrede op aarde. Vandaag strekt deze boodschap zich uit tot alle mensen, vooral die mensen die zijn geraakt door oorlog en conflict. Vrede voor de mannen en vrouwen in Syrië, waar veel te veel bloed heeft gevloeid. Het is tijd dat de wapens voor altijd zwijgen en dat de internationale gemeenschap in onderhandeling tot een oplossing komt. (Kerstrede Volkskrant 27 december 2016 p. 17)
André Klukhuhn: Het wordt tijd dat Janus de beide ogenparen opendoet.
Gulden regel: Wat gij wilt dat u geschiedt doe dat de ander.
Confucius: Doe nooit anderen aan wat je niet zou willen dat ze jou aan zouden doen. (Isis ontsluierd, deel 2 p. 398, etc.)
Confucius: Alle mensen zijn hetzelfde. Het zijn slechts hun gebruiken die verschillen.
Mattheüs 7:7-12 Alles nu wat gij wilt, dat u de mensen doen, doet gij hun aldus: want dit is de wet en de profeten.
De Gulden Regel, bijvoorbeeld, is door de volgende volkeren onder woorden gebracht:
- Bij de indianen: Grote Geest, geef dat ik mijn buurman niet beoordeel voor ik een mijl in zijn mocassins heb gelopen.
- In het boeddhisme: Op vijf manieren zou iemand zijn vrienden en bekenden van dienst moeten zijn – met edelmoedigheid, hoffelijkheid, welwillendheid, door hen te behandelen zoals hij zichzelf behandelt, en door zijn woord gestand te doen.
- Christendom: Alles nu wat u wilt dat u de mensen doen, doet u hen ook aldus, want dit is de wet en de profeten.
- Confucianisme: ‘Is er enig woord’, vroeg Tse Kung, ‘dat als gedragsregel voor het leven kan dienen?’ De meester antwoordde: ‘Is sympathie niet dat woord? Doe niet aan anderen wat u voor uzelf niet wenst.’
- Griekse filosofie: Doe niet aan anderen wat
uzelf niet wenst te ondergaan (Isocrates). Behandel uw vrienden zoals u door hen behandeld wilt worden (Aristoteles).
- Hindoeïsme: Men moet zich tegenover anderen niet gedragen op een manier die ons onaangenaam zou zijn. Dit is het wezen van plicht (dharma). Al het overige komt voort uit zelfzuchtige verlangens.
- Islam: Niemand van u is een gelovige voordat hij zijn broeder toewenst wat hij voor zichzelf wenst.
- Joodse leer: U moet uw broeder niet haten in uw hart; . . . maar u moet uw naaste liefhebben als
uzelf.
- De leer van Zarathoestra: Alleen dat karakter is goed dat anderen niet aandoet wat niet goed is voor hemzelf.
Stelling: In een gezonde bedrijfscultuur draait het om het ‘overleven van de geschiktsten’, daarentegen geldt bij een ongezonde bedrijfscultuur als het casinokapitalisme ('marktfundamentalisten') de wet van eten en gegeten worden en leidt tot een slechte bedrijfsreputatie. (’Liborgate’ - Libor maakt opnieuw duidelijk dat in de bankensector van zelfregulering geen sprake is. Voor een cultuuromslag zijn structurele hervormingen en fundamentele ingrepen in het toezicht nodig.)
Henri Bergson: De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.
Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.
Stelling: Alleen een interdisciplinaire grensoverschrijdende benadering, een integrale denktrant, de synthese van de alfa-, béta- en gammawetenschappen, het onderkennen van de twee kanten van één medaille brengt de Unificatietheorie een stapje verder. De Unificatietheorie kan niet worden uitgevonden want het is de status quo van de alfa-, béta- en gammawetenschappen. Kunst maakt het mogelijk, de 4e dimensie (4Ddenkraam), de synthese tussen de drie domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers weer te geven.
Stelling: Alleen een interdisciplinaire grensoverschrijdende benadering, een integrale denktrant, de synthese van de alfa-, béta- en gammawetenschappen, het onderkennen van de twee kanten van één medaille brengt de Theorie van alles een stapje verder.

De advocaat, de politicus (Ariejan Korteweg interviewt Renske Leijten 11 mei 2024, katern Zaterdag p. 2-4):
Kamerlid wordt geschiedschrijver: oud-SP-politicus Renske Leijten schreef een boek over Eva González Pérez, de advocaat die de toeslagenaffaire aan het licht bracht. Is die overgang niet ingewikkeld?
LEUKER KUNNEN WE HET NIET MAKEN
is een opmerkelijk boek. Omdat het nog eens de tunnelvisie van de Belastingdienst en de verwarring en wanhoop bij de slachtoffers laat zien. Maar vooral door de manier waarop Leijten dat doet. Geen reconstructie van hoe het toeslagenschandaal – de term ‘affaire’ is voor Leijten ontoereikend – ontbrandde, geen feitenrelaas of politieke analyse.

Door ambtenaar Joop Hack kwam het toeslagenschandaal aan het licht. ‘Ik vind fair play belangrijk’ (Emiel Hakkenes interviewt Joop Hack Het Parool 6 mei 2024):
Als medewerker van de Belastingdienst verschafte
Joop Hack documenten die het toeslagenschandaal aan het licht brachten. Zes jaar later treedt hij voor het eerst naar buiten. ‘Ik deed gewoon mijn werk.
n de Tweede Kamer confronteert
Farid Azarkan staatssecretaris Menno Snel met het lot van de anonieme klokkenluider van de Belastingdienst. Die zou geprezen moeten worden in plaats van bestraft. ‘Die moet je als staatssecretaris uitnodigen op je kamer, die moet je koesteren, die moet je liefhebben. Wat ben je dan voor staatssecretaris, als je die persoon gaat straffen? Wat zeg je dan precies?

De grootste partijen claimen van de law & order te zijn, maar aan de law laten ze zich weinig gelegen liggen (Sheila Sitalsing de Volkskrant 4 mei 2024, katern Zaterdag p. 7):
Er trad een regering af, er werd ‘
dit nooit meer’ gejankt, er werd een Staatscommissie voor de rechtstaat aan het werk gezet; volgende maand presenteert die haar adviezen. Ondertussen neemt datzelfde parlement voorstellen aan die evident strijdig zijn met de rechtsstaat. Wat minister en Kamer gaan doen met het advies van de Raad van State, is nog onduidelijk.
Inmiddels zullen ze zich bij
NSC afvragen of ze colleges rechtsbescherming voor beginners moeten geven aan ál hun coalitiepartners.

De geschiedenis leert dat de verbeeldingskracht, de complexiteit van de menselijke geest zich niet zo gemakkelijk laat beheersen. Door socialisten werd er vroeger op gewezen dat de directeur het volk arm en de pastoor ze dom hield. Nu is er ondanks de welvaart zelfs een grotere tweedeling tussen arm en rijk ontstaan.

Bellingcat-oprichter Eliot Higgins wil niet dat zijn puberdochter foto’s online zet: ‘De risico’s zijn reëel’ (Gijs Beukers interviewt Eliot Higgens de Volkskrant 25 april 2024, p. V3):
De Britse journalist is in Nederland om de
Vrede van Nijmegen Penning in ontvangst te nemen voor zijn ‘vernieuwende bijdrage aan vrede en mensenrechten’. De opkomst van met AI gegenereerde deepfakes ziet hij met lede ogen aan: ‘Het is een absolute nachtmerrie.’

De EO brengt op 23 en 30 april en 7 mei in samenwerking met War Child het drieluik ‘Oorlog is Erfelijk’ op NPO 2. Journalist Natascha van Weezel spreekt in deze serie met Isa Hoes, Evgeniy Levchenko, Sahar Meradji, Naz Kawan, Bert Woudstra en Hans Goedkoop over hoe oorlog hun leven heeft bepaald. Ook nadat een oorlog is gestopt, worden oorlogstrauma’s vaak van generatie op generatie doorgegeven.

Zacht Hart (Paul Onkenhout de Volkskrant 22 april 2024, p. V4-6):
Zie mensen als
individuen, leerde Natascha van Weezel van haar Joodse opa. Hoe moeilijk de oorlog tussen Hamas en Israël dat haar ook maakt, toch blijft de auteur hameren op nuance.

Een nieuw dieptepunt, volgens de Onderwijsinspectie. Dóe iets, in godsnaam. Maar het gebeurt niet (Aleid Truijens de Volkskrant 23 april 2024, p. 15):
Hier horen we een
echo van Dennis Wiersma, die falende bestuurders wilde aanpakken. De Inspectie wil dat scholen meer gaan samenwerken en van elkaar gaan leren, want er zijn scholen waar het wél goed gaat.
Die zijn er inderdaad:
scholen met besturen die schoolleiders en leraren ruimte bieden, die werken met sterke leerkrachten, heldere doelen en effectieve methodes – scholen zoals scholen behoren te zijn. Maar wie dwingt scholen om van elkaar leren? Wie organiseert dat? Niet de Inspectie. Die spuwt jarenlang kritiek zonder ook maar een vage schets van enige oplossing te bieden.

Softe boel (Margriet Oostveen de Volkskrant 20 april 2024, katern Boeken & Wetenschapp. 25):
Historicus
Arjan Nuijten promoveert op de manier waarop het Nederlandse drugsbeleid vorm kreeg. Ideologie, zo ontdekte hij, was daarbij minder belangrijk dan meebewegen en de schade beperken.

Wat de regering-Netanyahu betreft kan de dag van 7 oktober eeuwig doorgaan (Edgar Keret de Volkskrant 18 april 2024, p. 27):
Ondanks de rakettenregen uit Iran moeten we niet vergeten dat Gaza,
Netanyahu en zijn destructieve regering er nog steeds zijn, betoogt de Israëlische auteur Etgar Keret. Zonder nieuw leiderschap dat wél streeft naar een betere toekomst zal er niets veranderen.

De onvoorwaardelijk steun van het Westen aan Israël voedt de oorlog in het Midden-Oosten (Tineke Bennema de Volkskrant 16 april 2024, p. 28):
Niet alleen de aanval van
Iran op Israël vormt een ernstige escalatie van de oorlog tussen Hamas en Israël. Het is vooral de opstelling van het Westen die olie op het vuur gooit.
De Israëlische emeritus-hoogleraar
Daniel Bar-Tal schreef in zijn boek Sinking into the honey trap, over hoe Israël in de honingzoete val trapte dat ze Palestijnen kunnen negeren en geheel historisch Palestina kunnen innemen.
De
opstelling van het Westen in het nu half jaar durend conflict is zonder resultaat gebleven. Het Westen zal Israël moeten helpen uit de honingval te ontsnappen door de leiders onder druk te zetten. Anders zal niet alleen de regio, maar de hele wereld door dit conflict in brand vliegen. De ongegeneerde houding van het Westen dat Israël onvoorwaardelijk blijft steunen, zelfs zonder ook nog maar de schijn van onpartijdigheid uit te dragen, draagt bij aan escalatie.

Tegenstellingen moeten we niet uitvergroten, maar ook niet verhullen (Pieter Klok de Volkskrant 13 april 2024, katern Zaterdag p. 14-17):
Verslaggever
Pieter Hotse Smit ging deze week (de Volkskrant 11 april 2024 p. 18-19) op pad met voormalig boswachter André Donker, die het boek Wolf en maatschappij heeft geschreven. ‘Naar eigen zeggen een ‘neutraal’ werk’, schrijft Smit, ‘maar na lezing beklijft toch het gevoel dat we hier van doen hebben met een fan, iemand die voor ‘rewilding’ is en beredeneert dat wolven een warm welkom verdienen.’

Ik heb mijn hoop gevestigd op de nieuwe generatie (Ianthe Sahadat interviewt AlfredBirney de Volkskrant 13 april 2024, katern Boeken & Wetenschap p. 14-17):
Een leven lang al verdiept
Birney zich in koloniale en postkoloniale verhalen. Zijn kennis haalt hij uit romans, historische werken en zijn eigen leven. Zijn nieuwe boek Zwerfpost (tussen Oost en West) is een selectie van eerder geschreven artikelen, columns, essays, brieven, reisverslagen, lezingen, schotschriften en schrijversportretten.
Het perspectief in de bundel is dat van de
Indo (ooit een scheldwoord, inmiddels een gangbare term): de ‘gemengdbloedige’, nazaat van kolonisator (m) en gekoloniseerde (v). De bezetter verwekte een aanzienlijke schare nakomelingen bij de lokale bevolking, schrijft mede-Indo en schrijver Gustaaf Peek ter inleiding van Zwerfpost. ‘Deze kinderen van de lust (…) la­veerden vanaf geboorte tussen kleuren en culturen, identiteiten, macht en onmacht.’ Birney is een van hen.

Gustaaf Peek treedt met zijn pamflet in de voetsporen van Joop den Uyl. Jeroen Dijsselbloem heeft gelijk dat met zijn vertrek uit de tweede kamer meer vernieuwing, lees het stoppen van het marktfundamentalisme wenselijk is. Wellicht dat er nu met het motto van het kabinet-den Uyl (1973 – 1977), spreiding van ’Geld, Kennis en Macht’ een begin wordt gemaakt met een paradigmawisseling richting Gulden Middenweg.

Het onderzoeksrapport 'E i V' plaatst de relatie tussen 'Slachtoffers en Daders' in het licht van de evolutie van de mensheid, antropogenese (hominisatie). Met zijn pamflet beoogt Gustaaf Peek het cultuurmarxisme te bestrijden. In het Westen draait het primair om de 5e colonne, het informele circuit van de achterkamertjes politiek.

Politie pakt Thunberg tweekeer op (de Volkskrant 8 april 2024, p. 7):
Extinction Rebellion had de Utrechtsebaan voor de 37de keer willen blokkeren. Vorige week mislukte een poging van de klimaatactiegroep om de snelweg A10 in Amsterdam af te zetten. Bij die actie werden 25 mensen opgepakt. ‘Tientallen jaren wordt al beloofd actie te ondernemen. Dat gebeurt maar niet. We zullen zien of het nu wel lukt’, verklaarde Thunberg aan de telefoon met ANP.

VPRO Boeken (Lotje IJzermans praat met Manik Sarkar en Yolanda Entius 31 maart 2024 NPO2):
Manik Sarkar debuteert met zijn roman Ossenkop, over een slagerszoon die zo geobsedeerd is door vlees dat hij al het andere uit het oog verliest. Met mensen omgaan kan hij absoluut niet, en dat is wel handig in een dorp.
In het boek
Om en nabij beschrijft Yolanda Entius de huizen waar ze heeft gewoond. Tussen de verschillende plekken en periodes reflecteert ze op kwesties als woningnood, gastvrijheid en migratie, en telkens keert dezelfde vraag terug: Wat betekent het om ergens thuis te zijn?

Onderzoek Rechts-extremistische vechtclubs
Witte strijders werven (Or Goldenberg en Samuel Verschoor De Groene Amsterdammer 8 februari 2024, p. 26-31):
De uit de Verenigde Staten overgewaaide
Active Clubs hebben ook in Nederland en België voet aan de grond gekregen. Deze vechtsportclubs zijn een manier om rechts-extremisme te normaliseren, ditmaal met ontheemde fitboys als uitgangspunt.
Gedurende een half jaar doken we samen met de
internationale onderzoeksgroep Bellingcat en de Belgische weekbladen Knack1 en Le Vif in de wereld van Active Clubs in Nederland en België.
Active Clubs toetsen online op ‘nationalistisch denken’, maar bij de eerste training word je met open armen begroet. Een warm bad met verhuld fascisme. ‘De meesten van jullie’, roept Tyler Durden vanuit de slecht verlichte kelder in het boek Fight Club, ‘zijn hier omdat iemand de regels heeft overtreden. Iemand heeft jullie over Fight Club verteld.’

Nederland brengt nodeloos mensenlevens in gevaar door steun UNRWA op te schorten (Tineke Bennema de Volkskrant 1 februari 2024, p. 27):
Door hulporganisatie
UNRWA voorlopig niet meer te steunen omdat twaalf medewerkers betrokken zouden zijn geweest bij de Hamas-inval, straft het Westen de Palestijnen collectief. Terwijl die hulp een kwestie van leven en dood is.

De verhalen achter de historische feiten (Hans Bouman de Volkskrant 24 september 2022, p. 9):
De Britse auteur
Hilary Mantel, bekend van haar historische romans over de Franse Revolutie en de Thomas Cromwell-trilogie, overleed donderdag op 70-jarige leeftijd. Haar werk werd tweemaal bekroond met de Booker Prize.

Terwijl de geur van appeasement boven Europa hangt, staan in Moskou alle seinen op groen voor verdere escalatie (Arnout Brouwers de Volkskrant 25 maart 2024, p. 21):
De contouren van de westerse ‘
as long as it takes’ worden nu pijnlijk zichtbaar. De VS en Duitsland zijn bang voor een te succesvol Oekraïne − dat zou de stabiliteit van Rusland kunnen verstoren. Dus laten de twee grootste donoren Oekraïners binnen strikte limieten en met beperkte middelen vechten voor hun overleving. De Fransen bieden nu retorisch leiderschap, maar te weinig wapens. Kleinere landen bieden beide, maar kunnen de strategische limieten van Berlijn en Washington, niet verstoren.

Paus pakt Vlaamse bisschop na 14 jaar klerikale status af (Sacha Kester de Volkskrant 23 maart 2024, p. 12):
‘Ik dacht meteen een brief terug te schrijven en zeggen dat ze moesten
stoppen met bidden’, zei Mark Vangheluwe in een interview met de krant De Standaard. Iets tastbaars doen zou volgens hem beter zijn, ‘want met bidden alleen gaan we er niet komen’.

Voor de formerende partijen breekt het moment aan om te beslissen waar ze samen vóór zijn (Raoul de Pré de Volkskrant 23 maart 2024, p. 15):
In hun
afkeer van het vorige kabinet vonden PVV, VVD, NSC en BBB elkaar ook deze week wel weer. Maar vóór een regeerakkoord is meer nodig.
Dertig jaar geleden hielp de
jonge ambtenaar Van Zwol informateur Wim Kok na het vastlopen van de formatie bij het schrijven van een conceptregeerakkoord: tot hun eigen verbazing bleken PvdA, VVD en D66 daarin eensgezinder dan ze zelf dachten. Een maand later stond Kok I op het bordes.
Dat zou weleens precies de
truc kunnen zijn die Van Zwol nodig heeft om nog iets van deze hemeltergende formatie te maken.

WIJ/ZIJ maatschappij (Margriet Oostveen de Volkskrant 23 maart 2024, katern Boeken & Wetenschap p. 2-7):
De gereedschapskist van rechts-populisten
Radicaal-rechtse partijen groeien in Europa. Hoe weten deze politici hun gedachtengoed ‘mainstream’ te maken? Het gereedschap waarmee rechts-populisten als Trump en Wilders de deur naar de kiezer openbreken.

Democratisch leiders lopen achter de lelijke feiten aan (Sander van Walsum de Volkskrant 23 maart 2024, katern Zaterdag p. 8-9):
Met zijn recente dictatoriale uitspraken vers in het geheugen, zet
democratisch Europa zich schrap voor een mogelijke herverkiezing van Donald Trump in de VS. Maar als het gaat om volharding, zijn westerse democratieën in het nadeel ten opzichte van autocratieën, stelt Sander van Walsum.
De Verenigde Staten, ooit aangemerkt als
hoeder van de democratie, zijn (nog vóór de eventuele herverkiezing van Trump) afgezakt tot de rang van ‘onvolledige democratieën’. De democratisering van de wereld bleek dus geen wetmatigheid te zijn.

Wat recht heet maar scheef is (Peter Giesen interviewt Margot Salomon de Volkskrant 23 maart 2024, katern Zaterdag p. 16-19):
Het
internationaal recht hoort de zwakkeren te beschermen, maar beschermt in werkelijkheid vaak de belangen van de rijken en machtigen. Dat moet en kan anders, betoogt universitair docent Margot Salomon.

Zonder politiek conflict geen democratie (Ariejan Korteweg de Volkskrant 23 maart 2024, katern Zaterdag p. 2-4):
Optimistisch politicoloog
Tom van der Meer pleit voor een heropleving van het politieke conflict voor meer afstemming in de Tweede Kamer. ‘Een compromis zonder conflict, zoals we afgelopen jaren vaak zagen, leidt tot technocratische politiek.’

De rechtsstaat wordt allang ondermijnd en deze formatie maakt dat normaal (Kustaw Bessems de Volkskrant 23 maart 2024, katern Zaterdag p. 16):
Angstaanjagend voorbeeld is het interview met de
hoogste ambtenaar van het ministerie voor Justitie en Veiligheid, Dick Schoof, in De Groene Amsterdammer, dat nota bene geruststellend was bedoeld. Het woord dat er te veel in voorkomt is ‘haalbaar’. Ambtenaren checken heus, sust hij, of voorstellen juridisch ‘haalbaar’ zijn. Die praktijk op ministeries is juist het probleem. Ambtenaren kijken niet of een politieke wens in de geest is van grondwettelijke waarden. Ze kijken of Nederland er nét mee wegkomt. En zo niet? ‘Dan strandt het gewoon bij de rechter of het Europees Hof’, zegt Schoof. De gerechtelijke afstraffing is just another day at the office.

In zijn boek Een beknopte geschiedenis van alles, Deel 3 Platland vergelijkt Ken Wilber in hoofdstuk 14 Klimmen en Dalen in Figuur 14-1 (p. 293) De Grote Holarchie van Plotinus en Aurobindo. Ronald Plasterk, maar ook Dick Swaab en Victor Lamme hebben een obsessieve focus op één kant van de medaille, terwijl Cees Dekker, Wim Couwenberg en Ken Wilber kiezen voor een integrale, holistische en interdisciplinaire aanpak.

Het boek Een scheurtje in de rand van de schepping van Marcelo Gleiser heeft op het fenomeen ‘Monade + Duade’ (twee in een De Geheime Leer Deel I Proloog p. 46) betrekking, het verschijnsel dat Meta-leren, het Ken uzelve mogelijk maakt. ‘Monade + Duade’, de twee kanten van een medaille. Het is de ziel (psyche) die de twee kanten van een medaille met elkaar verbindt. In het rapport ‘E i V’ wordt de intermediair tussen de twee kanten met de verborgen 5e Dimensie weergegeven. Het ontstaan van leven zal altijd een mysterie blijven.

Nee, mannen, jullie doen nog niet genoeg in huis (Tim Gouw de Volkskrant 18 februari 2023, Opinie p. 20-22):
Nederlandse stellen wíllen huishoudelijke taken graag gelijk verdelen, maar in de praktijk blijken vrouwen nog steeds veruit het meeste te doen. Een kwalijke zaak, vindt thuisblijfvader Tim Gouw, en bovendien gevaarlijk voor je relatie. Hoe is deze sluimerende ongelijkheid aan te pakken?
De Israëlische historicus
Yuval Noah Harari herinnert ons eraan dat de fenomenen betaald (buiten) en onbetaald (binnen) werk nog niet zo lang bestaan in de geschiedenis van de mensheid. Door de uitvinding van geld is er een verschil in waardering ontstaan, waarbij onbetaald werk het steevast aflegt tegen betaald werk. En dát is de sluipmoordenaar in menige relatie. In een samenleving waarin zorg door personeelstekorten en overwerkte zorgprofessionals steeds meer een particuliere aangelegenheid wordt, zet een man die over een volle wasmand heen stapt, alles op het spel wat hem lief is.

(Alfred Birney De Groene Amsterdammer 6 april 2023, p. 62-64):
In
Het mysterie van Mrs Indonesia zet Y.B. Mangunwijaya hoog in op de literaire vertelkunst. Een magistraal boek met hulde aan vertaalster Cara Ella Bouwman.
Als nationaal verhaal is
Het mysterie van Mrs Indonesia een kritiek op de vooruitgang van de Indonesische natie, van haar idealisme en zorg voor het gewone volk tijdens de revolutionaire periode tot het opportunisme en de corruptie van de jaren vijftig en zestig, en de pragmatische, door het Westen gedreven zakelijke boom van de late jaren tachtig. Knap is hoe Mangunwijaya van zijn heldin een personage maakt met wie je werkelijk meeleeft, al doet ze soms afschuwelijke dingen, zoals het onthoofden van een Gurkha-officier, een handeling die ze pleegt ‘als een soort vergelding voor de vele miljoenen identieke daden door de beulen van de Nefis (Nederlandse inlichtingendiensten). Later betreurt ze haar daad, omdat ze haar slachtoffer zo’n knappe man vond. Bovendien hadden die Gurkha’s helemaal niet zo’n zin om tegen de Indonesische revolutionairen te vechten, wat wel klopt want mijn eigen vader klaagde erover dat Gurkha’s wapens leverden aan de Indonesiërs in ruil voor het fysiek genot van de vrouwen van de ‘vijand’.

Bijna dertig jaar geleden schreef Geert Mak over de problemen op het platteland. In de besteller Hoe God verdween uit Jorwerd was toen al te lezen over het verdwijnen van voorzieningen in kleine dorpen en de leegloop naar grote steden. Thema’s die nu door de stikstofcrisis hoog op de politieke agenda staan. (Buitenhof 9 april 2023 NPO1)

Voortrekkers (Ellen de Visser de Volkskrant 20 augustus 2022, Zaterdag p. 2-5):
Als huisarts en straatarts in kwetsbare wijken ziet
Michelle van Tongerloo dagelijks de gevolgen van de stijgende kosten voor voedsel en energie. Ze tuigde een particulier systeem van hulpverlening op en ontving al tienduizenden euro’s aan giften. ‘Ik was het zat dat ik mijn patiënten zag verzuipen.
Wat ziet u gebeuren met uw patiënten als ze zo concreet worden geholpen?
Stress en armoede vergroten de slechte karaktereigenschappen van mensen. Ik zie mijn patiënten echt veranderen als ze meer steun krijgen. Je moet niet helpen door te praten, dat komt later wel, je moet eerst vragen wat iemand nodig heeft. En dat is vaak gewoon extra geld of praktische hulp.

Yuval Noah Harari borduurt in zijn boek 21 lessen voor de 21e eeuw, hoofdstuk 20 Zingeving, Het leven is geen verhaal op het gezichtspunt van de oude boeddhisten voort. Als je de waarheid wilt weten over het universum, de zin van het leven en je eigen indentiteit, kun je dus het beste beginnen door naar het leed in de wereld te kijken en te onderzoeken wat het precies is.
Het antwoord is
geen verhaal. (p. 375)

Het leven is geen verhaal van Yuval Noah Harari in zijn boek 21 lessen voor de 21e eeuw, hoofdstuk 20 heeft op de 11e dimensie, het 11e inzicht betrekking.

Bestuurscultuur : (Buitenhof 18 februari 2023, NPO1):
Met meer Haagse regie moeten er tot en met 2030
ruim 900.000 woningen gebouwd worden. Waarvan tweederde betaalbaar. Maar ondanks de grote plannen daalt het aantal bouwvergunningen dat wordt afgegeven en naar verwachting neemt het woningtekort alleen maar toe. In Buitenhof Minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening Hugo de Jonge.
Crisisdossiers stikstof, klimaat, migratie en wonen: de druk is hoog en de polarisatie in het land stijgt erdoor. D66 hamert op doorpakken en wil actie. Maar werkt dat hameren niet juist als een rode lap en versterkt het de polarisatie? Aan tafel Jan Paternotte, D66 fractieleider in de Tweede Kamer schuift aan.

Valentinus, een gnosticus uit het begin van de tweede eeuw van onze jaartelling zegt: Zelfkennis is Godskennis. Het gaat niet om intellectuele kennis, maar om kennis van het hart. Met die zelfkennis wordt het kennen van het eigen inwonende hoogste beginsel bedoeld, het atmische gebied, waarin de mens één is met, of raakt aan, het Leven zelf, ofwel het Wereldhart.

Dries van Agt: een conservatieve rebel, 31 oktober 2023:
De katholieke politicus Dries van Agt verdeelde Nederland. Links koesterde een diepe afkeer van hem. Maar conservatieven voelden zich juist aangetrokken tot zijn oproep voor een ‘
ethisch reveil’.

De langste nacht voor de Joodse Raad (25 juni 2017 NPO2):
Hans Knoop realiseert zich dat hij zijn leven aan het instinct van zijn vader heeft te danken. In deze documentaie interviewt Hans Knoop professor Bob Moore en na ca. 11 minuten stelt Knoop: 'dat de eenvoudige redenering van zijn vader was dat de Joodse Raad een verlengstuk was van de Nazi's en dat kon nooit veel goeds beloven.''
In deze documentaire gaat Hans Knoop op zoek naar de wortels van het kwaad.

Toen ik nog dacht dat een banaan best voor een penis zou kunnen staan, heb ik mij verdiept in Freud (Max Pam de Vokskrant 20 maart 2024, p. 19):
Al snel kwamen zij erachter dat
Bertha Pappenheim helemaal niet was genezen en dat Freud en Breuer daarvan wisten. In de kliniek was Bertha zelfs zwaar aan de morfine geraakt. Helaas liggen nog veel documenten over de kwestie in de Freud-archieven te Washington, maar die zijn zo geheim dat zij tot het jaar 2102 niet mogen worden ingezien. Curieus voor een discipline die zichzelf altijd als wetenschappelijk heeft aangeprezen.
Tot het weinige dat wij van
Bertha Pappenheim weten, behoren de berichten dat zij later wel is genezen, zij het zonder de inbreng van Breuer en Freud. Ze werd na haar 30ste feminist, bestreed vrouwenhandel en opende een tehuis voor wat toen ‘gevallen meisjes’ heette. Aan de twee artsen wilde zij geen woord vuil maken en als iemand een psychoanalytische behandeling suggereerde voor de meisjes die in zonde hadden geleefd, verzette zij zich daar uit alle macht tegen.

Wat is een mening nog waard? (Ianthe Mosselman de Volkskrant en de Balie, 22 oktober 2023):
Hoofdspreker is
Jeroen Dijsselbloem, ex-minister van Financiën, ex-Kamerlid voor de Partij van de Arbeid, nu burgemeester van Eindhoven. Met Pieter Klok, hoofdredacteur van de Volkskrant, en gesproken columns van Rosanne Hertzberger (NRC Handelsblad), Max Pam (de Volkskrant) en Xandra Schutte (De Groene Amsterdammer). Het laatste woord is voor Martin Sommer. Presentatie: Paul Brill en Remco Meijer.

Harry en Micha de Winter doken in het oorlogsverleden van hun ouders. ‘Ze wilden ons er niet mee belasten’ (Abel Bormans de Volkskrant 2 mei 2023, p. V3):
In Broertje van
Natascha van Weezel lopen de broers de route die hun vader in mei 1945 aflegde, toen hij was vrijgekomen uit kamp Sachsenhausen. Ook laat de documentaire zien hoe de broers worstelen met het heden.
De broers worstelden eveneens met het heden. Het antisemitisme leefde de afgelopen jaren op, ook in Nederland, terwijl Israël verder weg dreef van zijn democratische beginselen. ‘Mijn idealen zijn niet uitgekomen’, zegt Harry in de documentaire. ‘
Als ik vooruitkijk, zie ik niets.
Komende week, op 4 mei, is
Micha aan zet, ditmaal voor een groter publiek. Hij is uitgenodigd om in Sachsenhausen een herdenkingslezing te houden. Zijn kinderen gaan mee. ‘Eigenlijk kan ik mij het niet mooier voorstellen’, zegt hij. ‘Met zijn allen willen we dit verhaal doorgeven.

We zijn allemaal verliezers, wat onze mening ook is of tot welk kamp we ook behoren (Edgar Geret de Volkskrant 26 januari 2024, p. 23):
Of het nou om oorlogen, verkiezingsuitslagen of de effecten van vaccins gaat, we
lijken niet meer in staat om het eens te worden. Daarmee trekken we allemaal aan het kortste eind, betoogt de Israëlische schrijver Etgar Keret.
Als we onze aandacht even kunnen verleggen van het
scorebord naar de spelregels, zien we dat terwijl we zo druk waren met het gerechtvaardigd verslaan van de tegenstander, die spelregels onherkenbaar veranderd zijn. En als we geen time-out nemen en het gezamenlijk eens worden over nieuwe spelregels, blijven we allemaal verliezen.

‘We wilden laten zien dat Palestijnen nog bestaan’ (Jenne Jan Holtland interviewt Osama Hamdan de Volkskrant 20 januari 2024, p. 6-7):
Israëliërs mogen onder Palestijns bewind leven, of vertrekken, vertelt Hamas-kopstuk
Osama Hamdan in Beiroet. Zij hebben het vredesproces kapotgemaakt, niet wij.’
Stipt op tijd komt de
Hamas-woordvoerder binnen met twee lijfwachten. Osama Hamdan (58) begint een verklaring voor te lezen over de humanitaire ramp in Gaza. Het dodenaantal is gestegen tot ruim 24 duizend, terwijl naar schatting achtduizend mensen onder het puin liggen.

‘Als we asielzoekers krijgen, geven we taalles en dagbesteding vanaf dag één’ (Iva Vennema de Volkskrant 16 januari 2024, p. 18-19):
De Eerste Kamer behandelt deze week de
Spreidingswet, die het mogelijk maakt gemeenten te dwingen asielzoekers op te vangen. Hilversum heeft zich al op dat scenario voorbereid met een reeks bewonersbijeenkomsten. ‘De meerderheid zei: ‘Je zou het niet op één locatie moeten doen.’’

Je redt de aarde alleen als je de methoden van klimaatactivist Roger Hallam toepast (Olaf Tempelman de Volkskrant 13 januari 2024, katern Zaterdag p. 21):
Met de
verheffing van zijn eigen actiemethoden tot de enige juiste staat de radicale klimaatactivist Roger Hallam in een lange traditie.
Wie er anders over denkt,
collaboreert eigenlijk al met de vijand. Met de uitspraak ‘het heeft geen zin verklaringen af te leggen tegenover de VN’ rekende Hallam af met ’s wereld beroemdste klimaatactivist, Greta Thunberg. Die werd op veel demonstraties door de politie weggedragen, maar zou zich diskwalificeren omdat ze ondertussen óók nog een dialoog voert met mensen uit ‘het systeem’. In de woorden van Hallam: ‘Greta Thunberg moet bereid zijn de gevangenis in te gaan.’ In andere woorden: alleen als je doet wat ik doe, help je de aarde te redden.
Van
boeddhistisch geïnspireerde filosofen komt het inzicht dat ‘het helen van de aarde’, in tegenstelling tot ‘het verwonden van de aarde’, begint met een bewustzijn van de verbondenheid met alles en iedereen met wie we in hetzelfde schuitje zitten, dus helaas óók met ‘de vijand’, ‘het systeem‘, ‘de autoriteiten’ of ‘de massa‘.

Jong en oud moeten het samen doen’ (Fokke Obbema interviewt Kimberley Snijders de Volkskrant 12 januari 2024, p. 16-17):
Kimberley Snijders was zich op haar 12de al bewust van de sociale verschillen tussen groepen mensen. Nu zet ze zich als voorzitter van de Nationale Jeugdraad in om kansarme jongeren een stem te geven in het openbaar bestuur. ‘Uiteindelijk draait het om macht. Als je die eenmaal hebt, wil je die niet zomaar afstaan.’

Ambtenaren raken gewend aan stoelendans van ministers, maar hinderlijk is die wel (Yvonne Hofs de Volkskrant 12 januari 2024, p. 10):
De
draaideur aan de top van ministeries staat steeds minder vaak stil. Dat valt niet altijf mee voor de topambtenaren die de vervangers inwerken. ‘Ik zou de crisisstaf paraat houden’
Het
laatste kabinet-Rutte is op weg naar de uitgang, maar zes bewindslieden hebben het pand al voortijdig verlaten. Topambtenaren op ministeries moeten steeds vaker vervangers inwerken en dat valt niet altijd mee. ‘Men is het inmiddels gewend, maar men is er absoluut niet blij mee.’

Ook zonder ministers die op elke trein stappen is de politiek al vluchtig genoeg (Raoul du Pré de Volkskrant 12 januari 2024, p. 12):
Het
land besturen is niet zomaar een baantje. De demissionaire status is nou juist bedacht om te voorkomen dat de natie na het aftreden van een kabinet opeens zonder leiding zit.

Koen Haegens signaleert in De Groene Amsterdammer van 17 augustus 2023, het probleem van de graaicultuur. De facto hangt dit samen met dat brokkenpiloten elkaar de hand boven het hoofd houden.
Volgens het kernkwadrant werkt de politiek van eerst het
zuur en dan het zoet van ex-premier Peter Balkenende effectief. De weg naar verbetering verloopt nu contraproductief omdat te veel politici (banencarrousel van draaideurpolitici), de brokkenpiloten elkaar de hand boven het hoofd houden en geen contact meer hebben met de werkvloer.

Pieter Omtzigt zwijgt over het onfatsoen van de PVV
Gezakt voor de eerste vuurproef
(Marcel ten Hooven De Groene Amsterdammer 8 januari 2024):
De
leiderscultus en minachting voor andersdenkenden in de PVV staan haaks op het democratische ethos dat Pieter Omtzigt wil belichamen. Toch deelt hij in de machtsarrogantie die rechts tentoonspreidt.

Als verlies van status dreigt, klampen mensen zich vast aan nationalisme’ (Margriet Oostveen de Volkskrant 9 januari 2024, p. 18-19):
Wie zich afvraagt waarom
radicaal-rechts zoveel kiezers trekt, kan volgens Michèle Lamont niet om het begrip waardigheid heen. De Harvard-socioloog onderzoekt het zelfrespect van bevolkingsgroepen. ‘We moeten betere ideeën over waarde ontwikkelen dan hoeveel diploma’s iemand heeft.’

Ook wij kunnen onze claims hard maken’ (Margriet Oostveen interviewt Naomi Ellemers de Volkskrant 23 december 2023, katern Boeken & Wetenschap p. 22-25):
In de
coronacrisis zijn de sociale en gedragswetenschappen onvoldoende serieus genomen vergeleken met zogeheten ‘hardcore’ wetenschap. Dat stellen 72 onderzoekers in een opvallende studie in Nature. Universiteitshoogleraar Naomi Ellemers is een van hen.

Meer dan het grote kwaad (Paul Onkenhout de Volkskrant 25 april 2023, p. V4-6):
Een nieuwe muziektheatervoorstelling gaat over een familiegeschiedenis die is vervlochten met Tata Steel. Herkennen
Tata-werknemers zich in de personages die mensen zoals zij spelen? En delen ze de toenemende kritiek? De Volkskrant bezoekt de voorstelling met twee echte ‘Hoogovenmannen’.
De aanzet tot
Onder de rook van de Hoogovens werd gegeven tijdens een wandeling in coronatijd op een van de meest tot de verbeelding sprekende plekken in de omgeving van Tata, het beeldenpark Een Zee van Staal.
De Ridder is gepensioneerd, na een loopbaan van 46 jaar waarin hij zichzelf gestaag omhoog werkte en eindigde in de automatisering. Nog steeds heeft hij een band met het bedrijf, als lid van het ‘verantwoordingsorgaan’ van het pensioenfonds.
De Ridder: ‘Met name Kooks 2 is al heel lang een pain in the ass. Ik begrijp het management wel, ze hebben de fabriek nodig, maar de overlast is enorm. Dat ding had allang dicht moeten zijn.

Het dertienduizend klapstoelen protest in Berlijn symboliseert hetzelfde onvermogen van de burger als het klapstoelprotest (Margriet Oostveen de Volkskrant 2 oktober 2020 p. 25):
Nu kon de stilte openscheuren, ze gingen demonstreren tegen Tata.
Wie wel hun naam willen noemen zijn bezorgde moeder Maartje de Koning en Linda Valent, van de dorpsraad. Maartjes man is thuisgebleven, hij is onderwijzer op de dorpsschool en wil (‘móet!’) onpartijdig blijven. Maartje vertelt hoe het protest ontstond naar aanleiding van een vraag van het tv-programma EenVandaag.
Maartje de Koning, op de dorpsweide:
‘Je denkt dat de overheid goed voor je zorgt, maar dat is dus niet zo.’
Linda Valente laat me met documenten zien hoe ook de gemeente Beverwijk belangrijke informatie over Tata zelfs niet deelt met de gemeenteraad. Zoals een brief van de GGD waarin wordt aangedrongen op beleid voor betere luchtkwaliteit en beperking van luchtverontreiniging, omdat longkanker in Beverwijk 25 procent vaker voorkomt dan in de rest van Nederland.
Dus nu zou het gebeuren, ze gingen demonstreren. Eindelijk. Maar toen kwamen er weer strengere regels tegen corona. En verbood de burgemeester van Beverwijk de bezorgde ouders met
meer dan 39 personen samen te komen op de enorme dorpsweide. Ze mochten iedere persoon die zich had aangemeld wél vervangen door een klapstoel.
En zo geschiedde.
Voor ieders gezondheid, uiteraard.

Excuses moeten ook echt betekenis krijgen (Iantha Sahadat en Sander van Walsum de Volkskrant 30 september 2020 p. 14-15):
Het stadsbestuur van Amsterdam heeft laten uitzoeken in welke mate hun verre voorgangers betrokken waren bij
slavernij. Veertig onderzoekers stelden vast: ze zaten er tot hun nek in. ‘Staatsbelang, compagniebelang en privébelang liepen vaak naadloos in elkaar over.’

Het inzicht van Beatrice de Graaf is niet nieuw, zij bevestigt namelijk het inzicht dat al eerder door H.P. Blavatsky in het boek The first step towards the Temple of Truth (p. 7) naar voren is gebracht, namelijk:
With the Pythagoreans... humility was no virtue, though in modern times it is considered to be the greatest of the virtues. With Aristotle likewise it is no virtue: for in his Nicomachean Ethics he says that
... all humble men are flatterers and all flatterers are humble.
The
Ten Pythagorean Virtues are identical with those prescribed by Manu, and the Buddhist Paramita's of Perfection.

H.P. Blavatsky De Sleutel tot de THEOSOFIE
Hoofdstuk VI -
Over de verschillende toestanden na de dood:
Over eeuwige beloning en straf; en over
nirvåña (p. 101,102, nieuwe versie p. 88)
Vr.: Ik denk dat ik niet hoef te vragen of u in de christelijke
dogma’s van een paradijs en hel gelooft, of in toekomstige beloningen en straffen, zoals de orthodoxe kerken die leren?
HPB: Zoals ze in uw
catechismussen worden beschreven, wijzen we ze volstrekt af; dat ze eeuwigdurend zouden zijn is totaal onaanvaardbaar. Maar we geloven beslist in wat we de wet van vergelding noemen en ook in de absolute rechtvaardigheid en wijsheid waardoor deze wet, of karma, wordt geleid. Daarom weigeren we resoluut het wrede en onfilosofische geloof in eeuwige beloning of eeuwige straf aan te nemen.
Hoofdstuk XII -
Wat is praktische theosofie?
Plicht (p. 212, nieuwe versie p. 185):
Vr.: Wat verstaat u in de theosofie precies onder ‘
plicht’? Toch niet de christelijke plichten die Jezus en zijn apostelen predikten, want die erkent u niet?
HPB:
U vergist zich opnieuw. Op wat u ‘christelijke plichten’ noemt, werd al eeuwen voor de christelijke jaartelling door alle grote ethische en religieuze hervormers sterk de nadruk gelegd. Alles wat groots, edelmoedig, heldhaftig was, werd in vroeger tijden niet alleen besproken en van de kansels gepredikt, zoals in onze tijd, maar er werd naar gehandeld, soms door hele volkeren. De geschiedenis van de boeddhistische hervorming staat vol met de edelste en meest heldhaftige, onbaatzuchtige daden. ‘Wees allemaal eensgezind, meedogend tegenover elkaar; heb elkaar lief als broeders, wees barmhartig, vriendelijk; vergeld kwaad niet met kwaad of laster met laster; maar integendeel met het goede’, werd door de volgelingen van Boeddha al eeuwen voor in praktijk gebracht. De van het christendom is ongetwijfeld groots; maar even zeker is het dat ze niet nieuw is, en dat ze gebaseerd is op ‘heidense’ plichten.
Viertal. (p. 344, nieuwe versie 304): De vier lagere ”beginselen in de mens”, die zijn persoonlijkheid vormen (namelijk lichaam, astraal dubbel, prana of leven, de zetel van begeerte en lagere manas of het breinverstand); onderscheiden van het hogere drietal of de hogere triade, die bestaat uit de hogere geestelijke ziel, denkvermogen en atman (hoger zelf).

Het bleef niet enkel bij plannetjes. Deze mensen hadden wapens en waren bereid te doden’ (Hessel von Piekartz interviewt Beatrice de Graaf de Volkskrant 8 december 2022, p. 7):
In Duitsland bestaat nog altijd een vruchtbare bodem voor
rechts-extremistische bewegingen, zegt terrorismedeskundige en Duitslandkenner Beatrice de Graaf. Coronaprotesten en complottheorieën versterken het gevaar alleen maar.
Hoe beoordeelt u de plannen van deze extremisten?
‘Het lijkt erop dat ze door het plegen van aanslagen zoveel mogelijk onrust en chaos wilden veroorzaken. Dat is een klassiek recept van extreem-rechts en wordt wel de Strategie der Spannung genoemd. Het idee is dat een aanslag tot een overreactie van de regering leidt, waardoor veel mensen weer willen optreden tegen die regering.

