Standaardmodel

Niels Bohr: Een ieder die niet ontzet is door de kwantumtheorie heeft haar niet begrepen.
Niels Bohr heeft het fenomeen dat licht zich gedraagt of als deeltje of als golf, afhankelijk van de proefopstelling, maar nooit als beide tegelijk complementariteit genoemd.
De aanroep van Annie Besant:
O Verborgen Leven, trillend in elk atoom;
O Verborgen Licht, stralend in ieder wezen;
O Verborgen Liefde, alles omvattend in Een Zijn;
Moge ieder die zich een voelt met U,
Zich daarom een weten met elk ander.

Triade (Twee kanten van één medaille, Complementariteit, Complementariteitsprincipe)

Complementarity (physics)
In physics, complementarity is both a theoretical and an experimental result [1][2][3] of quantum mechanics, also referred to as principle of complementarity, closely associated with the Copenhagen interpretation. It holds that objects have complementary properties which cannot all be observed or measured simultaneously.
The complementarity principle was formulated by Niels Bohr, a leading founder of quantum mechanics.[4]

Krachtpatserdeeltjes zijn afkomstig uit 'deep space' (Govert Schilling Volkskrant 25 september 2017 p. 20):
'Hoe en waar de deeltjes precies versneld worden, is nog steeds niet bekend,' aldus De Jong, die de Nederlandse bijdrage aan het Pierre Auger-project levert. Niet alleen de identiteit van de schutter, maar ook de precieze samenstelling van de ammunitie is niet duidelijk. Een upgrade van het Argentijnse observatorium moet daar binnenkort meer inzicht in verschaffen.

CERN zoomt verder in op het higgsdeeltje (Martijn van Calmthout Volkskrant 21 september 2015 p. 20):
Alle metingen samen van Atlas en CMS tot de onderhoudsstop in 2013 kunnen worden samengevat in één simpele grafiek waarin de zogeheten koppeling van de higgs aan allerlei andere deeltjes is ingetekend. Bentvelsen noemt de uitkomst spectaculair: 'Een keurige rechte lijn, waarin je het higgsmechanisme aan het werk ziet: een tien maal zo zwaar deeltje koppelt tien maal zo sterk. Dit is de grafiek die de komende jaren ons leven op het lab gaat bepalen.'
Niet alles ligt perfect op de lijn, en die afwijkingen kunnen interessant zijn. Twee subatomaire deeltjes, het top quark en botton quark, lijken wat te licht voor hun relatie met de higgs. Nog niet significant, waarschuwt Verkerke, maar het zou kunnen, zegt hij, dat daar tekenen zitten voor nieuwe natuurkunde.
Verkerke: 'Er zijn veel theorieën die afwijkingen voorspellen. Welke kloppen, kunnen alleen meer metingen uitwijzen.' Fysici speculeren over een hele familie higgsachtige deeltjes.
Een andere optie is zogeheten supersymmetrie, die een schaduwwereld van nog onbekende deeltjes suggereert.
Volgens deeltjesfysicus Ivo van Vulpen van de Universiteit van Amsterdam is het higgsresultaat niet alleen een fysische topprestatie. Dat twee concurrerende detectorteams zo innig hun data delen, noemt hij bijzonder. 'Iedereen probeert altijd als eerste de nieuwe dingen te claimen. Dat alle politieke en emotionele hordes zijn overwonnen, is een klein sociologisch wonder.'

David Bodanis: Einsteins grootste fout het leven van een feilbaar genie
Einstein (1879-1955) kwam in de loop der jaren in wetenschappelijk opzicht steeds meer alleen te staan. Nadat hij in 1915 zijn relativiteitstheorie aan de wereld had geopenbaard, raakte hij verwikkeld in felle discussies met een ander genie, de Deense fysicus Niels Bohr (1885-1962). Samen met een aantal jonge collega’s gaf deze de kwantummechanica vorm, de theorie die het gedrag van subatomaire deeltjes beschrijft.
Einstein moest niets hebben van wat al snel de Kopenhaagse Interpretatie ging heten. Zo ontstond het wat droeve beeld van de oudere Einstein wiens intuïtie hem in de steek liet, en die tot aan zijn dood vergeefs werkte aan een alternatieve, allesomvattende theorie, waarin met name het door hem verfoeide toevalsaspect zou zijn uitgebannen: God dobbelde immers niet.

Voor de complementariteit van Bohr wordt nu het begrip dualiteit van 'Golven en Deeltjes' (wave-particle duality) gebruikt. Dit geldt zowel voor een elektron als een foton. Fotonen (φοτος, photos=licht) ("lichtdeeltjes") zijn een verschijningsvorm van elektromagnetische straling. Afhankelijk van de gebruikte meetopstelling zal straling (een vorm van energie) zich voordoen als golven of als een stroom van massaloze deeltjes, de fotonen. Een foton is een voorbeeld van een kwantum. Een foton is de kleinst mogelijke eenheid van licht.
Een biofoton (kwantum biologie, Fritz Albert Popp) betreft in elk geval fotonen van kortere golflengte dan die welke het lichaam in het diepe infrarood uitstraalt volgens de Wet van Planck vanwege zijn temperatuur.
Corresponding to most kinds of particles, there is an associated antiparticle with the same mass and opposite electric charge.

 

Over de dualiteit van de materie is het laatste woord zeker nog niet gesproken maar men kan niet rond de vaststelling heen dat materie die beweegt in ruimte altijd vergezeld is van een golf omdat de ruimte-tijd rond een deeltje altijd vervormd is. Wat een waarnemer vaststelt hangt uitsluitend af van de waarnemingsmethode. Het is dus 'deeltje of golf' en 'deeltje en golf' (complementariteit of deeltjesparen).

Voor zover we nu weten, ligt de oorsprong in de complementariteit in de niet-commutativiteit van operatoren die observabelen beschrijven in de kwantummechanica.

Voor fotonen (neurogenese) geldt hetzelfde als voor neutronen, molecule, synapsen, gedachten en gevoelens ze verschijnen en verdwijnen.
Een synaps is een verbinding tussen twee neuronen waardoor een impuls kan worden overgedragen.
Materie en antimateriedeeltjes zijn elkaars spiegelbeeld en verschijnen als het ware uit het niets, maar ook geldt elk deeltje heeft een tegendeel dat het doet verdwijnen (annihilatie) als het dat ontmoet.

De elektromagnetische kracht is het medium waardoor het bewustzijn zich in stoffelijke vormen kan manifesteren.
In de deeltjesfysica is een ijkboson een boson dat fungeert als drager van één van de fundamentele natuurkrachten.
Coherentie wordt in de natuurkunde gebruikt om de mate van mogelijke interferentie van golven aan te duiden. Twee golven zijn coherent als zij in staat zijn tot een statisch patroon van destructieve of constructieve interferentie (een zichtbaar interferentiepatroon).

Why Five Superstring Theories? For a 10 dimensional supersymmetric theory we are allowed a 32-component Majorana spinor. This can be decomposed into a pair of 16-component Majorana-Weyl (chiral) spinors.
Supersymmetrie, dikwijls afgekort SUSY is een theorie in de theoretische natuurkunde, die op het moment geldt als een van de meest kansrijke uitbreidingen van het standaardmodel voor elementaire deeltjes. In supersymmetrie heeft ieder elementair deeltje een zogenaamde supersymmetrische partner. De partner van een boson is een fermion, en dat van een fermion is een boson. Alle elementaire deeltjes zijn bosonen of fermionen. Deeltjes met halftallige spin zijn fermionen, en deeltjes met heeltallige spin zijn bosonen. De twaalf fermionen worden in het algemeen met materie geassocieerd en de bosonen met de fundamentele krachten.

Edward Witten M-theorie:
Volgens de Logos of algemene M-theorie zijn in de complexe samenhang weer samenhangende harmonieparen te onderscheiden, die door een verandering in de constellatie van één onderdeel, in totaliteit "van toon" veranderen en wel doordat de harmonie per onderdeel telkens verandert als gevolg van de verandering van de direct samenhangende constellatie. Het gebeurt dus als het ware schoksgewijs en niet direct in alle constellaties, maar aanvankelijk vooral in die constellaties die elkaar beïnvloeden tot een nieuwe harmonie ontstaan is.

Martinus J.G. Veltman: In de loop der tijd zijn er drie belangrijke symmetrieën gevonden: spiegelsymmetrie ('P', het heelal zou gespiegeld kunnen bestaan), tijdsymmetrie ('T', het heelal zou ook andersom in de tijd kunnen bestaan) en materiesymmetrie ('C', elk deeltje heeft een tegendeel dat het doet verdwijnen als het dat ontmoet). De Engelse versie van dit gezichtspunt op het Standaardmodel, C-, P- en T-symmetry.
Symmetry and Symmetry Breaking, C-, P- en T-symmetry ('First published Thu Jul 24, 2003; substantive revision Wed Feb 13, 2008).

Vandaar dat nogal wat theoretische natuurkundigen, waaronder een aantal Nobellaureaten natuurkunde, hun twijfels hebben over de status van de snarentheorie: is het wel meer dan fantastische wiskunde? Zo stelt Martinus Veltman (Nobelprijs natuurkunde 1999): “De snaartheorie is een religie en daarom irrelevant voor de wetenschap.”[3] Hij stelt ook dat de snaartheoretici “decennialang doorrommelen met een theorie die geen contact maakt met de werkelijkheid.” [4]

De Nederlandse versie van het Standaardmodel is op internet aangepast. In de eerste versie stond: De theorie gaat uit van een symmetrie van het heelal (zie behoudswet). Een symmetrie is als volgt te begrijpen. Symmetrieoverwegingen zijn een soort gedachte-experimenten. Drie symmetrieën werden aanvankelijk als evident beschouwd: Spiegelsymmetrie of pariteit (het heelal gezien in een spiegel zou kunnen bestaan), Tijdsymmetrie (het heelal zou op kleine schaal andersom in de tijd kunnen verlopen) en Materiesymmetrie.

