Immateriële- en Materiële wereld

Carl Jung: Mijn leven is de geschiedenis van een zelfverwerkelijking van het onbewuste.
Krishnamurti: De tranen van de hele wereld hebben de Wereldleraar voortgebracht
(boek Het Innerlijke Leven van Krishnamurti van Aryel Sanat, hoofdstuk 8 Ecce Homo).
György Konrád: Op de vraag naar de zin van het leven antwoordt iedereen met zijn levensloop.
 

Levensatoom en Atoom (Neer - en Opwaartse causatie, Non-lokaal bewustzijn, Aether en Ether, Wederkerigheid)

Eliphas Levi: De logos van God is de openbaarder van de mens, en de logos (het woord) van de mens is de openbaarder van God.
De aanroep van Annie Besant:
O Verborgen Leven, trillend in elk atoom;
O Verborgen Licht, stralend in ieder wezen;
O Verborgen Liefde, alles omvattend in Een Zijn;
Moge ieder die zich een voelt met U,
Zich daarom een weten met elk ander.
Annie Besant Bewustzijn en leven zijn identiek, twee namen voor het zelfde, beschouwd van het innerlijke en uiterlijke standpunt. Er is geen leven zonder bewustzijn; er is geen bewustzijn zonder leven ...
Jan Börger: De Basis van alle cultuur is de ether, d.w.z. de eenheden voorzich gedacht en de eenheden in-een gedacht en dat tegelijkertijd.
Onzekerheidsprincipe
Er is geen einde, geen begin, wat is dat was en zal ook tot in alle eeuwigheden zijn.
Het heelal is koud en veel te groot. Wij bouwen een huis in de lucht, ons roepen slaat dood in lichtjaren ver.
Wij bouwen een wereld onder de grond, zoeken de zin van ons zijn in iets wat niet is waar te nemen.
Kijk, het jonge poesje speelt, het kind lacht, een vrouw streelt, vogels trekken op hun tijd.
Atze van Wieren

DE TEGEN STROOM (Jeroen Junte interviewt Mieke Gerritzen Volkskrant Magazine 11 juli 2025, p. 74-78):
Minder piekeren, meer design is het motto van grafisch ontwerper Mieke Gerritzen, die zich verzet tegen wat ‘ontwerpschaamte’ wordt genoemd: onbekommerd iets moois ontwerpen in tijden van crisis. In haar nieuwe boek No Design Manifesto houdt Gerritzen een pleidooi voor vrijgevochten design.
Technologie neemt de rol van natuur over als een alomtegenwoordig en oncontroleerbaar fenomeen waar we ons tot moeten verhouden. Neem de smartphone, een vreselijk apparaat, maar het brengt ons ook goede dingen. Op dat laatste ligt onze focus.’

Dunja Jocic (Podium Klassiek 7 juli 2025, NPO2):
We bezoeken de Servische choreografe Dunja Jocic bij het Korzo Theater in Den Haag. Dunja Jocic was als danseres jarenlang een van de blikvangers bij Club Guy & Roni. Ze verraste de afgelopen jaren als choreografe met een reeks eigenzinnige dansprojecten en films. Momenteel is haar nieuwe voorstelling Terra Incognito te zien in combinatie met haar prijswinnende film Bird.

Omrijorgels (Merlijn Kerkhof de Volkskrant 3 juli 2024, p. V4-7):
Op vakantie kun je als
orgelfanaat op veel moois stuiten, vooral in kerken op kleinere pleinen en in smallere straten. Van een weelderig barokorgel in Lissabon tot twee historische sensaties in Bologna: dit is de Volkskrant Euro-Orgel Top 15.

Geweldenaar op het orgel, volgens velen de beste toetsenman van Nederland, die zijn hammond kon laten buldozeren (Jaap Visser de Volkskrant 9 februari 2024, p. 26):
Diepe liefde voor muziek
Vanaf 2004 was Brandsen docent popmuziek aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Gepassioneerd en vol toewijding slaagde hij erin iets van zijn diepe liefde voor de muziek over te dragen op zijn leerlingen. Met drummer Ton Dijkman richtte hij in 2015 de rhythm-and-blues-band Mell & Vintage Future op. Dat werd een succes.

Wie dit leest, kan worden besmet (Olaf Tempelman de Volkskrant 29 mei 2018 p. V8-9):
The Ex
The Ex ontstond in 1979 in de Amsterdamse kraakbeweging als anarcho-punk ensemble. Het vroege werk was beïnvloed door The Fall. Al snel werden de muzikale grenzen vergaand verlegd. Door de jaren heen experimenteerde de band met free jazz en
vele soorten wereldmuziek. The Ex bracht ruim 25 albums uit en trad op in alle werelddelen. Het ensemble trok ook tweemaal naar Ethiopië om daar gratis concerten in de open lucht te geven. Voor zover bekend is The Ex de enige westerse formatie die er ooit buiten de hoofdstad Addis Abeba heeft gespeeld. De huidige bezetting bestaat behalve uit Terrie Hessels (gitaar) uit Katherina Bornefeld (slagwerk) , Andy Moor (gitaar) en Arnold de Boer (zang, gitaar). Op de bekende verzamelaar The Rough Guide to Ethiopian Jazz geeft The Ex acte présence samen met saxofonist Getatchew Mekuria.
Blazen
Als Terrie Hessels en Emma Fischer de grootste Ethiopische blazer van de 20ste eeuw niet hadden opgespoord voor het te laat was, had de wereld het met een paar oude opnamen moeten doen in plaats van de Getatchew--collectie van Terp Records. ‘Rauw vlees is goed voor je sound’, was het adagium van saxofonist Getatchew -Mekuria (1935-2016).
Experiment
Saxofonist Getatchew Mekuria was vóór Terrie Hessels en Emma Fischer op zijn deur klopten Ethiopië nooit uitgeweest. Pas in Europa en de VS hoorde hij dat zijn werk ‘jazz’ werd genoemd en dat hijzelf ‘een pionier’ of zelfs ‘de aartsvader’ van de freejazz was. Zijn reacties waren altijd hetzelfde. ‘Jazz, daar kan ik niets mee.’ ‘Freejazz, ik weet niet wat dat is.’
Mystiek
Maken blazers Ethiopische muziek tomeloos swingend en energiek, orgeltjes en een palet aan traditionele instrumenten zorgen ervoor dat die bijna altijd mystiek klinkt. Hailu Mergia bespeelt op zijn huidige optredens een veelheid aan instrumenten, maar in de Walias Band was hij de meester van het mystieke orgeltje. Deze muziek is omschreven als de enige waarin zowel uit de allerhoogste als de allerlaagste chakra’s energie stroomt – hoofd, hart en onderbuik worden tegelijkertijd bediend.
Let in Wormer óók op de bruid en de bruidegom op de foto’s van die Ethiopische trouwerij. In Nederland waren Terrie en Emma nooit getrouwd. In Addis Abeba organiseerden Ethiopische artiesten en ‘soulmates’ voor dit ongetrouwde paar ‘een superfeest’ als dank voor bewezen diensten.
‘Wat jij aan Ethiopië geeft, krijg je geheel terug’, zegt Terrie Hessels.

Piet Mondriaan was méér dan strakke lijnen, blijkt uit ‘The Mondrian Papers’ (Nahomi Habashy de Volkskrant 19 maart 2024, p. V3):
Ruim
300 gedigitaliseerde brieven en enkele theoretische geschriften van kunstenaar Piet Mondriaan zijn te raadplegen op een nieuw digitaal platform. The Mondrian Papers geven een inkijkje in het leven en de ontwikkeling van de kunstenaar. Bijvoorbeeld over zijn interesse in spiritualiteit.

In de wereld
Het Italiaanse genie heeft een inktzwarte tegenhanger (Anne Branbergen De Groene Amsterdammer 13 juli 2023):
Italië is het land van de
oudste universiteit van Europa (Bologna 1088), van Dante Alighieri’s Goddelijke komedie (1307-1321), van de oudste bank ter wereld (Siena 1472), van de ontdekking van Amerika (Columbus 1492). Het is het land van de Renaissance (veertiende tot zestiende eeuw), gekaapt door Frankrijk, want Il Rinascimento ontstond en kwam tot grootste bloei in het Florence van de Medici, met Leonardo da Vinci, Michelangelo, Machiavelli en vele anderen. En ook in de vorige eeuw was Italië de wereldtop op allerlei gebieden: design, mode, cinema, Fellini, Olivetti, Fiat, de wereldberoemde namen rollen zo uit de hoorn des overvloeds (Cornucopia). En o ja, pasta, pizza; de meest geliefde keuken ter wereld, ook die is Italiaans.

Maar de Italiaanse genialiteit heeft een inktzwarte tegenhanger: het gebrek aan onderhoud, aan handhaving, aan zorg. Want ook dit is wereldberoemd van Italië: de enorme verwaarlozing, de kathedralen in de woestijn, het verkwanselen van bergen Europees of Italiaans geld om er iets heel anders mee te doen dan waarvoor het bedoeld was. De maffia, de corruptie, de onverschilligheid, de verslonzing waaraan Italië permanent ten onder dreigt te gaan.

Transformatie
Nadat Sri Aurobindo in 1950 zijn lichaam had verlaten, zette Mirra Alfassa, de Moeder zijn werk van spirituele, psychologische en fysieke transformatie voort. In De Moeder's Agenda wordt gedetailleerd verslag gedaan van deze moeizame arbeid waarbij getracht wordt het hoogste, supramentale bewustzijnsniveau te manifesteren in de cellen van het fysieke lichaam en daarmee uiteindelijk in de materiële werkelijkheid van het aardse bestaan.

Valentinus, een gnosticus uit het begin van de tweede eeuw van onze jaartelling zegt: Zelfkennis is Godskennis. Het gaat niet om intellectuele kennis, maar om kennis van het hart. Met die zelfkennis wordt het kennen van het eigen inwonende hoogste beginsel bedoeld, het atmische gebied, waarin de mens één is met, of raakt aan, het Leven zelf, ofwel het Wereldhart.

De quintessens van het verhaal is dat om een duurzame samenleving te creëren er maar een pedagogische 'Hoofdroute' is, er een ommekeer in het denken, de alteriteit van Emmanuel Lévinas nodig is. Er is een radicale ommekeer in het denken nodig om ons weer met de oerbron te verbinden. Met het inzicht dat het 5Ddenkraam ('5D-concept en Ether-paradigma') biedt is het wel mogelijk de levenscycli op aarde beter te beheersen. Het geeft aan op welke wijze synthese , het 1 + 1 = 3 kan worden bereikt. Het accent licht in het rapport ‘E i V’ niet specifiek op de systeemtheorie, maar op de verborgen 5e Dimensie, de blauwdruk achter de levenscycli. De teloorgang van de materiële wereld kan door de geestelijke wereld, het integrale denken (kringloopdenken) worden opgelost. De verborgen 5e dimensie, het zelf-bewustzijn maakt het bewustzijn van het bewustzijn, het meta-bewustzijn, het kosmisch bewustzijn, het non-lokaal bewustzijn zichtbaar. Maar dat we de éne werkelijkheid volledig kunnen beheersen zal altijd een illusie blijven.

Derde Weg, Sutratman door het snijpunt van de kwalitatieve en kwantitatieve as symboliseert de vereniging van de Immanente, individuele ziel met de Transcendente, Universele ziel. Roberto Assagioli spreekt in dit kader over de relatie tussen het bewuste zelf en het hogere Zelf.
De onbalans op aarde wordt verkleind door bewust voor het symbool van de verticale as (Axis mundi, het zevenvoudige pad) door het midden van het Ei van Assagioli, de zelfrealisatie van Maslow te kiezen.

Sutratman toont de verticale as, de verborgen 5e dimensie, het 5D-concept (Ether-paradigma).

Het samenbundelende principe de grens van een grens dat door Amanda Gefter op p. 349 wordt verwoord komt verdacht veel met de drie manifestaties van fohat - eenheid van alle eenheden DGL Deel I p. 467) of eenheid van eenheden DGL Deel I p. 698) of eenheid weerspiegeld in alle eenheden en elke eenheid DGL Deel II p. 668) - overeen. Het trekken van een grens op aarde is mensenwerk.

De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden.

Het referentiekader, het 5Ddenkraam van de evolutionaire 'Bewustzijnsschil' en het gezichtspunt van de Unificatietheorie hebben vrijwel dezelfde uitkomst als het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter opgeleverd. Het 5Ddenkraam is op het oeroude ether-paradigma gebaseerd.

Of met andere woorden de mensheid bestaat uit goede en minder goede acteurs in een groot rollenspel. Er is wereldwijd behoefte het spel beter te leren spelen en broederschap te bevorderen. Hoe richten wij onze levensenergie (libido, levenskracht, oerbron, levensbron, astraallichaam)? We zijn het in eerste instantie zelf om de in het universum aanwezige vrije energie (ether, antahkarana) vorm en inhoud te geven. Het spreekt voor zich dat dit een zeer heikel punt is voor de wetenschap.

In 1999 John Horgan followed up The End of Science with The Undiscovered Mind: How the Human Brain Defies Replication, Medication and Explanation, which critiques neuroscience, psychoanalysis, psychopharmacology, evolutionary psychology, behavioral genetics, artificial intelligence and other mind-related fields. For his 2003 book Rational Mysticism,[6] he profiled a number of scientists, mystics, and religious thinkers who have delved into the interface of science, religion and mysticism. He presents his personal impressions of these individuals and a sometimes controversial analysis of their contributions to rational mysticism and the relationship between religion and science.

Om de evolutionaire kringloop van het universum waarin wij nu leven te illustreren maakt de theosofie van zeven ronden en zeven rassen, negenveertig vuren (krachten), de zevenvoudige ladder van goddelijk bewustzijn gebruik. Amanda Gefter (p. 495) heeft het over terugkeren, aufheben volgens Hegel. Vergelijkbare metaforen om de evolutie te duiden zijn zelfreinigend vermogen (catharsis), innerlijke ommekeer, pelgrimage, jakobsladder, levensladder, zevende poort en zeven hemelen. De ladder staat symbool voor de innerlijke verbinding met God en hangt met de altijd onzichtbare, eeuwige en absolute ENE LEVEN samen.

Evolutiebioloog Richard Dawkins bestempelt religie als een culturele virusinfectie, die met man en macht dient te worden bestreden.
Dawkins gooit echter het kind met het badwater weg en ziet niet in dat spiritualiteit juist de sleutel voor de oplossing is. De 'natuurlijke selectie', datgene dat in het collectieve onbewuste plaatsvindt veroorzaakt het irrationele gedrag. Voor de mens is het mogelijk de onzichtbare creatieve beeldkracht (actieve imaginatie) op de zes gezichtspunten (darshana’s) af te stemmen en daarmee de 'natuurlijke selectie' zichtbaar te maken.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen de binnenwereld en de buitenwereld, tussen verleden en toekomst in het nu, tussen het individuele en het universele, dialectische bewustzijn, in de psyche de schakel tussen lichaam en geest.

De oplossing van het vraagstuk waarmee de bewustzijnsevolutie of de natuurwet van cyclisch, evolutionair scheppen zich bezig houdt is al millennia bekend. De wisselwerking, de wederkerigheid tussen geest en materie is een medaille met twee kanten, waarop zowel het Zelf-eon van Jean Charon, de bewustzijnsevolutie als de evolutietheorie van Darwin (Intelligent Design en Darwinisme) van toepassing zijn. De bewustzijnsevolutie, de ziel, de kern van de mens heeft op de absoluteRuimte en Tijd’ (Einsteins kosmische Geest!, singulier punt), de absolute existentie betrekking, daarentegen de evolutietheorie op de relatieve ‘Ruimte en Tijd’, de relatieve existentie. De kwintessens van dit verhaal draait echter om survival of the fittest. Het dilemma van het leven ligt besloten in: Waar kiezen we nu voor? Het brengt de kwintessens, de moraal van dit verhaal tot uitdrukking. In de absolute ‘Ruimte en Tijd’ ontstaat er een potentiaalverschil van nul. De potentiaal op een plaats is een natuurkundige grootheid die op een bepaalde manier samenhangt met de kracht die een deeltje op die plaats ondervindt.

De oplossing van het vraagstuk waarmee de bewustzijnsevolutie of de natuurwet van cyclisch, evolutionair scheppen zich bezig houdt is al millennia bekend. De wisselwerking tussen geest en materie is een medaille met twee kanten, waarop zowel de bewustzijnsevolutie (optie de hypothese Zelf-eon van Jean Charon) als de evolutietheorie van Darwin van toepassing zijn. De bewustzijnsevolutie, de ziel, de kern van de mens heeft op de absolute ‘Ruimte en Tijd’ (macrokosmos) betrekking, daarentegen de evolutietheorie op de relatieve ‘Ruimte en Tijd’ (microkosmos). De kwintessens van dit verhaal draait echter om survival of the fittest. Het dilemma van het leven ligt besloten in: Waar kiezen we nu voor? Het brengt de kwintessens, de moraal van dit verhaal tot uitdrukking. Het is de bindende factor tussen individu en collectiviteit, tussen de microkosmos en de macrokosmos. Politici komen er eindelijk achter dat meerwaarde creëren moeilijker is dan elkaar op een prettige manier fêteren. Het is met name religie, het morele kompas, dat van oudsher de zingeving van het leven beoogt te beantwoorden. Het biedt een oplossing voor de ‘dikke-ik mentaliteit’. Al betekent dit niet dat religieuze dogma’s niet ter discussie kunnen worden gesteld.

Fred Alan Wolf De Yoga Van Het Reizen In De Tijd] Hoe De Geest De Tijd Kan Verslaan
Reizen in de tijd kunnen we allemaal, althans bvolgens natuurkundige Fred Alan Wolf. In feite doen we het misschien al. Met iedere spirituele beoefening die het ego doet oplossen - bijvoorbeeld meditatie - kunnen we de tijd verslaan. Wolf laat zien dat deze inzichten worden ondersteund door de kwantumfysica en legt in simpele bewoordingen verschijnselen uit als zwarte gaten, worngaten en parallelle universa. Met behulp van Wolfs facsinerende scenario's kunnen we ons er een beeld van vormen hoe het zou zijn om door toepassing van gedachte-yoga naar het verleden of de toekomst te reizen. Hij durft zelfs te stellen dat reizen in de tijd de kwaliteit van ons leven kan verbeteren. Het zou ons bijvoorbeeld een duidelijker zelfgevoel en levensdoel geven, het verouderingsproces omkeren en wijsheid opleveren die ook ten goede komt aan de gemeenschap waarin we leven.

