1.3.1 Negentropie en Entropie, Zelfregulering

Ilya Prigogine: In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen.
G. Bodifée: Het is de paradox van het leven dat het de grootste orde in de natuur tot stand brengt door de meest intensieve productie van wanorde.
In die doelgerichte handelingen, die gericht zijn op het leven en op een uitbreiding van het leven, komt de aarde tot leven.
Henri Bergson De wetenschap van de materie dient dan ook een onderdeel te zijn van de wetenschap van het leven, en niet omgekeerd.
De schepping is geen statisch geordend geheel: het leven is een creatief proces, het werk van een kunstenaar, een doelgericht gebeuren.
Sahih al-Boechari: Ik ben zoals Mijn dienaar verwacht dat Ik ben. Ik ben bij hem als hij aan Mij denkt. Als hij in zichzelf aan Mij denkt, denk Ik aan hem in Mijzelf; en als hij Mij gedenkt in gezelschap, gedenk Ik hem in een beter gezelschap. Als hij Mij een handbreedte nadert, nader Ik hem een armlengte, en als hij Mij een armlengte nadert, nader Ik hem een vademlengte. En als hij lopend naar Mij toekomt, ren Ik naar hem toe.

Zelfregulering (Zelfreinigend vermogen, 'Binnen- en Buitenwereld', Interdisciplinair)

Model van Sturing en Zelfsturing
Binnen een organisatie gaat het om de balans tussen sturing op de wijze van werken en zelfsturing door de professionals.

Stuart Alan Kauffman (September 28, 1939) is an American theoretical biologist and complex systems researcher who studies the origin of life on Earth. In 1971 Kauffman proposed the self-organized emergence of collectively autocatalytic sets of polymers, specifically peptides, for the origin of molecular reproduction. Reproducing peptide, DNA, and RNA collectively autocatalytic sets have now been made experimentally. He is best known for arguing that the complexity of biological systems and organisms might result as much from self-organization and far-from-equilibrium dynamics as from Darwinian natural selection, as well as for applying models of Boolean networks to simplified genetic circuits. His hypotheses stating that cell types are attractors of such networks, and that genetic regulatory networks are "critical" have found experimental support.

Denktank met Wijffels wil financiële sector veranderen (Volkskrant 26 november 2011)
Een denktank onder leiding van oud-Rabotopman Herman Wijffels wil de financiële sector definitief veranderen. Het doet daarvoor negen aanbevelingen. Afschaffen van de bonussen, nuts- en zakelijk bankieren uit elkaar halen, hogere kapitaalbuffers en meer ethiek in de sector zijn daarvan een paar voorbeelden.

Diesrede van dr. H.H.F. Wijffels (Tilburg 19-11-2009)
Mijnheer de rector, dames en heren,
Mensen die mij van meer nabij volgen weten dat ik de huidige crisis zie als een met meerdere dimensies: financieel-economisch, ecologisch en ook cultureel, zo men wil moreel/ethisch. Zonder volledig te willen of kunnen zijn zal ik dat toelichten met een aantal punten die mijns inziens relevant zijn om in de beschouwing te betrekken.
Ik begin met een punt dat diep verankerd ligt in onze cultuur. Onze antropocentrische levenshouding/wereldbeeld. Vat dat samen als: mens buiten en boven natuur, alles is er voor ons en er is genoeg; we kunnen dus pakken wat we denken nodig te hebben. Dat was lang zo, maar niet meer met 6,7 miljard mensen en huidige manier van werken en technologie. Nu lopen we in snel tempo tegen grenzen aan: de uitputting van voorraden, de aantasting van het ecosystemen. Laat staan met nog meer mensen.

‘Geëvolueerdemens heeft geen god meer nodig’ (Daniel Dennett Volkskrant 26 januari 2012)
In zijn laatste boek Breaking The Spell keert Dennett zich tegen de godsdienst. Zoals zo vaak in zijn werk hanteert hij ook hier een evolutionair perspectief: religie is ooit ontstaan om samenwerking in grotere groepen mogelijk te maken. God fungeerde als de krukken, die de mensheid ooit nodig had. Maar inmiddels is zij zo ver geëvolueerd dat het tijd wordt om die krukken weg te gooien, zegt Dennett.

Wanneer we naar de crisissen in de wereld kijken kunnen we niet zonder de Goddelijke wijsheid.

Niet net doen of de overheid een markt is’ (interview Paul Frissen Volkskrant 25 januari 2012)
De perverse prikkels van de financiële wereld zijn er ook bij de overheid.
Stop met het behandelen van de overheid als een ‘markt’, met geld en efficiency als de maat der dingen. Dat zorgt in de collectieve sector voor dezelfde excessen die de financiële sector in de kredietcrisis hebben gestort. Overheidsorganisaties moeten niet hiërarchisch zijn en dwarsliggende ambtenaren dienen te worden gekoesterd.
Dat stelt de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling in het gisteren verschenen rapport Tegenkracht organiseren – lessen uit de kredietcrisis.
‘Een overdaad aan regels en uitzonderingsregels werken ook perversiteit in de hand. Komt de overheid met 22 uitzonderingscategorieën, verzint de slimme burger de 23ste waar hij zelf in valt. De overheid moet niet met regels maar met principes komen – regels kun je omzeilen, principes niet.
‘En wat in de collectieve sector ontwikkeld moet worden is tegenspraak. De Amerikaanse Grondwet stelt verplicht dat naast elk overheidsapparaat een organisatie staat die de eerste tegenwerkt. Een advocaat van de duivel die B zegt als de hele overheidsorganisatie A zegt. Die moet je koesteren, maar daarvoor is de ambtelijke hiërarchie niet geschikt. Het gevaar daarvan is dat perversiteiten langzaam kunnen gedijen omdat niemand doorheeft dat de organisatie afglijdt. Als kikkers zit iedereen dan behaaglijk in een pan water waarin ze heel langzaam worden dood gekookt.’

Franken gingen Wilders al in 9de eeuw voor (Geertje Dekkers Volkskrant 25 januari 2012)
Populisten als Geert Wilders gebruiken het verleden – de Gouden Eeuw, de Verlichting – graag om het eigen volk in een goed licht te plaatsen.
Dergelijk gebruik van het verleden vergt wel enige tunnelvisie. Populisten van nu zwijgen meestal over positieve kanten van de vijand en over mindere punten uit het eigen verleden. Dat gebeurde in de vroege Middeleeuwen ook al. De Franken waren niet altijd zo Romeins geweest als ze graag wilden geloven. Ooit hadden de Romeinen hén gezien als barbaren van buiten het rijk. Maar daar hadden de Franken het in de 9de eeuw niet over. In plaats daarvan schetsten ze een zwart beeld van hun eigen ‘barbaarse’ vijanden.

Vrouwen en kinderen eerst? Niet meer (Mark Steyn Volkskrant 25 januari 2012)
Als onze wereld schipbreuk lijdt, reageren wij dan net zo beschaafd als op de Titanic of dalen we af in de hel van de Concordia?
Sinds de economische dip van 2008 is de metafoor van de Titanic – de metafoor van een westerse wereld die op een ijsberg afstevent maar niet in staat is tot een koerscorrectie – een beetje afgezaagd geworden. Het is het simpelste cliché dat een politicus ter beschikking staat als hij urgentie wil uitstralen. Maar laten we eens aannemen dat het klopt en dat we in volle vaart afstomen op de grote ijsberg. Wat is het meest waarschijnlijk, als we die raken? Dat onze reactie net zo ordelijk en beschaafd zal zijn als die van de mensen op de Titanic? Of zullen we afdalen in de hel van de Concordia?
De minachting voor ‘vrouwen en kinderen eerst’ is geen kleinigheid. Voor softe culturen in goede tijden is het gemakkelijk om sociale normen af te schaffen. In zware tijden zou je ze nog wel eens nodig kunnen hebben.

Het warme wollige midden (Evelien Tonkens Volkskrant 25 januari 2012)
Kiezen en verbinden, de nieuwe visie voor het CDA, is in één opzicht helder: het is een afscheid van het neoliberalisme.
Een interessant politiek programma heeft altijd tegenstrijdige idealen. Vrijheid, gelijkheid en solidariteit vormen bijvoorbeeld ook een spanningsvol mengsel. Meer vrijheid leidt immers niet tot meer gelijkheid of solidariteit. Maar een interessant en consistent programma erkent en overdenkt zulke spanningen. Kiezen en verdelen strijkt ze echter glad. Resultaat is een appelmoes van mooie maar moeilijk verenigbare idealen. Daarin herkennen we de wollige stijl waar christendemocraten zich graag in hullen. Weinig kiezen, veel verbinden. Vanuit het warme, wollige midden kan het CDA nog vele kanten uit.

Navigatie voor het verdwaalde CDA (PieterHilhorst Volkskrant 23 januari 2012)
De partij omarmt het principe van cradle to cradle (van wieg tot wieg), waarbij afval altijd weer een grondstof is voor een nieuw product. Dit principe dwingt te denken in kringlopen. Het CDA streeft nadrukkelijk naar zo’n circulaire economie, een economie die onafhankelijk wordt van niet hernieuwbare grondstoffen. Een eerste stap in die richting is ‘een verdere beprijzing van milieuverbruik door vervuilende producten en diensten’. Beprijzen is een eufemisme voor een belasting op milieuvervuiling. Het CDA breekt zo met de zwartrijderseconomie waarin bedrijven de winsten voor zichzelf houden en de milieukosten afwentelen op het collectief.

Het radicale midden - 1 (Wim Amerongen Volkskrant 23 januari 2012)
Een oxymoron is een stijlfiguur waarbij twee woorden die elkaar in hun letterlijke betekenis tegenspreken toch worden gecombineerd tot één begrip. Voorbeelden: een exacte schatting, oudere jongere, oorverdovende stilte. Een oud-collega vond ‘leuk werk’ ook een oxymoron. Het CDA heeft een nieuw oxymoron bedacht: het radicale midden.
Het radicale midden - 4 (Ben Kamphuis)
Het midden is in politieke zin juist niet radicaal, maar gematigd. Of zou er ook een Extreem Gematigd zijn? Een Ultra Gewoon? Mega Normaal? Het CDA, duidelijk een partij in de Turbo Parkeerstand.

De twee kanten van een medaille weerspiegelen zich als het ware in elkaar, maar er is echter niet van een volledige (vol en ledig/leeg), maar van een gebroken symmetrie sprake. In een open, dynamisch systeem gaat het om een gebroken symmetrie (Broken symmetry). Volledig gelijk duidt immers op een evenwichtstoestand.
Symmetry and Symmetry Breaking (First published Thu Jul 24, 2003; substantive revision Wed Feb 13, 2008).
Bij fractals is er van een gebroken dimensie sprake.

Politici gebruiken de oxymoron om het onverenigbare, het 'of-of' denken - de kool en de geit sparen - dichter bij elkaar te brengen. Primair draait het om emanationisme (dharma, tao, wederhelft), het 'en-en', het complementaire open systeem denken dat ook in het Westen toepassing vindt.