Quantumraadsels ontrafeld (Martijn van Calmthout - Volkskrant 9 mei 2015 - bijlage Sir Edmund p. 42-44):
Nu we dagelijks met de quantum-wereld te maken hebben, al is het maar door de smartphone in onze broekzak, is het volgens Martijn van Calmthout tijd dat natuurkundigen ophouden er zo moeilijk en geheimzinnig over te doen.
Tot slot\\ Wordt het quantum met dit alles minder vreemd? Waarschijnlijk niet direct, maar het geeft wel een ander perspectief op het idee dat quantumwetten nu eenmaal onbegrijpelijk zijn. In feite zijn die wetten niet mysterieuzer dan de wetten die we wél denken te bevatten, die van vallende en bewegende voorwerpen, het licht in onze huiskamers, de warmte die de radiatoren geven, of de zon. En in dat geval is het tijd dat we ook de quantumwetten accepteren zonder ons voortdurend af te vragen of we ze wel echt snappen. Accepteren is een goed begin en wennen aan de quantumwerkelijkheid is gewoon een kwestie van tijd.

Towards a Grand Unified Field Theory based on Phi Recursion and Quantum Gravity
The discovery of James Cronin and Val Fitch in 1964 that CP violation could be broken showed that both C conjugation between particles and anti-particles in weak interactions also violated P symmetry in many cases. Later it was discovered in a Kaon decay experiment that CP symmetry was violated and ownly a weaker version of the symmetry could be preserved by invoking CPT symmetry. Therefore, besides C and P symmetry, there is a third operation T (Time Reversal) which corresponds to reversal of motion. Invariance under time implies that whenever a motion is allowed by the laws of physics, the reversed motion is also allowed. Therefore, the combination of CPT symmetry is beleived to constitute an exact symmetry of all types of fundamental interactions. Because of the CPT symmetry, a violation of the CP symmetry is considered a violation of the T-symmetry. Therefore, CP violation implied violation of T-symmetry provided that the CPT symmetry theorem was valid. This theorem is therefore regarded as one of the basic principles of Quantum Field Theory.

In een open, dynamisch systeem moet er van een gebroken symmetrie sprake zijn. Volledig gelijk duidt immers op een evenwichtstoestand.
Hoofdstuk 3: DE GEMIDDELDE EVOLUTIE, Selectie en symmetriebreking.
3.1. Symmetrie en Alfa-informatie Een historische terugblik (gebroken symmetrie).

Binnenin de kernen van de atomen zijn, over ultrakorte afstanden de zwakke en sterke kernkracht actief. De zwaartekracht en de elektromagnetische kracht zijn daarentegen twee krachten, die over langere tot super lange afstanden werkzaam zijn.
Bij het onderzoek naar de familie van elementaire deeltjes gaven de wetten van elektrische kracht en sterke kracht onjuiste waarden van de massa van de deeltjes. Dit probleem werd opgelost door Feynmann, Tomonoga en Schwinger, die aantoonden dat de wolk vage deeltjes rond deeltjes hetzelfde effect heeft als een kleine verandering in de massa. Dit verschijnsel wordt renormalisatie genoemd. De schijnmassa komt overeen met de gemeten massa; de echte massa is onkenbaar. Een ander probleem was dat de spiegelsymmetrie niet altijd opgaat voor zwakke omgangsvormen. Waar dit zo is, bleek ook de materiesymmetrie afwezig te zijn, zodat de tijdsymmetrie wel behouden bleef. Voor deze ontdekking ontvingen Cronin en Fitch de Nobelprijs. Met de overgebleven tijdsymmetrie togen ’t Hooft en Veltman aan het werk om de grondregels van de hele familie van elementaire deeltjes te vinden. Ze voorspelden twee koppeldeeltjes van zwakke omgang. Deze koppelaars zouden honderd keer zo zwaar zijn als protonen. Bovendien voorspelden ze een nieuw deeltje dat een sterke omgang heeft. Dit deeltje en de twee koppelaars zijn aangetoond in de deeltjesversneller van CERN. De uitkomst was dat de koppelaars van zwakke omgang wel erg zwaar zijn en dat de koppelaar van elektronische omgang juist helemaal geen gewicht heeft. Die massa ontstaat volgens de twee geleerden doordat er nog kleinere deeltjes, de Higgs-deeltjes bestaan, die net de symmetrie.

De elektronenconfiguratie van de elektronen rond de atoomkern beschrijft in welke banen de elektronen zich bevinden in het atoom; deze banen worden de elektronenschil genoemd.
Het woord 'baan' moet hier echter met een korreltje zout genomen worden, omdat het elektron zich ook als een golfverschijnsel (orbitaaltheorie: de fysische interpretatie van het kwantummechanisch model) gedraagt. Quantummechanica:
Zo vormen de vier elementaire deeltjes samen met de relatieve, dynamische ether dan een parallel voor de vier basiskrachten die de natuurkunde kent: de zwaartekracht (die de materie op grote schaal bij elkaar houdt, hypothetisch overgebracht door gravitonen), de elektromagnetische kracht (die de elektronen bij een atoom vasthoudt, overgebracht door fotonen), de sterke kernkracht (die de protonen en neutronen in de kern bij elkaar houdt, overgebracht door gluonen) en de zwakke kernkracht (die een rol speelt in diverse vervalprocessen, overgebracht door W-bosonen en Z-bosonen). In één adem gezegd: eerst is er de tijd, dan de werveling ervan en dan de opsplitsing ervan in de drie basisdeeltjes van de materie plus een holistisch integriteits-effect dat ook wel als het lokale etherdeeltje te beschrijven is. De etherdeeltjes zijn steeds deel en geheel, zijn 'part and parcel', of holondeeltjes - naar het holon zoals het hongaarse multitalent Arhur Koestler (1905-1983) en meer recent de holist Ken Wilber het als een filosofisch begrip verdedigden.

Hans Vincent brengt de ruimtelijke kant van het vierdimensionale ruimtetijd continuüm, de eeuwige oneindigheid, van het Punt Omega in kaart. Terwijl Frank Tipler daarentegen het tijdsaspect belicht. Een nieuw gezichtspunt ontstaat door beide gezichtspunten met elkaar te verbinden. Hans Vincent:

- God = Scheppende Intelligentie,
- Zoon = de materiële (aardse) werkelijkheid,
- Heilige geest = evolutionaire krachten in het universum.

Frank Tipler, Tijdschrift Gamma, nr. 2 2003, stelt de singulariteit van ruimtetijd gelijk aan God, drie singulariteiten:

- God de Vader vereenzelvigt met de singulariteit van de ultieme toekomst,
- De Zoon is de verbindende singulariteit tussen het ultieme verleden en de ultieme toekomst,
- De Geest representeert het ultieme verleden (Geheugen).

Esoterie:

Pythagoras Drie Logoi: Spiegelsymmetrie:
  1e Logos, Monade3e Logos, TriadeAntroposofieRudolf Steiner 
MonadeTriadeGod ----GeestGeestmens ----Geestzelf (omgevormd Astraallichaam)
||||||
TetradeDuade4. Lichaam ----ZoonFysiek lichaam ----Levensgeest (omgevormd Etherlichaam)
  Tetrade2e Logos, Duade  

Éne werkelijkheid, 'Ongemanifesteerd en Gemanifesteerd':

Ongemanifesteerd (Hogere Tetraktis) Triade:Gemanifesteerde (Lagere Tetraktis) Tetrade:
Synthese Hans Vincent en Frank Tipler:Esoterie:
- God = Scheppende Intelligentie,De Monade symboliseerde Eenheid, de staat van zijn vóór de schepping.
God representeert het ultieme verleden (Geheugen).
- Zoon = de materiële (aardse) werkelijkheid. De ZoonDe Duade symboliseerde de eerste beweging naar schepping;
vereenzelvigt met de singulariteit van de ultieme toekomst.de splitsing van de Monade in twee polariteiten.
- Heilige geest = evolutionaire krachten in het universum.De Triade symboliseerde de vereniging van de twee polariteiten
De Geest is de verbindende singulariteit tussen hetdoor een bemiddelende hoedanigheid, de Logos of het woord.
ultieme verleden en de ultieme toekomst.
 De Tetrade Vuur, Lucht, Water en Aarde

Een vraag die in het kader van het rapport ‘E i V’ wordt gesteld is in hoeverre correleren de membranen (brane cosmology) in de macrokosmos (M-theorie) met de membranen in de microkosmos, de celbiologie. In beide gevallen is van creatie en destructie sprake. Er wordt van uitgegaan dat het antwoord met Brahma (God als Schepper), Vishnu (God als Onderhouder) en Shiva (God als Transformerende Entiteit) van de hindoeïstische Drie-eenheid samenhangt. De gemanifesteerde werkelijkheid (de drie vormen van Vishnu) staat tegenover de ongemanifesteerde Trimurti.

Geheime Leer Deel I hoofdstuk 5 Over de verborgen Godheid, haar symbolen en tekens (p. 388):
Deze twee sephiroth, vader, abba en moeder, amona genoemd, zijn de duade of de tweeslachtige logos waaruit de andere zeven sephiroth voortkwamen. (Zie de Zohar.) Deze eerste joodse triade (sephira, chochmah en binah) is de trimurti van de hindoes.

Michael Fromfeld (artikel Een Elektrisch Universum Prana nr. 171, feb/mrt 2009) verbindt de lineaire beweging met Shiva, de spiraal beweging met Vishnu en de circulaire beweging met Brahma. De spiraal beweging is als het ware de combinatie van een lineaire (eerste aspect) en circulaire (tweede aspect) beweging. In een zwaartekrachttheorie is een spiraal beweging uitzondering, in een elektrodynamische theorie praktisch regel. Van het kleinste deeltje tot de grootste galactische formatie is er een web van elektrische circuits dat alles in de natuur verbindt en verenigt, sterrenstelsels organiseert, sterren energie geeft, planeten geboren doet worden, en op onze eigen wereld het weer controleert en biologische organismes tot leven brengt. In een elektrisch universum zijn er geen geïsoleerde eilanden.