Fred Alan Wolf is a physicist, writer, and lecturer who earned his Ph.D. in theoretical physics at UCLA in 1963. He continues to write, lecture throughout the world, and conduct research on the relationship of quantum physics to consciousness. He is the National Book Award Winning author of Taking the Quantum Leap. He is a member of the Martin Luther King, Jr. Collegium of Scholars.

Alles stroomt (Leon Verdonschot De Groene Amsterdammer 25 april 2024, p. 59,60):
En nu is er, na een fabuleus live-album opgenomen in de Arminiuskerk in Rotterdam, het derde album,
The Shape of Fluidity. Openingsnummer Venus in Flames maakt meteen duidelijk dat de dromerigheid heeft plaatsgemaakt voor een zwaarder, harder geluid. Ruim zeven minuten duurt het, en wanneer je je ogen sluit zie je Mad Max in zijn zwarte Pursuit Special door een post-apocalyptische woestijn razen. Omdat Raven inmiddels ook een tv-persoonlijkheid en publiek persoon is die onder meer aan tafel zat in Zomergasten, heeft hen het verhaal over hun transformatie al meerdere malen kunnen delen. In een begeleidend schrijven bij het album haalt Raven het aan Heraclitus toegeschreven motto Panta rhei aan. In het titelnummer van het album komen Ravens verhaal en dat motto samen, zowel muzikaal als tekstueel. De opbouw is majestueus, de vele wendingen even spannend als scherp, waarbij andermaal opvalt hoeveel kleurschakeringen Raven in hun stem kan leggen, en hoe fenomenaal de productie van de Zweedse Magnus Lindberg is: elk accent voorziet hij van de juiste spotlight.

Panta rhei – Alles stroomt (Heraclitus - HISTORIEK 8 februari 2024)
Heraclitus & panta rhei
Heraclitus wordt als filosoof vaak verbonden aan de uitspraak panta rheiHeraclitus & panta rhei Heraclitus wordt als filosoof vaak verbonden aan de uitspraak panta rhei, alles stroomt, maar verwijzingen naar dit wereldbeeld of deze ‘ideologie’ zijn al ouder. Tevens zijn er geen Zo komen in Plato’s Dialogen (in Kratulos, Κρατύλος) al voor in de variant panta choorei, wat ‘alles wijkt’ betekent. Naast dit voorbeeld refereert Plato nog op diverse andere plekken aan de idee dat alles stroomt en in beweging is. Voorts komen vroege vermeldingen van panta rhei voor bij Aristoteles, die eens het volgende meldde: ‘Al het waarneembare stroomt voortdurend’.ack%, alles stroomt, maar verwijzingen naar dit wereldbeeld of deze ‘ideologie’ zijn al ouder. Tevens zijn er geen Zo komen in Plato’s Dialogen (in Kratulos, Κρατύλος) al voor in de variant panta choorei, wat ‘alles wijkt’ betekent. Naast dit voorbeeld refereert Plato nog op diverse andere plekken aan de idee dat alles stroomt en in beweging is. Voorts komen vroege vermeldingen van panta rhei voor bij Aristoteles, die eens het volgende meldde: ‘Al het waarneembare stroomt voortdurend’.

Het boek Het spiegelende brein van Marco Iacoboni biedt een belangrijk houvast om te laten zien hoe de verschillende zienswijzen van Lao Zi, Heraclitus, Pythagoras, Plato, Jezus, Hegel, Spinoza, Blavatsky, Nietzsche, Jung, Assagioli, Goethe, Richard Wilhelm, Heidegger, Wittgenstein, Rudolf Steiner, Sri Aurobindo, Krishnamurti, Foucault, Habermas, Ken Wilber en Sacks in het rapport ‘E i V’ met elkaar samenhangen.

Hoofdroute, Universeel model, kringloop:

Pythagoras:Boeddhisme:Friedrich Nietzsche:Carl Jung:A. P. Fiske:
1. Monade4. ‘Gulden Middenweg’, beëindigen van ‘lijden’ZarathustraArchetype (Unus Mundus)Gemeenschapsmodel
2. Duade3. Beëindiging van ‘lijden’ÜbermenschGroeiGelijkheidsmodel
3. Triade2. Ontstaan van ‘lijden’Wil tot macht‘Dubbele natuur’, aanpassingAutoriteitsmodel
4. Tetrade1. Het ‘lijden’Eeuwige terugkeerEnantiodromie (Homeostase)Marktmodel

Het typologisch model van Jung, het meervoudig brein-model van Herrmann, het model van leerstijlen van Kolb en de roos van Leary (en wellicht nog andere modellen) lijken ergens allemaal op elkaar. Voor de wetenschap is het thema ‘Wederkerigheid' en 'Synchroniciteit’ een hot item. Er is niets nieuws onder de zon. Wat wel vernieuwt is de tijdgeest. De vorm verandert maar niet de inhoud (leegte - De achttien manieren om het begrip ‘leegte’ te beschrijven zijn:*).

Marco Iacoboni verwijst in zijn boek Het spiegelende brein in het hoofdstuk Hersenpolitiek (p. 210) naar het onderzoek van Alan Fiske. Alan betoogt dat deze vier elementaire relationele structuren en hun varianten de basis vormen voor alle sociale relaties onder alle mensen in alle culturen.
p. 127: Filosofische en ideologische posities die met name in onze westerse cultuur gangbaar zijn hebben ons blind gemaakt voor de fundamenteel intersubjectieve (Jurgen Habermas) aard van onze hersenen.
p. 128: Met het experiment van Jonas was aangetoond dat spiegelneuronen coderen voor meerdere ‘ik-geralateerde’ prikkels en werd bevestigd dat ze een belangrijke rol vervullen bij zelfherkenning (en bovendien bij een tamelijk abstracte manifestatie van het zelf).
p. 129: Samen met de theoretische beschouwingen uit het begin van dit hoofdstuk doen al deze gegevens vermoeden dat spiegelneuronen van belang zijn voor mijn analogie van de medaille met de twee zijden, waarin de ene zijde het zelf is en de andere zijde … eh… de ander.

A. P. Fiske gaat er van uit dat alle sociale gedrag van mensen kan worden verklaard aan de hand van vier fundamentele modellen (rechter kwadrant).
Het gemeenschapsmodel gaat uit van herkenbare groepen waarbinnen mensen elkaar als gelijke zien en vooral hun overeenkomsten benadrukken en niet hun individuele identiteiten. Het autoriteitsmodel is gebaseerd op het feit dat mensen geordend zijn volgens een bepaalde hiërarchische sociale dimensie, zoals leeftijd, expertise of formele macht. Binnen het gelijkheidsmodel streven mensen naar de balans in de verhoudingen, waarbij ze scherp in de gaten houden hoever de relatie uit balans is. Het marktmodel is gebaseerd op proportionaliteit binnen sociale relaties, waarbij mensen alle relevante aspecten reduceren tot kwantificeerbare grootheden, meestal geld.

Ervin Laszlo en Jude Currivan boek KOSMOS een integrale visie op de wereld
Hoofdstuk 1 Hoe ver reikt onze kennis?, Theorieën van alles – en niets? (p. 16):
De fysici zouden echter nog ontdekken dat kwantisatie, golf/deeltje-dualiteit en de intieme relatie tussen de waarnemer en het waargenomene slechts het topje van de ijsberg vormden die de kwantumwereld is.
21: In de kwantumfysica geldt dat de gravitatiekracht wordt overgedragen door een deeltje met een massa nul, het graviton. De ontdekking dat het laagste trillingsgetal van snaren zo’n deeltje beschrijft, was een krachtige stimulans voor de zich ontwikkelende theorie.

Het atoommodel kan als symbool worden gebruikt om te illustreren hoe de energiebron (kwantumverstrengeling) kan worden bereikt. In het atoommodel van Bohr houden de elektronen van een atoom zich op in zeven schillen rondom de kern (Periodiek systeem/Elektronenconfiguratie), die een verschillend energieniveau hebben. Negatief geladen elektronen houden de positief geladen protonen in evenwicht.
Wanneer chemische elementen gerangschikt worden volgens hun atoommassa openbaart zich een periodiciteit in de eigenschappen (In werkelijkheid gaat het niet zo zeer om de atoommassa maar om het atoomnummer, maar de atoomnummers waren in de tijd van Mendelejev nog niet bekend. Voor de ordening maakt dat echter weinig verschil).

Prestigieuze miljoenenorder CERN naar Almelo (Tubantia 30 september 2019):
Onderzoeksinstituut CERN in Genève – wereldwijd bekend van de LHC, de krachtigste deeltjesversneller ter wereld – heeft zijn grootste opdracht ooit voor de Nederlandse industrie uitbesteed aan machinefabriek Boessenkool in Almelo. Voor Boessenkool betekent deze prestigieuze order met ruim 2 miljoen euro de grootste opdracht uit haar 117-jarige bestaan. Het betreft de levering van bijna 335 meter ‘vacuum vessels’, ofwel vacuümbuizen, voor de LHC.
Om preciezer te zijn: het gaat om de productie van 38 vacuum vessels van 5 tot 12 meter lengte per stuk, die geschikt zijn voor
UHV, Ultra Hoog Vacuüm. De vlakken en aansluitingen van deze vacuum vessels moeten zeer nauwkeurig bewerkt worden om te bereiken dat de elektronen in een uiterst nauwkeurige rechte baan versneld worden en dat vacuümdichtheid wordt gegarandeerd. Deze opdracht voor CERN heeft een totale doorlooptijd van 2,5 jaar.
Voor directeur-eigenaar
Eelco Osse, entrepreneur en innovator pur sang en onder meer winnaarvan de Prins Friso Ingenieurs publieksprijs 2019, betekent deze opdracht veel: “CERN is al jaren klant van ons en blijkbaar tot hun tevredenheid. Voor ons betekent deze nieuwe, grote opdracht een mijlpaal waar we ontzettend trots op zijn. Want het is nogal wat om een belangrijk aandeel te leveren aan het onderzoek naar de kleinste deeltjes op aarde voor dit toonaangevende wetenschappelijke instituut. Het toont weer aan dat wij tot veel in staat zijn en dat heeft natuurlijk te maken met de hoge mate van vakmanschap van de medewerkers bij Boessenkool. Hun kennis, ervaring en zeker ook lef zijn onontbeerlijk om opdrachten als deze binnen te halen en uit te voeren.”

Knap geconstrueerde on- en offline bevreemding (Theaterkrant Marcelle Schots 4 februari 2019):
Een
fris en eigenzinnig geluid tijdens het CaDance festival komt van choreograaf, filmmaker en performer Dunja Jocić. Zij was in vele dans- en theatervoorstellingen in Nederland en Servië te zien, maar maakt ook al een aantal jaren eigen werk. Dansvoorstellingen en -films of een combinatie daarvan. Met de korte film Bird (2015, gemaakt in samenwerking met Martinus Groothof) werd ze genomineerd voor een Gouden Kalf en afgelopen najaar won zij de Prijs van de Nederlandse Dansdagen 2018, een stimuleringsprijs voor choreografen.

’Neurogenese’ is de benaming voor het ontstaan van nieuwe neuronen (zenuwcellen) bij volwassen zoogdieren en vogels.Voor (bio)fotonen geldt hetzelfde als voor neutronen, moleculen, synapsen, gedachten en gevoelens ze verschijnen en verdwijnen. Een neurotransmitter is een molecuul dat wordt gebruikt voor de signaaloverdracht tussen zenuwcellen in het zenuwstelsel. De plek waar deze signaaloverdracht plaatsvindt heet een synaps. Een synaps is een verbinding tussen twee neuronen waardoor een impuls kan worden overgedragen. De kip-en-eivraag is nog steeds actueel.

De causale snaartheorie komt een stapje verder wanneer wetenschappers bereid zijn met de acausale, de geestelijke keerzijde van de medaille rekening te houden.
De oplossing van de unificatietheorie wordt niet gevonden in het elementaire deeltje maar in de ruimte die de elementaire deeltjes van elkaar scheidt.

De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 6 De maskers van de wetenschap (p. 563):
‘De kracht is daarom niet in het atoom maar in de ruimte die de atomen van elkaar scheidt (zeropoint source, het neutrale centrum, eros = fohat = levensatoom).

De Geheime Leer Deel II hoofdstuk De rassen met het ‘derde oog’ (p. 337):
17) Maar op een heel andere manier dan zoals Haeckel het voorstelde, als een ‘evolutie door natuurlijke selectie in de strijd om het bestaan’ (‘Pedigree of Man’, ‘Sense Organs’, blz. 335). Het is totaal ontoereikend om de mooie combinatie van aanpassingen die in het oog aanwezig is, te verklaren op basis van alleen de ‘warmtegevoeligheid van de huid’ voor hypothetische lichtgolven. Bovendien is al eerder aangetoond dat ‘natuurlijke selectie’ een zuivere mythe is, als hieraan de oorsprong van de variaties wordt toegeschreven (zie hieronder, Afdeling III, over darwinistische mechanische veroorzaking); omdat het ‘overleven van de geschiktsten’ pas kan plaatsvinden nadat er bruikbare variaties en verbeterde organismen zijn ontstaan. Waar kwamen de ‘bruikbare variaties’ vandaan die het oog ontwikkelden? Alleen uit ‘blinde krachten . . . zonder doel en zonder plan?’ Deze redenering is kinderachtig. De ware oplossing van het mysterie is te vinden in de onpersoonlijke goddelijke wijsheid, in de VERBEELDINGSKRACHT ervan – weerkaatst door de stof.

Elektronenconfiguratie:
De Geheime Leer Deel II, Stanza 3 Pogingen tot het scheppen van de mens (p. 87):
Want in de heilige sloka’s wordt gezegd:
De stralende draad die onvergankelijk is en slechts in nirvana oplost, komt daaruit ongeschonden weer tevoorschijn op de dag waarop de Grote Wet alle dingen tot werkzaamheid terugroept. . . .
De monaden die in deze lege SCHILLEN incarneerden, bleven even onbewust als toen zij van hun vroegere onvolledige vormen en voertuigen waren gescheiden.
De Geheime Leer Deel II, hoofdstuk 24 Het kruis en het Pythagorische tiental (p. 713):
Wanneer men de scheikundige elementen volgens hun atoomgewicht in groepen rangschikt, zal men ontdekken dat ze een reeks vormen van groepen van zeven; het eerste, tweede, enz., lid van elke groep vertoont in al zijn eigenschappen een sterke analogie met het overeenkomstige lid van de volgende groep.

Het factorgetal (factorelement) zeven en de Periodiek systeem/Elektronenconfiguratie.
In het rapport 'E i V' draait het niet om de atoommassa, maar om de zeven schillen.

In zijn boek Nulpunt Revolutie past Benjamin Adamah het griekse begrip aion toe.
Gerrit Teule werkt in zijn boek Wat Darwin niet kon weten de eonische hypothese van Jean Emile Charon uit.
Om de fenomenen aion en eon te duiden maken zowel Adamah als Teule van negentropie (negatieve entropie) die orde schept uit de chaos gebruik.
Wat betreft Quantum Electro Dynamics (QED) refereert Gerrit Teule met name aan de kernfysicus Lawrence Fagg.

Charon laat zien, dat het aannemen van de mogelijkheid van eonische tijdruimten, samen met de zwaartekrachtruimte functionerend in een vijfdimensionaal universum, cruciaal is voor het begrip van geest en bewustzijn (Gamma, september 2009, p. 62).
Het rapport ‘E i V’ maakt, net als Gerrit Teule gebruik van twee tijdruimten, die door de imaginaire 5e dimensie worden gescheiden. Tegenover de gemanifesteerde zwaartekracht tijdruimte (de tijdruimte van de relativiteitstheorie, waarin wij leven) staat de ongemanifesteerde eonische (Aions - Aeonen - Eonen) tijdruimten.

Joy Mills boekje Levende metaforen van wijsheid (p. 9):
De Franse kernfysicus Jean Charon, die Einsteins theorie verder heeft uitgewerkt met het doel een nieuwe eenheidstheorie voor alle fysieke verschijnselen te ontdekken, heeft opgeroepen tot een ‘neo-gnostieke kosmologie’ die een, wat hij noemt ‘geestelijke ruimte-tijd naast de conventionele stoffelijke ruimte-tijd’ zal erkennen. In zijn boekje The Unknow Spirit, stelt Charon: ‘… Er is geen beschrijving van de materie mogelijk zonder de tussenkomst van de geordenende werking die van de Geest uitgaat.’
14: In de The Unknow Spirit stelt Jean Charon, dat naar analogie (en hij geeft hiervan een zorgvuldige analyse uit de hedendaagse fysica) het elektron staat voor het geestelijke als datgene wat structuur geeft aan de materie en dat men daarom kan zeggen dat het elektron zekere geestelijke eigenschappen bezit die hij als viervoudig omschrijft: overpeinzing, kennis, liefde en daadkracht.

Wies Kuiper van de Theosofische Vereniging symposion Geroepen door het Wereldhart
In de media wordt steeds gesproken van een ecologische crisis en men wil daar, vanuit menselijk gezichtspunt, van alles aan doen. Het is echter belangrijk te beseffen dat wij vanuit de geestkern van de aarde, van de wereld, misschien zelfs vanuit de kosmische gedachte, zouden moeten werken. Dat is het heikele punt: hoe weten wij, hoe kennen wij die gedachte? Het zou toch een eerste vereiste moeten zijn dat we zouden luisteren naar wat de patiënt, de aarde, als levende entiteit vanuit haar diepe geestelijke kern ons hierover kan leren.
Je zou je kunnen voorstellen dat we met het Wereldhart het hoogste kosmische principe bedoelen. Via de kern van de mens, zijn atmische principe, is de mens daarmee verbonden en kan als zodanig natuurlijk die roep horen en verstaan, want er is een directe lijn van het Wereldhart naar het mensenhart, naar zijn hoogste gebieden.
De roep van het wereldhart zit op een hoge frequentie en die moet als het ware getransformeerd worden naar een lagere frequentie, vóórdat het door het menselijk oor gehoord kan worden. Er is een innerlijke schakel mogelijk tussen die beide gebieden, in het Sanskriet het antahkarana genoemd. Hoe maken we in onszelf de lijn open, zodat we in contact met het Wereldhart kunnen komen?
Valentinus, een gnosticus uit het begin van de tweede eeuw van onze jaartelling zegt: Zelfkennis is Godskennis. Het gaat niet om intellectuele kennis, maar om kennis van het hart. Met die zelfkennis wordt het kennen van het eigen inwonende hoogste beginsel bedoeld, het atmische gebied, waarin de mens één is met, of raakt aan, het Leven zelf, ofwel het Wereldhart.