Het ‘en-en’/‘of-of’-mechanisme (Alles divergeert en moet ook weer convergeren), de tegenstelling tussen ‘Entropie en Negentropie’ kan met de tegenstelling tussen 'Sat-Asat' worden vergeleken. Sat is de onveranderlijke, de altijd aanwezige en eeuwige wortel (Oer-chaos, oerbron, oerstof), waaruit en waardoor alles voortkomt. Sat wordt geboren uit Asat, en Asat wordt voortgebracht door Sat. Het mechanisme, de emergente eigenschap (spontaneous order) ‘Sat-Asat' geeft al in rudimentaire vorm de chaostheorie weer.

De opstand tegen de efficiency-samenleving (René Cuperus Volkskrant 23 januari 2012)
Zappend kwam ik onlangs in een morbide discussie terecht. Een mevrouw uit het uitvaartwezen hield in Moraalridders van Knevel & Van den Brink een pleidooi voor reclame op grafkisten. Dat zou de dood uit de taboesfeer halen. In Nederland hebben we immers overal reclame. Waarom dan niet bij crematie en begrafenis? Reclame op een begrafenis normaliseert de dood, aldus de uitvaartdeskundige. ‘Dood hoort bij het leven; reclame ook. Uiteindelijk is dood ook een product dat verkocht wordt.’
Er zijn wat dat aangaat tegengestelde krachten werkzaam: aan de ene kant de door de globalisering en Europeanisering aangeblazen schaalvergroting, fusie- en overnamegolf, op basis vanmaximaal efficiency-denken. Aan de andere kant volop kleinschalig ondernemerschap van creatieve individuen. Van de kracht van die laatste hangt af of er voldoende tegenwicht geboden kan worden aan de nu van zijn ankers losgeslagen markt en efficiencysamenleving.
Het valt, hoe dan ook, te hopen dat in de uitvaartbranche het efficiënte, commerciële grootbedrijf het aflegt tegen zzp’ers of kleinschalig opererende begrafenisondernemers. Nabestaanden verdienen meer respect. De dood verdient meer eerbied.

Een sneller paard (M. Hommes Volkskrant 23 januari 2011)
De toekomst van het Westen ligt ook volgens mij alleen in vernieuwing, onderzoek, experiment en uitvindingen. Ik wijs nog op Henry Ford die begin vorige eeuw al zei dat als hij de mensen gevraagd had wat zij het liefst wilden hebben, zij ongetwijfeld ‘een sneller paard’ hadden gezegd. Meer en beter van hetzelfde is niet langer waar het Westen zich op zou moeten concentreren.

Wat meer waarheid graag (Martin Sommer Volkskrant 21 januari 2011)
Rutte blijft een subliem prater en gesprekspartner. Hij stak ook zondag bij Buitenhof de interviewer in zijn zak. Maar ik hoorde voor het eerst mensen die de tv hadden uitgezet omdat ze het verkooppraatje niet meer konden verdragen. Een veeg teken.

Tussen de verkoper en de koper (kredietverleners en schuldenaren), de aanbodzijde en de vraagzijde zit voor beide partijen de stem van het geweten. Uiteindelijk zijn we het allemaal zelf, die de chaos creëren.

Rutte 2 Profiel Wie kan de Partij van de Arbeid redden? (Volkskrant 21 januari 2011)
Hij heeft een links hart, een rechts verstand, en hij is wethouder in Amsterdam.
Wie Lodewijk Asscher ontmoet, ontsnapt niet aan dewonderlijke indruk dat hij ‘af’ is. Every inch a gentleman staat hij tegenover je: hoffelijk, in de kern verlegen, onberispelijk gekleed, en zo godvergeten verstandig dat je er de kriebels van krijgt. Je kunt je amper voorstellen dat hij zich weleens te buiten gaat aan vloeken, seks of een muurkroket. Is Asscher een Rutte 2.0? De PvdA’er denktminstens zo snel als de premier, formuleert even eloquent maar minder omfloerst, heeft meer diepgang en beschikt over een betere zakjapanner. Op een rekenfoutje van 50 miljard zul je hem niet betrappen.

Voor het brein geldt dat de linker- en rechter hersenhelft in balans moeten zijn. Globaal regelt de sensibele, visuele linkerhelft verbale, logische, analytische, rationele, redenerende, conceptuele en lineaire activiteiten. De linkerhelft deduceert, redeneert, verwerkt, weegt feiten tegen elkaar af, ordent waarden, vergelijkt en analyseert om tot een beslissing te komen. Terwijl de motorische rechterhelft regelt non-verbale, scheppende, holistische, visuele, ruimtelijke, intuïtieve en perspectivische functies; ze verwerkt informatie meer rechtstreeks door middel van instinct en intuïtie in plaats van door een logische gedachtegang. De rechterkant is sterk op de grote lijnen gericht. Met deze helft herken je gezichten van mensen.

Hoe de mens zijn driften wist te beteugelen (Olaf Tempelman Volkskrant 21 januari 2011)
Sociologie De conflicten die de ‘onbeschaafde’ mens met de bedreigende buitenwereld uitvocht, vecht de beschaafdemens uitmet zichzelf. Na 75 jaar heeft Het civilisatieproces van Norbert Elias nog niets van zijn zeggingskracht verloren.
Steeds minder moorden
De Canadees-Amerikaanse psycholoog Steven Pinker analyseert in zijn onlangs verschenen Ons betere ik de spectaculaire afname van het aantal moorden in de loop der geschiedenis. In de middeleeuwen werd één op de duizend mensen vermoord, nu is dat in Europa één op de honderdduizend. In navolging van Elias ziet Pinker de opkomst van de staat (met zijn monopolie op geweld) en de wederzijdse afhankelijkheid van handeldrijvende mensen als belangrijkste oorzaken van de afname van geweld. Sinds 1945 beschouwen we niet alleen moord, maar ook het slaan van vrouwen en kinderen of het mishandelen van dieren als weerzinwekkend.

De crisis is niet louter economie’ (interview Elke Geraerts, ‘Slimste vrouw van Nederland’ Volkskrant 21 januari 2011)
De bijeenkomst in Davos is het World Economic Forum – niet het World Psychological Forum. Leest u ook de economiepagina’s van de krant?
‘Uiteraard ben ik wel meer van gaan lezen over economie sinds ik weet dat ik daar naartoe ga. Maar ik ben geen econome en ook niet bijzonder in macro-economie geïnteresseerd. Gelukkig weten de meeste economen ook niet hoe deze crisis afloopt. Je hoort tenminste telkens verschillende meningen. Maar ik zal mij niet op het economische aspect van de crisis storten. De crisis strekt zich verder uit dan de economie. En daar zal mijn bijdrage op zijn geconcentreerd.’
Wat bedoelt u daar precies mee?
‘Crisis leidt tot negatieve ervaringen. Mensen raken hun baan kwijt en kunnen hun hypotheek niet meer afbetalen. Daarbij hebben de meeste mensen de neiging die negativiteit te negeren. Dat keert zich op lange termijn tegen hen. Het beste is de problemen onder ogen te zien en actie te ondernemen. Solliciteer naar een andere baan en koop een ander, goedkoper huis. Dat is vaak moeilijk. Maar het is beter concrete plannen te maken dan struisvogelpolitiek te bedrijven.’
Mannenbolwerk
Bij het World Economic Forum in Davos staat elk jaar de man centraal: de Davos-man, die volgens politiek wetenschapper Samuel Huntingdon ‘alleen boodschap heeft aan zijn eigen portemonnee, en die nationale regeringen als een obstakel ziet voor zijn mondiale activiteiten’.
‘Er zijn drie soorten vrouwen in Davos’, stelde Anya Shiffrin, de echtgenote van Nobelprijswinnar Jozef Stiglitz, eens. ‘Echtgenotes, maîtresses en kandidaat-maîtresses die op jacht zijn. En de laatsten zijn de ergste vijand van de eersten.’ Vorig jaar suggereerde Indra Nooyi, de topvrouw van PepsiCo en vlogens Fortune de machtigste zakenvrouw ter wereld, het informele onderonsje maar in de zomer te houden. ‘Al die sneeuw en ijs zijn niet erg prettig voor vrouwen’.
De organisatie wil dat van de 2.500 deelnemers een op de vijf vrouw is. Iedere organisatie is gevraagd op elke vijf gedelegeerden één vrouw af te vaardigen. Maar veel bedrijven komen daarom met slechts vier personen: mannen, uiteraard.

De Botsende beschavingen (Clash of Civilizations) is de theorie van de Amerikaanse politicoloog Samuel Huntington die zegt dat de culturele en religieuze identiteit van mensen de belangrijkste bron van conflict wordt in de periode na de Koude Oorlog.
De belangrijkste bron van het conflict van Samuel Huntington vloeit voort uit eros, de religieuze drift volgens Jung versus de seksuele drift volgens Freud.

Henk Folmer De economen weten het echt niet (Volkskrant 6 januari 2012)
De economische wetenschap heeft aan gezag ingeboet omdat veel beoefenaren niet te rade gaan bij de sociologie, de psychologie en de geschiedenis.
Het neoklassieke model werd al meer dan een halve eeuw geleden verworpen door Nobelprijswinnaar Simon en vervangen door een veel realistischer model waarin producenten en consumenten over beperkte informatie beschikken, beperkt rationeel zijn, met onzekerheid te maken hebben en met behulp van simpele zoek- en stopregels keuzes maken uit een beperkt menu, in plaats van winst of nut te maximeren. Ook vele andere veronderstellingen van het neoklassieke model zijn bekritiseerd en hebben plaats moeten maken voormeer realistische uitgangspunten, waarin psychologische en sociale factoren een cruciale rol spelen.
In een reactie op Derksen in de Volkskrant van 6 december stelde Arnold Heertje terecht dat economen niet verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor beroerd economisch beleid. Wat een grote, invloedrijke groep wel verweten kan worden, is dat zij te weinig gewaarschuwd heeft voor de beperkte beleidsrelevantie van hun modellen. Verder doen zij er goed aan de neoklassieke economie af te zweren en de institutionele en gedragseconomie in rap tempo verder te ontwikkelen – onder andere door te rade te gaan bij de zusterwetenschappen geschiedenis, sociologie en psychologie – en deze empirisch te onderbouwen. Verder moeten beleidsmakers doordrongen zijn van de beperkte, en soms misleidende, betekenis van economische modellen en daarop gebaseerde adviezen.