Bij de drie guna’s tamas (these) rajas (antithese) en sattva (synthese) draait het om het principe van de ‘eenheid der tegendelen’, het overbruggen van tegenstellingen, het principe van complementariteit dat al door Heraclitus naar voren is gebracht.

F. van Raalten, boek Filosofie in hoofdzinnen 2 (p. 35):
Bij de beantwoording van de vraag of Hegels dialectiek een bruikbare analyse voor de historische ontwikkeling biedt zullen we gebruik maken van de begrippen: kwaliteit en kwantiteit, waarvan de behandeling een groot gedeelte van de Logik beslaat.
36: Logik I p. 383: ‘Alle geboorte en dood zijn in plaats van een zich voortzettende geleidelijkheid juist een breuk daarmee en de sprong uit kwantitatieve verandering in kwalitatieve’ etc. Maar zegt Hegel, ‘het kwantum is de opgeheven kwalitatieve grens’. Hoe groter de hoeveelheid des te minder kwalitatief is het produkt. …;ook omgekeerd: hoe kleiner het kwantum des te kwalitatiever.
37: Elke vooruitgang kent een omslag in het negatieve waardoor de verhouding tussen kwaliteit en kwantiteit verandert en de maat(staf) onder zo’n spanning komt te staan dat ook deze verandert.

 

====

Zwaartekracht (Aantrekking en Afstoting M/V, Hermeneutische Cirkel)

Supergravitatie is een veldentheorie, en valt onder het domein van theoretische fysica. Het is een uitbreiding van de relativiteitstheorie van de zwaartekracht, en wordt een mogelijke uitbreiding en vervollediging geacht van de fysica zoals we die nu kennen.

Daniel Sarewitz, a graduate of Cornell’s geological sciences PhD program, begins by contemplating the deep similarities between religion and science as he mulls over the Higgs boson on a trip to the Angkor temples in Cambodia:
The Higgs, of course, has been labelled the “god particle” because it accounts for the existence of mass in the Universe. But the term (coined by physics Nobel laureate Leon Lederman, perhaps to the regret of some of his colleagues) also signals the ambition of science, or at least of certain branches of physics, to probe the origins and meaning of existence itself — which, to some, is the job of religion. Science may seek a theoretically and empirically sound explanation of such origins and religion may not. But this distinction is less clear than it seems.

Na het nieuws over het Higgsdeeltje op 4 juli 2012 stelt de CERN-directeur Rolf Heuer: ‘Het echte werk begint nu pas.’

In plaats van het Higgsdeeltje wordt ook wel aan het scalar boson or BEH gerefereerd. Het Higgsdeeltje heeft niets met zwaartekracht te maken. Het zwaartekrachtdeeltje, het graviton is nog nooit waargenomen.

Waarom het Higgs-deeltje zo belangrijk is!
Elektromagnetische kracht: deze wordt overgebracht door het foton krachtdeeltje. Het foton is niets anders dan een lichtdeeltje of zeg maar gewoon licht. Licht is weer een vorm van elektromagnetische straling: zoals de straling waarmee we televisie kijken of die in een magnetron wordt gebruikt om het eten op te warmen. Het foton is massaloos. Dit betekent dat het foton geen rustmassa heeft en uit energie bestaat. In ons verhaal zullen we vaak massaloos deeltje, licht, straling, lichtdeeltje of foton door elkaar heen gebruiken. Ook gebruiken we soms losjes het woord zwaar in plaats van massief.
Beroemde Bèta-Wetten voor Alfa's Verklaard
We hebben nog één ingrediënt nodig, namelijk dat licht naast een hoeveelheid energie, ook een hoeveelheid beweging heeft. Dit is de zogenaamde stralingsdruk en deze is niet zo eenvoudig te meten, maar heeft onder andere (deels) te maken met het feit dat kometen een staart vormen, en de zon niet onder zijn eigen gewicht instort. Beide eigenschappen volgen ook uit de theorie van Maxwell. Daaruit volgt tevens dat de hoeveelheid beweging van het licht precies gelijk is aan de energie E van het licht, gedeeld door de lichtsnelheid c, E/c. Einstein's beroemde formule laat zien dat de energie van het licht equivalent is met een hoeveelheid massa. Gewoonlijk bepalen we massa door op een weegschaal objecten met elkaar te vergelijken. Daarbij wordt zo'n object, bijvoorbeeld een appel, eerst stil gelegd op de weegschaal en dan gewogen. Dit heet ook wel rustmassa. Maar licht kan niet stil gezet worden. Dat is de ultieme consequentie van het lichtpostulaat. Het beweegt altijd met de snelheid c. Als we het toch stilzetten, kan het geen energie meer hebben, maar uitspraken doen over niets heeft weinig zin. We zeggen wel dat licht een rustmassa gelijk aan nul heeft. Toch blijkt uit het volgende gedachtenexperiment van Einstein dat de energie van het licht wel degelijk bijdraagt aan massa.
De ladingen die bij leptonen (subatomaire deeltjes) voorkomen zijn altijd -1, 0 of +1. De geladen leptonen (elektron, muon, tau en hun respectievelijke antideeltjes) hebben een rustmassa. Het elektron is het lichtst. Het muon heeft ongeveer een 200 maal zo grote massa als het elektron en het tau heeft de grootste massa van ongeveer 3700 maal die van een elektron. Elke geladen lepton is geassocieerd met een neutraal neutrino. De antileptonen hebben een massa die gelijk is aan die van het lepton, alleen is de lading tegenovergesteld.

Interview kosmoloog Marcelo GleiserEr wordt veel volslagen waanzin verkondigd’ (Vollkskrant 27 november 2010)
Hoe nieuw is eigenlijk uw idee dat complexiteit voortkomt uit onbalans en onvolmaaktheid?
Dat idee is zeker niet revolutionair. Ilya Prigogine schreef daar in de jaren tachtig al over. Maar wat ik daaraan toevoeg is het inzicht dat veel structuren in het heelal hun bestaan te danken hebben aan zeer fundamentele asymmetrieën in de natuur.
Om de natuur te begrijpen moeten we niet op zoek gaan naar perfectie, maar naar asymmetrie. Daarin ligt de sleutel van ons bestaan.
De wetenschap belooft je geen leven na de dood, maar het feit dat de atomen in jouw lichaam afkomstig zijn uit een andere ster, verbindt jou met de kosmos.
Bent u niet bang ingelijfd te worden door de zweefsector?
De behoefte aan gevoelens van spiritualiteit hoeft goede wetenschap niet uit te sluiten.

Gerald Maurice Edelman (New York City, 1 juli 1929) is een Amerikaans bioloog, die de in 1972 de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde won voor z'n onderzoek naar en ontdekking van de chemische structuur van antilichamen (figuur links basisstuctuur).
Het complementsysteem speelt samen met antistoffen en fagocyten een zeer belangrijke rol bij de afweer tegen micro-organismen.

Dan Visser voorspelt bijvoorbeeld dat donkere energie door de aarde wordt geproduceerd en in het algemeen door versnellende objecten. De donkere-energie-kracht-formule die ik daarvoor gebruik voorspelt daarbij tevens dat donkere energie snel kan uitdijen. Daarbij kunnen bollen van 1 cm en groter ontstaan (tot zeker 10 cm). De bollen zijn, vanuit-vacuum-ontstane-negatieve-energie-bollen, waarop licht neerslaat. Licht valt namelijk onder de energie die aan zwaartekracht onderhevig is, terwijl een donkere energie-bol een afstotende energie voert. Voldoende licht dooft daarom de donkere energie-bol uit. Vandaar dat ’s avonds, bij schemer, wanneer er minder licht is, een donkere energie-bol een langere levensduur heeft. Daardoor kunnen ze waargenomen worden: Ze zijn te fotograferen met een digitale camera. Ze worden “Orbs” genoemd.
Er is ook een andere verschijningsvorm van donkere energie. Maar die is zeker controversiëler, namelijk: de verschijning van UFO’s. Mijn donkere energie-theorie voorspelt namelijk dat de quantum dynamiek herberekend kan worden. Met andere woorden, het moet theoretisch mogelijk zijn dat er lichtvoertuigen kunnen ontstaan door een speciale herberekening. Die kan opgewekt worden door donkere energie op een intelligentere wijze toe te passen dan wij kunnen. Dit kan zeker ook tot vermaterialisering leiden van UFO’s. Vaak zullen die ze een sterke lichtstraling behouden, omdat ze licht aantrekken. De meeste UFO-waarnemingen voldoen hier aan.

====

Tijdsymmetrie (Ruimte en Tijd, 'Globale brein en Cybernetica', Recursie, Iteratie)

Plato verdeelde de werkelijkheid in twee zijnssferen, materie en geest met als schakel de ziel. Het antahkarana, nous legt de imaginaire verbinding tussen epithumia en thumos. Het zelfbewustzijn, dat meta-leren mogelijk maakt, kan als een recursiefproces worden opgevat. Het universum (universele quintessens) creëert een levend wezen dat in staat is zichzelf te aanschouwen en te reguleren. Het universum kijkt als het ware op een bewust niveau naar zichzelf. De in het brein, het geheugen opgeslagen informatie kan opnieuw worden geprojecteerd. We zijn aan onze eigen perceptie, het eigen perspectief overgeleverd. Het reflexieve ik, het zelfbewustzijn ondergaan we niet alleen als een ontologisch gegeven, maar veeleer als een fenomenologisch feit.

Pythagoras denkt in klassen, groepen, categorieën , verzamelingen. Pythagoras toont net als Ervin Laszlo en Ken Wilber een integrale denktrant. De unificatietheorie bevat het kader voor de hoofdroute. Het laat zien hoe klasseverschillen in deze tijd kunnen worden opgelost. Door het leggen van verbanden tussen 5D-concepten en hypothesen vindt in het menselijke brein categorisatie plaats.