De Geheime Leer Deel I Stanza 5 Fohat: kind van zevenvoudige hiërarchieën (p. 137/138):
Elk wezen moet door eigen ervaring het recht hebben verkregen om goddelijk te worden. Hegel, de grote Duitse denker, moet deze waarheid hebben gekend of intuïtief hebben aangevoeld, toen hij zei dat het Onbewuste het Heelal slechts ontwikkelde ‘in de hoop een helder zelfbewustzijn te bereiken’, met andere woorden, om MENS te worden; want dit is ook de geheime betekenis van de veel gebruikte zin uit de Purana’s, dat Brahma voortdurend wordt ‘bewogen door de begeerte om te scheppen’. Dit verklaart ook de verborgen kabbalistische betekenis van het gezegde: ‘De adem wordt een steen; de steen een plant; de plant een dier; het dier een mens; de mens een geest; en de geest een god.’ De uit het denkvermogen geboren zonen, de rishi’s, de bouwers, enz. waren in andere werelden en in de voorafgaande manvantara’s allen mensen – van welke vorm en gedaante ook.
Omdat dit onderwerp zo bijzonder mystiek is, is het erg moeilijk het in al zijn details en verbanden uit te leggen, omdat het hele mysterie van de schepping door evolutie erin besloten ligt. Een paar zinnen ervan herinneren levendig aan overeenkomstige zinnen in de Kabbala en aan de gezegden van de koning-psalmist (Ps. 104). Beide zeggen namelijk over God, dat hij de wind tot zijn boodschapper maakt en ‘vlammend vuur’ tot zijn dienaren. Maar in de esoterische leer wordt dit figuurlijk bedoeld. De ‘vurige wind’ is het gloeiende kosmische stof, dat slechts magnetisch de leidende gedachte van de ‘scheppende krachten’ volgt, zoals ijzervijlsel de magneet. Toch is dit kosmische stof iets meer, want ieder atoom in het Heelal heeft de mogelijkheid van zelfbewustzijn in zich en is, evenals de monaden van Leibnitz, een Heelal op zichzelf en voor zichzelf. Het is een atoom en een engel.
De Geheime Leer Deel I Stanza 7 De voorvaderen van de mens op aarde (p. 248):
In
sekhem ligt ‘het geheimzinnige aangezicht’ of de werkelijke mens verborgen achter de onechte persoonlijkheid, de drievoudige krokodil van Egypte, het symbool van de hogere drie-eenheid of de menselijke triade, atma, buddhi en manas11. In al de oude papyri wordt de krokodil sebek (zevende) genoemd, terwijl het water esoterisch het vijfde beginsel is; en, zoals al is gezegd, toont Gerald Massey aan dat de krokodil ‘de zevende ziel, de hoogste van zeven, de ongeziene ziener’ was. Zelfs exoterisch is sekhem de verblijfplaats van de god Khem, en Khem is Horus, die de dood van zijn vader Osiris wreekt en dus de zonden van de mens bestraft, wanneer deze een ontlichaamde ziel wordt. Zo werd de ‘Osiris-geworden’ overledene de god Khem, die ‘sprokkelt op het veld van aanroo’, d.w.z. hij oogst òf zijn beloning òf zijn straf, omdat dat veld het hemelrijk (devachan) is, waar de overledene tarwe wordt gegeven, het voedsel van de goddelijke gerechtigheid. Van de vijfde groep hemelse wezens wordt aangenomen, dat deze in zichzelf de tweeledige eigenschappen bevat van zowel de geestelijke als de stoffelijke aspecten van het Heelal; om zo te zeggen de twee polen van mahat, de universele intelligentie, en ook de tweevoudige, de geestelijke en de stoffelijke natuur van de mens. Vandaar haar getal vijf, vermenigvuldigd en tot tien gemaakt, waardoor zij wordt verbonden met Makara, het tiende teken van de Dierenriem.
258,259: (a) ‘Wanneer de ENE twee wordt, verschijnt het drievoud’: namelijk, wanneer het Ene Eeuwige zijn weerspiegeling laat vallen in het gebied van de manifestatie, dan wordt het ‘water van de Ruimte’ door die weerspiegeling, ‘de straal’, gedifferentieerd; of, in de bewoordingen van het ‘Dodenboek’: ‘De Chaos eindigt door de glans van de straal van het oorspronkelijke licht, dat met behulp van de grote magische kracht van het WOORD van de (centrale) zon alle duisternis verdrijft.’ De Chaos wordt mannelijk-vrouwelijk, het water wordt voortgebracht door het licht, en het ‘drievoudige wezen komt als zijn eerstgeborene tevoorschijn’. ‘Osiris-Ptah (of RA) schept zijn eigen ledematen (zoals Brahma), door de goden te scheppen die zijn bestemd om tijdens de cyclus zijn fasen te verpersoonlijken’ (xvii, 4). De Egyptische Ra, die uit de DIEPTE tevoorschijn komt, is de goddelijke universele ziel in haar gemanifesteerde aspect, en hetzelfde geldt voor Narayana, de purusha, ‘verborgen in akasa en aanwezig in de ether’.
De Geheime Leer Deel I Stanza 7 De voorvaderen van de mens op aarde (p. 265/266):
(a) De uitdrukking ‘door de zeven werelden van maya’ heeft hier betrekking op de zeven bollen van de planeetketen en de zeven ronden of de 49 fasen van actief bestaan, die de ‘vonk’ of monade vóór zich heeft bij het begin van elke ‘grote levenscyclus’ of manvantara. De ‘draad van fohat’ is de eerder genoemde levensdraad.
266: Wat is die ‘vonk’, die ‘aan de vlam hangt’? Het is JIVA, de MONADE, in verbinding met MANAS, of liever met het aroma ervan – dat, wat van elke persoonlijkheid overblijft, wanneer deze het waardig is, en wat door de levensdraad is verbonden met atma-buddhi, de vlam. Hoe men de mens ook verklaart, en in hoeveel beginselen hij ook wordt verdeeld, men kan gemakkelijk aantonen dat deze leer wordt ondersteund door alle oude religies, van de vedische tot de Egyptische, van de zoroastrische tot de joodse. Bij de laatstgenoemde leveren de kabbalistische boeken overvloedig bewijs voor deze bewering. Het hele
kabbalistische getallenstelsel is gebaseerd op het goddelijke zevenvoud dat aan de triade hangt (en zo de decade vormt) en haar permutaties 7, 5, 4 en 3, die tenslotte alle in het ENE opgaan: een eindeloze en grenzeloze cirkel.
‘De godheid (de altijd onzichtbare Tegenwoordigheid)’, zegt de Zohar, ‘manifesteert zich door de tien sephiroth, die haar stralende getuigen zijn. De godheid is als de zee waaruit een stroom vloeit, WIJSHEID genaamd, waarvan de wateren uitmonden in een meer dat Intelligentie heet. Uit het bekken ontspringen de zeven sephiroth, als zeven kanalen. . . . Want tien is gelijk aan zeven: de decade bevat vier eenheden en drie tweevouden.’ De tien sephiroth komen overeen met de ledematen van de MENS. ‘Toen ik Adam Kadmon vormde’, laat men de Elohim zeggen, ‘schoot de geest van het Eeuwige uit zijn lichaam als een bliksemflits, die zich onmiddellijk verspreidde op de golven van de zeven miljoen hemelen, en mijn tien gloriën waren zijn ledematen.’ Maar men kan noch het hoofd noch de schouders van Adam Kadmon zien; daarom lezen wij in de Sephra Dzenioutha (het ‘Boek van het verborgen mysterie’):
289/290: Nu de wetenschap de gevolgen heeft ontdekt, moet zij hun PRIMAIRE oorzaken vinden; zij kan dit nooit zonder de hulp van de oude wetenschappen: alchemie, occulte plantkunde en natuurkunde. Er wordt ons geleerd, dat elke fysiologische verandering en ook pathologische verschijnselen, ziekten – ja, het leven zelf – of liever de objectieve levensverschijnselen, voortgebracht door bepaalde toestanden en veranderingen in de weefsels van het lichaam, die het leven toestaan en dwingen in dat lichaam te functioneren – dat dit alles is toe te schrijven aan die ongeziene SCHEPPERS en VERNIETIGERS, die zo slordig en algemeen microben48 worden genoemd. Onderzoekers zoals Pasteur zijn de beste vrienden en helpers van de vernietigers en de ergste vijanden van de scheppers – als de laatste niet tegelijk ook vernietigers waren. Hoe het ook mag zijn, één ding staat vast: de kennis van deze primaire oorzaken en van het diepste wezen van elk element, van zijn levens, hun werking, eigenschappen en voorwaarden voor verandering – vormt de grondslag van de MAGIE. In de laatste eeuwen van het christelijke tijdperk was
Paracelsus misschien de enige occultist in Europa die ervaring had met dit mysterie. Als er niet op misdadige manier een einde aan zijn leven was gemaakt, jaren vóór de hem door de Natuur gegunde tijd, zou de fysiologische magie minder geheimen hebben voor de beschaafde wereld dan nu het geval is.
48) Men zou kunnen veronderstellen dat deze ‘vurige levens’ en de microben van de wetenschap dezelfde zijn. Dit is niet zo. De ‘vurige levens’ zijn de zevende en hoogste onderafdeling van het gebied van de stof, en komen bij het individu overeen met het Ene Leven van het Heelal, maar alleen op dat gebied. De microben van de wetenschap zijn de eerste en laagste onderafdeling op het tweede gebied – dat van stoffelijk
prana (of leven). Het stoffelijke lichaam van de mens ondergaat elke zeven jaar een volledige verandering van structuur, en zijn vernietiging en instandhouding zijn toe te schrijven aan de werking van de vurige levens, afwisselend als ‘vernietigers’ en als ‘bouwers’. Ze zijn ‘bouwers’ door zich op te offeren in de vorm van vitaliteit, om de verwoestende invloed van de microben tegen te gaan. Door de microben van het nodige te voorzien, dwingen zij hen onder die beperking het stoffelijke lichaam en zijn cellen op te bouwen. Ze zijn ook ‘vernietigers’, als die beperking wordt weggenomen en de microben bij gebrek aan opbouwende levenskracht vrij spel hebben als vernietigende krachten. Zo zijn tijdens de eerste helft van het leven van een mens (de eerste vijf perioden van elk zeven jaar) de ‘vurige levens’ indirect bezig met de opbouw van het stoffelijke lichaam van de mens; het leven is op de opgaande boog, en de kracht wordt gebruikt voor opbouw en vermeerdering. Als deze periode voorbij is, begint de tijd van teruggang, en terwijl de activiteit van de ‘vurige levens’ hun kracht uitput, begint ook het werk van vernietiging en vermindering.
Hier kan men een overeenkomst constateren tussen kosmische gebeurtenissen bij het neerdalen van de geest in de stof tijdens de eerste helft van een manvantara (zowel planetair als menselijk) en zijn opstijgen ten koste van de stof in de tweede helft. Deze beschouwingen hebben alleen betrekking op het gebied van de stof, maar de remmende invloed van de ‘vurige levens’ op de laagste onderafdeling van het tweede gebied – de microben – wordt bevestigd door het in de voetnoot over Pasteur (zie hierboven) genoemde feit dat de cellen van de organen, als ze niet voldoende zuurstof vinden, zich aan die toestand aanpassen en fermenten vormen, die door het onttrekken van zuurstof aan substanties waarmee ze in aanraking komen, deze vernietigen. Het proces begint dus met één cel die haar buurvrouw berooft van de bron van haar vitaliteit wanneer daarvan onvoldoende beschikbaar is; en de zo begonnen vernietiging gaat gestaag verder.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 8 Leven, kracht of zwaartekracht (p. 588):
7) Dit betekent niet dat elke struik, boom of steen God of een god is, maar alleen dat elk stofje van het gemanifesteerde materiaal van de Kosmos behoort tot en de substantie is van ‘God’, hoe diep het ook mag zijn gevallen in zijn cyclische kringloop door de eeuwigheden van het altijd worden; en ook dat elk van die stofjes individueel, en de Kosmos collectief, een aspect is van en een herinnering aan die universele Ene Ziel – die de filosofie weigert God te noemen, waardoor zij de eeuwige en altijd aanwezige wortel en essentie beperkt.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 11
Over elementen en atomen (p. 627):
De hedendaagse natuurkunde heeft, toen zij aan de Ouden haar atoomtheorie ontleende, één punt, het belangrijkste van de leer, vergeten; daarom kreeg zij alleen de schil en zal nooit tot de kern kunnen doordringen. Zij liet, toen zij de fysieke atomen overnam, het veelbetekenende feit buiten beschouwing dat van Anaxagoras tot Epicurus, de Romein Lucretius en tenslotte zelfs tot Galileo, al die filosofen min of meer in BEZIELDE atomen geloofden, niet in onzichtbare deeltjes van zogenaamde ‘redeloze’ stof. Volgens hen werd een draaiende beweging opgewekt door grotere (lees meer goddelijke en zuivere) atomen die andere atomen naar beneden trokken, terwijl de lichtere gelijktijdig omhoog werden gestuwd. De esoterische betekenis hiervan is de eeuwig cyclische neergaande en opstijgende curve van gedifferentieerde elementen door intercyclische fasen van bestaan, totdat elk opnieuw zijn uitgangspunt of geboorteplaats bereikt.
De Geheime Leer Deel I hoofdstuk 15 Goden - Monaden en Atomen (p. 697):
Zoals een kegel zijn top in
één punt heeft, en een loodlijn (Axis mundi, Verticale as) een horizontaal vlak slechts in één wiskundig punt snijdt, maar zich oneindig naar boven en naar beneden kan uitstrekken, zo bestaan de essenties van werkelijke dingen slechts als een punt in deze fysieke wereld van de ruimte; maar ze hebben een oneindige diepte van innerlijk leven in de metafysische wereld van het denken . . .’ (blz. 144).
Dit is de
geest, de ware wortel van de occulte leer en het denken. De ‘geest-stof’ en de ‘stof-geest’ strekken zich in de diepte oneindig ver uit, en evenals ‘de essentie van de dingen’ van Leibniz, ligt onze essentie van de werkelijke dingen op de zevende diepte; terwijl de onwerkelijke en grove stof van de wetenschap en van de uiterlijke wereld aan het laagste einde van onze zintuigen ligt. De occultist kent de waarde of waardeloosheid van de laatstgenoemde.
691: Laat de lezer deze ‘monaden’ van Leibniz eens in gedachten houden – elke monade is een
levende spiegel van het heelal en weerspiegelt elke andere – en deze opvatting en omschrijving vergelijken met bepaalde door Sir William Jones vertaalde Sanskrietstanza’s (śloka’s), waarin wordt gezegd dat de scheppende bron van het goddelijke denkvermogen, . . . ‘verborgen in een sluier van dichte duisternis, spiegels van de atomen van de wereld vormde en een weerspiegeling van zijn eigen gezicht op elk atoom wierp . . .’.
700: Iedere monade
weerspiegelt iedere andere. Iedere monade is binnen haar eigen sfeer een levende spiegel van het Heelal. En let hierop, want hiervan hangt de macht af die deze monaden bezitten, en hiervan hangt het werk af dat zij voor ons kunnen doen; terwijl zij de wereld weerspiegelen, zijn de monaden niet alleen maar passieve weerkaatsende werktuigen, maar spontaan zelfwerkend; zij brengen de beelden spontaan voort, evenals de ziel een droom. In iedere monade kan de adept daarom alles lezen, zelfs de toekomst. Iedere monade of elementaal is een spiegel die kan spreken . . .’
De esoterische filosofie, die een
objectief idealisme onderwijst, hoewel ze het objectieve heelal en alles daarin beschouwt als maya, tijdelijke illusie, maakt een praktisch onderscheid tussen collectieve illusie, mahamaya, vanuit het zuiver metafysische standpunt, en de objectieve relaties tussen verschillende bewuste ego’s daarin, zolang deze illusie duurt.