‘De juiste woorden voor het klimaatdebat ontbreken ons’ (interview Stephen Gardiner Volkskrant 18 januari 2012)
Een lesje filosofie zou delegaties op klimaatconferenties niet misstaan.
‘Over de hele geschiedenis beschouwd, heeft iedereen schuld. Men moet aan beide kanten ophouden met de vinger te wijzen. De schuldvraag is in feite zinloos tijdverlies. Filosofisch is de situatie dat we aan niemand anders dan onszelf verantwoording schuldig zijn.’
Moraalfilosoof Stephen Gardiner (Volkskrant 20 januari 2012) sprak in zijn Zeno-lezing in Utrecht niet over de vraag of níemand verantwoordelijk is voor de wereldwijde klimaatcrisis, maar over de vraag waar precies persoonlijke verantwoordelijkheid ophoudt als de gevolgen van gedrag mondiaal zijn en in de toekomst liggen. Volgens Gardiner is het te gemakkelijk om te denken dat klimaatverandering normale moraliteit te boven gaat, maar ontbreekt vooral een goede ethische analyse van het probleem.

'Waar is het verhaal dat de mensen houvast geeft?' (Volkskrant 29 maart 2010)
Agnes Jongerius: De hele goegemeente, van wetenschappers tot politici, is de afgelopen tien, vijftien jaar meegegaan met het liedje van meer markt, meer zon, meer gezelligheid. Iedereen kan zien dat het door hebzucht gedreven systeem is vastgelopen. Maar niemand lijkt te weten waar het andere verhaal is.
Er loopt volgens mij een schisma door Nederland. Je hebt mensen die zichzelf zien als winnaars, die zich alles permitteren. Daar tegenover heb je mensen die zichzelf als de verliezers beschouwen, die voelen dat ze een heel klein elementje zijn geworden van een geglobaliseerde wereld waarop ze geen greep hebben.

De PvdA plaatst in het vernieuwde beginselprogramma van 2005 vrijheid boven gelijkheid en solidariteit. Een typisch liberaal beginsel is de vrijheid van het individu. Daarentegen verklaart links zich van oorsprong solidair met de zwakkere groepen in de samenleving. Gelijkheid, emancipatie vaak via spreiding van ’Geld, Kennis en Macht’ brengt de relatie, het spanningsveld tussen het individuele en het collectieve tot uitdrukking. Door vrijheid boven gelijkheid en solidariteit te stellen positioneert de PvdA zich als centrum rechtse middenpartij.

Eigen beginselen eerst (Marcel van Dam Volkskrant 19 januari 2012)
De overheid ging de weg vrijmaken voor het ongebreideld ondernemen, waarbij de risico’s werden afgewenteld op de burgers.
In een giftig politiek klimaat heeft een meerderheid van het PvdA-kader zich aangewend sociaaldemocratische principes te offeren op het altaar van demacht.Milton Friedman, de godfather van het neoliberalisme, leerde zijn volgelingen dat economische crises de beste kansen bieden omzijn leer te verbreiden. Dat is precies waar het kabinet-Rutte mee bezig is. Verdere privatisering is in volle gang: natuurbeheer, gezondheidszorg, onderwijs, volkshuisvesting. Iedereen moet met iedereen concurreren, ook als vaststaat dat het averechtse effecten zal hebben: bij schoonmakers, kunst en cultuur, OV-bedrijven, leraren, ziekenhuizen, thuiszorg, huisartsen, tandartsen. Sociale zekerheid is van een recht een gunst geworden en een instrument om mensen onder curatele te stellen.

Hoe komen we tot de juiste beslissing in een complexe keuzemaatschappij? Ethische vraagstukken zijn keuzevraagstukken, welke beslissing nemen we in situatie A en welke in situatie B? Waardoor laten we ons bij specifieke levensvragen leiden en in hoeverre zijn we er van bewust wanneer we met twee maten meten? In het onderwijs dient aan de besluitvorming over ethische vraagstukken meer aandacht te worden besteed. Het rapport ‘E i V’ bevat een blauwdruk hoe probleem en oplossing (probleemoplossing) met elkaar zijn verbonden en biedt daarmee een leidraad voor het creëren van oplossingen. De oplossing van het ééndimensionale marktdenken ‘u vraagt, wij draaien’ heeft een psychologische (inhoudsopgave Deel IV), een sociologische (Deel V) en een filosofische (Deel VI en VII) dimensie. De pragmatische korte termijn politicus geeft net als Pontius Pilatus toe aan de wensen van het volk en 'wast zijn handen in onschuld'.
De valkuil van de schijnmarkt ontstaat wanneer markt- en overheidsfalen in de zorg, de bouwsector en het onderwijs elkaar versterken.

Is de arbeidsmarkt al niet te flexibel? (Peter de Waard Volkskrant 17 januari 2012)
Uiteraard moeten maatregelen worden genomen om te zorgen dat ouderen relatief niet te duur worden (door schrappen van seniorendagen en door vormen van demotie), maar als de ondernemerslobby zijn zin krijgt, explodeert niet alleen de werkloosheid, maar verandert de overlegeconomie in een confrontatie-economie. Hopelijk geeft de Nieuwe Vakbeweging tegengas.

Jonge ambtenaar baalt behoorlijk (Robert Giebels Volkskrant 17 januari 2012)
‘De overheid is het meest vergrijsd van alle sectoren en toch zijn het voornamelijk jonge ambtenaren of ambtenaren in spe die getroffen worden door de bezuinigingen vanwege hardnekkige anciënniteitsregels’, concludeert Wieke van der Heide van Boer & Croon. Gevolg is dat maar één op de tien ambtenaren zegt dat de overheid hem of haar veel doorgroeimogelijkheden biedt.
Hoe hetwel zou moeten, zeggen de jongeren precies te weten. Het personeelsbeleid van de overheidmoet op moderne leest worden geschoeid. Arbeidscontracten moeten veel flexibeler worden. De hiërarchie dient doorbroken en de muren tussen verschillende overheidsinstanties geslecht. Want als die gaan samenwerken, nemen meteen de doorstroommogelijkheden voor jonge ambtenaren toe.

Een nieuw sociaal contract (PieterHilhorst Volkskrant 17 januari 2012)
In het nieuwe sociale contract zijn burgers geen consumenten maar producenten van solidariteit. Het nieuwe sociale contract breekt dus zowel met de onhoudbare belofte dat de staat ieders pech dempt,maar evenzeer met het neoliberale motto: zoek het zelf maar uit. Ik geloof dat met zo’n nieuw sociaal contract zelfs mijn kritische twitteraar over zijn misselijkheid heen kan komen.

Willem Mastenbroek Grenzen aan beter organiseren, Zelforganisatie en besturing als civilisatieprocessen:
Elk jaar weer vallen tienduizenden mensen uit de boot: Onvoldoende opgeleid en/of niet beschikkend over het gedrag dat in onze samenleving vereist is. De verklaring van deze narigheid heeft doorgaans te maken met hun buitenstaanders- en achterstandspositie. Vaak begint het al met de ouders. Soms alleen maar geïsoleerd of chaotisch en zonder vast werk, soms met allerlei schulden, relatieproblemen, slechte gezondheid, in de war of nog erger. Al met al een nog steeds toenemende groep van lieden die onze organisaties voor grote problemen stellen. Intern als medewerkers, extern als klanten of afnemers van bepaalde diensten. Ik heb het dan niet alleen over onze frontlijn soldaten die dag in dag uit hiermee geconfronteerd worden: bewakingspersoneel, politiemensen, leerkrachten, verplegend personeel, ambulancemedewerkers, winkelpersoneel, professionals in de jeugdzorg, het openbaar vervoer, het baliepersoneel bij gemeentes en bij instanties als het UWV.

Kenmerkend voor het beschavingsproces is dat de mensen meer en meer hun gedrag en gevoelens (moeten) gaan beheersen. Zelfbeheersing is de voorwaarde om te kunnen voldoen aan maatschappelijke vereisten, zoals het zich houden aan regels over alcoholgebruik. Het beschavingsproces brengt met zich mee dat de balans tussen de interne en de externe controle van het gedrag ten gunste van de eerste zal doorslaan. De mensen zijn steeds meer op zichzelf aangewezen om hun drankgebruik in de hand te houden.

De basis voor zelfregulering (4.1.2.1. Het principe van de tegendelen) is zelfkennis. Het Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’. Er geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf. Het ontstaan van spontane zelfordening (spontaneous order) uit chaos wordt emergentie genoemd.

De Geheime Leer Deel I Stanza 6 De evolutie van de 'zweetgeborenen' - Spontane generatie (p. 167/168):
Zo waren de monaden, die waren bestemd om toekomstige Rassen te bezielen, klaar voor de nieuwe transformatie. Zij hadden hun fasen van delfstof, plantaardig en dierlijk leven, van het laagste tot het hoogste doorgemaakt, en wachtten op hun menselijke, meer intelligente vorm. Maar wat konden de plastische vormgevers anders doen dan de wetten van de evoluerende Natuur volgen? Konden zij, zoals de dode letter van de bijbel beweert, op de manier van de ‘Heer-God’, of zoals Pygmalion in de Griekse allegorie, Adam-Galatea vormen uit vulkaanstof, en de mens een levende ziel inblazen? Nee, want de ziel was er al, latent in haar monade, en had slechts een bekleedsel nodig. Pygmalion, die er niet in slaagt zijn beeld te bezielen, en Bahak-Zivo van de Nazareense gnostici, die tevergeefs probeert ‘een menselijke ziel in het schepsel’ te leggen, zijn als begrippen veel filosofischer en wetenschappelijker dan Adam in de letterlijke betekenis, of de bijbelse Elohim-scheppers. Volgens de esoterische filosofie, die spontane generatie leert – nadat de sishta en prajapati het levenszaad op aarde hebben geworpen – kunnen de lagere engelen, zelfs met hulp van de Natuur, de stoffelijke mens pas bouwen nadat zij uit zichzelf de etherische vorm hebben ontwikkeld, waarna zij het aan de stoffelijke vorm overlaten zich geleidelijk uit zijn etherische – of wat men nu zou noemen, protoplasmische – model te evolueren.
168: Ook hiertegen zal bezwaar worden gemaakt. ‘Spontane generatie’ is een ontzenuwde theorie, zal men ons zeggen. De proefnemingen van Pasteur hebben er twintig jaar geleden mee afgerekend, en professor Tyndall is ertegen. Wel, wat zou dat? Hij behoort te weten dat, al zou inderdaad worden bewezen dat spontane generatie in ons tegenwoordige wereldtijdperk en onder de heersende omstandigheden onmogelijk is – wat de occultisten ontkennen – daarmee nog niet zou zijn aangetoond dat ze niet onder andere kosmische omstandigheden kan hebben plaatsgevonden, niet alleen in de zeeën van de Laurentische periode, maar zelfs op de toen in hevige beweging verkerende aarde. Het zou interessant zijn te weten hoe de wetenschap ooit het verschijnen van de soorten en van het leven op aarde, vooral van de mens, kan verklaren, als zij zowel de bijbelse leringen als de spontane generatie verwerpt. De waarnemingen van Pasteur zijn echter verre van volmaakt of bewezen.
176: Om terug te komen op het vraagstuk van de ‘spontane voortbrenging’: het leven heeft niet altijd op dit aardse gebied bestaan, zoals de wetenschap leert. Er was een tijd toen zelfs de monere van Haeckel – dat eenvoudige bolletje protoplasma – nog niet op de bodem van de zeeën was verschenen. Waar kwam de impuls vandaan die veroorzaakte dat de moleculen koolstof, stikstof, zuurstof, enz. zich groepeerden tot het Urschleim van Oken, dat organische ‘slijm’ dat nu protoplasma wordt genoemd?