Ether staat voor de natuurlijke reflectie, die in de vijf Platonische lichamen door de getallensymboliek tot uitdrukking wordt gebracht. De Aarde, de Kubus (ruimtelijk figuur) met 6 gelijke vlakken is de helft van Ether, de dodecaëder (Plato, Thimaeus) met 12 gelijke vlakken. Met twaalf regelmatige vijfhoeken kan in drie dimensies een dodecaëder worden gevormd.
Binnen een pentagoon kan een pentagram worden getekend. In het centrum van het pentagram ontstaat een nieuw pentagoon. Het recursieproces brengt de manifestatie van de zelfgelijkvormigheid tot uitdrukking.
De diagonaal Vuur (Tetraëder met 4 gelijke vlakken) versus Water (Icosaëder met 20 gelijke vlakken) staat voor de Macrokosmos en Microkosmos. Vuur en Water samen hebben 24 vlakken, het dubbele van Ether.

De tweede wet van de thermo dynamica geldt alleen voor gesloten systemen en niet voor het A-veld. Levende organismen zijn open systemen.
Order Out of Chaos by Ilya Prigogine & Isabelle Stengers (1984). Beiden hebben van de overgang van chaos naar ordening hun levenswerk gemaakt.
Tijd geeft het verschil aan tussen de rol van het verleden en die van de toekomst. Boek Order out of Chaos: We kunnen het oude a priori onderscheid tussen wetenschappelijke en ethische waarden niet langer accepteren…. Tegenwoordig weten we dat tijd een constructie is en daarom een ethische verantwoordelijkheid met zich draagt….Als gevolg daarvan is de individuele activiteit niet tot betekenisloosheid gedoemd.

Een dissipatief systeem of dissipatieve structuur is een open systeem dat met zijn omgeving energie en materie uitwisselt. Prigogine toonde aan dat hoe groter de complexiteitsgraad van een dissipatief systeem, hoe groter de kans dat het op een hoger complexiteitsniveau een (relatieve) stabiliteit bereikt. Leven 'eet' entropie : het bezit de potentie nieuwe vormen te creëren & oude vormen overbodig te maken. Dit 'eten' van de entropie (entelechie) is in feite de negatie van entropie & thermodynamische pijl en heet dus negentropie.

IIya Prigogine: wordt wel als vader van de chaostheorie aangeduid.
Ilya Prigogine toonde aan dat een energiestroom die door een open systeem gaat, in dat open systeem een zekere ordenende werking kan hebben. Men zegt ook wel dat de complexiteit van een open systeem zich door zelfordening kan vergroten, wanneer er voldoende energie door het systeem gaat. De vergroting van de complexiteit treedt niet alleen op in de onderdelen van de materie, maar ook in de processen die plaatsvinden binnen en tussen de onderdelen. Zowel de componenten in de materie als de processen tussen de componenten kunnen door een energiestroom meer detaillering krijgen en meer variaties in de structuren en zelfs volkomen nieuwe structuren.

Ilya Prigogine Het verhaal: 'We staan nog altijd aan het begin van de wetenschap. We weten zeker dat het niet de geometrische, statische wereld is die we dachten te zien. We hebben nog geen goede theorieën over deze wereld, over de evolutie ervan. We weten nog niet waarom sommige reptielen zijn beginnen te vliegen en andere niet, welk mechanisme dat in gang heeft gezet. Er is nog altijd geen geünifieerde theorie, zoals de hoge-energiefysici beweren. We zijn nog niet in het geheim der goden.'
Ilya Prigogine: 'We leven in transitie, in de overgang naar een informatiesamenleving, een communicatiesamenleving. Dat vraagt nieuwe concepten, een nieuw vocabularium. Ik denk dat het vocabularium van chaos, zelfordening, probabiliteit de werkelijkheid goed onder woorden kan brengen. Soms worden de termen dan misschien oppervlakkig gebruikt, maar het gaat toch in de goede richting.'

Ilya Prigogine: De westerse filosofie is een voortgaande discussie tussen Herakleitos' wereld van het worden en Parmenides' wereld van het zijn. Deze discussie, die zo'n 2500 jaar geleden is gestart, is nog steeds niet ten einde.' De discussie draait om de vraag of er vaste en universele natuurwetten zijn of dat de natuur een wordingsproces zonder wetmatig-heden is. 'Geen van beide is volgens mij waar.'

De Amerikaanse bioloog Harold Morowitz heeft voortgeborduurd op het werk van Prigogine. Hij laat met formules uit de thermodynamica zien dat een langdurige energiestroom door een open systeem onder bepaalde voorwaarden zelfs tot zó veel complexiteit kan leiden, dat er in dat systeem zelfherstellende processen in de complexe materie moeten ontstaan. Die zelfherstellende processen behoren bij de belangrijkste 'levensprocessen'. Zij zorgen ervoor dat levende systemen, 'organismen', een poos behouden kunnen blijven. Het ontstaan van al die uiterst complexe processen is ons bekend uit de evolutietheorie. Eén van zijn boeken besluit Morowitz dan ook met de stelling "dat dit proces van zelfordening als gevolg van een energiestroom niet alleen tot het ontstaan van zweepstaartdiertjes kan leiden, maar ook tot sonnetten en de glimlach op het gelaat van de Mona Lisa". Dit positieve verschijnsel is bruikbaar om de verklaring van 'groupthink' uit te leggen, door hem eerst uit te breiden naar wat hij voor groepen mensen kan betekenen.

Philip Van Loocke: Een onderzoek naar de waarde van de natuurfilosofie van Ilya Prigogine en de draagwijdte ervan binnen de discussie rond de pijl van de tijd en het determinisme

Een wezenlijk verschil tussen 'Materie en Energie' is er eigenlijk niet. Materie is dat deel van de stoffelijke werkelijkheid waarin energie tijdelijk is vastgelegd. Daarnaast is er zogenaamde vrije energie. Energie en materie zijn in een voortdurend dynamisch evenwicht. Albert Einstein stelde in zijn speciale relativiteitstheorie van 1905 dat energie gelijkwaardig is met massa, hoewel de praktische betekenis daarvan op dat moment nog volstrekt onduidelijk was. De equivalentie van massa en energie wordt weergegeven in vermoedelijk de beroemdste van alle natuurkundige formules: Einstein E=m.c². De formule E=m.c² geeft de betrekking weer: energie is massa maal het kwadraat van de lichtsnelheid of anders gezegd: massa is energie gedeeld door het kwadraat van de lichtsnelheid (meten van de lichtsnelheid).
Links van de vergelijking wordt de materie en rechts van het is-gelijk-teken de 'Ruimte en Tijd', de gekromde ruimte beschreven.

Geest en materie: Alles om ons heen wat zichtbaar is of zichtbaar kan worden gemaakt behoort tot de stoffelijke werkelijkheid: Energie en materie. Er is ook heel veel materie en energie die niet zichtbaar is voor ons, doordat er geen voor ons waarneembare straling wordt uitgezonden. Men veronderstelt dat er ongeveer 25 keer zoveel onzichtbare (donkere) materie en onzichtbare (donkere) energie in het heelal is als zichtbare. Het onderscheid tussen donkere materie en donkere energie is nog onduidelijk.

Het is mogelijk dat de motor van je wagen door psychokinetische energie wordt aangedreven, maar als hij eruitziet als een benzinemotor, ruikt als een benzinemotor en evengoed presteert als een benzinemotor dan is de meest voor de hand liggende hypothese dat het ook een benzinemotor is.

Xenophanes: De stervelingen menen dat de goden verwekt zijn evenals zij, en kleren, een stem en gestalte hebben als zij... ja, als de ossen en paarden en leeuwen handen bezaten en kunstwerken konden scheppen, zoals de mensen, zouden de paarden de goden als paarden afbeelden, de ossen daarentegen als ossen.

Op dit gebied ontleende Democritus waarschijnlijk veel aan zijn leraar, maar Aristoteles schrijft de atoomtheorie (het atomisme) aan hem toe.

Een molecuul is opgebouwd uit atomen die in een vaste rangschikking van chemische bindingen met elkaar verbonden zijn. Een chemische stof is gedefinieerd door de atomen waaruit het molecuul bestaat en de onderlinge scheikundige verbindingen die tussen de atomen bestaan.

Atomen bestaan volgens Rutherfords atoommodel uit een positief geladen atoomkern, waaromheen evenveel negatief geladen elektronen draaien als er positief geladen protonen zijn in de kern.
Volgens het atoommodel van Bohr houden de elektronen van een atoom zich op in een aantal schillen rondom de kern (Periodiek systeem/Elektronenconfiguratie), die een verschillend energieniveau hebben.
Arnold Sommerfeld en zijn assistent Peter Debye breidden het atoommodel van Bohr verder uit door naast cirkelvormige Bohr-banen ook ellipsvormige banen toe te staan.

De elektromagnetische kracht houdt de elektronen rondom de kern. Bij een neutraal atoom is het aantal protonen gelijk aan het aantal elektronen. Wanneer een atoom een verschillend aantal protonen en elektronen bevat, en dus niet neutraal is, spreekt men van een ion. Ionen met een tekort aan elektronen worden kationen genoemd; ionen met overschot aan elektronen anionen.

Elektrische lading, vaak kortweg lading genoemd, is een natuurkundige grootheid (symbool Q) die aangeeft op welke manier een deeltje wordt beïnvloed door elektrische en magnetische velden. Voorwerpen kunnen zowel positief als negatief geladen zijn. Gelijke ladingen stoten elkaar af, terwijl tegengestelde ladingen elkaar juist aantrekken. Lading wordt gemeten in de Coulomb (C).
Eenheden van lading
Voor zover bekend komt elektrische lading in de natuur alleen voor in heeltallige veelvouden van de elementaire lading, e. Deze is gelijk aan de lading van het proton en heeft een waarde van 1.60217653 × 10-19 C. Het elektron heeft precies dezelfde lading, maar dan negatief. Ladingen die geen veelvoud zijn van e komen alleen voor in quarks, waarvan de lading een veelvoud is van e/3 maar die in tegenstelling tot protonen en elektronen niet los kunnen voorkomen.

