| Deze filognostische presentatie is in aanbouw |
2.4 Zwaartekracht
Kwintessens
In de uitspraak van Simon Vinkenoog: De eenheid in oneindige verscheidenheid. De macro- en de microkosmos, en wij mensen precies in het midden daarvan aanwezig staat de mens voor de ziel, de schakel tussen het aardse lichaam en de hemelse geest, tussen natuur en God. Synthese ontstaat door these + antithese. Net als de Drie-eenheid kunnen materie, ziel en geest wel onderscheiden, maar niet gescheiden worden.
De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. In het rapport ‘E i V’ wordt de stelling onderbouwd dat op het snijvlak van de natuurwetenschappen en de geesteswetenschappen het gemeenschappelijke raamwerk van de Unifcatietheorie ligt. Het recursiefproces, de oerbron van leven is een groot mysterie.
Er bestaat een koppeling, een terugkoppelingsmechanisme tussen het Individuele en het Collectieve bewustzijn. Bewustzijnsontwikkeling vindt als het ware op de grenslijn tussen binnen en buiten plaats. De keuze-vrijheid die we hebben ligt als het ware op deze grenslijn verborgen.
Is snaartheorie (string / superstring / M-theorie) de ultieme ‘Heilige Graal’ van de natuurkunde?
Vandaar dat nogal wat theoretische natuurkundigen, waaronder een aantal Nobellaureaten natuurkunde, hun twijfels hebben over de status van de snarentheorie: is het wel meer dan fantastische wiskunde? Zo stelt Martinus Veltman (Nobelprijs natuurkunde 1999): “De snaartheorie is een religie en daarom irrelevant voor de wetenschap.” Hij stelt ook dat de snaartheoretici “decennialang doorrommelen met een theorie die geen contact maakt met de werkelijkheid.”
Voor de volledige ontdekking (van de etherische kracht) is het (volgens Blavatsky) enige duizenden jaren te vroeg – of zullen we zeggen honderdduizend? Zij zal pas op haar juiste plaats en tijd zijn, als de grote razende vloedgolf van hongersnood, ellende en onderbetaalde arbeid is weggeëbd – zoals zal gebeuren, wanneer gelukkig eindelijk in de rechtmatige verlangens van de velen wordt voorzien; als het proletariaat alleen in naam zal bestaan en het meelijwekkende geroep om brood, dat onverhoord door de wereld klinkt, is weggestorven.
Er wordt van uitgegaan dat Numen, Memen, Mind stuff of Nomen een indicatie geven hoe feedback cq. feedforward mogelijk kan worden gemaakt. Of gaat het misschien om 'De'.?
'De': de werking van Tao in de wereld, je laten leiden door Tao, deugd (waarden) of kracht. 'De' is de universele produktieve werking van het tao. Deugden zijn een vorm van materie. De is tegengesteld aan negatief Karma uit het verleden. De is een witte substantie die niet iets spiritueels is. Het is volledige materiële existentie. De bestaat buiten iemands lichaam. 'De' verwijst naar het vermogen om Tao te verwezenlijken, om te worden zoals je bedoeld bent.
Roger Penrose vat een zwart gat, het absolute niets waar de tijd stil moet staan, op als een lokaal einde van de wereld. Hij omschrijft de geboorte van ons universum als een uniek verschijnsel waarin de wetten van de fysica niet langer gelden. In het werk van M.C. Escher, met name zijn bekende litho’s 'Waterval' en 'Klimmen en Dalen', kan men de triangel van Penrose herkennen, de grafische voorstelling die spot met de wetten der natuur.
Wouter Tavernier De intelligentie van de toekomst: een praktische en filosofische reflectie over de grenzen en de toekomst van de machine
J.R. Lucas was een van de personen die op wiskundige grond trachtte te bewijzen dat mensen ’meer’ waren dan computers. Hiervoor deed hij een beroep op de beroemde incompleetheidsstelling van G¨odel. Met deze constructie was hij noch de eerste (Turing voorspelde deze objectie in zijn artikel), noch de laatste (cfr. Penrose) die op grond
hiervan de suprematie van de mens poogde te staven. De redenering komt bij allemaal ongeveer op hetzelfde neer, ik citeer Lucas:
''Hoe gecompliceerd we een machine ook maken, zij zal, als het ook werkelijk een machine is, corresponderen met een formeel systeem, dat weer onderhevig is aan de procedure van Gödel om een formule te vinden die onbewijsbaar in dat systeem is. De machine zal niet in staat zijn deze fomule als waar te produceren, ook al kan de menselijke geest zien dat zij waar is. En daarom is de machine nog steeds geen adequaat model van de menselijke geest. We proberen een model van de geest te maken dat mechanisch is - in wezen ’dood’ is - maar de geest, die in feite ’levend’ is, doet het altijd iets beter dan welk formeel, versteend, dood systeem dan ook. Dank zij de Stelling van
Gödel heeft de menselijke geest altijd het laatste woord''.