De angst en dreiging van '14-'18 zijn griezelig herkenbaar (Sander van Walsum de Volkskrant 10 november 2018, Zaterdag p. 14-15):
Honderd jaar geleden brak, na vier jaar oorlog, de vluchtige en gebrekkige vrede van het interbellum aan. De wereld heeft er
lering uit getrokken. Maar de lessen van 1918 lijken in de vergetelheid te raken.
Wereld op drift
Wat Beatrice de Graaf altijd opvalt als het in Nederland over november 1918 gaat, is ons onvermogen om ons ‘te verplaatsen in de angsten en de vermeende dreigingen van toen’. Van die tijd weet een enkeling dat in Rusland de tsarenfamilie was vermoord, dat vluchtelingen de Nederlandse grenzen over trokken, dat er een aardappeloproer uitbrak in Amsterdam, dat opstandige militairen zich roerden in de Harskamp, dat de Spaanse griep veel slachtoffers maakte en dat de revolutie van Troelstra mislukte.
Versailles was een ambivalent gedrocht’, zegt Beatrice de Graaf. ‘Een curieuze kruising van de hooggestemde, enigszins wereldvreemde idealen van Wilson en de wraakzucht van Engeland en, met name, Frankrijk. Die dachten: Wilson mag zijn mooie principes krijgen, als wij Duitsland maar mogen aanpakken.’
Van die zogenoemde
Wilsonian principles is in de praktijk dan ook weinig terechtgekomen, zegt Nico Schrijver. Vooral omdat de Volkenbond, in vergelijking met de Verenigde Naties, een tandeloze organisatie was.\\ ‘In het Noord-Atlantisch systeem waren de Amerikaanse machtsorde en de Amerikaanse liberaal-politieke orde verenigd. Recht zonder macht bestaat slechts op papier, zoals de Volkenbond heeft laten zien. En macht zonder recht is rechteloosheid.’
Met hun terugtrekkende bewegingen scheppen de VS ruimte voor oude en nieuwe rivalen. ‘China is bezig die ruimte stap voor stap en in betrekkelijke stilte te bezetten, om te beginnen economisch. De politieke en militaire expansie zullen volgen. China is momenteel de enige mogendheid met een langetermijnplan dat stelselmatig wordt uitgevoerd.
Neokolonialisme
En Europa? Europa koestert de illusie dat het de migratiecrisis heeft bezworen terwijl die feitelijk nog moet komen. ‘Deze eeuw komen er in Afrika, een slecht bestuurd continent met povere vooruitzichten, 2,5 miljard mensen bij. Velen van hen zullen hun heil in Europa zoeken. Maar niets duidt erop dat Europa zich daarop instelt.
Anders dan bij China wordt de blik van Europa begrensd door de korte termijn. Door de winstcijfers van het komende kwartaal of – in de politiek – door de komende verkiezingen. Dit wordt Europa nog eens noodlottig.

‘Ik heb geleerd hoe wezenlijk aandacht is, het gevoel te worden gezien’ (Fokke Obbema interviewt Margrite Kalverboer de Volkskrant 4 november 2022, p. 16-17):
Haar
ziekte en de dood van haar man confronteerden Margrite Kalverboer met de eindigheid. Het zette de Kinderombudsvrouw ertoe aan meer uit het leven te halen en eigenzinnige keuzes te maken. Wat weerhoudt anderen ervan?
‘Er zitten bepaalde risico’s aan, omdat je jezelf kwetsbaar op moet stellen. De angst is je boekje te buiten gaan en jezelf bloot te geven. In mijn en van mijn bagage aan minder prettige ervaringen. Omdat ik veel van het leven heb gezien, ben ik niet bang dingen te vragen die misschien niet passend zijn. Mijn angst daarvoor is weg. Ik krijg vaak van kinderen te horen: ‘Zoals u met mij spreekt, zo is er nog nooit met mij gesproken.’ Dat is pijnlijk, want het zijn kinderen met vaak een lange geschiedenis in de jeugdhulpzorg.’
Leidt niet-zien tot
eenzaamheid?
‘Als je doorpraat, of het nu met kinderen of volwassenen is, stuit je eigenlijk altijd op fundamentele eenzaamheid. Omdat ik die ook zelf wel heb ervaren, ben ik in staat kinderen die daaronder lijden te zien. De opgave is ze te bereiken. Dat probeer ik door hun eenzaamheid te benoemen.
‘Jongeren manoeuvreren zichzelf tegenwoordig in een eenzame positie doordat ze ‘
de beste versie van zichzelf’ willen tonen – ze zijn vaak enorm prestatiegericht. Dat maakt eenzaam, omdat ze zich niet altijd hun beste versie voelen. Een samenleving die dwingt tot het geven van een perfect beeld, staat het tonen van je kwetsbaarheid in de weg.’
Speelde eenzaamheid ook een rol in het stervensproces van Ate?
‘Dat was intens pijnlijk, maar ook goed en mooi tot het einde, we
groeiden naar elkaar toe. We konden tegen elkaar zeggen: ‘Wat hebben we het goed’, terwijl we wisten dat hij zou sterven. Voor hem was het drama dat hij dat alleen moest doen, terwijl ik het feest van het leven door mocht vieren. ‘Ik blijf alleen achter’, zo drukte hij dat uit. Dat vond ik van een intense eenzaamheid. Hij had ongelofelijk veel talenten, maar die zijn er in zijn ogen onvoldoende uit gekomen. Bij alles wat ik deed, zei hij: ‘Dat had ik moeten doen.’’

Ik voel me echt Frans, en thuis in het Franse team’ (Robert Giebels interviewt Coco Lindelauf de Volkskrant 4 november 2022, p. 22):
Een van de
grote talenten van de Franse nationale vrouwenrugbyploeg is de geboren Nederlandse Coco Lindelauf, sinds twee jaar ook in het bezit van de Franse nationaliteit. Zaterdag speelt de 21-jarige aanvaller op het WK de halve finale in en tegen Nieuw-Zeeland.

Amerika is ernstig ziek, Het is vijf voor twaalf’ (Iñaki Oñorbe Genovesi de Volkskrant 4 november 2022, p. 23):
Enkele dagen voor de Amerikaanse ‘midterms’, op 8 november, heeft president
Biden nadrukkelijk gewaarschuwd dat de democratie in de Verenigde Staten op het spel staat. Kunnen de Amerikanen hun democratie nog redden? Vier Amerika-deskundigen zijn er niet gerust op.
‘De Amerikaanse politicoloog en filosoof
Francis Fukuyama heeft gelijk. Burgers in democratieën moeten niet meer arrogant en alwetend zijn, maar zich strijdbaar verenigen rondom een paar democratische kernwaarden zoals de ‘rule of law’. Het is vijf voor twaalf. Ik reken op het gezonde verstand van de meeste Amerikanen.’

De twee gezichten van Janus (Benedict Broere GAMMA februari 2005 p. 35):
Recapitulerend valt te zeggen, dat de
menselijke geschiedenis van ongeveer de afgelopen tienduizend jaar de expressie van de interactie is tussen globaal twee aan elkaar tegengestelde maar elkaar ook dialectisch aanvullende mentaliteiten. Het samenwerken van beide vermogens - het vermogen tot analyse en het vermogen tot synthese - had daarbij als resultaat een groeiende creativiteit op velerlei gebied. Je zou hier kunnen spreken van een algemeen vermogen tot cultuurschepping, dat zich ontwikkeld heeft in interactie met een steeds complexere cultuur.

Laat de gave van het woord weer winnen (André Vis Tubantia 14 juni 2016):
Winstpunt
Langzaamaan groeit de gedachte dat het maatschappelijk debat is ontaard. Die constatering is een winstpunt maar het zou nog mooier zijn als we een paar spaden dieper spitten. Neem bijvoorbeeld de ingesleten gewoonte om iemand waar je het niet mee eens te vierendelen, in mootjes te hakken en aan de haaien te voeren. Terwijl het er ten diepste om gaat de uitspraak van die persoon met argumenten te bestrijden. Waar is kortom ons vermogen tot het voeren van een rationeel debat gebleven?
Empathie
Bij samen horen analytisch vermogen, empathie, begrip maar ook kennis, menselijk inzicht, het vermogen tot het stellen van vragen en het voeren van een dialoog. Kennis halen we van de iPad, het menselijk inzicht is uitbesteed aan algoritmes en het stellen van de juiste vragen en het aangaan van de dialoog hebben we ingeruild voor het snelle oordeel.
Laat de dialectiek herrijzen. Als we onze kinderen scholen in de psychologie, filosofie en sociologie hebben we een kans. Opdat ooit de beschaving in het debat terugkeert - als we oud zijn en der dagen zat.

Het is het denkvermogen (reflexief bewustzijn, zelf-bewustzijn), de rede - de relatie tussen 'Remslaap en Non-remslaap', de slaapcyclus, hoe we dus deze cyclus interpreteren. Computers, notebooks, smartphones en iPads spelen in de informatiemaatschappij een cruciale rol. Het is mogelijk met behulp van computers virtual reality, een rollenspel te creëren. De virtuele wereld van een computer kan wel het denken, maar niet het voelen, onze emoties simuleren. Aan de hand van de op het beeldscherm getoonde beelden, de grafische vormgeving kunnen wel sensaties en emoties bij een cliënt worden opgeroepen. Een sociaalnetwerksite, zoals instagram lijkt wel zo waarachtig mogelijk. Omgekeerd is het wel mogelijk met behulp van scanners beelden, de intensiteit van emoties binair vast te leggen. De zuurstof in het bloed is gevoelig voor elektromagnetische velden en daardoor kan de scanner de moleculen traceren. De elektrische stroompjes tussen zenuwcellen in de hersenen zijn met behulp van een Electro Encefalogram (EEG) zichtbaar te maken. Een deskundige virtual reality techniek kan met een catharsis (reinigen van emoties) worden vergeleken.

De NS Publieksprijs is dit jaar gewonnen door Anya Niewierra met haar boek De Camino. (Pepijn de Lange de Volkskrant 9 november 2023, p. 2):
Echt heel bijzonder. Dat heeft CPNB-directeur
Eveline Aendekerk bekendgemaakt in het programma EenVandaag 8 november 2023, NPO1.

Bestuurscultuur: (Buitenhof 5 maart 2023, NPO2):
Op 15 maart gaat Nederland naar de stembus voor de verkiezingen van de Provinciale Staten en Waterschappen.
In Buitenhof schuiven zes politieke kopstukken aan tafel om
prangende kwesties te bespreken die spelen in de verschillende provincies.
Caroline van der Plas, (BBB), Jesse Klaver (GroenLinks), Lilian Marijnissen (SP), Attje Kuiken (PvdA), Annabel Nanninga (JA21), Esther Ouwehand (PvdD).

Lilian Marijnissen (De geknipte gast 24 februari 2023, NPO2):
Lilian Marijnissen, de politicus die net het boek De winst van eerlijk delen heeft geschreven, stelt dat de politiek een harde wereld is waar weinig ruimte is voor emoties en waar je altijd op je hoede moet zijn. Lilian, die opgroeide als enig kind, heeft de politiek met de paplepel ingegoten gekregen. Haar vader Jan was jarenlang het boegbeeld van de SP, de partij die Lilian nu ook als fractievoorzitter leidt. Lilian lijkt vierentwintig uur per dag politicus, maar toch kan ze zich ook wel een andere toekomst voorstellen.

Bestuurscultuur (Buitenhof 8 oktober 2023, NPO1):
Na een succesvolle internationale wetenschappelijke carrière stapte hij over naar de Nederlandse politiek om een verschil te maken: meer aandacht voor de wetenschap en de Nederlandse wetenschappers. Aan tafel: demissionair minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
Robbert Dijkgraaf over het niveau van de Nederlandse wetenschap.

Waarheid & Fraude
De overeenkomst tussen prins Bernhard en premier Rutte: al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel.
Het grote verschil:
Rutte wist tenminste zijn persoonlijke archief.
Mark Rutte blijft erbij: fraude moet aangepakt. Lees: fraude met toeslagen en uitkeringen. De in omvang vele maten grotere belastingontduiking door ondernemingen die rommelen met cijfers voor de vennootschapsbelasting is geen fraude. Dat is ondernemen. Moge het nieuwe kabinet daar eens verandering in brengen. (de Volkskrant 6 oktober 2023)

Bestuurscultuur (Buitenhof 1 oktober 2023, NPO1):
Peter van Uhm weet als oud-Commandant der Strijdkrachten als geen ander wat leidersschapskwaliteiten zijn. Jarenlang noteerde hij inzichten die leiders, maar ook de samenleving, vooruit kunnen helpen. Ze zijn nu gebundeld in het boek: Notities van een generaal Veertig lessen over leven en leiderschap.

Democratie is geen garantie voor vrede, maar wel de basis (Jos F. Brosschot de Volkskrant 30 september 2023, katern Zaterdag p. 23):
Schelden
Negatieve emotie (stress) is niet iets dat kan worden afgereageerd. Het kan wel zomaar ophouden. Namelijk als de oorzaak van de frustratie is verdwenen. Dan herstelt de stressrespons vrijwel onmiddellijk. En dat kan door het vermeende onrecht te vergelden (ja, helaas, wraak helpt) maar beter door het te relativeren, erover te mediteren, afleiding te zoeken, of gewoon te wachten tot je hersenen er niet meer mee bezig zijn. Dat vloeken pijn vermindert, komt doordat stress pijn kan dempen. Vloeken verhoogt stress en dat dempt de pijn. Dat werd trouwens ontdekt door dezelfde onderzoekers die het in het artikel genoemde pijndempende effect van vloeken vonden – in andere experimenten.

Energietransitie vereist ‘omdenken’ (Andries Krijgsman de Volkskrant 20 september 2023, p. 29):
Waarom zouden we niet gaan produceren op plekken waar (
groene) energie is? Dus bijvoorbeeld in Noord-Afrika, waar genoeg zon en wind is. Dat levert werkgelegenheid op in die landen, waarmee we economische migratie voorkomen. De vacatures hier, in zorg, onderwijs en woningbouw, kunnen dan worden ingevuld door degenen die nu in de ‘industrie’ werken. De energietransitie vereist ‘omdenken’.

Natuur heeft geen eeuwig leven (Caspar Janssens de Volkskrant 28 januari 2012):
De
mens die de staat van de natuur achteruit ziet gaan, wordt bevangen door een knagend gevoel van verlies.
En de conclusie: 'Alleen wij. Voor ons is het een mooie vlinder, een mooie hermelijn enzovoort. Het is een hachelijke zaak om de mens
een unieke eigenschap toe te schrijven, maar het blijft te proberen: hij is het enige dier met een soortoverschrijdend gevoel voor schoonheid.' Wat je met deze kennis moet?

‘Natuurlijk rennen we met z’n allen naar links als iemand begint te wijzen’ (Marja Pruis De Groene Amsterdammer 14 september 2023, p. 65):
Meeslepend beschrijft
Th.C.W. Oudemans in Moeder natuur hoe mensen niet alleen bepaald zijn door de levende, maar ook door de niet-levende natuur. Hierdoor zijn opgang en ondergang van mensen, samenlevingen en culturen, onlosmakelijk met elkaar verbonden. Volgens Oudemans kan het hedendaagse Europese humanisme op de schroothoop, omdat het uiteindelijk tot zelfdestructie leidt.

Dichters & Denkers Boekenweek 2021: Herontdekte schrijfsters
Het gouden ei voorbij (Saskia Pieterse De Groene Amsterdammer 27 mei 2021, p. 62-65):
Wat is het toch, dat de positie van vrouwelijke schrijvers in de literaire canon steeds maar weer bevochten moet worden? Zelfs in deze tijd, nu de literatuur bruist, schift en kantelt.
Er zijn zes vrouwelijke auteurs in die top-33 te vinden, en de eerste komen we pas tegen op nummer tien (
Annejet van der Zijl met Sonny Boy). Mano Bouzamour is met De belofte van Pisa de enige niet-witte auteur, en staat op nummer 28.
Samen met de vraag wat er wordt gelezen, is het hoog tijd de vraag te stellen wat en hoe leerlingen leren
over de geschiedenis en actualiteit van emancipatiestrijden. Een typische manier om emancipatiestrijd (niet) te herinneren is door er een afgesloten verhaal van te maken: ja, het was belangrijk dat het er was, dat feminisme, maar inmiddels zijn we echt verder en zijn de vruchten van de emancipatiestrijd geheel en al opgenomen in ‘onze’ nationale identiteit.

Dit verzin je niet (Arjan Peters de Volkskrant 7 maart 2020, Opinie 10-11):
In haar Boekenweekgeschenk (non-fictie!) toont
Annejet van der Zijl zich een meesterverteller. Özcan Akyol slaat er in zijn essay vrolijk op los.
Van slavin tot burgemeestersvrouw
In een 19de-eeuwse grafkelder in het Zuid-Hollandse Monster, die door de duinafgraving in de jaren dertig veranderde in een grafheuvel, liggen onder meer de kisten van burgemeester Leon Herckenrath (1800-1861) en zijn zwarte vrouw Juliette (1809-1856).

Onafhankelijk (Robert Vuijsje interviewt Annejet van der Zijl de Volkskrant 3 maart 2020, p. V10-11):
‘Mijn moeder vond dat ik met alle mensen moest omgaan, ook met arbeiders. Dat heb ik geweten’
Annejet van der Zijl (57), die dit jaar het Boekenweekgeschenk schrijft, groeide op in Friesland. Maar van alle lijntjes die samen haar familiegeschiedenis vormen, voelt ze zich misschien nog wel het minst verbonden met haar Friese kant.

Historische documenten als bron voor literatuur (Rob Hartmans De Groene Amsterdammer 13 september 2006):
De tentoonstelling ‹De bron› in de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Archief toont materiaal dat een vijftal auteurs heeft geïnspireerd bij hun werk.
Behalve aan vier historische romans wordt ook aandacht besteed aan
Annejet van der Zijls bestseller Sonny Boy, over de relatie tussen een jonge Surinamer en een oudere, getrouwde Nederlandse vrouw in de jaren dertig en veertig.

Niks geen mythe over ‘moeder natuur’, volgens dit boek is de natuur onverschillig (Sofie Messeman Trouw 4 maart 2020):
Theodorus Christiaan Wouter Oudemans (1951) was van 1991 tot 2014 hoogleraar wijsbegeerte aan de Universiteit Leiden. Hij is gespecialiseerd in , maar houdt zich ook bezig met darwinisten als Daniel Dennett en Richard Dawkins. Hij publiceerde onder meer ‘Echte filosofie’ (2007), ‘In natura’ (2012) en ‘Plantaardig’ (2014).

Niets te kiezen bij de waterschappen? Het is juist al jaren niet zo spannend geweest (Sheila Sitalsing de Volkskrant 4 maart 2023, Zaterdag p. 12-13):
Ook in de waterschappen spelen
conflicterende belangen waar u heus iets van vindt, betoogt Sheila Sitalsing. Een recente wetswijziging maakt de verkiezingen bovendien democratischer dan ooit. Dit is hét moment om de besturen op te schudden.
Theo Dersjant, eveneens journalist, beet zich vast in het waterschap Rivierenland (ze schrokken zich er te pletter, kritische belangstelling van een journalist, dat hadden ze niet eerder meegemaakt!), en schreef er het boek Oud bestuur over. Daarin stelt hij: ze doen in zo’n bestuur helemaal niets met hun gekozen mandaat. En geen haan die ernaar kraait.

Nederland is een beetje in de leer bij Frankrijk qua geopolitieke strategie’, zegt Cuperus. ‘Veel traditioneel ‘Franse’ onderwerpen domineren nu de Europese agenda: strategische autonomie, geopolitiek, industriepolitiek. Dat is de paradox: Europa is aan het verfransen, maar tegelijkertijd marginaliseren de Fransen binnen Europa.’

Tim Boyd, de voorzitter van de Theosofische Vereniging beschrijft in Theosofia maart 2022 De paradox van zelftransformatie, kort samengevat het thema CRISIS!, dat Beatrice de Graaf in haar essay in oktober belicht.

Steenrijke Rus Abramovitsj en Oekraïners mogelijk vergiftigd tijdens vredesoverleg (Chris van Mersbergen AD 28 maart 2022):
De steenrijke Russische zakenman
Roman Abramovitsj en Oekraïense vredesonderhandelaars zijn mogelijk vergiftigd rond een vredesoverleg op 3 maart in de Oekraïense hoofdstad Kiev. Volgens de Amerikaanse krant The Wall Street Journal en het journalistieke onderzoekscollectief Bellingcat geven de schuld aan leden van het Russische regime, die de onderhandelingen zouden willen saboteren.

Hoe schrijver Jaap Scholten in Hongarije de Oekraïners helpt (Elseviers Weekblad 16 maart 2022):
Schrijver
Jaap Scholten ontfermt zich in zijn huis in Hongarije over het gezin van de Oekraïense vluchtelingen Eva en Alexey Tarasenko en hun kinderen. Ook regelt hij medicijnen en Kevlar-helmen voor Oekraïne. ‘Voor mij is dit een strijd tussen goed en kwaad.’

Verhofstadt en Van Baalen bewijzen in Kiev het gelijk van Moskou (Robbert de Witt Elsevier 22 feb 2014):
Rusland zegt al weken dat Oekraïne wordt opgehitst door Europa. Uitgerekend twee liberale europarlementariërs toonden op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev het gelijk van Rusland.
Visumplicht afschaffen?
Guy Verhofstadt en Hans van Baalen schreeuwden donderdag de betogers op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev toe dat Europa hen niet in de steek zal laten. Verhofstadt hield de betogers voor dat hun land financiële hulp moet krijgen en dat de visumplicht moet worden afgeschaft. Nou, daar zullen de meeste EU-burgers heel anders over denken.

De liberale democratie moet met vuur worden verdedigd, realiseert de wereld zich ineens (Peter Giesen de Volkskrant 5 maart 2022, p. 11):
Langzaam maar zeker dringt tot de wereld door dat met de oorlog in Oekraïne een tijdperk ten einde is gekomen. Voortaan gaat
politiek weer voor economie en wordt in westerse samenlevingen weer meer belang gehecht aan sociale cohesie.
We bevinden ons in een nieuwe wereld’, schreef economisch columnist Martin Wolf in de Financial Times. ‘We bevinden ons in een nieuw conflict, niet tussen communisten en kapitalisme, maar tussen revanchistische tirannie en liberale democratie.’ Anders dan de wereld van 1989, de val van de Muur, draait de wereld van 2022 niet om vrijhandel en globalisering, maar om veiligheid. Geld wordt minder belangrijk. De wereld na 24 februari 2022 is vol onzekerheid en dreiging. Niemand weet hoe de strijd afloopt, maar dankzij Poetin, Zelenski en de heroïsche Oekraïners heeft de verdediging van de liberale democratie een nieuwe urgentie gekregen. Het is niet zo dat we opeens nieuwe dingen geloven, schreef in The New York Times, maar we geloven ‘met meer vuur, met meer overtuiging. Het was een overtuigende week.’

Jarenlang hebben ze bij Houthoff non-stop nagedacht over hun Russische relaties (Sheila Sitalsing de Volkskrant 4 maart 2022):
Afgelopen zomer, het fraudeschandaal rond de
landsadvocaat Pels Rijcken was net losgebarsten, maakte het een rondje dilemma’s en ethiek langs de grote advocatenkantoren op de Zuidas. Nederlandse kantoren als Loyens & Loeff, De Brauw Blackstone, NautaDutilh, Houthoff en Stibbe, in te zetten voor zakelijke en juridische dienstverlening aan multinationale ondernemingen en overheden.

Primair draait het niet om kunstmatige intelligentie (Surveillance Capitalism), de technologieoorlog Cyberwar, die Sheila Sitalsing beschrijft maar om het Ken uzelve, het proces van zelf-transformatie van Vicente Hao Chin en het individuatieproces van Carl Jung. In Nederland wordt het politieke beleid voorgekookt in achterkamertjes. We worden door lobbynetwerken, carrièrepolitici geregeerd.

Liefde begint met een metafoor (Marja Pruis De Groene Amsterdammer 27 juli 2020, p. 60-61):
Alsof ze in een
biezen mandje was meegevoerd door de stroom van de rivier kwam Tereza bij Tomas in De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Milan Kundera.
Maar dan spoelt dat
biezen mandje aan, met Tereza erin. Telkens weer die bewoordingen van Tomas: het mandje, de rivierstroom, de oever van zijn bed. Als de dochter van de farao de kleine Mozes niet uit de Nijl had gevist, zou er geen Oude Testament zijn, geen civilisatie.

Voorpublicatie
Wantrouwen in de Wandelgangen:;
De salon van de macht is een bunker geworden (Coen van de Ven De Groene Amsterdammer, 14 september 2023, p. 22-27):
Waarom lijken politici toch zo
eendimensionaal? Waar zijn de speelse en tobbende wezens gebleven die ooit het Binnenhof bevolkten? Journalisten en politici houden in de betonnen gangen van B67 steeds geharnaster afstand van elkaar – en worden zo vreemdere figuren.

Zijn pers en politiek echt zo klef met elkaar?
In de oorschelp van het Binnenhof (Pieter van Os De Groene Amsterdammer, 14 september 2023, p. 28-31):
Afstand houden, dat is inmiddels het devies onder journalisten op het Binnenhof. Schiet de publieke zaak daar iets mee op? Zijn politici mediageile half-talenten zonder visie? Over afzwaaiende politici en de veranderende rol van de pers op het Binnenhof.

Als het eens zo groene gras verdort (Yvonne Dudock Trouw 12 september 2023):
Mongolië warmt gemiddeld veel sneller op dan andere landen. Daardoor kunnen de nomaden niet meer vertrouwen op hun
eeuwenoude kennis van de natuur. ‘Konden we er vroeger de klok op gelijk zetten dat de regen in mei viel, nu is dat pas in juli. Of nog later.’
Stijging met zes graden
Onderzoek wijst uit dat maar liefst 70 procent van het grasland door
klimaatverandering en overbegrazing in zeer slechte staat verkeert. Gaat de opwarming van de aarde in dit tempo door, dan zal volgens klimaatwetenschappers de temperatuur in Mongolië vóór het einde van deze eeuw met 6 graden stijgen. Gras zal er niet meer groeien; het land zal een onleefbare woestijn worden. De herders en hun kuddes zullen verdwijnen, net zoals de cultuur en tradities.

Van der Plas hekelt eenzijdige visie van witteboordenoverheid (Yvonne Hofs de Volkskrant 5 september 2023, p. 6-7):
Blauwe boorden en dorpsbewoners moeten meer te zeggen krijgen in Nederland. Dat is de centrale boodschap van de HJ Schoo-lezing van BBB-lijsttrekker Caroline van der Plas.

Begrijpen, het zoeken naar waarheid hangt met het probleem van het ego samen. Net als bij Peter Senge staat in het rapport 'E i V' de 5e dimensie, de vijfde discipline (5Ddenkraam) het open systeemdenken centraal. Beide worden aan de hand van de systeembenadering toegelicht. Over welke vijf disciplines gaat het dan in Senge's boek?
Peter van Ammelrooy en Thomas Borst (de Volkskrant 16 en 17 februari 2019) tonen hoe de overheid zijn invloed geleidelijk aan het grootkapitaal uitbesteed.

Eric Alkemade Het psychologisch contract: duurzame energie door verbinding (22 december 2011):
Veel bestuurders zijn ontzet als ze ontdekken hoe loyaal, creatief, krachtig en fantasievol hun medewerkers zijn buiten de acht uur die ze werken’ zegt Manfred Kets de Vries. De essentie van zijn boodschap is dat veel organisaties slechts een klein deel van de potentiele energie van hun medewerkers aanspreken. De vraag is: hoe kan dit percentage verhoogd worden? In een recent artikel van Henry Mintzberg stelt hij dat ‘companies must remake themselves into places of engagement, where people are committed to one another and their enterprise.’ De uitdaging is dus om van de organisatie een gemeenschap te maken waarmee medewerkers echt verbonden zijn. Traditioneel is bij het binden veel aandacht voor de koude kant: arbeidscontract en beloning. Echter, energie en enthousiasme komen voort uit het doen van dat waarin je hart gelooft.
Bij het verbinden moet dus meer aandacht gegeven worden aan de
warme kant, het zogenaamde ‘psychologische contract’. Hiermee wordt de veel sterkere intrinsieke motivatie aangesproken. Verbinding ontstaat op vier vlakken:
- vereniging van eigen doelen met de doelen van de organisatie;
- inhoud van de werkzaamheden;
- andere mensen in de organisatie;
- successen en resultaten.

In 1972 ontstond een 'biologische' vlinder (vlindereffect) van Edward Lorenz. Systemen die eigenschappen van het vlindereffect hebben, en zich dus 'chaotisch' gedragen, zijn onder meer de beurshandel en de atmosfeer. De hamvraag is wat is tijd, dus hoe wordt de Alpha en Omega van het bestaan, de kloktijd en innerlijke tijd met elkaar verbonden? Primair draait het nog steeds om niet mijn wil, maar Uw wil geschiede.

Waarom ik ervoor kies een staatsprijs te aanvaarden (Arnon Grunberg de Volkskrant 19 november 2022, Opinie p. 18-19):
In 1882 publiceerde
Friedrich Nietzsche De vrolijke wetenschap, waarin de beroemde woorden staan: ‘God is dood! God blijft dood! En wij hebben hem gedood! Hoe troosten we ons, moordenaars aller moordenaars?’ Om daaraan toe te voegen: ‘Is de grootheid van deze daad niet te groot voor ons?’ Het probleem is niet het ongeloof, ten onrechte ook weleens secularisatie genoemd, het probleem is dat het ongeloof te klein is, te klein, om met Nietzsche te spreken, voor de te grote daden die daaruit zijn voortgevloeid en nog steeds voortvloeien. Ook mij ontbreekt het aan geloof, zei ik. Dat ontbreken is de motor van mijn schrijverschap en vermoedelijk ben ik om die reden meerdere malen een nihilist genoemd.

Klaas van Egmond laat in zijn boek Homo Universalis de kwintessens zien, namelijk hoe het mogelijk is tussen individuele en collectieve belangen balans te creёren. Door de verbinding, religare tussen de onzichtbare mens, de zelf-transformatie van Vicente Hao Chin en de transitiekunde van Jan Rotmans.
Zielkunde in het centrum toont, de verbinding, lees samenhang tussen de vier gezichtspunten links ‘universeel’ integratie (Collectief), rechts ‘particulier’ (Individueel), boven ‘geestelijk’ idealisme (Geestkunde), onder materialistisch (Natuurkunde), de universele quintessens.

Smeed coalitie tussen moslims en het Westen (Tineke Benema de Volkskrant 18 november 2015, p. 24):
Moslims in
Europa en het Midden-Oosten willen ook wonen in een democratische rechtsstaat. Betrek hen als bondgenoten bij de strijd tegen IS.
Wij-zij-denken
Het wij-zij-denken in de westerse publieke opinie en media ontwricht onze samenleving en de westerse regeringen hebben te weinig gedaan om dat beeld te nuanceren. Door moslims met extremisten te laten identificeren, bedien je je van dezelfde strategie als de terroristen, je valt namelijk onschuldigen aan.
Laten westerse overheden programma's opzetten om kennis te verspreiden over het
Midden-Oosten en islam, op school, onder beleidsmakers, docenten. Zorg dat jongeren van het Morgenland en Avondland elkaar ontmoeten en ondernemingen op touw gaan zetten.
Van
eminent belang is te begrijpen waarom een groot deel van de wereld 'ons' haat. Deze haat is niet irrationeel, maar politiek en historisch bepaald. IS heeft zich vaak bediend van het akkoord van Sykes en Picot uit 1916, waarin de Britten en de Fransen de regio in invloedssferen verdeelden, om zijn daden te rechtvaardigen. Alle Arabieren weten waar dit over gaat, maar in het westen bijna niemand. Die kloof moet gedicht.

Klimaatbeleid Klimaatbeleid vraagt ook om 'adaptatie' (Bert Amesz de Volkskrant 13 november 2015, p. 20):
De inventarisatie van klimaatrisico's door IPCC is op zich correct, maar eenzijdig en incompleet.
In de (verre) toekomst kan
klimaatverandering de genoemde problemen versterken, maar het is niet de hoofdoorzaak. Jammer dat IPCC dat onvoldoende laat doorklinken in hun risicoanalyse; besluitvormers worden daardoor op het verkeerde been gezet.
Adaptatie
Dit is overigens geen pleidooi om af te zien van emissiereductie. Wél pleit ik voor meer aandacht voor dat tweede spoor van klimaatbeleid: adaptatie. Immers, door middel van een regiospecifieke adaptatiestrategie kan men gericht inspelen op de aard en omvang van de problemen op het moment dat die zich dreigen aan te dienen.
Bovendien ligt zo'n strategie veelal in het verlengde van de
sociaal-economische ontwikkelingsdoelstelling van de betreffende regio, dit in tegenstelling tot kostbare mitigatie.
Als voorbeeld noem ik grootschalige '
re-greening' van kwetsbare zones. Enerzijds bevorder je daarmee de koolstofopname vanuit de atmosfeer. Anderzijds draagt het bij aan de uitbreiding van landbouwareaal en economische ontwikkeling. Bovendien verminder je de kwetsbaarheid voor droogte en overstroming.
'
Building resilience', daar draait het om.

Economen tonen zich blind voor een dreigende ramp (Koen Haegens De Groene Amsterdammer 24 augustus 2023, p. 5):
Grootschalige rampen, de
ineenstorting van de economie, laat staan het einde van de groei − dergelijke aardverschuivingen worden simpelweg onvoorstelbaar geacht. Ondertussen trekt de echte wereld zich weinig aan van die achterhaalde theorie. Het risico dat er kritieke kantelpunten optreden, van smeltende poolkappen tot het verdwijnen van het Amazone-regenwoud, groeit met de dag.

Tomáš Sedlácek boek De economie van goed en kwaad Zoektocht naar economische zingeving van Gilgamesj (Kent D. Palmer) tot Wall Street (p. 342):
De
normatieve economie is onderdrukt door de positivistische (beschrijvende) economie. Dit boek sluit naadloos aan op het boek Waardenloos (banking on ethics) van George Möller. Het gaat om het interdisciplinaire ‘en-en’denken, ‘Economie en Ethiek’.

Dieuwertje Blok (Kruispunt 13 november 2022 en 5 november 2023 NPO2):
Sinterklaas is weer in het land. En dat betekent dat
Dieuwertje Blok dagelijks het laatste nieuws rond de goedheiligman presenteert. Al jaren is ze immens populair. En niet alleen bij kinderen, ook vaders en opa's zitten voor de buis. Hoe komt het dat Dieuwertje bij vele generaties zo'n geliefde tv-persoonlijkheid is? En is ze echt het zondagskind dat ze lijkt? Onlangs verscheen haar boek Dragelijke Lichtheid, over het tienerdagboek van haar Joodse moeder tijdens de oorlog. Hoe heeft Dieuwertjes Joodse identiteit haar gevormd? Familie, vrienden en collega's schetsen het beeld van een optimist die eeuwig jong lijkt te blijven.

‘Schuldgevoel is geen goede basis voor een land,’ zei Dieuwertje Blok in een waardevol gesprek over het jodendom (Kees van Unen Het Parool 30 oktober 2023):
Ze zegt het nog maar eens: “Ik ben ook Joods, niet alleen maar Joods.”
Dat is voor haar vooral iets cultureels, niet religieus.
Een geschiedenis die ze met zich meedraagt, of ze dat nu wil of niet. En of ze het wil? Moeilijk te zeggen, kritisch als ze is op Israël.

Journalist Gert Jan Dennekamp (17 maart 2024):
Gert Jan Dennekamp vertelde donderdag 7 maart in de Hervormde Gemeente de Rank over zijn werk als journalist. Hij was correspondent in Moskou van 1992 tot 1997 en in Brussel van 1997 tot 2008. Hij volgt sinds 2014 de oorlog in Oekraïne, vanaf 2015 voor Nieuwsuur. Hij is vanaf 2022 met grote regelmaat in Oekraine.

Steeds meer ikke (Ilona Dekker de Volkskrant 6 mei 2023, katern Zaterdag p. 22):
Dieuwertje Blok sprak donderdagavond op de Dam in Amsterdam over verdraagzaamheid. ‘Wat doe je met de onverdraagzaamheid van nu, in je eigen land, je eigen buurt?’ In ons land verschuiven we steeds meer naar onverdraagzaamheid, vaak geven we de andere geen enkele ruimte en is het IK heb gelijk en omdat ik gelijk heb, heb ik het recht om jou daarop aan te spreken.

Voetnoot Vrijheidscoalitie of Schippers hanteert een willekeurige vorm van vrijheid (Arnon Grunberg de Volkskrant 8 september 2016):
In een hoofdredactioneel commentaar noemde ''NRC Handelsblad de
H.J. Schoo-lezing van Edith Schippers 'scherp en weloverwogen'.
Schippers doet in haar lezing alsof vrijheid een bedrijf is: 'Wij waren net als een groot bedrijf dat al heel lang zo goed verkoopt, dat het z'n afdelingen pr en sales de deur heeft uitgedaan.' Ze roept daarom op tot een 'vrijheidscoalitie'; leden ervan moeten de BV Vrijheid onbezoldigd promoten. Eigenlijk is vrijheid een soort Apple, maar dan zonder iPad.
Bovendien hanteert ze een gelimiteerde, willekeurige vorm van vrijheid. Ik moet mevrouw
Schippers de hand schudden, maar ik mag wel homo zijn. Daarom is onze cultuur - de Nederlandse? De Duitse? De Europese? - superieur.
Ze vergeet echter te vermelden dat Saoedi-Arabië, groot exporteur van het door haar verafschuwde
wahabisme, een belangrijke handelspartner van Nederland is.
Schippers maakt vooral duidelijk dat zij begrijpt wat de kiezer wil: financiële rijkdom en intellectuele armoede.

Het verband tussen karate-do en theosofie - (Najaarsdag 7 oktober 2023):
Karaktervorming door verbeeldingskracht
Als wij
begrijpen dat er zoiets bestaat, als ‘de wetenschap van het denken’ en dat wij, door ons denken en door visualisatie, de toestand in ons leven vorm kunnen geven, in de mate waarin wij dat zelf willen, dan kan dit inzicht ons leven veranderen. Ingo de Jong, geboren in Nederland, woont in Zweden. Hij is al meer dan vijftig jaar bezig met karate: hij beoefent de sport zelf, traint intensief en geeft les aan mensen van alle leeftijden.
Gaat primair om het richten van je
aandacht naar het hier en nu.

Om Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, een duurzame samenleving te bevorderen draait het om rechtvaardigheid. Bij de handelsverdragen, die door politici worden afgesloten staat veelal het quid pro quo centraal. Door de secularisatie is er geen aandacht meer voor dichterlijke beeldtaal in de Bijbel over de balk en de splinter. Het probleem is wel dat er niets voor de verbindende verhalen in de plaats is gekomen. Mensen zijn hun morele kompas kwijt en beginnen een leegte te ervaren. De wetenschap is minder eenduidig dan vaak wordt gedacht. Dit hangt met de controverse tussen wetenschappers samen.

Bestuurscultuur (Buitenhof 17 september 2023, NPO1):
Elke politicus heeft er de mond vol van:
bestaanszekerheid. Ook het demissionaire kabinet Rutte IV trekt de portemonnee om dit probleem aan te pakken, zo blijkt uit de gelekte miljoenennota. In Buitenhof Tweede Kamerlid en kersverse partijleider van Nieuw Sociaal Contract Pieter Omtzigt. Hoe zorg je voor bestaanszekerheid, en wat betekent het eigenlijk?

Omtzigts dubbelslag overstijgt links en rechts, en kent een diep historisch verband. Maar er zijn ook zwakkere kanten aan zijn verhaal (Rutger Claassen de Volkskrant 1 september 2023, p. 24):
Interessant is dat
Omtzigts prioriteiten in deze vroege dagen van de campagne dezelfde lijken te zijn als die van Timmermans (PvdA/Groenlinks) en Bontenbal (CDA). Een coalitie in de dop? Hoe dan ook, de uitwerking verdient nog meer finetuning. Bestaanszekerheid en democratische controle zijn prima prioriteiten; maar the devil is in the details.
Rutger Claassen is hoogleraar Politieke Filosofie en Economische Ethiek aan het Ethiek Instituut, Universiteit Utrecht.

Als arrogante machtspartij is D66 de nieuwe PvdA (Teun van de Keuken de Volkskrant 19 december 2022, p. 15):
Een goed voorbeeld is . Ze was jarenlang voorzitter van de NPO en kreeg een half jaar geleden opeens een ongelooflijk belangrijke wethouderspost in Amsterdam. Ze gaat onder andere over de
zorg en de publieke gezondheid. Hoe kan dat? Heeft ze zich ooit met deze zaken beziggehouden? Heeft ze er affiniteit mee? Verstand van?
Maar het voedselprobleem kan niet echt worden opgelost zolang er armoede bestaat. Er moet bestaanszekerheid en gelijkwaardigheid worden gecreëerd, stelden de twee vrouwen.

Essay Waar zijn de centrale bankiers als je ze nodig hebt?
Geef geldmakers een klimaatmandaat (Rens van Tilburg De Groene Amsterdammer 13 januari 2022 p. 50-53):
De centrale banken zijn altijd ingezet om het noodzakelijke financierbaar te maken. Maar net nu de wereldwijde dreiging van klimaatverandering zich aandient geeft de geldscheppende macht niet thuis.
Het Amerikaanse ministerie van Defensie muntte voor klimaatverandering de term
threat multiplier. Hete zomers en overstromingen kunnen de lucifer zijn in het kruitvat dat veel arme regio’s nu reeds zijn. Aan de Syrische burgeroorlog gingen hete zomers vooraf waarin oogsten mislukten, waarna een hongerige bevolking naar steden trok waar de werkloosheid al hoog was.
Het zijn deze sociale en politieke gevolgen die de
economische voorspellers nu steevast buiten beschouwing laten. Dat zijn echter de factoren die uiteindelijk ook de Europese economie waarschijnlijk het hardst zullen raken.

Provincies lopen achter met lobbyregels - lobbynetwerken (Wilco Dekker en Ariejan Korteweg de Volkskrant 6 maart 2023, p. 13-15):
Terwijl ze
beslissen over cruciale zaken als woningbouw en stikstof zijn provincies nog lang niet zover als het Rijk met lobbyregels, blijkt uit onderzoek van de Volkskrant en Open State Foundation. ‘Dit draagt niet bij aan het tegengaan van de schijn van belangenverstrengeling.’ Gedragscodes
Het ministerie voorziet ook in een Handreiking integriteit voor politieke ambtsdragers bij provincies, gemeenten en waterschappen. Dat is, net als de^gedragscode, niet dwingend en zonder rechtsgeldigheid. Provincies en bestuurders, die beslissen over steeds prangender onderwerpen als stikstof, woningbouw en de energietransitie (denk windmolens), hebben zodoende veel ruimte voor eigen invulling. Zo mogen gedeputeerden zelf uitmaken of ze kunnen meestemmen bij kwesties waar belangenverstrengeling in het spel kan zijn.
Open State Foundation vindt het belangrijk dat iedereen zelf kan meekijken en hier vervolgens conclusies uit kan trekken, zegt onderzoeker Juffer. ‘Vanuit het oogpunt van transparantie draagt het ontbreken van diverse gegevens dan niet bij aan het tegengaan van de schijn van belangenverstrengeling. En dat is juist belangrijk voor het vertrouwen in de democratie. Het onderzoek laat zien dat er nog een lange weg te gaan is.’

De Nieuwe Denktank, een middenmotor voor Pieter Omtzigt en de politiek (Ariejan Korteweg de Volkskrant 30 juni 2022 p. 9):
De Nieuwe Denktank komt voort uit de Stichting Sociale Christendemocratie, een clubje kritische CDA’ers dat zich in het gedachtengoed van Pieter Omtzigt herkent. Denktank-secretaris Henriëtte van Hedel was daar actief, net als Denktank-directeur Bart-Jan Heine. De Denktank wil breder mikken. Bij de lancering in Nieuwspoort spreekt Diederik Boomsma, CDA-raadslid in Amsterdam, maar ook René Cuperus, die voor Clingendael werkt en een verleden heeft bij de Wiardi Beckman Stichting van de PvdA. NRC-columnist en microbioloog Rosanne Hertzberger stemde vaak VVD, maar bekeerde zich tot de ChristenUnie.

Het hele plaatje (Ariejan Korteweg de Volkskrant 15 oktober 2020, p. 25):
Zo kwam onlangs de
Integrale Agenda Post-Coronatransitie langs, vormgegeven in een diagram en gemaakt door iets dat zich GoGoMo noemt, Stichting Good Governance Monitor. Die propageert dat diagram als middel om verkiezingsprogramma’s mee te beoordelen: wat beloven ze voor na corona, hoe gaan we verder?
Nico stuurt me later een schema waarin de programma’s van D66 en SP zijn getoetst, de eerste partijen die met een programma kwamen. Voorlopige conclusie: D66 behandelt bijna alle thema’s, maar heeft een witte vlek als het over de rechtvaardigheid van het financiële stelsel gaat. De SP heeft geen aandacht voor transparantie van de overheid, rechtvaardigheid van het belastingstelsel en vertrouwen in de politiek.

Sympathiek (Ariejan Korteweg de Volkskrant 9 mei 2019 p. 21):
Het boek van
Lodewijk Asscher, Opstaan in het Lloyd Hotel, verschijnt juist als de verkiezingen al lang voorbij zijn, terwijl de uitslag nog steeds nadreunt: van 38 naar 9 zetels.
Asscher is wat eerder naar Van der Meer gekomen – fijne boekwinkel trouwens, met podium en witte vleugel – om rustig uit te kunnen leggen wat hem
bezielde om dit boek te schrijven. Goed idee, ware het niet dat zowat alle bezoekers – er komt uiteindelijk een mens of dertig op deze dinsdagmiddag – hem graag even willen begroeten.
Tussen het handen schudden door vertelt hij de drie redenen:
- verantwoording afleggen over regeren met de VVD;
- vertellen hoe het hem is vergaan;
- uitleggen hoe het verder moet. Al schrijvend sloop er allerlei persoonlijks in: de dood van zijn vader, zijn afkomst, het gezin.