In physics, a photon is an elementary particle, the quantum of the electromagnetic field and the basic "unit" of light and all other forms of electromagnetic radiation.

Carlo Beenakker: Een elektron is de lading die van een waterstof-atoom een waterstof-ion maakt. Faraday stelde zich het elektron voor als een "werveling in de ether", wat dat ook moge betekenen, een beeld dat Thomson overnam en verder uitwerkte.

Pamela Sodi: David Bohm, een physicus aan de Universiteit van Londen, heeft de Quantum Hologram theorie ontwikkeld die zegt dat het 'geheel' besloten ligt in ieder deel. Bohm suggereert dat de subatomische deeltjes in het experiment van Aspect met elkaar in contact staan, niet omdat ze op een mysterieuze wijze met elkaar communiseren maar omdat het idee dat ze separaat zijn een illusie is. Hij suggereert dat deze deeltjes niet onafhankelijk van elkaar bestaan maar dat ze deel uitmaken van een fundamenteel Totaal iets.

Anna Lemkow boek Het Heelheid Principe, hoofdstuk 20 Orde te midden van chaos (p. 386):
Nu is het zo dat Blavatsky naast de eenheid van al het bestaande het bestaan van periodiciteit als een fundamenteel principe veronderstelde. In haar schema ligt periodiciteit ten grondslag aan, en wordt het weerspiegeld in, de universele voortgang van alles wat bestaat in de richting van een hogere vorm van leven. Ze legde er de nadruk op – en hierop zou ik de aandacht willen vestigen – dat, terwijl verandering voortdurend plaatsvindt en alomtegenwoordig is, dit niet ongericht gebeurt en nooit ingaat tegen de innerlijke wet. (Dit is de overtuiging die ten grondslag ligt aan de Chinese visie op verandering zoals die voorkomt in de I Ching.) De kosmische dynamiek is nooit alleen maar willekeurig of blind of mechanisch maar, integendeel, vormt een uitdrukking van een innerlijke wet; bovendien is de innerlijke wet niet een blinde, mechanische, deterministische wet, maar een levende en intelligente. Het is een wetmatigheid die bevorderlijk is voor het samengaan van noodzakelijkheid en creativiteit in de natuur en in het menselijk leven, individueel en collectief; een wetmatigheid die vooruitgang op alle niveaus naar een hogere vorm van leven toestaat en bevordert.

George Holmes: During the early part of the twentieth century, it was realized that ‘atoms’ are not truly indivisible or atomic, but are composed of further elements–the protons, electrons and neutrons. These three elements of material nature embodying the positive, negative and neutralizing forces. The electromagnetic force is the primary force governing the life of the atom, and it requires a fourth element–the photon, which is the messenger force which mediates electromagnetic interactions within the atoms, and between atoms.
Subsequently, these elements were further broken down into quarks–with protons composed of two ‘up quarks’ and one ‘down quark,’ and neutrons composed of one up quark, and two down. Each have an inner triad of quarks which cannot be separated, and which are bound together by their own messenger particles, gluons, which mediate the sub-atomic ‘strong force.’

Quarks hebben ook niet-gehele kleine elektrische ladingen, maar aangezien zij binnen hadronen voorkomen waarvan ladingen altijd gehele getallen zijn, zijn die niet-gehele ladingen nooit geïsoleerd of gemeten. Zo hebben quarks elektrische ladingen van of + 2/3 of -1/3, terwijl antiquarks overeenkomstige elektrische ladingen van of -2/3 of + 1/3 hebben.

Oud standaardmodel van de deeltjesfysica:
Elementaire fermionen zijn de bouwstenen van materie. Elementaire bosonen brengen krachten over tussen de elementaire fermionen.

Bewijs Voor Intelligent Design
Welnu, hoe leg ik nu een verbinding tussen de organische en de anorganische wereld? “Intelligent Design” (“Intelligent Ontwerp”) is evident wanneer we een mechanische machine aan een nader onderzoek onderwerpen. Het concept en het ontwerp die inherent zijn aan een machine, of deze nou eenvoudig is of complex, zijn duidelijk. Of een machine nu van lage of hoge kwaliteit is, zijn ontwerper is zowel noodzakelijk als evident. Informatietheorie stelt dat concept en ontwerp alleen het resultaat kunnen zijn van een brein. Zelfs de lagere kwaliteit van een slecht ontworpen machine kan de noodzakelijkheid van een intelligent ontwerper niet verdoezelen.
In het midden van de 18e eeuw maakte David Hume de “machine-analogie” in biologische systemen met succes ongeldig omdat we volgens hem slechts konden raden wat zich afspeelde op het moleculaire niveau. Maar de fenomenale ontdekkingen in de laatste paar decennia hebben eindelijk ondubbelzinnig aangetoond dat levende systemen in feite wel degelijk machines zijn – zelfs tot op het diepste, moleculaire niveau!
Pas in de afgelopen twintig jaar, met de komst van de moleculaire biologische revolutie en met de vooruitgang in de cybernetische- en computertechnologie, werd het eindelijk mogelijk om Hume’s kritiek te ontkrachten en eindelijk is de analogie tussen organismen en machines overtuigend geworden…in elke richting waarin de biochemicus tuurt, reizend door het bizarre moleculaire labyrinth, ziet hij apparaten en toestellen die herinneren aan onze eigen twintigste eeuwse wereld van geavanceerde technologie.

Nieuw standaardmodel van de deeltjesfysica:

Prof. Kanarev stelt dat we in de twintigste eeuw onze onderzoeksresultaten verkeerd zijn gaan interpreteren; we zijn volgens hem iets vergeten. "Tijd, ruimte en materie - het zijn de drie niet te scheiden elementen van een universum".

Net als de Drie-eenheid kunnen tijd, ruimte en materie wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden.
Ook fractals vertonen drie eigenschappen tegelijkertijd: iteratie, gebroken dimensie en zelfgelijkvormigheid.

Het hoofdstuk 1.3.1 Chaospunt en de bijlage laten zien dat het goede nieuws is dat er een zelfregulerend, een zelfreinigend vermogen in het systeem zit ingebakken. Het gaat er om de schijnwaarheden in het leven, de ingebakken clichés te demystificeren.

Chaostheorie (kies: Classificatie, ‘B. Driehoek en vierkant van Sierpinski’ en ‘G Bomen van Pyhagoras’).
Het ontstaan van spontane zelfordening (Zelforganisatie) uit chaos wordt emergentie genoemd. Emergentie vindt ook plaats in cellulaire automaten.
Een Hof van Eden-patroon is een patroon in een cellulaire automaat.

Het kleinste bekende Hof van Eden-patroon in de Game of Life van John Conway is ontdekt door Achim Flammenkamp op 23 juni 2004 met een grootte van 12 bij 11. Op 14 juni 2004 ontdekte Nicolay Beluchenko een Hof van Eden-patroon met een grootte van 12 bij 12. Een week later, op 23 juni 2004, presenteerde Flammenkamp een kleiner Hof van Eden-patroon van 12 bij 11. Dit is een aangepaste versie van het patroon dat Beluchenko een week eerder bekendmaakte. Anno 2008 is dit het kleinste bekende Hof van Eden-patroon in de Game of Life.

Ervin Laszlo: Een dynamisch systeem – ongeacht of het is ontstaan in de natuur, in een samenleving of in computersimulaties – wordt beheerst door attractors. Zij bepalen het ‘fasenbeeld’, een weergave van de manier waarop het systeem zich in de loop van een tijdsperiode gedraagt.

Ervin Laszlo geeft op p. 145 van zijn boek CHAOSPUNT aggregatieniveaus van verschillende biologische systemen. De systemen op het hoogste niveau hebben als kenmerk, de grootste complexiteit gemeen. Ervin Laszlo vergelijkt complexe systemen met de kruiskatalytische systemen van de Belgisch-Russische onderzoeker Ilya Prigogine.

Volgens Ilya Prigogine is de evolutie onomkeerbaar.

====

Spiegelsymmetrie (Energie en Tijd, 5D-concept, Zelfgelijkvormigheid)

Wolfgang Pauli vatte de relatie tussen psyche en materie op als een spiegelsymmetrie.
(Engelien Scholtes boek De verborgen dimensie in het werk van Jung en Pauli)

Recent onderzoek (Hersencellen groeien door lichaamsbeweging) heeft uitgewezen dat neurogenese zich ook voordoet bij volwassen individuen, onder meer in de hippocampus bij de mens en andere zoogdieren. We blijven ons leven lang nieuwe neuronen creëren.

Picasso:
Hersenen en Leren Spiegelneuron (p. 154)
Neuronen in de hersenen waarmee we de handelingen van andere personen onbewust registreren en nadoen en waarmee we ons kunnen inleven in de gevoelens van anderen.

Naar men aanneemt spelen spiegelneuronen een rol bij het begrijpen en interpreteren van de acties van anderen en het leren van nieuwe vaardigheden door imitatie.
Marco Iacoboni Het spiegelende brein: spiegelneuronen zijn cellen in ons brein (preciezer: in de frontaalkwab en in de pariëtaalkwab erachter) die een voorwaarde vormen voor sociaal gedrag, omdat ze aan de basis liggen van imitatie en inlevingsvermogen. Ze zorgen ervoor dat we snel andere mensen begrijpen. Maar ze zijn geen ‘moreel goede’ neuronen. Ze staan ook aan de basis van verslaving en geweld.

De Spiegelsymmetrie wordt getoond in plaatje 35 van de powerpoint presentatie over elementaire deeltjes.