Gottfried de Purucker Deel I, hoofdstuk 7: Dit zijn er negen. Van elk van deze graden wordt aangenomen dat deze uit de daarboven liggende emaneert. Eerst de kroon; uit de kroon, wijsheid; uit de kroon en wijsheid, begripsvermogen; uit deze drie – kroon, wijsheid en begripsvermogen – komt de vierde; uit de vier tezamen komt de vijfde; uit de vijf tezamen de zesde, en zo verder omlaag tot de negende; en de negende, met alle krachten en eigenschappen van de andere daarachter brengt dit ronde wezen voort, een eivormig omhulsel, ‘drager’ of voertuig, een aurisch ei; en dit aurisch ei wordt, als de tiende, koninkrijk genoemd, of soms verblijfplaats, omdat het de uitkomst, het resultaat, de emanatie, of het werkterrein is van alle andere die zich door deze verschillende bestaansgebieden heen manifesteren.
Pythagoras heeft al onderkend dat: Een huis is meer dan een stapel bakstenen. Een melodie is meer dan een verzameling losse tonen. Een levend wezen is meer dan een verzameling cellen. Een cel is meer dan een verzameling moleculen. Emergentie verwijst naar het geheel is meer dan de som van de delen (definities van emergentie).

Hubert Van Belle en Jan Van der Veken (red.) Nieuwheid denken De wetenschappen en het creatieve aspect van de werkelijkheid
De wetenschappen en in het bijzonder de exacte wetenschappen hebben het moeilijk met het creatieve aspect van de werkelijkheid. Vooral bij de studie van complexe en niet-lineaire systemen zoals levende wezens duiken er nieuwe wetten op die niet in een reductionistische visie blijken te passen. Deze ‘emergente’ wetten zijn immers niet tot de fundamentele wetten van de fysica te herleiden. In dit boek bespreken we de problemen die samengaan met het ontstaan van nieuwe structuren en gedragspatronen tijdens het evolutieproces. We trachten een denkkader te ontwikkelen om nieuwheid te denken. Daarbij gaan we ervan uit dat het creatieve aspect van de werkelijkheid zich niet volledig aan de rationaliteit onttrekt. Belangrijke thema’s zijn onder meer de gelaagde structuur van de werkelijkheid, de grenzen van het reductionisme, het emergentiebegrip en de visies van Leo Apostel en Alfred North Whitehead.

Het verschijnsel symmetriebreking (spiegelsymmetrie en complementariteit) wordt overal in de natuur aangetroffen. Om de geheimen in de natuur af te leiden uit de kennis van de relaties in de symmetrieën staat bekend als de gauge theory (ijktheorie).
In de deeltjesfysica is een ijkboson een boson dat fungeert als drager van één van de fundamentele natuurkrachten.

Hubert Van Belle Symmetrie en symmetriebreking in het denken van Leo Apostel
Systemen worden bepaald door symmetrieën, oorzaken door asymmetrische relaties. Oorzaken wijzigen door "krachten" wat buiten hun staat en brengen gevolgen voort. Er treden in dit verhaal twee families van aan elkaar tegengestelde begrippen op. Het gaat over de families "causaliteit, symmetriebreking, verandering, proces, kracht" en "systeem, symmetrie, structuur, invariante, constante". Beide families moeten in deze ontologische visie noodzakelijk uit een gemeenschappelijk "iets", het begrip "zijn", volgen. Indien deze denkwijze correct is, moet het mogelijk zijn uit het uitgangspunt af te leiden waarom deze en geen andere invarianten en onomkeerbare processen voorkomen. Dit moet tenminste slagen voor de grote typen van invarianten en onomkeerbare processen. De deductie is vruchtbaar indien we kunnen aantonen dat wat we zien aanwezig moet zijn in iedere bestaande totaliteit. Ieder heelal moet bijvoorbeeld ijksymmetrieën vertonen. Deze lokale symmetrieën laten toe dat we delen van een systeem willekeurig veranderen en toch het systeem in zijn globale vorm bewaren. Zonder het bestaan van ijksymmetrieën zou het bestaan van systemen als dusdanig niet mogelijk zijn want alleen ijksymmetrieën behouden de globale structuur onder lokale transformaties. Men stelt dus eigenlijk dat het geheel zich toont op zo een manier dat het zich niet anders kan vertonen.

G. de Purucker Centraal-Azië, de bakermat van ons ras
Wanneer zal de mens leren dat de enige weg naar geluk en vrede, naar voorspoed en vermeerdering van geestelijk en materieel bezit, gehoorzaamheid is aan de geestelijke en morele wet, en dienstbaarheid. Dat is de enige weg: gehoorzaamheid aan de goddelijke opdracht die in ieder mensenhart weerklinkt en het dienen van de mensheid. Zelfzucht verijdelt haar eigen doeleinden. Ze grijpt en graait naar een duistere schaduw; en als de graaiende hand zich opent zit er niets in. Het is door te geven dat wij ontvangen, een vreemde paradox. Door te werken wordt de arm sterk. Door het hart te oefenen komt het edelste ervan tevoorschijn.

Bij een eenmanszaak is er sprake van een echt ondernemersrisico. In de door de overheid gefinancierde publieke sector is er van echt ondernemersrisico voor 0,0% sprake. Bij het groter en bureaucratischer worden van door politici aangestuurde organisaties neemt ook de kans toe dat mismanagement met de mantel der liefde wordt bedekt. De vuile was wordt niet buiten gehangen. Dit geldt zowel in de private als de publieke sector. Met marktwerking wordt het probleem van groupthink onvoldoende opgelost. De marktwerking van dienen en verdienen leidt tot succes wanneer ook aan de moraal van het levensverhaal aandacht wordt besteed.

Wederkerig altruïsme, het verschijnsel waarbij men elkaar wederzijds helpt of een gunst verleent, is een veelvuldig onderzocht onderwerp binnen de evolutionaire psychologie. De reciprociteit van "voor wat hoort wat" is "heb uw naaste lief". Rita Smaniotto: Op basis van experimenten, simulatie-onderzoek en een heranalyse van een aantal antropologische studies naar het delen van voedsel in jagers-en verzamelaarsvolkeren concludeert Rita Smaniotto in haar proefschrift dat het "voor wat hoort wat" mechanisme niet zo wijdverspreid is als doorgaans wordt aangenomen. Volgens haar is er in veel gevallen sprake van een alternatief mechanisme, het "heb uw naaste lief" mechanisme. Dit mechanisme is vooral gericht op het welzijn van personen in iemands directe omgeving.

De trage mammoettanker waarop we ons bevinden vaart op de automatische piloot. Het is nuttig om toch op basis van de huidige kennis en technologieën een begin te maken om de koers te veranderen. Nieuwe technologische doorbraken op het terrein van de energievoorziening laten zich moeilijk voorspellen. Anderzijds is het ook moeilijk nauwkeurig de effecten van de opwarming te voorzien.

Een mens heeft een persoonlijkheid, bij een organisatie kan daarentegen van een cultuur worden gesproken. Net als een mens is een organisatie een levend organisme dat vreselijk kan blunderen. Een recent voorbeeld is BP. De economie van Griekenland laat zien dat niet alleen bedrijven, maar ook soevereine landen de mist in kunnen gaan. Zaken lopen mis wanneer onderwereld en bovenwereld nauw met elkaar raken verstrengeld.

Doel van alle programma’s: de georganiseerde misdaad in Nederland moet eind 2011 zichtbaar zijn teruggebracht, een dreigende verweving tussen de onderwereld en de bovenwereld moet worden afgewend. Mensenhandel, inmenging van de georganiseerde criminaliteit in de vastgoedsector en grootschalige hennepteelt worden krachtiger aangepakt. Ook investeert het kabinet in de opsporing van financieel-economische criminaliteit en in het vaker en effectiever afnemen van crimineel vermogen.

Samenvatting (Religie en wetenschap twee kanten van één medaille, Chaostheorie)

Amor fati: Liefde voor het lot.
Gerrit Teule: Geest en ziel zijn de binnenkant van elektromagnetisme en elektromagnetisme is de buitenkant van geest en ziel.

Stelling: Elektromagnetisme is zowel binnenkant als buitenkant (innerlijke en uiterlijke werelden), het membraan, de schil, de ‘bewustzijnsschil’ van de 'Ongemanifesteerde binnenwereld' en 'Gemanifesteerde buitenwereld’.

Stelling: Er treedt een paradigmawisseling van Thomas Kuhn, een revolutie in het wetenschappelijke denken op, wanneer de grens die tussen beide domeinen is ontstaan wordt doorbroken.
Vooralsnog wordt er van uitgegaan dat er maar een natuurlijke tijd bestaat en dat is de eeuwige duur van Henri Bergson, het durée, het eeuwige nu.

Zowel in het boek van Miller als in de kunstwerken van Escher wordt het fenomeen recursie (zelfreferentie) tot uitdrukking gebracht.

Het gaat er om het mechanisme van de onderliggende krachten te onderkennen. Zijn de krachten creatief of destructief, gericht op integratie of desintegratie? Bij 5D gaat het om de transformatie tussen binnen en buiten en vice versa. Door tegenstellingen (antagonisme) te verkleinen, twee tegendelen meer in balans te brengen, te integreren ontstaat een hogere waarheid. In zijn algemeenheid gaat het om het scheppen van Eenheid in Verscheidenheid. Naast de esoterie is het met name Carl Jung geweest die zich in de samenhang tussen de Triade en de Tetrade heeft verdiept.

De crux van 'Welzijn en Welvaart' is hoe richten wij onze levensenergie (levenskracht, oerbron, levensbron, astraallichaam)? of anders gezegd wat bezielt ons? of hoe voorkomen we dat onze carrière politici gebakken lucht verkopen of met andere worden "na ons de zondvloed!" beleid verkopen?

Om het fenomeen leven beter te leren begrijpen draait het om de 'De vier wie-vragen' (Tinbergen's four questions). Er zullen ongetwijfeld nog vele nieuwe vakdiscipline worden ontdekt.

Entropie wordt in de tweede wet van de thermodynamica behandeld, maar kan niet los worden gezien van het begrip negentropy dat door Erwin Schrödinger in zijn boek What Is Life? voor het eerst is geïntroduceerd. De onderliggende oorzaken van de financieel economische crisis hangen samen met een absolute en eeuwige wet, de law of one Zaaien en Oogsten (KARMA). De theosofie gaat ervan uit dat er een rechtvaardigheidsmechanisme (zelfreinigend vermogen, wet van vergelding) in het universum zit ingebakken. De wet tot behoud van energie speelt daarbij een cruciale rol.