De redder van het kabinet? 'Wellicht. Het komt er dicht bij' (Gijs Herderscheê en Ariejan Korteweg de Volkskrant 29 juli 2017, p. 8-9):
Vijf jaar lang zat hij op het explosiefste dossier van dit kabinet. Onder staatssecretaris
Van Rijn werd de zorg gereorganiseerd en deden de fameuze keukentafelgesprekken hun intrede.
Want wat was nu eigenlijk het doel van deze hele operatie?
De zorg verbeteren? Of vooral bezuinigen?
Staatssecretarissen sneuvelen sneller dan ministers. Kijk naar Weekers, Mansveld of Teeven. Van Rijn niet. Hij hield vol. Overleefde moties van wantrouwen, onderging ogenschijnlijk stoïcijns de felste Kamerdebatten. Altijd weer terugvallend op zijn dossierkennis.
Hij lijkt een
tegenpool van 'zijn' minister, Edith Schippers (VVD), die in 25 jaar Binnenhof leerde gespitst te zijn op verschillen. 'We hebben een andere manier van politiek bedrijven. Zij heeft veel meer een politieke antenne. Maar we vonden elkaar in de resultaatgerichtheid. Heel plezierig.'
Van Rijn hield Schippers binnenboord toen die december 2014 de handdoek dreigde te werpen. Het ging om de
'vrije artsenkeuze'. Dinsdag voor de kerstvakantie verwierp de Eerste Kamer het wetsvoorstel waardoor de zorgverzekeraar een behandeling niet meer altijd zou hoeven vergoeden. Drie PvdA-senatoren stemden tegen. Crisissfeer.
Van Rijn bedacht een oplossing.
De tijd zal leren hoe over hem geoordeeld wordt: de staatssecretaris die een
toekomstbestendige zorg voor elkaar bokste en de zorg persoonlijker maakte, of de politicus die de PvdA ongeloofwaardig maakte als partij van de bestaanszekerheid.

De mens dreigt het slachtoffer te worden van de controversen tussen wetenschappers. Het verslag Asscher gaat strijd aan met werkstress (Peter van Ammelrooy de Volkskrant 23 december 2013 p. 19) spreekt voor zich.
Het rapport ‘E i V’ beoogt de
kloof tussen Probleem en Oplossing, tussen Theorie en Praktijk en de daad bij het woord te voegen te verkleinen. Helaas zijn sinds de Irakoorlog in 2003 de spanningen in de wereld eerder toe – dan afgenomen.

Essay Hoe de VVD conservatief werd
Naar rechts, naar rechts, verder naar rechts (Merijn Oudenampsen De Groene Amsterdammer 4 januari 2017):
De aanname dat
Mark Rutte geen politieke visie zou hebben is ongefundeerd. Hij heeft van de VVD een nieuw-rechtse behoudende partij gemaakt. Met als boegbeelden Ronald Reagan, Margaret Thatcher en Frits Bolkestein.
‘Dat we
inhoudelijk geen wonderen van hem mochten verwachten, maakte hij in zijn eerste zinnen al duidelijk’, constateerde de Volkskrant op zelfgenoegzame toon. Bij nader inzien is het juist deze veel beschimpte H.J. Schoo-lezing die getuigt van een duidelijke politieke visie: de VVD combineert als nieuw-rechtse partij een neoliberale economische visie met een conservatieve visie op cultuur.

Voor het onbehagen is alle reden (Rens van Tilburg de Volkskrant 27 september 2016, p. 20):
Prinjesdag
In een steeds rijkere samenleving is de bestaanszekerheid uitgehold. Van zorg tot arbeidsmarkt tot studielening, overal is het
eigen risico toegenomen.
De afgelopen decennia is zo in een almaar rijkere samenleving de bestaanszekerheid uitgehold. Van zorg tot arbeidsmarkt tot studielening, overal is het eigen risico toegenomen. En dat in een land dat juist wars is van onzekerheid, getuige de hoge dichtheid aan verzekeringen voor van alles en nog wat. En hoewel we veel commerciële verzekeringen best kunnen missen, bestaat voor veel van de publieke verzekeringen een heel harde logica. Juist de duurste risico's als de ouderenzorg, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid zijn het best collectief te verzekeren. Vraag dat maar aan de zzp'er.
Dat de economische pijn en onzekerheid zich vervolgens vertaalt in
cultureel onbehagen is niets nieuws. Het is ook niet dat de economie er niet meer toe doet. Het culturele onbehagen vloeit juist voort uit de economische onzekerheid. Hiervan zijn historische voorbeelden te over. Dat culturele onbehagen zal dan ook pas verminderen als mensen zich weer economisch veilig voelen. Als de politiek duidelijk maakt op welke rechten mensen nog wel kunnen rekenen.
Om dat perspectief te kunnen bieden, moeten politiek en media loskomen van hun
fixatie op de korte termijn en economische indicatoren. Die geven nu een vertekend beeld van de stand van de economie, en al helemaal van het welzijn van de mensen. Dan opent zich een nieuw beeld.
Dat in een
rijke en vergrijzende samenleving de zorgkosten toenemen is dan bijvoorbeeld niet verontrustend, maar een uitdrukking van het terechte belang dat wij daar aan hechten. Want waarom zou een nieuwe breedbeeldtelevisie waardevoller zijn dan een waardige oude dag? We kunnen de crisis ook achter ons laten door de verplegers van onze zieken en ouderen een fatsoenlijk salaris te betalen, in plaats van die nieuwe auto aan te schaffen.
Nee, het is niet de Nederlandse bevolking, morrend over de politieke leiding, die het niet begrijpt.

Piet Ransijn Zingeving van leven en dood in sociaalwetenschappelijk perspectief, deel 1 (Civis Mundi digitaal #33, oktober 2015):
Religie en zingeving hangen samen met elkaar en ook met leven na de dood. Zingeving voor en na de dood zijn eveneens verweven. Zingeving hoeft niet per se in religieus verband te staan en is ook mogelijk zonder religie en zonder perspectief op leven na de dood. De zingeving geschiedt dan in een op de aarde gerichte levensvisie of een soort seculiere, wereldse religie, zoals het humanisme en socialisme. Deze diverse aspecten van religie en zingeving voor en na de dood, met of zonder perspectief op leven na de dood, hangen dus nauw samen. Daarom worden deze verschillende maar samenhangende perspectieven in dit artikel in een breder (godsdienst)sociologisch kader toegelicht.
De leer van Jezus volgens Nietzsche is samengevat door Karl Jaspers, Nietzsche und das Christentum, vertaald in
Leonardo en Nietzsche. Nietzsche schrijft dat Jezus in een andere bewustzijnstoestand leefde, ‘alsof hij in de hemel was’. Een soort eenheidsbewustzijn, in het Oosten verlichting genoemd. De genoemde interpretaties stemmen met elkaar overeen.
“Geen enkel idee lijkt te bizar voor mensen om er met overgave in te geloven als het hun maar verlichting biedt van het besef dat ze eens doodgaan, en enige hoop op voortzetting van hun bestaan in een of andere vorm van eeuwigheid… De hartstochtelijke intensiteit waarmee mensen redding uit nood en dood in een geloof zochten, is in de meer ontwikkelde samenlevingen wat verminderd en voor een deel overgegaan op ideologieën, op wereldlijke geloofssystemen,” schrijft Elias (p 10). Uit onderzoek zou blijken dat dit samenhangt met grotere
bestaanszekerheid, zoals in dit artikel verderop naar voren komt.
Het christendom en andere religies beoogden oorspronkelijk religieuze waarden en doelen als
bevrijding, verlossing en verlichting, niet in het ‘hiernamaals’, maar in dit aardse leven te realiseren, of in het volgende leven in het geval van reïncarnatie. De ‘binnen-wereldse’ ascese en mystiek was volgens Max Weber [5], in onderscheid van de ‘buiten-wereldse’ of ‘wereld-verzakende’ varianten, gericht op dit aardse leven, dat sterk verbonden werd beschouwd met het voorbestaan na de dood.

Extra stoelen (Jeroen van Linge de Volkskrant 2 september 2023, katern Zaterdag p. 22): Met honderd zetels en Kamerleden erbij kunnen we ons werk beter doen, beweren fractievoorzitters Mirjam Bikker (ChristenUnie) en Laurens Dassen (Volt). Ibtihal Jadib bespreekt in haar column van 31 augustus de optie om tijdens de verbouwing van het Binnenhof de stoelen te vervangen voor staanplaatsen. ­Helder dat dit tot tijdwinst zal leiden.
Die extra Kamerleden zijn er al. Het zijn de lobbyisten. Geef hen een staanplaats met spreektijd, maar zonder stemrecht. Voor de enkele ideologisch partij die geen banden heeft met de ­lobby plaatsen we naar rato van de zetelverdeling een aantal stoelen op een ­podium. Bestemd voor echte volksver­tegenwoordigers die handelen vanuit het algemeen belang.

Kiezen we, verbinden (religare) we ons met de natuurlijke -, de evolutionaire kringloop of de onnatuurlijke kringloop. Op de Westerse apenrots is Trump, Marine Le Pen en Wilders, de onnatuurlijke kringloop dominant. Het gaat erom dat we ons met het inzicht van de indianen, de sjamanen verbinden. Indianen leven in volledige harmonie, die het bos - dieren, bomen, planten, stenen, rivieren - als bezield beschouwen.

Bhagavad Gita
Hoofdstuk 2 De zaken op een rijtje zetten - vers 20:
(20) Derhalve, om het maar eens duidelijk te stellen: feitelijk begon je nooit met leven noch zal je er ooit mee ophouden te leven; je werd nimmer geboren, noch zal je ooit echt sterven. Evenzo reïncarneer je ook niet in dat opzicht; de ziel zoals die is, wordt nooit geboren, is eeuwig en constant. Hij is er vanaf de eerste dag van de schepping en hij houdt nooit op te bestaan als het lichaam zijn einde vindt.
Hoofdstuk 4 Het bewustzijn verenigen in het brengen van offers en in filognosie:
(7)
O zoon van Bharata, waar en wanneer er ook maar een afname is van de rechtschapenheid en het onrecht overweegt, manifesteer ik mezelf op dat moment.
(8) Opdat zij die dorsten naar de waarheid een leven mogen hebben en de onverlaten een halt wordt toegeroepen, verschijn ik generatie na generatie ten tonele met de bedoeling de weg van de menselijke principes van de waarheid, de zuiverheid, de boete en het geweldloze mededogen opnieuw te vestigen.

Het was mevrouw Vermeulen van ISIS, die me, op basis van het boek De Hiërarchie van Mededogen,10 esoterische instructies van G. de Purucker (p. 65) expliciet naar dit vers in de Bhagavad Gita verwees.

Zorg voor het zelf - Westerse en Oosterse levenslessen
Van oudsher is filosofie als
levenskunst – in de Oosterse en Westerse wijsbegeerte – verbonden geweest met de woorden: “Zorg voor je zelf!”. Wat verstaan we echter onder het zelf? In deze cursus bespreekt de filosoof Jan Flameling de antwoorden van de middeleeuws mysticus Meister Eckhart, de Duitse denker Martin Heidegger en de Vietnamese boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh.

De relatie tussen Individueel en Collectief kan zowel door een mandala als een lemniscaat worden gesymboliseerd. De cirkel, de levenscirkel, de mandala symboliseert de eenheid tussen de innerlijke en uiterlijke wereld, de 'micro- en macrokosmos'. De lemniscaat verbindt de horizontale cirkel met de verticale cirkel en symboliseert de bewust of onbewust ervaren werkelijkheid. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. We zijn het zelf die in het leven orde en wanorde creëren. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden ‘Het gaat om de moraal van ons levensverhaal’.

In het Hindoeïsme staat de wisselwerking tussen drie fundamentele natuurkrachten, namelijk sterke kernkracht, zwakke kernkracht en de elektromagnetische kracht symbool voor de drie kosmische krachten scheppen, onderhouden en vernietigen. Hindoes vatten deze drie Shiva-krachten samen onder het symbool van de lingam. Een veel gebruikte metafoor voor de God Shiva, maar tevens een meer tastbaar symbool voor de vuurzuil zonder begin en eind. In het boek Loutering over de transformatie van het kwaad van Johan M. Pameijer wordt dit op p. 253 samengevat.

Antony Fernando HET CHRISTENDOM IN EVOLUTIE Waar hoor ik bij, waar ga ik voor in onze multireligieuze samenleving?
Deel III. De boodschap van het Nieuwe Testament
8. Religie volgens Jezus (p. 86):
Mensen zijn van nature met elkaar verbonden en zij kunnen niet volledig mens zijn als zij dat niet in de praktijk van hun leven laten blijken. Jezus gebruikt twee prachtige parabels om dat te onderstrepen. De eerste is het verhaal van de
rijke man en Lazarus (Luk. 16:19-31). De rijke man leidde een leven in luxe. Hij hield van mooie, dure kleren, van een goed glas en een welvoorziene tafel. Bij de poort voor zijn huis zat Lazarus, een bedelaar, ziek en overdekt met zweren. Het enige wat hij at waren de broodkruimels die bij de rijke man van de tafel vielen en hem door de bedienden werden gebracht. Het verhaal eindigt met de beschrijving van hetgeen er met die twee na hun dood gebeurde. Lazarus is in de hemel; de rijke man is in de hel.

Een spoor van vernieling onder de golven
De blauwe machine hapert (Jaap Tielbeke De Groene Amsterdammer 31 augustus 2023, p. 22-27):
Vanuit de boeg van elk schip steekt een
lange bronzen stormram, klaar om de tegenstander te vermorzelen. Samen met zijn geliefde Cleopatra, tevens koningin van Egypte, overziet generaal Marcus Antonius zijn troepen. Die vijand ligt een paar kilometer verderop: Octavianus, opvolger van de vermoorde Julius Caesar, heeft een vloot met kleinere, wendbare boten.
Zonder dat we er erg in hebben vormt de oceaan het leven op aarde. De wereldzee is een warmteregelaar en een bron van rijkdom, een motor ter grootte van de planeet. Maar wat gebeurt er wanneer die motor kuren begint te vertonen?
De verklaring voor de koudegolf is te vinden in de oceaan. Met haar netwerk van stromingen fungeert de wereldzee als de
warmteregelaar van de planeet. Een zo’n belangrijke zeestroom is de Atlantic Meridional Overturning Circulation, kortweg AMOC, waar ook de Golfstroom een onderdeel van is. De AMOC brengt warmer water vanuit de tropen richting Europa, waardoor we hier een gematigd klimaat hebben, met relatief milde winters.
‘We hebben een cultuur gebouwd gebaseerd op het negeren van de realiteit van het leven op een eindige planeet’, aldus Czerski. ‘Een cultuur gebaseerd op bouwen, uitbreiden en consumeren zonder al te veel na te hoeven denken over het planetaire systeem dat ons in leven houdt.’

Past ethiek in het vak economie? Peter de Waard de Volkskrant 8 november 2023, p. 23):
Onlangs pleitten de CDA-economen
Lans Bovenberg en Bas van Os van de Stichting Innovatie Economie-Onderwijs (SIEO) in deze krant ervoor moraliteit een integraal onderdeel te laten zijn van het vak economie op de middelbare school.
Het CDA als coalitie van diverse burgergroepen kan de tegenmacht zijn in een nieuw kabinet, betogen CDA-leden
Lans Bovenberg en Bas van Os, respectievelijk econoom en bedrijfskundige aan de Erasmus Universiteit

Is het economie-examen slechts vragen naar een mening? (Peter de Waard de Volkskrant 25 mei 2023, p. 21):
Uitgesproken kritisch over de examenstof is bijvoorbeeld de onlangs met emeritaat gegane hoogleraar Lans Bovenberg die wel wordt gezien als Nederlands invloedrijkste econoom. Hij noemde eerder het vak economie op de middelbare school een soort bezigheidstherapie, omdat daarbij te veel wordt uitgegaan van de homo economicus, de rationele mens die alleen met zijn eigen belang bezig is. Hierdoor zouden de leerlingen tot egoïsten worden opgeleid.
Maandag kraakte hij in een
opiniebijdrage in het FD de eindexamens economie op het vwo. Daarbij zou de ECB als incompetent worden afgeschilderd, omdat die niet in staat zou zijn de inflatie te beheersen.
‘Dit schaadt het vertrouwen van de leerlingen in
competent en geloofwaardig monetair beleid en in het belang van economie als schoolvak’, aldus Bovenberg.

Legt de industriële lobby het af tegen de agrarische lobby? (Peter de Waard de Volkskrant 23 maart 2023, p. 21):
Overnemers zijn er nauwelijks. Een Russische of Chinese koper is in het huidige politieke klimaat niet wenselijk. De Indiërs hebben hun lesje met British Steel geleerd. Dan blijft het Braziliaanse CSN nog over, maar die zal ook niet meer dan een habbekrats over hebben voor een bedrijf waarin al jaren niets is geïnvesteerd in afwachting van een koper.

Elk woord moet betekenis hebben (Kustaw Bessems interviewt Lieke Marsman de Volkskrant 28 januari 2023, Opinie p. 22-25):
Als dichter
Lieke Marsman naar politici en bestuurders luistert, hoort ze taalgebruik van mensen die totaal de controle kwijt zijn. ‘Als je niet meer weet wat je aan het doen bent ga je verhullende taal gebruiken, een beetje babbelen.’

Komt na offshoring en reshoring nu friendshoring? (Peter de Waard de Volkskrant 21 februari 2023, p. 21):
Maar de culturele en politieke verschillen verdwenen niet mee met de
economische verschillen. Dertig jaar later is de democratie in China en Rusland ver te zoeken en hangt door de opkomst van rechtse populisten zelfs het zwaard van Damocles boven de westerse democratieën.
Friendshoring'' moet een scherpe daling van de welvaartsgenererende arbeidsdeling voorkomen. Hiermee moet wind uit de zeilen worden genomen van populisten die ook de westerse democratieën om zeep willen helpen.
Alleen zijn vrienden nogal eens
onbetrouwbaar. Het enige verschil met vijanden, om Oscar Wilde te parafraseren, is dat ze geen mes in de rug steken maar in de borst.

Is Nederland nu een land van kleine kapitalisten? (Peter de Waard de Volkskrant 23 december 2022, p. 19):
De pensioenen in het vergrijzende Nederland worden afhankelijk van de
beursindices. Op dit moment belegt nog slechts een minderheid.
Maar nu iedereen in het
nieuwe pensioensysteem zijn eigen potje krijgt, zullen nog eens tien miljoen Nederlanders afhankelijk worden van wat op de financiële markten gebeurt − niet alleen in Nederland maar wereldwijd.
Als de PvdA ooit nog
Rutte en zijn VVD naar de kroon wil gaan steken, zal na 76 jaar een andere naam nodig zijn. Met de steun van de arbeider alleen zal er nooit meer worden geregeerd.

Is handel in excuses ook Het Verhaal van Nederland? (Peter de Waard de Volkskrant 15 februari 2022 p. 21):
In het tv-programma
%Het Verhaal van Nederland toonde acteur Daan Schuurmans vorige week hoe de Romeinen van Julius Caesar hier kwamen en de Germaanse stammen afslachtten.
Vlak daarvoor waren in het NOS Journaal beelden vertoond van
schuldbewuste bestuurders van De Nederlandsche Bank (DNB) die rekenschap wilden afleggen voor het aandeel van hun verre voorgangers in de koloniale slavernij en een passend gebaar wilden maken.
De gemeente Amsterdam maakte vorig jaar bij monde van burgemeester
Femke Halsema al excuses voor het aandeel van de stad in de instandhouding van de slavernij. De Nederlandsche Bank nog niet, net als de staat die zich tot nu toe beperkt tot spijtbetuiging.
De
rijkdom die het land nu nog geniet, is deels gebaseerd op het koloniale verleden en het slavenverleden. Nederland heeft 612 ton goud in de kluizen liggen, hetgeen meer is dan alle Afrikaanse landen samen.
Daan Schuurmans is nog maar gevorderd tot het jaar 300, dus misschien blijkt de komende weken dat er nog veel meer te halen is. Dan kan Nederland als handelsnatie gewoon weer wat doorgeven en worden alle rekeningen uit het verleden vereffend. Handel is eigenlijk Het Verhaal van Nederland.

‘Tata IJmuiden betaalde geen belasting over winst’ (Peter de Waard de Volkskrant 28 september 2020, p. 16):
Tata Steel in IJmuiden heeft over zijn winsten in de afgelopen jaren nooit vennootschapsbelasting betaald. Dat blijkt uit accountantsonderzoek in opdracht van het Noordhollands Dagblad .
GroenLinks-Kamerlid
Tom van der Lee reageerde zaterdag op Twitter op de aantijgingen: ‘Onthutsend. Tata India lijkt als supersprinkhaan Tata Europe en dus Tata IJmuiden tot op het bot kaalgevreten te hebben, via zeer discutabele fiscale constructies. Tegelijkertijd vangt het bedrijf Corona-steun. Ik heb onmiddellijk een spoeddebat aangemeld met Wiebes en Vijlbrief.’ Ook Kamerleden van VVD, D66 en PvdA maken zich ongerust. Zij vrezen dat het moederconcern in India het Nederlandse staalconcern leegzuigt en spreken van belastingontwijking. PvdA-kamerlid William Moorlag praatte op Twitter zelfs over ‘belastingontduiking’.

Kunnen aasgieren ook reddende engelen zijn? (Peter de Waard de Volkskrant 18 februari 2020, p. 29):
Gelukkig voor IJmuiden verbood Brussel het samengaan van Tata met ThyssenKrupp Stahl.
Het lot van het IJmuidense bedrijf was nog stukken onzekerder geweest als er nog een rampzalige fusie was gevolgd.

Dylan van Bekkum en Dion Mebius laten in de Volkskrant 23 april 2020 zien dat de Tweede Kamer met de Nieuwe Adviesclub voor de interdisciplinaire aanpak kiest. Zowel de column Moeten alle 65-minners gewoon weer gaan werken? van Peter de Waard in de Volkskrant 24 april 2020 als de column Duurzame lichtwereld van Hans Krӧder in het Bres Magazine #321 mei/juni 2020 laten zien hoe het mogelijk is een Duurzame samenleving te bereiken.

De Katholieke Kerk had vroeger met de verkoop van aflaten, het verkopen van gebakken lucht een prima winstmodel. Dit winstmodel is in de Westerse wereld door de banken, met het adagium live now pay later overgenomen. Het zal duidelijk zijn dat dit korte termijn winstmodel haaks staat op de kost gaat voor de baat uit van de op de lange termijn gerichte circulaire economie waar Jan Terlouw en Herman Wijffels de aandacht op vestigen.

Juist managers in een bureaucratische organisatie zijn vaak gespeend van enig creatief ondernemerschap (4e productiefactor). Het zijn nu in het bijzonder de produktiefactor arbeid en de belastingbetaler die voor het mismanagement van de factor kapitaal mogen bloeden. Het gaat dus niet alleen om aandeelhouderswaarde. Primair draait het niet om het begrotingstekort van 3% van de overheid maar om het ecologische begrotingstekort van 35%. De 'People Planet Profit' aanpak levert langetermijnwinst op voor ondernemers en maatschappij. Anders gezegd gaat het om met de juiste mix van de vier produktiefactoren op basis van het concept cradle to cradle een duurzame samenleving te ontwikkelen.

Navigatie voor het verdwaalde CDA (PieterHilhorst de Volkskrant 23 januari 2012)
De partij omarmt het principe van
cradle to cradle (van wieg tot wieg), waarbij afval altijd weer een grondstof is voor een nieuw product. Dit principe dwingt te denken in kringlopen. Het CDA streeft nadrukkelijk naar zo’n circulaire economie, een economie die onafhankelijk wordt van niet hernieuwbare grondstoffen. Een eerste stap in die richting is ‘een verdere beprijzing van milieuverbruik door vervuilende producten en diensten’. Beprijzen is een eufemisme voor een belasting op milieuvervuiling. Het CDA breekt zo met de zwartrijderseconomie waarin bedrijven de winsten voor zichzelf houden en de milieukosten afwentelen op het collectief.

Econoom Hueting heeft gelijk wanneer hij op de kortzichtigheid van economen wijst, die alle werkgelegenheid die voortvloeide uit negatief te kwalificeren zaken als verkeersongelukken, milieuschade en dergelijke mooi bij het bbp (bruto binnenlands product) optelden als positief voor de economie.
De mensheid koerst af op een
kritiek kantelpunt. Passeren we zo’n kritiek omslagpunt, dan is er geen weg meer terug. Er bestaat geen aanknop waarmee we de zeestroom opnieuw kunnen opstarten. De termijn waarop een kritiek kantelpunt daadwerkelijk plaatsvindt hangt af van de effectiviteit van de klimaatmaatregelen, die de mensheid nu bereid is te nemen. Zijn we bereid van de geschiedenis te leren.

Precaire beroepen Het romantische beeld van Europa Een keizer zonder kleren (Lise Witteman De Groene Amsterdammer 21 mei 2020 p. 20-23):
De coronacrisis maakt in één klap duidelijk wie de kwetsbaarste groepen van de Europese arbeidsmarkt zijn: de platformwerkers, de seizoensarbeiders en de medewerkers in de
distributiecentra. Brussel belooft een reddingsboei, maar die komt er niet.

Help, het kapitaal neemt ons over Het onderwijs
Slim verdienen (Mirjam de Rijk De Groene Amsterdammer 31 augustus 2023, p. 14-17):
Het onderwijs
vercommercialiseert sluipenderwijs door onder meer bijlesbureaus en lesmateriaalaanbieders. In totaal zeven grote insluipers vergaren miljoenen aan het publiek gefinancierde onderwijs.
1. Het lesmateriaal
2. De distributie
3. Het schaduwonderwijs
4. De leraren
5. Het onderwijsbeleid
6. Het academisch onderzoek
7. De hoogleraren
Wie uit de
publieke onderwijsruif wil eten, moet dat dus via het publieke onderwijs doen. En dat lukt commerciële bedrijven wonderwel, constateert onderwijssocioloog Sjoerd Karsten enigszins cynisch.
Sjoerd Karsten , emeritus hoogleraar Onderwijskunde aan de Universiteit van Amsterdam, wandelde vanaf september 2012 door heel Nederland op zoek naar interessante gebeurtenissen in de onderwijsgeschiedenis. In juni 2020 verscheen zijn laatste column. Lees hier zijn afscheidsinterview.

De verdozing van Nederland is op het Japanse Kaizen gebaseerd en is bij ondernemend Nederland zeer populair.

Bestuurscultuur (Buitenhof 27 augustus 2023, NPO1):
Het was een hete zomer in de landelijke politiek: het kabinet viel en veel prominente Kamerleden maakten bekend dat ze ermee stoppen: de exodus uit Den Haag is compleet. Daarnaast werd deze week bekend dat demissionair minister
Hoekstra Den Haag mogelijk inruilt voor Brussel om Timmermans op te volgen als Eurocommissaris en Nieuw Sociaal Contract van Pieter Omtzigt zorgt voor een politieke aardverschuiving zo blijkt uit de nieuwste peilingen. Een gesprek met vertrekkend PvdA Tweede Kamerlid Henk Nijboer, hoogleraar Staats- en bestuursrecht Wim Voermans en parlementair verslaggever Frank Hendrickx.
In Buitenhof schrijver en oud Rusland-correspondent
Pieter Waterdrinker over de macht en positie van Poetin. Journalist en presentator bij de Russische tv-zender TV Rain Ekaterina Kotrikadze schuift aan om te praten over Poetins heerschappij en de invloed op haar journalistieke werk.
Schrijver
Adriaan Van Dis dook voor zijn nieuwe roman in een vergeten hoofdstuk uit zijn jeugd. ‘Naar zachtheid en een warm omhelzen’ gaat over blueblack%, de huishoudster van zijn grootvader, de vrouw die hem de liefde gaf die hij thuis ontbeerde.

Applaus (Ontladen, Catharsis)
Ondanks dat ik alles herken in wat er in het
artikel over applaus (de Volkskrant 25 augustus 20223 V2-5) wordt geschreven, mis ik ook iets. De emotie die bij mij aan het applaus en het opstaan voorafgaan. De mooie analyses gelden voor hele zalen en ja, ook ik doe vaak mee met de rest van de zaal, maar voor mij persoonlijk hoort bij dit kuddegedrag wel een persoonlijke beleving.
Soms ben ik zo geraakt door een
voorstelling dat ik daarna echt even moet ontladen. Dan vind ik het heerlijk om te klappen en te staan. Vooral om uiting te geven aan mijn verbazing, verwondering, beroering en respect voor degene die dat bij mij losmaakte. Niet omdat het de beste of de meest perfecte uitvoering was, maar omdat het mij op dat moment zo veel deed. Ik zou de dansers of artiesten wel willen omarmen. Het delen van het geluid van applaus is dan een goede tweede.
Brief van de dag
Geef kieezers meerdere stemmen (Sander Otte de Volkskrant 26 augustus 2023]], katern Zaterdag p. 23):
Hoe
complex je mening ook is over het brede spectrum aan verkiezingsthema’s, je hebt maar één stem en die is ondeelbaar.

Bewustzijnsevolutie, de overlevingsstrategie survival of the fittest heeft op 'Goed en Kwaad', de grondbeginselen van de ethiek die nooit veranderen betrekking. Het leven is een continu ervaringsproces, dat tracht knelpunten in de gewenste richting bij te sturen. Het leven laat zien hoe een crisis ontstaat, maar ook kan worden opgelost. Elk mens schrijft zijn eigen levensverhaal. Of met andere woorden het gaat om de moraal van ons levensverhaal.
Van der Hoeven gaat met de onderwijswereld overleggen over cursussen ethiek bij managementopleidingen (de Volkskrant 30 oktober 2009).

Seances fascinated not just social outsiders and the bereaved but people of all socio-economic backgrounds and educations. The Society of Psychical Research, founded in England to investigate “allegedly paranormal phenomena using scientific principles,” counted among its members William Gladstone, John Ruskin and William James.

Levensloop William Ewart Gladstone:
Gladstone was de vijfde van zes kinderen van
Sir John Gladstone en Anne Mackenzie Robertson. Zijn vader was een handelaar die door handel met Noord-Amerika en Brits-West-Indië een groot fortuin opbouwde. Op Brits-West-Indië had John Gladstone ook suikerplantages, en was de grootste slavenhouder van het Britse rijk die nooit één plantage bezocht.[1][2]

Chiasme of kruisstelling (via het Latijn uit het Grieks χίασμα "kruising") is een stijlfiguur die bestaat uit een herhaling met een omkering. Het transformatieproces, wordt in het 5Ddenkraam door de lemniscaat gesymboliseerd. Het creërend vermogen berust op dynamische, universele krachten. Universele krachten zorgen voor balans. De lemniscaat, de band van Möbius verbindt de continu met elkaar afwisselende binnen - en buitenwereld met elkaar. Wat binnen is wordt buiten en omgekeerd. De lemniscaat geeft aan dat we niet in een loop (Schizoîdie cq. Schizofrenie) zitten maar met de spirituele energie, de Triade zijn verbonden. Het onmogelijke wordt mogelijk. In dit kader is vooral het split-brain'-onderzoek van Roger Sperry relevant.

De Hoofdroute hangt in de esoterie met de 2e geboorte samen, maar ook met de Tweenaturenleer (Dyophysite), persoonlijkheid nr. 1 en persoonlijkheid nr. 2 van Carl Jung en de twee werelden in het werk Faust van Goethe. Andere manieren om de 'Hoofdroute' te realiseren zijn zelfrealisatie, zelfverwerkelijking, theosofie Individualiteit en Carl Jung Individuatie. Na bestudering van het boek Westers bewustzijn, Oosters inzicht (bevat hoofdstuk over Reïncarnatie en karma) van C.G. Jung kan de conclusie worden getrokken dat Carl Jung de esoterie zeer grondig heeft bestudeerd. Ook de Levensboom, de I Ching en het werk van Ramundus Lullus hebben gemeen dat ze zowel op micro - als op macroniveau levenscycli (Eeuwige wederkeer), transformatie -, bewustwordings -, leerprocessen in kaart brengen.

De wederkerigheid (reciprociteit) tussen de horizontale - en vertikale cirkel, de lemniscaat symboliseert de relatie tussen geest en lichaam]], tussen ongemanifesteerd en gemanifesteerd. Het brengt de theorie van de ark van Noach’, de 49 fasen van actief bestaan, de theosofische leer van zeven Rassen en zeven Ronden de twéé kanten van een medaille, het mysterie van het leven tot uitdrukking. Of met andere woorden de ark van Noach is een geestelijk voertuig dat door de lemniscaat, de eeuwige wederkeer wordt gesymboliseerd. Om de éne werkelijkheid te verklaren is de ark van Noach, net als de grot van Plato en De ondergrondse spoorweg een allegorie.

De bloedrode zon symboliseert er is niets nieuws onder de zon. Dit wordt niet alleen door boeken als De weg van Michael Puett en Leraar met hart en ziel Over persoonlijke en professionele groei van Parker J. Palmer, maar ook door recent besproken boeken De ondergrondse spoorweg (Buitenhof 22 januari 2017), De Nederlandse paus Adrianus van Utrecht 1459-1523 en Halleluja (VPRO boeken 22 januari 2017) tot uitdrukking gebracht.
Fritjof Capra heeft uiteindelijk een positieve boodschap: de mensheid als geheel, maar ook elk individu, kan keuzes maken tussen de kansen en bedreigingen die de toekomst brengt. Wij kunnen tegengestelde ontwikkelingen met elkaar verzoenen om het leven op deze planeet te behouden en te versterken.

CO2-opslag (Jeroen van Linge de Volkskrant 18 augustuss 2023, p. 25):
Het begint met bomen die
CO2 opslaan. Dan kappen we de bossen in Estland. Vervolgens verbranden we ze in de biomassacentrale in Nederland. Daarna pompen we de hierbij gevormde CO2 naar een ondergrondse gasopslag (Voorpagina, 17 augustus). Ingewikkeld hoor, om op zo'n manier je kop in het zand te steken.

‘De weg naar een harmonieuze toekomst begint met het loslaten van managementdenken’ (Rijnlands model de Volkskrant 24 augustus 2023, p. 24):
Martin Lambregts constateerde in zijn column van 18 augustus dat in onze maatschappij het Angelsaksische managementdenken het Europees Rijnlands model heeft verdrongen; winst gaat voor continuïteit en vakmanschap. Volgens Lambregts is het tijd om onze rijke Rijnlandse traditie te hervinden. Volkskrant-lezers reageren.

Vroedkundigen van het nieuwe (10) Mariana Mazzucato
De infantilisering van de staat (Ewald Engelen De Groene Amsterdammer 24 augustsus 2023, p. 22- Alles wat tegenwoordig uitgevent wordt als verdienste van de vrije markt – hightech, medicijnen, vaccins, e-auto’s – is in wezen te danken aan publieke investeringen, zo laat econoom Mariana Mazzucato zien. De staat kan meer dan marktgelovigen denken.

Klimaatakkoord kabinet is los zand, dit werkt niet (Klaas van Egmond, Jan Terlouw en Herman Wijffels de Volkskrant 27 juni 2019 p. 21):
Het kabinet moet kiezen voor een uniforme CO2-heffing en het oude milieubeleid achter zich laten.
Alternatief
Zo’n uniforme en eenvoudige heffing voor de uitstoot van kachel en auto, trein en vliegtuig, maar ook voor de energie die nodig is om industriële en landbouwproducten te maken, is het meest rechtvaardig, omdat iedere ton CO2 in de atmosfeer dezelfde uitwerking heeft.
Wanneer de politiek een rechtvaardige en op lange termijn houdbare en uitvoerbare aanpak wil, dan is in onze sterk marktgerichte economie zo’n uniforme heffing de enige juiste aanpak. De markt kan zijn werk doen. Burgers en bedrijven kunnen nog steeds hun eigen afwegingen maken, maar worden financieel gestimuleerd minder fossiele energie te gebruiken. Het is vervolgens aan de politiek om bewust uitzonderingen te maken op deze algemene en principiële regel.
Klimaatbeleid is een vorm van modern duurzaamheidsbeleid en heeft daardoor onvermijdelijk consequenties voor de economische structuur. Het is marktconform en daardoor kosteneffectief, eenvoudig en uitvoerbaar. Het is rechtvaardig en doet recht aan het inzicht dat het klimaatprobleem zich niet met alleen technologie laat oplossen, maar een andere richting van de maatschappelijke ontwikkeling vereist. Met een uniforme, maatschappijbrede heffing is zo’n geleidelijke verandering van richting mogelijk. De enige vraag is of de politiek op dit historische moment tot zo’n verandering van richting bereid is. Dat is geen technische vraag, maar een morele vraag.
Dit interview bevestigt het ‘
We slaapwandelen nog steeds naar de afgrond’ van Greta Thunberg (Magazine 29 oktober 2022, p. 30-36).

Kim Putters heeft gelijk ‘Met de Tien Geboden komen we er niet’, het gaat namelijk om de Ten Pythagorean Virtues. Kim Putters, Inge Mutsaers en Stan van Pelt volgen het inzicht in het onderzoeksrapport 'E i V', namelijk de wederkerigheid tussen micro en macro, dat we in onze eigen bubbel, lees referentiekader leven. Door grip te krijgen op onze eigen bubbel, kunnen we meehelpen een ongezonde bubbel in de financiële sector te laten verdwijnen. Of met andere woorden datgene waartegen we vechten definieert ons even duidelijk als datgene waarvoor we ons inzetten. Platland ontstaat]] wanneer politici de verborgen 5e Dimensie buiten hun referentiekader plaatsen, we door marionetten van het systeem worden geregeerd.

Zostrianus beschrijft een hemelreis, een literair genre dat in de late oudheid vaker gehanteerd werd. Andere bij Nag Hammadi gevonden geschriften van dit genre zijn de Eerste openbaring van Jacobus, de Gnostische Openbaring van Paulus en de tot het hermetisme behorende Inwijding in de achtste en negende sfeer. De wederkerigheid (reciprociteit) tussen de horizontale - en vertikale cirkel, de lemniscaat symboliseert de relatie tussen geest en lichaam]], tussen ongemanifesteerd en gemanifesteerd. Het brengt de theorie van de ark van Noach’, de 49 fasen van actief bestaan, de theosofische leer van zeven Rassen en zeven Ronden de twéé kanten van een medaille, het mysterie van het leven tot uitdrukking. Of met andere woorden de ark van Noach is een geestelijk voertuig dat door de lemniscaat, de eeuwige wederkeer wordt gesymboliseerd. Om de éne werkelijkheid te verklaren is de ark van Noach, net als de grot van Plato en De ondergrondse spoorweg een allegorie.

‘Ik ben buiten mijn lichaam getreden en ervoer dat ons ego een illusie is’ (Fokke Obbema de Volkskrant 28 oktober 2022, p. 16-17):
Toch schrikt Barend Post wanneer hij in 2013, samen met zijn vrouw Huguette, door zijn neuroloog wordt gewaarschuwd. Na de operatie moet zij de bankrekening van haar man goed in de gaten houden. Het zou kunnen dat Post, dan advocaat aan de Amsterdamse Zuidas, ‘alles weg wil geven’.
Barend Post betrad ‘een andere dimensie zonder tijd en plaats’ tijdens een operatie waarbij een hersentumor werd verwijderd. Na die ervaring kon het leven van de toenmalig Zuidas-advocaat nooit meer hetzelfde zijn.
‘Ook was ik vervuld van een
euforisch gevoel van liefde. Het voelde als een goddelijke ervaring, maar dan zonder een opperwezen of dogma’s. Het goddelijke was overal, ook in mijzelf. Als een innerlijke bron. Die heeft iedereen, denk ik. Ik realiseerde me ten diepste hoe bijzonder het is dat je een tijdje mens mag zijn. Door de oneindigheid van tijd en ruimte ervoer ik hoe klein een mensenleven is. En ik voelde me dankbaar voor het feit dat ik bestond.’
Heeft u een gevoel van isolement?
Huguette had aanvankelijk ook het gevoel: Jezus, wat is dit ver weg. Gelukkig deed ze haar best ons huwelijk te redden. In het begin las ze me voor uit het boek van de Amerikaanse neurochirurg Eben Alexander. Ze vroeg me: ‘Is dit wat jij hebt meegemaakt?’ Dat was zo, hij schrijft over een vergelijkbare ervaring. Daardoor nam haar begrip toe.
Hoe kijkt u naar uw sterfelijkheid?
‘Vroeger had ik
angst voor de dood. Maar door mijn ervaring ben ik ervan overtuigd dat onze ziel overgaat in een eindeloos bewustzijn. Dus op het moment dat je lichaam ophoudt te functioneren, blijft je bewustzijn. Dat is misschien wel mijn belangrijkste les, want het maakt dat ik niet meer bang ben voor de dood. Daarna kom je in een staat van zijn waarin je wordt opgenomen in liefde, de oorsprong waar we allemaal vandaan komen.’

Henri Bergson: De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.
Chaos-in-orde & orde-in-chaos zijn de relatieve, verbindende termen die in het denken over chaos zeer vaak gemist worden. Door orde te statisch te denken (beweging eraan ondergeschikt te maken) bleef de chaospool verdrongen. Door chaos te dynamisch te denken, kon de quasi-coherentie van proto, quasi-, & volstrekte chaos niet aan de oppervlakte komen. Het was noodzakelijk om het materiebegrip te herzien.

De relatie tussen ‘Vergankelijk en Onvergankelijk’ berust op reciprociteit en Bijbels-complementarisme (Complementarianism) en wordt door Vyâsadeva in de Bhagavad Gita (hoofdstukken 2a,4,7,8,9,11,13,14,15,18a/b) toegelicht. Het oeuvre van H.P. Blavatsky is op deze relatie gebaseerd en wordt recent door Thich Nhat Hahn in met name zijn boek In de geest van liefde opnieuw aangehaald. In verband met de door Thich Nhat Hahn besproken soetra's, kan ook naar de Kama Sutra, een seksueel kookboek, worden verwezen. In Frankrijk zijn ook nog de gemeenschap van de boeddhistisch monnik Matthieu Ricard en van Roger Louis Schutz-Marsauche actief.

In het rapport ‘E i V’ staat niet de discussie ‘Geest of Stof’, 'Aristoteles of Descartes', what’ s in a name centraal, maar de wederkerigheid (reciprociteit) tussen beide, het 'en-en'/'of-of', het ‘verdienmodel mechanisme(Complementariteit/Dichotomieën), de kwintessens. Primair gaat het om de weerspiegeling, de wederkerigheid tussen Geestkunde en Natuurkunde.

De mannelijke en vrouwelijke energie in het universum wordt door de 'cirkel met punt' (‘grenzeloze cirkel’ (de nul)), de Hermeneutische Cirkel gesymboliseerd. Het gaat er om de verbanden tussen 'Geestkunde - Zielkunde - Natuurkunde en Kunst' te versterken. Of met andere woorden het gaat om de relatie tussen voelen en denken, het vrouwelijke en het mannelijke, de rechter - en linkerhersenhelft van het brein.

In de kern gaan al de boeken van Ian Buruma over het thema verlossing. Ian Buruma belicht de vluchtelingenproblematiek in zijn boeken vanuit een universeel perspectief. VKK-priester professor J.E. Stok werkt in zijn voordrachten het thema verlossing, dat de mens ‘tegelijkertijd zowel offeraar als slachtoffer is’ ('heer en slaaf' van Nietzsche) uit. 'Heer en slaaf' zijn in een relatie niet gelijk maar complementair, gelijkwaardig en kunnen worden gebruikt, zijn een metafoor, net als 'Mannelijk en Vrouwelijk' om de aard van de menselijke natuur tot uitdrukking te brengen.

GroenLinks volgt in het debat met Ghosh de Derde weg van Hans Feddema (Civis Mundi Digitaal #14 31 oktober 2012).

Ian Buruma & Avishai Margalit, Occidentalism – The West in the Eyes of its Enemies (Volkskrant 21 april 2004):
Kenmerkend voor het occidentalisme is voorts de
manicheïstische denkwijze, dat wil zeggen, het denken in absolute termen van , licht en duister. Beide auteurs beschouwen het islamitisch occidentalisme als een zeer serieus te nemen gevaar, waartegen krachtige afweer geboden is, maar waarschuwen tegelijkertijd indringend tegen het verketteren van de Islam en islamitische gelovigen. Door dat wel te doen zouden we in het Westen zelf in de val van het occidentalisme trappen.

Kamer moet ruim baan geven aan klimaatpakket van demissionair kabinet (Alexander Rinnooy Kan, Pieter Winsemius en Herman Wijffels, de Volkskrant 10 augustus 2023, p. 24):
Terwijl de klimaatopgave vaak wordt beleefd als een zure plicht, biedt deze
juist veel kansen op een schonere en veiligere samenleving. Laat de val van het kabinet niet tot vertraging leiden en geef groen licht voor de maatregelen.

Wie was Willem A. Visser ’t Hooft? (Theoloog en historicus Jurjen Zeilstra):
Met zijn inzet voor de (internationale) oecumene was hij een van de bekendste Nederlandse theologen buiten ons land. Wim Visser ‘t Hooft deed een niet aflatend appel op kerken en christenen om niet te blijven steken in het eigen theologisch gelijk en de verdeeldheid van kerken.

Op 26 maart 2006 bezocht ik in het congrescentrum Radbout Universiteit Nijmegen het symposium Jung in de 21e eeuw. Op dit symposium heb ik o.a. met Irene van Lippe-Biesterveld en Hein Stufkens gesproken. Op dit symposium waren ook Herman Wijffels en Jacob Slavenburg aanwezig. Eerder had ik de in de bibliotheek van Almelo aanwezige boeken van en over Carl Jung gelezen.
Filosofen, wetenschappers, theologen, mystici, kunstenaars en opvoeders hebben vaak gesproken over ‘de nieuwe mens’. Maar in de laatste eeuwen worden hun uitspraken over onze tijd steeds indringender. Het is gemakkelijk hierover via internet uitspraken te vinden van Schelling, Hegel, Nietzsche, Helena P. Blavatsky, Henri Bergson, Nader Angha, Sri Aurobindo, Jean Gebser, Pierre Theilhard de Chardin, Arthur M. Young, Edward Haskell, E.F. Schumacher, Erich Jantsch, Alfred North Whitehead, Terrence McKenna, Osho, Jeff Foster, Byron Katie, Kalindi, Jon Kabat-Zinn, ,Thich Nhat Than, Eckhart Tolle, Andrew Cohen of Ken Wilber.