In het boek The Emperor’s new mind gebruikt Roger Penrose veel analoge gedachten van Lucas. Hij gebruikt tevens dezelfde Gödel-redenering die mensen zouden kunnen maken, en machines niet. Hij doet echter een aanvulling op Lucas, doordat hij deze ’gave’ van de mens wijt aan de quantumfysische eigenschappen van de mens. Quantumeffecten
zouden mogelijk zijn in kleine structuren van de neuronen, nl. microtubuli. De Gödeliaanse aspecten kunnen op gelijkaardige manier beargumenteerd worden als bij Lucas. Hierbij kunnen we bovendien de bedenking maken dat, in het geval dat de mens inderdaad Gödeliaanse problemen zou kunnen oplossen aan de hand van quantumcomputing,
hiervoor nog niet bewezen is dat we geen machines kunnen maken die gebruik maken van een analoge quantumcomputing om dergelijke problemen op te lossen. Waarom zouden we zo’n soort ’machine’ dan niet kunnen namaken?
Bewijs Voor Intelligent Design
Welnu, hoe leg ik nu een verbinding tussen de organische en de anorganische wereld? “Intelligent Design” (“Intelligent Ontwerp”) is evident wanneer we een mechanische machine aan een nader onderzoek onderwerpen. Het concept en het ontwerp die inherent zijn aan een machine, of deze nou eenvoudig is of complex, zijn duidelijk. Of een machine nu van lage of hoge kwaliteit is, zijn ontwerper is zowel noodzakelijk als evident. Informatietheorie stelt dat concept en ontwerp alleen het resultaat kunnen zijn van een brein. Zelfs de lagere kwaliteit van een slecht ontworpen machine kan de noodzakelijkheid van een intelligent ontwerper niet verdoezelen.
Volkskrant 7 juni 2008: De hoogleraar Jochem van der Bij aan de universiteit van Freiburg gaat er van uit dat er geen higgsdeeltjes zullen worden gevonden. Het higgsdeeltje is cruciaal om de theorie van het standaardmodel consistent te krijgen. Volgens de theoretisch fysicus Jochem van der Bij is het denkbaar dat de nieuwe LHC-versneller een nulresultaat oplevert. Het verhaal in de Volkskrant eindigt met: Maar anderzijds is niets zien wel spannender, omdat dan de vraag is wat er dan wel aan de hand is. Dan Visser voorspelt dat in plaats van het higgsdeeltje het darkfield-deeltje ontdekt zal worden.
Dan Visser voorspelt bijvoorbeeld dat donkere energie door de aarde wordt geproduceerd en in het algemeen door versnellende objecten. De donkere-energie-kracht-formule die ik daarvoor gebruik voorspelt daarbij tevens dat donkere energie snel kan uitdijen. Daarbij kunnen bollen van 1 cm en groter ontstaan (tot zeker 10 cm). De bollen zijn, vanuit-vacuum-ontstane-negatieve-energie-bollen, waarop licht neerslaat. Licht valt namelijk onder de energie die aan zwaartekracht onderhevig is, terwijl een donkere energie-bol een afstotende energie voert. Voldoende licht dooft daarom de donkere energie-bol uit. Vandaar dat ’s avonds, bij schemer, wanneer er minder licht is, een donkere energie-bol een langere levensduur heeft. Daardoor kunnen ze waargenomen worden: Ze zijn te fotograferen met een digitale camera. Ze worden “Orbs” genoemd.
Er is ook een andere verschijningsvorm van donkere energie. Maar die is zeker controversiëler, namelijk: de verschijning van UFO’s. Mijn donkere energie-theorie voorspelt namelijk dat de quantum dynamiek herberekend kan worden. Met andere woorden, het moet theoretisch mogelijk zijn dat er lichtvoertuigen kunnen ontstaan door een speciale herberekening. Die kan opgewekt worden door donkere energie op een intelligentere wijze toe te passen dan wij kunnen. Dit kan zeker ook tot vermaterialisering leiden van UFO’s. Vaak zullen die ze een sterke lichtstraling behouden, omdat ze licht aantrekken. De meeste UFO-waarnemingen voldoen hier aan.
Zwarte energie DE MACHINA DEI or who framed Harry Human?
Het was de Engelse natuurkundige Lord Kelvin, die in 1901 verkondigde dat de meeste fysische verschijnselen nu wel verklaard waren. Afgezien van een paar lastige wolkjes (de straling van zwarte lichamen en het ontbreken van een middenstof (ether) voor lichtgolven) was de fysische hemel stralend blauw.