De Geheime Leer Deel II Stanza 2 Het begin van bewustleven (p. 35/36):
Elke wereld heeft haar moederster en zusterplaneet. Zo is de Aarde het geadopteerde kind en de jongere broer van Venus, maar haar bewoners hebben hun eigen aard . . . Alle bewuste voltooide wezens (volledig zevenvoudige mensen of hogere wezens) worden bij hun aanvang voorzien van vormen en organismen, geheel in harmonie met de aard en toestand van de sfeer die zij bewonen.’
De sferen van het Zijn of levenscentra, die afgezonderde kernen zijn die hun mensen en hun dieren voortbrengen, zijn talloos; niet één heeft ook maar enige gelijkenis met haar gezellin of met enige andere van haar eigen speciale nageslacht.’
Alle hebben een dubbele stoffelijke en geestelijke natuur.’
De levenskernen zijn eeuwig en altijddurend; de kernen periodiek en eindig. De levenskernen maken deel uit van het absolute. Het zijn de schietgaten van die zwarte onneembare vesting, die voor altijd is verborgen voor de blik van de mens of zelfs de Dhyani. De kernen zijn het licht van de eeuwigheid, dat daaruit ontsnapt.’
H.P. Blavatsky De Geheime Leer Deel II hoofdstuk 23 De Upanishads in de gnostische literatuur (p. 641/642):
We moeten in elk mysterie dat allegorisch is geopenbaard, altijd naar meer dan één betekenis zoeken; vooral in die waarin het getal zeven en het product zevenmaal zeven of negenenveertig voorkomen. Wanneer (in Pistis Sophia) de rabbi Jezus door zijn discipelen wordt gevraagd hun ‘de mysteriën van het licht van uw (zijn) Vader’ te openbaren (d.i. van het hogere zelf, verlicht door inwijding en goddelijke kennis), antwoordt Jezus: ‘Zoekt gij naar deze mysteriën? Geen mysterie is hoger dan de geheimen die uw zielen naar het licht van de lichten zullen brengen, naar de plaats van waarheid en goedheid, naar de plaats waar mannelijk noch vrouwelijk is, noch vorm, maar alleen licht, eeuwigdurend en onuitsprekelijk. Niets is dus hoger dan de mysteriën die gij zoekt, behalve het mysterie van de zeven klinkers en hun negenenveertig krachten en de getallen daarvan; en geen naam is hoger dan al deze klinkers.’ De toelichting, sprekend over de ‘vuren’, zegt: ‘De zeven vaders en de negenenveertig zonen vlammen in de DUISTERNIS, maar ze zijn het LEVEN en LICHT en de voortzetting daarvan tijdens de grote eeuw.’
Het wordt nu duidelijk dat elke esoterische interpretatie van exoterische geloofsopvattingen die in allegorische vormen zijn uitgedrukt, hetzelfde gronddenkbeeld bevat – het grondgetal zeven (factorelement zeven), de samenstelling van drie en vier, voorafgegaan door de goddelijke DRIE (driehoek), wat het volmaakte getal tien geeft.
647/648: Maar wat het ook betekent in wetenschappelijke of in orthodoxe interpretaties, deze passage op blz. 259 verklaart de uitspraken van Narada op blz. 276 en toont aan dat ze betrekking hebben op exoterische en esoterische methoden en die tegenover elkaar stellen. Zo worden de samāna en de vyāna, hoewel ondergeschikt aan de prāna en de apāna, en alle vier aan udāna als het gaat om het verkrijgen van de prānāyama (voornamelijk van de hatha-yogi, of de ‘lagere’ vorm van yoga), toch de belangrijkste offers genoemd, want, zoals de commentator terecht stelt, hun ‘werkingen hebben meer praktisch belang voor de levenskracht’; d.w.z. ze zijn de grofste en worden geofferd om als het ware te verdwijnen in de eigenschap van duisternis van dat vuur of zijn rook (zuiver exoterische ritualistische vorm). Maar prāna en apāna, ook al worden ze als ondergeschikt voorgesteld (omdat ze minder grof of meer gezuiverd zijn), hebben het VUUR tussen zich; het zelf en de geheime kennis die dat zelf bezit. Dat geldt ook voor het goede en het kwade en voor ‘dat wat bestaat en dat wat niet bestaat’; tussen al deze ‘paren’10 is vuur, d.i. esoterische kennis, de wijsheid van het goddelijke ZELF. Laten degenen die tevreden zijn met de rook van het VUUR, blijven waar ze zijn, dat wil zeggen in de Egyptische duisternis van theologische verzinsels en dode-letter interpretaties.
10) Vergelijk met deze ‘paren van tegengestelden’ in de Anugītā, de ‘paren’ van aeonen in het uitgewerkte stelsel van Valentinus, de geleerdste en diepzinnigste meester van de gnosis. Evenals de ‘paren van tegengestelden’, mannelijk en vrouwelijk, alle zijn afgeleid van akâsa (onontwikkeld en ontwikkeld, gedifferentieerd en ongedifferentieerd, of ZELF of prajāpati), emaneren de ‘paren’ van mannelijke en vrouwelijke aeonen van Valentinus uit Bythos, de vooraf bestaande eeuwige diepte, en in hun secundaire emanatie uit Ampsiu-Ouraan (of eeuwigdurende diepte en stilte), de tweede logos. In de esoterische emanatie zijn er de voornaamste zevenparen van tegengestelden’; en zo waren er ook in het stelsel van Valentinus veertien of tweemaal zeven. Epiphanius, die onjuist kopieerde, ‘kopieerde één paar tweemaal’, denkt C.W. King, ‘en voegt zo één paar toe aan het juiste aantal, vijftien’. (The Gnostics, enz., blz. 263-4.) Hier vervalt King in de tegenovergestelde fout: er zijn niet 15 paren van aeonen (een sluier), maar 14, omdat de eerste aeon die is waaruit de andere emaneren, terwijl diepte en stilte de eerste en enige emanatie uit Bythos zijn. Zoals Hippolytus zegt: ‘De aeonen van Valentinus zijn ontegenzeglijk de zes radicalen van Simon (Magus)’, met de zevende, vuur, aan het hoofd. En deze zijn: denkvermogen, intelligentie, stem, naam, rede en gedachte, ondergeschikt aan vuur, het hogere zelf, of juist de ‘zeven winden’ of de ‘zeven priesters’ uit de Anugītā.
De Geheime Leer Deel II hoofdstuk De voorouders die de wetenschap aan de mensheid biedt (p. 762):
Waarom zouden de aanhangers van Haeckel in dit specifieke geval dan mogen protesteren?
Ze hebben natuurlijk een antwoord klaar: ‘Omdat wij het bestaan van de monadische essentie niet erkennen.’ De manifestatie van de logos als individueel bewustzijn in de dierlijke en menselijke schepping wordt door de exacte wetenschap niet aanvaard, en dit denkbeeld geeft natuurlijk niet alle aspecten ervan weer.
763/764: Dit thema ontwikkelt hij in zijn wonderbaarlijke lezing over de ‘perigenese van de plastidule, of de golfbewegingen van levende deeltjes’. Het is een verbetering van de theorie van Darwin over ‘pangenese’ en een verdere nadering, een voorzichtige beweging in de richting van ‘magie’. De eerstgenoemde is een vermoeden dat een bepaald aantal van de werkelijke en identieke atomen, die tot voorvaderlijke lichamen hadden behoord, ‘door hun nakomelingen generatie na generatie werden overgebracht, zodat wij letterlijk ‘vlees van het vlees’ van het oerwezen zijn, dat zich in de latere . . . periode tot mens ontwikkelde’ – verklaart de schrijver van A Modern Zoroastrian (in ‘Primitive Polarities’, enz.). De laatstgenoemde (het occultisme) leert (a) dat de levensatomen van ons (prâna) levensbeginsel nooit volkomen verloren gaan wanneer iemand sterft. Dat de atomen die het sterkst zijn doortrokken van het levensbeginsel (een onafhankelijke, eeuwige, bewuste factor) gedeeltelijk door de erfelijkheid worden overgebracht van vader op zoon, en gedeeltelijk weer worden samengebracht en het bezielende beginsel worden van het nieuwe lichaam in elke nieuwe incarnatie van de monaden. Want (b): evenals de individuele ziel altijd dezelfde is, zijn de atomen van de lagere beginselen (het lichaam, zijn astraal of dubbelganger, enz.) dat ook, omdat zij door verwantschap en de karmische wet altijd tot dezelfde individualiteit in een reeks van verschillende lichamen worden aangetrokken, enz.17.
17) (Zie ‘Transmigration of the Life Atoms’, Five years of Theosophy, blz. 533-539.) Het collectieve aggregaat van deze atomen vormt zo de anima mundi van ons zonnestelsel, de ziel van ons kleine heelal, waarvan ieder atoom natuurlijk een ziel, een monade, een klein heelal is, in het bezit van bewustzijn en dus van een geheugen. (Deel I, Afdeling 3, Goden, monaden en atomen.)
765: Nu oppert Haeckel, terwijl hij de theorie van Darwin wijzigt, ‘op een heel aannemelijke manier’, zoals de schrijver van de Modern Zoroastrian denkt, ‘dat niet de identieke atomen, maar hun bijzondere bewegingen en manier van aggregatie zo (door erfelijkheid) zijn overgebracht’.
Wanneer Haeckel of een andere wetenschapper meer wist over de aard van het atoom dan nu het geval is, zou hij de zaak niet op deze manier hebben verbeterd. Want hij zegt, in meer metafysische taal dan Darwin, precies hetzelfde. Het levensbeginsel of de levensenergie, dat alomtegenwoordig, eeuwig en onvernietigbaar is, is als noumenon een kracht en een beginsel, maar als verschijnsel bestaat het uit atomen. Het is een en hetzelfde, en ze kunnen niet als gescheiden worden beschouwd, behalve in het
materialisme18.
18) In ‘
De transmigratie van de levensatomen’ zeggen wij, om een standpunt dat maar al te vaak verkeerd wordt begrepen nader te verklaren: ‘Het is alomtegenwoordig . . . hoewel (op dit gebied van manifestatie) vaak in een sluimerende toestand – zoals in een steen. De omschrijving die zegt dat, wanneer het verband tussen deze onverwoestbare kracht en de ene groep atomen (moleculen hadden we moeten zeggen) wordt verbroken, deze kracht onmiddellijk door andere wordt aangetrokken, betekent niet dat zij de eerste groep volledig loslaat (omdat de atomen zelf dan zouden verdwijnen); maar alleen dat zij haar vis viva of levenskracht – de energie van beweging – naar een andere groep overbrengt. Maar uit het feit dat zij zich in de volgende groep manifesteert als dat wat kinetische energie wordt genoemd, volgt niet dat deze geheel aan de eerste groep wordt onthouden; want zij is er als potentiële energie of sluimerend leven nog in aanwezig’, enz. Wat kan Haeckel nu met zijn ‘niet identieke atomen, maar hun bijzondere beweging en manier van aggregatie’ anders bedoelen dan dezelfde kinetische energie, die wij hebben verklaard? Vóór hij deze theorieën ontwikkelde, moet hij Paracelsus hebben gelezen en Five Years of Theosophy hebben bestudeerd, zonder echter de leringen behoorlijk in zich op te nemen.
765/766: Verder verkondigt Haeckel over de atoomzielen nog iets, dat op het eerste gezicht even occult schijnt als de monade van Leibniz. Hij zegt: ‘De onlangs gevoerde discussie over de aard van de atomen, die we in de een of andere vorm als de uiteindelijke factoren in alle natuur- en scheikundige processen moeten opvatten, schijnt heel gemakkelijk te kunnen worden bijgelegd door aan te nemen dat deze heel kleine massa’s als krachtcentra een blijvende ziel bezitten, dat elk atoom gewaarwording en het vermogen om te bewegen heeft.’

Kies: LDAT Levende Deeltjes Atoom Theorie
Om een specifieke toestand in een kwadrant te beschrijven wordt van vier symbolen +, - (plus-min-spanning), nulpunt (snijpunt) en de lemniscaat gebruik gemaakt.
Om een energietoestand, een energieniveau (elektromagnetisme) te beschrijven maakt Paul Walrecht op zijn website ook van vier
symbolen - , +, 0 en ~ gebruik.
De betekenis van Albert Einsteins'Relativiteit.
Relativiteit kan men ook schrijven als -Relatie-Vis-Teit-Relatie = Samen, Vis = Levenkracht, Teit is Ontwikkeling.'
Kies: Psychiatrie Psychiatrie is een ziekte van de ziel.
Het elektrisch atoom model van Paul Walrecht beschrijft aggregatietoestanden. Dit model leent zich voor verder onderzoek.

====

Ecce Homo (Broederschap, Getallensymboliek, Recursie, Spiegelsymmetrie en Complementariteit)

Oké Beethoven (Merlijn Kerkhof de Volkskrant 25 november 2025, p. V8-9):
Voor zijn boek
De 82 componisten die je moet kennen dook recensent klassieke muziek Merlijn Kerkhof in de oeuvres van de bekende en minder bekende componisten. Zijn conclusie: die canon is eigenlijk best prima.

Het Uur van de Wolf (The Music of Paul Simon, 14 en 21 januari 2025):
In Restless Dreams (1/2)
Paul Simon, brein achter popklassiekers als Mrs. Robinson en Bridge over troubled water. We volgen Paul Simon terwijl hij werkt aan zijn laatste album Seven Psalms. De film is een muzikale tijdreis door het leven van Paul Simon en toont unieke archiefbeelden van bijvoorbeeld zijn beginjaren met Art Garfunkel als het duo Simon & Garfunkel. Als zij na hits als The sound of silence en de soundtrack van The Graduate uit elkaar gaan, blijft Simon zich als soloartiest vernieuwen met als hoogtepunt het album Graceland (1986), dat Zuid-Afrikaanse artiesten wereldwijd op de kaart zet.

Een buitengewoon gesprek (Omroep EO interview met Yoeo van het Hek 12 januari 2025):
De Franse filmmakers
Olivier Nakache en Eric Toledano, bekend van de internationale hit Intouchables, bedachten het programmaformat The A Talks, waarin beroemdheden worden geïnterviewd door mensen met een autismespectrumstoornis. De formule kreeg enkele internationale versies en gaat vandaag bij de EO van start als Een buitengewoon gesprek. Cabaretier Youp van ‘t Hek is de eerste die aan de tand wordt gevoeld. Daarbij gaat het over heel uiteenlopende onderwerpen, zoals Youps werk, zijn dementerende moeder, konijn Flappie en denkbeeldige vriendjes.

Er is veel aan te merken op de EU in haar huidige vorm (Lieke Marsman de Volkskrant 11 januari 2024, p. 2):
Zeker is dat
boeren als eerste te lijden zullen hebben onder de gevolgen van klimaatverandering, en het is zaak daar nu alvast op voor te sorteren. Het verbaast me dan ook altijd dat rechts-populisten zo’n hekel hebben aan de actievoerders van Extinction Rebellion, die tenslotte net als zij niet willen dat burgers de kosten van klimaatverandering moeten ophoesten. Rest de vraag: behoren boeren tot de burgers of behoren ze tot het grootkapitaal? Het antwoord verschilt per geval.

Lieve niksigheden en oude schaduwen (Marja Pruis De Groene Amsterdammer 11 januari 2024, p. 36-41):
Marlene Dumas is een schatbewaarster. Verschuiven, het is het sleutelwoord voor haar manier van bewaren en ook voor haar manier van terugvinden. Ordenen is een te rationele benaming, net zoals beeldarchief te beperkt is.

Totem, taboe en Mohammed (Arnon Grunberg De groene Amsterdammer 11 januari 2024, p. 72-75):
Dat veel westerlingen
geen grotere profeten dan zichzelf meer aanvaarden, is een gemis. Afbeeldingen kunnen die leegte opvullen.

In de hoofdstukken 2 Een nieuw perspectief (p. 73: Prana is nog niet door de moderne wetenschap geïdentificeerd, maar de oude wijsheid houdt staande dat het dient als middel om het menselijk bewustzijn tot tot een hogere vorm van waarneming te brengen, die aangeduid wordt met termen als verlichting, geestelijke verlichting, kosmisch bewustzijn, samandhi.), 3 Mutatie en 4 Inwijding van deze bijlage worden aan drie thema’s uit het boek Het Innerlijke Leven van Krishnamurti van Aryel Sanat bijzondere aandacht besteed. Deze drie thema's zijn het getal negenenveertig, paren van tegenstellingen en waarnemer en het waargenomene. Deze thema’s worden ook in samenhang met de drie grondstellingen van de theosofie belicht. De rode draad in het verhaal is de uitspraak van Krishnamurti Waarheid is een land zonder paden. Het biedt uiteindelijk een kader om de harmonie waaraan op dit moment zo’n behoefte is te bevorderen.

Liefde, dood, politiek en porno: bij beeldend kunstenaar Marlene Dumas vind je het in overvloed (Sarah van Binsbergen de Volkskrant 7 april 2022):
De overdadig gevulde tentoonstelling van
Marlene Dumas belooft nu al een van de hoogtepunten van de Biënnale in Venetië te worden. V liep met de kunstenaar door Palazzo Grassi en zag verlangen en bedwelming gevat in verf en inkt.

Verstopte Bach boodschappen in zijn muziek met getallen? (1 juni 2021):
De nummers 7, 14 en 41, je hebt ze misschien weleens voorbij horen komen in relatie tot Johann Sebastian Bach. Er bestaan inmiddels namelijk hele studies rondom getallensymboliek in zijn stukken, maar heeft Bach ons echt met meer mysteries achtergelaten dan de schoonheid van zijn muziek alleen?

Een Nederlandse Harvard moet het doel zijn (Simon van Teutum de Volkskrant 3 augustus 2017, p. 21):
Nederland moet met de vestiging van een topuniversiteit de middelmatigheid als norm doorbreken, schrijft Simon van Teutem, die binnenkort gaat studeren aan de London School of Economics.

De beide kanten van een medaille weerspiegelen zich als het ware in elkaar, maar er is echter niet van een volledige (vol en ledig/leeg), maar van een gebroken symmetrie sprake.

Wijsheids-H.P. BlavatskyG. Barborka Het Goddelijke planAuthentiek leiderschapMarja de Vries De Hele Olifant in Beeld
sleutel eenÉne werkelijkheidWet van 'ontstaan' (p. 584), Skandhas (p. 514)OmgevingWet van Trilling (p. 89)
sleutel tweeWet van harmonie (Zaaien en Oogsten)Wet van de Wezenlijke Eenheid (p.85)Harmonie (Collectief karma)Wet van eenheid (p. 46)
sleutel drieWet van beweging, analogieWet van voortdurende verandering (p. 153, 165,166),VaardigheidWet van overeenstemming (p. 60)
sleutel vier'Aether en Ether'Wet van Zelf-ontplooiing (p. 129, 532)EgoWet van polariteit (p. 150)
sleutel vijfIndividualiteit (1 + 4)Wet van evolutie (p. 158), Svabhavat (p. 585)Leergedrag (Morele kompas)Wet van ritme (p. 167), Akasha (p. 48)
sleutel zesRechterpad en LinkerpadWet van herstel van evenwicht (p.65)Norm (Individueel karma)Wet van oorzaak en gevolg (p. 195)
sleutel zevenGoddelijke wijsheidZevenvoudige wet (p. 227)Authenticiteit (theofanie)Wet van dynamische balans (p. 226)

Ook sluiten de zeven sleutelprincipes die in het boek Net als jij ben ik EEN VAN DE MILJARDEN expressies van de schepping op deze aarde van Fred Matser worden besproken, op deze indeling aan.

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425, 481, 482) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan ‘Verlossing en Verdoemenis’ in de esoterie en Genadeleer en Erfzondeleer in het christendom. Het belicht de in het universum verborgen 5e Dimensie. De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden. Wat Amanda Gefter zegt sluit aan op wat Jiddu Krishnamurti over waarnemer van het waargenomene al eerder naar voren heeft gebracht. De verborgen 5e Dimensie, de 5 bij 5 matrix biedt net als het 7 schillenmodel, de boodschap van authentiek leiderschap, het antwoord op De trap naar terreur van Fathali M. Moghaddam.

De hamvraag is nu zal het de wetenschap, mede aan de hand van het boek In Einsteins achtertuin van Amanda Gefter lukken aan te tonen dat we de Éne werkelijkheid vanuit ons eigen referentiekader waarnemen?

Wat Amanda Gefter zegt sluit aan op wat Jiddhu Krishnamurti over waarnemer van het waargenomene al eerder naar voren heeft gebracht.

Om de waarheid dichter te benaderen maken zowel Amanda Gefter, als Trudy Dehue en Marja de Vries van de metafoor van de olifant gebruik. In de theosofie is het ‘menselijk tekort’ (‘Goed en Kwaad’) juist de grondslag voor de ‘menselijke evolutie‘.