De grondlegger van de waardevrije wetenschap in de moderniteit was Max Weber. Volgens hem maakt elke wetenschapper bij de keuze van wát hij onderzoekt, gebruik van waardeoordelen.
Tegenwoordig zijn er nog maar weinig wetenschappers die
Webers visie delen. De algemene opstelling is dat het onmogelijk is de feiten los te zien van de eigen (empirische) waarneming. Dit standpunt is 250 jaar geleden al opgesteld door Immanuel Kant, die in zijn eerste Kritik en in zijn Prolegomena David Hume's scepticisme verklaart uit zijn te absolute empirisme.

Van Harmelen heeft gelijk: ‘We moeten niet proberen mensen na te bouwen.’ Het is een ontologisch vraagstuk, dat Plato al met zijn ideeënleer beoogt te verklaren. De uitvinding (innovatie) van de boekdrukkunst in China en meer recent de cinematograaf , internet en kunstmatige intelligentie hebben het leven op aarde, lees klimaatverandering ingrijpend veranderd.

Het rapport 'E i V' berust op het principe van de tegendelen, de ‘eenheid der tegendelen’ of met andere woorden (Complementariteit). Rudolf Steiner heeft er al op gewezen dat de Heilige Geest aan de aarde haar definitieve bestemming geeft. (psychomaterie) zijn twee tegendelen, die al bij de eerste openbaringen aan de profeet Mozes naar voren zijn gekomen. Volgens Dion Fortune is het etherisch dubbel (Antahkarana) de enige schakel, tussen geest en materie. Hoe de mens zijn driften wist te beteugelen (Olaf Tempelman de Volkskrant 21 januari 2012):
De conflicten die de '
onbeschaafde' mens met de bedreigende buitenwereld uitvocht, vecht de beschaafde mens uit met zichzelf. Na 75 jaar heeft Het civilisatieproces van Norbert Elias nog niets van zijn zeggingskracht verloren. Norbert Elias laat zien dat Het civilisatieproces met vallen en opstaan gepaard gaat.

Nils A. Amnéus Levensraadsel
Hoofdstuk Karma en vergelding (p. 204):
Het verlangen om
wraak te nemen komt voort uit een gevoel dat ons iets onrechtvaardigs is aangedaan, dat we menen te moeten terugdoen om de balans te herstellen. Maar als we ons realiseren dat iedere gebeurtenis wordt beheerst door karma, zien we dat het lijden ons toekwam, en dat er geen werkelijke onrechtvaardigheid bij betrokken was. We zien ook dat degene die ons onrecht heeft gedaan daarmee de basis heeft gelegd voor een vergelijkbaar onrecht voor hemzelf, en karma zal hem dit onvermijdelijk bezorgen zonder dat wij daarvoor iets hoeven te doen. ‘Mij komt de wraak toe en de vergelding’ zegt de Heer volgens Mozes.*
*) Deuteronomium, 32:35.
Mijn is de wraak en de vergelding, ten tijde als hunlieder voet zal wankelen; want de dag huns ondergangs is nabij, en de dingen, die hun zullen gebeuren, haasten.

Om Cold fusion (LENR), de éne werkelijkheid beter te begrijpen gaat het om de integratie van Kwantumfysica, Filosofie, Religie (Zonnelied) en Bewustzijn.

De oplossing van het vraagstuk waarmee de bewustzijnsevolutie of de natuurwet van cyclisch, evolutionair scheppen zich bezig houdt is al millennia bekend. De wisselwerking, de wederkerigheid tussen geest en materie is een medaille met twee kanten, waarop zowel het Zelf-eon van Jean Charon, de bewustzijnsevolutie als de evolutietheorie van Darwin (Intelligent Design en Darwinisme) van toepassing zijn. De bewustzijnsevolutie, de ziel, de kern van de mens heeft op de absoluteRuimte en Tijd’ (Einsteins kosmische Geest!, singulier punt), de absolute existentie betrekking, daarentegen de evolutietheorie op de relatieve ‘Ruimte en Tijd’, de relatieve existentie. De kwintessens van dit verhaal draait echter om survival of the fittest. Het dilemma van het leven ligt besloten in: Waar kiezen we nu voor? Het brengt de kwintessens, de moraal van dit verhaal tot uitdrukking. In de absolute ‘Ruimte en Tijd’ ontstaat er een potentiaalverschil van nul. De potentiaal op een plaats is een natuurkundige grootheid die op een bepaalde manier samenhangt met de kracht die een deeltje op die plaats ondervindt.

Het rapport 'E i V' laat zien dat het wiel, de unificatietheorie van Eenheid in Verscheidenheid al is uitgevonden. In principe draait het om één medaille met twee kanten. De mystieke weg (Laozi, Pythagoras, Plato, Jezus, Boeddha, Mohammed, Ramon Lull, Blaise Pascal, Bahá'u'lláh, Hazrat Inayat Khan, Blavatsky, Sri Aurobindo, Carl Jung, Teilhard de Chardin, Maslow) berust op ervaringen uit het verleden. Omdenken, een paradigmawisseling betekent dat epigenetica geen vakgebied is binnen de genetica, maar onderbouwt de evolutionaire kringloop. Voor acceptatie van de nieuwe unificatietheorie dient aan één voorwaarde te worden voldaan namelijk dat de wetenschappelijke wereld akkoord gaat dat er maar een natuurlijke tijd bestaat, het eeuwige nu, het durée van Henri Bergson. De theorie kan dan een houvast bieden voor de toekomst.

David verslaat Goliat
Bijbeltekst(en):

1 Samuël 17 4: Toen ging er een kampvechter uit, uit het leger der Filistijnen; zijn naam was Goliath, van Gath; zijn hoogte was zes ellen en een span.
23: Toen hij met hen sprak, ziet, zo kwam de kampvechter op; zijn naam was Goliath, de Filistijn van Gath, uit het heir der Filistijnen, en hij sprak achtereenvolgens die woorden; en David hoorde ze.

%blue[Meta-leren|leren] , het , het Ken uzele

Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’. Carl Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’. Het begrip toeval (synchroniciteit) wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’ (Karma-Nemesis). Of met andere woorden we kunnen leren om het toeval (Amor fati: Liefde voor het lot) te begrijpen.
Één Leven en Wet (‘Law of One’, 'Zaaien en Oogsten') van Karma-nemesis wordt door het rechter- en linkerpad, de wet van harmonie (rechterhand) is analoog aan de wet van vergelding (linkerpad) tot uitdrukking gebracht. Of met andere woorden de evolutie, het leerproces (internalisering) van het leven berust op de wet van harmonie, het altruïsme en de wet van vergelding, het egoïsme. Waar kiezen we nu voor?

De Franse Burgerraad voor het Klimaat blijkt een wassen neus
‘Macron heeft ons verraden’ (Angela dekker De Groene Amsterdammer 29 juli 2021 p. 30-35):
Hoewel president Macron grote sier maakte met
burgerparticipatie in het Franse klimaatbeleid, is in de Klimaatwet van afgelopen week van de voorstellen uit de bevolking nauwelijks iets terug te vinden.
Cyril Dion, de charismatische klimaatactivist, aanjager en boegbeeld van het Franse publieke klimaatdebat, overtuigde president Macron ruim twee jaar geleden van de noodzaak van de
Burgerconventie voor het Klimaat. De organisatie hiervan was in handen van Mathilde Imer die samen met hem de pers te woord staat.
Dion vond zijn inspiratie voor de participatieve democratie in het manifest
Tegen verkiezingen (2013) van David Van Reybrouck. De Belgische cultuurhistoricus en schrijver bestempelt hierin het huidige verkiezingssysteem als verouderd en wil met een besluitvorming op basis van weloverwogen argumenten door gelote burgerraden nieuw elan geven aan onze huidige democratie.
Negentien drukken kende het
manifest''' van Van Reybrouck, er zijn klimaattafels georganiseerd, de gemeente Amsterdam experimenteert met burgerparticipatie, maar politieke invloed is in Nederland vooralsnog uitgebleven. Cyril Dion is dat in Frankrijk wél gelukt. Hij lacht, niet zonder trots. ‘Van Reybrouck is diep onder de indruk van wat ik heb bereikt in Frankrijk.’
Schrijver en cultuurhistoricus Eva Rovers, medeoprichter van
Bureau Burgerberaad, presenteerde onlangs haar plan aan demissionair premier Mark Rutte om een nationale Klimaatconventie op te nemen in het regeerakkoord. De uitstoot per hoofd van de bevolking ligt in ons land een derde hoger dan gemiddeld in de EU, aldus de recente conclusie van het Planbureau voor de Leefomgeving, en de Nederlandse staat slaagt er niet in hier iets aan te doen, ondanks het eerdere vonnis van de rechter om vóór 2020 de broeikasgasuitstoot met 25 procent te verminderen ten opzichte van 1990. De duurzaamheidsorganisatie Urgenda zag zich gedwongen opnieuw naar de rechter te stappen.\\ Een van de belangrijkste voorstellen van het Burgerberaad was ecocide tot misdaad te bestempelen en op te laten nemen in de grondwet, legt Kulitza uit. ‘De president veegde deze ecocide-maatregel met twee andere veto’s, de zogenaamde jokers die hij zichzelf had toegeëigend, direct van tafel. Hij zegde later wel een referendum toe over ecocide, maar dat vereist overeenstemming tussen de Eerste en Tweede Kamer.’

200 jaar Multatuli: hij is actueler dan ooit (Casper Luckerhof de Volkskrant 18 februari 2020 p. 23):
Het Multatuli-jaar is maandag officieel begonnen. Wat heeft deze schrijver uit de 19de eeuw ons nu nog te vertellen? We vroegen het kenners.
Kenners weten aan de telefoon hun euforie nauwelijks te onderdrukken. Ze zijn het er unaniem over eens: als schrijver en denker is Multatuli nog altijd uiterst actueel.
Volgens Etty is dat echter maar één van de redenen waarom Multatuli nog steeds
actueel is. ‘Veel maatschappelijke discussies die we nu voeren, bijvoorbeeld omtrent excuses over het slavernijverleden, staan allemaal keurig in de Max Havelaar.’ In die roman, gepubliceerd in 1860, bekritiseerde de schrijver het corrupte koloniale regeringssysteem van Nederlands-Indië, en stelde hij het leed van de Javaan centraal.
Authentiek
‘De melodie van het proza, de woordkeus, de ironie, hij kon gewoon ontzettend goed schrijven. En dan was het ook nog een volkomen authentiek en zelfstandig denker. Multatuli zei:
de roeping van de mens is mens te zijn. Daar draaide het bij hem allemaal om.
Zoeken naar nieuwe vormen
‘Neem het medium De Correspondent en de uitgeverij Das Mag’, zegt Rock. ‘Dat zijn echt vernieuwende instituten die – net als Multatuli destijds deed – op speelse manieren proberen de macht te bekritiseren en misstanden aan te kaarten. De scheidslijn tussen literatuur en non-fictie is daarbij dun.
Dat is écht typisch Multatuli, die had er een hekel aan om in hokjes te denken. Hij hield van mengvormen.’ Maar als Rock een hedendaagse schrijver moet noemen die echt in de geest van Multatuli schrijft, is het even stil. ‘Poeh daar moet ik even over nadenken.’ Dan: ‘Ja, het blijft natuurlijk wel Multatuli...’
Later, aan het eind van het gesprek, komt hij er toch nog even op terug. ‘Vooruit: David Van Reybrouck.’

Klimaatcrisis? ‘Ik ben benieuwd naar een tegengeluid.’ (Maarten Keulemans de Volkskrant 29 september 2023, p. 4):
Terwijl de A12 vol staat met
klimaatdemonstranten, verzamelt een andere groep zich rondom de Amerikaanse fysicus Steven Koonin. Er is geen crisis, zegt hij, in Nederland voor een lezing. Of goochelt hij met de cijfers? Een bezoeker: ‘Je weet als gewone burger niet goed wat er klopt.’

De man met de grote ziel (Wilma de Rek de Volkskrant 15 juli 2023, Boeken & Wetenschap, p. 2-5):
Vandaag is het honderd jaar geleden, dat
Louis Couperus de grootste schrijver van Nederlandoverleed. In zijn enorme oeuvre draait alles om de ziel, die hij zag als de essentie van het leven, datgene wat blijft. Is zijn eigen ziel nog ergens te vinden? De Volkskrant gaat op zoek.

Eén grondwet voor heel de wereld (Maartje Bakker en Tjerk Gualthérie van Weezel interviewen Joyeeta Gupta de Volkskrant 15 juli 2023, katern Zaterdag p. 2-5):
Is dat niet wat zo’n mondiale grondwet uiteindelijk toch tot een
onhaalbaar academisch idee maakt? Dat de menselijke zucht naar méér gewoon niet met regels is te begrenzen?
‘Toen ik promoveerde, was een van mijn opponenten een professor uit Bangladesh. Ik zei tegen hem: het is echt depressing, ik zie geen oplossing voor het klimaatprobleem. Hij zei toen tegen mij: toen ik opgroeide, zag ik geen oplossing voor het kolonialisme. En op een ochtend werd ik wakker, en de Engelsen waren weg! Hij zei: het was zo bijzonder snel gegaan, hij had het niet zien aankomen. Ook de val van de Berlijnse Muur: die gebeurde ineens. Veranderingen kunnen soms heel snel plaatsvinden.’

'Wij zijn verslaafd geraakt aan nieuw nieuw nieuw.' (interview met Colin Firth Volkskrant Magazine 5 september 2015, p. 54):
Livia Firth, de vrouw van acteur Colin Firth, is heus niet vies van een beetje glamour. Maar ze is ook een vrouw met een missie: 'Fast fashion moet de wereld uit.'
Het aangrijpendste beeld in de documentaire The True Cost is dat van gehandicapte Indiase kinderen, de hele dag liggend op een matje op het erf. Zwakzinnig, misvormd, zo geboren door het gebruik van pesticiden in de katoenteelt waar hun moeders werken. Ook hartverscheurend: de kleuter in Bangladesh die de hele dag in een textielfabriek rondhangt, omdat haar moeder achter de naaimachine geen geld heeft voor een oppas of school. Omdat het de moeder ook pijn doet dat haar dochtertje zo opgroeit, brengt ze haar regelmatig maandenlang naar haar ouders in het plattelandsdorp waar ze vandaan komt. Ja, zegt ze betraand voor de camera, het is erg om zo lang van elkaar gescheiden te zijn. Maar later, láter zal haar dochter het beter krijgen, dat is waar ze nu zo hard voor werkt. Etc.

Gestripte cel toont levenslust (Maarten Keulemans de Volkskrant 15 juli 2023, Boeken & Wetenschap p. 21):
Wat doen
levende wezens als je ze onttakelt tot ze niet meer zijn dan een soort machientje? Dan herpakken ze zich, en evolueren ze zich een weg uit de penarie. Een diepzinnige ontdekking, is het unanieme oordeel.
Evolutiebioloog en onderzoeksleider Jay Lennon van de universiteit van Indiana kan er nog steeds niet goed over uit. Pure levenskracht, daarvan was hij getuige in zijn lab. Een beetje zoals dat beroemde citaat uit de dinosaurusfilm Jurassic Park: ‘Life finds a way’, het leven vindt zijn weg wel. Uitkleden
Maar rijden – of eigenlijk evolueren – is wat de bacterie deed, beschrijft Lennons groep deze maand in vakblad Nature.

Andere Intelligentie (Xandra Schutte interviewt Matthijs van Boxsel De Groene Amsterdammer 13 juli 2023, p. 2):
Marleen Stikker schoof aan bij verschillende redactievergaderingen en zette ons aan het werk om de bias die aan het begrip kleeft te ontrafelen en andere vormen van intelligentie dan de menselijke ratio te onderzoeken. Ze wilde dat we schreven over de ‘charme van de darmen’, want worden we niet meer gestuurd door de microben in onze darmen dan door ons brein? Ze stuurde ons naar maker-labs, want zijn onze handen niet ‘slimmer’ dan ons hoofd? En bestaat er niet ook zoiets als spirituele intelligentie? Er moesten stukken komen over de intelligentie van dieren en planten, waar de afgelopen tijd veel onderzoek naar is gedaan. En blinkt de mens niet vooral uit in domheid? Hoe intelligenter mensen zijn, hoe rampzaliger de gevolgen van hun domheid, legt ‘domgeerMatthijs van Boxsel in dit nummer uit.

Eerlijke kleding of Een T-shirt van een paar euro kan niet worden geproduceerd voor een redelijk loon (Carlijne Vos deVolkskrant 5 juli 2016, p. 19):
Het textielconvenant is een stap vooruit, maar de consument moet ook zijn verantwoordelijkheid nemen.
Toch biedt ook dit convenant nog geen garantie op het uitbannen van kinderarbeid, uitbuiting, milieuschade of andere misstanden in de textielindustrie. Maatschappelijke organisaties voeren terecht aan dat naleving van de regels een probleem blijft. In bepaalde landen stellen arbeids- of milieu-inspectie nu eenmaal weinig voor en worden vakbonden de mond gesnoerd.
Bedrijven zullen dus echt zelf aan de slag moeten met het controleren van elke stap in de keten van het productieproces. Dit vergt tijd en geld en vraagt ook van de consument enige behulpzaamheid én intelligentie. Een T-shirt van een paar euro kan niet worden geproduceerd voor een redelijk loon en zonder regels aan de laars te lappen.

Geen weg terug (Maarten Keulemans de Volkskrant 29 oktober 2022, Boeken & Wetenschap p. 4-6):
Die ene meevaller -
Duurzame kantelpunten
Neem auto’s, gaf de naar Schotland uitgeweken Nederlandse hoogleraar systeeminnovatie Frank Geels vorige maand als voorbeeld op een congres in Exeter. Wereldwijd werd de opmars van de elektrische auto aangejaagd doordat batterijen goedkoper werden. Het gevolg: meer investeringen van fabrikanten, dalende prijzen – en nog meer elektrische auto’s. Rond 2016 was er een omslagpunt, schetst Geels, ‘door zowel meer momentum van de nieuwe innovatie zelf als door de destabilisatie van de oude toestand’.
Dat is een wel erg
vrije interpretatie van de harde natuurkunde waarop kantelpunten uiteindelijk zijn gebaseerd, vinden critici. Al was het maar omdat mensendingen zoals zonnepanelen, windmolens en duurzame investeringen zich niet gedragen als natuurkundige objecten zoals ijskappen of zeestromingen. En al was het maar omdat iemand het systeem toch een duw zal moeten geven, naar het kantelpunt.
Maar toch: zo bezien klinken
kantelpunten ineens wel een stuk vriendelijker. Geen naderende storm, eerder bakens van hoop.

'Trip zet volume van bewustzijn harder' (Maarten Keulemans interviewt bewustzijnsonderzoeker Enzo Tagliazucchi de Volkskrant 14 april 2016, p. 11):
Lsd nemen is of je de volumeknop van het bewustzijn harder draait. Dat zegt bewustzijnsonderzoeker Enzo Tagliazucchi, verbonden aan het Nederlands Herseninstituut in Amsterdam. Hij is een van de initiatiefnemers van 's werelds eerste verkenning van het brein op lsd.
Wat doet lsd eigenlijk met een brein?
'Veel mensen denken dat je het brein kunt aan- en uitzetten, maar in werkelijkheid staat het nooit stil. Het is voortdurend bezig allerlei patronen van activiteit te creëren. Normaal gesproken worden die patronen onderdrukt. Maar het lijkt erop dat psychedelica die remming verminderen. Het gevolg is dat we de andere activiteitenpatronen die het brein genereert gewaar worden. We sluiten onze ogen en zijn in staat om met onze ogen dicht al die activiteit te zien.'
Dat klinkt nogal verheerlijkend: drugs maken het onderdrukte brein vrij.
'Ik vertel het graag zo. Veel mensen hebben het beeld dat drugs de werkelijkheid vervangen door een illusie.
Maar de wereld die we normaal gesproken ervaren is óók een illusie. Het brein is voortdurend bezig onze waarneming te construeren. Je ziet bijvoorbeeld nooit de adertjes die voor je ogen zitten, of het trillen van je ogen, omdat je brein die informatie weg filtert. Wat een psychedelische drug dus doet, is de ene illusie vervangen door een andere. Het is lastig welke illusie 'echter' is. De illusie die de psychedelische ervaring creëert, komt in sommige opzichten dichter bij wat er gaande is in het brein.'
U schrijft in uw artikel dat de psychedelische ervaring en bewusteloosheid twee uitersten zijn van dezelfde, glijdende schaal.
'Ik stel het voor als de draaiknop op de radio: je draait de ene kant op en je hebt bewusteloosheid, je draait de andere kant op en je krijgt gewoon bewustzijn. En als je verder draait, krijg je iets wat lijkt op de psychedelische toestand. Verruimd bewustzijn, zou ik dat noemen.'
En nu?
'Idealiter zou ik hierna minder bekende drugs bestuderen zoals mescaline en dmt (werkzame stof uit onder meer ayahuasca, red.). En dromen. Ik denk dat dromen overeenkomsten hebben met de psychedelische toestand. Dat zou prachtig zijn: het zou betekenen dat je, om iets van de psychedelische toestand te kennen, niet eens drugs hoeft te nemen, maar slechts hoeft te dromen.'

Het verlangen van Vivier (Alex Burghoorn de Volkskrant 21 februari 2020, p. V14-15):
Vijf redenen waarom je
Claude Vivier live moet leren kennen
Van Arnhem tot Rotterdam klinkt de komende tijd het werk van de Canadese componist
Claude Vivier. Het is een unieke kans om zijn kleine maar bedwelmende oeuvre live te leren kennen. V legt in vijf stappen uit waarom dat de moeite waard is.
Het is een van de toegankelijkste werken van Vivier. Met hun opname van Lonely Child in 1995 hebben pleitbezorger
Reinbert de Leeuw en het Asko|Schönberg het oeuvre van Vivier aan een breed publiek gepresenteerd; een paar jaar later nog eens extra geholpen door een aflevering van de beroemde documentaireserie Toonmeesters van Cherry Duyns. Zo kan het dat Nederland een beetje Vivier-land is geworden.
3. Als
ontdekkingsreiziger uit de jaren zeventig kwam hij bij zichzelf uit
Van Claude Vivier bestaat het beeld dat hij een reiziger-componist was, die zichzelf spiegelde aan Marco Polo. Kijk alleen al naar de titels van zijn stukken: Pulau Dewata – ‘eiland van de goden’ in het Indonesisch – is een hommage aan de bewoners van Bali, Zipangu blackblueblackblue%Shiraz verwijst naar een stad in Iran.
Vast staat dat zijn stops in Japan en Bali veel invloed hebben gehad, toch verplaatste de
reislust zich naar binnen, vertelden zijn generatiegenoten jaren later. Zonder idee waar hij vandaan kwam, was Vivier op zoek naar wie hij was. Op die tocht laveerde hij tussen de twee kanten van zijn persoonlijkheid, die was getekend door de ‘katholieke scheiding Jezus Christus-en-de-Duivel’.

Kunst Paul Klee
Twee zwarte vruchten in een langgerekt landschap (Joke Hermsen De Groene Amsterdammer 27 januari 2022, p. 54-55):
Paul Klee was een bezielde kunstenaar, die in zijn werk de anima mundi, de wereldziel, wilde omarmen.
Vanaf 1912 sloot hij zich aan bij de door
Kandinsky en Macke opgerichte kunstenaarsgroep van Der Blaue Reiter, die zich net als Klee zelf verzette tegen de steriliteit van academische kunst en de expressieve vermogens van volkskunst, niet-westerse kunst en kindertekeningen onderzocht. In een tekst bij de tentoonstelling van Der Blaue Reiter verdedigde Klee met verve het ‘primitieve gestamel van een kunst dat we misschien eerder in etnografische musea of thuis in de kinderkamer zouden aantreffen’, en naar een waarachtiger uitdrukking van menselijke ervaringen en emoties zoekt.

De twee soorten ervaringen waar Prigogine naar verwijst hangen samen met de kloktijd en de psychologische tijd van Claudia Hammond, de kloktijd en innerlijke tijd van Joke Hermsen, met Chronos en Kronos van H.P. Blavatsky, chronologische en psychologische tijd van Jiddu Krisnamurti en Rohit Mehta, de standaardtijd en psychologische tijd van René Meijer en met de relatieve en absolute tijd in het rapport ‘E i V’.

Hermann Broch boek Slaapwandelaars
De moderne mens volgens Hermann Broch (Jeroen Vanheste Civis Mundi Digitaal #8, november 2011):
Cultuurkritiek is even oud als onze cultuur. Van oudtestamentische profeten als Jeremia en Ezechiёl tot de grote ’arts van de cultuur’ Nietzsche en hedendaagse denkers als Sloterdijk: altijd is onze cultuur door filosofen en andere critici becommentarieerd en bekritiseerd. Het oordeel viel daarbij meestal niet erg gunstig uit. Socrates mopperde dat de jeugd van zijn tijd slechte manieren had en alleen in luxe geïnteresseerd was; "O tempora, O mores!" luidt de beroemde uitroep van Cicero; "Onze ouders, die reeds minder waren dan onze grootouders, hebben ons als nog meer verdorven in het leven geroepen, en wij zullen op onze beurt aan een geslacht het aanschijn geven dat nog gebrekkiger is", aldus Horatius; Petrarca klaagde dat hij in een totaal oninteressante tijd leefde; en ook Descartes beschouwde zijn tijdperk als een van verval.
De christelijke en joodse heilsverwachting
Het optimisme in De Slaapwandelaars komt behalve in het platonisme dus ook tot uitdrukking in de christelijke symboliek. We zagen al dat het laatste woord in de roman voor de apostel Paulus is, terwijl ook de apocalyptische symboliek een element van optimisme bevat. Hoewel de eindtijd en de Apocalyps uiteraard vol chaos en geweld zijn, vormen deze immers tevens de opmaat tot een terugkeer van de Verlosser en de komst van het hemelse Jeruzalem. Impliciet in alle apocalyptische symboliek is dan ook altijd de overtuiging dat na deze verschrikkingen een betere tijd aan zal breken.

René Meijer De Ether Bestaat!
DEEL I: Methode en Wetenschap – A Methodische Vooroefeningen
Inleiding
11: We kunnen er natuurlijk ook de filosoof
René Descartes (1596-1650) bijhalen met zijn methode die er veel op lijkt, en de filosofen I. Kant (1724- 1804) voor de dualiteit en G.W.F. Hegel (1770-1831) voor het idee van these tegenover antithese om tot een synthese te komen, we kunnen S. Freud (1856-1939) raadplegen voor de analyse en F. Nietzsche (1844-1900) voor de zelfverwerkelijking, maar dan zijn we met het bouwen van één huis met meerdere bouwmeesters bezig.

Het uur U van Pieter Omtzigt (Frank Hendricks de Volkskrant 17 augustus 2023, katern Zaterdag p. 12-15):
Niet
Omtzigt ging onderuit, maar het CDA. ‘De partij heeft mij verlaten’, zei hij al kort na zijn vertrek.
Het Kamerlid zal zijn politieke
overlevingsdrift en ervaring volop nodig hebben als hij zich gaat mengen in de verkiezingen. De val van het kabinet-Rutte IV heeft ook hem overvallen. In juni gaf hij nog een toespraak in Leeuwarden waarin hij aangaf ‘stap voor stap’ te willen werken aan zijn standpunten en beweging. ‘Dat gaat even duren. We willen het grondig aanpakken. Daar vraag ik begrip voor.’

Mijn ego en ik (en de anderen) - (Lisette Thooft 14 april 2021):
Freudiaanse ego
Het freudiaanse ego is een ander concept: dat heb je nodig om te bemiddelen in het spanningsveld tussen je geweten, het superego, en je basale overlevingsdriften, het id. Het superego kun je niet missen want dan word je een gewetenloze schurk, en het id wil je ook niet kwijt want dan ga je in een hoekje liggen sterven. Die twee zitten je hele leven als een soort duiveltje en een engeltje op je schouders en fluisteren je in: pak lekker wat je wilt! Nee, nee, gedraag je! En het ego moet daartussen schipperen en bepalen wat je uiteindelijk doet.
Antroposofie
Ook in de antroposofie heeft het ‘ik’ een gunstige betekenis, als het element dat mensen onderscheidt van dieren. Het is onze geestelijke kern, dat wat ons in staat stelt lief te hebben, idealen te koesteren, en een levenslange leerweg te gaan van innerlijke ontwikkeling en spirituele groei.
Barry Long
Mijn westerse spirituele leraar Barry Long sprak van my beautiful ego – dat is de impuls die mij doet drinken als ik dorst heb, legde hij uit, die mij in leven houdt zolang mij leven is gegeven. Voor Long is de boosdoener het ‘zelf’ of preciezer zelfzucht, meer willen hebben dan je nodig hebt. Maar diep in meditatie gaan noemde hij going into me.

Stress (Lisette Thooft de Volkskrant 1 augustus 2020 Opinie p. 21):
Eindelijk aandacht in de Volkskrant voor het
immuunsysteem, ‘Vijf tips om de afweer te versterken’. De natuurlijke afweer is onze eerste, beste, goedkoopste en veiligste barrière tegen virussen en alle andere ziekten en aandoeningen. Ik miste nog stressverwerking en stressreductie in het rijtje tips. De relatie tussen stress en vatbaarheid voor ziekte is overvloedig aangetoond in wetenschappelijk onderzoek. En er is zoveel dat je kunt doen om emoties en spanningen te verwerken en een basishouding van ontspanning en acceptatie te kweken. Lichaamsbewustzijn is een van de belangrijkste pijlers onder een robuuste gezondheid. Alle soorten lichaamswerk helpen daarbij.

The Esoteric J. Robert Oppenheimer by Manuel García, Jr.:
- We dream of travels throughout the universe:
is not the universe within us? We do not know the depths of our spirit. The mysterious path leads within. In us, or nowhere, lies eternity with its worlds, the past and the future. - Novalis (Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg, 1772-1801)
-
The true philosophical Act is annihilation of self; this is the real beginning of all Philosophy. - Novalis (1772-1801)

Was Louis Couperus een ingewijde in de esoterie?
De Tilburgse schilder Marc Mulders afficheert zichzelf nadrukkelijk als katholiek kunstenaar, wat opmerkelijk genoeg zijn doorbraak in de hoogste regionen van de kunstwereld niet heeft verhinderd. Maar onlangs liet hij zich uitschrijven uit de rooms-katholieke kerk. „Onze Lieve Heer heeft jou en mij een geweten gegeven om naar te handelen. Dat heb ik met mijn uitschrijven gedaan. De schaamte werd me te groot”, zegt hij in een interview in Volzin.
De directe aanleiding was, net zoals bij de Nijmeegse ethicus
Jean-Pierre Wils, die zich in januari liet uitschrijven, de affaire-Williamson. Ongepast, vindt Mulders, dat de paus de excommunicatie van deze ultraconservatieve, Holocaust-ontkennende Pius X-bisschop heeft opgeheven. Maar ook het ’wegjagen’ door de paus van aidslijders en homoseksuelen stuit de kunstenaar tegen de borst.

Door de eeuwen heen zijn er auteurs die een patroon in hun boeken verwerken. Auteurs die ook in het rapport ‘E i V’ worden besproken zijn: Louis Couperus, René Descartes, Euripides, Willem Frederik Hermans, Frans Kellendonk, Marx en Engels, Harry Mulisch, Plato, Jean-Jacques Rousseau, Shakespeare en Barbara Tuchman.

‘Ja, we hebben buitengewone technologie maar fundamenteel zijn wij niet snuggerder en staan we niet meer in contact met de fundamenten van het menselijk bestaan. Op veel manieren hebben mensen in Cicero’s tijd juist dieper nagedacht. Ja, er zijn die fantastische sociale media en het internet, maar waarvoor gebruiken we ze? Voor poep. Grote, onontkoombare poep! Dat niet eens: uitvergrote poep. Een tsunami aan poep die op onze hoofden neerkomt. Poep-ideeën. Dát is waarom ik dit boek wilde schrijven. Dáárover gaat het. Over het feit dat we alleen maar meer idiotie mogelijk maken. De idioot is machtiger dan ooit. We hebben de idioot almachtig gemaakt. De idioot zit in het Witte Huis!’ ‘Het eindigt altijd in rampspoed’ (Sander Pleij interviewt Robert Harris Volkskrant 23 november 2019 Boeken p. 7-9)

Volgens het open individualisme bestaat er slechts één allesomvattende identiteit. Het idee dat de grenzen tussen personen metafysisch significant zijn, wordt verworpen. De term is bedacht door filosoof Daniel Kolak,[11] al bestaat deze visie al sinds de tijd van de Upanishaden; tat tvam asi (gij zijt dat) is een voorbeeld. Beroemde aanhangers van dit idee zijn o.a. de soefi Aziz al-Nasafi, Averroes, Arthur Schopenhauer,[28] mysticus Meher Baba, Alan Watts,[29] evenals enkele natuurkundigen: Erwin Schrödinger,[30] Freeman Dyson[31] en Fred Hoyle.[32]

De Levensboom (Omraam Mikhaël Aïvanhov boek Angels and other Mysteries of The Tree of Life of G.A. Barborka boek Het Goddelijke Plan, p. 91) wordt ook gebruikt om de hemelse hiërarchie, de engelenleer van Dionysius tot uitdrukking te brengen. In een visioen nam Hildegard van Bingen ook de engelenscharen, de goddelijke sferen waar.

G. Barborka boek Het Goddelijke plan menswording en evolutie Deel 2
HOOFDSTUK IX DE LEER VAN DE RONDEN - 3. De Verhouding tussen Ronden en Sferen (p. 448):
Op iedere bol van de keten zijn
zeven openbaringen van vuur, waarvan de eerste in zijn geestelijke hoedanigheid overeen zal komen met de laatste openbaring op de direkt daaraan voorafgaande planeet [bol]: het proces is, zoals u zult begrijpen, precies andersom op de tegenovergestelde boog. De myriaden specifieke openbaringen van deze zes universele elementen zijn op hun beurt slechts de zijtakken, takken of twijgjes van de ene, oorspronkelijke 'Levensboom’. (Brieven van de Meesters aan A. P. Sinnett, 100,101).

G. Barborka boek Het Goddelijke plan menswording en evolutie Deel 1
HOOFDSTUK VI DE ZEVENVOUDIGE WET - de Zeven Beginselen (p. 249):
De
geestelijke hoedanigheid ervan zal gelijk zijn aan die, welke het vuur had op de bol, die aan de onze vooraf ging op de dalende boog; de tweede bol op de stijgende boog zal in hoedanigheid overeenkomen met de voorlaatste bol op de dalende boog, enz. Op elke bol van de keten zijn zeven openbaringen van vuur, waarvan de eerste vergelijkbaar is, wat de geestelijke hoedanigheid ervan aangaat, met de laatste openbaring op de voorgaande planeet: het proces is dan tegengesteld, zoals u zult begrijpen, aan dat op de tegenover liggende boog. De myriaden van specifieke openbaringen van deze zes universele elementen zijn op hun beurt slechts spruiten, takken of twijgen van de ene oorspronkelijke 'Levensboom’. (Brieven van de Meesters aan A. P. Sinnett, 100,101).

Kees Voorhoeve: De Oerbron (Daiviprakriti) is de oneindige eeuwige werkelijkheid die alles overstijgt en tegelijkertijd de Bron is van alles wat bestaat. De Oerbron is op 'niets' gericht, het is zo leeg van iets en tegelijkertijd zo van alles. Hoe kan uit dit 'niets' iets ontstaan? In de Kabbalistische traditie wordt de Oerbron Ein Soph genoemd dat 'zonder grens' betekent. CHRISTUS IN DE STERREN
INLEIDING
Deze studie laat zien wat de Bijbel zegt over
sterrenbeelden. Waartoe de sterrenbeelden dienen en welke Bijbelse betekenis er in sterrenbeelden (Dierenriem) ligt. Gods Woord maakt duidelijk dat de hele schepping “spreekt” over God. Dit komt onder andere naar voren in Romeinen 1: 18 – 20.
Tweede decade:
Pegasus (het gevleugelde paard)
Pegasus is een paard met vleugels. De betekenis van deze Latijnse naam is onbekend. Deze naam is gaan fungeren als eigennaam van dit beest. De naam is afkomstig uit de Zodiac van Denderah, waar de afbeelding gelijk is. Onder die afbeelding staan twee karakters: Pe en Ka (peka of pega). Peka is in het Hebreeuws “voor(naam)ste” of “eerste”(?) en Sus = = paard. Het belangrijkste paard.
Het paard heeft vleugels en vliegt naar de hemel.

Het gaat er om dat we ons weer met de natuurlijke eenheid, de oerbron verbinden. Het volmaakte getal 10 (1 + 2 + 3 + 4) wordt in de metafysische wereld verzinnebeeld door de 4 of de TETRAKTIS. Het laat zien dat er aan de wereld van de eeuwig wederkerende verschijnselen (Aldous Huxley:perennial’, Friedrich Nietzsche: ewige Wiederkehr’, een eeuwige natuurlijke ordening, een blauwdruk zevenvoudige samenstelling van de mens), het mystieke factorelement (x), een bepaalde natuurconstante? aan ten grondslag ligt. De Triade vormt de natuurlijke eenheid 'Ruimte, Materie en Tijd' en de Tetrade vormt de natuurlijke selectie. Bij levensprocessen gaat het om de natuurlijke eenheid en de natuurlijke selectie, namelijk om de Weltstoff van Teilhard de Chardin, de memen van Richard Dawkins, de geest-substantie Swabhâva (Mind stuff) in de Theosofie. Bij de natuurlijke selectie gaat het primair om de context Uw wil geschiede. Richard Dawkins heeft gelijk wanneer hij stelt dat het bij levensprocessen om natuurlijke selectie gaat. Het mechanisme achter het aanpassingsvermogen van de mens aan zijn omgeving is al millennia bekend.
(x) Het getal zeven, als een samenstelling van 3 en 4 (de Wet van Zeven, de Triade en Tetrade,
Trivium en Quadrivium), is dus het factorelement in elke oude religie, omdat het het factorelement in de natuur is. Zeven is het grondtal van het gemanifesteerde heelal (Purucker).

Het boek H.P. Blavatsky Een introductie tot De Geheime Leer en de samenvatting van Robert Bowen laten zien hoe 135 jaar geleden het magnus opus van H.P. Blavatsky tot stand is gekomen. Het in haar oeuvre verborgen balansmechanisme is nog hoogst actueel. In haar oeuvre wordt het slavernijverleden van de mensheid uitgebreid toegelicht.

Het microkosmos/macrokosmos concept legt voor de Renaissance de centrale plaats van de mens in de schepping vast, uitgedrukt in de versregels: "Niets is wonderbaarlijker dan de mens…", als een echo doorheen de eeuwen, van Euripides over de Middeleeuwen tot bij Shakespeares Hamlet.

De Spiltijd was de periode van de Boeddha, Socrates, Confucius en Jeremia, van de mystici van de Upanishads, van Mencius en Euripides. In de Spiltijd bereidden geniale spirituele en filosofische denkers de weg naar een volkomen nieuw soort menselijke ervaring. De ervaring van transformatie. De transformatie die werd aangegeven door de Tao, door de Boeddha, de Upanishads en door de Kenosis hebben wij nog niet begrepen. We zijn blijven hangen in de angsten van de Middeleeuwen, zoals in de doodsangst, nog steeds aanwezig in de Islam en het Christendom. Tijdens de Spiltijd ontdekte men de verinnerlijkte en directe kennis van het goed geordende leven dat gericht is op het goddelijke. De ervaring van het lijden moest leiden tot het erkennen van het lijden van de ander.

Op de microkosmos aarde zijn Geestkunde, Zielkunde, Natuurkunde en Kunst een weerspiegeling, vormen een complementaire polariteit van de macrokosmos, de vier fundamentele krachten . Door de boekdrukkunst kwam in de tijd van Luther de Bijbel ter beschikking van de massa. Internet is nu een weerspiegeling, de manifestatie van het informele circuit (facebook, instagram en twitter), de achterkamertjes in de politiek, maar ook van het formele circuit E-learning. De sleepwet is een product van de achterkamertjes politiek.

De eerste slaafgemaakten in Manhattan
Twee stroppen, ‘welcke byde braken (Leendert van der Valk De Groene Amsterdammer 17 augustus 2023, p. 30-33):
De eerste slaafgemaakten kwamen op 29 augustus 1627 aan in Nieuw Amsterdam (New York), zo blijkt uit onderzoek van historicus Jaap Jacobs. Die exacte datum en toedracht werpen nieuw licht op het slavernijverleden van de Nederlandse kolonie. ‘Zo wordt de zwarte geschiedenis van New York invoelbaar gemaakt.’

Kalebas van het plengoffer (Maria Markelo de Volkskrant 18 januari 2023, p. V7):
Een
winti-ritueel maakt elk jaar onderdeel uit van de herdenking van de slavernij. De religie ontstond tijdens de slavernij en was twee eeuwen lang verboden. Na al die jaren van onderdrukking bloeit de godsdienst op, net als het debat over wat de ware winti is.
Veerkrachtige voorouders
Zendelingen en de overheid hebben die geestelijke ontwikkeling van de voorouders proberen te vernietigen door allerlei wettelijke bepalingen en sancties. En door hen te bekeren tot het christendom. Dat de winti en andere in slavernij gevormde religies er nog steeds zijn, toont dus de de veerkracht van de voorouders. Tegelijkertijd heeft de religie tot op de dag van vandaag met de gevolgen van die onderdrukking te maken.

Om de rol van Poetin in Oekraïne beter te leren begrijpen is het voor Nederland van belang op de rol, die Bouterse in Suriname heeft gespeeld diepgaand te reflecteren.
Op 29 november 2019 werd
Desi Bouterse door de Surinaamse krijgsraad bij verstek veroordeeld tot een gevangenisstraf van twintig jaar voor medeplichtigheid aan moord wegens zijn aandeel in de Decembermoorden (1982). Op 30 augustus 2021 werd zijn veroordeling tot twintig jaar gevangenisstraf in verzet bekrachtigd, hierna is hij in hoger beroep gegaan. In beide gevallen is niet overgegaan op gevangenneming, waarover zorgen zijn dat dit niet zonder een gewelddadige confrontatie kan worden uitgevoerd.

Cultureel omnivoor (Herien Wensink interviewt Jörgen Tion A Fong Magazine Volkskrant 2 juli 2022, p. 12-19):
Als nieuwe directeur van
De Kleine Komedie wil Jörgen Tion A Fong de horizon van het cabaretpodium verbreden. Dat betekent een nieuwe generatie artiesten en een mix van genres op het podium. ‘Ik wil laten zien dat cabaret meer is dan kleinkunst en stand-upcomedy’. De Kleine Komedie serveerde deze week een gratis maaltijd voor alle Amsterdammers, in het kader van Keti Koti, de viering van de afschaffing van de slavernij in Suriname.

Mens was altijd oorlogszuchtig (Cor Speksnijder de Volkskrant 19 december 2017, p. 25):
Volgens recent Amerikaans onderzoek raken oorlogen tegenwoordig net zoveel mensen als vroeger. Maar er is veel kritiek op de studie. Zo zou het rekenmodel niet deugen en is er geen verklaring voor waarom mensen vechten.
Antropoloog Rahul Oka van de Universiteit van Notre Dame (Indiana, VS) komt samen met enkele collega's in PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) tot een andere conclusie. Na het bestuderen van 430 gewapende conflicten over de hele wereld - van een conflict in China van 2.500 voor Christus tot de Irakoorlog - stelt
Oka dat samenlevingen nu even gewelddadig zijn als vroeger. 'We zijn niet beter af dan vroeger. We kunnen onszelf niet op de schouder slaan', zegt Oka.
De Canadees-Amerikaanse hoogleraar psychologie
Steven Pinker, die het standpunt huldigt dat de wereld in de loop der geschiedenis een veiliger plek is geworden, moet van Oka's rekenwerk niet veel hebben. Hij laat weten weinig waarde te hechten aan de wetmatigheden die de onderzoekers hebben ontdekt. 'Het universum wordt niet geregeerd door een mysterieuze wet die een verband aanbrengt tussen groepsomvang en aantallen slachtoffers.' Volgens Pinker bieden Oka en zijn collega's geen antwoord op de vraag waarom mensen vechten en wat de invloed is van ecologie, sociale normen, technologie en andere factoren.
Ook
Johan van der Dennen, senioronderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen, is niet overtuigd door de conclusies uit de studie. Toch spreekt hij van een belangrijke bijdrage aan het wetenschappelijk debat, omdat Oka het midden houdt tussen 'extreme posities'.

Erasmusprijs 2023: Trevor Noah
Geboren als een misdaad (Fred de Vries De Groene Amsterdammer 16 november 2023, p. 108-111):
In een door apartheid verdeeld Zuid-Afrika was bastaardkind
Trevor Noah een buitenstaander. Maar juist dat anders-zijn zette hij later in als comedian. Deze maand ontvangt hij de Erasmusprijs.

De geopolitiek is terug, ook in Europa (Joschka Fischer de Volkskrant 5 november 2015 p. 24):
Met de Russische invasie en annexatie van de Krim en de daaropvolgende oorlog in oost-Oekraïne heeft Vladimir Poetin overduidelijk gemaakt dat hij geen intenties heeft de onschendbaarheid van grenzen en het primaat van internationale juridische normen te respecteren.
De terugkeer van de geopolitiek houdt in dat de fundamentele keuze waar Europa in de 21ste eeuw mee te maken krijgt die tussen zelfbeschikking en externe dominantie zal zijn. Hoe Europa deze vraag beantwoordt, zal niet alleen zijn eigen lot bezegelen, maar dat van het gehele Westen.

Ivo op zondag (17 maart 2024 NPO2):
Het Boekenweekgeschenk komt van maar liefst zes auteurs: de
hele familie Chabot. Hoe ziet hun zondagochtend eruit? Jane Goodall staat in de Galerij der Groten. Zij wordt dit jaar 90 jaar. Tevens is er een tentoonstelling over haar en haar werk in Den Haag: Jane Goodall Reasons for Hope. In de studio spreekt Ivo Judith de Leeuw, een streetartist die over de hele wereld muurschilderingen maakt. Zij vertelt over haar jeugd, haar bezoek aan het Paleis op de Dam als gast van de koning, en over haar persoonlijke betrokkenheid bij een kunstwerk in Rotterdam.