Op dit ogenblik zijn er twee verschijnselen die door geen enkele kosmologische theorie kunnen verklaard worden. Om de sterren samen te houden in een roterend melkwegstelsel is er te weinig massa. Daarom heeft men onzichtbare, zogenaamd "zwarte" massa ingevoerd, die bijna tienmaal zo groot zou moeten zijn als de massa van de ons bekende subatomaire deeltjes.
Het verschijnsel licht heeft de afgelopen eeuw heel wat aan het licht gebracht. Enerzijds is het licht een golf: bij projectie vanuit twee lichtbronnen kan er interferentie, tot en met uitdoving, optreden. Anderzijds is het licht een deeltje, een foton : licht oefent een druk uit. In sterren wordt er een evenwicht bereikt tussen de uitwaarts gerichte lichtdruk en de inwaarts gerichte gravitatie. Ook elektronen hebben dit duaal karakter. In feite is men tot de overtuiging gekomen dat alles een deeltje is en zich gedraagt als een golf. Een golf heeft een middenstof nodig om zich voort te planten. Het licht is een elektromagnetisch verschijnsel dat zich ook in vacuüm voortbeweegt. Lang is men op zoek geweest naar de middenstof die de golfbeweging zou dragen : de ether. Men heeft de ether gezocht maar niet gevonden. Hoewel men de beweging van een lichtgolf ook wel zonder ether kan verklaren, zouden fysici zich toch prettiger voelen, indien deze ether vooralsnog zou worden gevonden. In MAD is de ether volstrekt overbodig. In essentie is deze theorie een veldtheorie, waarbij aan elk spation een stel kenmerken verbonden is, die gestuurd worden vanuit een hogere dimensie. Een andere mogelijkheid voor licht en gelijkaardige verschijnselen is, dat we de driedimensionale doorsnede waarnemen van een vierdimensionaal verschijnsel, dat in deze dimensie wel degelijk door een middenstof wordt gedragen.
Edgard Jarvis plaatst zijn boek Het Basisproces op Internet. In het hoofdstuk Een visie op het heelal: laat Edgard Jarvis, net als 5D zien dat de zwaartekracht als stuwende kracht achter de eenheidsstreving zit. Ze is een van de factoren in de vorming van instrumenten die de densiteit van de energie doen toenemen. Ik citeer daarom enkele natuurkundige kenmerken van de zwaartekracht. Deze naam wordt voor hemellichamen gebruikt. Haar belangrijkste kosmische rollen:
Onder 'Uitdijend en Samentrekkend' Heelal vestigt ook Edgard Jarvis de aandacht op het fenomeen zwarte energie en anti-zwaartekracht.
Edgard Jarvis is bezig een met het kompaskwadrant vergelijkbare doorsnede te ontwikkelen.
| Basisproces: | 5Ddenkraam: | Kompaskwadrant: | |
| 1. Gemeenschappelijk element | Eenheid in Ruimte en Tijd | Lemniscaat | Monade |
| 2. Evenwichtsstreving | Eenheid der tegendelen | Verticale as | Duade |
| 3. Contraststreving | Tegendelen | Kwalitatieve as | Triade |
| 4. Gelijkheidsstreving | Tegenstellingen | Kwantitatieve as | Tetrade |
Bij de gelijkheidsstreving gaat het om wat Roberto Assagioli dis-identificatie versus identificatie noemt. Hoofdstuk Jezus van Nazareth: Jezus houdt Thomas voor: hij die zichzelf niet heeft gekend, heeft niets gekend. Maar hij die zichzelf heeft gekend, heeft ook kennis over de diepte van het Al verkregen. Het is interessant om te zien dat Edgard Jarvis tot een analoog soort doorsnede komt. Net als bij het kernkwadrant, de levensboom en het enneagram staat het thema ken uzelf centraal. Het wiel wordt opnieuw uitgevonden.
Zie ook:
Boeken:
Externe Links
- Wouter Tavernier De intelligentie van de toekomst: een praktische en filosofische reflectie over de grenzen en de toekomst van de machine
- David Pratt Oerknal, zwarte gaten en gezond verstand
- Gravitas, gepotentieerde gravitatie
- 4e Dimensie, Zwarte energie DE MACHINA DEI or who framed Harry Human?
- Recensie van Stephen Hawking & Roger Penrose, De aard van ruimte en tijd. Uitgeverij Ooievaar, Amsterdam. 3e druk, 1999, 170 bladzijden. Oorspronkelijke titel: The Nature of Space and Time. Princeton University Press, 1996.
Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof
Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 391 keer bekeken.