De in het rapport 'E i V' besproken Unificatietheorie is de tegenhanger van de M-theorie van Edward Witten. In de M-theorie zou "M" voor "membraan" kunnen staan, hoewel Witten zelf hier uitermate vaag over is.

Edward Witten is een Amerikaans wiskundig natuurkundige die de M-theorie als onderzoeksgebied heeft. De M-theorie is een poging tot een overkoepelende beschrijving van de verschillende bestaande snaartheorieën. Wat Edward Witten op het terrein van de natuurkunde heeft verricht komt overeen met wat Blavatsky voor de vergelijkende Godsdienstwetenschappen heeft gepresteerd. Zowel De Geheime Leer als de modellen van Edward Witten maken van supersymmetrie gebruik. Maar de werkelijkheid is dat er ook van een gebroken symmetrie kan worden gesproken. Het is de chaostheorie die de eigenschap gebroken symmetrie uitwerkt.

Ordening is het tegendeel van chaos. De hamvraag is dan hoe verander je chaos in harmonie?
In het rapport Eenheid in Verscheidenheid worden de contouren geschetst hoe probleem en oplossing met elkaar samenhangen. De oplossing van het ééndimensionale marktdenken ‘u vraagt, wij draaien’ heeft een psychologische (Deel IV), een sociologische (Deel V) en een filosofische (Deel VI en VII) dimensie.

De samenhang tussen deze vier gezichtspunten (maar ook: 'vuur, lucht, water en aarde') brengt de kwintessens tot uitdrukking. Voor een vruchtbaar debat is het wenselijk dat je vanuit een verscheidenheid aan perspectieven naar de éne werkelijkheid kunt kijken. Voor zowel politici als het bedrijfsleven is het nuttig dat het ééndimensionale marktdenken ‘u vraagt, wij draaien’ wordt doorbroken. Creativiteit, verbeeldingskracht (imaginatie) zorgt dat het lichtpuntje aan het eind van de tunnel feller gaat schijnen. De gangbare methode om de wils- en verbeeldingskracht te verenigen is yoga, contemplatie, meditatie.

Als Plato het heeft over de irrationele, roerige elementen ‘die zijn samengesteld uit vuur, lucht, water en aarde’, bedoelt hij elementaire demonen. (Zie de Timaeus.)

Om te overleven dient elke organisatie als een lerend systeem, een levend systeem te worden benaderd.

Alexandra van Smoorenburg Winnen zonder strijd (Sun Tzu) Conflicten zijn onvermijdelijk dus leer er goed mee omgaan!
Het geheel overzien
Kennis is één ding – en zeer belangrijk voor het oplossen van conflict! – maar minstens even belangrijk is het vermogen om vanuit een onthecht standpunt de gehele situatie te overzien (Take Whole) en van daaruit te handelen. Om dat te kunnen komt de eerder genoemde grondhouding weer op de proppen: eenvoud, nederigheid, rust en innerlijke vrede. Van daaruit ontstaat helder zicht, het vermogen de kern van de zaak te zien en intuïtieve ingevingen inzake wat te doen. De handeling en het momentum
En als er dan gehandeld wordt, gaat het er niet alleen om dat deze handeling in overeenstemming is met de wil van de hemel, maar ook dat deze op het juiste moment plaats vindt. Het volgende interessante model hierover komt uit de Denma Translation van The Art of War:

In hoeverre is het slim te bezuinigen op de uitgaven die voorkomen dat de biodiversiteit verder afneemt?
Het is nu wetenschappelijk bewezen dat de mens het klimaat van zijn planeet ontregelt en dat dat riskant is, met fortuinlijke winnaars op sommige plaatsen en dramatische verliezers op andere. Het kiezen wordt gemakkelijker door te accepteren dat het leven is zoals het is. Het gaat primair om risicobeheersing.

De gebroken symmetrie zorgt voor het onderscheidingsvermogen van onze ziel en risicobeheersing om de crises van menselijke makelij te bezweren.

Bij het toenemen van spanningen (stress en angst) in de wereld wordt aan risicobeheersing en de mate van maakbaarheid van een wereldwijde samenleving meer aandacht besteed. Maar om spanningen te verminderen heeft de evolutie de mens gelukkig ook van de eigenschappen geweten, zelfbeheersing (innerlijke harmonie leidt tot uiterlijke harmonie), mededogen en empathie voorzien.
Moet je bijna dood zijn geweest om die levenslessen te leren? Nee, meent Van Lommel, die zelf nooit een bijna-doodervaring heeft gehad. Zelf heeft hij dankzij zijn onderzoek zoveel waardevolle lessen geleerd, dat hij in 1992 zijn carrière als cardioloog heeft beëindigd om zich volledig te kunnen wijden aan verder onderzoek en nieuwe publicaties en lezingen over dit onderwerp. ‘Door ermee bezig te zijn en ervoor open te staan, is mijn leven veranderd’, zegt Van Lommel. ‘Ik zie nu in dat alles voortkomt uit bewustzijn. Ik begrijp beter dat je je eigen realiteit creëert op basis van het bewustzijn dat je hebt en de intentie van waaruit je leeft. Ik begrijp dat bewustzijn de basis is van leven, en dat het in het leven vooral gaat om compassie, empathie en liefde.’
Christian Keysers laat ons in Het empathische brein aan de hand van levendige en persoonlijke beschrijvingen van experimenten zien waarom we niet alleen individuen zijn, maar vooral ook sociale wezens.

Er is wel degelijk een oplossing voor het Oost West conflict. De Derde weg, de weg is het doel ‘Van persoonlijke ontwikkeling naar 'duurzame' ontwikeling’ schrijft Klaas van Egmond in PRANA 181. Of met andere woorden het gaat nog steeds om ‘de ‘weg’ Tao, die in de Tao Te Ching tot uitdrukking wordt gebracht. Voor persoonlijke ontwikkeling kan ook het Ken uzelve worden gelezen. Een methode waar de theosofie gebruik van maakt.

Om de relatie tussen ‘deel’ en ‘geheel’, Alles divergeert en moet ook weer convergeren, het (‘en-en’/‘of-of’-mechanisme) te verklaren gebruikt Arthur Koestler het concept van holons. Een holarchie is een hiërarchie van holons.

Een belangrijk deel van de verdeel en heers problemen die we signaleren hebben we door onvoldoende checks & balances (Evenwicht door Tegenwicht) zelf gecreëerd. 'De remedie is tegelijkertijd de kwaal' (geweten, 'Goed en Kwaad', 'Deugd en Ondeugd'). De vraag dringt zich op welke debacles moeten zich voordoen voordat echt actie wordt ondernomen. Het gaat mis, chaos dreigt wanneer voor onnatuurlijke selectie, een gesloten systeem wordt gekozen.

Rupert Sheldrake: "Het is duidelijk dat de chaos vrouwelijk is en dat de schepping uit de chaos lijkt op de schepping uit de moederschoot: een allesomvattende potentialiteit die uit de duisternis te voorschijn komt."

Via de ommekeer (paradigmawisseling), menselijke individualiteit is het mogelijk ons met de natuurlijke kringloop (flow), te verbinden. We zijn medescheppers van iedere situatie die in ons leven ontstaat. Ieder initiatief, elk mens kan door het vlindereffect de zelfordening positief beïnvloeden. Alle keuzes en initiatieven van individuen vormen samen een kritieke massa die een doorbraak kan realiseren. De chaostheorie leert dat alles met elkaar verbonden is en de onderzoeker niet af te scheiden is van het onderzoek. Alleen door dat wat is te accepteren komt de evolutie een stapje verder.

Het is niet ondenkbaar dat onder invloed van het leerproces, de levensenergie van de mens, de microkosmos, in de verborgen 5e dimensie de tijd als het ware terugdraait en op de zeer lange termijn een nieuwe ‘oerknal’ plaatsvindt. Al is het wel een intrigrerende gedachte wanneer we aan het mechanisme achter het ontstaan van 'oerknallen' of de overgang naar andere planetenstelsels zouden meewerken. Astronomen hebben, met behulp van gegevens afkomstig van de Hubble Ruimtetelescoop, berekend dat de Melkweg waarschijnlijk over 4 miljard jaar zich zal samenvoegen met het Andromeda-sterrenstelsel. Dit is dus ongeveer gelijk met de al voorziene ingrijpende veranderingen van de Zon en de Aarde.

De creatielemniscaat laat zien dat de aardse kringloop tegengesteld is aan de hemelse kringloop. Desintegratie, een gesloten lus, een loop ontstaat wanneer we bijvoorbeeld hokjesgeest laten prevaleren. De chaostheorie leert dat het gedrag van de menselijke natuur daardoor onvoorspelbaar wordt. Is het dan niet logischer om te kiezen voor integratie? We moeten de regels van het spel beter leren spelen. Integratie, het creatief bezig zijn geeft energie en desintegratie kost energie. Leren is een groeiproces, een bewustwordingsproces. De bevindingen van het onderzoeksrapport 'E i V' borduren voort op:
Erwin Schrödinger knows that this statement is open to misconception and tries to clarify it. The main principle involved with "order-from-disorder" is the second law of thermodynamics, according to which entropy only increases. Schrödinger explains that living matter evades the decay to thermodynamical equilibrium by feeding on negative entropy.

Fractale zelfgelijkvormigheid (‘Entropie en Negentropie’), symmetrie op elke schaal heeft op complementaire werkwoorden ‘Scheppen en Vernietigen’ (Trimurti), ‘Zaaien en Oogsten’ betrekking.

De membranen (brane cosmology, M-theorie) correleren met het omhulsel (schil, klippoth, schaal, schelp in de microkosmos. In beide gevallen is van creatie en destructie ('scheppen en vernietigen') sprake. Er wordt van uitgegaan dat het antwoord met Brahma (God als Schepper), Vishnu (God als Onderhouder) en Shiva (God als Transformerende Entiteit) van de hindoeïstische Drie-eenheid samenhangt. De gemanifesteerde werkelijkheid (de drie vormen van Vishnu, drie guna's) staat tegenover de ongemanifesteerde Trimurti.

De onderliggende oorzaken van de financieel economische crisis hangen samen met een absolute en eeuwige wet, de law of one Zaaien en Oogsten (KARMA). De theosofie gaat ervan uit dat er een rechtvaardigheidsmechanisme (wet van vergelding) in het universum zit ingebakken.

Met het 5Ddenkraam, het outside the box-denken wordt beoogd het groepsdenken binnen organisaties te doorbreken.

Het outside the box-denken hangt met onze verbeeldingskracht samen. Verbeeldingskracht (universeel bewustzijn, kosmisch bewustzijn, autopoiese, aion, ideatie, actieve imaginatie van CarlJung), de kernkwaliteit creativethink - Ilya Prigogine heeft het over de ervaring van creativiteit - is het positief tegenovergestelde van chaos. Al bijft het natuurlijk de vraag of het mysterie van het leven, hoe de eerste zelfreplicerende moleculen konden ontstaan zal worden opgelost?