Stelling: In de macrokosmos draait het om de Neer- en Opgaande boog die in De Geheime Leer uitgebreid ter sprake komt, daarentegen in de microkosmos om de weerspiegeling (weerkaatsing), de Neer - en Opwaartse causatie van Douglas Hofstadter en Amit Goswami. Ook wordt de term opwaartse en neerwaartse spiraal gebruikt.

Het rapport ‘E i V’ kiest voor de interdisciplinaire aanpak - de middenweg tussen de twee kanten van één medaille Geestkunde en Natuurkunde - de wisselwerking (wederkerigheid) tussen het quadrivium (viersprong) psychologie, sociologie, filosofie en ethiek of de synthese van wetenschap, religie en filosofie en kunst. In het rapport ‘E I V’ staat religie in het bijzonder voor levenskunst, de moraal van het verhaal, te worden ingewijd in de oude mysteriën.

Katinka Hesselink Verweven hiërarchieën en de creatieve evolutie van bewustzijn
De kern van
Amit Goswami’s punt in ‘Creative Evolution’ Black%(Creatieve Evolutie) is dat bewustzijn een actieve kracht in de schepping is. Centraal in zijn redenering is het idee van verweven hiërarchieën. Om ook maar half te begrijpen wat hij hierover zegt moest ik hem herlezen, dus citeer ik hem maar gewoon (Nederlandse vertaling p. 114)
Zie de causale cirkel van de rol van de waarnemer in kwantum meten. De waarnemer, het subject, kiest de gemanifesteerde toestand van de ingevouwen (collapsed) object(en). Maar zonder gemanifesteerde ingevouwen objecten, inclusief de waarnemer, onstaat ook de ervaring van het subject niet. Deze kringvormige logica van afhankelijk tegelijkertijd ontstaan (dependent co-arising) van subject en object wordt verweven hiërarchie genoemd.
Goswami vond dit idee in een boek dat nogal indruk maakte in de jaren 80: : een eeuwige Gouden band van D.R. Hofstadter.

 

Ascending and Descending (Klimmen en dalen) is a lithograph print by the Dutch artist M. C. Escher first printed in March 1960. 14: Klimmen en dalen, M.C. Escher (litho, 1960, tekening links boven).
129: Hol en bol, M.C. Escher (litho, 1955).
287: Drie werelden, M.C. Escher (litho, 1955). Zen-koan: Een monnik vroeg Ganto: ‘Wat moet ik doen als de drie werelden me bedreigen?’ Ganto antwoordde: ‘Gaan zitten.’ ‘Ik begrijp het niet,’ zei de monnik. Ganto zei: ’Raap de berg op en breng hem bij mij. Dan zal ik het je vertellen.’
292: Dag en nacht, M.C. Escher (houtsnede, 1938).
299: Drie bollen II, M.C. Escher (litho, 1946). Ieder deel van de wereld lijkt ieder ander deel te bevatten. Bij de drie bollen kun je denken aan hemel, bewustzijn en aarde of aan universum, bewustzijn en innerlijk universum.
465: Tegenstelling (Orde en chaos), M.C. Escher (litho, 1950)
800: Tekenen, M.C. Escher (litho, 1948, tekening rechts boven) en een abstract schema van M.C. Eschers Tekenen. Boven een
schijnbare paradox, onder zijn oplossing.

Voor het abstracte schema wordt naar het boek (p. 800) verwezen. Het schema geeft de Merkwaardige Lus of Verstrengelde Hiërarchie weer.

Schuldverwerking in de Duitse literatuur na 1945 (Jan Kuipers Civis Mundi Digitaal #17, maart 2013):
3. 2. Bespreking van enkele voorbeelden uit de literatuur
Maar hier krijgen we wel te maken met de vraag, of iemand die geheel volgens de op dat moment geldende wetten en normen gehandeld heeft, gestraft moet worden voor die daden. In een oorlog is doden gelegitimeerd. De Joodse Duits-Amerikaanse filosofe Hannah Arendt 9) schreef over dit onderwerp n.a.v. het proces tegen Eichmann in Israël in 1960 . Ook Harry Mulisch 10) heeft dat proces gevolgd en kwam eveneens tot de conclusie dat Eichmann eigenlijk een gewone bureaucraat was, die netjes zijn orders heeft uitgevoerd. Die vraag kan aanleiding zijn tot een zeer ingewikkelde discussie, die ik nu hier liever niet wil voeren. Op deze conclusies valt wel het een en ander af te dingen. Eichmann schijnt vóór zijn ontvoering naar Israël in een dronken bui eens te hebben gezegd, dat het enige dat hem speet, was dat hem niet was gelukt alle Joden om te brengen.
9) Hannah Arendt, Eichmann in Jerusalem:
A Report on the Banality of Evil, 1963/ Hannah Arendt, De banaliteit van het kwaad, Moussault, Amsterdam 1969. 10) Harry Mulisch, De zaak 40/61, Een reportage, Bezige Bij, Amsterdam 1962
*) Verwijzing naar Johann Sebastian Bach, Das Wohltemperierte Klavier: Een verzameling preludes en fuga’s voor piano of vleugel die "op de juiste wijze gestemd" is, d.w.z. zo, dat er alle toonsoorten op gespeeld kunnen worden.
**) dissonantie: conflict of afwezigheid van samenhang (oorspronkelijk uit de muziek)

Kosmische Evolutie (H.P. Blavatsky Theosofia mei 2012):
i-9. Maar waar was de dangma toen de alaya van het heelal in paramartha was en het grote wiel anupadaka was? De Dangma is de ziener; Alaya is de wereldziel, de universele ziel, het eeuwig onveranderlijke principe in het universum; Paramartha is Absoluut Zijn en Bewustzijn; de blijvende en onvergankelijke realiteit; Anupadaka is de vormloze, eeuwige, absolute toestand.

Een korte inleiding tot de Stanza’s van Dzyan (Ingmar de Boer Theosofia februari 2012 p. 8-13):
Alaya
Blavatsky gebruikt het begrip alaya onder andere in shloka 1.9 om de 'universele ziel', het eeuwig onveranderlijk principe in het universum aan te duiden. Dit begrip komt heel dicht bij paramartha, 'ultieme werkelijkheid'. Het is de objectieve realiteit, dat wil zeggen los van alle (persoonlijke) interpretatie. deze realiteit is blijvend en onvergankelijk.

In de hoofdstukken 3 en 4 draait het om de paren van tegenstellingen (dichotome categorieën, Twee Domeinen). Bij dualistische categorieën plaatst het boek van Aryel Sanat (p. 314) een kanttekening. Maar het is zeker ‘geen doodgeboren kindje’ wanneer we in dit kader de zeer toepasselijke woorden van John Algeo (Theosofia 111/2, lente 2010) aanhalen: Als onze fysieke waarnemingen al onbetrouwbaar zijn, daar ze beïnvloed worden door vele factoren, inclusief onze verwachtingen, hoeveel te meer zal dat het geval zijn bij waarnemingen in superfysieke dimensies? Natuurkundigen melden ons nu dat de handeling van observeren het waargenomene verandert. Dit is een effect dat wij nauwelijks merken op het niveau waarop we leven, maar dat merkbaar is in de sub-atomaire wereld. In de ijlere dimensies van de realiteit – zoals de emotionele en de mentale – zijn de waarnemer en het waargenomene één, op een manier die veel meer waard is dan in de fysieke dimensie. Aryel Sanat schrijft (p. 77): Volgens de waarnemingen van CWL (Charles Webster Leadbeater) is er geen duidelijke scheidslijn tussen de waarnemer en het waargenomene.

Het reflexief bewustzijn, het projectiemechanisme (weerspiegeling, 'bewust en onbewust') leert dat we zowel waarnemer als deelnemer zijn. Het waargenomene duidt er op dat we allemaal deel uitmaken van de evolutie, de evolutionaire kringloop.

Going Around in Circles: The Labyrinths of Theosophy (Atala Dorothy Toy november-december 2008):219-225.
For over
5000 years, the same classical labyrinth pattern has been used for purposes as diverse as creating a town's fortification system, drawing water to arid land, enhancing a meditative focus on one's spiritual life, and balancing the brains of bipolar children. Still, no matter how many times a person walks even the same labyrinth; it is always a new experience.

Kennis ontstaat door de integratie (Gnosis) van de relatie 'kenner en het gekende zijn één' (knower, het proces van knowing en know) geworden. Of zoals Ianthe Hoskins het uitdrukt: ‘U bent DAT’. Het biedt zijn zoekende geest het verenigde beeld van een Plan, dat tegelijkertijd de oorzaak, het doel en de methode van de reis van de mensheid aangeeft.. Het samenvallen van de triade correleert ook met de uitspraak van Robbert Dijkgraaf dat de mens slechts een onmisbare schakel in de ultieme cirkelredenering is.
De waarnemer van het waargenomene zijn uiteindelijk één en hetzelfde. Robert Dijkgraaf duidt met de mens als schakel tussen wetenschap en natuur op het fenomeen van waarnemer en waargenomene. Net als Simon Vinkenoog plaatst hij de mens in de ultieme cirkelredenering van de Eeuwige wederkeer centraal.
Of met andere woorden (Wim van den Dungen Sepher Yetzirah): Indien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie'.

Arthur D'Adamo geeft in zijn boek Science Without Bounds A Synthesis of Science, Religion and Mysticism (p. 140):
But what is triad of knower, knowing, and known?
Second-hand knowledge has three elements: the knower, the act of knowing, and the known. For example, when someone acquires second-hand knowledge of God through scripture, the "known" is the scripture, the knowing involves reading and understanding, and the person reading the scripture is the knower.

Krishnamurti: Alleen als het denken – en niet alleen het denken, maar ook het leven – volledig harmonieus is, zonder tegenstellingen. Alleen zo’n denken kan waarheid vinden, kan waarheid waarnemen. Waarheid is niet iets abstracts, waarheid is hier.

Krishnamurti zegt dan dat de mens de waarheid moet ontdekken in de spiegel van zijn omgang met anderen, door inzicht te krijgen in zijn eigen bewustzijnsinhoud, door zuiver waar te nemen, niet door verstandelijke of zelfbeschouwend analyseren. Wanneer de mens gaat beseffen hoe zijn denken werkt zal hij zien hoe het de denker onderscheidt van de gedachte, de waarnemer van het waargenomene, de ervarende van de ervaring. Hij zal dan ontdekken dat dit onderscheid een illusie is. Dan blijft alleen het zuivere waarnemen over, dat inzicht is, zonder een spoor van het verleden of van tijd. Dat tijdloze inzicht veroorzaakt een diep ingrijpende verandering in de menselijke geest.

De Geheime Leer, Krishnamurti en transformatie (Aryel Sanat TheoSofia april 2003 p. 64):
9. MAAR WAAR WAS DE DANGMA, TOEN DE ALAYA VAN HET HEELAL IN PARAMARTHA WAS EN HET GROOTE WIEL ANOEPADAKA WAS?10
En Paramartha is de naam van een andere esoterische verhandeling die tot dezelfde verzameling behoort als de Stanza’s en De Stem van de stilte:
Samen met het grote mystieke werk, genaamd
Paramartha, dat, zoals de legende van Nagarjuna ons vertelt, aan de grote Arhat was overgeleverd door de Naga’s of “Slangen” (inderdaad een naam die gegeven werd aan de oude ingewijden), maakte het “Boek der Gouden Voorschriften” aanspraak op dezelfde oorsprong.11
10) GL I:21-22
11) Blavatsky, De Stem van de Stilte, p. 11,2
65: “Paramarthasatya” is
zelf-bewustzijn in het Sanskrit, Svasamvedana, of “zelfontledende overdenking” uit twee woorden, parama (boven alles) en artha (bevatting), Satya betekent volstrekt, waarachtig zijn of Esse.13

Met name de boeken van Ervin Laszlo en het boek Geestkunde van Freek van Leeuwen geven een nieuw perspectief op een oud paradigma. Of met ander woorden voor het nieuwe paradigma geldt er is niets nieuws onder de zon.

Door het ‘u vraagt, wij draaien’ van het cliëntelisme, de twee handen op een buik politieke spelletjes kan van een gesloten systeem worden gesproken waarvoor de tweede wet van de thermo dynamica geldt en waarop dus de entropie van toepassing is. Of met andere woorden in een gesloten systeem blijft de kwantiteit, de totale hoeveelheid energie gelijk, maar de kwaliteit van de totale hoeveelheid energie zal na verloop van tijd lager zijn dan ervoor. Maar gelukkig bestaat er ook negentropie.

Ervin Laszlo Derde millennium: de visie (Theosofia 102/3 • juni 2001):
Tijdens een toespraak op 21 februari 1990 voor het Congres van de Verenigde Staten die in gezamenlijke zitting bijeen waren zei de Tsjechische schrijver-president Václav Havel:
Zonder een wereldomvattende omwenteling in de sfeer van het menselijk bewustzijn zal niets ten goede veranderen.... en de catastrofe waar de wereld op afstevent - de ecologische, sociale, demografische, of algehele ineenstorting van de beschaving - zal onvermijdelijk zijn.’
Hij had gelijk. We kunnen niet het hoofd bieden aan de transformatie van onze economische, sociale, en ecologische systemen zonder een overeenkomstige transformatie van ons bewustzijn. De kosmos is een naadloos geheel, dat zich in de loop van de tijd ontwikkelt en omstandigheden voortbrengt waarin zich leven kan openbaren en daarna het denkvermogen. Leven is een nauw netwerk van relaties dat zichzelf ontvouwt naar zijn eigen wetten, en de ontelbare diverse onderdelen verbindt en integreert. De biosfeer is geboren binnen de baarmoeder van het heelal, en het denkvermogen en het bewustzijn zijn geboren in de baarmoeder van de biosfeer. Ons lichaam maakt deel uit van de biosfeer en beweegt mee met het ritme van het levensweb (zie: Fritjof Capra) op deze planeet. Ons denkvermogen hoort bij ons lichaam en communiceert met andere denkvermogens en met de natuur.

In hoofdstuk 2 wordt de supersymmetrie in het universum aan de hand van het veelvuldig in De Geheime Leer gehanteerde getal negenenveertig toegelicht. Het getal negenenveertig heeft op de evolutie en involutie van het leven betrekking. Het getal negenenveertig symboliseert de verstrengelde hiërarchie, de wederkerigheid tussen de Microkosmos en Macrokosmos. Door de hiërarchische verstrengeling verleent het aan het bewustzijn negenenveertig aspecten van manifestatie.

Bach en het getal (7 juni 2000):
Niemand hoeft meer te twijfelen aan de genialiteit van
Johann Sebastian Bach. In het kader van de Bach-maand hield organist Kees van Houten in het Cultureel Centrum aan de Mekelweg een lezing over ‘Bach en het getal’.

DE REGENERATIE VAN DE MENS, de innerlijke revolutie die het denken zuivert.
De overgang van oude denkpatronen waaraan het denkvermogen gewend is naar de erkenning dat het leven in waarheid één en ondeelbaar is, is een radicale verandering. Het denkvermogen wordt dan verrijkt met eigenschappen van creativiteit en vitaliteit, en dit proces kan beschreven worden als regeneratie. Daarom werd in de beginperiode van de Vereniging de universele broederschap die het doel is van de Vereniging, omschreven als 'broederschap die regenereert'.

Ethiek – het overbruggen van vrijheid en verantwoordelijkheid (Paul Zwollo):
Ongelimiteerde vrijheid voor de mens is ondenkbaar en onwenselijk. Misschien was dat de reden waarom het motto van de Franse revolutie in 1793 werd Liberté, Egalité et Fraternité (vrijheid, gelijkheid en broederschap). Door gelijkheid en broederschap toe te voegen aan vrijheid, hoopte men de mogelijk gevaarlijke nadelen van vrijheid alleen te vermijden. Daar de staat van de menselijke ontwikkeling verre van volmaakt was en is, is het ideaal van vrijheid ernstig misbruikt en is er afbreuk gedaan aan de waarden gelijkheid en broederschap.

Mark Robert Peters, kies 4e Dimensie: RUIMTE EN TIJD - de vierde dimensie in de kunst.: Ik behandel de vierde dimensie in de betekenis van een hogere ruimte en in de betekenis van tijd. Ik laat de theoretici Abbott, Kant, Hinton en Ouspensky aan bod komen, omdat deze mensen nodig zijn voor het begrijpen van de vierde dimensie en omdat zij, op Abbott na, van invloed zijn geweest op het denken van kunstenaars.

Hupkes, S. Ethiek in organisaties: Werkende waarden
Met het toenemen van de welvaart neemt ook de aandacht toe voor de zogenoemde immateriële waarden. Steeds nadrukkelijker worden bedrijven en organisaties aangesproken op hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Dat houdt in dat zij rekening houden met alle betrokken partijen. Met de aandeelhouders of belastingbetalers die graag willen dat het werk zo efficiënt mogelijk wordt gedaan. Met de werknemers die arbeid van goede kwaliteit willen. Met de klanten die veilige waar voor hun geld willen. Maar ook met de buren, natuur en het milieu.

De immateriële revolutie Een onvoorstelbare grote revolutie. De ontdekking van de immateriële structuur die achter de materiële ligt. In één klap de gehele materiële wereld verklaard en begrepen. Zet de materie in polariteit met de hemel en alles verklaart zichzelf, de materiële wereld ontvouwt zichzelf en de immateriële wereld erachter openbaart zich. Eeuwen en eeuwen lang, duizenden jaren is de mensheid op zoek naar het antwoord, voor duizenden jaren heeft de mens in een God gelooft, voor duizenden jaren heeft de mens de natuur onderzocht. Zo zwaar heeft de mens het zichzelf gemaakt, want het lijden is een straf, omdat wij het niet goed doen! En dan blijkt dat alles een stom eenvoudig balans te zijn, werkelijk een belachelijk eenvoudig balans, exact als tussen de man en de vrouw. Het hele universum blijkt zo te werken, van begin tot eind. En nog steeds wil je het niet geloven, maar het past en verklaart alles, iedereen kan het zelf controleren, iedereen die wakker is kan het begrijpen.

HET VIOLETTE VUUR-Genezing voor Lichaam, Geest en Ziel
De Meesters zeggen dat wanneer onze fysieke en spirituele lichamen verstopt raken met negatieve energie en slecht karma, dit ervoor zorgt dat de trillingssnelheid in onze elektronen en vier lagere lichamen vertraagd raakt. Wij beginnen dan steeds meer te resoneren met negativiteit en minder met de zuivere kosmische energie die stroomt vanuit onze Goddelijke Aanwezigheid, en uiteindelijk kunnen wij hierdoor ziek worden. Hoe meer vervuilde substantie er zich in onze vier lagere lichamen bevindt, hoe lager onze trillingsfrequentie wordt en hoe meer we daardoor worden neergedrukt. Spiritueel gezien is dit de oorzaak waardoor een mens sterft.