Ivo op zondag (Ivo Niehe 26 november 2023, NPO2):
Herman van Veen beleeft binnenkort zijn 600e (!) voorstelling in Koninklijk Theater Carré in Amsterdam. Ivo sprak hem uitgebreid in zijn geliefde theater aan de Amstel in Amsterdam. Carel Kraayenhof en zijn vrouw Tirza laten de kijkers genieten van hun zondagochtendgevoel. Ze vertellen over het benefietconcert voor het Prinses Máxima Centrum op 17 december. Verder een reportage over kunstenaar Henk Helmantel. En de uitreiking van de Cultuurfondsprijs van 100.000 euro vindt plaats in aanwezigheid van koningin Máxima.
Ivo bespreekt vervolgens met Evi Hanssen haar boek TRAAG NAAR DE hEMEL.

Ivo op zondag (Ivo Niehe 11 juni 2023, NPO2):
Deel twee van de zondagochtend van de 91-jarige
Jan Terlouw. Terlouw neemt ons mee op zijn boerderij in het Gelderse Twello. Na 60 jaar huwelijk met zijn vrouw Alexandra, die een aantal jaar geleden is overleden, woont hij nu samen met Annette. Te gast in de studio is actrice Hadewych Minis. Ivo bespreekt haar veelzijdige carrière maar ze is te gast omdat ze een van de ambassadeurs is van het Nationaal Theaterweekend. Ze vertelt over het belang van dit weekend en waarom het is ontstaan. In de galerij der groten wordt zanger Charles Aznavour uitgelicht.

Ivo op zondag (Ivo Niehe 4 juni 2023, NPO2):
Een portret van kunstenaar
Jeroen Henneman. Ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag verschijnen er drie boeken en is er een grote tentoonstelling in Bergen. In de Galerij der Groten een geactualiseerd gesprek met Sarah Ferguson, ex van prins Andrew. Waarom kiest zij voor het buiten beeld blijven tijdens alle reuring rond Buckingham Palace? En de zondagochtend thuis van Jan Terlouw en zijn nieuwe geliefde Anette.

Nederland is als een verliefdheid die maar blijft duren’ (Menno van Dongen de Volkskrant 14 juli 2020):
Tv-presentator
Evi Hanssen (41) laat in de serie Help, mijn borsten staan online de donkere kanten van het internet zien. Gaat ze nu anders om met sociale media?
‘Maar als ik eerlijk ben: ik ben zó graag in Nederland.
Nederland is als een verliefdheid die maar blijft duren. Ik heb de hartelijkheid en energie gemist tijdens de lockdown. Ik hou niet van de valse bescheidenheid die je vaak ziet in Vlaanderen en ben directer dan de gemiddelde Belg. Wel houd ik van de Vlaamse beleefdheid. Ik probeer het te combineren: ik zeg wat ik vind, op een aangename manier. Ik kan echt niet kiezen.

Evi Hanssen TRAAG NAAR DE HEMEL:
Toen
Arlette Jacobs, de moeder van Evi Hanssen, te horen kreeg dat ze nog maar beperkte tijd te leven had, besloot ze om heel bewust toe te leven naar een zacht levenseinde. Terwijl Arlette steeds zieker werd, blikten moeder en dochter samen terug op het leven, beleefden ze ontelbare mooie momenten en namen ze intens afscheid. Sterk en kwetsbaar tegelijk beschrijven Evi en Arlette hoe ze omgaan met de naderende dood. Hoe er naast verdriet en pijn ook veel schoonheid, liefde en luchtigheid kan schuilen in die laatste levensfase. En hoe je ook na de dood je dierbaren kunt helpen in hun rouwproces.

‘Er wordt veel meer gestemd op basis van impulsen die de hele tijd veranderen’ (Jarl van der Poel interviewt Jan Bank de Volkskrant 30 november 2023, p. 18-19):
De verkiezingsuitslag is voor historicus
Jan Bank, die komende week de Kees Fens-lezing houdt, een bewijs van de ‘geheel veranderde verhoudingen in Nederland’ en een voorlopig hoogtepunt van de individualisering. ‘Er zijn buiten de politiek nauwelijks nog leiders naar wie we luisteren.’

Dwarsdenker (Jarl van der Poel interviewt Joke van Leeuwen Volkskrant Magazine 10 juni 2023, p. 12-19):
Een vrouw zou niet zo reageren, denkt u?
‘Jawel, maar ik weet dat deze specifieke man zich ook op andere gebieden zo gedraagt. Maar er zijn zeker ook jaloerse vrouwen. Ik ben helemaal niet zo van het
groepsdenken.’ U had het eerder over het palet van vijf dat u gebruikt bij het schrijven: stijl, ervaring, onderzoek, observatie en verbeeldingskracht. Hoe lag die verhouding bij het schrijven van dit boek over gaslighting?
‘Het was vooral veel observatie en ervaring. Ik heb ook mijn verbeeldingskracht gebruikt, want dit is zeker niet letterlijk mijn eigen verhaal.’ Ik denk dan: man, er is wel iets anders hier dat bedreigend is in Antwerpen, met al die aanslagen vanwege de drugshandel. Het is uiteindelijk een gebrek aan inlevingsvermogen. Daarom denk ik ook dat het zo belangrijk is voor een romanschrijver om over iedereen te schrijven. Dat traint het inlevingsvermogen.’
Ziet u dat gebrek aan
inlevingsvermogen alleen bij nationalistisch rechts, of ook aan de andere kant van het politieke spectrum?
Soms moet je ergens tegenaan beuken. Maar, en dit is volgens mij belangrijk, als jij echt zeker weet dat jij de goede bent en de ander de kwade, kom je ook nergens. Je moet altijd proberen te begrijpen waarom die ander moeite heeft met verandering.
Ik weet hoe de
dialogen in zo’n relatie gaan, want ik heb die dialogen zelf aangehoord. En ik kan mij de verwarring herinneren. Wat is hier toch aan de hand? Waarom zegt deze man dit? Waarom doet hij dit? Heel veel mensen zeggen in zo’n situatie: ga dan weg, maar ik denk dat veel vrouwen dat moeilijk vinden.

Choreograaf Hans van Manen: ‘Bij alles komt altijd erotiek kijken, omdat ik van mensen hou’ (Annette Embrechts interviewt Hans van Manen 5 juni 2023, p. V4-6):
Slavist en balletliefhebber
Sjeng Scheijen schreef op uitnodiging van Hans van Manen een biografie over de 90-jarige choreograaf. Wat vinden biograaf en onderwerp van hun samenwerking en het resultaat?

Journalist en columnist Marcia Luyten schrijft in haar boek Democratie is niet voor bange mensenover de opwarming van de aarde, toenemende ongelijkheid en het wantrouwen in de politiek.
En de wereldberoemde choreograaf
Hans van Manen maakte maar liefst honderdvijftig balletten en zijn werk is nog steeds immens populair. Hij is nu 90 en in zijn nalatenschap ontbrak nog een indrukwekkende biografie. Van Manen vroeg historicus Sjeng Scheijen of hij deze wilde schrijven. De meester en zijn biograaf zijn beiden te gast.
In Hugo de Jonge komt het allemaal samen. In Hugo en zijn Masterplan (Marcia Luyten de Volkskrant 21 februari 2023, p. 2):
De Rijksbouwmeester en zijn voorgangers zullen opgetogen naar
Hugo de Jonge hebben geluisterd, toen die in Buitenhof zijn Woningwet uiteenzette. Hij wil wat zij al vijftien jaar willen: dat Den Haag weer stevig de regie voert.

CDU moet zich niet aan radicaal-rechts spiegelen (Ton Nijhuis de Volkskrant 14 februari 2020 p. 23):
Wat heeft de CDU nodig nu ‘AKK’ zich heeft teruggetrokken? Een voorzitter die
bindt en visie biedt op de toekomst van Duitsland, vindt Ton Nijhuis van het Duitsland Instituut.
Moderator
Naast integreren moet de nieuwe partijvoorzitter ook kunnen bezielen. Merkel stond voor een ‘post-heroïsche politiek’, waarin de kanselier geen charismatisch leider is, maar eerder een moderator die telkens compromissen tussen betrokken partijen moet zien te smeden. Dat is noodzakelijkerwijs een politiek van hier en nu, gericht op de problemen die zich aandienen, op crisismanagement. Deze ontbeert het grotere verhaal.
Het gaat erom perspectieven voor de toekomst te formuleren, waartoe leden en kiezers zowel in het westen als in het oosten zich voelen aangetrokken.

In 1965 liep ik stage op de engineering afdeling van het hoofdkantoor van AKZO in Arnhem. Op de Leergang Bedrijfskunde, die ik in de periode 1978 - 1980 in Arnhem volgde, werd het vakgebied psychologie gegeven door professor A.F.G. van Hoesel, hoofd van de psychologische dienst van AKZO. Om algemene intelligentie, het vermogen zich aan nieuwe situaties adequaat aan te passen, verwees van Hoesel naar de g factor ontwikkelt door Charles Spearman en de 'tweefactor-theorie' van Louis Leon Thurstone. De factoranalyse is later door het drie-dimensionale model van de intelligentiestructuur van J.P. Guilford en de ontwikkelingsbedrijfspsychologie van Philip E. Vernon verbeterd. Volgens de experimenten van David Krech ('Brain chemistry and adaptive behavior') zouden zelfs door milieu-omstandigheden blijvende fysische veranderingen kunnen optreden. Het gaat waarschijnlijk in veel sterkere mate dan men voorheen heeft vermoed om een wisselwerking tussen erfelijke en milieufactoren ('Nature-Nurture-debat'). Volgens de syllabus van A.F.G. van Hoesel bestaat een bedrijf uit een sociaal systeem en een technisch economisch systeem. Of met andere woorden tegen de achtergrond van de interdisciplinaire samenwerking binnen organisaties wordt een organisatie wel een economisch-sociaal-technisch systeem genoemd. J.P. Guilford integreert in het drie-dimensionale model 4 en 2 keer 6 dimensies, dus niet minder dan 144 verschillende begaafdheidsaspecten.

Wederkerigheid (golf-deeltje dualiteit) is analoog aan het begrip periodiciteit in de esoterie. Het onderzoeksrapport ‘E i V’ borduurt voort op de dissertatie Liefde, solidariteit en recht: een interdisciplinair onderzoek naar het wederkerigheidsbeginsel van Dorien Pessers (de Volkskrant 18 december 1999). De economy of regard van Avner Offer komt met het wederkerigheidsbeginsel van Dorien Pessers overeen. Door met de keerzijde van de medaille rekening te houden kunnen problemen gemakkelijker worden opgelost en komt synthese dichterbij.

Elitair of Bestuurlijke elite: ben je van de kwaliteit of van de privileges? (Marjan Slob de Volkskrant 22 december 2016, p. 26):
Al in de eerste zin van
Over de democratie in Amerika (1840) beschrijft Alexis de Tocqueville wat hem treft als het funderende principe van deze jonge democratie: de standsgelijkheid. In Amerika is het gelijkheidsbeginsel dat de Franse revolutionairen zo bloederig afdwongen echt in praktijk gebracht.
Mensen uit de Top 200, als jullie dat elitevijandige klimaat willen doen keren, maak dan duidelijk dat je op grond van je kwaliteiten tot de elite behoort - en schud die afgunstige blikken verder maar gewoon af.
'De mens raakt niet vernederd door het gebruik van de macht (...) maar door het gebruik van een macht die hij onrechtmatig acht', merkte Tocqueville al op.
Mensen uit de
Top 200, als jullie dat elitevijandige klimaat willen doen keren, maak dan duidelijk dat je op grond van je kwaliteiten tot de elite behoort - en schud die afgunstige blikken verder maar gewoon af.
Maar als jullie stiekem zijn gaan geloven dat er voor jullie andere regels gelden dan voor het gewone volk, dan kennen jullie elkaar privileges toe. Dan
installeren jullie weer standsverschil.
Daar leek het verdacht veel op toen jullie
bonussen verdeelden terwijl de rest van de maatschappij bloedde. Zo'n soort elite verdient de volkse woede. Dus bestuurlijke elite: ben je van de kwaliteit of van de privileges? Laat maar zien.

Denker des Vaderlands Marjan Slob 2023:
Onder het motto ‘
ruim denken’ ga ik graag met anderen – denkers, dromers, kunstenaars, beslissers, piekeraars, levensgenieters – onderzoeken wat het betekent om met elkaar ons leven op aarde te delen. Ik kies daarbij grofweg drie invalshoeken:
· Politieke ruimte
· Fysieke ruimte
· Geestelijke ruimte
Een dringende vraag is hoe we vanuit onze enorme mentale ruimte ‘op aarde kunnen landen’, om met Bruno Latour te spreken. Hoe je voor de aarde kunt zorgen. Hoe je de grond onder je voeten lief kunt hebben.

André Klukhuhn De vreemde lus Over bewustzijn en het verbond tussen wetenschap, kunst, filosofie en mystiek
Salomo Friedlaenders belangrijkste filosofische werk Schöpferische Indifferenz dateert uit 1918 en hij betoogt daarin dat de mens van de toekomst een toestand moet nastreven waarin, als bij twee contrapuntische melodielijnen, alle tegenstellingen samenkomen zonder dat ze worden opgeheven, maar in het individu in een gespannen synthese worden ondergebracht. Hierdoor zou de mens het hoogste stadium van ‘Engel’ ofwel van het goddelijke in zichzelf kunnen bereiken en, onder andere door het gebruik van superieure humor, boven het individuele uitstijgen.

Jan Terlouw ZIJ DIE NA ONS KOMEN (Eerste John Rawlslezing, 26 oktober 2012) en de ‘Sluier van onwetendheid’ (veil of ignorance)
Sinds ongeveer het midden van de vorige eeuw doet zich een
nieuw probleem voor: we vragen meer van de aarde dan die kan leveren. Steeds als een probleem een relatie heeft met menselijk handelen, moet de vraag worden gesteld hoe rechtvaardig dat handelen is. Dat geldt dus ook voor het menselijk handelen dat leidt tot uitputting van de aarde. Daarbij gaat het om nu levende mensen die misschien door die uitputting zwaarder worden getroffen dan anderen, maar zeker zijn ook in het geding de rechten van nog ongeborenen. Zij zullen het straks met minder natuurlijke rijkdommen moeten doen dan wij. Past onze handelwijze, als het gaat om die aardbewoners van de toekomst, in de theorie van rechtvaardigheid van John Rawls?

Wat is bewustzijn? Het bewustzijnsbegrip door de eeuwen heen in filosofie en psychologie. Deel 1 (Hans Komen Civis Mundi Digitaal #40 oktober 2016):
De fenomenologie
Pragmatisme, neopositivisme, levensfilosofie zijn uiteenlopende kritische reacties op
Kant. In nog grotere mate is dit het geval voor de fenomenologie. In de 20ste eeuw wordt vooral vanuit deze hoek kritiek geuit op het rationalisme. De Duits-Oostenrijkse filosofen Husserl, de grondlegger van de fenomenologie, en Heidegger betogen dat het rationalisme de relatie tussen mens en wereld veel te intellectualistisch opvat.
Evenals Husserl gaat Heidegger gaat uit van onze leefwereld, ons menselijk bestaan in de wereld Daarom wordt hij een existentie-filosoof genoemd of existentialist, evenals Karl Jaspers, Gabriël Marcel, Albert Camus en Jean-Paul Sartre. Alleen de visie van Sartre wordt besproken in deel 2, omdat bij hem evenals bij Husserl het begrip bewustzijn expliciet aan de orde komt.

Wacht ons een nieuwe catastrofe? Hoe de geld- en graaicrisis terug te dringen (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #34 december 2015):
Toelichting op het Übermensch-idee en ideaal als ‘Caesar met de ziel van Christus’
“Terwijl Jezus zoals Boeddha zich onderscheidde door een andere manier van handelen, onderscheidden de christenen zich alleen door een ander geloof.” Jezus leerde dus een verlichte manier van leven, een levenswandel en levenspraktijk om op aarde in de hemel te kunnen leven zoals hij, volgens filosoof
Karl Jaspers in Nietzsche und das Christentum (Ned vertaling Leonardo en Nietzsche, p 97 e.v., p 89 e.v. Zie ook Leo Tolstoi, The Kingdom of Heaven is Within You, Opstanding en de op Jezus geïnspireerde figuren van Aljosja in De Gebroeders Karamazow en Prins Mysjkin in De Idioot).

Het rapport ‘E i V’ maakt gebruik van een besturingsparadigma, dat in een 5Ddenkraam past. Het 5Ddenkraam brengt de reciprociteit tot uitdrukking. In de bijlage Triade + Tetrade zijn belangrijke innovaties gerubriceerd die onze huidige maatschappij in sterke mate hebben gevormd. Het 5Ddenkraam heeft een 'hybride context', 'Twee zijnssferen' van Plato, 'Microkosmos en Macrokosmos' ('Verstandelijke - en Waarneembare wereld') van H.P. Blavatsky, 'Twee religies' van Henri Bergson, 'Twee soorten ervaringen' van Ilya Prigogine, 'Twee domeinen' van Ervin Laszlo, Mikrosphärologie en Makrosphärologie van Peter Sloterdijk, ‘Wereldbeeld en Mensbeeld’ van Klaas van Egmond en de 'Kwantummechanica en Relativiteitstheorie' en biedt zowel een verfijning in etherische zin (verborgen dimensie) als een samenhangende toekomstvisie voor het bereiken van de éne werkelijkheid (Cosmic consciousness van Teilhard de Chardin).

La coeur a ses raison qui la raison ne connaît pas’, Blaise Pascal
Het hart heeft zijn redenen, die het verstand niet begrijpt (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #23, maart/april 2014)

Omdenken (Hans Petersen de Volkskrant 25 augustus 2022, p. 29):
De symbiose tussen
christenen en boeren is uiteraard te danken aan het ‘Boek der Boeken’, waarin de mens zeggenschap kreeg over het dierenrijk. De een bedenkt, de ander voert uit. Handel ontstond.
Jezus echter gooide de
woekeraars en winstmakers uit de tempel. De huidige Rabobank zullen we maar zeggen. Uitbuiting werd gestraft.
In die tijd ging het niet specifiek over dieren maar wel over
naastenliefde en zorg voor de ander. Wellicht wordt het tijd voor een nieuw Christen- Democratisch Appèl, waarin het welzijn van de dieren voorrang krijgt, de Rabobank herstel- en uitkoopbetalingen financiert en boeren kleinschalig mogen boeren.
Een beetje
christelijk omdenken, Wopke.

Met behulp van de Middenweg, de route van het Eenheidsbewustzijn is het mogelijk de paradox tussen Maakbaarheidsgeloof en Zelfvernietigingsdrang van politici te doorbreken.

Volgens het onderzoeksrapport 'E i V' hebben mystici in het algemeen beter begrepen dan politici, hoe de wereld, de éne werkelijkheid van het leven echt in elkaar zit. Coincidentia oppositorum’, unus mundus vormt de grondslag van de evolutionaire kringloop. Harry Mulisch verwijst in het boekenweekgeschenk 2000 (p. 17) naar ‘coincidentia oppositorum’ en de mysticus Nicolaus Cusanus. In de tijd van Vyasa was de supersymmetrie (Opposites., See TWO, Twee) al bekend. In de esoterische filosofie duidt het woord Chhaya (schaduw) op het astrale evenbeeld van een persoon, en aan deze gedachte zijn enkele van de meest ingewikkelde en diepzinnige leringen over de menselijke evolutie verbonden.

Zo epigenetica 'nature en nurture' verbindt zo legt Memetica (Weltstoff) een relatie tussen de genen van het DNA en de hersencellen (neuronen), tussen genetica en celbiologie. Sommigen zien de secularisatie van bepaalde richtingen in de christelijke godsdienst als een teken van een succesvolle meme. Een "starre" en moeilijk veranderende godsdienst zal volgens deze memetheorie versplinteren in een "succesvol" geseculariseerd deel en (talloze) kleine afsplitsingen.

In essentie is de schuldencris geen financieel maar een politiek probleem. De politiek wordt te veel door korte termijndenken beheerst. Het is wenselijk dat er duidelijker beleidslijnen voor de komende decennia worden uitgestippeld. Het is van belang op het snijvlak van cultuur en natuur ('nurture en nature') beleid te ontwikkelen. Wereldwijd een breder draagvlak voor een duurzame samenleving te creëren. Het spreekt voor zich dat het welvarende Westen daarin het voortouw dient te nemen. Complexe maatschappelijke vraagstukken kunnen alleen effectief worden opgelost wanneer de krachten van de verschillende levensovertuigingen, dus zowel van de seculiere als van de reguliere wereld worden gemobiliseerd.

De dilemma's, die Koen Haegens signaleert: Gaat het om het welzijn van de bevolking, of het braaf afbetalen van schulden? (Koen Haegens De Groene Amsterdammer 8 juni 2023, p. 9) gelden ook voor Nederland.

Onaangepastheid in de werksituatie M.J.M. Daniels Een proef-onderzoek in een industrieel bedrijf.
107: Een groot aantal gestoorden verricht zijn werk tot voldoening van zijn superieuren en meestal zonder dat dezen enig inzicht in de gestoordheid van deze werknemers hebben.

De therapeut die tot inkeer kwam (Ranne Hovius de Volkskrant 3 juni 2023 Boeken & Wetenschap, p. 21):
De biografie van psychiater
Piet Kuiper belicht zijn leven evenwichtig en zonder te oordelen. Op den duur krijg je sympathie voor deze ingewikkelde man.
Het tij keerde in de jaren zestig en zeventig, toen de
anti-psychiatrie ervoor zorgde dat iedereen van de etiketten en medicijnen af wilde, ten gunste van het gesprek met de patiënt. Daarmee voelde Kuiper zich wel verwant, en hij beleefde topjaren. Als rond de jaren tachtig het medisch perspectief – met betere medicijnen en een DSM vol oude en nieuwe etiketten – opnieuw de overhand krijgt, ziet Kuiper zijn populariteit weer even rap verdampen.
En dan, onverwacht, volgt een doorbraak bij het grote publiek: hij schrijft het boek
Ver heen (1988), over de psychotische depressie waaraan hij vier jaar leed en waarvoor hij twee keer werd opgenomen.

Krijgt depressie meer kans in onze samenleving? (Jacobine Geel 16 januari 2022 NPO2):
In een brandbrief aan het kabinet en het OMT luidde de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie deze week de noodklok:
blijvende psychische schade dreigt voor studenten door de huidige maatregelen. Dat het broos is gesteld met de mentale gezondheid van Nederlanders blijkt ook uit cijfers van het Trimbos Instituut: één op de vijf mensen krijgt tussen zijn 18e en 64e levensjaar te maken met een depressie. Jacobine Geel vraagt haar drie gasten hoe dat kan. Worden we steeds meer vatbaar voor depressies? Te gast o.a. psychiater Jim van Os en presentatrice Sofie van den Enk. Zangeres Stephanie Struijk zingt tot slot een lied over dit thema.

We zijn veel te bang gemaakt voor stress’ (Evelien van Veen de Volkskrant 9 oktober 2021 Wetenschap p. 24-25):
Jazeker,
chronische stress is schadelijk en kan tot burn-out en depressie lijden, stressonderzoeker Sonia Lupien heeft het zelf aangetoond. Maar het is tijd voor een andere boodschap: ‘Stress is het beste wat ons als mensheid is overkomen.
Het verhaal rond stress is de laatste jaren alleen maar negatief geweest. Er zijn zelfs journalisten die mij niet willen interviewen als ik niet bereid ben om erop te hameren hoe
schadelijk stress is; depressie, burn-out, dat verhaal. Maar dat heeft veel kwaad gedaan, want daardoor is onze mindset collectief er een van angst voor stress geworden.
‘Terwijl we onze stresshormonen hard nodig hebben om goed te functioneren. Daardoor kunnen we de mammoet doden – of examen doen, een toespraak houden, een goed feest organiseren, ingrijpen als iemand hulp nodig heeft, een moeilijke operatie uitvoeren, noem maar op. Daar komt allemaal niets van terecht zonder een
gezonde dosis stress.’

Boeddha in de polder (20 december 2022, NPO2):
Het zijn onzekere tijden vol
burn-outs, depressies en stress. In een spirituele zoektocht gaat Joris Linssen in gesprek met mensen die een persoonlijke crisis hebben weten om te buigen tot een waardevolle levensles. Joris ervaart de kracht van de maan met schrijfster Susan Smit, ontdekt een boeddhistische monnik Sander Oudenampsen in een katholieke kerk en drumt samen met yogaleraar Raymond Vijverberg om de zomer te verwelkomen.

Jan Foudraine Wie is van hout...
Anti-psychiatrie en gekkenbeweging
De grootschalige campussen waar patiënten buiten de samenleving gehouden worden krijgen minder steun. Het boek Wie is van hout... van Jan Foundraine is in die ontwikkeling een ijkpunt.
Het werd na publicatie in 1971 door bijna iedere werker in de psychiatrie gelezen, en uiteindelijk in meer dan 200.000 exemplaren verkocht, later in het Engels en Duits vertaald.
Foudraine omschrijft het boek als een gang door de psychiatrie en doet er verslag in van zijn vijf jaar werken in de Chestnut Lodgekliniek in de Verenigde Staten, bij Frieda Fromm-Reichmann.
Anti-psychiatrie is de overkoepelende term, die deze tegenbeweging omschrijft. Ronald Laing (Gezin en waanzin), David Cooper (Villa 21) en Thomas Szasz (Waan van de waanzin) zijn de belangrijke woordvoerders van de beweging. In Italië en Engeland worden psychiatrische inrichtingen afgeschaft. In Vlaanderen was er de psychiater Steven de Batselier met zijn alternatief therapeutisch centrum ‘Passage 144’ in Leuven. De democratische psychiatrie (Franco Basaglia) wordt populair in Nederland: voorbode van de zogenaamde vermaatschappelijking in latere jaren.In Nederland start een beweging in de richting van meer ambulant werken, tussenvoorzieningen, vormen van beschermd wonen. Kees Trimbos had een belangrijke rol in het openbreken van de intramurale psychiatrie in Nederland.
Zowel de anti-psychiatrie uit de jaren zeventig als de opkomst van de cliëntenorganisaties in de psychiatrie hebben een belangrijke en duurzame invloed gehad.
Psychiatrie is er menselijker op geworden, en meer zichtbaar in de samenleving. Tegelijk is er wel opnieuw kritiek op het veelvuldig gebruik van medicijnen, net als in de jaren zeventig.

Jeroen Henneman Het leven der dingen (t/m 10 april 2023):
Kunstenaar
Jeroen Henneman (Haarlem, 1942) verstaat de kunst om zich te blijven verbazen over de wereld om hem heen. Onbevangen verwondering, humor en – soms letterlijke – licht- en luchtigheid, maar ook een red%gretig-onderzoekende geest die de grenzen van de optische waarneming bevraagt: ze vormen constanten in Hennemans werk en typeren tegelijkertijd de mens Henneman. Zijn sculpturale werk, maar ook zijn installaties, schilderijen en tekeningen getuigen van een open blik en belangstelling voor zowel de grote schaal van de openbare ruimte en de stad als de wijze waarop ons oog er geleid wordt door het kleinste detail.

Geluk MANTRA Zomer 2023 tijdschrift Spiritualiteit, nieuwe wetenschao en zingeving nummer 35, p. 72-79):
Het
Sint-Jansfeest Het Midsummerfeest van licht, nieuw leven en bezinning
76: Nelleke Schiphorst verzorgde de afgelopen jaren een aantal cursussen over de jaarfeesten op verschillende locaties in Nederland. Ook publiceerde zij een boekje met als titel ‘Het Jaar Rond’*.
(* ‘
Het Jaar Rond’ €4,50 p/s, is te bestellen bij nellekeschiphorst@planet.nl)
Sint-Jansfeest:
Johannes de Doper (Auteur(s)):
Of je wilt of niet, wanneer we op 24 juni het Sint-Jansfeest vieren is het licht zich alweer aan het terugtrekken. Het midzomerfeest rondom de zonnewende van 21 juni werd gekoppeld aan de naamdag van Johannes den Doper: Kom tot inkeer!
De dagen worden korter, ook al merk je dat nauwelijks. Net zomin als je eind december al merkt dat de dagen aan het lengen zijn. Toch ervaar ik een verschil. Midwinter, in de kou en in het donker, wil ik er best van weten dat we weer op weg gaan naar het licht. Ook al zie ik daar buiten nog niet veel van, ik put moed en kracht uit het idee.
Licht in het duister van de dood (Annet Brouwer Een gift van Avalon (p. 80-84):
Annet Brouwer geïnterviewd door Hans Gerding

Maarten Zweers in "Tristan und Isolde" (5) moet de grootste held van deze "ego-vorming" - Tristan - ontdekken dat de Liefde een kracht is, die nog groter is dan zijn heldendom. De liefde breekt de geslotenheid van het ego - van de "Ring" - open. Van de christelijke boodschap is nog geen sprake, maar de essentie ervan is geboren. Die ervaring maakt de mens rijp voor de boodschap van Johannes de Doper, de wegbereider van de Christus, het centrale thema in "Die Meistersinger " (6). Johannes leerde hoe wij ons sterk geworden ego moeten inzetten voor een groter ideaal, dat het ego en de individuele liefde overstijgt. De ring moet worden opengebroken voor de gemeenschap. Een "gesloten" egocentrische levenshouding moet tot altruïsme geraken. De inspiratie, die tot op heden nog alleen de kunstenaar kenmerkt, is daarbij onontbeerlijk. Daarom is het wezen der kunsten het tweede thema in dit werk. De kunsten worden de inspiratiebron voor mens en maatschappij.
Eerst dan zullen we met
Wagners "Parsifal" (7) de christelijke liefde volkomen in praktijk kunnen brengen. Met de verdramatisering van alle uiterlijke, maar vooral van alle innerlijke strijd, die de mens moet leveren om een ware Meester in het leven te worden, sluit Wagner zijn oeuvre af. Wat met een "ring van duisternis" begon is tot een "ring van licht" geworden.

Het balansmechanisme van de wederkerigheid, de weg van de pelgrim, Gulden middenweg, de 'Hoofdroute' maakt het mogelijk de milieucrisis te verkleinen. Het balansmechanisme van de wederkerigheid toont als het ware de perpetuum mobile, die aan de natuurfilosofie ten grondslag ligt. Voor een toelichting op het balansmechanisme, zie het tijdschrift MANTRA - Lente 2023 nr. 34 thema Balans
Op p. 52 t/m 59 staat een interview met Jeroen Windmeijer en Jacob Slavenburg over hun derde boek in de zogenoemde ‘Sterke vrouwen-trilogie’. De Magdalenacodex is een spannende thriller over een verguisde vrouw.
Waarom deze drie vrouwen? Wat hebben ze met elkaar gemeen?
Jacob: Isis, Eva en Maria Magdalene hebben nogal wat gemeen.

Amuzikaal zijn is de grote uitzondering
Het wordt amusia genoemd en bestaat uit een verzameling erfelijke (of door een hersenbeschadiging ontstane) afwijkingen in het herkennen of reproduceren van melodieën en ritmes. Naar schatting vier procent van de mensen in het Westen heeft er in meer of mindere mate last van.
Muzikaal
Het tegenovergestelde van amusia is een extreme overgevoeligheid voor het waarnemen, onthouden en uitvoeren van muziek. Daarbij kun je denken aan kinderen met autisme of het Williams-syndroom, die een uitzonderlijk, vaak spontaan ontwikkeld talent voor muziek aan de dag leggen. Ook zijn er mensen die als gevolg van een neurologische aandoening plotseling zeer muzikaal blijken te zijn of dit juist zijn kwijtgeraakt. Het zijn allemaal uitzondelijke gevallen die je doen beseffen dat onze hersenen een speciale band met muziek hebben.

Het is onverstandig om op muziek te bezuinigen: ze brengt meer geld op dan erin wordt geïnvesteerd (Henkjan Honing, Erik Scherder en Dick Swaab de Volkskrant 18 juni 2011)
Symposium '
Muziek en het Brein'
Steeds meer wetenschappelijk onderzoek toont aan: muziek(educatie) maakt slim, sociaal, verbetert het concentratievermogen en de leerprestaties.
Met inspirerende bijdragen van Prof. Dr.
Erik Scherder (hoogleraar klinische neuropsychologie), Prof. Dr Henkjan Honing (hoogleraar muziekcognitie) en Prof. Dr. Dick Swaab (arts, neurobioloog) organiseert Muziek telt! op woensdag 22 juni een symposium met als thema Muziek en het Brein. Het symposium is bedoeld voor iedereen die werkzaam is in onderwijs, wetenschap, politiek, gezondheidszorg en muziek.
Positieve effecten
Wat zijn die positieve effecten van muziek op het brein? Wanneer vinden ze plaats? En hoe ver zijn wetenschappers in hun onderzoek hiernaar? Deze vragen en meer zullen worden beantwoord door de keynote speakers. Aansluitend wordt in een forumgesprek de vertaling gemaakt naar de praktijk. Hierbij zullen diverse gasten, waaronder Aaltje van Zweden (mede-oprichter Stichting Papageno) en Tom ter Bogt (hoogleraar populaire muziek en jeugdcultuur), aanschuiven.

De psyche (reflexief bewustzijn, zelfreflectie) werkt als een spiegel. Het is deze spiegel, het spiegelneuron dat zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (Standaardmodel, de gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

Om homeostase, het fenomeen van de wederkerigheid tussen de twee Domeinen Geestkunde en Natuurkunde te verklaren kunnen de begrippen numen, memen, mind stuff, wereldstof (Weltstoff, oerbron, levensatoom, levenskracht, oerstof, scalaire veld) of nomen een handvat bieden. Ook al zouden we stofjes ontdekken die voor het terugkoppelingsmechanisme verantwoordelijk zijn dan verandert daarmee nog niet de éne werkelijkheid. De oorsprong der dingen, de oerbron (alfa), de keerzijde van de medaille, Ding an sich van Kant blijft vrijwel geheel voor ons verborgen.

In de psychologie van Carl Jung speelt het projectiemechanisme een belangrijke rol.
Elke medaille heeft twee
complementaire kanten, die door de spiegelsymmetrie, het projectiemechanisme tot uitdrukking wordt gebracht. De eenheid der tegendelen is het basisingrediënt in het rapport ‘E i V’. De eenheid der tegendelen brengt echter ook een tegenstelling tussen twee polen, de keerzijde tot uitdrukking. De éne werkelijkheid bestaat uit paren van tegenstellingen, ‘hemel en aarde’, ’evolutie en involutie’, 'onbewuste en bewuste', ‘collectieve en individuele' onbewuste. Het gaat er om in de menselijke geest zowel het bewuste als het onbewuste te overstijgen. Asymmetrie bestaat op aarde, maar niet bij God (Ain-Soph) in de hemel. Uiteindelijke kan het individuele bewustzijn de ware aard van het universele, kosmische, non-lokale bewustzijn niet kennen.

Theosofie & Apologetiek (Reflectie, Magazine voor religie en spiritualiteit zomer 2023 p.32):
'noun' is de hoogste vorm van intuïtie, we kunnen het wellicht het beste zien als 'influisteringen van de ziel', als dit je al eens overkomt, weet je 100% zeker dat de hoogste vorm van waarheid bij wijze van spreken aan je geopenbaard is. Het zijn de hoogste flitsen van inzicht.

De Staf van Hermes, de Axis mundi wordt beschouwd als de sleutel en de weg van persoonlijke (spirituele) ontwikkeling, oftewel in onze kern, de levensbron draait het nog steeds om de Gulden middenweg, de 'Hoofdroute'. De “staf” (p. 96) waarmede het goddelijke kind de volkeren zal hoeden, is natuurlijk de caduceus van Hermês, de voorbeeldige schaapherder van de zielen. In de oudere mythologie vindt men deze magische staf in de hand van Neb, de God van wijsheid en “de bewaarder van de scepter van kracht”.

De 'Hoofdroute', het Meta-leren , (waarheidsvinding) heeft op de éne werkelijkheid net als bij Ayurveda op de "kennis van het leven", de oerbron En-soph betrekking. De oerbron manifesteert zich door het eeuwige nu, de 11e Dimensie.
De
verticale as (Axis mundi, de Staf van Hermes, de gouden keten van Homerus, de staf van Mercurius, Sutratman, levensdraad, de Caduceus, draad van Ariadne, Levensladder, Esculaap, de verborgen 5e Dimensie, de Derde Weg van Benjamin Barber) toont de kosmische Lichtzuil en ook de Middenzuil van de Levensboom. De Staf van Hermes wordt beschouwd als de sleutel en de weg van persoonlijke (spirituele) ontwikkeling.
De
“staf” (p. 96) waarmede het goddelijke kind de volkeren zal hoeden, is natuurlijk de caduceus van Hermês, de voorbeeldige schaapherder van de zielen. In de oudere mythologie vindt men deze magische staf in de hand van Neb, de God van wijsheid en “de bewaarder van de scepter van kracht”. Pythagoras was in de leer bij de Griekse natuurfilosoof Anaximander (Engelse versie) en waarschijnlijk bij Thales van Milete. Thales van Milete beschouwde het water als het oer-element; Anaximenes de lucht; Heraclitus het vuur; de Eleaten de aarde. Empedocles was vooral de man die uit voorafgaande stelsels het beste trachtte te halen en tot een eenheid te verenigen. Hij stelde deze elementen gelijk aan elkaar, en komt zo tot de leer van de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur. Deze verschillen kwalitatief, zijn eeuwig, en kunnen zich in verschillende verhoudingen met elkaar verenigen om het aanschijn te geven aan de wereld om ons heen.

En dan het goede nieuws: oorlogen zijn passé (Rob Vreeken de Volkskrant 24 december 2018, p. 24):
Tijd voor de kerstgedachte. Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen. Een vrome, ietwat naïeve wens? Op tal van plekken in de wereld immers is het oorlog. In Jemen blijven de Saoedische bommen vallen, Afghanistan beleefde een zeer gewelddadig jaar en Syrië, ach ja, Syrië.
Na de eeuwwisseling daalde het aantal oorlogsdoden in de wereld tot historische laagte, een trend die werd onderbroken door Syrië. Maar ook daar raakt het geweld uitgeraasd. IS is vrijwel verslagen en op één na zijn alle oppositiebolwerken opgeruimd.
Dus als we ervan uitgaan dat Idlib zonder massaslachting wordt opgelost, dat het Zweedse vredesoverleg over Jemen slaagt, dat de Taliban eindelijk gaan praten, dat Gaza niet explodeert, dat de burgeroorlog in Colombia niet weer oplaait, dat Erdogan de Koerden met rust laat, dat het in Libië niet uit de hand loopt, dat Kim Jong-un geen atoombom laat ontploffen en dat
Donald Trump zich in het algemeen een beetje weet te beheersen, dan zou 2019 weleens een bijzonder vreedzaam jaartje kunnen worden. Om met John Lennon te spreken: War is over (if you want it).

Politieke klasse, loop niet blind achter gele hesjes aan (Joshua Livestro de Volkskrant 14 december 2018, Opinie p. 2-3):
Een regime waarbij de aristocratie de boventoon vormde zou dan tot een oligarchie verworden (een regimevorm die wij modernen vooral kennen uit de post-Sovjetstaten, Rusland voorop). Een democratie zonder
morele ankers kon verworden tot een ochlocratie – de heerschappij van de onderbuik. Die laatste regimevorm zou uiteindelijk leiden tot de opkomst van de demagoog, ‘de leider van de meute’, wiens gehele programma bestond uit het naar de mond praten van het volk (wij zouden zo’n politicus een populist noemen). Het is daarbij ook veelzeggend dat peilingen al decennia lang aangeven dat deze kiezers zorgen hebben over zaken als normvervaging en verontachtzaming van de publieke moraal. Het geeft aan dat ze openstaan voor leiders die vanuit heldere morele overwegingen hun standpunten bepalen en ook stelling durven nemen tegen extremisme van elke soort. Sterker nog: ze verlangen er wellicht zelfs naar.

Als er iets fout gaat gaat het goed mis (Jan van der Putten Volkskrant 2 januari 2015 katern Vonk p. 6-7):
Ruim 24 eeuwen na zijn dood is de Griekse geschiedschrijver
Thucydides weer volop actueel. Zijn analyse over de oorzaak van de Peloponnesische Oorlog (431-404 v. Chr.) tussen Athene en Sparta is herontdekt door de Amerikaanse politieke wetenschapper Graham Allison.
Tanende machten
Allison ziet in Thucydides' analyse een paradigma van wat er kan gebeuren als een heersende grootmacht zich door een opkomende macht bedreigd voelt. Wat ze ook doen of juist niet doen, hoe ze ook op elkaar reageren, de valstrik van een oorlog is steeds dichtbij. De kans dat de rivalen daarin trappen, is historisch heel groot: sinds de 16de eeuw heeft dit soort conflicten zich volgens Allison zestien keer voorgedaan; twaalf keer is het tot oorlog gekomen.
De Chinese leider Xi Jinping is zich daarvan goed bewust.
Thucydides' valstrik bestaat niet, zei hij bij zijn bezoek aan Amerika in september, 'maar als belangrijke landen keer op keer strategische misrekeningen maken, dan kunnen ze voor zichzelf zo'n valstrik zetten'. Vertaald: als Amerika en China niet uitkijken, kan er een oorlog tussen hen uitbreken. Historische precedenten zijn er genoeg. De laatste vijf eeuwen is slechts in vier van de zestien gevallen van verschuivend machtsevenwicht een oorlog uitgebleven: de overgang van de wereldhegemonie van Engeland op Amerika verliep vreedzaam, en de grote krachtmetingen na de Tweede Wereldoorlog werden evenmin op het slagveld beslist. Dat waren volgens Allison de gewapende vrede tussen de Sovjet-Unie en Japan, de Koude Oorlog en de Duits-Franse rivaliteit om de hegemonie in Europa. Gaat de mensheid dan toch vooruit?
Amerika zou China's opkomst moeten aanvaarden en de gemeenschappelijke belangen laten prevaleren. Veel hangt af van de vraag wie de nieuwe Amerikaanse president wordt. Intussen hebben de Chinezen de tijd De kunst van het oorlogvoeren te bestuderen van hun legendarische strateeg Sun Tzu, die bijna een eeuw voor Thucydides leefde. Zijn beroemdste uitspraak:
'Het toppunt van bekwaamheid is de vijand verslaan zonder te vechten.'

Corruptie en goed bestuur in modern Nederland: een historische visie (Ronald Kroeze Civis Mundi Digitaal #21, oktober 2013):
Om die reden is het belangrijk om ook de blackblueblavkblueblack%de ‘corrupte’ varianten van respectievelijk de gezonde staatssystemen monarchie, aristocratie en democratie.[8] En omdat iedereen weleens een keer ziek werd, ging men er vanuit dat het gevaar van corruptie altijd op de loer lag en om de zoveel tijd zich daadwerkelijk manifesteerde. Elitaire grootheidswaanzin, decadentie en arrogantie golden daarbij als tekenen van corruptie. Corruptie werd dus verbonden met de morele gesteldheid van een samenleving. De politieke elite moet zich niet alleen aan geschreven wetten maar ook aan ongeschreven waarden houden.

Maurice de Hond heeft gelijk een tablet is een hulpmiddel. Een tip (Franck Rijckkaert Volkskrant 30 januari 2016 p. 22-23):
Voordat ze
Maurice de Hond stevig laten wieden in het curriculum (O&D 29 januari), is het voor ouders die overwegen hun kinderen naar een Steve Jobsschool te sturen wellicht verstandig om in de Volkskrant van 21 juni 2013 het artikel 'Een iPad voor kleuters is kindermishandeling' nog eens te lezen en daarna het daarin genoemde boek Digitale dementie van Manfred Spitzer.

‘We hebben allemaal een talent om ons compleet in iets te verliezen’ (Ianthe Sahadat de Volkskrant 23 maart 2021):
Opeens waren ze daar, zeven jaar geleden: de
speurneuzen van Bellingcat, internetdetectives die met digitale kruimels en een ongekend talent voor online-onderzoek de waarheid achter grote internationale misstanden (de MH17-ramp, chemische aanvallen in Syrië) opdoken. Nu zijn hun avonturen samengebracht in een boek van de Engelse oprichter Eliot Higgins.

Bellingcat toont ons de toekomst van de journalistiek (Bert Wagendorp de Volkskrant 5 januari 2016):
Het onderzoekscollectief Bellingcat, een groep '
burgerjournalisten' onder leiding van Eliot Higgins uit Leicester, Engeland, heeft de namen van twintig Russische militairen gevonden die hoogstwaarschijnlijk betrokken zijn geweest bij het neerschieten van de MH17 van Malaysian Airlines op 17 juli 2014.

De promotie van de iPad-school door opiniepeiler Maurice de Hond directeur BV View/Ture (boeken, autobiografie, interview) heeft niet echt aan een betere kwaliteit van het onderwijs bijgedragen.

Het leven is er stomweg en daar hebben we zin in. Dat zit er ingebakken (Lorenz van Doornen de Volkskrant 26 september 2023, p. 28):
De boodschap van het artikel van
Fokke Obbema (‘Praten over de dood brengt ons dichter bij de zin van het leven’) is dat we in het leven iets zinnigs willen doen omdat we beseffen dat het leven ooit ­afloopt. Heb ik iets tot stand gebracht of iets betekend voor de medemens? Daardoor ­zouden we de gedachte van ­eindigheid kunnen accepteren. Doodsangst zou het motief zijn om dit allemaal te doen.

Het leven is geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mysterie. Het 5Ddenkraam laat net als de driehoek van Pythagoras, de Levensboom en het enneagram zien dat het goede nieuws is dat er een [zelfregulerend zelfreinigend, zelfgenezend, zelfhelend vermogen, homeostase (sociologie) of (fysiologie) ], als het ware een 'Checks and Balances' in het universum zit ingebakken. Het gaat er om de schijnwaarheden, de schijnheiligheid in het leven, de ingebakken clichés te demystificeren.