Het fenomeen, het brein van de bankier: op zoek in de Londense City (Tegenlicht 1 januari 2013), dat Joris Luyendijk onderzoekt of meer algemeen gesteld het brein, de relatie tussen 'Geest en Lichaam' houdt onze gemoederen al millennia bezig. De onderbuikgevoelens, de relatie tussen ’navel (buik) en hart’, zijn het dilemma. De onderbuikgevoelens kunnen een probleem laten escaleren, maar ook een oplossingsrichting aanreiken.
De Goddelijke liefde (het Schone), Eros (thumos) zorgt voor het verbinden terwijl daarentegen de omgekeerde weerkaatsing van Eros (Epithumia) voor het scheiden zorgdraagt. De negatieve betekenis van Eros staat voor wellust, driftleven, epithumia.

Bij leven gaat het om doelgerichtheid (telos, entelechie de vier oorzaken-leer) van Aristoteles, de emergente eigenschap zelfgelijkvormigheid. Elke nanoseconde veranderen wij bewust of onbewust de wereld. Door in verbinding te blijven met het zelfregulerend principe, de negentropie, de blauwdruk van het leven is het mogelijk de chaos te bedwingen. In Prigogines ogen was de tijd van de zekerheden definitief voorbij. Meer nog, hij zag onzekerheid als een bron van rijkdom. Daarmee demonstreerde hij een rotsvast geloof in de kracht van de mens. Net zoals Karl Popper noemde hij zich de waarschijnlijk meest optimistische pessimist.

Gene zijde van de imaginaire 5e dimensie, de kwintessens is dus vergelijkbaar met het begrip Boeddhanatuur van de ganse werkelijkheid en met het Christusbewustzijn (Logos van Philo, Antahkarana, Oeaohoo, Ho’oponopono). De ware natuur van alles is onbegrensd, zowel ruimtelijk als tijdloos (Ruimte en Tijd).

De waarnemer en het waargenomene zijn uiteindelijk één en hetzelfde. Robert Dijkgraaf duidt met de mens als schakel tussen wetenschap en natuur op het fenomeen van waarnemer en waargenomene. Net als Simon Vinkenoog plaatst hij de mens in de ultieme cirkelredenering centraal.

Wim van den Dungen: Metafysisch kunnen we speculeren over de mogelijkheid van een 'force active' (Leibniz), of 'entelechie' (Driesch), 'élan vital' (Bergson), 'vitaal principe' (Hahnemann), 'creativity' (Whitehead), 'morfogenetisch veld' (Sheldrake), 'etherisch dubbel' (theosofie), 'ch'i' (taoïsme), 'prâ a' (yoga) of 'vitale kracht'.
Chaos-in-orde & orde-in-chaos zijn de relatieve, verbindende termen die in het denken over chaos zeer vaak gemist worden. Door orde te statisch te denken (beweging eraan ondergeschikt te maken) bleef de chaospool verdrongen. Door chaos te dynamisch te denken, kon de quasi-coherentie van proto, quasi-, & volstrekte chaos niet aan de oppervlakte komen. Het was noodzakelijk om het materiebegrip te herzien.

Wim van den Dungen boek Levensboom (Sepher Yetzirah):
Deze Naam (YHVH) verdeelt het licht. Dit betekent dat T een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Dit betekent dat Tetragrammaton een 'universele sleutel tot creativiteit' is. Een 'getetragrammatoniseerd' bewustzijn is een 'Goddelijk bewustzijn'.
Indien we 'sepher' met ruimte en 'sephar' met tijd vergelijken, dan betreft 'sippur' (of 'communicatie') de 'quintessense' of 'vijfde dimensie' (in De Geheime Leer: Sepher, Saphar en Sipur of ‘door middel van getal, getallen en getelden’).

Ervin Laszlo schrijft in zijn boek Kwantumshift in het wereldbrein (p. 10):
Wij leven in een tijdsgewricht van bifurcatie waarin zich een fundamentele verandering in onze wereld voltrekt: een macroshift.
27: Bifurcatie doet zich onveranderlijk voor waar complexe systemen een onomkeerbare verandering ondergaan.
De evolutie van complexe biologische én maatschappelijke systemen verloopt via bifurcaties.

Het ontstaan van spontane zelfordening (spontaneous order) uit chaos wordt emergentie genoemd. Zou het verschijnsel spontane generatie (Autopoiese niet te verwarren met Abiogenese) daarmee kunnen worden verklaard? (zie ook De Geheime Leer Deel II, Spontane generatie p. 167/168)

Brengt emergentie in de macrokosmos de telling van Pythagoras tot uitdrukking?

Door het ‘u vraagt, wij draaien’ van het cliëntelisme, de twee handen op een buik politieke manipulatieve spelletjes kan van een gesloten systeem worden gesproken waarvoor de tweede wet van de thermo dynamica geldt en waarop dus de entropie van toepassing is. In een gesloten systeem blijft de kwantiteit, de totale hoeveelheid energie gelijk, maar de kwaliteit van de totale hoeveelheid energie zal na verloop van tijd lager zijn dan ervoor. Het sprookje De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen is nog steeds actueel. Maar gelukkig bestaan er ook open dynamische systemen, waarvoor de negentropie geldt. Chaos is inherent met ons innerlijk, creativethink, negatieve entropie biedt de mogelijkheid balans te creëren. Het is wenselijk de dialoog tussen denken en voelen te herstellen.

De twee soorten ervaringen waar Prigogine naar verwijst hangen samen met de kloktijd en de psychologische tijd van Claudia Hammond, de kloktijd en innerlijke tijd van Joke Hermsen, met Chronos en Kronos van H.P. Blavatsky, chronologische en psychologische tijd van Krisnamurti, de standaardtijd en psychologische tijd van René Meijer en met de relatieve en absolute tijd in het rapport ‘E i V’.

De kloktijd ervaren we op aarde, de innerlijke tijd, de arrow of time (Zeitpfeil) verbindt ons met de hemel. De 'pijl van de tijd' is een intuïtief ervaarbaar verschijnsel en komt overeen met de 'wereldlijn' uit de relativiteitstheorie: een gebeurtenis gezien als een beweging door de ruimte, waardoor sprake is van een 'ruimtetijd' (Zeitraum).

Het eindige, gemanifesteerde universum is volledig gevuld met atomen ('Atoom en Levensatoom'). Elk atoom (organisme, mens) in het fractale ‘nu’ neemt in de ruimte een unieke positie in. Deze atomen staan door het eeuwige nu met elkaar in verbinding. De theorie van Einstein (Einstein e=m.c² of 'Energie = Materie') leert dat er tussen de atomen onderling wel degelijk tijdsverschillen arrow of time bestaan.

Jan Bor en Marnix Verplancke De pijl van de tijd bestaat echt Interview met Nobelprijswinnaar Ilya Prigogine
U noemt Bergson regelmatig in uw boeken. Hoezeer bent u door hem beïnvloed?
'Grofweg gesproken heeft een menselijk wezen twee soorten ervaringen. Er is de ervaring van herhaling, die leidt tot weten. Maar er is ook de ervaring van creativiteit. Ik bewonder Henri Bergson wanneer hij zegt dat dit een volwaardige ervaring is die toont dat ik een deel van het universum in mezelf kan zien: de creativiteit. Tot daar volg ik hem.' 'Maar Bergson benadrukte de rol van de creativiteit en besloot daaruit, net als Whitehead en Heidegger trouwens, dat we daarom de wetenschap maar moeten opgeven of beperken tot de herhaalbare processen. Dat is het onderwerp van zijn L'évolution créatrice. Wat ik probeer te doen, is aantonen dat Bergsons conclusie voortvloeit uit een simplificatie van de wetenschap. Misschien kunnen we nu voor het eerst een meer samenhangende, niet-dualistische visie op de wereld ontwikkelen, waarin zowel voor de wetenschap als voor de filosofie plaats is.'

Al is dan volgens Ilya Prigogine de evolutie onomkeerbaar er wordt van uitgegaan dat het mogelijk moet zijn door creativethink het zelforganiserende vermogen positief te beïnvloeden en de evolutie daarmee op een hoger plan te brengen.
In navolging van Spinoza zei Einstein ooit tegen De Gaulle dat we marionetten zijn zonder dit zelf te beseffen. Een tunnelvisie, hokjesgeest houdt in dat bestuurders marionetten van het systeem kunnen worden.

De kernkwaliteit creativethink (Zelfgenezend vermogen), geestelijke ordening is het positief tegenovergestelde van chaos. Creativethink stelt zich open voor nieuwe ervaringen. Er wordt niet op oude patronen, groupthink en conditioneringen voortgeborduurd. Creativethink maakt het mogelijk de ongeordendheid van een systeem, de entropie te verminderen.

Henk Hogeboom v.B. Brief aan een bisschop (GAMMA jrg. 7/nr. 3 juni 2000 p. 37-38):
'Wetenschap en religie twee kanten van dezelfde medaille'.
Bischop Hurkmans: "Religie met alles wat daarvoor staat aan rust, bezinning, sacraliteit, contemplatie, saamhorigheid enz. enz. vormt de warme tegenpool van de kille wetenschap. En waar zij elkaar bevragen op hun menselijke en culturele inbreng, kunnen zij tot het inzicht komen dat zij beide en in gelijke mate deelnemen aan het voortschrijdende proces van integratie. Of in de woorden van Max Wildiers: 'Er loopt een onzichtbare draad van de eerste waterstofatoom naar de muziek van Bach en Mozart, naar de wetenschap van Einstein en Heisenberg, naar de zelfopoffering van Ghandi en moeder Theresa'. Wildiers was een leerling van de Franse priester-filosoof Teilhard de Chardin. Parodiërend op een van zijn uitspraken zeg ik: 'Religie en wetenschap zijn twee kanten van een en dezelfde medaille'.
U verwijst in de laatste alinea instemmend naar de franciscaan Max Wildiers als leerling van Teilhard de Chardin. Dit is niet helemaal juist. Teilhard en Max Wildiers hebben elkaar nooit ontmoet. Wel is onder redactie van Max Wildiers het werk van Teilhard na diens dood (1955) in 23 deeltjes bij uitgeverij Het Spectrum in de jaren zestig uitgegeven en zijn er boeken van hem over Teilhard in verschillende talen vertaald. Wildiers was ervan overtuigd, dat de richting van Teilhards denken gecombineerd met de filosofie van de wiskundige Whitehead, openingen bood voor de toekomst. Een Whitehead-groep onderhoudt nauwe relaties met onze Stichting.