De Drie Logoi in de esoterie (Triade) brengen de eenheid der tegendelen, de Complementariteit tot uitdrukking.
Atma-Buddhi-Manas (Geest, hogere ongemanifesteerde Zelf) in de mens wordt door de drie Logoi {'Vader, Zoon en Heilige Geest' of 'Brahma, Vishnu en Shiva' (‘Scheppen, Onderhouden en Vernietigen’) of 'Isis, Osirus en Horus'} in de Kosmos weerspiegeld (Weerkaatsing, Toverlantaarn, Tetragrammaton). Alles in het universum ontstaat als gevolg van de interacties van polaire tegenstellingen, de dualiteit in de gemanifesteerde werkelijkheid.

Evolutie en InvolutieÉne werkelijkheidGrote Wet (De wet)Negenenveertig, ‘Gulden middenweg’Recursie (1)
De Ander centraalWet van analogie‘Zo Boven zo Beneden’'Waarnemer en Waargenomene'Spiegelsymmetrie (2)
'Aether en Ether'Wet van harmonie‘Wederkerigheid’Atoom en LevensatoomComplementariteit (3)

De crux van het rapport ‘E i V’ zit in de relatie tussen essentie (wezen) en existentie (bestaan), tussen het zondebokmechanisme, de Wet van analogie en het marktmechanisme of met andere woorden tussen heer en slaaf (politicals en professionals) respectievelijk tussen verkoper en koper. De waarheid over het zondebokmechanisme leert ons om te kijken vanuit het standpunt van de vervolgden in plaats van dat van de vervolgers.

Het rapport ‘E i V’ bespreekt de kwintessens, de imaginaire 5Ddimensie, de relatie met het universele denkvermogen (universele quintessens). Het universele denkvermogen, de kosmische ruimte en de eeuwige duur zijn de drie aspecten van de éne werkelijkheid.

====

Éne werkelijkheid (Blauwdruk, 'Schepping en Bewustzijnsevolutie', Grote Wet [Ene wet])

Amanda Gefter: We leven allen in ons eigen referentiekader.

Amanda Gefter In Einsteins achtertuin een duizelingwekkende toer langs de mooiste ideeën uit de natuurkunde (p. 34):
Vier typische Wheeler-vragen dienden als inspiratiebron voor het symposium: 'Waarom het kwantum?', 'It from bit?', 'Een participatief universum?' en 'Hoezo existentie?'
64: Er is alleen maar wat we meten. De hele zaak deed verdacht veel denken aan een paradox, maar zoals Feynman zegt: 'De "paradox" is slechts een conflict tussen de werkelijkheid en je gevoel van wat de werkelijkheid "zou moeten zijn".'

De metafoor ‘Veilig en Verdoemd’ (p. 324, 326, 337, 425) in het boek van Amanda Gefter is analoog aan ‘Verlossing en verdoemenis’ in de esoterie.

De eindconclusie van Amanda Gefter is dat we allen in ons eigen referentiekader leven en daardoor komt opnieuw de discussie centraal te staan vanuit welk referentiekader wordt beoogd Probleem en Oplossing ('Zaaien en Oogsten') met elkaar te verbinden.

Het samenbundelende principe de grens van een grens dat door Amanda Gefter op p. 349 wordt verwoord komt verdacht veel met de drie manifestaties van fohat - eenheid van alle eenheden DGL Deel I p. 467) of eenheid van eenheden DGL Deel I p. 698) of eenheid weerspiegeld in alle eenheden en elke eenheid DGL Deel II p. 668) - overeen. Het trekken van een grens op aarde is mensenwerk.

De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem van afgescheidenheid formuleert. Op het snijvlak tussen geesteswetenschappers en natuurwetenschappers ligt het gemeenschappelijke raamwerk, de Unifcatietheorie.

Ockhams scheermes geldt voor: Cultuursociologie bevindt zich op het snijpunt (emanationisme) tussen Cultuurwetenschappen en Sociologie, Evolutiebiologie tussen Evolutie en Biologie, Culturele psychologie tussen Cultuurwetenschappen en Psychologie, Sociobiologie tussen Sociologie en Biologie, Evolutiepsychologie tussen Evolutie en Psychologie, Paleontologie tussen Geologie en Biologie, Geochemie tussen Geologie en Scheikunde en Geofysica tussen Geologie en Fysica. Door de convergentie van twee disciplines ontstaat synthese. Uiteindelijk draait het om het onderzoek dat betrekking heeft op de relatie tussen Unificatietheorie en Eenheid in Verscheidenheid.

Het eigenlijke denken vindt plaats op het snijvlak, de schakel tussen binnenwereld en buitenwereld, tussen verleden en toekomst in het nu, tussen het individuele en collectieve, dialectische bewustzijn, in de psyche de schakel tussen lichaam en geest.

De geschiedenis laat een diversiteit aan innovatieve, interdisciplinaire grenswetenschappers zien.
Pythagoras, Ammonius Saccas, Origenes, Helena Blavatsky, Spinoza, Schelling, Nietzsche, Teilhard de Chardin, Einstein, Jung, Wittgenstein en Jean Charon zijn coryfeeën die zich hebben bewogen op het snijvlak van natuur en cultuur. Op dit snijvlak gaat het echter niet primair om wetenschap versus geloof, maar eerder om de wisselwerking, de synthese tussen natuur – en menswetenchappen. Deze kengebieden kunnen wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Het zijn twee verschillende, maar complementaire domeinen. Door beide als complementair te beschouwen ontstaat een completer zicht op de werkelijkheid. Het is wenselijk de tweespalt tussen de natuurwetenschappen en geesteswetenschappen te verkleinen. Vastgeroeste denkpatronen te doorbreken. Het domein van de materie met de energetische processen te combineren. Een ruimer denkmodel is nodig om op creatieve wijze de wereldvraagstukken op te pakken. Het zijn in het bijzonder de grenswetenschappers met een holistische visie die de samenleving een stapje verder brengen.

De echte innovaties vinden op het snijvlak tussen disciplines plaats. De moraal van het verhaal wordt op het snijvlak van individu en collectief manifest. Vijand denken plaatst vaak superieur tegenover inferieur. Je wordt niet superieur door de ander als inferieur te zien.

De opzet van de wetenschap om de quantummechanica met de relativiteitstheorie te integreren is een doodlopend spoor. Wel biedt recent wetenschappelijk onderzoek een coherenter beeld op het Akasha-veld.

Volgens Ervin Laszlo is het kwantumvacuüm de oerbron van geest en materie. Het concept ‘in-formatie’ van David Bohm wordt gebruikt om de structuur, de relaties tussen beide te beschrijven. Het begrip ‘in-formatie’ licht Ervin Laszlo in zijn boek Het Akasha-veld, Verbinding en geheugen in kosmos en bewustzijn (p. 67) toe.
111: Sri Aurobindo: ‘Alles is bewustzijn (…). Op verschillende niveaus van zijn eigen manifestaties is dit universum een graduatie van bewustzijnsniveaus'.
121: We dienen deze opmerkelijke wereld niet alleen met ons verstand, maar ook met ons hart te bevatten. Dit afsluitende hoofdstuk spreekt tot ons hart. Het beroept zich op het aloude intuïtieve weten van een informatie vervulde kosmos waarin alle dingen bewaard blijven en elkaar beïnvloeden. Het roept een visioen op dat van verbeeldingskracht getuigt maar geen hersenschim is: een dichterlijk visioen van een kosmos waarin niets spoorloos verdwijnt en waarin alle bestaande dingen intrinsiek en hecht met elkaar verbonden zijn en blijven. 131: Coherentie is het concept dat het best recht doet aan de heelheid die nu in de domeinen van het leven wordt ontdekt. Een organisch coherent systeem is geïntegreerd en dynamisch; en de talloze activiteiten van zo’n systeem worden gekenmerkt door zelfmotivatie, zelforganisatie en spontaniteit; én ze voltrekken zich tegelijkertijd op alle niveau’s, vanaf het microscopische en moleculaire niveau tot en met het macroscopische. De voortgaande communicatie tussen alle bestanddelen van het organisme creëert de mogelijkheid tot bijstellingen, reacties en veranderingen die noodzakelijk zijn voor de instandhouding van het volledige systeem in alle richtingen tegelijk.
145: De werking van het subtiele maar reële A-veld verklaart de non-lokaliteit van niet alleen de kleinst meetbare bestanddelen van het universum, maar ook die van de grootste waarneembare structuren ervan. Het verklaart de coherentie van levende organismen én hun coherentie met de omgeving waarin ze leven en evolueren.

Ervin laszlo heeft gelijk wanneer hij stelt (p. 121) dat het visioen dat de inspiratiebron van ongetelde generaties in India en de rest van het Oosten is: de voorspelling van een wereld die uit Akasha is voortgekomen. Een belangrijke bron, De Geheime Leer (zie: verbeeldingskracht of ideatie) komt in het volgende hoofdstuk aan de orde.

Coherente golfjes hebben de eigenschap, dat ze met elkaar kunnen interfereren.

De éne werkelijkheid wordt gesymboliseerd door door de levensboom (scheppingsleer) en de ommekeer, de boom van kennis van goed en kwaad, de bewustzijnsevolutie van de mens. De levensboom en de boom van goed en kwaad geven samen een weerslag van de blauwdruk van de schepping en van de wetmatigheden die ten grondslag liggen aan het ontstaan, zich voordoen en voorbijgaan van alle verschijnselen. De complementariteit tussen de twee bomen toont de wetmatigheid achter alle inspanningen, blokkades, op- en neergaande bewegingen, successen en mislukkingen. De essentie van het leven draait om de mens als microkosmos met de macrokosmos te verbinden.

In de levensboom verloopt de schepping, het proces van manifestatie van het Ene in het vele, de involutie van boven naar beneden. De 'ommekeer', de evolutie van beneden naar boven. Aartsvader Jacob zag de ladder van involutie en evolutie als de 'boom van het leven'. Het hermetische axioma ‘Zo boven, zo beneden; Zo beneden, zo boven’ toont de parallel lopende ontwikkeling tussen de microkosmos en macrokosmos, tussen de mensheid en de kosmos. Aan de mysterieschool der Pythagoreeërs was al bekend hoe de éne werkelijkheid in elkaar zit.

De psyche (reflexief bewustzijn) werkt als een spiegel. Het is deze spiegel die zorgt voor de golfbewegingen in de geschiedenis. Welke kant van de medaille, de aardse Tetrade (gemanifesteerde werkelijkheid) of de hemelse Triade (ongemanifesteerde werkelijkheid), laten we overheersen? Alleen wanneer we ons meer met de Triade verbinden komt de beschaving een stapje verder. Meer opties zijn er niet en dat was al bij Pythagoras (De Gulden Verzen van Pythagoras) bekend.

Het ‘of-of’ bestaat bij gratie van het 'en-en', dualisme bij gratie van het non-dualisme. Schepping en bewustzijnsevolutie staan niet los van elkaar, maar vullen elkaar aan. Het concept van de ENE WERKELIJKHEID (de ‘Werkelijkheid’ met hoofdletter W), bestaat echt. Bewustzijnsevolutie bestaat bij gratie van de Scheppingsleer, het atheïsme bij gratie van het theïsme, de dood bij gratie van het leven.

Het kompaskwadrant is niet alleen een scheppingsmodel op macrokosmisch niveau, maar ook een pedagogisch denkmodel op microkosmisch niveau. Het Kompaskwadrant is een model dat gebruikt wordt om van boven naar beneden de scheppingsleer en van beneden naar boven de bewustzijnsevolutie te verklaren. Het denkmodel laat zien hoe het mogelijk is een ommekeer op het levenspad van de mens teweeg te brengen.

De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De driehoek van Pythagoras en de categorieën van Aristoteles symboliseren hoe de innerlijke wereld met de uiterlijke wereld, religie en wetenschap, 'Wat en Hoe; Hoe en Wat' met elkaar worden verbonden. De quintessens van het verhaal is dat om een duurzame samenleving te creëren er maar een pedagogische hoofdroute is.

De scheppingsleer wordt aan de hand van het emanationisme en de bewustzijnsevolutie op basis van de dialectische ontwikkelingsgang (these + antithese = synthese) verklaard. De unificatietheorie biedt een kader om de kloof tussen scheppingsleer en bewustzijnsevolutie te dichten. Het kompaskwadrant is een model dat het mogelijk maakt een nieuw paradigma, een allesomvattend perspectief op de éne werkelijkheid te creëren. Om een cultuuromslag te realiseren gaat het uiteindelijk om een integrale denktrant (de synthese tussen de domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers) die het parochiale denken, de symboolpolitiek van het ’eigen koninkrijkje’, de 'bv Ego' overstijgt.

Het was vooral Plotinus, Felotin in het Arabisch, die goed aansloot bij het islamitische denken, die het denken van Plato, Aristoteles en Pythagoras heeft willen integreren en die zo tot een vrijwel puur gnostische filosofie komt. Dit werd door de islamitische soefisten overgenomen en in het islamitische denken geïntegreerd, in het bijzonder door Al-Kindi (800-866) en Ibn Sina (980-1037).

Door de interacties ('these + antithese') tussen de 'alfa- en de bètawereld' kan synthese ontstaan. De gammawetenschap is als het ware de schakel tussen de alfa- en bèta-wetenschappen. Het thema 'Egospelletjes en Unificatietheorie' komt in de De Bhagavad Gita uitgebreid aan de orde. Er is niets nieuws onder de zon.

Met behulp van de systeembenadering wordt de verbinding tussen de aardse en de hemelse wederkerigheid in beeld gebracht. In de wederkerigheid speelt terugkoppeling een hoofdrol. De cybernetica toont het sluitstuk van de puzzel. Het laat zien hoe integratie en desintegratie met elkaar samenhangen. Karma is niet het onontkoombare lot, het zijn nog altijd mensen die besluiten om de ‘trekker’ (trekkermechanisme) over te halen. Door gerichte feedforward besturing kunnen grote schommelingen worden vermeden.
Om onze waarneming, leergedrag, opmerkzaamheid, logisch redeneren, herinneren, dromen te verklaren vergelijkt Prof. van Peursen in zijn boek Cultuur in stroomversnelling uit 1975 de werking van de hersenprocessen met het zogenaamde ‘trekkermechanisme’.
De ongrijpbare patronen, schakelnetwerken van Prof. van Peursen correleren met de wederkerigheid, de spiegelneuronen van Marco Iacoboni.

Elke medaille heeft twee complementaire kanten, die door de spiegelsymmetrie, het projectiemechanisme tot uitdrukking wordt gebracht. De eenheid der tegendelen is het basisingrediënt in het rapport ‘E i V’. De eenheid der tegendelen brengt echter ook een tegenstelling tussen twee polen, de keerzijde tot uitdrukking. De éne werkelijkheid bestaat uit paren van tegenstellingen, ‘hemel en aarde’, ’evolutie en involutie’, 'onbewuste en bewuste', ‘collectieve en individuele' onbewuste. Het gaat er om in de menselijke geest zowel het bewuste als het onbewuste te overstijgen. De complementariteit bestaat op aarde, maar niet bij God (Ain-Soph) in de hemel. Uiteindelijke kan het individuele bewustzijn de ware aard van het universele, kosmische, non-lokale bewustzijn niet kennen.

Het is het reflexief bewustzijn, het zelfbewustzijn dat een mens van een dier onderscheidt. De uiterlijke werkelijkheid is een weerspiegeling van de innerlijke werkelijkheid. Zo weerspiegelt de diagonaal ‘Monade en Duade’ zich in de diagonaal ‘Triade en Tetrade’, de diagonaal ‘God -Zoon - Heilige Geest’ zich in de diagonaal ‘Lichaam - Ziel - Geest’. Op de verticale as staat tegenover de ziel de Heilige Geest, anima mundi.

Kerngedachten van de theosofie
Evolutie is een proces van zelfexpressie waarbij een verscheidenheid van stoffelijke vormen worden aangenomen; daarna worden – tijdens de terugkeer naar de goddelijke oorsprong – in de loop van kosmische tijdsperioden vooral aspecten van geest en bewustzijn ontwikkeld. Het leven van een individu, van de mensheid en van de hele aarde maakt deel uit van dit kosmische proces.

De Geheime Leer Deel I, Stanza 1 De nacht van heelal (p. 79):
De esoterische filosofie leert dat alles leeft en bewust is, maar niet dat al het leven en bewustzijn lijkt op dat van menselijke of zelfs dierlijke wezens. Wij beschouwen het leven als ‘de ene bestaansvorm’, die zich manifesteert in wat stof wordt genoemd of, zoals bij de mens, in wat wij geest, ziel en stof noemen, die wij ten onrechte scheiden. De stof is op dit bestaansgebied het voertuig voor de manifestatie van de ziel, en de ziel is op een hoger gebied het voertuig voor de manifestatie van de geest; deze drie vormen een drie-eenheid die wordt samengevat in het leven, dat ze alle doordringt.
De Geheime Leer Deel I, hoofdstuk IV Chaos-Theos-Kosmos (p. 379):
Op haar beurt is deze drievoudige eenheid de voortbrengster van de vier oorspronkelijke ‘elementen’, die in onze zichtbare aardse natuur bekend zijn als de zeven (tot dusver vijf) elementen, die elk deelbaar zijn in negenenveertig (of zeven maal zeven) sub-elementen; er zijn er ongeveer zeventig aan de scheikunde bekend. Elk kosmisch element, zoals vuur, lucht, water, aarde, die deel hebben aan de eigenschappen en gebreken van hun beginselen, is van nature goed en kwaad, kracht (of geest) en stof, enz.; en elk is daarom tegelijk leven en dood, gezondheid en ziekte, actie en reactie. (Zie § xiv, ‘De vier elementen’.) Zij vormen altijd en voortdurend stof onder invloed van de nooit ophoudende impuls van het ENE Element (het onkenbare), dat in de wereld van de verschijnselen wordt voorgesteld door aether, of door ‘de onsterfelijke goden, die aan alles geboorte en leven schenken’.