Arnon Grunberg slaat in zijn voetnoot Oekraïne de plank volledig mis. De ware doelstelling van het 'nee-kamp' heeft op het creëren van balans, op het bieden van tegenwicht, het zelfreinigend vermogen betrekking. Het gaat er om de vitaliteit, de veerkracht, de levenskracht van de EU te verbeteren. In de theosofie draait het om de principes Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, het zelfreinigend vermogen, om innerlijke zelfontwikkeling (leer van de individualiteit), zuivering en verlichting en het rentmeesterschap.

Van punk naar Houellebecq (Gijsbert Kamer Volkskrant Magazine 9 november 2019 p. 66-70):
Boek:
Michel Houellebecq Mogelijkheid van een eiland (2005):
Geen auteur heeft recent zoveel indruk gemaakt als de Franse Michel Houellebecq. We kennen elkaar inmiddels goed, hebben ook samengewerkt en zijn zelfs bevriend geraakt.
‘Maar het begon allemaal met Mogelijkheid van een eiland. Toen ik dat voor het eerst las, voelde het als een knock-out. Hij schreef even rauw als geestig over seks. De
protagonist kon eigenlijk voor niks of niemand zoveel liefde opbrengen als voor zijn hondje, en toch ga je van hem houden.
‘Er is veel kritiek op hem. Hij zou een misantroop en een cultuurpessimist zijn.
Zijn wereldbeeld ís ook niet echt rooskleurig, maar kijk eens om je heen? Het is toch allemaal niet zo geweldig wat we er met z’n allen van maken?

Jaap Dronkers schrijft in de de Volkskrant van 15 januari 2005:
‘Het noodzakelijke
evenwicht tussen de drie tradities 'Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap' is sinds de jaren zestig teloor gegaan. Het motto van het kabinet-DenUyl (1973 – 1977), spreiding van ’Geld, Kennis en Macht’, ging alleen over ongelijkheid. Het gaat vooral om het herstel van individuele en gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van samenleving, buurt, school en gezin. Sinds de jaren zeventig is de ongelijkheid gegroeid, de gemeenschapszin verzwakt en is er dus voor links weer een wereld te winnen.’

Het vraagstuk waar het primair om draait wordt door de onderwijssocioloog Jaap Dronkers onderkent (Lisa van der Velden de Volkskrant 9 juni 2015 p. 21).
'Op de lange termijn is sponsoring echter zeer gevaarlijk. Als sponsoring gewoon wordt zal dat onvermijdelijk ten koste gaan van
publieke financiering door de overheid. Bovendien zal sponsorgeld altijd bij de meest aantrekkelijke partijen terecht komen, het zogenaamde Mattheüs-principe:''' hij die heeft, krijgt; hij niet heeft, wordt afgenomen. Dit gebeurt nu al in de kunstsector. Iedereen wil het concertgebouw sponseren, maar niemand de kleinere reisopera's.

Het onderzoeksrapport 'E i V' plaatst de relatie tussen 'Slachtoffers en Daders' in het licht van de evolutie van de mensheid, antropogenese (hominisatie). Met zijn pamflet beoogt Gustaaf Peek het cultuurmarxisme te bestrijden. Het leven is geen verhaal van Yuval Noah Harari in zijn boek 21 lessen voor de 21e eeuw, hoofdstuk 20 heeft op de 11e dimensie, het 11e inzicht betrekking.

De telling van Pythagoras brengt niet alleen de ultieme symmetrie van 'Zaaien en Oogsten' (reciprociteit), maar ook de in het heelal, de in de ruimte verborgen absolute eeuwige perpetuum mobile, de universele beweging (een beweging van bijvoorbeeld '4 naar 5' en vice versa of 'abiogenese naar autopoiese' en vice versa) of trilling tot uitdrukking. Spreken (het woord is vlees geworden), maar ook muziek kan niet tot geluidstrillingen worden gereduceerd, veroorzaakt door een specifieke omgang met stukken materie. Het gaat wel degelijk om de ‘muziek der sferen’. De getallen van Pythagoras beelden een harmonische relatie, een specifieke categorie van betrekkingen, de verborgen 5e Dimensie, Synthese uit. Pythagoras was een interdisciplinair wetenschapper. De hamvraag blijft wat is de oerbron van deze beweging of trilling?

Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) en Plato richten zich zowel op de vergankelijke als de onvergankelijke wereld. De controverse tussen de wetenschappers Plato en Aristoteles kan met de gezichtspunten van Hegel en Marx worden vergeleken. Het 5D-concept en Ether-paradigma zijn zowel op de filosofie van Plato en Aristoteles als op de dialectische filosofie van Hegel en Marx (Engels) gebaseerd. De universele menselijke vermogens ethiek, spiritualiteit en creativiteit zitten in ons DNA, lees bewustzijnsschil, schillenmodel ingebakken.

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425, 481, 482) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan Verlossing en Verdoemenis in de esoterie en Genadeleer en Erfzondeleer in het christendom. Het belicht de in het universum verborgen 5e Dimensie, het goddelijke bewustzijn. De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden. Wat Amanda Gefter zegt sluit aan op wat Jiddu Krishnamurti over waarnemer van het waargenomene al eerder naar voren heeft gebracht. De verborgen 5e Dimensie, de 5 bij 5 matrix? biedt net als het 7 schillenmodel, de boodschap van authentiek leiderschap, het antwoord op De trap naar terreur van Fathali M. Moghaddam.

Hierbij moet rekening worden gehouden dat de telling van Pythagoras en Aristoteles van de gewone rekenkunde afwijkt. De telling (1 + 2 + 3 + 4 = 10) van het pythagorisme drukt met elk cijfer ook het beginsel van de complementariteit uit. Het principe van de ‘eenheid der tegendelenvan Heraclitus of het mechanisme 'These + Antithese = Synthese' van Hegel, het 1 + 1 = 3. Pythagoras maakt van het irrationaal getal gebruik. Het aantal irrationale getallen is overaftelbaar. Voor de getallen van Pythagoras wordt ook het begrip predicaat gebruikt.

Vakmanschap (Govert Geldof de Volkskrant 15 mei 2023, p. 21):
Prachtige
serie over AI. Toch ontbrak er iets wezenlijks. De filosoof Hubert Dreyfus (1929 – 2017) was betrokken bij de allereerste experimenten met AI. Toen al werd voor hem duidelijk dat deze systemen ons op vele terreinen gaan overtroeven, maar dat er altijd iets blijft waar we als mensen superieur in zijn. Dit heeft te maken met ervaringskennis (Onbewuste kennis, tacit knowledge).
Deze ligt
ten grondslag aan vakmanschap: de leraar die echt contact heeft met leerlingen, de zorgverlener die meer betekent voor de zorgbehoevende dan het alleen verlenen van de noodzakelijke zorg. Juist dat extra’s dat mensen kunnen toevoegen, zorgt voor werkplezier.

Een poging om iets van Spinoza te begrijpen
De Natuur houdt zichzelf in stand, verbetert zichzelf, groeit uit, enz. Spinoza gebruikte het woord 'god' vaak, maar hij bedoelde daarmee De Natuur, de Aard, de Oerkracht van de Wereld.
Vrijheid & geluk
En toch is vrijheid een kernwoord bij Spinoza; onbekommerd benoemt hij vijf wegen naar vrijheid (volgens Van Buuren):
·
Zelfbeschikking - jij bent de baas over jezelf
· Immanentie - wat je nodig hebt, is in de Natuur vrij aanwezig
· Wil tot macht - het is je natuurrecht om jezelf te handhaven
·
Intuïtie als hoogste vorm van kennis - de benodigde kennis is voorhanden
·
Eendracht maakt macht - samenleven geeft ruim overleven

Andrea Wulf over de ontdekking van het zelf
Het ik als opperste heerser van de wereld (Xandra Schutte De Groene Amsterdammer 22 december 2022, p. 88-91):
In een klein Duits stadje legden vroeg-romantische dichters en filosofen de bodem voor onze huidige ideeën over
individualisme, zelfbeschikking en vrije wil. Andrea Wulf schreef er een boek over.
Het gebeurt niet vaak dat zo veel talent zich op één plaats samenbalt, maar Jena is aan het eind van de achttiende eeuw en het begin van de negentiende eeuw een kleine tien jaar lang zo’n brandpunt. ‘
In tijdsduur niet meer dan een oogwenk’, schrijft Andra Wulf in haar meeslepende boek Rebelse genieën, ‘maar desondanks een van de belangrijkste decennia voor de vorming van de moderne geest.’
En dan zijn er, meer in de periferie van wat
Wulf de Jena-kring noemt, ook nog Georg Wilhelm Friedrich Hegel, die pas later zijn grote roem zal verwerven als baanbrekend filosoof, en de gebroeders Wilhelm en Alexander von Humboldt, van wie de eerste linguïst is en de tweede een onbevreesde ontdekkingsreiziger en natuurwetenschapper – over Alexander schreef Wulf het veelgeprezen boek De uitvinder van de natuur.
De leden van de
Jena-kring vatten een soort verliefdheid voor elkaar op. Ze troffen elkaar in het huis van August Wilhelm Schlegel, gingen samen naar lezingen, maakten reizen en bezochten musea. En ze praatten onophoudelijk over hun werk en hun ideeën. ‘Wat ik wel heel interessant vond om te zien’, zegt Wulf, ‘is hoe ze het gemeenschappelijke denken en werken echt vierden. Maar tegelijkertijd was het een stel rebelse jonge mannen en vrouwen die het zelf als de opperste heerser van de wereld neerzetten, wat onvermijdelijk leidde tot opgeblazen ego’s en gevechten. En dus was het fascinerend om te zien hoe deze idealistische ideeën ook afbrokkelden toen de ego’s te groot werden.’

Het zelfgekozen einde in ethisch perspectief (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #90, oktober 2019):
Deel 3.
Peter Singer over euthanasie
Enkele huidige trends:
zelfbeschikking en kwaliteit van leven wordt meer beslissend
Een andere trend, die blijkt uit herhaalde peilingen, is dat steeds meer mensen neigen naar zelfbeschikking. De tijd en wijze van sterven wiilen ze meer en meer zelf bepalen, terwijl er vroeger duidelijke voorschriften, normen en waarden waren van kerkelijke, levensbeschouwelijke en medische instanties.’Sterven op verzoek’ (hfst 7) is een trend. Voor steeds meer mensen impliceert het recht om te leven het recht op zelfbeschikking en het recht op waardig sterven, waneer men de tijd daarvoor rijp vindt. Ook de wijze waarop wil men in toenemende mate zelf bepalen met de naaste nabestaanden en de artsen. De toenemende voorkeur voor zelfbeschikking zal volgens Singer gepaard gaan met ‘komende strijd voor het recht om te sterven’ (p 137 e.v.). In onze moderne wereld van individuele vrijheden, is het recht op waardig sterven een recht dat burgers zich nog niet hebben toegeëigend.

Om de kool en geit te sparen zijn er minder geitenpaadjes nodig wanneer bewust voor de Derde Weg van Benjamin Barber wordt gekozen. Het is mogelijk de Derde Weg van Benjamin Barber met behulp van het 5D-concept, een paradigmawisseling weer te geven. Het biedt een kader voor ‘We hebben een nieuwe deal nodig’ van Barbara Ehrenreich, ‘De nieuwe mens stemt mij hoopvol’, de behoefte aan gedragsverandering van Edy Korthals Altes, moderniteit als nieuw beschavingstype van Wim Couwenberg, 21 lessen voor de 21e eeuw van Yuval Noah Harari en Donuteconomie van Kate Raworth.

De grondrechten in Nederland vormen een neerslag van gedeelde normen en waarden en overstijgt als het ware de verschillen tussen de verschillende maatschappelijke groepen. Het wezen van de grondwet is bedoeld om de continuïteit van de rechtstaat te waarbogen.

Sprookjes uit over-over-overgrootmoederstijd (Richard de Boer de Volkskrant 7 mei 2016, bijlage Sir Edmund p. 38-41):
Antropologie letteren
Waar komen onze sprookjes vandaan? Volgens nieuwe inzichten zijn bekende sprookjes véél ouder dan gedacht. Misschien zong
Repelsteeltje al toen het schrift nog niet eens was uitgevonden.
De Indo-Europese stamboom
Het Perzische woord voor dochter is dokhtar, voor moeder is madar en voor kaal is kal. De
gelijkenissen zijn geen toeval, want het Nederlands en Perzisch zijn familie van elkaar. Ze stammen beide af van de Indo-Europese oertaal die zo'n 6.000 jaar geleden gesproken werd. Die taal vormt de basis van inmiddels zo'n vvierhonderd talen over de wereld, waaronder ook Engels, Spaans, Russisch, Grieks en Hindi.
Met de
Indo-Europese taalstamboom als tijdlijn berekenden de onderzoekers hoe diep in de geschiedenis deze verhalen terugreiken. Veruit het oudste sprookje moet dat van de smid zijn die een pact sluit met de duivel. Een gewiekste smid verkoopt zijn ziel in ruil voor bovennatuurlijke krachten, die hij gebruikt om de duivel uiteindelijk te slim af te zijn. Dit verhaal werd volgens Tehrani en Da Silva waarschijnlijk al in de bronstijd - zo'n 6.000 jaar geleden - verteld door de gemeenschappelijke voorouders van alle Indo-Europees sprekende culturen.
Oude oorsprong'
Volgens
De Blécourt stammen veruit de meeste sprookjes die we kennen van gedrukte teksten uit de zestiende eeuw of later.En dat is met de smid en de duivel niet anders. 'Dat is een katholiek verhaal dat door jezuïeten werd verspreid.' Hij blijft liever op tekstbronnen vertrouwen dan op gereken met computers.

Geschiedenis mensenrechten (Wim Couwenberg Civis Mundi Digitaal #37, mei 2016):
Hoe verhouden de
drie generaties van mensenrechten zich tot elkaar, als hoger recht en wat hun universele gelding betreft?
Wat opvalt bij reacties op schendingen van mensenrechten is, dat het in de regel over schending van die eerste generatie mensenrechten gaat, die onder westerse juristen nog steeds als de eigenlijke mensenrechten beschouwd worden. De tweede en derde generatie hebben als mensenrechten onmiskenbaar een tweederangs positie. Dat geldt in het bijzonder voor collectieve mensenrechten, met het nationale zelfbeschikkingsrecht als harde kern ervan. Dat recht heeft wel bijzondere erkenning gekregen doordat het in het eerste artikel van de beide Internationale Mensenrechtenverdragen van 1966 als grondrecht is opgenomen.[1]
[1] Dit is geschied op aandrang van de
staten van de toenmalige communistische en de Derde Wereld, die het nationale zelfbeschikkingsrecht vooropstellen als het meest fundamentele mensenrecht en de andere grondrechten in het licht hiervan interpreteren.

Tussen woede en wijsheid MONUMENTALE BIOGRAFIE VAN ABEL HERZBERG (Anet Bleich de Volkskrant 21 november 1997):
'
Herzberg zette de woede dus opzij en gebruikte al zijn energie om te proberen te begrijpen wat de beulen had bezield. Hij meende ook een verklaring te hebben gevonden; die had hij al in hoofdlijnen geformuleerd in het vóór de oorlog verschenen artikel 'Tussen kruis en hakenkruis' en hij werkte de gedachte nader uit in zijn Kroniek van de jodenvervolging. Het komt erop neer dat de nationaal-socialisten zich probeerden te ontdoen van de last van het geweten, van het onderscheid tussen wat mag en niet mag. De heiden in hen kwam volgens Herzberg in opstand tegen de christelijke moraal, die door de joden in de wereld was geïntroduceerd (in de vorm van de Tien Geboden). Het is een interessante hypothese, maar ongetwijfeld niet het laatste woord. Herzberg kon zich er echter bijzonder aan ergeren dat andere historici, met name Lou de Jong en Jacques Presser, zijn theorie niet overnamen en volgens hem zelfs niet naar een sluitende verklaring zochten.

Antisemitisme in nederland het is de menselijke geest eigen te haten wie hij gekwetst heeft’ (Jacques Presser) - (Philo Bregstein De Groene Amsterdammer 20 apr 1994):
Om deze
paradox te kunnen begrijpen, moet men het trauma van de jodenvervolging zien tegen de achtergrond van de Nederlandse geschiedenis. Nederlanders zijn over het algemeen trots op hun traditie van tolerantie, die hen tot het voorbeeld maakte van ‘goed nabuurschap met de joden’ (Leon Poliakov in zijn Histoire de l'antisemitisme). De provincies Holland, Zeeland en Friesland en in mindere mate de zuidelijke en oostelijke provincies kunnen zich sinds de zeventiende eeuw beroemen op een geschiedenis zonder pogroms, en antisemitisme werd hier zelden als middel in de politieke strijd of als propagandamiddel gehanteerd. Amsterdam, ‘het Jeruzalem van het Westen’, was een wijkplaats voor joden die de intolerantie elders ontvluchtten: maranen uit Spanje en Portugal en, later, asjkenazische joden uit Duitsland en Oost-Europa. Rond de laatste eeuwwisseling leverde het in Amsterdamgeconcentreerde joodse proletariaat -en dan met name de in de ANDB verenigdediamantbewerkers- een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de vakbeweging. Nederland werd hierdoor op sociaal gebied een van de hoogstontwikkelde westerse democratieen.

Sybe Schaap heeft gelijk voor een beter begrip is tegenspraak van wezenlijk belang. In de wereld draait het primair om zelfbeschikking, om zelfbewustzijn, zelfkennis, namelijk om geestelijke gezondheid.

REGEER JE EIGEN LEVEN - de 7 wetten van zelfbeschikking (lezing door Jan Kieft):
We beschikken allemaal over het gereedschap om een vervullend leven te scheppen, een crisisbestendig bedrijf, een nieuwe economie en een wereld voorbij armoede, politiek en oorlog. Maar van onze ouders of op school hebben we dat nooit geleerd. Zelfs ons bewustzijn houdt het voor ons verborgen. Jan Kieft geeft ons in deze lezing het gereedschap in handen om een shift in bewustzijn te bewerkstelligen en te ervaren dat we leven in een fantastische tovertuin.
Het zijn zeven wetenschappelijke universele wetten, ontdekte hij, die al sinds het ontstaan van de aarde het bestaan regeren. De mens is een zelfscheppend, zelfsturend en zelfreinigend systeem met een absolute succesgarantie als deze universele oerwetten worden nageleefd. En we dienen ook goed te luisteren naar wat ons innerlijk zegt. Dan pas worden we echt Zelf-standig en ontwikkelen Zelf-vertrouwen.

De C-, P- en T-symmetrie (C-, P- en T-symmetry) van het standaardmodel beschrijft het universele patroon Triade + Tetrade = Kwintessens. Of met andere woorden het universele patroon van de mens, de microkosmos is hetzelfde als het patroon in de gehele schepping, de macrokosmos. Hoe de grote verscheidenheid aan inzichten met elkaar samenhangen wordt door de Kwintessens tot uitdrukking gebracht. Het verschijnsel synchroniciteit hangt met entelechie de doelgerichtheid in de natuur samen en heeft op de ‘natuurlijke selectie’, het zo boven zo beneden; zo binnen zo buiten betrekking. Het onderzoeksrapport ‘E i V’ laat zien hoe wereldverbeteraars en de leugenaarsparadox met elkaar samenhangen.

Het gedrag van amorfe gnoes komt met groupthink overeen. De vraag komt naar voren in hoeverre Oekraïensche bevolking op termijn beter af is met de grootkapitalisten uit het Westen of de oligarchen in het Oosten? 'Het Westen had veel meer moeten proberen het associatieakkoord te koppelen aan een Oekraïense link met Poetins unie. Niet of/of maar en/en. En we hadden veel meer moeten investeren in Oekraïne en minder in sancties. Nu is die verhouding 20-80, en dat had andersom moeten zijn.' Of met andere woorden tegenover de these, de algemene levensdrang (levenskracht), de geestesdrift (libido) van Carl Jung staat de antithese, de sexuele impuls van Sigmund Freud. De hamvraag is nu hoe bereik je synthese?

De grootste omissie in de wetenschappelijke wereld is te onderkennen dat een computer wel het denken maar niet het voelen, de menselijke emoties kan simuleren. De demonstraties op het Tahirplein en Maidan-plein laten zien dat Marjolijn Antheunis in zoverre gelijk heeft dat moderne sociale media nuttig kunnen zijn bij het verdrijven van een dictator. Maar wanneer de dictator eenmaal is vertrokken zijn de moderne sociale mediakanalen twitter, facebook en instagram zeer beperkt om te laten zien wat de verschillende partijen met elkaar verbindt. De vertrossing van John de Mol zorgt er voor dat we ons lijdzaam aan het economisme, het selling point van de VVD aanpassen. Het gedrag van amorfe gnoes komt met groupthink overeen. De vraag komt naar voren in hoeverre Oekraïne op termijn beter af is met de grootkapitalisten uit het Westen of de oligarchen in het Oosten?

Ilja Leonard de Volkskrant 19 augustus 2023, Boeken & Wetenschap p. 12-14):
1. Ilias van Homerus
2. Odyssee van Homerus
3. Symposium van Plato
4. De Jacobsboeken van Olga Tokarczuk
5. Berg van Licht van Louis Couperus
6. Herinneringen van Hadrianus van Marguerite Yourcenar.

Huichelaar of charmeur? (Charlotte Remarque De Groene Amsterdammer 25 mei 2023, p. 68-69):
Met Alkibiades vraagt
Ilja Leonard Pfeijffer ons om in het oude Athene onze eigentijdse valkuilen en hypocrisieën te herkennen.
Alkibiades is volgens de uitgever (ietwat paradoxaal) ‘even uniek als universeel’. Dat universele schuilt in de nadrukkelijke politieke analyse. De lezer wordt, soms met een knipoog en soms expliciet, verzocht om in het oude Athene onze eigentijdse valkuilen en hypocrisieën te herkennen. Pfeijffer legt die scherp bloot, en waarschuwt met name voor de verwende democratie die haar waarden vergeet en zal eindigen in tirannie. ‘De geschiedenis herhaalt zich zelden opzichtig, maar na afloop van de gebeurtenissen blijkt zij dikwijls achter nieuwe maskers en in modieuze kostuums een oud stuk te hebben opgevoerd.’
Dan valt het allemaal samen,
Alkibiades tot diep in de nacht gebogen over zijn rol papyrus, Pfeijffer tot diep in de nacht gebogen over Xenophon en Herodotus en Thucydides, en de lezer tot diep in de nacht gebogen over Alkibiades.

Oekraïne (Buitenhof 17 april 2022 NPO1):
- VVD-Tweede Kamerlid Ruben Brekelmans en D66-Europarlementariër Sophie in 't Veld over Oekraïne, de EU en de NAVO,
- een gesprek met de beroemdste schrijver van Oekraïne Andrej Koerkov,
- auteur
Ilja Leonard Pfeijffer schuift aan om te praten over de kunst van het vertellen van verhalen.

Zolang niet-willers de dienst uitmaken, is een stikstofpauze heel logisch (Kustaw Bessems de Volkskrant 8 april 2023, katern Zaterdag p. 17):
Kijk, niemand gelooft dat voorlopig CDA-leider
Wopke Hoekstra ineens bevangen is door een diepe behoefte om signalen van de samenleving in zich op te nemen. Zijn partij is in doodsnood, zijn ambities zijn gefnuikt en hij grijpt naar strohalmen voordat hij een leuke andere job in het openbaar bestuur krijgt of zijn carrière in de vergevingsgezinde wereld van de consultancy zal vervolgen. Maar op zichzelf is een pas op de plaats met het stikstofbeleid voor een land waarin niet-willers de boventoon voeren wel logisch.
Er zullen consequenties zijn.
Minder natuur, aanhoudende woningnood. Meer rechtszaken. Miljardenboetes uit Brussel, wellicht. Misschien zullen meer Nederlanders dan toch groener gaan stemmen.

De ochlocratie (Marcel van Dam de Volkskrant, 16 januari 2003):
Gisteren schreef
Kees Schuyt op deze plaats een column onder de kop 'Kiezers als stuifzand'. Over kiezers die bij het geringste zuchtje alle kanten op waaien....
In de directe democratie van de oude Grieken kende men al het nadeel van de '
nieuwe politiek', het regeren op basis van de emoties van het volk. Die uitwas noemden ze spottend de ochlocratie, letterlijk: het regeren door de menigte. De nieuwe politiek is dus al heel oud en al heel lang geleden gediskwalificeerd.

De hamvraag is in hoeverre de stille diplomatie van Jaap de Hoop Scheffer cs. echt voorkomt dat de Tibetaanse cultuur wordt vernietigd. Of met andere woorden de koopmansgeest regeert. De alles-voor-de-winst-mentaliteit, de hollandse koopmansgeest, die door de VVD wordt benadrukt staat haaks op het verlichtingsdenken, het nirwana in het Oosten. De situatie in Oekraïne leert dat de stille diplomatie van Jaap de Hoop Scheffer juist niet aan de stabiliteit heeft bijgedragen. Elma Drayer stelt de morele bijziendheid, de blinde vlek in het denken bij Aafke Romeijn aan de orde, terwijl René Cuperus de morele bijziendheid, het politieke opportunisme bij Jaap de Hoop Scheffer ter discussie stelt. Henk Hogeboom van Buggenum laat in zijn bespreking van het boek De geopolitiek van emotie van Dominique Moïsi zien dat om het tij te keren ook met de keerzijde van het politieke opportunisme, namelijk het morele kompas rekening dient te worden gehouden.

Aan het front in Oekraïne was Benjamin uit Winterswijk gelukkig (Eline van Suchtelen Trouw 2 maart 2023):
Benjamin Galli vertrok een jaar geleden naar Oekraïne, waar hij zich aanmeldde bij het vreemdelingenlegioen om te vechten tegen de Russen.
De bladwijzer lag bij Psalm 27.
Benjamin was gebleven bij een gebed tegen vijanden: ‘De heer is mijn licht, mijn behoud, wie zou ik vrezen? Bij de heer is mijn leven veilig, voor wie zou ik bang zijn?’
Daags voor zijn dood krijgt vriend
Thijs Esselink een laatste bericht van Benjamin. Hij meldt dat hij op een missie gaat en dat het de komende dagen ‘erg druk’ gaat worden en hij daarom geen contact kan opnemen. “Hey buddy”, schrijft Benjamin nog. “Het was geweldig om bevriend met je te zijn.”

Timmermans heeft al heel wat smurrie over zich heen gehad (Christoph Schmidt Trouw 26 juli 2023):
Er gebeurde iets ongelooflijks
Een maand na die verkiezingen gebeurde iets ongelooflijks:
Timmermans werd voorgedragen als voorzitter van de Europese Commissie. Dat hadden Angela Merkel, Emmanuel Macron, Pedro Sánchez, Mark Rutte en Donald Tusk besloten in de marges van de G20-top in Osaka, Japan.

Bestuurscultuur: (Buitenhof 26 februari 2023, NPO1):
De Russische invasie in Oekraïne betekende voor Europa een
nieuw historisch kantelpunt. Het Westen lijkt meer verenigd dan ooit, maar voor hoelang nog? In Buitenhof Eurocommissaris Frans Timmermans over één jaar oorlog in Oekraïne.
‘De weg naar de
rechtvaardigheid is lang, kost veel kracht kost en is intens’, aldus President Zelensky tijdens de persconferentie afgelopen vrijdag in Kyiv. Buitenhof presentator Twan Huys was daarbij en sprak met President Zelensky.
Eén jaar oorlog kostte het leven van
tienduizenden mensen, evenzovele oorlogsvluchtelingen en talloze aan puin geschoten steden. Commandant der Strijdkrachten Onno Eichelsheim over de toekomst in militair strategisch perspectief.
En de Groningse Commissaris van de Koning
René Paas over het rapport ‘Groningers boven gas’. Waarin de parlementaire enquêtecommissie spreekt van ‘ongekend systeemfalen’ en een ‘ereschuld’ aan de Groningers. Hoe moeten we verder na deze snoeiharde conclusies?

Oekraïne móét winnen. Wat als dat niet lukt? (Peter Giesen de Volkskrant Zaterdag 25 februari 2023, p. 10-11):
In Oekraïne dreigt een
patstelling te ontstaan tussen twee partijen die de oorlog niet kunnen winnen, maar ook niet willen onderhandelen. Dat laatste kan op termijn toch ­onvermijdelijk worden, om het bloedvergieten te stoppen. Compromis
‘Oekraïne heeft een rechtvaardige zaak’, schrijft Chivvis, ‘maar zijn oorlogsdoelen zijn niet realistisch.’ Daarom moeten Oekraïne, Rusland en het Westen zo snel mogelijk met elkaar gaan praten, vindt hij. Zelfs een onvolmaakt akkoord is beter dan een slepende oorlog die mensenlevens eist en een land in puin legt, aldus Chivvis. Een soortgelijk pleidooi werd vorige week gehouden door Jürgen Habermas, de bekendste levende filosoof van Duitsland. Het Westen moet naar een compromis streven, betoogde hij in de Süddeutsche Zeitung. Rusland zou geen territorium mogen krijgen dat het sinds begin van de oorlog heeft veroverd, maar zou wel de mogelijkheid moeten worden geboden zijn gezicht te redden.

Van ooit naar straks: EU-lidmaatschap Oekraïne rap naderbij (Marc Peeperkorn de Volkskrant 3 februari 2023, p. 6-7):
De Europese Commissie wil een vlotte toetreding van Oekraïne tot de EU, blijkt uit alles tijdens een bezoek In de nachttrein naar Kyiv is de commissaris nog complimenteuzer over president
Zelensky dan de andere. ‘We zijn naar het hart van Europa gekomen. Het is een familiereünie.’

Bij Extinction Rebellion moet je door de BN’ers heen kijken (Teun van de Keuken de Volkskrant 27 maart 2023, p. 15):
Het
goede en het slechte aan BN’ers is dat ze aandacht opeisen. Misschien dat een fan van Carice of Hanneke zich door hun inzet ook gaat drukmaken over het klimaat. Maar het werkt ook averechts: wie zich zo voor een verheven zaak inzet, komt zelf snel onder een vergrootglas. Voldoet hij of zij zelf wel aan de normen? Jennifer Hoffman, actrice en presentator van 3 op reis, overweegt zich aan te sluiten bij Extinction Rebellion, maar wil blijven vliegen ‘omdat reizen bij het leven hoort’.

Greenwashing: een pakketje schroot met een dun laagje groen (Ionica Smeets de Volkskrant 25 februari 2022):
Het is kortom wat talloze bedrijven doen:
greenwashing. Bedrijven presenteren zich als veel duurzamer en maatschappelijk betrokkener dan ze zijn. Maar dat is vooral reclame, het is een pakketje schroot met een dun laagje groen. Ze doen een klein duurzaam projectje en blazen dat enorm op, schermen met keurmerken die niets betekenen en roepen in vage termen over hoe goed ze bezig zijn. Teun van de Keuken en consorten trekken al jaren ten strijde tegen dit soort marketing, maar het lijkt alleen maar erger te worden.

Tien jaar na Occupy heeft het grote geld gewonnen, en alweer gaat het over ongelijkheid (Toine Heijmans de Volkskrant 9 februari 2022 p. 9):
Waar is Occupy gebleven, vroeg
Auke Kok zich af in zijn NRC-column, waar is de grote protestbeweging tegen de sociaal-economische ongelijkheid die tien jaar geleden kwam, zag en verloor?
Tegen het grote geld kun je
klein beginnen, dat heeft Occupy hem geleerd. ‘Ik zocht een duurzaam leven, ook financieel, weg van het systeem, en kwam hier in Portugal terecht.’ Hij is niet de enige van toen die een eigen weg bewandelt. ‘We maken een wereld van overvloed, en drukken dat uit in geld. Dat is onhoudbaar, en de wortel van veel sociale problemen. Dat gaat niet weg. Maar er zijn dus dingen die je zelf kunt doen.’

Nick Leeson, Jérôme Kerviel en London whale geven het eerste signaal dat de banken hun risicobeheersing niet op orde hebben.
De illusiecultuur, het piramidespel van de van de zeepbel, de aardse trimurti (drie guna’s) is de inverse van de hemelse Trimurti Banken zorgen voor het scheppen van geld en een zakenbank á la Goldman Sachs, Lehman Brothers en banken die ongeremd geld in dubieuze waardepapieren hebben gestoken of bankemployees als Nick Leeson (Barings Bank), Jérôme Kerviel (Société Générale), London whale (JPMorgan Chase) of ex-zakenman en -belegger Bernard Madoff voor het vernietigen.
Of in de woorden van
Bolkestein: de lotgevallen van de euro zijn ‘een goed voorbeeld van politiek wensdenken dat nuchter economisch denken overvleugeld’ (de Volkskrant 3 december 2011).

Bestuurscultuur (Buitenhof 29 januari 2023, NPO1):
Bij het klimaatprotest van
Extinction Rebellion op de A12 in Den Haag zijn vandaag honderden activisten opgepakt. Extinction Rebellion had opgeroepen om naar Den Haag te komen om te protesteren tegen overheidssubsidie voor fossiele brandstoffen als olie, kolen en gas. In Buitenhof: de burgemeester van Den Haag, Jan van Zanen.
Gerbrig Klos onafhankelijk waarnemer voor Amnesty International en klimaatactivist van Extintion Rebellion Hannah Prins waren bij het klimaatprotest in Den Haag aanwezig. Hoe hebben zij het protest ervaren?
Voormalig secretaris-generaal van de NAVO
Jaap de Hoop Scheffer over de laatste ontwikkelingen rondom wapenleveranties. Deze week besloten Duitsland en de Verenigde Staten toch tanks te gaan leveren aan Oekraïne en daarmee betreden binnenkort de eerste tanks van Westerse makelarij het slagveld.
En
Thomas Erdbrink was Onze man in Teheran tot het Iraanse regime zijn werkvergunning introk. Thuis op de bank zag hij de beelden uit Afghanistan, hoe de Amerikanen Kabul verlieten terwijl de Taliban opnieuw de macht grepen. Nu is er de vierdelige serie Onze man bij de Taliban. Hoe leven de Afghanen sindsdien?

Waar is het pacifisme in Nederland gebleven
De vredespijp is uitgerookt (Or Goldenberg, Marieke de Haas & Evert de Vos De Groene Amsterdammer 26 januari 2023, p. 34-37):
Bijna een jaar na de Russische inval in Oekraïne is de strijd
bloediger dan ooit. In het Westen kijkt de ooit breed gesteunde vredesbeweging nu machteloos toe. ‘Vind je dat je een ander mens kunt doden? Mijn antwoord is nee.’

Merkel hoopt dat haar Ruslandpolitiek ooit weer genade zal vinden (Remco Andersen de Volkskrant 26 november 2022, p. 9):
Merkel vindt het te vroeg voor een verontschuldiging voor haar Ruslandpolitiek. Ze hoopt dat haar beleid op de langere termijn gunstiger wordt beoordeeld. Maar ze besloot zich niet opnieuw verkiesbaar te stellen, omdat ze het tijd vond voor een nieuwe stem. Immers, zegt ze in het interview: ‘Ik heb uiteindelijk geen millimeter vooruitgang geboekt op het gebied van buitenlandbeleid. Niet alleen wat betreft Oekraïne. Ook wat betreft Transnistrië en Moldavië, Georgië en Abchazië, Syrië en Libië. Het was tijd voor een nieuwe benadering.’

Hoofdeconoom lost problemen niet enkel op papier op (Jonathan Witteman de Volkskrant 28 december 2022, p. 31):
Internationaal hoofdeconoom
Marieke Blom van ING mijdt maatschappelijk discussies zeker niet. Aan talkshowtafels analyseert ze de inflatie, de energiecrisis en andere economische perikelen. ‘Altijd heel zorgvuldig, en in begrijpelijke taal geformuleerd.’

Alleen geld kan de klimaattop redden (Ben van Raaij de Volkskrant 5 november 2022, p. 11):
De
klimaatcrisis loopt steeds verder uit de hand, maar de kans lijkt klein dat de VN-klimaattop in Egypte grote stappen zet. De Oekraïne-oorlog, geopolitieke verdeeldheid en de energiecrisis eisen hun tol. Enkel een deal over klimaatgeld kan uitweg bieden.

De schaduw van de Duitse Ostpolitik (Christie Miedema Duitsland Instituut 24 februari 2022):
Historicus en research-fellow bij het
Duitsland Instituut. Haar proefschrift (2015) gaat over Nederlandse en West-Duitse linkse organisaties en de Poolse oppositie in de jaren tachtig.[1]
De Duitse buitenlandpolitiek gaat met een
investering van €100 mrd in de Bundeswehr een nieuw tijdperk in. Een blik op de Ostpolitik van de jaren tachtig laat zien waarom deze ommezwaai van bondskanselier Scholz historisch is te noemen.
De oorlog in Oekraïne is een vuurproef voor de vorig jaar aangetreden Duitse regering. SPD en de Grünen bekleden de cruciale ministersposten met betrekking tot de oorlog. Dit artikel werpt een blik op deze twee partijen in het Duitsland van de jaren tachtig. Een tijd waarin eveneens een oorlogsdreiging en crisissituatie in het oosten van Europa de gemoederen bezighield. Een duik in het verleden van deze partijen helpt te begrijpen waar de reactie van de SPD en de Grünen op de Russische inval vandaan komt.

'Er wordt ouderwets om grond gevochten' (Walter Russell Mead (Arie Elshout de Volkskrant 25 februari 2014).
De conflicten in Oekraïne, het Midden-Oosten en Azië laten zien dat de
geopolitiek terug is. Een gevaarlijke ontwikkeling, waarschuwt de invloedrijke Amerikaanse hoogleraar Walter Russell Mead (zie ook Buitenhof 21 februari 2016).
Het herinnert aan het geopolitieke gesteggel in de 19de eeuw. Dat mondde uit in de slachting van 1914. En nu? Op het World Economic Forum (WEF) in Davos werd vorige maand door verrassend veel prominenten de vergelijking met dat fatale jaar gemaakt, viel de Amerikaanse professor Walter Russell Mead op. Een beetje overdreven, vindt hij. Toch meent hij dat we op onze tellen moeten passen.
Oekraïne ligt al eeuwen op de breuklijn tussen Europa en Rusland. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 staat het als zelfstandig land voor de keuze of het zich meer bij het westen of het oosten thuis voelt. Zowel Moskou als de EU - en in het verlengde daarvan Washington - wil het land graag op een of andere manier aan zich binden. Na de Oranjerevolutie van 2004 leek Kiev zich op Europa te richten, maar de beleidshervormingen die daarbij passen, kwamen er niet van. De vraag is of het Oekraïne nu, tien jaar later, wel van Moskou loskomt.

Van Baalen: volk in Oekraïne zal zegevieren (de Volkskrant 21 februari 2014):
'Dictators zullen uiteindelijk nooit winnen. Het volk zal zegevieren.' Dat zei VVD-Europarlementariër
Hans van Baalen donderdagavond tijdens zijn bliksembezoek aan Oekraïne.
Samen met enkele andere liberale afgevaardigden uit het EU-parlement, onder wie de
Belg Guy Verhofstadt, was hij in het centrum van Kiev, waar tegenstanders van de regering al maanden demonstreren. Daar sprak Van Baalen onder anderen met leden van de oppositie.
De liberale delegatie wilde de vreedzame oppositie op het Maidan-plein een hart onder de riem steken en verder bemiddelen tussen gematigde leden van de Partij van de Regio's van president Viktor Janoekovitsj en de oppositie.

Vals plat 1. Over authenticiteit en horizontaal recht (Arie-Jan Kwak Civis Mundi Digitaal #18, Universiteit Leiden, mei 2013):
Het idee dat het
gevoel een diepe bron van zuiver weten en een betrouwbaar (moreel) kompas is, gaat terug tot de Romantiek en is sindsdien onlosmakelijk verbonden met het emancipatiemotief dat onze moderne samenleving kenmerkt. In dit emancipatiemotief ligt de nadruk op individuele autonomie: zelfbeschikking, individuele verantwoordelijkheid en keuzevrijheid (die elkaars spiegelbeeld vormen). De belangrijkste deugden zijn hier zelfontplooiing, mondigheid, en non-discriminatie.[9] Zelfbeheersing is in dit motief daarentegen geen kardinale deugd. De nadruk op zelfontplooiing en mondigheid vertaalt zich juist naar een grote waardering voor spontaniteit en een toenemende behoefte aan zelfexpressie. Het unieke zelf wil zich in de openbare ruimte kunnen uiten en zo als uniek en origineel individu kunnen tonen en ontplooien:
"The notion that
each of us has an original way of being human entails that each of us has to discover what it is to be ourselves. But the discovery can’t be made by consulting pre-existing models, by hypothesis. So it can be made only by articulating it afresh. We discover what we have it in us to be by becoming that mode of life, by giving expression in our speech and action to what is original in us."[10]
[10] Taylor, C., The Ethics of Authenticity, Harvard University Press Cambridge Mass. 1991, p. 61; Taylor, C., Sources of the Self, The Making of Modern Identity, Cambridge University Press Cambridge UK 1989, p. 375

Het ‘wie-verzint-dit-nou-beleid’ (TIM ’S Jongers de Volkskrant 7 juni 2022 p. 21):
Toen ik jaren geleden
Putters hoorde spreken over de SCP-studie Verschil in Nederland, werd met moeilijke woorden als sociaal-, cultureel- en economisch kapitaal duiding gegeven aan een concreet verleden. Ik leerde dat ik zo’n twintig jaar van mijn bestaan tot het zogenaamde precariaat behoorde. Een groep waar je zelf niet toe behoren wil. Maar het leven kan verkeren.

Acteur Michael Gambon kroop prachtig in de huid van The Singing Detective en professor Perkamentus (Hein Janssen de Volkskrant 29 september 2023, p. 11):
Acteur Sir
Michael Gambon is donderdag overleden, bij het grote publiek vooral bekend als Perkamentus uit Harry Potter, bij de iets oudere lezer nog wel als The Singing Detective. Maar vooral ook een gevierd toneelacteur in hart en nieren, met dertien Olivier-nominaties op zak.

Johnson splijt VK met nieuw ‘blijf alert (Patrick van IJzendoorn de Volkskrant 11 mei 2019, p. 11):
De Engelsen hoeven niet meer thuis te blijven, maar de Schotten, de Welshmen en de Noord-Ieren wel. Boris Johnson heeft zondagavond besloten de ‘Blijf thuis’-mantra te veranderen in ‘Blijf alert’, maar die beslissing heeft het Verenigd Koninkrijk gespleten.
Scheur
Er ontstaan niet alleen
scheuren tussen de vier naties van het VK, maar ook tussen de politieke partijen. Labour, gesteund door de vakbonden, vindt het nog veel te vroeg voor versoepeling. Elke dag sterven er immers nog honderden Britten. Het totale aantal doden nadert de 32.000, in absolute termen het hoogste aantal in Europa. Het merendeel van de Britten heeft vrede met de huidige lockdown, die qua striktheid tussen Nederland en Frankrijk ligt.
Woede
Johnson kan de sceptici in eigen gelederen negeren, maar de zondagskranten maken gewag van onrust in zijn eigen kabinet, omdat de premier zijn ministers amper deelgenoot zou maken van zijn besluiten en te veel zou luisteren naar zijn minister van Volksgezondheid, die een omzichtige koers bepleit. Aan het begin van de crisis heeft Johnson vanwege zijn laconieke handelen ook woede opgewekt bij een deel van de bevolking. Harry Potter-actrice Miriam Margolyes zei zaterdag zelfs stilletjes te hebben gehoopt dat Johnson zou sterven toen hij in het ziekenhuis lag.

Harry Potter en de dugpa (John Algeo Theosofia december 2007, p. 228-235):
De
bodhisattva, wiens essentie wijsheid is, is iemand die liefhebbend is, altruïstisch, vertrouwenwekkend en heel. De dugpa is iemand die zelfzuchtig is, een uitbuiter, angstig en gefragmenteerd. De Harry Potterboeken laten ons zien hoe we een bodhisattva moeten zijn, niet een dugpa – hoe we niet Voldemort moeten zijn, maar Harry Potter.

Een variant op het peterprincipe, het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen is nog steeds actueel. Mandarijnen van de keizer bevolken nu de bureaucratisch geleide ministeries. Of met andere woorden de Westerse esoterie, het moderne occultisme, en de eucharistieviering in de katholieke kerk ondersteunen dezelfde wetmatigheden als de Harry Potterboeken van J.K. Rowling of de sprookjes van Hans Christiaan Andersen.

Bestuurscultuur (Buitenhof 3 juni 2018 NPO1):
Minister Wiebes
Tot voor kort stond duurzaamheid laag op de agenda van politici op het Binnenhof. Tijden veranderen. Inmiddels gaat de ooit zo milieukritische VVD-premier Rutte zelf voorop in de wens voor een betere leefomgeving. Voor 1 juli moet er een koers bepaald zijn voor een energietransitie. Onderdeel daarvan is het verder reduceren van de CO2-uitstoot met 49 procent, tot 2030. Minister Wiebes van Economische Zaken en Klimaat komt uitleggen hoe hij denkt de energietransitie te realiseren. Hoe gaat hij de lasten tussen burgers en industrie eerlijk verdelen? En hoe denkt hij ervoor te zorgen dat alle Nederlandse huishoudens geen gas meer gebruiken? Ook staat de minister stil bij de onopgeloste aardgasproblemen in Groningen.
Het Antropoceen: een nieuw tijdperk
De collectieve impact van de mens op de aarde is zo groot, dat we een
catastrofale geologische kracht zijn geworden. Dat vrezen steeds meer wetenschappers. Na het Holoceen, zou nu het Antropoceen zijn begonnen: het tijdperk van de mens. Wat betekent deze invloed van de mens op de aarde? En brengen we alleen destructie, of doen we ook goede dingen voor de planeet? In Buitenhof een gesprek met [7-Filosofie|Jason Moore]], hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Binghamton en autoriteit op het gebied van de verhouding tussen mens en planeet, en Willem Schinkel, hoogleraar sociale theorie aan de Erasmus Universiteit.