Gerrit Teule Dialoog tussen wetenschap en religie
Dat deze buitenkant en binnenkant alles met elkaar te maken hebben, lijkt glashelder duidelijk, maar hoe deze twee kanten van de medaille elkaar oorzakelijk beïnvloeden, blijft een ontzagwekkend mysterie, hoe gedetailleerd en exact de theorieën en hypothesen ook mogen zijn. Je kunt deze twee kanten van dezelfde medaille zo dicht bij elkaar brengen dat de medaille zelf flinterdun wordt en de onderkant zelfs het ‘negatief’ van de bovenkant lijkt te worden, maar ook dan blijven het twee kanten die gescheiden blijven door het diepe mysterie. Daarmee is het geest/stof-probleem dus niet ‘verklaard’, zoals materialisten als Dennett of Swaab ons zo graag en met veel bravoure doen geloven, maar wel scherp aangegeven.

Het 5Ddenkraam laat net als de levensboom en het enneagram zien dat het goede nieuws is dat er een zelfregulerend vermogen [homeostase (sociologie) of (fysiologie)] in het universum zit ingebakken. Het gaat er om de schijnwaarheden in het leven, de ingebakken clichés te demystificeren.

Zowel Blavatsky, Jung als Teilhard de Charden laten los van elkaar zien dat er in het universum een zelfreinigend vermogen zit verscholen. Door een individueel leerproces is het mogelijk dat we ons met dit principe verbinden. Het probleem van het ego, de 'Unificatietheorie en Snaartheorie' (twéé kanten van een medaille) omvat de Theorie van alles, de universele quintessens, die in De Geheime Leer van Blavatsky wordt uitgewerkt. Blavatsky beoogt slechts een oplossingsrichting aan te reiken.

Voor het ken uzelve staat het natuurlijke zelfreinigende vermogen (zelfregulering) centraal. De regulering van de staat is gebaseerd op wetgeving, daarentegen leggen religies het accent op zelfregulering. Politici die de afgelopen decennia hamerden op derugelering, prediken nu de regulering, bijvoorbeeld splitsen nuts- en zakelijk bankieren.

Denktank met Wijffels wil financiële sector veranderen (Volkskrant 26 november 2011)
Een denktank onder leiding van oud-Rabotopman Herman Wijffels de financiële sector definitief veranderen. Het doet daarvoor negen aanbevelingen. Afschaffen van de bonussen, nuts- en zakelijk bankieren uit elkaar halen, hogere kapitaalbuffers en meer ethiek in de sector zijn daarvan een paar voorbeelden.

'Gek dat de aanstichter de broekriem niet hoeft aan te halen' (Ronald Plasterk Volkskrant 18 oktober 2011)
Met zeven maatregelen zou de financiële sector stabiel kunnen worden gemaakt.
Paul Kalma schrijft in zijn boek Makke schapen over volgzame burgers en vluchtige politie dat Bos van de bezuinigingen tot de belastingpolitiek, van de aanpak van de financiële sector tot de marktwerking in de semipublieke sector – hardnekkig bleef aanleunen tegen het gevestigd, neoliberale beleid (Volkskrant 25 februari 2012).
Marcel van Dam schrijft in zijn column ‘1991 – 2007’ in de Volkskrant van 18 oktober 2007: Tot mijn verdriet zag ik vanaf de jaren tachtig mijn partij wegzinken in een moeras van beginselloosheid. Onder Kok ging de PvdA door de knieën, onder Bos door zijn rug.

In Amerika wordt in naam van de vrijheid de democratie afgebroken.
Herman Lelieveldt (Volkskrant 14 juni 2008): Bush en Cheney concentreerden de macht in het Witte Huis ten koste van ministeries en instellingen en perfectioneerden het regeren bij decreet. Door het creatieve gebruik van executive orders en signing statements wisten zij de bemoeienis van het Congres tot een minimum te beperken en de oppositie van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden en de Senaat te omzeilen.

Het aanzetten van de Amerikaanse geldpers gaat ten koste van het buitenland en toont de beperkingen van de kwantitatieve parameters. Een ding is duidelijk dat het Westen onder leiding van de VS de voorkeur geeft aan het bestrijden van de as van het kwaad (de keerzijde van de medaille) uit het Oosten, het moslimfundamentalisme, boven het reguleren van het marktfundamentalisme in eigen huis.

De basis voor zelfregulering (4.1.2.1. Het principe van de tegendelen) is zelfkennis. Het Ken Uzelve staat voor het Ene en het vele, voor ‘Eenheid in Verscheidenheid’. Er geldt nog steeds verbeter de wereld begin bij jezelf.

Het beleid van Georg W. Bush is gebaseerd op het principe van voor-ons-of-tegen-ons. De regering Bush verdeelt de wereld in vrienden en mensen die geen vrienden zijn van Amerika, de cultuur van ‘wie niet voor ons is, is tegen ons’. Door een conflict al vanuit de zwart-wit, 'of-of' optiek te benaderen kom je niet dichter bij een oplossing. Te vaak hoor je de doctrine ‘Wat goed is voor Amerika is goed voor de rest van de wereld’. Amerika is bevangen door de ‘as van het kwaad’ en schiet daarmee in de eigen voet. Machteloosheid komt naar voren door de angst voor het gevaar van massavernietigingswapens in Irak, die achteraf nog steeds niet zijn gevonden. Opnieuw blijkt dat de angst voor gevaar gevaarlijker is dan het gevaar zelf.

Om de boel bij elkaar te houden is volgens Jared Diamond juist de religie uitgevonden. Een crisis, chaos ontstaat echter wanneer we de zelfgelijkvormigheid (wederkerigheid) van karma-nemesis negeren.

Om het aardse met het hemelse te verbinden gebruikt de Theosofie het begrip Individualiteit, Carl Jung Individuatie en de filognosie Onpersoonlijkheid. Het gebruik van deze 'synoniemen' biedt een gemeenschappelijke achtergrond waardoor het mogelijk is de authentieke projectie van het Ken uzelve te doorgronden.

De natuurlijke ethiek van Spinoza hangt ongetwijfeld met de 4e dimensie, de co-reflectie van Teilhard, het projectiemechanisme van Jung en de weerspiegeling van Blavatsky samen.

In het scheppende principe, het allergrootste (de schepper God of Brahman) ligt het allerkleinste (Atman) besloten. Ieder mens in de relatieve ruimte op aarde bezit in zijn diepste wezen een brandpunt (Psychomaterie van Teilhard de Chardin, Unus Mundus van Carl Jung), dat onafscheidelijk één is met het universele bewustzijn in de absolute ruimte van de hemel. Alle vormen in de relatieve ruimte zijn van beperkte duur en sterven.

De Geheime Leer Deel II, Stanza 4 Schepping van de eerste rassen (p. 117):
De lezer moet bedenken dat de Ouden de religie, de natuurwetenschappen en de filosofie als nauw en onafscheidelijk verbonden beschouwden.

In vergelijking met andere machtsblokken als Japan en de Verenigde Staten zijn de overheidstekorten in de Europese Unie relatief laag. De invoering van de euro is niet het probleem, het zijn de mensen, de naїeve toezichthouders die te goeder trouw zijn geweest en te weinig oog hebben gehad voor het keuzegedrag, de voorkeuren van mensen en toezichthouders, die te kwader trouw handelen.

Het iteratief/recursief proces legt de link naar de chaostheorie, lees systeemtheorie. De zelfgelijkvormigheid wordt door de spiegelsymmetrie tot uitdrukking gebracht. Het boek Een vorm van beschaving van Klaas van Egmond bevat de rode draad (Axis Mundi). Het wiskundige model van de chaostheorie maakt het mogelijk het wiskundige model, de driehoek van Pythagoras te ontcijferen (‘E i V’ hoofdstuk 7.2).

De Tetractys van Pythagoras is nog steeds een bruikbare metafoor om de éne werkelijkheid te duiden. Het mysterie van het leven wordt al in de Bhagavad Gîtâ beschreven. Het integratievraagstuk is niet nieuw, het toont alleen steeds andere patronen. Het rapport 'E i V' wil aantonen dat de kwintessens van het patroon echter gelijk blijft. Het is wel mogelijk de éne werkelijkheid vanuit een nieuw paradigma, het complementaire denken te belichten.

Afhankelijk van het gezichtspunt kun je spreken over numen, memen, mind stuff, Weltstoff of nomen. De vraag is of dit punt voor de éne werkelijheid echt relevant is. De éne werkelijkheid is dat het universum in het menselijke bewustzijn wordt weerspiegeld. De éne werkelijkheid, de de ware spiegels van de eeuwige wijsheid’ vormen een samenhangend symmetrisch geheel. De mens als middelpunt tussen microkosmos en macrokosmos, binnenwereld en buitenwereld, op het snijpunt tussen verleden en toekomst. De éne werkelijkheid maakt het mogelijk het verschijnsel mens te verklaren. Om de verschillende gezichtspunten met elkaar te verbinden wordt het holon van Arthur Koestler gebruikt.

Anna Lemkow, Het Heelheid Principe, hoofdstuk ‘Orde te midden van Chaos’, slotconclusie:
Er is nog een ander aspect aan deze beweging in het bewustzijn. Niettegenstaande het feit dat de impuls naar heelheid wordt overschaduwd door op verdeeldheid gerichte neigingen in een groot en machtig deel van de menselijke samenleving, is zij altijd aanwezig en levensvatbaar geweest. Onze eigen verwaarlozing van deze dynamiek zorgde er alleen maar voor dat we deze nog sterker zouden tegenkomen.

Sinds Machiavelli weten we dat voor politicals geldt ‘het doel heiligt de middelen’. Het boek De heerser bevat een leidraad hoe een cultuuromslag op een gewelddadige manier te realiseren. Om een cultuuromslag op een harmonische manier te verwerkelijken gaat het uiteindelijk om een integrale denktrant (de samenhang tussen de domeinen van de alfa-, béta- en gammawetenschappers) die het parochiale denken, de symboolpolitiek van het ’eigen koninkrijkje’, de 'bv Ego' overstijgt. Het probleem daarbij is dat de praktijk leert dat het gedrag van mensen niet gemakkelijk valt te veranderen.

De socioloog Abraham de Swaan wijst op het mechanisme identificatie en ‘desidentificatie’. Als mensen zich als groep aaneensluiten, sluiten ze anderen uit. Dat zijn twee kanten van eenzelfde proces. Volgens het identificatie mechanisme van de gesloten lus in de sociologie leidt insluiting automatisch tot uitsluiting en maakt daarmee een wereldsamenleving onmogelijk.

De humanistische psychologie van Maslow, het Ei van Assagioli en het metamodel in NLP brengen het 1e, 2e en 3e grondbeginsel van de theosofie tot uitdrukking. Maslow belicht in het bijzonder het 1e grondbeginsel ‘het onkenbare’, namelijk transcendentie, dat wat de mens overstijgt. De transpersoonlijke psychologie van Roberto Assagioli legt de nadruk op synthese, het 2e grondbeginsel verschijnen en verdwijnen (identificatie en disidentificatie) en bij NLP komt de systeemhiërarchie, het 3e grondbeginsel duidelijk naar voren. Het boek Psychosynthese van Roberto Assagioli laat duidelijk zien dat hij zich door de theosofie heeft laten inspireren. Zowel zijn moeder als zijn vrouw waren theosoof.