Het foton en zijn snelheid
Een elekromagnetische golf ontstaat door een snelheidsverandering van een elementair geladen deeltje. Planck kwam tot de ontdekking dat licht uit een stroom van energiepakketjes (fotonen) bestond, en Einstein kreeg de Nobelprijs met zijn vinding dat elektronen konden “losgeslagen” worden uit een metaal door licht met een welbepaalde golflengte.
Wat wij ervaren als licht – van I.R. tot U.V. - ontstaat als een elektron in een geëxiteerd atoom terugvalt naar een lagere energiebaan: de terugval gaat gepaard met een kortstondige lichtgolf die wij foton noemen. De tijdsduur van het foton (aantal golflengten) wordt bepaald door de energie – en golfparameters van de betrokken elektronenbanen. Het foton heeft geen rustmassa (of rustenergie: de snelheid kan trouwens nooit 0 zijn per definitie van golf) maar het foton heeft wel degelijk bewegingsmassa en impuls. De snelheid van het foton (of licht in het algemeen) is afhankelijk van de lokale ruimte-tijd-vervorming. Daar waar de vervorming gelijkmatig is en ver verwijderd van alle massa’s bedraagt zij ongeveer 300 000 km/sec. Een stroom fotonen ontstaat bij constante exitatie (bvb. door verwarming) van materie: na elke terugval volgt een nieuwe exitatie en de fotonenstraling blijft duren tot de exitatie onder een drempelwaarde valt.

Elementaire deeltjes (Elementaire deeltjes): De speciale relativiteitstheorie zegt dat waarnemers die zich ten opzichte van elkaar bewegen, gebeurtenissen in omgekeerde volgorde kunnen zien plaats vinden. In zeker opzicht gedragen antideeltjes die terugreizen in de tijd zich als gewone deeltjes die vooruit door de tijd bewegen, en gewone deeltjes die teruggaan in de tijd zijn equivalent aan antideeltjes die vooruit door de tijd reizen. Deze verwisseling is een ruimte-tijd spiegelsymmetrie. In 1956 voorspellen Lee en Yang enkele merkwaardige eigenschappen, die niet bij andere wisselwerkingen voorkomen, deze werden in 1957 door Wu experimenteel bevestigd: de zwakke processen (zwakke beweging?) blijken niet spiegelsymmetrisch te verlopen (de pariteit is niet behouden en er is evenmin symmetrie met processen waarbij de deeltjes door hun antideeltjes worden vervangen.

De Geheime Leer Deel I, Samenvatting (p. 307):
(3) Ze zijn tweevoudig van aard, omdat ze zijn samengesteld uit (a) de redeloze brute energie, die eigen is aan materie en (b) de intelligente ziel of het kosmische bewustzijn, dat die energie richting geeft en leidt en dat de gedachte van een Dhyan-Chohan is, die de verbeeldingskracht (ideatie) van het universele denkvermogen weerspiegelt. Het gevolg hiervan is een steeds voortgaande reeks van stoffelijke manifestaties en van morele gevolgen op aarde tijdens de manvantarische tijdperken, terwijl het geheel onderworpen is aan karma.

De weerspiegelingstheorie (p. 2):
Essentieel voor het wereldbeeld van Hegel is het idealistische karakter ervan. Daarmee wordt bedoeld dat Hegel, net als Plato, de zintuiglijke wereld als een gebrekkige afspiegeling zag van de geestelijke wereld (Plato’s Ideeënrijk).
De veronderstelling door Hegel van het bestaan van zo’n geestelijke wereld beschouwde Karl Marx als een gevaarlijke vorm van metafysica. Hij wenste zich in zijn filosofie te houden bij het concrete, het materiële, en duldde geen verwijzingen naar het bovennatuurlijke.
4/5: Constante in alle marxistische denkbeelden over kunst is de zogenaamde ‘weerspiegelingstheorie’. De marxist ziet, zoals hierboven al kort werd besproken, kunst als een onderdeel van de ‘bovenbouw’ van een samenleving. In die bovenbouw weerspiegelen zich de klassenverhoudingen in een samenleving. Het bijzondere is nu, dat volgens marxisten die weerspiegeling altijd een ideologische component bevat. Kunst bevat altijd – vaak impliciet, maar dikwijls ook expliciet - een uitspraak over hoe het in de wereld behoort toe te gaan.
De kunst weerspiegelt hoe dan ook, altijd de klassenverhoudingen, of een kunstenaar dat nou leuk vindt of niet. Aangezien dit zo is, heeft een kunstenaar de mogelijkheid om ervoor te kiezen om de klassenverhoudingen welbewust tot onderwerp van zijn werk te maken, en zelfs om die klassenverhoudingen te kritiseren.
Karl Marx zag daarvan een goed voorbeeld in de 19e eeuwse romankunst van Honoré de Balzac, één van de voormannen van het Realisme in de kunst. Hij beschreef in zijn romans minutieus de verhoudingen tussen mensen, en fileerde de stand van zaken in de klassenstrijd aldus genadeloos. Balzac bedreef in zijn romans maatschappijkritiek en maakte zo de systematische onderdrukking van de volksmassa door de bourgeoisie zichtbaar.

Weerspiegelingstheorie Deel I: MARX EN HET MARXISME: NAAR EEN THEORIE VAN HET BEWUSTZIJN
Weerspiegelingstheorie Deel II: HET ‘ONWARE’ BEWUSTZIJN

Methode van Archimedes om een schip met spiegels in brand te steken.
In 1660 ontdekte Robert Hooke zijn wet over veren, nu bekend als de wet van Hooke, die zegt dat de kracht die een veer uitoefent evenredig is met de afstand waarover hij is ingedrukt of uitgerekt. Ook stelde hij als eerste een omgekeerde-kwadratenwet voor om de beweging van de planeten te verklaren, maar slaagde er niet in te bewijzen dat een dergelijke wet ellipsbanen veroorzaakte.
Omgekeerde kwadratenwet voor straling uit een puntbron.

Een (omgekeerde) kwadratenwet is in de natuurkunde een natuurkundige wet die aangeeft dat een natuurkundige grootheid omgekeerd evenredig verloopt met het kwadraat van de afstand tot de bron van die grootheid.

Een voortschrijdend inzicht laat zien dat het bij Materiesymmetrie, Spiegelsymmetrie en Tijdsymmetrie in essentie draait om complementariteit, these + antithese = synthese, het 1 + 1 = 3.
Als we de zaken werkelijk willen veranderen dienen we aan het geestelijke kapitaal meer aandacht te besteden. In het 5D-concept zijn de 'metafysica, het bovennatuurlijke en de fysica', 'geestkunde en natuurkunde', 'Bewustzijnsevolutie en Evolutietheorie', 'Unificatietheorie en Snaartheorie', twee complementaire kanten van één medaille. Het is het projectiemechanisme, de spiegelsymmetrie die beide met elkaar verbindt.

Het Spiegelneuron geeft een wetenschappelijke onderbouwing van het projectiemechanisme van Carl Jung e.a. Zowel de Radboud Universiteit, de Universiteit Leiden als de Vrije Universiteit Amsterdam besteden aan het thema spiegelneuron serieus aandacht. De hamvraag is nu in hoeverre politici echt bereid zijn over hun eigen schaduw heen te stappen?
Het onderzoeksrapport ‘E i V’ verklaart de spirituele bewustzijnsverandering (4e dimensie, ‘Pad der Rechterhand’) mede aan de hand van:
- Mimese (Plato)
- Deus sive Natura (Spinoza)
- Weerspiegelingstheorie (Hegel en Engels)
- Weerspiegeling, Weerkaatsing (Blavatsky)
- Co-reflectie (Chardin)
- Projectiemechanisme (Freud, Herrmann, Jung, Kolb en Leary)
- Spiegelneuron (Iacoboni)
- Spiegelsymmetrie (Standaardmodel)
- Zelfbewustzijn, Reflexief bewustzijn (Bewustzijnsschil)

Volgens de Jungiaanse psychologie vormen natuurlijke getallen, zoals één, twee, drie, etc. archetypen van het collectief onbewuste. Dieptepsychologe Marie-Louise von Franz noemt het collectief onbewuste in dit verband het één-continuüm. Het getal één stelt het één-continuüm voor, maar dit continuüm speelt ook een rol bij alle volgende getallen. Het is waar dat je door het telkens toevoegen van een eenheid van 1 naar 2, van 2 naar 3, etc. gaat. Maar je kunt ieder getal dat zo ontstaat ook opvatten als een bepaalde kwaliteit, een bepaalde symmetrie of een bepaald ritme van het één-continuüm. Het getal 2 is niet alleen 1 + 1, maar stelt ook het twee-aspect van het geheel voor.
Gottfried de Purucker telt op een vergelijkbare wijze.

De C-, P- en T-symmetrie (C-, P- en T-symmetry) van het standaardmodel beschrijft het universele patroon Triade + Tetrade = Kwintessens. Of met andere woorden het universele patroon van de mens is hetzelfde als het patroon in de gehele schepping.

Middels het bewustzijn van bewustzijn, het reflexief bewustzijn, komen we tot begrip. Chayah (Antahkarana) is de brug, de verbinding met de Schepper, de zogenaamde Derde Weg (het verborgen ‘Immanente en Transcendente’, het 3e Aaanzicht) van de tussen het eerste bewuste inzicht en Yechidah. De schakel Chayah, tussen Akasha en Sjechinah betekent eenwording. De kern van de ziel is Yechidah (Sjechinah), de tegenwoordigheid van God in de Schepping.

Darwin heeft gelijk wanneer hij stelt dat het leven de 'natuurlijke selectie' continu richting hogere, meer complexe vormen ontwikkelt. Dit geldt echter niet alleen voor de materie maar ook voor een zich ontwikkelend bewustzijn. Het innerlijke bewustzijn (zelfbewustzijn, reflexief bewustzijn, bewustzijn van bewustzijn) is een levenscyclus (Huwelijksquaterniteit) die in het universele bewustzijn ligt besloten.