De 7*7 structuur (negenenveertig) van het rapport is gebaseerd op de zevenvoudige samenstelling van de mens en de zevenvoudige samenstelling van de planeten (zeven Ronden en zeven Rassen). Deze zevenvoudige structuur maakt onderdeel uit van de tienvoudige structuur van de microkosmos en macrokosmos. Eerder heeft Raymond Lull in zijn hoofdwerk Ars Magna (‘de grote kunst’) of ook wel Ars Generale Ultima al van de tien categorieën van de aristotelische wijsheid gebruik gemaakt.

De Delen I t/m VII van dit rapport, die met de zeven wijsheidssleutels correleren, laten zien hoe probleem en oplossing met elkaar zijn verbonden.In de Delen I t/m VII laten we zien dat het mogelijk is met behulp van de zeven wijsheidssleutels de chaos te helpen beheersen. Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’. Dit rapport tracht door een tipje van de sluier, van de éne, onveranderlijke werkelijkheid, op te lichten aan het creëren van een duurzame samenleving en zonniger toekomst bij te dragen.

De Éne werkelijkheid heeft betrekking op de wederkerigheid (reciprociteit) tussen Zo binnen, zo buiten en Zo boven, zo beneden, die met behulp van de lemniscaat en het zelfbewustzijn, het Reflexief Bewustzijn tot uitdrukking kan worden gebracht.

====

'Waarnemer = Waargenomene' ('Individueel en Collectief', Wet van analogie, Paradigma)

P.D. Ouspensky:
Het is principieel onmogelijk elkaar te begrijpen en tegelijkertijd het oneens te zijn.
P. Krishna: De wanorde die we om ons heen zien in de maatschappij is een projectie van de wanorde die aanwezig is in het menselijk bewustzijn.
Begrijpen is volgens Spinoza de dingen zien in hun ‘logische afhankelijkheid’.
Carl Jung noemde, een modaliteit die er eenvoudigweg is, zonder oorzaak, ‘acausale geordendheid’. Het begrip toeval (synchroniciteit) wordt in verband gebracht met ‘logische afhankelijkheid’ en ‘acausale geordendheid’.

Wat we begrijpen noemen we wetenschap
Wat we niet begrijpen noemen we spiritualiteit

Rukmini Devi Arundale (1904 - 1986), een inspirerend leven (Isolde Sültemeyer TheoSofia juni 2025, p. 67-73):
Isolde Sültemeyer werd geboren in een theosofische familie en was een goede vriendin van Rukmini. Ze woonde in Duitsland en woont nu in Australië, waar ze muziek, talen en literatuur doceerde aan universiteit en hoge school. Ze is speciaal geïnteresseerd in de spirituele kant van kunst.
Jeugd (p. 67):
Als
kind werd ze omringd door muziek en de verhalen van het grote hindoe-epos Ramayana, wat een diepe indruk op haar maakte. Ze droomde ervan om zangeres te worden van de devotionele Carnatic klassieke muziek van Zuid-India. Rukku, zoals ze werd genoemd, toonde bovendien een natuurlijk empathisch vermogen voor dieren en de natuur en zorgde vaak voor gewonde vogels.
68: In 1918 verhuisde haar familie naar de omgeving van Adyar. Annie Besant (AB) was toen voorzitter van de TS. Het was de tijd van de onafhankelijkheidsstrijd van India. In Adyar kwam de jonge
Rukmini in contact met veel grote persoonlijkheden zoals Gandhi, Tagore, maar vooral met Annie Besant zelf. AB was een politiek activiste, die in haar dagblad New India de vrijheid van India propageerde. Ze zette zich ook in voor het Indiase nationale onderwijs.
71:
Rukmini toerde door heel India om geld in te zamelen voor Kalakshetra en de scholen. In 1941 ging ze haar respect betuigen aan Rabindranath Tagore in Santiniketan, kort voor zijn overlijden. Hij wilde haar zien dansen en zegende haar. Het was een onvergetelijke gebeurtenis voor haar en het versterkte haar geloof in Kalakshetra en haar missie.
Rukmini begon met het choreograferen en produceren van dansdrama’s die haar uiteindelijk onsterfelijk zouden maken in de culturele wereld van India. Ze opende een afdeling Schilderen en een afdeling Weven en Kunst en Ambachten om oude traditionele ontwerpen en methoden te beschermen die dreigden verloren te gaan.
72,73: Kalakshetra werd een waar pronkstuk van Indiase kunst op zijn best – een voorbeeld
van artistieke excellentie, spiritualiteit en verfijning. Het ontving talloze beroemde bezoekers – grote artiesten (bijv. Yehudi Menuhin), royals (bijv. kroonprinses Beatrix) en veel politieke leiders (bijv. president Indira Gandhi). De concertafdeling van Kalakshetra was een beroemd dansgezelschap geworden en reisde door heel India en over de wereld, waarbij de grote kunst van Bharata Natya wereldwijd onder de aandacht werd gebracht. Ze toerden uitgebreid door Europa, Azië en Australië en traden op op verschillende beroemde festivals – altijd gesponsord door de Indiase overheid.

Witte rook op het witte doek (Rob van Scheers de Volkskrant 20 maart 2025, V4-7):
Winnaar van een Oscar
Conclave deed er een gooi naar en de gezondheid van de paus maakt de vraag weer actueel.
De oerconservatieve Duitse paus
Joseph Ratzinger overweegt als Benedictus XVI (bijgenaamd: ‘Gods Rottweiler’) in 2012 abdicatie, moe van schandalen over kindermisbruik en frauduleuze zaken. Aan zijn aanzienlijk frivolere Argentijnse tegenvoeter kardinaal-priester Jorge Mario Bergoglio biecht hij in de pauselijke zomervilla op daar te weinig tegen te hebben ondernomen.

Displaced Pieces - A spy story (Het uur van de wolf 28 januari 2025, NPO2):
Portret van de Libanese kunstenaar
Rayyane Tabet (1983). Zijn overgrootvader werkte begin 20e eeuw aan een geheime missie en was nauw betrokken bij de spectaculaire opgravingen van Tell Halaf, maar hij spioneerde ook voor de regering in Beiroet. Met uniek archiefmateriaal van de opgravingen en beelden van bombardementen, duizenden scherven en wederopbouw legt de kunstenaar de verbinding met zijn persoonlijke verhaal. Zo bezoekt hij zijn ouderlijk huis in Beiroet dat elf keer is verwoest. Zelf noemt hij het geen verwoesting, maar momenten van transitie, wat nieuwe mogelijkheden schept.

Zelfrijdende auto (Wilco Dekker de Volkskrant 14 december 2024, p. 19):
De Chinese miljardair
Robin Zeng kan wél batterijen bouwen, bewijst hij met een nieuwe fabriek in Spanje. GM-baas Mary Barra trekt ondanks vele miljarden de stekker uit de zelfrijdende robotaxi.

Traditie (Hassan Bahara de Volkskrant 30 september 2024, p. V12):
Wat ‘
Hollandse meesters herzien’ (28 september en 5, 12 en 19 oktober2024 NPO2) toch de moeite waard maakt is presentator Tjon A Fongs emotionele betrokkenheid.
Het is voor hem niet louter geschiedkundig navelstaren, de vondsten van zwarte mensen in oud schilderwerk bewijzen dat zijn aanwezigheid in Amsterdam als gekleurde man ‘past in een traditie^’ vertelde Tjon A Fong vorige week in de Volkskrant (25 september p. V2).
‘Eeuwen geleden liepen hier al mensen van kleur rond, ze behoren tot het Nederlandse dna. Dat lijken we nog steeds soms te vergeten.’
Het is nooit verkeerd om daar weer aan
herinnerd te worden.

Nergens heen (Alex Burghoorn de Volkskrant 6 september 2024, p. V2-5):
Ghayath Almadhoun woont in Duitsland, waar de steun voor Israël van oudsher groot is. Sinds de aanval van Hamas op 7 oktober merkt hij dat hij geen podium meer krijgt. ‘Maar ik vlucht niet meer. Ik wil me ervoor inzetten dat Europa multicultureel blijft.’
Tolerantie? Het kan niet zo zijn dat jij mij tolereert. Wij zijn gelijk.

Annemiek Schrijver interviewt Karima el Fillali (De vewondering 31 augustus 2024 2024, NPO2 herhaling van 25 februari 2024):
Zangeres
Karima el Fillali zingt liederen uit het soefisme, de mystieke tak van de islam. Ze groeide op in twee werelden. Van haar grootvader leerde ze de waarde van de christelijke Bijbelverhalen. Haar Marokkaanse vader wilde Karima juist graag de islamitische cultuur bijbrengen. Lange tijd keerde Karima zich af van haar islamitische wortels, tot ze ontdekte dat ze onlosmakelijk deel van haar uitmaken. Tijdens een bijzondere reis naar Schotland voelde ze plotseling een sterke aandrang om te knielen, haar hoofd tegen de aarde te drukken en haar polsen te wassen: traditionele islamitische rituelen die ze nooit eerder had uitgevoerd.

Meer dan een muze t/m 5 januari 2025
Voor het project
WOMXN. heeft fotograaf Sebiha Öztaş 23 vrouwen geselecteerd om de kracht die ze uitstralen en hun maatschappelijke bijdrage aan de stad Rotterdam. De titel verwijst naar de meer inclusieve spelling van ‘women’; die ook mensen omvat die zich identificeren als vrouw.

Rusteloos (Dan Alfrifa de Volkskrant 30 augustus 2024, p. V20):
remedie tegen rusteloosheid blijft echter schrijven. Het biedt zowel afleiding van de onrust als een manier om nuttig bezig te zijn. Soms kun je zo diep in de alinea’s zitten dat je vergeet dat je het beschreven gevoel eerder werkelijk gevoeld hebt. Ook nu daalt er een innerlijke vrede neer. Wel voel ik nog de drang om deze zomercolumns voldaan af te sluiten. Dus pak ik Het boek der rusteloosheid van Pessoa erbij, en ik lees: ‘Wanneer ik schrijf wat ik voel, doe ik dat om zo de koorts van het voelen te laten zakken. Wat ik beken heeft geen belang, want niets heeft belang. Ik maak landschappen van hetgeen ik voel. Ik maak vakantie van mijn gewaarwordingen.’

Eyckpunt (Karolien Knols de Volkskrant 20 augustus 2024, p. V2-4):
Jo en Marlies Eyck brachten in de jaren zestig als beginnende verzamelaars de abstracte kunst naar Zuid-Limburg. Vanaf september wijden Bonnefanten in Maastricht en buitenplaats Kasteel Wijlre een omvangrijke tentoonstelling aan hun collectie. Wat maakt die zo bijzonder?
We hebben er afgesproken met
Zsa-Zsa Eyck (63), galeriehouder in Amsterdam en dochter van. De reden voor onze ontmoeting is de tentoonstelling Met behoud van karakter, Collectie Marlies en Jo Eyck die vanaf september hier, en in het Bonnefanten in Maastricht, te zien zal zijn.
Intuïtie
Vraag
Eyck een woord te kiezen waarmee ze haar ouders als kunstliefhebbers kan typeren, en ze zegt onmiddellijk: ‘Intuïtie. Als ze iets moois of iets spannends zagen, voelde dat voor hen bijna als een fysieke ervaring. Mijn ouders konden als een blok voor een kunstwerk vallen. Dan was het altijd: wat geweldig, schitterend en fantastisch. Alles ging in superlatieven.’
Was mijn
vader de initiator, mijn moeder was degene die al die plannen mogelijk maakte.’ Haar vader ziet ze op zijn favoriete bank, met uitzicht op Gebroken cirkel van Ad Dekkers. ‘Dan rookte hij zijn sigaar, en zei hij vaak: kind, kijk nou eens hoe prachtig.’

Langs de Hollandse waterlinies - Kunst van het leven - Route C (Omroep MAX 10 september 2024, NPO2):
In Langs de
Hollandse waterlinies het verhaal over de geschiedenis van de waterlinies en over het huidige gebruik van de forten, sluizen en het omringende land. Vandaag zien we de forten langs de waterlinies. André Smits reist over de hele wereld en bouwt zo aan een netwerk van kunstenaars. In Route C is beeldhouwer René van Seumeren te zien. Zijn beelden staan op veel plekken in Utrecht en Maarsen.

Alleen met de natuur (Maarten Steen Meijer interviewt Ronald Niemeijer de Volkskrant 8 juli 2023, Boeken & Wetenschap p. 14-16):
In de vroege ochtend doet
Donald Niedekker aan tai chi, reciteert hij gedichten en gaat dan aan het schrijven. Het resultaat: een reeks miniaturen, gebundeld als Ochtenden, die hij schreef náást zijn veelgeprezen laatste roman. Hoe kreeg hij dat voor elkaar?
Het viel me op dat u de ervaring van de vroege ochtenden in de natuur nogal eens kadert in
kunst en literatuur. Zo zijn er verwijzingen naar de schilderkunst (Monet, Turner), de muziek (Dvořák) en de poëzie (Leopold, Nijhoff, Van Ostaijen, Pessoa, Mandelsjtam). U vergelijkt de ochtend met een aquarel en schrijft ergens dat de zon ‘negentiende-eeuws’ opkomt. Staat deze culturele inkadering niet op gespannen voet met de beleving van de natuur?
‘Voor mij niet.’ (Lachend:) ‘Als kind van de voorstad zie ik geen grote tegenstelling. Ik kan natuur als cultuur beleven en omgekeerd. Bij beide gaat het in eerste instantie niet om cerebrale maar om zintuiglijke ervaringen.’

Leendert van der Valk (1980) is journalist voor NRC Handelsblad en nrc.next. Ook is hij docent journalistiek, gespecialiseerd in narratieve non-fictie. Zijn boeken Duivelsmuziek, over de verschillende muziekstijlen die hij tegenkomt tijdens zijn fietstocht langs de Mississippi, en Onheilstij, over de laatste jaren van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, werden lovend ontvangen. In zijn in 2017 verschenen non-fictieboek gaat hij op zoek naar de invloed van voodoo op de muziek. Hij reist ervoor af naar New Orleans naar Hati, Suriname, Togo en Benin en tekent zijn bevindingen op. Trouw noemde het boek de verrassendste ooropener van het jaar. Duivelsmuziek en Voudou werden beide genomineerd voor VPRO's Bob den Uyl-prijs.

Schrijver en schilder Anton Valens (57) overleden (Het Parool l8 november 2021):
Kunstschilder en schrijver
Anton Valens (1964, Paterswolde) is op zondag 7 november op 57-jarige leeftijd in Amsterdam overleden. Hij schreef onder meer vier romans en werd vanaf zijn debuutroman Meester in de hygiëne (2004) erkend als een groot en uniek literair talent. Bij Valens werd in 2016 kanker geconstateerd.

Pippi is racistisch (https://www.groene.nl/artikel/pippi-is-racistisch|Margreet Fogteloo De Groene Amsterdammer 8 oktober 2014):
Californië bindt met de
Yes means yes-wet de strijd aan met ‘een epidemie van verkrachtingen’ op universiteiten. Het past in de nieuwe politieke correctheid die zich focust op slachtofferschap van minderheden en vrouwen.

Ik geef mij niet zo gemakkelijk (Ruud Linssen interviewt Kees Fens De Groene Amsterdammer 9 maart 2007):
Kees Fens schreef het boekenweekessay Op weg naar het schavot. Aanleiding voor een gesprek over Amsterdam, de universiteit, loyaliteit en de journalistiek.
Bijna vijftig jaar publiceert
Kees Fens stukken in de krant, in tijdschriften en boeken. Veel schrijvers zijn schatplichtig, omdat deze stukken voor lezers deuren naar hun werk openden. Gerard Reve zou zonder wat Fens over zijn literatuur heeft geschreven een ander zijn geweest. Gerard Manley Hopkins zou in Nederland nauwelijks bestaan hebben als Fens (en W. Bronzwaer) geen schijnwerper op zijn poëzie had gezet.

Bronzwaer: De geleerde als buitenuniversitair wezen (Kees Fens de Volkskrant 25 januari 1999):
Mogelijk heeft de Nijmeegse universiteit door de
bescheidenheid van W. Bronzwaer nooit ten volle beseft hoe uniek de literatuur-wetenschapper was....
Bronzwaer was anglist, maar hij kende de Duitse, de Franse en de Nederlandse literatuur even grondig. Hij vertaalde niet alleen op bewonderenswaardige wijze Rilke - diens Die Sonnette an Orpheus en de Duineser Elegien - hij schreef ook een ronduit briljant essay over Doktor Faustus van Thomas Mann (die hij de grootste romanschrijver van deze eeuw vond). Hij heeft een aantal superieure stukken over Vestdijk geschreven, bleek een groot bewonderaar van Koolhaas en uit zijn laatst verschenen grote werk, Lessen in lyriek - een zeer oorspronkelijke poëtica - bleek zijn grote belezenheid in de Nederlandse poëzie. Zijn hoofdwerk als anglist acht ik de commentaren die hij schreef op een aantal gedichten van Gerard Manley Hopkins: hier bleek de grote synthese-schrijver een verfijnd detaillist.

Henk Oosterling: Het mag u ondertussen duidelijk zijn: er kleven nogal wat methodische probleempjes aan de haast vanzelfsprekende koppeling tussen HET surrealisme en DE filosofie. In mijn visie op deze problematische relatie zal ik de verschillende filosofische invalshoeken kort aangeven om ten slotte uit te komen om een meer op deze tijd toegesneden kunstfilosofische analyse waarin de relatie tussen filosofie, kunst en politiek centraal staat en de multimedialiteit en interdisciplinariteit van de surrealistische beweging wordt benadrukt. Mijn analyse krijgt samenhang door de vraag of het surrealisme meer is dan een stroming en een organisatie. Als het dat al is dan is het voor alles een beweging in de meest letterlijke betekenis van het woord. Een beweging die na de dood van Breton gewoon doorgaat. Ik zou het willen opvatten als een met geestesverwanten gedeelde existentiële grondhouding, als een collectieve praktijk, van waaruit de werkelijkheid in al zijn gedaantes van de alledaagse gebruiksvoorwerpen tot de politieke gemotiveerde grootschalige turbulenties die wij oorlogen noemen steeds vanuit een 'meer', een 'sur' wordt ervaren. We zullen een antwoord moeten vinden op de vraag wat het 'realisme' is waarop dit 'sur' zich ent. Om ten slotte in alle voorlopigheid de vraag op te werpen wat heden ten dage 'surrealisme' nog kan betekenen.