Europa wil afrekenen met fraude in interne markt (Marc Peeperkorn de Volkskrant 4 oktober 2017, p. 10):
De Commissie roept daarom ook op tot betere samenwerking tussen de nationale belastingsdiensten, Europol, Eurojust en het nieuw op te richten Europees Openbaar Ministerie. Nederland doet niet mee aan het EU-OM.
Staatssecretaris Wiebes (Financiën) presenteerde vorig jaar met zijn Belgische en Luxemburgse collega's een eigen ict-systeem om verdachte verkooptransacties op te sporen.
De Commissie denkt met het voorstel vrijwel alle
btw-fraude bij Europese handel (40 miljard euro) een halt toe te roepen. Daarnaast lopen de lidstaten circa 100 miljard euro per jaar aan btw-inkomsten mis door fraude en faillissementen in eigen land.

Wonderboy (Sheila Sitalsing de Volkskrant 21 november 2016, p. 2):
In de serie beklagenswaardige personen aan het Binnenhof behandelen we vandaag
Eric Wiebes. Tweeënhalf jaar geleden landde hij in een wolk van glanzende aanbevelingen in Den Haag, als vervanger van die andere droevige VVD-staatssecretaris voor belastingzaken Frans Weekers.
Afgelopen vrijdag legde
Wiebes het moede hoofd in de schoot en schortte hij de wet op.
Zo wordt het lijstje 'dingen die
Eric Wiebes heeft bereikt' best wel kort, voor 'een wonderboy'.
Eric Wiebes wil niet op de kieslijst voor de Tweede Kamer, maar wel graag terugkeren in een eventueel volgend kabinet, liet hij een tijdje geleden weten. Want 'hij is nog niet klaar'. Dat laatste klopt.

'Silicon Valley' wil afspraken met fiscus (redactie de Volkskrant 29 augustus 2016 p. 26):
Als het Nederlandse kabinet zijn belastingregels niet versoepelt, dreigt het gunstige Nederlandse vestigingsklimaat voor Amerikaanse bedrijven verloren te gaan. Daarvoor hebben Google, Apple en nog zo'n tachtig grote Amerikaanse technologiebedrijven het
kabinet-Rutte in een brief gewaarschuwd.
Nederland zou zich wat de Amerikaanse techbedrijven betreft ook moeten verzetten tegen een nieuwe Britse wet, die ervoor zorgt dat de Britse belastingdienst winst die uit Groot-Brittannië wordt weggesluisd naar buitenlandse dochterondernemingen kan belasten. Die aanslagen kunnen voor een groot deel ook bij Nederlandse bedrijven terechtkomen, wat een negatief effect heeft op het
vestigingsklimaat.
Britse wet
De brief is ondertekend door de
financieel directeuren van de toonaangevende bedrijven uit Silicon Valley, die zich hebben verenigd in de Tax Directors Group (SVTDG). Behalve premier Rutte worden ook minister Dijsselbloem van Financiën, minister Kamp van Economische Zaken, minister Ploumen van Ontwikkelingssamenwerking en staatssecretaris Wiebes van Financiën aangeschreven.

Wiebes raar bezig (R. Schaap de Volkskrant 14 april 2016 p. 24):
Het plotse dreigen met hoge boetes bij belastingontwijking(-ontduiking) door
minister Wiebes als reactie op het nieuws doet nogal vreemd aan als je bedenkt dat zijn Belastingdienst zelf grote bedrijven in Nederland helpt onze belasting te ontwijken (Economie, 13 april).
Zoals bij Starbucks, dat met behulp van bedenkelijke boekhoudkundige constructies jaarlijks voor tientallen miljoen gematst wordt, waarna dit kapitaal via Nederlandse brievenbusfirma's naar het buitenland weggesluisd wordt. Zelfs nadat
Wiebes door de EU is teruggefloten, blijft hij hierin volharden. Laat staan dat hij boetes gaat uitdelen aan dergelijke bedrijven.
Dit valt niet uit te leggen: het
Nederlandse 'klootjesvolk' manen toch vooral hun belastingformulier goed in te vullen en ondertussen zelf grote kapitaalkrachtige bedrijven helpen de belasting te ontduiken.
Een oproer door verontwaardigde burgers over
dergelijke rechtsongelijkheid, zoals net in IJsland, lijkt me dan ook zeer logisch.

In Nederland is de kloof tussen Katholieken en Protestanten vrijwel verdwenen. Daarentegen neemt door het nieuwe kabinet de tweedeling in de maatschappij, de kloof tussen rijk en arm alleen maar toe. De zegeningen van de moderne liberale democratie, het neoliberalisme, het marktmechanisme is ook een geloof. De woorden, die de woordvoerder van Greenpeace hanteert zijn eerder gebruikt toen Erik Wiebes Frans Weekers opvolgde. Helaas heeft Erik Wiebes deze fraaie woorden bij de Belastingdienst niet waar gemaakt. De grotere tweedeling in Nederland, Europa en de Verenigde Staten heeft tot gevolg dat het onbehagen in de maatschappij toeneemt en het vertrouwen in de toekomst kleiner wordt. Of met andere woorden het wantrouwen in de parlementaire democratie toeneemt. Daarentegen is het Nieuwetijdsdenken van Xi Jinping de tegenhanger van de in het Westen vastgelopen liberale normen en waarden. China biedt tegenwicht aan het witte superioriteitsdenken in de VS. Het zorgt uiteindelijk voor een beter evenwicht tussen Oost en West.

Millennial, zie je werk eens als baantje (Madelon Meester de Volkskrant 9 oktober 2019, p. 24-25):
‘Je kunt alles bereiken in je leven als je maar wilt.’ Het is een zin die de
meeste millennials erin gestampt krijgen. Mooi natuurlijk, maar het brengt ook druk met zich mee. Werk móét leuk zijn en een carrière flitsend. Waarom niet gewoon genoegen nemen met een baantje?
Maakbaarheidsideaal
Omdat
Launspach zich zorgen maakt om het hoge aantal burn-outs bij millennials, publiceerde hij vorige maand het boek Werken met millennials. Een handboek voor leidinggevenden, waarin hij uitlegt hoe zij het beste met deze generatie kunnen omgaan. ‘Millennials zijn opgegroeid met het maakbaarheidsideaal’, zegt hij. ‘Ouders en leerkrachten hebben altijd gezegd: je kunt alles worden wat je wilt, als je maar je best doet. Daar zit ook de verwachting in dat je iets bijzonders moet doen om het waard te zijn als mens.’
Ambities
Millennials hebben daardoor torenhoge verwachtingen van hun werkende leven, zegt
Launspach.

Waar maak ik mij toch druk om op mijn leeftijd’ (Marjon Bolwijn interviewt Jaap Fries de Volkskrant 12 juni 2023, p. 16-17):
Jaap Fries is 100 jaar. Hoe kijkt deze beroepsmuzikant terug op de eeuw die achter hem ligt? En wat vindt hij van het huidige tijdsgewricht?
En ik las deze uitspraak van de Romeinse keizer en filosoof
Marcus Aurelius: ‘Het geluk in je leven is afhankelijk van de kwaliteit van je gedachten.
‘Wat je denkt, bepaalt hoe je iets beleeft. Gedachten maken je niet gelukkig, wel gewone dagelijkse belevenissen, zoals een praatje maken met iemand. En muziek maken of luisteren, dat activeert iets positiefs in je hersenen.’

In de wereld draait het om het vraagstuk van Leraar en Leerling, de ‘oplossing’ van de leugenaarsparadox. Mozes, Socrates, Plato, Aristoteles, Pythagoras, Jezus, Boeddha, Mohammed, Bahá'u'lláh, Friedrich Nietzsche, Douglas Hofstadter, Peter Sloterdijk, Hans Clevers, Robbert Dijkgraaf, Hans Achterhuis, Henk Procee, Ad Verbrugge en Pim van Lommel zijn wetenschappers, die het probleem van het ego onderkennen, maar wel op elkaars inzichten voortbouwen. Ook een zeer grote verscheidenheid kunstenaars en cabaretiers brengt in hun werk de immateriële wereld tot uitdrukking. Maar te veel politici prevaleren dwaasheid boven wijsheid.

Het debat, de controverse tussen Wierd Duk en Joshua Livestro, is een hoofdthema in het onderzoeksrapport 'E i V'. Het is een thema dat de gemoederen, lees filosofie al millennia bezig houdt. De leugenaarsparadox, het Münchhausentrilemma, de Paradox van Epimenides, Third man argument van Plato en ten slotte Harry Mulisch stelt voor deze bespiegelingen over Het Ene (dass in der Vielheit Einheit, in der Einheit Vielheit bestehen kann), de These-antithese-synthese te zien als intuïties betreffende het moment vlak 'voor' de oerknal, waarop iets ontstaan is terwijl er niets was: dat punt dat dus niet bestond, maar, ogenblikkelijk ontploffend, toch weer wel bestond.7.
7) De Zuilen van Hercules, blz. 112-118.
Het is de
Bhagavad Gita die voor dit vraagstuk een oplossing aanreikt. Het laat zien dat zowel de Oosterse als de Westerse filosofie van het mechanisme These-antithese-synthese gebruik maakt.

Harry Mulisch schepper van zichzelf (Niels van Arkel Gids TV 25 oktober 2020):
Tien jaar na de dood van schrijver
Harry Mulisch gaat regisseur Coen Verbraak op zoek naar de persoon achter de schrijver, door in Mulisch' oude werkkamer met intimi te praten.
Onaangeroerd
Op 30 oktober 2010 stierf
Harry Mulisch. Zijn werkkamer in Amsterdam is sinds die dag onaangeroerd gebleven. Daar schreef hij de klassiekers als 'Het Stenen Bruidsbed', 'De Aanslag' en 'De Ontdekking van de Hemel'.
Coen Verbraak gaat op zoek naar de persoon achter de schrijver. Hoe was hij als vader en echtgenoot? Waarom had hij zoveel sympathie voor Fidel Castro en is het waar dat hij meer van teckels hield dan van mensen?
Gesprekspartners
Verbraak spreekt onder anderen met Adriaan van Dis, Jeroen Krabbé, Remco Campert, Mulisch' dochter Anna en zijn partner Kitty Saal. Ook komt de schrijver zelf volop aan het woord via archiefbeelden, waarvan sommige nooit eerder zijn vertoond.

Ad Verbrugge heeft gelijk dat de lumpsum financiering, die door Jo Ritzen in 1991 is ingevoerd een probleem is. Victor van der Chijs belicht slechts één kant van de medaille, namelijk het gezichtspunt van Vincent Icke Zwaartekracht bestaat niet Een vraagstuk voor de 21e eeuw.

Ik, wij en de Samenleving (Filosofisch Kwintet (7 mei 2023, NPO1, herhaling uitzending 16 april 2023):
Door de gerichtheid op
onszelf dreigen we soms over het hoofd te zien dat er een wereld bestaat die om gezamenlijke inzet en betrokkenheid vraagt. Hoe zien we de huidige relatie tussen het individu en de maatschappij, wat zijn hierin onze wederzijdse verantwoordelijkheden en rechten? Hoe kan het publieke belang het winnen van al die verschillende eigenbelangen? En hoe belangrijk is het van al die 'ikken' weer een 'wij' te maken? Een speciale aflevering t.g.v. de Nacht van de Filosofie met Bas Heijne, Roxane van Iperen, Dyab Abou Jahjah en Daan Roovers.

In Den Haag
Dwaalwegen (Marcel ten Hooven De Groene Amsterdammer 9 februari 2023, p. 11):
Het kabinet
ondermijnt het gezag dat het juist nodig heeft voor weerbarstige problemen als de ecologische crisis en de regulering van immigratie.
Het ontlopen van de onvermijdelijke conclusie over de onhoudbaarheid van de bio-industrie is een voorbeeld van een
bestuurlijke praktijk die in de wandeling het ‘geitenpaadje’ heet. In Brussel sloten ze onlangs een geitenpaadje dat de Nederlandse regering dacht te kunnen bewandelen stevig af met een reprimande van de Europese Commissie.
Volgens filosofe
Daan Roovers, lid van de Raad voor het Openbaar Bestuur, is het kiezen van geitenpaadjes inherent aan de bestuursstijl van premier Mark Rutte, die zij typeert als: problemen zo lang vooruitschuiven of er een list op verzinnen tot ze gierend uit de hand lopen. Over het gevolg zegt zij: ‘Ondermijnend voor de politiek en cynisch makend. En je krijgt er polarisatie bij cadeau, want de voor- en tegenstanders raken verder van elkaar verwijderd.’

Gaat de koopman nog naar de dominee luisteren? (Michael Persson de Volkskrant 16 september 2023, katern Zaterdag p. 6-7):
De Tweede Kamer buigt zich deze week over een wet die
bedrijven verplicht verantwoord te ondernemen, de IMVO. Dit na hevig protest uit het bedrijfsleven. Uiteindelijk zal blijken: komen de dominee en de koopman nader tot elkaar?
Misstanden mogen straks niet meer op de koop toe worden genomen. Is de tijd rijp voor die zogeheten
ketenverantwoordelijkheid?

Luister naar de allerarmsten’ (Toon van Eijk Civis Mundi Digitaal #100, juli 2020):
Journalistiek over mondiale samenwerking: het blad
Vice Versa: Enige problematische aspecten van ontwikkelingssamenwerking.
4. Intrinsiek gemotiveerd MVO
In een artikel getiteld ‘$blue%Is het, na verleiden en voorlichten, tijd voor verplichten?
’ over Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (IMVO) zegt Maria van der Heijden, directeur MVO Nederland, het volgende: “Bedrijven die nu weinig of niets doen aan (I)MVO komen daar zonder problemen mee weg. Reken je af met freeriding (meeliften op de inspanningen van de koplopers) of green washing (je als bedrijf beter voordoen dan je in werkelijkheid bent), dan maak je het voor de duurzame koplopers ook aantrekkelijk om nóg meer te doen … Dat er een groep intrinsiek gemotiveerde bedrijven is, is goed. Maar daarmee alleen redden we het niet. Het gaat erom dat we het systeem veranderen. De overheid moet het schaakbord met de regels hiervoor bepalen”.

Wij zijn de politiek
Ik ben benieuwd wat Daan Roovers van deze houding vindt. In haar boek Wij zijn de politiek schrijft ze namelijk dat politiek iets is voor iederéén. ‘Politiek is veel te belangrijk om aan politici over te laten,’ stelt ze. Er geldt nog steeds voorkomen is beter dan genezen. Feike Sijbesma heeft in theorie gelijk wanneer hij stelt dat het gaat om voorkomen, aanpassen en de schade herstellen (Buitenhof 20 november 2022, NPO1). Maar Twan Huys verwijst ook naar Greta Thunberg, die de praktijk aanhaalt en zegt dat in de laatste 30 jaar van klimaatactie kwamen politici niet verder dan "bla, bla, bla".

Kirsten Donders-Lindeboom interviewt Dirk de Wachter (VANDAAG over Zingeving en levenskunst herfst 2020 - magazine Apostolisch Genootschap):
Verdrietdokter noemt hij zichzelf ook wel. Het maakt de Vlaamse psychiater Dirk De Wachter geenszins een ‘triestige man’. Integendeel. En ook zijn boodschap is een positieve, want juist ‘in de lastigheden van het leven ontstaat de wezenlijke verbinding tussen mensen.’
Heleen Croonen interviewt Dirk de Wachter (Gezondheidsnet 8 januari 2020):
Heeft de psychiater tegenwoordig de plaats ingenomen van de pastoor of de dominee?
"Ik ben bang dat dat waar is. De ontkerkelijking laat een vacuüm na dat door therapeuten wordt ingevuld. Ik wil geen pastoor zijn, want ik heb geen god om mij te steunen. Als mensen aan mij vragen: ‘Wat moet ik doen?’, kan ik alleen maar een
spiegel voorhouden. Ik kan zeggen: wat denkt u zelf? Wat vindt uw vader, moeder of geliefde? We zijn meer dan een brein."
Uw nieuwste boek heet De kunst van het ongelukkig zijn. Waarom zouden we ongelukkig moeten zijn?
"Ongeluk is niet erg of negatief. Als je af en toe een beetje ongelukkig bent of verdrietig of een tekort voelt, dan win je aan verbinding met anderen. Daarin kunnen we waarachtig vriendschappelijk en liefdevol zijn naar elkaar. Samen plezant zijn mag van mij ook, maar af en toe is het leven lastig. Dat kun je delen met elkaar."

‘Ik wil in het middenstaan’ (Johanna Hoogendam interviewt Bart Brandsma magazine VANDAAG over zingeving en levenskunst Lente 2019, uitgegeven door het Apostolisch Genootschap):
Hoe werkt polarisatie?
Polarisatie is denken in tegenstellingen, in wij en zij. Daarbij is sprake van een gedachteconstructie. Oordelen (subjectief) over de polen worden gepresenteerd als objectieve feiten.
Polarisatie heeft continu brandstof nodig, in de vorm van negatieve beweringen over de ander en/of positieve beweringen over onszelf.
Bij polarisatie overstemt het gevoel het verstand. Argumenten en feiten zijn onvoldoende om
onderbuikgevoelens af te zwakken.
Als jongetje op een Friese plattelandsschool besefte hij al dat er verschillende waarheden zijn. “Op school leerde ik voetballen en een klap uitdelen, maar thuis was ik een zoeker, een denker:
een wereld die ik als tegenhanger ervoer van de werkelijkheid op school.” Ik ontdekte: er is dat voetbalspel, maar ook een spel waarbij het niet om de winst gaat. Ik houd van beide en wil die werelden bij elkaar brengen. Omdat dit voor iedereen noodzakelijk is om gelukkig te zijn.”
Wie is Bart Brandsma?
Bart Brandsma (1967) is politiek en sociaal filosoof en werkte als journalist en documentairemaker. Tegenwoordig adviseert en traint hij de Nationale Politie, het Nederlands Genootschap van Burgemeesters, gemeentelijke diensten, docenten, sociaal werkers, dominees, imams en radicaliseringsexperts in het omgaan met wij-zij denken. Ook bij grote polarisaties in het buitenland wordt zijn advies gevraagd. Hij is auteur van onder meer
De hel, dat is de ander; Het verschil in denken van moslim en niet-moslim en Polarisatie; Inzicht in de dynamiek van wij-zij denken.

Willem Hirs Het spanningsveld ‘Individu en gemeenschap’ (Proefschrift W.M. Hirs 4 november 1989):
1: De notitie vloeit voort uit een vraag: Bestaat er in Het Apostolisch Genootschap een
spanning tussen individu en gemeenschap en op welke gebieden is dat dan het geval? Hoe is die spanning te beïnvloeden en wat kun je er aan doen?
2: Ik stel me dus de vraag:
wat is de culturele grondslag van dit spanningsveld? En ik ben al zoekende uitgekomen bij twee meer basale spanningen, namelijk die tussen denken en handelen en tussen persoonlijke zaligheid en culturele nalatenschap. Ik baseer mijn verhaal op enkele geschriften van o.a. Michel Foucault, Emanuel Levinas en Hannah Arendt. Het zijn auteurs uit een reeds verleden tijd, de twintigste eeuw. Voor een meer eigentijdse beschouwing van het spanningsveld zal ik beginnen met te refereren aan het werk van de VU-filosoof Ad Verbrugge. Ad Verbrugge trachtte sinds januari 2000 zijn onbehagen te verwoorden in zeven essays (zie tekstblok 1) die - onder voorbijgaan aan de positieve aspecten van het leven – diagnostiseren wat de beschaving mankeert: de verwaarlozing van het kwaad (dat óók in ons huist), de manipulatie van onze behoeften door markt en techniek, de overschatting van de individuele vrijheid en liberale democratie, de illusies van de multiculturele samenleving, het bureaucratisch monstrum ‘Europa’, de afbrokkeling van de culturele gemeenschap en de rampzalige gevolgen van schaalvergroting en centralisering.
10,11: Mijn suggesties aangaande het
spanningsveld individu en gemeenschap betreffen de genoemde thema’s. Ik begeef me daarbij op het terrein van de zielsverzorging door aan u als lezer te schrijven: Wees heel (echt, warm en begripsvol), schenk in al wat u spreekt en doet en bidt dat uw levensgeschiedenis tot voorbeeld kan strekken van hen die naar het goddelijke in zichzelf en de ander op zoek zijn. Gezien mijn eerste manier van apostolischzijn (ik ben apostolisch met heel mijn hart) moet dit toch mijn eerste suggestie zijn.

Bestuurscultuur (Buitenhof 7 mei 2023, NPO1):
Woede over ‘
graaiflatie’, want de prijzen stijgen harder dan de inflatie en dat voelt de boodschappenbetaler. Terwijl het kabinet bezuinigingen heeft aangekondigd, verhoogt de Europese Centrale Bank de rente deze week naar 3,25 procent, nóg een maatregel om de economie verder af te koelen. In Buitenhof: de president van de Nederlandsche Bank, Klaas Knot.
Het gaat niet goed met de Nederlandse natuur, dat concludeert het Wereld Natuurfonds in het onlangs verschenen
Living Planet Report. Aan tafel Kirsten Schuijt, sinds 1 januari de directeur-generaal van het World Wide Fund for Nature (WWF)
De Amerikaanse politiek filosoof
Michael Sandel wordt ook wel een 'morele rockster' genoemd. Hij confronteert volle zalen met de moeilijke ethische dilemma's van nu. Volgens Sandel zijn we de kunst van het debatteren verleerd.

RECHTVAARDIGHEID: WAT IS DE JUISTE KEUZE? (NPO2 17 juli 2016):
Michael Sandel verheldert morele dilemma's en onderzoekt thema's als rechtvaardigheid, gelijkheid, democratie en burgerschap aan de hand van de denkbeelden van filosofen als Jeremy Bentham, J.S. Mill, Robert Nozick, John Locke, Immanuel Kant, John Rawls en Aristoteles.
Is martelen toegestaan? Kan het verkeerd zijn de waarheid te vertellen? Hoeveel is een mensenleven waard? Wat is de ethische kant van moord? Wat is rechtvaardig?
Michael J. Sandel (1953) zorgde met zijn reeks over deze dilemma’s voor een van de populairste interactieve colleges uit de geschiedenis van Harvard University. Ze werden in vele landen op tv uitgezonden. Vanuit de overvolle zaal van het historische ‘Sanders Theatre’ in Boston gaat de Amerikaanse filosoof als een Socrates van onze tijd met studenten in gesprek. Met een mix van speelsheid en ernst worden er aannames onder de loep genomen. Door te argumenteren en de dilemma’s met nieuwe scenario’s steeds van een andere kant te belichten.
Michael Sandel verscherpt tegenstellingen om zo eigen morele overtuigingen duidelijker te maken. Hij noemt het een oefening in zelfkennis, de kern van filosofie.
EEN GOED LEVEN (11 september 2016):
Michael Sandel stelt aan het einde van zijn lezingenreeks vast dat we het als individuen nooit eens zullen worden over de relatie tussen de wet en morele vraagstukken, zoals bij discussies over homohuwelijk en abortus. De wet kan bij grote morele vraagstukken nooit neutraal zijn. Een debat hierover is noodzakelijk en het is tegelijkertijd een gelegenheid om de waarden van anderen meer recht te doen.

TRANSHUMANISME Einde van de menselijke soort? (Reformatorisch Dagblad november 2017):
Dat onze kostbare planeet op velerlei wijze wordt bedreigd, is wel duidelijk:
klimaatverandering, terrorisme, het toenemend aantal aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, branden en overstromingen, een enorm vluchtelingenprobleem, religieuze conflicten, hongersnoden, mondialisering, epidemieën. De wereldmachten vechten een grote oorlog uit, bepaald door geopolitieke, strategische en economische belangen.
Het is de hoogste tijd dat er overal op brede basis een
discussie ontstaat over de grote gevaren van de transhumanistische ideologie, een discussie ook over wat we onder mens- zijn, menselijke waardigheid, ziel, spiritualiteit, enzovoorts verstaan. De ontwikkelingen gaan razend snel. De resultaten van diverse congressen op wereldniveau worden niet aan het publiek bekend gemaakt. Ze zijn hooguit te lezen in wetenschappelijke tijdschriften of kritisch geschreven boeken. De menselijke hybris heeft een lange geschiedenis. Talloze mythen tonen ons echter ook de dramatische afloop van de menselijke overmoed. Daar waar de mens zichzelf als de maat van alle dingen beschouwt, sluipt een zeer giftig addertje onder het gras. Hoogste tijd om wakker te worden! (Marcel Messing)

Maatschappelijke ontwikkeling op een doodlopende weg (Harm Bart Civis Mundi Digitaal #12, 4 juli 2012):
Het gaat om een
mentaliteitskwestie die ook via de panacee ‘toezicht’ niet valt op te lossen. Op het moment dat ik dit schrijf speelt de derivatenkwestie bij de Rotterdamse woningbouwcorporatie Vestia. De zaak staat niet op zichzelf. Ik noem nog maar even de problematiek rond het onderwijs-conglomeraat Amarantis om dit te illustreren. Stuitend - want het publieke vertrouwen ondermijnend - zijn de regelingen die met falende en van hybris vervulde bestuurders worden of zijn getroffen. Juridisch is er misschien geen speld tussen te krijgen, maar dat laat alleen maar zien dat de zaken verkeerd in elkaar zijn gezet. Men kan het morele fundament van een samenleving niet ongestraft zo ondermijnen. En met toezicht kan men het niet optuigen - daarvoor moeten waarden van buiten het marktdenken een rol van betekenis gaan spelen. Voor indringende beschouwingen daarover verwijs ik naar het boekWhat money can’t buy'' The moral limits of markets’ van Michael J. Sandel (2012).

Straks kunnen we ook supermensen maken (Peter Giesen de Volkskrant 22 mei 2010):
Ludwig von Beethoven geloofde in een beschavingsideaal waarin de kunstenaar de mensheid naar een hoger plan zou tillen. Dit ideaal is danig verwaterd, maar kan de wetenschap het stokje overnemen? Of is Superman het zoveelste voorbeeld van hoogmoed?
Michael Sandel en Nick Bostrom zijn twee van de veertien prominente sprekers op de Nexus-conferentie, vrijdag 11 juni 2010.
Met
Bostrom en Sandel botsen twee mensbeelden. Bostrom gelooft in de scheppende mens, die zich van andere dieren onderscheidt door zijn meesterschap over de natuur. Sandel erkent de menselijke creativiteit, maar waarschuwt voor hybris, voor de hoogmoed van een mens die zijn beperkingen niet meer wil zien. Sandel: ‘De idee dat de mens de natuur moet beheersen om menselijk te zijn, is een valse idee van vrijheid. Meesterschap over de natuur is geen doel op zich. Meesterschap is goed om bijvoorbeeld ziekten te overwinnen. Maar het is niet noodzakelijkerwijs goed. De atoombom is ook een vorm van heerschappij over de natuur. We moeten kijken waar ons meesterschap toe leidt, of het in overeenstemming is met onze morele waarden’.

Er worden redelijke eisen gesteld aan schoolbestuurders nu zijn ze kwaad (Aleid Truyens de Volkskrant 30 november 2022, p. 23):
Hij herinnert de
schoolbestuurders aan twintig jaar falen: op het internationale Pisa-leesvaardigheidsonderzoek onder 15-jarigen zakte Nederland van een mooie negende plaats in 2003 naar een 26ste plaats in 2018, onder het EU-gemiddelde. Terecht is dit Wiersma’s grootste zorg en zet hij in op de verbetering van de basisvaardigheden.

Het is mijn taak om leraren te helpen. Als schoolbesturen daar niet aan meehelpen, zal ik ingrijpen’ (Aluid Truyens interviewt Dennis Wiersma de Volkskrant 27 augustus 2022, Zaterdag p. 6-8):
Luister naar leraren, zegt minister voor Primair en Voortgezet Onderwijs
Dennis Wiersma, dan weet je wat voor hen het beroep onaantrekkelijk maakt. ‘Dat leraren zich vaak slechts uitvoerders voelen van wat bestuurders voor hen bedenken, leidt tot scheve gezichten.’

Aleid Truijens schrijft in haar column Plasterk moet nu driest optreden over de bobo Sjoerd Slagter, voorzitter van de VO-raad (de raad voor het voortgezet onderwijs), die nu glimlachend de overwinning naar zich toetrekt. De schuld ligt volledig bij de overheid! Het was Slagter die in interviews orakelde dat vakkennis achterhaald was in onze ‘postmoderne’ tijd met ‘polyvalente’ waarden.

Hebben we dan niets geleerd van de kredietcrisis?, Situatie vandaag lijkt op die van 2007 (Jochem van Staalduine de Volkskrant 6 november 2017):
Het zou niet de eerste keer zijn dat de
bankenlobby haar zin krijgt. Na de grote beurskrach van 1929 voerde het Amerikaanse Congres in 1933 de Glass-Steagall-wet in om een nieuwe crisis te voorkomen. Bezemer: 'Na een intense lobby van de financiële sector werd die wet in 1999 opgeheven. Daarna begon de krediethausse pas echt, waarna we in 2008 weer werden opgeschrikt door een crisis.' Het mechanisme dat Aleid Truijens en Yvonne Doorduyn signaleren is een oud verhaal en heeft op de managementbureaucratie, de Vierde Macht betrekking.

Onbeantwoorde zonen (Aleid Truijens de Volkskrant 5 maart 2016, Sir Edmund p. 16-19):
Vroeger waren vaders in de Nederlandse literatuur mannen om hartgrondig te haten. Hoe zit dat met het nieuwe golfje vaderboeken dat we ontwaren?
De gevoelige zoon die ietsje te veel aan zijn moeder hangt, is een archetype, bijvoorbeeld te zien in de romans Een vlucht regenwulpen van
Maarten 't Hart (1978) en Opwaaiende zomerjurken van Oek de Jong uit 1979, of in het autobiografische werk van Simon Vestdijk, het 'kind tussen vier vrouwen'.
Vadermoordenaars en moederminnaars genoeg in onze literatuur. Allemaal mannen. In de literatuur van net na de Tweede Wereldoorlog is de vaderhaat virulent. Bij
Jan Wolkers, bijvoorbeeld, is de vader de toornige, straffende instantie, plaatsvervanger van de alziende God, en de moeder de sussende bemiddelaar. In De junival zou Wolkers haar eren.
God sta me bij
De journalist die geheimen van zijn overleden vader ontsluiert in God sta me bij want ik ben onschuldig van
Arjan Visser is er wél op gebrand alle feiten te achterhalen. Of misschien kunnen we zeggen: journalist Arjan Visser die twee verhalen op het spoor is, over zijn in de fruithandel sjoemelende vader en zijn zus die wordt verdacht van drugshandel. Want het is de vraag waarom dit boek een 'roman' moet heten - het veranderen van een paar namen maakt van werkelijkheid nog geen fictie. 'Dit boek is gebaseerd op feiten en verhalen', schrijft Visser in het nawoord, rijkelijk vaag.
Hamvraag
De vaderboeken passen in een bredere trend. Ook veel theater- en documentairemakers kiezen hun stof dicht bij huis: het leven van hun vader of moeder. Ofwel: de bronnen van hun eigen bestaan. De vraag naar de
eigen identiteit is na twee millennia christendom, waarin het ego er weinig toe deed, de hamvraag geworden. Dat minithema roept genoeg vragen op: waarvoor leef ik, heeft mijn leven zin? Hoe ben ik zo geworden? Waar kom ik uit voort? Doe ik het beter dan mijn ouders?
Het volgende vaderboek is al in aantocht: in april verschijnt een boek van journalist
Marcel van Roosmalen, over, jawel, zijn overleden vader: De man achter het gordijn. Over 'een zoon die zijn vader te laat leert kennen', vertelt de tekst in de catalogus. Dat klinkt vertrouwd.

Adieu God (7 mei 2023 NPO2 – herhaling van 30 april 2023):
Als kind moest schrijver en columnist
Marcel van Roosmalen iedere zondag naar de katholieke kerk in Velp. Hij herinnert zich lange, saaie zondagochtenden. Terwijl bij Marcel de belangstelling voor het geloof snel afnam, klampte zijn vader zich er juist steeds steviger aan vast en deed hij vergeefse pogingen om zijn kinderen ervoor te enthousiasmeren. Aan het eind van zijn vaders leven vergezelde Marcel hem op een bedevaart (pelgrimstocht). Marcel hoopte nog op een goed gesprek, maar dat kwam er niet van.

The Great Ones and the Way to Them - The Inner Life by Leadbeater
17. It may perhaps help us to realize the human side of our Masters if we remember that many of Them in comparatively recent times have been known as historical characters. The Master K.H., for example, appeared in Europe as the philosopher Pythagoras. Before that He was the Egyptian priest Sarthon, and on yet another occasion chief-priest of a temple at Agade, in Asia Minor, where He was killed in a general massacre of the inhabitants by a host of invading barbarians who swooped down upon them from the hills. On that occasion He took immediately the body of a Greek fisherman, which had been drowned in his attempt to escape, and in that body the Master journeyed on to Persia, where he rendered great assistance to the last of the Zoroasters in the founding of the modern form of the Mazdayaznian religion. Later He was the flamen of the Temple of Jupiter in Rome, and later still Nagarjuna, the great Buddhist teacher. We have found Him many times in our researches into the past lives of some members of our group, but almost always as a priest or teacher.

Wassily Kandinsky Über das Geistige in der Kunst
Wassily Kandinsky is een van de baanbrekende kunstenaars van de twintigste eeuw. DezeRussische schilder, die eerst in Duitsland en later in Frankrijk leefde, heeft meer dan wie ook bijgedragen tot het ontstaan van de abstracte schilderkunst. Zijn jaren in München (1910-1914) waren hiervoor beslissend. In deze periode ontstond ook zijn belangrijkste boek: Über das Geistige in der Kunst. Het vormt de neerslag van een intensief zoeken naar nieuwe wegen in de kunst, waarbij Kandinsky aantoont naast schilder ook schrijver en denker te zijn.
HPB: Het bijzondere leven en de invloed van Helena Blavatsky/Sylvia Cranston, Carey Williams (research assistent)
Kandinsky en Mondriaan worden beschouwd als de belangrijkste twee grondleggers van de moderne of abstracte kunst (zie ook BRES 288 - november/december 2014 artikel Wassily Kandinsky en de taal van vorm en kleur van Christine Bangert).

Sylvia Cranston, Carey Williams boek HPB: Het bijzondere leven en de invloed van Helena Blavatsky
Deel 6 – Perspectieven openen zich in het Westen
1 – Haar eerste jaar in Europa
Ik moet zeggen dat de opvatting die ik toen had dezelfde is als die ik nu heb. Ik heb nooit de waarde of de oorsprong van enig product van de geest beoordeeld naar de manier waarop het wordt voortgebracht en zal dat ook nooit doen. Daarom heb ik me toen onthouden van een mening terwijl ik dacht en zei: ‘Ik wacht tot De Geheime Leer af is en dan kan ik die rustig lezen; dat zal voor mij het criterium zijn, het enige dat deugt.’
6
6)
Wachtmeister, Reminiscences of H.P. Blavatsky and The Secret Doctrine, 99
Welke theosofische leer wekte zozeer de woede van
Hitler, dat theosofen tot de eersten behoorden om naar concentratiekampen te worden gestuurd? Het eerste doel van de theosofische beweging, namelijk het vormen van een kern van universele broederschap die vanzelfsprekend alle mensen omvatte, was een verontrustende gedachte voor een tiran die van plan was te heersen door rassen en groepen te elimineren door middel van genocide. In De Geheime Leer staat één zin (2:300) die de nazi-mentaliteit in vuur en vlam zou zetten: ‘terwijl de Ariërs en hun Semitische tak tot het vijfde [ras] behoren’. In de theosofie omvat het vijfde ras (maar is niet beperkt tot) alles wat de wetenschap bedoelt met de Indo-Europese volkeren, en in HPB’s tijd werd voor deze groepen de naam ‘arisch’ gekozen – een mooie term die nu weerzin oproept door misbruik door de nazi’s. Volgens filologen stamt het woord af van arya, dat ‘edel’ betekent of ‘de edelen’ (Encylopaedia Britannica, 1891, 2:672 - Nederlandse versie Deel II p. 781,782).

Grace F. Knoche boek Duizend lichten aansteken
Hoofdstuk 14 H.P. Blavatsky en de Theosophical Society p. 171):
Ongetwijfeld zijn er gevallen wanneer de beslissing uiterst moeilijk is:
slachtoffers van verkrachting, van moedwillige aanranding en incest, trekken een zware wissel op onze gevoelens van mededogen. Niettemin, het feit blijft: een kind dat was begonnen heeft evenveel recht op een kans op deze aarde als enig ander kind, al zijn de omstandigheden misschien pijnlijk voor het kind en voor alle betrokkenen. Niemand van ons kent de onderlinge schakels van karma die dat kind ertoe brengen juist die ouders te zoeken en die omstandigheden die, als men daarin op een verstandige manier en met liefde te werk gaat, zowel het kind als de ouders ten goede zullen komen.
171,172: ‘
De zon van theosofie moet voor iedereen schijnen, niet voor maar enkelen’, schreef M begin 1882 aan A.P. Sinnett. ‘Er zit in deze beweging meer dan u tot dusver heeft vermoed, en het werk van de T.S. is verbonden met soortgelijk werk dat in het geheim aan de gang is in alle delen van de wereld. . . . U kent K.H. en mij – basta! Maar weet u iets van de hele broederschap en haar vertakkingen?’ En M herinnert Sinnett eraan dat hij ‘onze werkwijze zo langzamerhand zou moeten kennen. We adviseren – en geven nooit orders. Maar we oefenen wel invloed uit op individuele mensen.’* Het is niet aan ons om hekken rond de meesters te zetten zelfs niet in ons denken en, of het nu bewust of onbewust gebeurt, te proberen uitspraken te doen over wat hun werk is en wat niet, en hoe of wie ze zullen inspireren of beïnvloeden. We moeten evenzeer voorzichtig zijn om niet iemand bij voorbaat te veroordelen en hem automatisch voor een valse profeet uit te maken omdat hij beweert de ‘spreekbuis van mahåtma’s te zijn’, of ‘boodschappen’ te ontvangen van Morya, Koot Hoomi, of Djual Khool. We zouden niet verbaasd moeten zijn over het toenemende aantal zogenaamde goeroes, avatåra’s, hoge meesters, reïncarnaties van HPB, swami’s, en boodschappers. Een aantal mensen hebben de leringen van de meesters genomen en daaruit een fantasie van psychische verbeelding geschapen, een karikatuur van theosofie. Toch schijnt het ongelooflijk dat er sinds de publicatie van de oorspronkelijke brieven van de mahåtma’s aan A.P. Sinnett en anderen, die nu beschikbaar zijn in bibliotheken en boekwinkels, nog zoveel aandacht wordt geschonken aan imitatie-mahåtma’s en -boodschappers die inspelen op de angstgevoelens van deze tijd en de kwetsbaarheid van de onschuldige die juist door zijn oprechtheid een gemakkelijk slachtoffer wordt. Het zou lachwekkend zijn als het niet zo tragisch was, waarbij levens worden beschadigd door dit bedrog.
*) De Mahatma Brieven, brief 47, blz. 300.
300: De
cyclus waarover ik sprak slaat op de gehele beweging. Europa zal niet over het hoofd worden gezien, wees daar nooit bang voor; maar misschien hebt U er zelfs geen vermoeden van hoe 'het licht daar zal worden verspreid. Vraag Uw SerafK.H. om U daarover bijzonderheden te geven. U hebt het over Massey en Crookes; herinnert U zich niet dat Massey 4 jaar geleden de kans werd geboden aan het hoofd van de Engelse beweging te staan en – bedankte? In zijn plaats werd toen dat oude grimmige idool van de Joodse Sinaï aangesteld – Wyld, die met zijn Christelijke bombast en fanatieke gezwets ons helemaal buiten de beweging sloot. Onze Chohan verbood ons absoluut er op enige wijze aan deel te nemen. Massey heeft het alleen aan zichzelf te danken, en U kunt hem dat ook zeggen. U zoudt nu langzamerhand onze werkwijze moeten kennen. Wij adviseren – en geven nooit bevelen. Maar wij oefenen wel invloed uit op individuele mensen. Snuffel, als U wilt, de Spiritistische literatuur eens door tot het jaar 1877.* Lees deze goed door en zie – als U kunt of U er één enkel woord in vindt over occulte wijsbegeerte of esotericisme, of iets van dat element waarvan de geestelijke stroming nu in zo ruime mate is doordrongen.
*) [Waarschijnlijk omdat in 1877
Isis Unveiled werd gepubliceerd.— Red.]

Levenslessen van Johan Witteveen: Een soefi sust de duivel in slaap (Marcel ten Hooven De Groene Amsterdammer 8 maart 2017 en GAMMADELTA, jrg. 4 nr. 4 - mei 2017 p. 13-23):
Het soefisme leerde VVD’er Johan Witteveen om alles vanuit twee gezichtspunten te bekijken, zowel dat van jezelf als dat van de ander . ‘Een reuze simpel idee, maar van grote waarde in deze tijd.’ Ondanks zijn hoge leeftijd was Johan Witteveen (Trouw 11 februari 2012) vastbesloten om begin februari naar India te reizen, voor een conferentie over universeel soefisme. Hij voelde een grote drang om te gaan, zeker nu met ‘America First’ en de Brexit een politiek van eigenbelang de wereld onder hoogspanning zet. Hij verlangde ernaar daarover in New Delhi met zijn geestverwanten van gedachten te wisselen: hun soefisme is juist een idee over een harmonisch bestaan. Dat is weliswaar een mystiek idee, maar daarom volgens Witteveen niet minder praktisch toepasbaar als bron van verzet, zowel spiritueel als intellectueel van aard, tegen extreme politiek die mensen tegen elkaar opzet.
Hoewel beiden geen soefi’s herkent
Witteveen in de Amerikaanse intellectuelen Aldous Huxley (1894-1963) en Walter Lippmann (1889-1974) geestverwanten, vanwege het onderscheid dat zij maken tussen de wereld van de geest en de wereld van de materie. Witteveen raadpleegt nog regelmatig The Perennial Philosophy (1944) van Huxley en Lippmanns The Public Philosophy (1955).

Michael Gomes Hoe De Geheime Leer tot stand kwam (p. 3)
5: Deze brochure is het artikel van
Michael Gomes, dat hij schreef ter gelegenheid van bovengenoemd feit, en werd gepubliceerd in Theosofia nummer 4 van juli 1988.
Terwijl de meeste theosofen bekend zijn met het feit dat
H.P. Blavatsky's magnum opus, De Geheime Leer, in 1888 werd uitgegeven en op de hoogte zijn van de veelomvattende theorieën over kosmogenesis en antropogenesis welke we daarin aantreffen, zijn de gebeurtenissen die het boek tot stand hielpen komen niet zo goed bekend. Gelukkig bestaat er een aantal verslagen van ooggetuigen die het mogelijk maken om deze periode te reconstrueren. Het boeiendst en het meest gedetailleerd is Reminiscences of H.P. Blavatsky and The Secret Doctrine ('Herinneringen aan H.P. Blavatsky en De Geheime Leer') van gravin Wachtmeister, in 1893, na de dood van HPB, gepubliceerd en door Quest opnieuw uitgegeven.

Madame Blavatsky over de studie van de Theosofie (genoteerd door Robert Bowen), Blavatsky zegt (p. 7):
Als je denkt dat je uit De Geheime Leer een bevredigend beeld van de samenstelling van het universum kunt krijgen, dan zal deze studie je alleen maar verwarren. Het boek is niet bedoeld om zo'n definitieve uitspraak te doen over het bestaan, maar om je
in de richting van de Waarheid te leiden.
Ze zegt (p. 8):
Neem De Geheime Leer ter hand zonder enige hoop te koesteren de definitieve Waarheid van het bestaan van haar te vernemen, of zonder enig ander idee dan maar te zien in hoeverre zij kan leiden in de richting van de Waarheid. Zie in [deze] studie
een middel om het denken te oefenen en te ontwikkelen zoals dat nooit door andere studies ontwikkeld is. Neem de volgende regels in acht:
Wat je ook in De Geheime Leer wilt bestuderen, houd steeds de volgende denkbeelden voor ogen, die de basis moeten zijn van je
ideeën-vorming:
(a)
DE FUNDAMENTELE EENHEID VAN ALLE BESTAAN.

H.P. Blavatsky, De Geheime Leer (in het vervolg GL, Fricke editie, deel I en II). Voor het bestaan van zeven sleutels, met hun onderscheiden werelden van betekenis, zie deel II:454-55; zie verder Esoterische Opstellen en Instructies (De Geheime Leer dee! III, Terwiel editie), 201, 218-23. Over de ontoereikendheid van de metafysische sleutel, zie deel III:201; ook verwijzingen naar de Leer van het Hart versus de Leer van het Oog, deel III:446, 469-77.

In Nijmegen
Gebrek aan informatie is ook armoede, maar wie wil er tegenwoordig nog een gratis krant? (Toine Heijmans de Volkskrant 25 februari 2023, p. 15):
Natuurlijk begrijpt hij dat journalistiek
niet gratis is, maar het wordt voor hem steeds moeilijker om onafhankelijk nieuws te vinden, vooral het stadse, dat uit de buurt. ‘Echt jammer want ik ben nieuwsgierig aangelegd, ook al ben ik maar gewoon een fabrieksarbeider.’
Gratis nieuws bestaat, maar is meestal landelijk of partijdig. De
verschraling is regionaal en lokaal. ‘De grote informatie krijg je wel binnen,’ zegt Frenk de Weijer. ‘Het gaat om de kleine stukjes, gewoon over wat er hier in de buurt gebeurt.’
De enige plek waar
kranten gratis zijn is de bibliotheek, en Frenk komt er graag om boeken te lenen, hij leest nu De offers van Jeroen Windmeijer, dankzij de gemeente die zijn abonnement betaalt. Maar daar elke dag de krant gaan lezen is ook zowat. Een krant op de mat heette vroeger een huisvriend, tegenwoordig word je bijgepraat door Facebook.