5D, de kwintessens is op de dialectische filosofie van Hegel en Marx (Engels) gebaseerd. Marx, Capital, Vol. 1, p. 19: “Mijn dialectische methode”, schreef Marx, “verschilt niet alleen van de hegeliaanse, maar is het direct tegenovergestelde ervan. Voor Hegel is het levensproces van de menselijke hersenen, dat is het denkproces, dat hij onder de naam van ‘het Idee’ zelfs verandert in een onafhankelijk subject, de bouwer van de reële wereld, en de reële wereld is enkel de uitwendige, fenomenale vorm van ‘het Idee’. Bij mij daarentegen is het ideaal niets anders dan de materiële wereld, weerspiegeld in de menselijke geest en vertaald in denkvormen.”

Kwantumoptica
Ten slotte, na de ontwikkeling van de kwantummechanica en het inzicht dat licht ook beschouwd kan worden als een bundel deeltjes (fotonen), werden instrumenten ontwikkeld die gebaseerd zijn op de interactie van fotonen met materie, zoals een CCD-camera of een fotomultiplicator.

Sander Bais Interview NRC Handelsblad, 7 november 2009):
Toen de Britse natuurkundige en schrijver C.P. Snow in 1959 zijn beroemde essay The Two Cultures publiceerde was theoretisch fysicus Sander Bais veertien jaar.
Breking van licht (Brekingsindex) of refractie is het verschijnsel dat lichtstralen van richting veranderen als ze van het ene medium (doorzichtige stof) in het andere terecht komen. Het elementaire inzicht in de breking van licht leidde bijvoorbeeld tot lenzen, en zo tot telescopen waarmee mensen hun horizon in de ruimte steeds verder verlegden, en tot microscopen waarmee zij steeds dieper in cellen, moleculen en atomen doken. Tot zij tegen harde grenzen aanliepen. Astronomen die steeds dieper in de kosmos tuurden, en zo ook steeds verder terug reikten in de tijd, stuitten bij 13,7 miljard jaar op de oerknal.
Hij wijst ook onbetreden gebieden aan. Wat zich vlak voor, tijdens en direct na de oerknal heeft afgespeeld gaat ons verstand te boven. En we hebben geen idee hoe – nagenoeg midden tussen die allergrootste en allerkleinste schalen van de kosmos – het complexe samenspel van hersencellen het menselijk bewustzijn voortbrengt.

William A. Savage Bespiegelingen over licht en duisternis
Wanneer licht in aanraking komt met doorzichtige materie van verschillende dikte – bijvoorbeeld een prisma of een regendruppel – wordt wit licht gedifferentieerd in de bekende kleuren van het spectrum. Het prisma, dat ervoor zorgt dat de gekleurde stralen ontstaan uit de oorspronkelijke straal wit licht, is te vergelijken met een layacentrum. In de theosofische literatuur is een layacentrum een mathematisch nulpunt of enkelvoudig punt, waar energie, levenskracht of stof zich manifesteert op of uitstraalt naar het ene gebied, terwijl het tegelijk uit een ander gebied verdwijnt – zoals een substantie die neerslaat of oplost, overgaat van de ene toestand in een andere. Manifestatie komt voort uit potentialiteit: ongemanifesteerde duisternis.

De gebeurtenissen die zich om ons heen afspelen projecteren zich met de snelheid van het licht op het netvlies. Het netvlies of retina is het sterk doorbloed lichtgevoelige 'scherm' achter in het oog. Het netvlies ligt binnen en achter in het oog en bestaat uit ca. 126 miljoen zintuigcellen. Deze cellen vangen het licht dat in het oog binnenkomt op.

Thesis hockney-Falco is een controversiële theorie van kunst geschiedenis, geavanceerd door kunstenaar David Hockney en fysicus Charles M. Falco, voorstellend dat vooruitgang binnen realisme en nauwkeurigheid in de geschiedenis van Westelijke kunst sinds Renaissance waren hoofdzakelijk het resultaat van optische hulp zoals camera obscura, camera lucida, en gebogen spiegels, eerder dan de ontwikkeling van artistiek techniek en vaardigheid. In een boek van 2001, Geheime Kennis: Het herontdekken van de Verloren Technieken van de Oude Meesters, Analyseerde Hockney het werk van Oude Meesters en gedebatteerd dat het niveau van nauwkeurigheid dat in hun werk wordt vertegenwoordigd onmogelijk om is te creëren door „het“ eyeballing. Sedertdien hebben Hockney en Falco een aantal publicaties op positief bewijsmateriaal van de gebruiks optische hulp, en historische aannemelijkheid van dergelijke methodes veroorzaakt.

Het denken van Kockelkoren is beïnvloed door Helmuth Plessner, de Duitse filosoof volgens wie de mens nooit rechtstreeks contact heeft met zijn omgeving, maar altijd via cultuur en techniek. Cultuur en techniek 'bemiddelen' de relatie tussen mens en wereld. Hoe geschiedt die bemiddeling en welke mogelijkheden biedt zij?

Ko Burger De moraal van het lichaam
De Franse filosoof Merleau Ponty heeft in zijn werk betoogd dat het kenmerkend is voor onze tijd dat materialisme en spiritualisme, materie en geest, in elkaar overvloeien. De mens is helemaal lichamelijk, maar als we deze lichamelijkheid louter materialistisch trachten te zien, missen we de betekenisgeving. We kunnen dit uitdrukken in de paradox dat de lichamelijkheid van de mens van geestelijke aard is.
Plaatje „Der Körper als Spiegel der Seele“ (tot slot)

De Geheime Leer Deel II, Stanza 1 Het begin van bewust leven (p. 39):
De wereld van de verschijnselen bereikt haar hoogtepunt en de weerspiegeling van alles in de MENS. Daarom is hij het mystieke vierkant – in zijn metafysische aspect – de Tetraktis, en wordt op het scheppende gebied de kubus. Zijn symbool is de uitgevouwen kubus en de 6 die 7 wordt, of de , drie dwars (het vrouwelijke) en vier verticaal; en dit is de mens, het hoogste wat de godheid op aarde bereikt; zijn lichaam is het kruis van vlees, waarop, waardoor, en waarin hij eeuwig de goddelijke logos of zijn HOGERE ZELF kruisigt en ter dood brengt.

Een winkelhaak waarvan de lengten van de benen zich verhouden als 3 : 4 verwijst naar de stelling van Pythagoras, omdat men hiermee een driehoek kan construeren waarvan de zijden zich verhouden als 3 : 4 : 5 en is tevens het symbool van Gods liefde en de naastenliefde, maar verwijst ook naar de verhouding tussen God en de wiskunde als taal van de schepping. (Als dit je doet denken aan de veel latere vrijmetselaarssymbolen -winkelhaak en passer- is dit inderdaad evenmin toeval!)

====

Materiesymmetrie (Energie en Materie)

Ervin Laszlo boek KWANTUMSHIFT in het wereldbrein (p. 13):
We hebben de keus: met de veranderende wereld mee veranderen – en dat kúnnen we, als we het vereiste inzicht verwerven en de nodige bereidheid daatoe opbrengen – óf steeds grotere crises riskeren, leidende tot een uiteindelijke ineenstorting.
97: Het veel geroemde ‘complementaire beginsel’ van Niels Bohr – dat zegt dat een deeltje zich kan gedragen als een deeltje óf als een golf, maar nooit allebei tegelijk is – geeft aan dat de alternatieve eigenschappen van het deeltje complementair zijn: hoewel ze zich niet tegelijkertijd manifesteren, beschrijven ze alleen tezamen de volledige toestand van het elementaire deeltje. Echter, in het experiment van Afshar is het golfaspect wel degelijk aanwezig wanneer het deeltjesaspect wordt geobserveerd, terwijl het deeltjesaspect niet aanwezig is als het golfaspect wordt onderzocht.

Of zoals Gerrit Teule het in zijn boek WDNKW uitdrukt (p. 107): een fijnzinnige fotonenbeweging kan leiden tot grove spierbewegingen.
Een bijzonder kenmerk van elektromagnetische straling is, zoals gesteld, dat er extreem nauwkeurig afgestemd kan worden op een bepaalde golflengte/frequentie.
151: De kleine eonische tijdruimte is gevuld met een extreem heet ‘fotonengas’, dat Charon aanduidt als (black body radiation).
152/153: Eonen zijn tijdens de oerknal ‘gebakken’ en sindsdien overal in en om ons heen aanwezig. Ze zijn door onze hele zwaartekrachtruimte verspreid in een ‘verborgen’ imaginaire dimensie. Ze kunnen niet verbranden of verteren.
Negatieve entropie De evolutietheorie van het neo-darwinisme heeft moeite met een belangrijk struikelblok, de Tweede Hoofdwet van de Thermodynamica (de wet van de entropie). Die wet zegt dat er uit chaos geen blijvende en toenemende orde kan voortkomen, zonder een voortdurende en stimulerende invloed.
292: Wat in de eonenhypothese van binnenuit wordt benaderd, vanuit de eonen dus, benadert de chaostheorie van buitenaf: namelijk vanuit chaotisch aandoende structuren die overal om ons heen en in ons lichaam te vinden zijn.
In zijn boek WDNKW (p. 299) geeft Gerrit Teule in één tekening zelfgelijkvormigheid, de absolute - en relatieve ruimtetijd weer. Eon staat voor de absolute ruimtetijd (wormgat) en atoom, molecuul, cel, lichaam en aarde voor de relatieve ruimte ('Openbare ruimte'). Aan deze reeks kunnen het brein, sterrenstelsels en miljoenen, zo niet miljarden andere universa worden toegevoegd. Het verschil tussen een absolute - en relatieve ruimtetijd is de levensduur. In werkelijkheid bestaan er slechts virtuele scheidslijnen.
De absolute ruimte (non-lokale ruimte) heeft een eeuwige levensduur, bij de relatieve ruimte kan de levensduur zelfs vele miljarden jaren bedragen. Het universum heeft op haar beurt een langere levensduur dan een sterrenstelsel binnen het universum. Een eindig universum maakt onderdeel uit van het heelal (meta-universum). Een relatieve ruimte heeft een duidelijk beginpunt en eindpunt, alpha en omega.
Ruimte bestaat uit drie dimensies. De relatieve ruimte (gemanifesteerd) heeft een eindige l – b – h. De absolute ruimte (het ongemanifesteerd heelal, torus) heeft een oneindige l – b – h (grote of kleine). Het oneindige multidimensionale heelal (absolute ruimte), bestaat misschien wel uit een reeks van universa (relatieve ruimten).
Tegenover de zwaartekracht tijdruimte (de tijdruimte van de relativiteitstheorie, waarin wij leven) staan de eonische tijdruimten die het universum met het heelal verbindt. In dit geval is echter van een absolute ‘ruimte’ met een oneindige kleine l – b – h sprake. Met de kleinste dimensie (Plancklengte, ‘kwantumlengte’), die in onze kosmos voorkomt. De absolute ‘Ruimte en Tijd’ bestaat uit een kubus waarvan een zijde met de Plancklengte overeenkomt en waarvoor de Planck-tijd geldt. In deze afzonderlijke kleine tijdruimten (absolute ‘Ruimte en Tijd’) heeft de psychomaterie (Materie-bewustzijn) geen dualiteit tussen geest en lichaam.