Enkele snippers papier (Kees Fens de Volkskrant 15 augustus 1997):
Hij werd ook - automatisch - Fellow van de Royal University of Ireland, een soort exameninstituut, een 'wrak bouwsel' genoemd, dat
Hopkins het meest zou doen lijden: hij moest er ontelbare proefwerken voor nakijken, geërgerd door de domheid en het slechte Engels van de studenten, lijdend door zijn scrupuleuze geest, die hem haast bij elke fout tot wikken en wegen leidde.
Er hangt een lege lucht, als in elk verlaten onderwijsgebouw in de vakantietijd. In wat een senaatskamer moet zijn, staan kasten met boeken die niemand meer leest....
De kamer is er nog. Langs vele trappen in het holle gebouw bereik je hem. De deur is gesloten. Naast die deur hangt de tekst van het misschien wel somberste gedicht dat hij achter die deur heeft geschreven. Ik citeer het octaaf in de vertaling van
W. Bronzwaer:
Geen ergst, er is geen. Vlijmender vlijmend dan smart
Zullen scheuten, aan scheuten geschoold, wilder wringen.
Trooster, waar, waar zijn Uw vertroostingen?
Maria, moeder van ons, waar biedt bijstand uw hart?
Mijn kermen kromt zich als kudden; bukt zich benard
In wereldpijn, oerwee; doet een eeuwenoud aambeeld zingen - Dan verzwakt, dan verstomd.
Schreeuwende furie: 'Geen aarzelingen!
Kort mag ik treffen - daarom tref ik hard.'
Zo'n superieure gekunsteldheid in een roep uit de diepsten die nog meer diepten blijken te hebben.

Een bewonderenswaardige lettré (Kees Fens de Volkskrant 9 oktober 1995):
DE EERSTE zin van de Voorrede die
J. C. Bloem meegaf aan zijn in 1950 verschenen bundel Verzamelde beschouwingen zou een mooi motto zijn voor zijn hele oeuvre....
Bloem bespreekt een roman van Howard Overing Sturgis. De heruitgave, van 1932, is ingeleid door Gerard Hopkins. Die staat in het register als: Hopkins, Gerard Manley. En dat is de grote dichter (over wie Bloem, heel typerend, nooit schreef), die in 1889 stierf.

H.P. Blavatsky Geheime Leer Deel I Stanza 1. De nacht van heelal (p. 71):
Maya of illusie is een element dat bij alle eindige dingen optreedt, want alles wat bestaat heeft alleen maar een relatieve en geen absolute werkelijkheid, omdat de vorm waarin het verborgen noumenon voor een waarnemer verschijnt, afhangt van zijn waarnemingsvermogen.

Net als H.B. Blavatsky in haar oeuvre beschrijft Geertruida Kapteyn-Muysken in haar dagboeken het emancipatieproces (‘Hoofdroute’, Evolutionaire kringloop, onderscheidingsvermogen). Peter Noordanus signaleert het bij de Haagse bureaucratie populaire over de schutting gooien: het ministerie van Justitie wijst naar het ministerie van Financiën, Financiën wijst naar De Nederlandsche Bank, De Nederlandsche Bank wijst weer naar Justitie. Het leert ons dat mystici de éne werkelijkheid beter hebben begrepen dan politici. Of met andere woorden het bekende doorschuiven van problemen. Het retorisch foefje van Mark Rutte is dat hij het oplossen van problemen naar de toekomst verschuift.

P. Krishna VERKENNINGEN MET BETREKKING TOT DE LERINGEN VAN J. KRISHNAMURTI
De waarnemer staat niet los van het waargenomene, omdat wanneer ik naar mezelf kijk, dan is degene die naar binnen kijkt niet los van dat waarnaar hij kijkt. Ik ben niet los van de woede of het geweld, dat daar in mijn bewustzijn aanwezig is. Een eenvoudig voorbeeld van deze interactie zou zijn als je wilt zien hoe je gaat slapen. Je kijkt. Dus je ziet dat je denken vertraagt. Maar je kunt niet door en door zien hoe je in slaap valt, omdat de waarnemer, wanneer hij in slaap valt, niet meer in staat is waar te nemen! Dus er is een grote interactie tussen de waarnemer en het waargenomene. Wanneer je kijkt naar je begeerte, dan kleuren je begeerten je waarneming. Daarom is het zo moeilijk objectief te zijn. In de wetenschap is het heel eenvoudig objectief te zijn en je kunt iets herhalen en de waarnemer uitschakelen. Maar het is ook een beperking van de wetenschap dat als je de waarnemer uitschakelt, dan kan de wetenschap de waarnemer niet bestuderen! De wetenschapper bestudeert alle verschijnselen buiten hem, maar hij heeft de waarnemer daarbij uitgesloten.

J.Krishnamurti: "De maatschappij is niet anders dan jij - jij bent de maatschappij. De maatschappelijke structuur is de structuur van jouzelf. Dus als je begint jezelf te begrijpen, dan begin je de maatschappij te begrijpen waar je in leeft. Die twee zijn niet elkaars tegengestelde. Voor een religieus mens gaat het er dus om een nieuwe manier van leven te ontdekken, van in deze wereld te leven, en een teweeg te brengen in de maatschappij waarin hij leeft. Want door zichzelf te veranderen verandert hij de maatschappij" (Bombay, 10 februari 1965)

De Reizen van de Pelgrim
“De weg zelf moet ieder alleen gaan.
Wat weet ik van jouw pelgrimstocht,
wat weet jij van de mijne?
Is dit niet juist het kernpunt
van onze overtuiging
dat ieder voor zich
in eigen wezen God leert kennen?”
Uit: Hella Haasse, De scharlaken stad, Querido, 1952, blz. 81.

Pelgrims zijn ook zoekers. Dit werpt bij mij de vraag op wat het betekend zoekers of pelgrims te zijn op deze reis die wij allen aan het maken zijn.De aard van ons zoeken is afhankelijk van wat ertoe aanleiding gaf’. De eerste ‘regel’ op het pad is het zoeken naar de weg, het ontdekken van wat ons eigen pad is. Als we niet zoeken, als we ons niet realiseren dat we zoekers zijn op deze existentiële reis, dat we pelgrims zijn, dan is er ook geen richting, geen pad, geen weg. Er is geen weg totdat onze voeten het betreden hebben. Wat van het grootste belang is voor het vinden van zo’n weg, is het zoeken, het vragen. Misschien leren we, als we echte pelgrims zijn, met vragen te leven omdat we ons realiseren dat de pelgrimstocht zelf het antwoord vormt. Vragen brengen ons slechts op weg.
De magie van de pelgrimstocht, is de magie van de specifiek menselijke daad van zelfonderzoek – van voor de vraag staan wie of wat men eigenlijk is’. Dit is wat werkelijk met zoeken wordt bedoeld. Het is voor de vraag te staan wie men zelf is – dat is ons authentieke Zelf herinneren.

Begrip kent volgens Ouspensky twee componenten kennis en zijn (ervaring, kies Taukompastheorie, Werking Taukompas, 2.2.1. Definities):
Hebben jullie wel eens meegemaakt dat in een discussie je gesprekspartner zei: " ja, ik begrijp je wel, maar ik ben het er niet mee eens." Dit komt omdat mensen kennis verwarren met begrip. Begrijpen betekent namelijk zowel Kennis als Ervaring en niet één van beide.

Arie Bos boek Hoe de stof de geest kreeg, De evolutie van het ik (p. 82):
'Als we konden zien hoe de wetenschappen verband met elkaar houden, zouden wij het niet moeilijker vinden om ze te onthouden dan een reeks cijfers'.
Wat betekent dat nu?
'Wanneer men van een wiskundige reeks twee of drie termen kent, zijn de daaropvolgende gemakkelijk te vinden.'
83: Het inzicht dat
Descartes tot zo’n grote opwinding bracht was namelijk het volgende. Wanneer uit kennis van enkele gegevens een wiskundige reeks volgt en eveneens geldt (zoals Pythagoras al betoogde) dat alle processen in de natuur wiskundig zijn te beschrijven, dan geldt deze voorspelbaarheid ook voor de hele natuur. Je hoeft dan alleen maar de voorgeschiedenis van een natuurproces te beschrijven – liefst wiskundig – en het vervolg staat vast. Bij natuurprocessen is het dus voldoende om het verleden te kennen om de toekomst te kunnen voorspellen.
203: Van
Simon Conway Morris is de theorie dat door adaptatie, aanpassing, de evolutie een dwingende loop heeft gevolgd. Dat laat hij zien aan het feit dat in de evolutielijnen van uiteenlopende soorten gelijke, convergente ontwikkelingen tevoorschijn komen. Dit zou doelgerichtheid betekenen en dat is in de evolutietheorie verboden.
De evolutionair fysioloog en ornitholoog
Jared Diamond in een van zijn bestsellers, De derde Chimpansee, precies hetzelfde standpunt huldigt, terwijl hij in zijn Zwaarden, paarden en ziektekiemen al had laten blijken religie te zien als niet meer dan een uitvinding om mensenmassa’s in bedwang te kunnen houden.

Bewustzijn en non-dualiteit in ons dagelijks leven Patricia van Bosse Civis Mundi Digitaal #47, juni/juli 2017):
in andere tradities
Hety inzicht in non-dualiteit als uiteindelijke werkelijkheid is op vele plaatsen te vinden. In andere oosterse richtingen als het
Taoisme en het Boeddhisme zijn het centrale noties. Met Zen en Dzochen zijn de overeenkomsten groot. Eigenlijk is non-dualiteit de ’hoogste werkelijkheid’ in vrijwel alle mystieke richtingen van alle godsdiensten. De verwoording van Meister Eckhart ademt bijvoorbeeld sterk dezelfde inspiratie als Advaita (Vedanta).

In organisaties draait het primair om hoe kunnen we de kwaliteit van de besluiten verbeteren. Er dient wel degelijk met de keerzijde van de evolutietheorie rekening te worden gehouden dat er van doelgerichtheid in de natuur sprake is. Het gaat er dus om, net zoals eerder Jared Diamond heeft betoogd, een manier te vinden om mensenmassa’s in bedwang te houden. Volgens Jared Diamond zijn daarvoor de religies uitgevonden.

Apple werkt in het geheim aan een zelfrijdende Icar of 'Apple's iCar moet alle andere zelfrijdende auto's wegvagen' (Peter de Waard de Volkskrant 17 augustus 2015, p. 12):
Wat kan Apple nog voor
geniaals uitvinden na de iPod, iPhone en iPad? Een iCar, zo lijkt het. Een zelfrijdende auto die alle andere zelfrijdende auto's van de markt zal wegvagen.
Apple heeft de geruchten over de ontwikkeling van een iCar, of hoe het vehikel ook gaat heten, zelf gevoed door niets te ontkennen. Zo merkte manager Jeff Williams van Apple tijdens een conferentie in mei op: 'De auto is het ultieme mobiele apparaat, niet waar?' De marinebasis wordt nu al gebruikt door Mercedes en Honda om types van een zelfrijdende (of beter: een door robots bestuurde auto) te testen.

'CDA en VVD moeten natuur niet helpen afbreken' (Caspar Janssen en Michael Persson de Volkskrant 17 augustus 2010):
Pieter Winsemius: ‘De kwaliteit van de samenleving wordt bepaald door onze omgang met de zwakste schakels in die samenleving. Die kwetsbare waarden moeten worden beschermd’.
Daar houdt het voor mij op.
Winsemius: ‘Van kwetsbare mensen moet je altijd afblijven. Maar dat is niet het enige kwetsbare. In de natuur zijn er ook dingen die je een douw kunt geven, en dan merk je er niets meer van.
Ik zat laatst te praten met
Jeroen van der Veer, net bij Shell weg, die zei: wij zijn er over opgehouden, we doen niet meer mee met die discussies, opwarming is een feit. Als dit kabinet die discussie dan wil openbreken, dan zeg ik: ga toch buiten spelen. Dan moet je langzamerhand in burgerlijk protest gaan, een nieuwe partij oprichten. Kan mij wat schelen. Maar dan moet je echt bloedfanatiek worden.’Veerman: ‘Die twee foutjes in dat dikke rapport (van de IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties, red.) worden door sommige mensen aangegrepen om te zeggen: zie je wel, die opwarming is flauwekul.

Slordige presentatie van jong dichttalent (Janita Monna Trouw 20 maart 2010):
Gerrit Komrij geldt als gevreesd bloemlezer. Maar zijn nieuwe bundel met jonge dichters stelt teleur. Er zijn betere anthologieën.

Ibn Arabi en het soefisme (De Mystieke School, Authentieke wijsheid op een moderne manier
Kort na de dood van de
profeet duikt de zonderlinge en sterke persoonlijkheid van Abu Dharr Ghifari op, een groot mysticus die de bron zou zijn geweest van wat later het soefisme heette.

Jared Diamond, Wees zuinig op de polder (Volkskrant 12 juni 2004):
Er zijn twee scenario’s voor de komde vijftig jaar: een prachtig scenario dat we kiezen of een minder prettig (doemscenario) dat we niet kiezen. Of de Haïti’s, Rwanda’s, Iraks en Afghanistans vermeerderen zich, we kappen de laatste bossen, pompen de laatste olie op en gaan ten onder in oorlog en terrorisme, of we erkennen de problemen en doen er wat aan. De Eerste Wereld moet zijn ecologische impact matigen. Dat kan op twee manieren: minder bevolkingsgroei, en dat lukt al aardig. En minder consumptie. Er is vis en hout genoeg, als we het beter managen. Onmogelijk? Misschien. Maar doorgaan is geen optie. Daarom zeg ik: de toekomst wordt bepaald door de keuzes die we maken.

Aristocraat van de geest (Olaf Tempelman de Volkskrant 11 september 2003):
Als componist werd
George Enescu zwaar onderschat, vond zijn leerling Yehudi Menuhin. Alleen zijn geboorteland Roemenië houdt hem werkelijk in ere....
De bezielde volksmelodieën moesten naar geparfumeerd Parijs, de grootse Europese compositietechnieken dienden ook de Roemeense cultuur verder te verheffen.Hoe anders de tijdgeest was en hoe sterk dit pre-communistische Roemenië buitenlanders in vervoering kon brengen, blijkt uit de woorden van
Menuhin uit zijn Boekarestse tijd. 'Roemenië is het meest muzikale van alle Europese landen. Het is een bevoorrechte plek, waar muziek de nationale ziel symboliseert.' Dit Roemenië leeft voort in de muziek van Enescu. Alleen daar: de geschiedenis zorgde ervoor dat de realiteit steeds haakser ging staan op 'het visioen van de meester'. In 1946 voerden Enescu en Menuhin in Boekarest Bachs Dubbelconcert uit. Na afloop werden ze door de nieuwe communistische politie gevolgd en lastig gevallen. Menuhin voelde 'totalitarisme in de lucht hangen' en haalde Enescu over mee naar de VS te komen om daar de komst van betere tijden af te wachten.

De sleutel die op het slot past is al millennia bekend. Het kapitalisme is in zijn valkuil gelopen, door de moraal van het verhaal uit het oog te verliezen. Dwaasheid prevaleert boven wijsheid. Het gaat er niet om producten te ontwikkelen die zoveel mogelijk geld aan de samenleving onttrekken, maar om producten op de markt te brengen die aan de kwaliteit van het samenleven bijdragen. Natuurlijke vijanden van de mens worden meer en meer door kunstmatige vijanden, de door de mens veroorzaakte crisissen vervangen.

Harry Ansems boek KOSMOPOLIS, De denkende planeet (p. 177):
Als de drie hoofdrichtingen in de Ruimte en Tijd als één vier-diemensionaal geheel worden opgevat, blijken de observaties van de ene waarnemer via een simpele draaiing – zij het in vier dimensies – over te gaan in de observaties van de andere. In de vierde dimensie wordt de waarnemer dus de waargenomene, en omgekeerd. De onderlinge verbanden tussen gebeurtenissen blijven hierbij behouden. Duidelijker kan supra-reflexie (spiegelsymmetrie) niet – althans voorlopig niet – omschreven worden. Ruimte en tijd verdwijnen in de schaduwen. Waarnemer en waargenomene kunnen van plaats verwisselen. Het ene individu kan exact hetzelfde zien en voelen als het andere individu. De ontwikkeling van het bewustzijn op aarde en wellicht ook in de kosmos verloopt duidelijk in één richting (arrow of time, Zeitpfeil), en wel naar hogere dimensies.

A diagram of Minkowski space, showing only two of the three spacelike dimensions:
In de natuurkunde en de wiskunde is de Minkowski-ruimte (of Minkowski-ruimtetijd) de ruimtetijd waarin Einsteins speciale relativiteitstheorie is geformuleerd. In deze context worden de drie gewone ruimte-dimensies gecombineerd met één enkele tijds-dimensie tot een vier-dimensionale variëteit die de gehele ruimtetijd voorstelt. De Minkowski-ruimte is genoemd naar de Duitse wiskundige Hermann Minkowski.

Op de achterzijde van het boek WDNKW staat de tekst: “Wie een reis maakt naar de spirituele binnenkant, komt oog in oog te staan met het onzegbare, het Heilige”.
Fred Matser (p. 253): Er bestaat een blauwdruk voor alle vormen van schepping in ons eindige universum, een blauwdruk die tevens verklaart hoe ze op elkaar inwerken. Als we ervoor kiezen ons open te stellen voor het Oneindige, kunnen we een totaal ander bewustzijn ervaren.

Erwin Schrödinger knows that this statement is open to misconception and tries to clarify it. The main principle involved with "order-from-disorder" is the second law of thermodynamics, according to which entropy only increases. Schrödinger explains that living matter evades the decay to thermodynamical equilibrium by feeding on negative entropy.

Ervin Laszlo boek Kosmische Visie Wetenschap en het Akasha-veld (p. 35):
De fysicus Erwin Schrödinger heeft erop gewezen dat elementaire deeltjes in de kwantumtoestand niet in een individueel gedefinieerde toestand verkeren, maar collectieve toestanden bezetten, en dat die toestanden altijd intrinsiek met elkaar ‘verstrengeld’ zijn.

Bij leven gaat het om de entelechie van Aristoteles, de emergente eigenschap zelfgelijkvormigheid. Elke nanoseconde veranderen wij bewust of onbewust de wereld. Door in verbinding te blijven met het zelforganiserend principe, de negentropie, de blauwdruk van het leven is het mogelijk de chaos te bedwingen. In Prigogines ogen was de tijd van de zekerheden definitief voorbij. Meer nog, hij zag onzekerheid als een bron van rijkdom. Daarmee demonstreerde hij een rotsvast geloof in de kracht van de mens. Net zoals Karl Popper noemde hij zich de waarschijnlijk meest optimistische pessimist.

====

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 keer bekeken.