Kwintessens, integratie heeft op de interdisciplinaire aanpak betrekking. Het is dus niet verstandig om de evolutionaire biologie buiten de discussie (Laurens van der Meer, de Volkskrant 2 mei 2023) te houden.
In
essentie berust mijn kennis op drie boeken, het Prismaboekje 562 Psychologie van het dagelijks leven uit 1962 van Edward Strecker en Kenneth Appel, Aula pocket nr. 356 INFORMATIE een interdisciplinaire studie van C.A. van Peursen, C.P. Bertels, D. Nauta, dat ik in 1968 heb gekocht en het boek PSYCHOSYNTHESE een veelzijdige benadering van heel de mens van Roberto Assagioli dat ik in 1975 van mijn broer Ruud cadeau heb gekregen. Het betekent dat de klimaatcrisis niet door technologie, maar door biologische, psychologische en sociale factoren wordt opgelost. De oplossing die Milton Friedman aanreikt is volledig uitgewerkt. Chaos, de ''self-fulfilling prophecy" van Frits Bolkestein ontstaat wanneer we weigeren met de keerzijde van de medaille (Complementariteit), het panentheïsme van Spinoza rekening te houden. Om de macht te continuëren creëert de bestuurlijke elite nu financiële fondsen, die zich aan het toezicht van de rechtsprekende macht onttrekken.

Het gaat er om dat we ons weer met de natuurlijke eenheid, de oerbron verbinden. Het volmaakte getal 10 (1 + 2 + 3 + 4) wordt in de metafysische wereld verzinnebeeld door de 4 of de TETRAKTIS. Het laat zien dat er aan de wereld van de eeuwig wederkerende verschijnselen (Aldous Huxley:perennial’, Friedrich Nietzsche: ewige Wiederkehr’, een eeuwige natuurlijke ordening, een blauwdruk zevenvoudige samenstelling van de mens), het mystieke factorelement (x), een bepaalde natuurconstante? aan ten grondslag ligt. De Triade vormt de natuurlijke eenheid 'Ruimte, Materie en Tijd' en de Tetrade vormt de natuurlijke selectie. Bij levensprocessen gaat het om de natuurlijke eenheid en de natuurlijke selectie, namelijk om de Weltstoff van Teilhard de Chardin, de memen van Richard Dawkins, de geest-substantie Swabhâva (Mind stuff) in de Theosofie. Bij de natuurlijke selectie gaat het primair om de context Uw wil geschiede. Richard Dawkins heeft gelijk wanneer hij stelt dat het bij levensprocessen om natuurlijke selectie gaat. Het mechanisme achter het aanpassingsvermogen van de mens aan zijn omgeving is al millennia bekend.
(x) Het getal zeven, als een samenstelling van 3 en 4 (de Wet van Zeven, de Triade en Tetrade,
Trivium en Quadrivium), is dus het factorelement in elke oude religie, omdat het het factorelement in de natuur is. Zeven is het grondtal van het gemanifesteerde heelal (Purucker).

Van der Hoeven (Douwe Douwes de Volkskrant 28 oktober 2009):
Ik maak me zorgen over het
korte termijn winstbejag dat hier en daar overheerst. Een gebrek aan ethisch en moreel handelen is mede oorzaak geweest van de economische crisis.
Haar opmerkingen zijn de werkgevers
Bernard Wientjes, Loek Hermans en Albert Jan Maat in het verkeerde keelgat geschoten.
Van der Hoeven gaat met de onderwijswereld overleggen over cursussen ethiek bij managementopleidingen (de Volkskrant 30 oktober 2009).
Door haar vrijwel kritiekloze en kleurloze politieke opstelling etaleert
Van der Hoeven zich op ethisch terrein als een lege huls. Dit in tegenstelling tot wat je van een CDA politicus in het kader van goed rentmeesterschap zou mogen verwachten. Of met andere woorden wat is precies de toegevoegde waarde van deze minister? Van der Hoeven moet zelf voor haar falende overheidsbeleid verantwoordelijkheid nemen.

Yvonne Doorduyn stipt in haar artikel Aan wie de macht: leraar of manager (de Volkskrant 21 februari 2008) ook een uitspraak van Sjoerd Slagter ‘laat scholen bepalen wat goed is voor leerlingen’ aan.
Wie moeten komen voor verhoor?
Dijsselbloem wil nog geen namen noemen. Duidelijk is dat de politiek en ambtelijk verantwoordelijken gehoord zullen worden, evenals betrokken vakbondsbestuurders. Dan komen namen op van oud-bewindslieden als Wallage, Netelenbos en Van der Hoeven. Ook PvdA-fractievoorzitter Jacques Tichelaar (destijds als voorzitter van de Algemene Onderwijsbond AOb bij de vernieuwingen betrokken) wordt waarschijnlijk gevraagd aan te schuiven.

Met de billen bloot over onderwijsvernieuwingen (Yvonne Doorduyn de Volkskrant 26 april 2007):
Wat ging er mis bij de invoering van de basisvorming en de tweede fase in het voortgezet onderwijs?..

Arnon Grunberg onthoudt zich van een oordeel in sterke reportages over vluchtelingen en migratie (Jan Tromp de Volkskrant 4 augustus 2023):
Dit is geen pamflet, waarschuwt
Arnon Grunberg in zijn boek De vluchteling, de grenswacht en de rijke Jood. Wat het wel is? Een verzameling prachtige reportages, waarin de ­schrijver eerder benoemt dan beoordeelt.

Abraham en Isaac (Luc Meuwse de Volkskrant 5 mei 2023, p. Ik strijd voor een meer seculiere Bijbellezing: God hield Abraham tegen uit woede over zijn slaafse gehoorzaamheid
Arnon Grunberg schrijft in zijn essay Leven met de lege ruimte dat Abraham met zijn zoon Isaac en met een mes de berg opging om in opdracht van God zijn zoon Isaac te offeren. Volgens Grunberg had Abraham ‘het vertrouwen dat het op de een of andere manier wel goed zal komen’. En inderdaad, God weerhield Abraham – als dank voor zoveel godsvertrouwen – van het begaan van een terreurdaad: je kind offeren op ‘bevel van God’.
Ik strijd voor een meer
seculiere Bijbellezing: God hield Abraham tegen uit woede over zoveel slaafse, onnadenkende gehoorzaamheid. Abraham had moeten bedenken dat God niet zulke walgelijke opdrachten geeft.

Poetin heeft gelijk wanneer hij stelt dat zij allemaal moeten ‘ophouden de boot te laten schommelen waar we allemaal in zitten, en die de aarde heet’. Maar de ultranationalistische schrijver Alexander Prochanov, het hoofd van de Russisch-orthodoxe kerk patriarch Kirill, aartspriester Vsevolod Chaplin, de president van het Constitutionele Hof Valeri Zorkin, de televisiejournalist Vladimir Solovjov en de leider van de Euraziatische beweging en mogelijk de chef-ideoloog van het Kremlin Alexander Doegin hebben het mis. De apocalyps, die ook Hillary Clinton signaleert heeft op de Evolutionaire psychologie op aarde betrekking. De hamvraag is wanneer gaat de wetenschap er serieus rekening mee houden dat de Evolutionaire psychologie, lees Zielkunde de schakel is tussen Geestkunde en Natuurkunde.

Snel oplopende rentes vormen risico’ (Daan Ballegeer interviewt Klaas Knot de Volkskrant 24 maart 2023, p. 19):
Volgens de president van De Nederlandsche Bank (DNB)
Klaas Knot moet de roep om de regels voor banken te versoepelen worden weerstaan. ‘Ik zal elk jaar bij de presentatie van het jaarverslag herhalen: buffers, buffers, buffers.’
De onrust op de financiële markten over de
gezondheid van banken lijkt voorlopig bezworen. ‘Dat schokken nu goed zijn opgevangen, is geen garantie voor de toekomst’, waarschuwt Knot. ‘De financiële sector moet weerbaar blijven met voldoende financiële buffers. Europese politici moeten de mondiale aanscherping van het bancaire kapitaalraamwerk onverkort en volledig implementeren in de Europese Unie. Juist nu.

Er is niemand meer die zijn stropdas recht hangt en zijn gulp dichtdoet: Wopke is verloren (Bert Wagendorp de Volkskrant 24 maart 2023, p. 2):
Caroline van der Plas bewijst trouwens dat verfomfaaide kleding er helemaal niet toe doet, als de drager maar krachtig overkomt. Maar Wopke is een consultant, en die moeten het juist hebben van hun kreukvrije pak en smetteloos witte overhemd, anders heeft iedereen in de gaten dat ze lucht verkopen.

Hillary Clinton heeft met haar uitspraak 'Ik ben de laatste tussen jullie en de apocalyps.' (Mark Leibovich interviewt Hillary Clinton de Volkskrant 16 oktober 2016) in zoverre gelijk dat door Trump c.s. de chaos in de wereld wordt versterkt. Het verkiezingsteam van Donald Trump heeft alles uit de kast gehaald om de publieke opinie te manipuleren. Net als George Bush schiet hij daarmee in eigen voet. Sheila Sitalsing heeft gelijk de oppertrol in het Witte Huis heeft de weg gewezen. Het oude vraagstuk dat Jan Zijderveld aanhaalt dat de taart alleen eerlijker kan worden verdeeld wanneer de economie groeit is een gotspe. Globalisering van kapitaalmarkten heeft niet geleid tot een verbetering van de risicodiversificatie van kapitaalverschaffers (L. Bovenberg en C.N. Teulings hebben met hun CPB Discussion Paper Rhineland exit ongelijk gekregen).

Hillary Clinton heeft met haar uitspraak 'Ik ben de laatste tussen jullie en de apocalyps' (Theo Koelé interviewt Hillary Clinton de Volkskrant 16 oktober 2016) in zoverre gelijk dat door Trump c.s. de chaos in de wereld wordt versterkt. Het verkiezingsteam van Donald Trump heeft alles uit de kast gehaald om de publieke opinie te manipuleren. Net als George Bush schiet hij daarmee in eigen voet. Sheila Sitalsing heeft gelijk de oppertrol in het Witte Huis heeft de weg gewezen. Het oude vraagstuk dat Jan Zijderveld aanhaalt dat de taart alleen eerlijker kan worden verdeeld wanneer de economie groeit is een gotspe. Globalisering van kapitaalmarkten heeft niet geleid tot een verbetering van de risicodiversificatie van kapitaalverschaffers (L. Bovenberg en C.N. Teulings hebben met hun CPB Discussion Paper Rhineland exit ongelijk gekregen).

De discrepantie tussen Hegel en Engels is al eerder tussen Pythagoras en Aristoteles naar voren gekomen. De fysica en de metafysica zijn complementair. De quintessens van de éne-werkelijkheid wordt met behulp van het 5D-concept en het Ether-paradigma tot uitdrukking gebracht. Het 5D-concept, de verborgen 5e dimensie heeft op levenskunst - zingevingsvragen - de zingeving van het leven betrekking. Voor de mens is de evolutie geen blind proces zonder enige bedoeling. Door de vergaande individualisering komen de mensen wel steeds losser van de zingeving, het Goede, Ware en Schone van Plato en de van oudsher stabiele sociale netwerken in de maatschappij te staan.

Maarten van Rossem Kapitalisme zonder remmen Opkomst en ondergang van het marktfundamentalisme (superkapitalisten)
De waarde van dit boek zit echter vooral in de meesterlijke beschrijving van de financieel-economische geschiedenis sinds de Tweede Wereldoorlog en van de
paradigmawissel blackblue%neoliberalisme heeft, verwijst iedereen graag naar Ronald Reagan, waarbij meestal veronachtzaamd wordt dat de wortels ervan al in de Carter-jaren te zoeken zijn. Reagan en Thatcher hebben voor de ontplooiing ervan gezorgd en voor de ongeremde doorbraak van het vrije marktfundamentalisme. Ook Bill Clinton heeft ertoe bijgedragen door de afschaffing van de Glass-Steagall Act (1933), die de scheiding verplicht stelde tussen depositobanken en zakenbanken. Daardoor kreeg de Amerikaanse kapitaalmarkt vrij baan voor de ontwikkeling van een echt wildwestkapitalisme. De Amerikaanse economist Michael Hudson spreekt in dit verband over Cannibal Capitalism, omdat het leidt tot het kannibalisme van de reële economie. Niet alleen de VS maar ook de EU en de rest van de wereld betalen een zware prijs voor het ideologisch gedreven wanbeheer, waar het neoliberalisme toe geleid heeft. Dat er geen perspectief op is dat aan deze spectaculaire scheefgroei een einde komt, maakt van Rossem duidelijk in dit meeslepende boek. Zijn thesis is klaar, zijn pleidooi transparant, zijn logica onweerlegbaar.
De moraal van het verhaal was dat de uitwassen van het marktfundamentalisme moesten opgevangen worden door zuivere overheidsinterventies. Hiermee werd het funeste effect van het marktfundamentalisme duidelijk: winsten werden geprivatiseerd, en verliezen werden gesocialiseerd, zeg maar betaald door alle belastingbetalers. De hele kwestie maakt alvast duidelijk dat het neoliberale dogma van het afbouwen van de overheid in de VS geleid heeft tot een weinig rooskleurige situatie voor de lagere en middeninkomens.

Net als de is ook de kredietcrisis mensenwerk. Het is mogelijk de kredietcrisis in een historisch perspectief te plaatsen door in de tekst van Hans Blom het woord holocaust door kredietcrisis te vervangen.

We werkten aan de kredietcrisis mee (Hans Blom de Volkskrant 1 mei 2010):
We neigen ertoe de
kredietcrisis te zien als iets dat zich buiten ons om voltrok. Maar het was ook gewoon mensenwerk.
Het neigt er ook toe de
kredietcrisis te zien als iets dat zich min of meer als een natuurramp buiten ons om onontkoombaar voltrok. Maar dat miskent dat geschiedenis in de letterlijke betekenis van het woord mensenwerk is. Geschiedenis gáát niet alleen over mensen, maar wordt ook gemaakt door mensen, individueel en groepsgewijze.
Dit drukt ons met de neus op ieders
individuele verantwoordelijkheid in het historisch proces. Indien ons handelen volstrekt gedetermineerd zou zijn, voltrekt de werkelijkheid zich buiten ons om, zijn wij speelbal. Maar de betekenis van beslissingen, keuzen dus, op alle niveaus is aantoonbaar. De ten minste relatieve openheid van elke historische situatie is zo tevens de voorwaarde voor een samenleving waarin mensen ook verantwoordelijk zijn voor hun handelen, de genoemde smalle marges ten spijt. Dat is behalve een mooie ook een beangstigende gedachte.

Er blijft behoefte aan een nieuw gezichtspunt zoals paus Franciscus, Alessandro Baricco en Alexandria Ocasio-Cortez beschrijven op het morele kompas (balk en splinter, Gouden kalf en zondebokmechanisme). Of kan alleen kunst ons nog redden?
Het onderzoeksrapport ‘E i V’ laat zien dat het er nog steeds gaat om de regels van het spel van het wederzijds respect,
Ethic of reciprocity - de Gulden Regel Wat gij wilt dat u geschiedt doe dat de ander. - , er is niets nieuws onder de zon. Of anders gezegd het nieuwe paradigma is analoog aan het oude paradigma.
Meta-leren,
bewustzijn van bewustzijn, het reflexieve zelfbewustzijn maakt leren mogelijk. Het Oude Testament spreekt van het Gouden kalf en het Nieuwe testament van dat Niemand twee heren kan dienen: Jullie kunnen niet God dienen én de mammon. Ook nu gaat het nog steeds om een medaille met twee kanten, Goed en Kwaad (zie ook Demon est deus inversus, Qliphoth en klippoth).

De act van Jeroen Dijsselbloem in het programma College Tour 11 september 2015 wordt door het interview op 13 augustus 2015 van Tobias Reijngoud met Joris Luyendijk - Triodos Bank Herfst 2015 onderbouwd. Sinds het begin van de financiële crisis in 2008 is er niets wezenlijks veranderd in de bancaire sector. Een volgende crisis kan zomaar uitbreken. De act van Jeroen Dijsselbloem staat diametraal tegenover het verhaal van Joris Luyendijk. Het probleem voor politici is dat onze macro-economen hun vakgebied hebben opgeblazen. Om de éénzijdige koopmansgeest en lobbynetwerken van bankiers te reguleren, is er behoefte aan een nieuwe Glass-Steagall wet.

Het zijn onze eigen carrièrrepolitici Frits Bolkestein, Wouter Bos, Jeroen Dijsselbloem, Mark Rutte, Coen Teulings en Frans Timmermans, die hun volgelingen knollen voor citroenen proberen te verkopen en de 'Babelonische spraakverwarring' in de wereld bevorderen. Frans Timmermans liet zondag 10 december 2017 in Buitenhof weten een adept van Jeroen Dijsselbloem te zijn. Het zijn opportunistische politici, die het falen van zelfreinigend vermogen in de financiële sector, het niet meer relevant verklaren van de Glass-Steagall wet, misbruiken voor het bedrijven van opportunistische, improductieve korte termijn politiek. Het zijn de aanjagers van het neoliberalisme, een grotere tweedeling in de maatschappij. Wat betreft het marktmechanisme zitten deze politici in hun vastgeroeste denkpatronen om de lat voor het grootkapitaal steeds lager te leggen gevangen. De crux van het rapport ‘E i V’ zit in de relatie tussen essentie (wezen) en existentie (bestaan), tussen het zondebokmechanisme en het marktmechanisme of met andere woorden tussen heer en slaaf (politicals en professionals) respectievelijk tussen verkoper en koper. De crux, de moraal van het verhaal is en dat was in de Bijbel al bekend, dat het onmogelijk is moral hazard te automatiseren omdat elk individu de lat op een ander niveau legt. Het gaat primair om de mondige burger. De mislukte ICT-projecten bij de overheid spreken voor zich.

Tobias Reijngoud boek Weten is meer dan meten (een recensie staat in de Volkskrant 23 februari 2012):
Spraakmakende opinieleiders over de
economisering van de samenleving:
Hans Achterhuis, filosoof en publicist * Frank Ankersmit, historicus * Jan Blokker, publicist * Peter Blom, directievoorzitter Triodos Bank * Arnoud Boot, hoogleraar financiële markten * Arjo Klamer, hoogleraar economie van kunst en cultuur * Jos van der Lans, cultuurpsycholoog en publicist * Grahame Lock, hoogleraar filosofie * Rob Riemen, directeur Nexus Instituut * Abram de Swaan, socioloog * Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap * Marian Verkerk, hoogleraar zorgethiek * en anderen.
In zijn boek laat
Tobias Reijngoud zien dat het in de kern nog steeds draait om het eerder door Aristoteles onderkende spanningsveld tussen ’Kwaliteit en Kwantiteit’. Of met andere woorden Plato's Ideeën wereld, de Allegorie van de grot is nog steeds actueel: Kenmerkend voor Plato’s idealisme is dat de abstracte wereld van de Ideeën meer realiteit bezit dan de materiële wereld van de tastbare dingen.

'Beschaving is een dun vernislaagje' (interview Tobias Reijngoud Trouw 21 februari 2012):
Werkelijke vrijheid betekent: vrij zijn van het najagen van begeerten en behoeftes, geen slaaf zijn van je driften. Dat zegt cultuurfilosoof Rob Riemen. De schuldencrisis is volgens hem het gevolg van een perverse vorm van vrijheid.

Volgens Abram de Swaan is het model van de publiek-private-samenwerking aan herijking (zie IJktheorie) , een paradigmawisseling toe. ’IJdelheid der ijdelheden, alles is ijdelheid’ geldt ook voor de fysicus Max Tegmark. Het is een illusie te geloven dat ICT het levensraadsel, het mysterie van het leven oplost. Wat betreft herijken zie de columns van J.L. Heldring in NRC Handelsblad. J.L. Heldring verwijst naar herijking 59 keer, ijkpunt 22 keer, herijken 9 keer, herijkingsnota 4 keer en krachtenveld 3 keer. Het biologische perspectief, de Hoofdroute is al millennia bekend.
Wat betekent
herijking! Van Dale helpt ons niet veel verder. Dus kijken we naar wat dit woordenboek over ijken te zeggen heeft. Dit: ‘Meet- en weeginstrumenten toetsen aan de gestelde eisen, ze indien nodig en mogelijk daaraan doen beantwoorden.’ Herijken betekent dus: die instrumenten opnieuw toetsen, dat wil zeggen: aan de gewijzigde eisen of omstandigheden, en ze daaraan doen beantwoorden. Op de politiek overgebracht, betekent het dat de politiek getoetst moet worden aan de gewijzigde omstandigheden en, indien nodig en mogelijk, daaraan aangepast. ( NRC Handelsblad van 06-09-1994, pagina 9)

Het Filosofisch kwintet, James Bridle, Chris van der Heijden en H.P. Blavatsky begrijpen,dat de mens als Microkosmos, analoog is aan de Macrokosmos. De wederkerigheid tussen integratie en desintegratie hangt met het reflexief bewustzijn samen. Het Nieuwe Leren, de cycli van de evolutionaire kringloop houdt de gemoederen van de mensheid al millennia bezig. De problemen die nu spelen, zijn analoog aan eerdere verhalen. Deze repeterende verhalen onderbouwen de evolutionaire kringloop.

Martin Wolf DE CRISIS VAN HET democratische kapitalisme (Buitenhof 23 april 2023 NPO1):
Krachtig pleidooi voor de instandhouding van het democratisch kapitalisme
Toen de Berlijnse Muur in 1989 viel, zegevierde het
westerse democratisch kapitalisme. Democratie en kapitalisme verspreidden zich in rap tempo over de hele wereld en onder de bevolking overheerste een gevoel van triomf. Nu, meer dan een kwarteeuw later, wordt de westerse wereld geconfronteerd met een financiële crisis, heerst er een groeiende ongelijkheid en is de onvrede groot. Er gaan krachtige stemmen op dat het kapitalisme beter af zou zijn zonder democratie, terwijl anderen juist het tegendeel beweren.
In De crisis van het democratisch kapitalisme geeft
Martin Wolf een overtuigend weerwoord op beide standpunten. Hij biedt een diepgaande en heldere visie op het steeds wankelere huwelijk tussen kapitalisme en democratie – en maakt duidelijk waarom een scheiding een vrijwel onoverkomelijke ramp zou zijn.

Martin Wolf: Tijdperk-Trump is iets tussen slecht en catastrofaal (Koen Haegens de Volkskrant 26 november 2016 p. 12-13):
Bent u aan het radicaliseren?
(Aarzelt) 'Mijn waarden veranderen niet. Het zijn in wezen dezelfde waarden als die van mijn vader en moeder. Maar mijn begrip van hoe de wereld functioneert, dat wijzigt wel. Eigenlijk schaam ik me daar niet zo voor. Onfeilbaarheid is een religieus idee. Niet iets voor de echte wereld. Ik ben liever iemand die zijn standpunt verandert in reactie op nieuwe gebeurtenissen en ideeën, dan een gesloten geest. Mogen de banken nog geld scheppen?
Slechts één op de vijf mensen blijkt te weten dat het commerciële banken zijn die meer dan 95 procent van het geld scheppen. De helft is ervan overtuigd dat overheden of centrale banken hiervoor verantwoordelijk zijn. Dat blijkt uit onderzoek van Motivaction onder 23 duizend inwoners van twintig verschillende landen.
Martin Wolf meent van wel. Als één van de meest vocale voorstanders van 'publieke geldschepping' bepleitte hij deze week, op uitnodiging van het Sustainable Finance Lab, zijn zaak in Nederland. 'Er zijn veel verschillende manieren waarop je dit kunt doen', legt hij uit. 'Wat mij betreft moet de beslissing hoeveel geld er elk jaar gecreëerd wordt bij technocraten liggen. Politici kun je dat niet toevertrouwen.'

Koen Haegens laat in zijn column Tevreden knort het toezicht monster (de Volkskrant 12 september 2012 p. 25) zien dat er ten opzicht van controle op de controleurs, en dat in het kwadraat (de Volkskrant 12 december 2017 p. 26-27) weinig is veranderd. Het gaat er om de lobbyisten (Mario Draghi, de opperlobbyist Niek Jan van Kesteren c.s), die het creatieve boekhouden faciliteren, de krachten achter het neoliberalisme te doorbreken. Het is aan ons een creatieve, eigentijdse en praktisch uitvoerbare variant te bedenken. Zodat de economie van ondernemen en produceren weer lucht krijgt. zoals Dirk Bezemer (De Groene Amsterdammer 12 september 2019 p. 9) het formuleert.

Het doormodderscenario van Jeroen Dijsselbloem heeft betrekking op dat politici in het algemeen beter zijn in het doorschuiven, dan in het oplossen van problemen. Of met andere woorden struisvogelpolitiek. Het verschijnsel dat Jeroen Dijsselbloem in het eindrapport Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwingen signaleert namelijk dat de verantwoordelijke bewindslieden een tunnelvisie (groupthink) vertoonden is niet nieuw. Een tunnelvisie komt duidelijk met een conditionering of blinde vlek, het Pontius Pilatus-syndroom overeen. Het zijn vaak de onbewuste patronen die ons leven sturen. Met de geschapen gebakken lucht financieren we de ondergang van de Westerse beschaving. Met de blinde vlek strategie waarmee Jeroen Dijsselbloem c.s. de PvdA naar de afgrond heeft geleid beoogt hij nu het Europese Stabiliteitsmechanisme te 'redden'. Het messianisme van Jeroen Dijsselbloem berust slechts op gebakken lucht. De blinde vlek, de inconsequentie in het denken van Jeroen Dijsselbloem is dat net als eerder aan de onderwijsvernieuwingen ligt aan het laten draaien van de geldpers geen enkel wetenschappelijk onderzoek ten grondslag.

Er is slechts één Leven en Wet, die door het 2e aanzicht, reciprociteit en de vijf thema's waarnemingsvermogen, onderscheidingsvermogen, zelfopoffering, en gelukzaligheid (Engels: bliss, happiness) van het Meta-leren, tot uitdrukking wordt gebracht. Het maakt het mogelijk de waarheid van het balansmechanisme beter te leren begrijpen. Het vraagstuk dat Eus van Someren onderzoekt hangt met de gebroken symmetrie, met virya in het Hindoeisme samen. De leer van verlossing door persoonlijke verdienste en onzelfzuchtigheid is de hoeksteen van de leer van de Boeddha. Het huidige individuele zelfopofferende karma maakt het mogelijk het in het verleden collectief opgebouwde negatieve karma te helen.

Met name religies maken het mogelijk de gebroken symmetrie tussen hemel en aarde te herstellen en het eenheidsbewustzijn te ervaren. De ommekeer slaat een brug tussen aarde en hemel, het gaat uiteindelijk om de schijnbare weg terug.
Alexander Smit Subjectief gewaarzijn:
'In dit subjectieve gewaarzijn onthult zich het mysterie in zijn totaliteit, niet als denken of als voelen.
Denken, voelen en lichaam zijn manifestaties van dit subjectieve gewaarzijn. Zij kunnen als zodanig nooit het mysterie van het geheel omvatten. Dit ontdekken van het subjectieve gewaarzijn is geen einde in zichzelf, maar het gloren van een nieuw begin.'

De menselijke geest is voor iedereen hetzelfde. Maar elke cultuur laat zien dat het op een andere manier tot uitdrukking kan worden gebracht. Natuurkundigen melden ons nu dat de handeling van observeren het waargenomene verandert. Dit is een effect dat wij nauwelijks merken op het niveau waarop we leven, maar dat merkbaar is in de sub-atomaire wereld. In de ijlere dimensies van de realiteit – zoals de emotionele en de mentale – zijn de waarnemer en het waargenomene één, op een manier die veel meer waard is dan in de fysieke dimensie. Aryel Sanat schrijft (p. 77): Volgens de waarnemingen van CWL (Charles Webster Leadbeater) is er geen duidelijke scheidslijn tussen de waarnemer en het waargenomene. Alles wat we waarnemen is het evenbeeld van wat er in onze geest omgaat.

Zonder het begrip karma (Zaaien en Oogsten) te gebruiken beschrijft Tim Boyd het fenomeen in zijn publicatie De paradox van zelftransformatie. Mede op basis van de profeet Ezechiël verklaart H.P. Blavatsky in haar oeuvre, dat astrologie een wetenschap is.

In de zeventiger jaren was iedereen verbaasd over de economische groeispurt van Japan. De top van het Nederlandse bedrijfsleven toog naar Japan om dit eens haarfijn uit te zoeken. Uit onderzoek is toen gebleken dat de belangrijkste factor de 'optimale' samenwerking tussen overheid en bedrijfsleven was. Deze toverformule, het 'en-en' van 'Politiek en Bedrijfsleven' is sindsdien door de overheid volledig overgenomen. Maar ook onder aanvoering van de Amerikaanse president Ronald Reagan en de Britse premier Margaret Thatcher begon begin jaren tachtig het dereguleren van de financiële markten. De markt als doel op zichzelf verklaren staat lijnrecht tegenover de entelechie van Aristoteles. De Bhagavad Gita leert al dat tat tvam asi het uiteindelijke doel van elk mens is, dus uit te vinden wie hij werkelijk is.

De Eeuwige wederkeer, het ultieme ordeningsprincipe, de negentropie of het IBS (integraal besturingssysteem) van Ken Wilber is al millennia bekend. Dit integrale besturingssysteem in de kosmos heeft op de demonen van Beatrice de Graaf betrekking. Hoe het precies zit met deze demonen (engelen) wordt in het boek Het Goddelijke plan van G. Barborka samengevat.

De ‘Law of One’ heeft op het universele ordeningsprincipe karma, ‘Er is niets nieuws onder de zon’ (Zaaien en Oogsten, Geven en Ontvangen, de 2e grondstelling betrekking. Het gaat in het kwantumvacuüm (bewustzijnsveld) om de virtuele scheidslijn tussen twee polen (les 3 polariteit, syzygieën), het aardse en het hemelse, tussen dharma en karma, waarvan Dharma buiten de bestaanssfeer van de wereld der tegenstellingen ligt, de Éne werkelijkheid. Het draait primair om de verborgen dimensie, de geestelijke wederhelft of Syzygos.

Tim Boyd Wijs geworden (Theosofia maart 2015):
In Sanskriet is prajna de term voor wijsheid. Hetzelfde woord wordt in het boeddhisme gebruikt voor één van de zes
paramita’s (deugden of perfecties). De gebruikelijke praktijk is dat ieder van de paramita’s wordt gezien als een tegengif tegen sommige van onze beperkingen. Zo is de paramita van vrijgevigheid een tegengif tegen een bekrompen of benauwde geestesgesteldheid; geduld is een tegengif tegen woede; meditatie is een tegengif tegen een gebrek aan concentratie. Er wordt gezegd dat wijsheid het tegengif is tegen alles, omdat zij de fundamentele oorzaak van onwetendheid aanpakt – verkeerde kennis. Simpel gezegd, we zijn wijs als we de dingen zien zoals ze zijn. Wijsheid kan het gewaarworden van werkelijkheid worden genoemd. De Stem van de Stilte zegt dat de sleutel tot prajna van de mens een god maakt.

Om het evenwicht te herstellen beoogt de theosofie aan de hand van de paramita's, DE NIEUWE TIEN GEBODEN - gedragsregels voor de moderne tijd tegenwicht te bieden. In de Stem van de Stilte licht H.P. Blavatsky de paramita’s toe.

Om het ‘Geloof, Hoop en Liefde’ uit de Bijbel (1 Korinthiërs 13-13:) te verklaren past Plato (428/427 or 424/423 – 348/347 BC) een nieuw gezichtspunt, het 'Goede - Ware - Schone' toe. Het gezichtspunt ‘Geloof, Hoop en Liefde’ wordt in de Baghavad Gita al onderkend. Dit betekent dat het 'Goede - Ware - Schone' van Plato nog millennia meekan. Famke Louise in Nederland, Greta Thunberg in Zweden en Christina von Dreien uit Zwitserland laten ook zien hoe het mogelijk is de waarheid dichter te benaderen.

De cover story (ManagementSite 11 april 2017) van Lenette Schuijt gaat over Ontsporend leiderschap.
Kan de leiderschapsindustrie ontsporing voorkomen? De donkere kant van leiderschap onderbelicht?
Lenette Schuijt bespreekt het Hoe raak je ze kwijt? Over ontspoorde leiders en slechte managers van Joep Schrijvers.

Meta-leren, een helicopterview, dus door boven de gebeurtenissen te gaan staan, afstand te nemen verander je het perspectief. Om de schepping te vervolmaken wijzigt afhankelijk van de tijdgeest de perceptie. Meta-leren maakt het mogelijk 'Marktfalen en Overheidsfalen', de twee kanten van een medaille, te doorbreken. In de kern draait het om de vraag welke 'spirituele leraar of carrièrepoliticus' vertelt het meest geloofwaardige verhaal, geeft je echt inspiratie?

Meta-leren, een helicopterview, dus door boven de gebeurtenissen te gaan staan, afstand te nemen verander je het perspectief. Om de schepping te vervolmaken wijzigt afhankelijk van de tijdgeest de perceptie. Meta-leren maakt het mogelijk 'Marktfalen en Overheidsfalen', de twee kanten van een medaille, te doorbreken.

Pim van Lommel Eindeloos Bewustzijn – Wetenschappelijke visie op bijna-dood ervaring
Hoofdstuk 15
Er is niets nieuws onder de zon (p. 302):
Niets nieuws (p. 303):
Het is een eeuwenoud idee dat de ziel na de dood blijft bestaan, dat men een oordeel krijgt over hoe men geleefd heeft (de levensterugblik in de BDE) en daarna, afhankelijk van hoe men heeft geleefd, in een gelukzalige sfeer mag verblijven, of soms als straf in een angstwekkende omgeving terechtkomt.
309: Het Tibetaanse Dodenboek (Bardo Thodol bevat mondeling doorgegeven zeer oude kennis.
Eindeloos bewustzijn (Henk Hogeboom v.B. tijdschrift GAMMA maart 2008 p. 32,33):
Door zijn boek hoopt
Van Lommel echter ook dat artsen, hulpverleners, zieken- en bejaardenverzorgers, familieleden van hartpatiënten zich in de toekomst meer dan voorheen gaan openstellen voor BDE-verhalen. In het verleden was dat vaak anders. Veel mensen durfden er gewoon niet voor uit te komen dat zij een BDE hadden ervaren. Maar al te vaak werden zij niet serieus genomen. Dat deze verhalen echter van alle tijden en culturen zijn beschrijft Van Lommel in het hoofdstuk 15 'Er is niets nieuws onder de zon'. In alle godsdiensten en culturen vindt men geschriften waarin gewag gemaakt wordt van non-lokale ervaringen. Dood blijkt niet dood te zijn, als we afgaan op het Egyptische dodenboek, het Tibetaanse dodenboek, de hindoeïstische Isha Upanishad, de oud-joodse mystieke leer in de Midrash en de Zohar, het verhaal van Er in Plato's Politeia (Staat), de visioenen in de Bijbel en van mystici als Franciscus van Assisi, Meister Eckhart, Theresa van Avila, Johannes van het Kruis, maar ook in soera 99:7 van de Koran. Verder wijst Van Lommel op geschriften als die van de Zweedse wetenschapper Emanuel Swedenborg Ontwaken uit de dood, de theosofe Annie Besant De dood en daarna, de antroposoof Rudolf Steiner De dood - een andere vorm van leven, enz. enz.

Mysterieus 'geluid' uit de ruimte - Geluid sterker dan alle andere bronnen in het heelal bij elkaar
Zo is de mystieke formule
‘Om mani padme hum’, als men haar op de juiste manier begrijpt, niet samengesteld uit de bijna nietszeggende woorden, ‘O het juweel in de lotus’, maar ze bevat een verwijzing naar deze onverbrekelijke band tussen de mens en het heelal, die op zeven verschillende manieren wordt weergegeven en zeven verschillende toepassingen mogelijk maakt op evenzoveel gebieden van denken en handelen.

Man: Fragments of Forgotten History written by Mohini Mohun Chatterji and Mrs. Holloway under the pseudonym "Two Chelâs", was first published in 1885 in London by Reeves and Turner.
The authors, "
Two Chelas in the Theosophical Society," were Mrs. Laura Holloway (later Holloway-Langford), an American widow, the "Western Chela"; and Mohini M. Chatterji, a Hindu lawyer, the "Eastern Chela". Their collaboration took place in London in 1884. Both these authors at one time had the privilege of being under the guidance of the teachers of H.P. Blavatsky. It appears, however, that neither were able to meet the strict probationary conditions required of them. Like many others before and after, they apparently wasted their opportunity and joined the ranks of "failed Chelas".

W.Q. Judge Theosofische inzichten, p. 58:
De
drie bewustzijnsgebieden van het menselijk leven
jågrat, svapna, sushupti: waaktoestand, droomtoestand, droomloze slaap
[The Path, augustus 1888, blz. 147-9]

H.P. Blavatsky beschrijft in de De Stem van de Stilte de op het hindoeisme gebaseerde visie op het menselijke bewustzijn.
G. de Purucker
gebruikt deze indeling in zowel Wind van de geest als in zijn boek Bron van het occultisme.
Jågrat, de waaktoestand; svapna, de droomtoestand; sushupti, die van de diepe slaap. Deze drie yogî-toestanden leiden tot de vierde, of - de turîya.

G. de Purucker Wind van de geest
Hoofdstuk Het menselijk bewustzijn (p. 184):
Theosofische zieners, die tot verschillende religies en filosofieën behoren, verdelen het bewustzijn van de mens al eeuwenlang gemakshalve in vier klassen: jågrat, de waaktoestand; svapna, de slaaptoestand; sushupti, de volkomen droomloze slaap en voor de meeste mensen de toestand van de dood; en turîya, de toestand van het goddelijke, waarover god-mensen en de grote zieners en wijzen ons hebben verteld omdat zij die tot op zekere hoogte ervaren. Maar het is allemaal één bewustzijn. Jågrat is de toestand waarin wij hier nu allemaal verkeren – tenzij er iemand van de aanwezigen slaapt en als dat zo is, dan is hij in de svapna-toestand of slaaptoestand, waarin hij min of meer droomt. Soms dromen mensen half als ze in de jågrat-toestand zijn.
Het bewustzijn is daar niet in een tijd-toestand. De hoogste toestand van ditzelfde bewustzijn, dat een eenheid vormt, de
bron van ons bewustzijn, wordt turîya genoemd. De boeddhisten noemen het nirvå∆a. De hindoes noemen het mukti of moksha. Wij gebruiken die termen ook omdat ze een duidelijke omschrijving geven. Het is het zuivere bewustzijn van de geest van de mens, een straal van het goddelijke of een vonk van het goddelijke.

Antropologie van het hiernamaals en het 'hiervoormaals' (Piet Ransijn Civis Mundi Digitaal #66 september 2018 II):
De zielenreis van Michael Newton bezien als een sociaalwetenschappelijk onderzoek
Griekse filosofen als Pythagoras en Plato refereren ook naar (een vorm van) van reïncarnatie. Een dergelijke leer was in Europa meer wijd verspreid voordat deze mede door het christendom in diskrediet raakte. Bijv. bij Plato vinden we de opvatting van een samengestelde persoonlijkheid in drie zielendelen: het begerende, het strevende en het kennende zieledeel. Dit stemt overeen met de meer uitgebreide Indiase filosofie hieromtrent, die acht aspecten van de persoonlijkheid onderscheidt. Zie hierover o.m. C I Dessaur, De droom der rede, het mensbeeld in de sociale wetenschappen en H Groot, Verborgen wijsheid uit de Oepanishaden. Bij Plato vinden we de volgende indeling:
1. mensen bij wie het begerende zielendeel met verlangens, pleziertjes en genot de overhand heeft, vormen de laagste klasse. Zij hebben vooral ijzer en brons in hun constitutie. De deugt die hen past is matigheid.
2. mensen bij wie het strevende zielendeel de overhand heeft, vormen de middenklasse van de toezichthoudende klasse van ‘de wachters’, die zilver in hun constitutie hebben, met als passende deugd dapperheid. In India is dat gerechtigheid, dharma, recht en plicht.
3. mensen bij wie het kennende zielendeel de overhand heeft, zijn de bestuurders van de staat en ook de filosofen. Zij hebben meer goud in hun constitutie en de deugd die hen past is wijsheid. Zie Wikipedia, verwijzend naar De Staat (Politeia) en W T de Bary, ed. Sources of Indian Tradition.
India kent een vergelijkbare indeling naar de
vier levenswaarden: 1. kama: genot en liefde, 2. artha: rijkdom en welvaart, 3. dharma: gerechtigheid en 4. moksha: geestelijke bevrijding door inzicht. Deze waarden corresponderen overwegend met resp. 1. het werkende volk, 2. de middenstand van handelslieden en ambachtslieden, 3. de krijgslieden en de overheid, 4. de priesters en intellectuelen. De vier Middeleeuwse standen boeren, burgers, adel en geestelijkheid komen hiermee enigszins overeen en lijken kenmerkend te zijn voor agrarische samenlevingen.

De vertrolling van de Amerikaanse geest (Ross Douthat de Volkskrant 24 februari 2018, Opinie p. 8):
De pogingen van de Russen de verkiezingen te beïnvloeden zijn zeker aanklachten waard, maar moeten niet leiden tot achtervolgingswaanzin en hysterie, schrijft Ross Douthat.
De fixatie op Rusland is, in het slechtste geval, een manier om de tweede keus te maken zonder toe te geven dat je hem hebt gemaakt, om te doen alsof je door het verpletteren van je landgenoten in werkelijkheid verraders en buitenlandse vijanden aan het bevechten bent.
De verkiezing van
Trump was een plotselinge schok in een langdurig conflict. Maar het doet ons geen goed ons in te beelden dat de echte dreun van buiten onze grenzen kwam, terwijl het in werkelijkheid een uniek verhit moment was in onze eigen koude burgeroorlog.

Zodra de troepen weg zijn stort het Westerse bouwsel in (Bert Lanting de Volkskrant 28 mei 2015):
Afghanistan is een nieuw bewijs dat interveniëren een lastig bedrijf is. Het geloof dat vrijheid automatisch tot vrede leidt, ligt aan diggelen.
Verwarrend
Na de Arabische Lente ligt het geloof dat vrijheid automatisch tot welvaart en vrede leidt, definitief aan diggelen. Syrië, Jemen en Libië zijn weggezonken in geweld. De onaangename conclusie is dat
onvrijheid in die regio in de praktijk vaak meer vrede heeft gebracht.
Als er lessen kunnen worden getrokken uit de recente westerse bemoeienis met het Midden-Oosten, zijn die uiterst verwarrend. Aanhangers van de Realpolitik betogen dat het ingrijpen in Libië heeft aangetoond dat humanitaire interventies meer risico's dan voordeel opleveren: sinds de val van de Libische leider Moammar Kadhafi is het land in een chaos beland. Maar pleitbezorgers van het ingrijpen betogen dat het juist aan de nazorg ontbrak. Als het Westen de Libiërs na de val van Kadhafi had geholpen een democratie op te bouwen, was het land niet ten prooi gevallen aan rivaliserende milities. Of die aanpak zou hebben gewerkt, valt niet te bewijzen. In ieder geval zou het Westen dan troepen hebben moeten sturen om de Libische milities te ontwapenen. Kortom, ingrijpen in een wespennest.
Dat het Westen nu met een nieuwe dreiging wordt geconfronteerd in Syrië, valt niet te ontkennen. Maar in Irak is het succes van Islamitische Staat juist het gevolg van ingrijpen door de VS en hun half mislukte pogingen tot nation building. Door Saddam Hussein ten val te brengen en de oude machtsstructuur tot op de grond af te breken, zaaiden de VS het zaad voor het oplaaien van het sektarische conflict tussen de sjiieten - nu opeens aan de macht - en de soennieten, die zich onderdrukt voelen door het nieuwe bewind in Bagdad.
Ook in Afghanistan zijn de resultaten van militair ingrijpen en bijna veertien jaar van westerse nazorg pover. Dankzij de aanwezigheid van een enorme westerse troepenmacht leek het land even de goede richting in te slaan. Om de gunst van de bevolking te winnen, vormden de geallieerden speciale 'provinciale reconstructieteams' die zich niet alleen met de veiligheid, maar ook met de opbouw bezighielden. Maar ook die idealistische constructie blijkt niet erg diepe wortels te hebben geschoten in de barre Afghaanse grond. Zodra de troepen weg zijn, stort het bouwsel ineen.

Zelfkennis? Vraag je liever af of je een eikel bent (Fleur Jongepier de Volkskrant 30 augustus 2017, p. 20):
De zoektocht naar werkelijk relevante
zelfkennis is niet gemakkelijk. Maar je hebt er wel iets aan.
De woorden
'Ken uzelf' stonden op de tempel van Apollo in Delphi en de kracht die eruit spreekt, lijkt vandaag de dag niet minder. Als je op een willekeurige boekensite zoekt naar 'zelf' of 'identiteit' kom je vooral zelfhulpboeken tegen met titels als 'Van binnen weet je alles', 'De herontdekking van het ware zelf', 'Thuiskomen in jezelf'. En meditatieve lezingen en mindfulnesscursussen schieten als paddenstoelen uit de grond. Maar waar is zelfkennis eigenlijk goed voor?
De zoektocht naar
zelfkennis gaat er uiteindelijk om dat je juist niet zo op jezelf gericht bent maar op de ander. Je kunt juist tot het inzicht komen dat die nieuwe auto kopen niet het belangrijkste is, dat klimaatverandering een groot probleem is, dat je gezin belangrijker is dan je werk. Niet egoïsme, maar altruïsme is het doel.
De zoektocht naar daadwerkelijk relevante zelfkennis is er een van strijd, vervreemding en ongemak. Dat bekt vanuit marketingperspectief misschien niet zo lekker, maar we hebben er tenminste echt iets aan.