Harun Yahya in zijn boek Het Bedrog van de Evolutieleer (HOOFDSTUK 13 Wat evolutionisten beweren en de feiten):
Noch de vergelijking om die uit de proteïnen gemaakt werden, noch die van rRNA's of genen bevestigden de vooronderstelling van de evolutietheorie.
Carl Woese, beroemd bioloog van de Universiteit van Illinois, heeft dit erover te zeggen:

"Er is geen consistent organisch fylogenie uit de vele individuele proteïne-fylogenies die tot dusver geproduceerd zijn, verschenen. Overal kunnen fylogenetische buitensporigheden gezien worden in de universele boom, van de wortel tot de belangrijkste takken en onder de verschillende (groepen) tot zelfs tot het uiterlijk van de belangrijkste groepen."

Dit nieuwe inzicht van Carl Woese sluit bij de epigenetica aan. Het impliceert dat in een universum waar alles met alles samenhangt dat wij zowel scheppers als medescheppers zijn en daardoor de culturele evolutie beïnvloeden. Het milieu, de omgevingsfactoren waarin wij leven kunnen wel eens een doorslaggevender rol gaan spelen dan de natuurlijke selectie volgens Darwin. Of met andere woorden wij kunnen er met zijn allen zo’n rommeltje van maken dat de holos-beschaving van Ervin Laszlo een illusie wordt. Ook menselijke samenlevingen ondergaan een evolutieproces dat analoog is aan dat in de biologische sfeer van opbloeien, rijpen, verwelken en tenslotte afsterven. Het wordt nu duidelijk dat de mythe van de schijnmarkt aan vervanging toe is.

De nulde wet van de thermodynamica, ook wel Nulde Hoofdwet genoemd, is een basisprincipe dat al lang impliciet werd aangenomen maar waarvan het belang pas werd ingezien na de expliciete formulering van de eerste, tweede en derde wet, waarna het schertsend de nulde plaats kreeg toebedeeld. De 'nulde wet' stelt dat als A dezelfde temperatuur heeft als B, en B heeft dezelfde temperatuur als C, A ook dezelfde temperatuur heeft als C.

Dick Swaab, die de geest ziet als het produkt van de honderd miljard hersencellen (neuronen) die we hebben, heeft zeker voor een deel gelijk. De wet van arbeidsvermogen sluit in zich dat psychische beweging voortgebracht wordt door beweging. Daar psychische beweging slechts beweging is op het psychische gebied, een materieel gebied, heeft de psycholoog, die er niets dan stof in ziet gelijk (De Geheime Leer, Deel III, p. 601).
Wellicht kan de schade in de hersenen die bij Alzheimer patiënten tot geheugenverlies leidt op basis van psychische beweging worden verklaard.
In Prana De kracht van het NU (nr. 162) schrijft Rob Docters van Leeuwen in het artikel Inzichten in het Akasha-veld:
Sommigen hebben mogelijk de leringen van oude wijzen gelezen die ons hebben verteld dat er in feite alleen ‘NU’ is – dat alles wat bestaat alleen maar in het NU is: zonder verleden en zonder toekomst. Deze wijsheid mag ons misschien door de enormiteit van zijn consequenties tijdelijk uit onze comfort zone hebben losgescheurd, maar daarna gleden we waarschijnlijk terug in de conventionele kijk op de dagelijkse wereld van heden verleden en toekomst.
In het A-veld zijn tijd en ruimte echter één. Tijd, ruimte en materie zijn ongescheiden. Daarom kan in het A-veld de tweede wet van de thermo dynamica niet opgaan. Als we ons door meditatie met het A-veld verbinden kan de warmte van de hete pan niet naar de koude vingers stromen omdat er geen aparte tijd is.
De derde wet van de thermo dynamica zegt: Alle processen komen tot stilstand bij het benaderen van het absolute nulpunt van de temperatuur.

Bij de presentatie van het boek Omhoog kijken in platland van Kees Dekker e.a liet Ronald Plasterk blijken het grondig oneens te zijn dat het christelijk geloof uitstekend kan samengaan met de evolutietheorie door uit te gaan van een ‘intelligente ontwerper’. Wetenschap heeft geen argumenten voor of tegen het geloof; ze hebben niets met elkaar te maken, zei Plasterk tegen de verzamelde pers.
Daar zouden oude wijsgeren als Pythagoras en Plato het zeker mee oneens zijn. De hamvraag is dan natuurlijk waarom weet Plasterk dit zo zeker? Wetenschap gaat juist over het zoeken naar antwoorden (Evolutie en Involutie, Theïst en Atheïst). De Geheime Leer beschrijft Werk-hypothesen, geen dogma’s.

De nulde wet van de thermodynamica berust op het basisprincipe van de complementariteit (Thermodynamic equilibrium). Het principe dat al door Heraclitus naar voren is gebracht heeft op de ‘eenheid der tegendelen’ ('These + Antithese = Synthese', Trimurti) het overbruggen van tegenstellingen betrekking.

Warmte in ‘Ruimte en Tijd’
In sommige handboeken over fysica wordt warmte beschreven als een wat minder waardige energievorm omdat niet alle beschikbare warmte-energie in een andere energievorm (of arbeid) kan omgezet worden. Het probleem is echter alleen van statistische aard en wordt veroorzaakt door een gebrek aan informatie over de toestand van elk deeltje, wat niet het geval is met de kinetische energie van een massa (elk deeltje heeft dezelfde snelheid) of de potentiële energie van een waterreservoir (van elk deeltje is de hoogte gekend). In een warmtereservoir wordt de snelheidsverdeling vertaalt naar een temperatuur, en de zuiger van de arbeidsmachine wordt enkel voortgestuwd door deeltjes die een gunstige snelheidscomponent hebben die groter is dan de zuigersnelheid! Een groot gedeelte van de kinetische energie van de deeltjes is dus onbruikbaar en gaat verloren. De energie die vertegenwoordigd wordt door een trillend deeltje (potentiële en kinetische energie) is dus volwaardige energie, maar onze mogelijkheden en informatie zijn te klein om die energie van elk deeltje te capteren.

Madame Blavatsky over de studie van de Theosofie (genoteerd door Robert Bowen):
Een groot deel van de waarde van de aantekeningen van Bowen ligt in het feit dat zij principes bevatten die niet alleen kunnen worden toegepast bij de bestudering van De Geheime Leer, maar bij alle theosofische studies. Herhaaldelijk wordt beklemtoond dat geen enkele vorm van beschrijvende theosofie mag worden opgevat als een noodzakelijk correct plaatje van het universum. Zij is meer een afgeleid model dat ontwikkeld wordt tijdens het ervaren van een Waarheid, die niet onder woorden te brengen is, niet te beschrijven is en uitstijgt boven relatieve waarden. Een dergelijke vorm van theosofie is niet bedoeld om de Waarheid uit te beelden, maar om je naar die waarheid toe te leiden.
Blavatsky: vertelde nog heel wat meer over het "Grondbeginsel". "Als je denkt dat je uit De Geheime Leer een bevredigend beeld van de samenstelling van het universum kunt krijgen, dan zal deze studie je alleen maar verwarren. Het boek is niet bedoeld om zo'n definitieve uitspraak te doen over het bestaan, maar om je in de richting van de Waarheid te leiden".

Het nu is met verleden en toekomst verbonden. De reflectie, de spiegelsymmetrie brengt het nu, 'Ruimte en Tijd', de tijdsymmetrie tot uitdrukking.

De dichotomieën worden met behulp van het fenomeen Complementariteit tot uitdrukking gebracht. De een bestaat bij gratie van de ander. Uiteindelijk kan er maar één waarheid, ‘De blijde boodschap’ zijn. Door de interacties ('these + antithese', dialectische filosofie van Hegel en Engels) tussen de 'alfa- en de bètawereld' kan synthese ontstaan. De gammawetenschappen (sociologie, economie en politicologie) zijn als het ware de schakel tussen de alfa- en bètawetenschappen. Zij nemen dus een tussenpositie in tussen alfa- en bèta-wetenschappen.

Door de wisselwerking tussen twee complementaire principes (Yin en Yang) is er sprake van een periodieke, cyclische beweging van uitademing en inademing, van emanatie en immanatie van het hoogst onkenbare. De werking van de zwaartekracht verbindt de Macro - met de Micro Ruimte-Tijd en heeft op de spiegelsymmetrie betrekking.

====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige |volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.