Wanneer de persoonlijkheid zich heeft losgemaakt van het ik-besef, het gevoel van afgescheidenheid, en het eenvoudig een verlengstuk van de individualiteit zal zijn geworden, zal er zefs geen brug meer tussen deze twee nodig zijn en de theosofie zegt ons dan dat, dat wat men het antakarana noemt - dat wil zeggen de verbinding, het kanaal waardoor de communicatie plaatsvindt tussen de persoonlijkheid en de individualiteit – gedoemd is te verdwijnen.

Het bewustwordingsproces bestaat uit de uitwisseling tussen het vrouwelijk en het mannelijk, tussen 'Chaos, Gaia en Eros' en het 'Goede, Ware en Schone', tussen 'Chaos-Theos-Kosmos' en 'Goden-Monaden-Atomen', tussen materie en geest, tussen lagere en hogere Triade, tussen chaos en harmonie, tussen navel (Epithumia) en hart (Thumos), tussen begin en het einde, tussen Alpha en Omega.

Peter Devilee boek Organiseren in een dynamische omgeving; Structuur en dynamiek: het mechanisme van organisatie en verandering (p. 22):
Teneinde het inrichten, besturen en ontwikkelen van de organisatie op een nieuwe wijze te kunnen benaderen dienen we terug te gaan naar de basis van wat organiseren feitelijk betekent. Bepaalde besluiten en afspraken worden daarbij voor de langere termijn vastgelegd, zoals procedures, taakomschrijvingen, en afspraken met leveranciers. Al deze besluiten en afspraken nemen wij in Organiseren in een dynamische omgeving samen onder de noemer ‘structuren'. Door nu dergelijke structuren te relateren aan de dynamiek binnen en buiten de organisatie wordt duidelijk hoe we met veranderingen om (kunnen) gaan. We maken daarbij onder andere gebruik van een bestaande theorie, de Chaostheorie. Door deze theorie te modificeren wordt deze toepasbaar gemaakt voor organisaties.

In feite ontstaat hiermee een geheel nieuwe benadering van het organiseren. Deze methodiek biedt tevens een fundament voor al de bestaande inzichten en theorieën, omdat het daaraan de factor ‘tijd' toevoegt. Op deze wijze verkrijgen we veel meer duidelijkheid dan ooit omtrent het gedrag van organisaties en mensen in een dynamische wereld, en kunnen we eindelijk beginnen te anticiperen op toekomstige ontwikkelingen.

Robbert Dijkgraaf (NRC 27 december 2008: De architectuur van ons brein bepaalt en beperkt de wetenschap - Er is geen wiskunde zonder de mens - daar kwam ik achter):
De mens is slechts een onmisbare schakel in de ultieme cirkelredenering . U kunt deze lus zo vaak doorlopen als u wilt, net zoals de monikken de eindeloze trap op- en aflopen in de bekende prent Klimmen en dalen van M.C. Escher – een prent die trouwens geïnspireerd was door het werk van Penrose en zijn vader.
Op het eerste hoekpunt van de driehoek staat de wetenschap. Deze is verbonden met het tweede hoekpunt waar de mens staat, de bedenker van vele nutteloze en nuttige zaken, waarvan de wetenschap er slechts één is. Op zijn beurt vormt de mens weer een verbintenis met het derde hoekpunt, de natuur, wederom als onderdeel van een groter geheel, want de natuur brengt naast de mens ontelbaar andere verschijningsvormen voort. Ten slotte wordt de natuur weer verbonden met de wetenschap, een terrein dat veel meer bestrijkt dan alleen de beschrijving van de fysieke werkelijkheid.

De mens is tot uitzonderlijke dingen in staat, zowel ten goede als ten kwade. De psyche (ziel) van de mens als schakel tussen wetenschap (maatschappelijke cultuur) en natuur. Het draait niet alleen om de evolutietheorie van Darwin maar ook om de keerzijde die Gerrit Teule in zijn boek Wat Darwin niet kon weten belicht. De relatie tussen wetenschap en samenleving (het leven op aarde) is gebroken. De Goddelijke wijsheid, de spirituele dimensie maakt het mogelijk de gebroken symmetrie te stabiliseren. De way of life dient centraal te staan.

Zowel Klaas van Egmond in zijn boek Een vorm van beschaving (p. 55) als Gerrit Teule in het boek Wat Darwin niet kon weten (p. 133) maken van i (wortel -1), de imaginaire 5e dimensie gebruik.
In het boek van Klaas van Egmond (p. 281) draait het om ‘Wereldbeeld en Mensbeeld’, macroniveau van het zonnestelsel en microniveau van het atoom, ‘Macrokosmos en ‘Microkosmos’, ‘Wat en Hoe’, 'Doel en Middel', 'Wereldbeeld en Levenshouding' de twee kanten van één medaille.
259: Dat proces kan versterkt worden door invulling te geven aan de principiële verhouding tussen publieke en private kwaliteiten die in het voorgestelde mens- en wereldbeeld besloten ligt.
264: Want alleen wie zichzelf begrijpt, kan de wereld begrijpen.
Voor de convergentie tussen ‘Mensbeeld en Wereldbeeld’ wordt naar Pauli’s idee van de wereldklok (p. 282) verwezen. Om de wederkerigheid tussen ‘Wereldbeeld en Mensbeeld’ te duiden kan van deze metafoor gebruik worden gemaakt.

De Axis mundi (p. 70) in het boek Een vorm van beschaving van Klaas van Egmond - de materiële en immateriële behoeften (p. 191) of oriëntaties (p. 203) - komt centraal te staan. Het gaat er uiteindelijk om hoe kunnen we op basis van het ‘integrale’ mens- en wereldbeeld (p. 272) vraag- en aanbodzijde, zowel voor de korte als voor de lange termijn, zo goed mogelijk op elkaar afstemmen.

De wederkerigheid tussen de twee kanten van één medaille, het AOS-concept en het 5Ddenkraam, de getallensymboliek 3 + 5 = 8 biedt een referentiekader om de kloof tussen probleem en oplossing te verkleinen. De éne werkelijkheid beter te leren begrijpen.

Ligt het dan niet voor de hand dat op het snijvlak van de geesteswetenschappen en de natuurwetenschappen het gemeenschappelijke raamwerk van de Unificatietheorie ligt?
De geschiedenis leert dat de oplossing van de unificatietheorie, het levensmysterie al millennia bekend is. Het hangt er alleen maar vanaf hoe je het probleem formuleert. Hoe selectief zijn we als waarnemer?

Er wordt van uitgegaan dat de unificatietheorie uiteindelijk over het verschijnsel bewustzijn uitsluitsel zal geven. Eerder hebben Amit Goswami en Arthur Young aangegeven dat bewustzijn de basis van alle bestaan is. Om het bewustzijn toe te lichten wordt zowel gebruik gemaakt van het oude reflexieve ‘Macrokosmos = Microkosmos’ model van de esoterie als van de nieuwe doorsnede ‘Sensation, Awareness, Experience, Self-awareness, reflection en First-person experience’ van Francis Heylighen. De processen die zich binnen een deel afspelen kunnen door de eigenschappen van het geheel worden verklaard. De éne werkelijkheid zit holistisch in elkaar.

Pieter Kooistra: Het merkwaardige is dat dit onevenwichtige schommelen van het ik tussen meer- en minderwaardigheidsgevoel ophoudt als je deze beide loslaat. Dan kom je als 't ware in je eigen 'midden' terecht en kun je in de ruimte tussen de tegendelen jezelf bekijken, zoals je bent als 'waarnemer', die tot twee werelden behoort, die van het ik en die van het wij, van de materie en van de geest, van het mannelijke en van het vrouwelijke.

Shri Ramakrisjna Paramahamsa To see the world more clearly we may need to take off our glasses.

André Klukhuhn: Het wordt tijd dat Janus de beide ogenparen opendoet.

Onder het mom van marktwerking is er in de collectieve sector (tegenover de collectieve sector staat de particuliere sector) een graaicultuur ontstaan die zijn weerga niet kent. De verhouding tussen prestatie en beloning is volledig zoek. In plaats van het neoliberale gedachtengoed te bestrijden wordt met name door de PvdA het spel 'links lullen en rechts vullen' enthousiast meegespeeld. Door de politieke machtsspelletjes met rechts mee te spelen is het tegenwicht naar extreem rechts verloren gegaan. Door de graaicultuur bij de grote banken is de kredietcrisis ontstaan.

Een ding is zeker de twee handen op één buik politieke machtsspelletjes, betekent dat de collectieve voorzieningen verder worden uitgehold. Er bestaat geen free luch. Het free-riderprobleem van Mancur Olson houdt in dat individuele rationaliteit kan leiden tot collectieve irrationaliteit. Tegenover intolerantie staat de tolerantie jegens andersdenkenden en andere godsdiensten. De afgelopen decennia hebben te veel managers zich met het doorschuiven van problemen bezig gehouden. Feitelijk komt het neer op de vraag of je voor 'oplossen of doorschuiven' van problemen riant wordt beloond.

Voor 'Winst en Verlies' geldt de spreuk van Titus Maccius Plautus (254-184 v.Chr.) dat de kost gaat voor de baat uit.
Voor een gezonde boekhouding dienen inkomsten en schulden in balans te zijn.
In hoeverre is het slim geweest het de kost gaat voor de baat uit volledig voor het Angelsaksische model live now pay later in te ruilen?

Dick Swaab, die de geest ziet als het produkt van de honderd miljard hersencellen (neuronen) die we hebben, heeft zeker voor een deel gelijk. Wellicht kan de schade in de hersenen die bij Alzheimer patiënten tot geheugenverlies leidt op basis van psychische beweging worden verklaard. De aardse levenscyclus van het brein laat zien dat op oudere leeftijd verbindingen teruglopen.

De Geheime Leer, Deel III, PSYCHISCH ZIEN (p. 601, Engelse versie p. 424):
De wet van arbeidsvermogen sluit in zich dat psychische beweging voortgebracht wordt door beweging. Daar psychische beweging slechts beweging is op het psychische gebied, een materieel gebied, heeft de psycholoog, die er niets dan stof in ziet gelijk.

De zeven universele principes die Marja de Vries in haar boek De Hele Olifant in Beeld - Inzicht in het bestaan en de werking van Universele wetten en de Gulden Snede beschrijft komen in het rapport ‘E i V’ aan de hand van de Zeven wijsheidssleutels aan de orde.

Zie ook:

Boeken:

Externe Links

<< vorige || volgende >>

Categorie: Artikelen | Rapport | Auteur: Harry Nijhof


Deze pagina werd sedert 16 dec. 2007 3526 keer bekeken.